«Ἰωακείμ μήν ἀπατᾶσαι ὅτι ὁ Μητροπολίτης σέ συμπαθεῖ. Ποτέ δέν θά γίνης Μοναχός». Ο ΣΤΑΡΕΤΣ ΘΕΟΦΙΛΟΣ Ο ΔΙΑ ΧΡΙΣΤΟΝ ΣΑΛΟΣ ΑΣΚΗΤΗΣ ΤΗΣ ΛΑΥΡΑΣ ΤΩΝ ΣΠΗΛΑΙΩΝ ΤΟΥ ΚΙΕΒΟΥ.

Πολύ λίγοι άνθρωποι είχαν την ευκαιρία νά πλησιάσουν τον Στάρετς Θεόφιλο γιά νά πάρουν την ευχή του. Περνούσε ημέρες ολόκληρες κρυμμένος μέσα στα δάση μέ προσευχή. Θά γυρνούσε πίσω στο ερημητήριο μόνον κατά την ώρα του εσπερινού κι όταν έπρεπε να ετοιμαστή για την Θεία Λειτουργία. ’Αν κάποιος κατάφερνε να τον πλησιάση, ο Στάρετς  θά του έδινε γρήγορα την ευχή του σαν να βιαζόταν πολύ.

Γενικά δεν του άρεσε να τον προσέχουν, γιατί το να τραβά το ενδιαφέρον του κόσμου, τον εμπόδιζε από την προσευχή. Όταν αντιλαμβανόταν προσκυνητές πού τόν περίμεναν στον δρόμο, έστριβε κάπου στήν άκρη μέσα στους θάμνους ή αν ήταν στο Μοναστήρι, σκαρφάλωνε σε μια μεγάλη βαλανιδιά που ήταν κοντά στους ξενώνες, ή θα κρυβόταν σε μια βαθιά τρύπα στο περιβόλι του Μοναστηριού, που γι’ αυτόν τον λόγο, ο ίδιος είχε σκάψει.

Μία ἁγία γυναίκα, ἡ Φωτεινούλα

ΜΙΑ ΑΓΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ, Η ΦΩΤΕΙΝΟΥΛΑ

ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΠΑΝΟΣΙΟΛΟΓΙΩΤΑΤΟΥ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΟΥ Π.ΑΡΣΕΝΙΟΥ, ΔΙΚΑΙΟΥ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΑΓΙΑΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΣΙΝΑ

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία από το https://www.youtube.com/watch?v=zAi8-1RPHG0&t=936s

...«ΔΟΞΑ ΤΩ ΘΕΩ ΠΑΝΤΩΝ ΕΝΕΚΕΝ» ήταν η τελευταία κουβέντα που είπε γονατιστός στην Αγία Τράπεζα, φορεμένος με τα Άγια Άμφια της Αρχιεροσύνης Του, ενώπιον του Θεού. Δεν χρειάστηκε να Τον ντύσω γιατί είχε ντυθεί από μόνος του για την κηδεία Του. Γνώρισα...Θα μου πείτε, υπάρχουν άνθρωποι που ζουν στη γη, που έχουν αυτή την εμπειρία να δοξάζουν για τα πάντα και για πάντα. Ναι. Πιστέψτε με.

Πριν δέκα χρόνια, δώδεκα χρόνια γνώρισα μία Ψυχή. Μία Αγία Ψυχή. Θα πούμε ένα όνομα για να κρατήσουμε πάλι το προσωπικό δεδομένο. Την λένε Φωτεινιώ...Ή εγώ την λέω Φωτεινιώ. Η κυρά Φωτεινιώ ήρθε με οικογένεια στο σπίτι της μητέρας μου, εκεί που φιλοξενούμουνα τότε γιατί δεν είχα σπίτι και είχανε τακτοποιήσει τότε το χώρο, -καλοσύνη της η μητέρα μου-, είχε κάνει ένα μικρό Αρχονταρίκι με τα Εικονίσματά μας, με το Καντήλι, με τα κεράκια μας, με τα Άγια Λείψανα και είχαμε ένα μικρό καναπέ που με χωρούσε εμένα. Τον ανοίγαμε και κοιμόμουνα το βράδυ και το πρωί τον μαζεύαμε και στολιζόταν και ήτανε σαν μικρό Αρχονταρίκι, που μπορούσα εγώ να ακούσω κάποιον λογισμό ή κάποιος να με συμβουλευτεί ή να ακούσει μια γνώμη, κάπως κατ’ιδίαν.

Ήρθαν λοιπόν ένα απόγευμα αυτό το ζευγάρι, τέσσερα άτομα και έφεραν μαζί τους την κυρά Φωτεινιώ.

ΟΜΙΛΙΕΣ τοῦ π. Σάββα Ἁγιορείτη στήν ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓ. ΤΡΙΑΔΟΣ ΕΔΕΣΣΗΣ

1) ΣΑΒΒΑΤΟ  4-2-2017  στίς 11.30 -12.30
μέ θέμα ἀπό ΤΟ ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ
2) ΣΑΒΒΑΤΟ 4-2-2017 στίς 19.00-20.-00
μέ θέμα: ΠΡΟ ΤΩΝ ΠΥΛΩΝ ΤΗΣ Μ. ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ
3) ΚΥΡΙΑΚΗ στίς 5-2-2017 στίς 11.30-12.30
μέ θέμα ἀπό ΤΟ ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ

ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΟ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΝΕΟΥΣ:
ΣΑΒΒΑΤΟ  4-2-2017 
1)ΑΓΟΡΙΑ στίς 17.00-17.30
2)ΚΟΡΙΤΣΙΑ στίς 18.00-18.30

Ἐγκύκλιος γιά τόν Καρνάβαλο

Μητροπολίτου Αιτωλοακαρνανίας κ. ΚΟΣΜΑ

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΡΝΑΒΑΛΟ*

Αγαπητοί μου Χριστιανοί,

Ως πνευματικός πατέρας που αγωνιά για τον πνευματικό καταρτισμό, τον αγιασμό και τη σωτηρία σας, απευθύνομαι σε όλους σας σήμερα με πόνο και αγωνία, αλλά και με αγάπη Χριστού και παρακαλώ να δεχθήτε την πατρική μου φωνή και προτροπή.

Διερχόμαστε και ζούμε το κατανυκτικό Τριώδιο. Το Τριώδιο είναι η αγιωτέρα χρονική περίοδος του λειτουργικού μας έτους.

Είμαστε Ορθόδοξοι Χριστιανοί, πιστεύουμε στον Τριαδικό μας Θεό και ποθούμε τον προσωπικό μας αγιασμό και τη σωτηρία μας. Γνωρίζουμε επομένως, και δεχόμαστε ότι Τριώδιο σημαίνει μετάνοια και αγιασμός ψυχών και σωμάτων.

Η Εκκλησία μας, ιδιαιτέρως αυτές τις κατανυκτικές ημέρες, μας καλεί με τα χαριτόβρυτα και αγιαστικά μέσα που μας προσφέρει, να προετοιμασθούμε ψυχικά, για να ζήσουμε επάξια τα σεπτά πάθη του Κυρίου μας και την ένδοξο Ανάστασί Του.

«Γίνεσθε δέ εἰς ἀλλήλους χρηστοί, εὔσπλαγχνοι, χαριζόμενοι ἑαυτοῖς, καθώς καί ὁ Θεός ἐν Χριστῷ ἐχαρίσατο ὑμῖν»

Ἀγίου Ἰωάννου τῆς Κρονστάνδης

Πρέπει ν᾿ ἀγαπᾶμε τόν ἀδελφό μας πάντα καί μάλιστα περισσότερο ὅταν ἁμαρτάνει ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ ἤ βλάπτει ἐμᾶς τούς ἴδιους, γιατί τότε εἶναι ἄρρωστος, βρίσκεται σέ κίνδυνο, σέ κατάσταση πνευματικῆς ἀποχαύνωσης. Τότε πρέπει νά νιώσουμε περισσότερη συμπάθεια γιά ἐκεῖνον, νά προσευχηθοῦμε, νά βάλουμε στήν καρδιά του ἕνα θεραπευτικό ἐπίθεμα, δηλαδή νά τοῦ ποῦμε ἕνα λόγο καλοσύνης, παρηγοριᾶς, ἀγάπης, συγχωρητικότητας, μιά συμβουλή. « Γίνεσθε δέ εἰς ἀλλήλους χρηστοί, εὔσπλαγχνοι, χαριζόμενοι ἑαυτοῖς, καθώς καί ὁ Θεός ἐν Χριστῷ ἐχαρίσατο ὑμῖν» (Ἐφεσ. Δ΄ : 32). Ὅλες οἱ ἁμαρτίες καί τά πάθη, οἱ ἔριδες κι οἱ φιλονικίες, στήν πραγματικότητα εἶναι πνευματικές ἀσθένειες.

Προφητεία γιά τά θαύματα καί τά σημεῖα

ΟI ΑΝΘΡΩΠΟΙ έχασαν την ευλάβεια καί τον σεβασμό προς καθετί το ιερό, καθώς επίσης καί την ταπείνωση, που κάνει τόν άνθρωπο να αισθάνεται ανάξιος όχι μόνο να επιτελεί αλλά καί να βλέπει απλώς θαύματα. Έτσι, σήμερα διψούν γιά θαύματα όσο ποτέ άλλοτε. Μεθυσμένοι από την υπερηφάνεια, την αυτοπεποίθηση καί την άγνοια, τρέχουν απρόσεκτα, απερίσκεπτα καί παράτολμα σε καθετί τό θαυματουργικό.

«Νά λές σέ ὅλους νά μήν ἀφήνουν τήν Ὀρθοδοξία.»

Ἅγιος Σεραφείμ τῆς Βίριτσα

Λίγο πρίν πεθάνει ὁ πατήρ Σεραφείμ κοιμόταν δώδεκα μέρες καί δώδεκα νύχτες συνεχόμενες. Ὅλο αὐτό τό διάστημα τόν παρακολουθοῦσε ὁ γιατρός. Ἡ καρδιά του σχεδόν δέν ἀκουγόταν ὅλες αὐτές τίς ἡμέρες. Ὅταν ὁ γέροντας ξύπνησε, εἶπε στήν ἀδελφή Σεραφείμα:

Ἅγιος Ἀρσένιος ὁ Καππαδόκης

http://apantaortodoxias.blogspot.gr/2017/01/blog-post_152.html

Το αγιογραφικό ανάγνωσμα της Παρασκευής 03-02-2017

Ἡ καθημερινή μελέτη τῆς Ἁγίας Γραφῆς εἶναι ἀπαραίτητη γιά τόν Χριστιανo. Ὅπως ὁ ἄρτος γιά τό σῶμα ἔτσι καί ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ γιά τήν ψυχή ἀποτελεῖ ζωτική ἀνάγκη. Ὁ Κύριος μᾶς εἶπε ὅτι ὁ ἄνθρωπος δέν ζεῖ μόνο μέ ψωμί. ἀλλά καί μέ κάθε λόγο πού ἐκπορεύεται ἀπό τό στόμα τοῦ Θεοῦ (Ματθ. 4, 4): «Οὐκ ἐπ' ἄρτῳ μόνο ζήσεται ἄνθρωπος ἀλλ' ἐπί παντί ρήματι ἐκπορευομένῳ διά στόματος Θεοῦ». Εἴθε καθημερινά νά μελετοῦμε τό λόγο Του καί νά τρέφουμε τήν ψυχή μας μ' αὐτόν. Μαζί μέ τά Ἅγια Μυστήρια καί τόν Πνευματικό ἀγῶνα, ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ συντηρεῖ ἀναμμένη τήν λαμπάδα τῆς πίστεως μέσα μας καί μᾶς καθιστᾶ ζωντανά κυτταρα τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ, πού εἶναι ἡ Ἁγία Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας. Σύν Θεῷ θά ἀναρτῶνται τά ἀναγνώσματα πού ἔχει ὁρίσει ἡ Ἁγία Μας Ἐκκλησία νά ἀναγινώσκονται καθημερινά ἀπό τούς Χριστιανούς γιά τό 2016. Κάνετε κλίκ πάνω στήν εἰκόνα καί μεγενθύνετε γιά νά διαβάσετε τό κείμενο.

Απόστολος: Προς Εφεσίους κεφ. β΄ 14 - 22

β΄ 14 - 22

Ευαγγέλιον: Κατά Λουκάν κεφ. Β΄ 25 - 38

Β΄ 25 - 38

Ευχαριστοῦμε τήν ἀδελφότητα Θεολόγων «Ὁ Σωτήρ» γιά τήν ὁλοπρόθυμη ἄδεια χρήσης καί ἀναδημοσίευσης τοῦ κειμένου μετά τῆς συντόμου ἑρμηνείας, πού ἔχει εκπονήσει ὁ μακαριστός θεολόγος Π. Τρεμπέλας.

«Πῶς θά ἔρθει τό φῶς τοῦ Χριστοῦ στήν ζωή μας»,Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Ἀκοῦστε τήν ὁμιλία ἐδῶ:«Πῶς θά ἔρθει τό φῶς τοῦ Χριστοῦ στήν ζωή μας»

Ὁμιλία στίς 13-5-2015

Αὐτή ἡ προσευχή πού μόλις τώρα εἴπαμε «Χριστέ, τό φῶς τό ἀληθινόν» εἶναι, θά λέγαμε, ἡ καταληκτήριος εὐχή πού λέγεται στήν Πρώτη Ὥρα. Ἡ πρώτη Ὥρα εἶναι μία μικρή Ἀκολουθία πού ἔχουμε στήν Ἐκκλησία μας μετά τόν Ὄρθρο.

Εἶναι καλό νά ξέρουμε ὅτι κάθε 24ωρο ἔχουμε βασικά ὀκτώ Ἀκολουθίες στήν Ἐκκλησία, ὀκτώ δηλαδή προσευχές. Ἡ ἐκκλησιαστική ἡμέρα ἀρχίζει μέ τόν Ἑσπερινό. Ἄν λ.χ. ἐδῶ στήν ἐνορία ἔχουμε κάνει Ἑσπερινό, ἔχουμε μπεῖ στήν αὐριανή ἡμέρα καί γιορτάζουμε τούς Ἁγίους τῆς 14^ης Μαΐου. Ἡ δεύτερη Ἀκολουθία εἶναι τό Ἀπόδειπνο, μετά ἔχουμε τό Μεσονυκτικό, τό ὁποῖο διαβάζεται κανονικά τά μεσάνυχτα, δηλαδή στίς 12 τό βράδυ. Στή συνέχεια ἔχουμε τόν Ὄρθρο, πού ἐπίσης διαβάζεται τήν νύχτα. Στό Ἅγιον Ὄρος οἱ Πατέρες ξυπνοῦν στίς 2-3-4 τήν νύχτα καί κάνουν τόν Ὄρθρο μαζί μέ τό Μεσονυκτικό συνήθως. Ἔπειτα ἔχουμε τήν πρώτη Ὥρα, πού ἀναφέραμε πρίν λίγο, ἡ ὁποία κανονικά διαβάζεται στίς ἕξι τό πρωί. Ἡ τρίτη Ὥρα εἶναι στίς ἐννέα τό πρωί, ἡ ἕκτη Ὥρα στίς δώδεκα τό μεσημέρι καί ἡ ἐνάτη Ὥρα εἶναι στίς τρεῖς τό ἀπόγευμα, ἄν θέλουμε νά κάνουμε τίς Ἀκολουθίες ἀκριβῶς στήν ὥρα τους. Τώρα γιά πρακτικούς λόγους κάποιες φορές καί στά μοναστήρια ἀκόμα τίς συμπυκνώνουμε κάπως. Μπορεῖ νά κάνουμε τήν νύχτα Μεσονυκτικό, Ὄρθρο, ἴσως καί τήν πρώτη Ὥρα. Μετά κατά τήν διάρκεια τῆς ἡμέρας, συνήθως κατά τίς 12 τό μεσημέρι κάνουμε τρίτη, ἕκτη καί τό ἀπόγευμα κατά τίς τρεῖς περίπου κάνουμε ἐνάτη καί Ἑσπερινό. Μερικοί κάνουν καί τό Ἀπόδειπνο.

Ὁ ἡγιασμένος ἱερέας Νικόλαος Πέττας ἐκ Πατρῶν

Πρόκειται γιά ἕναν σύγχρονό μας ταπεινό καί ἄξιο ἱερέα, πνευματικό, οἰκογενειάρχη καί καθηγητή τεχνικῆς ἐκπαίδευσης, ὁ ὁποῖος εἶχε ἀφήσει τόν ἑαυτό του στά χέρια τοῦ Χριστοῦ γιά νά τόν χρησιμοποιεῖ ὡς μέσον γιά τή σωτηρία τῶν ἀνθρώπων. Κι Ἐκεῖνος τόν εἶχε καταστήσει δοχεῖο τῆς Χάρης Του, χορηγώντας του χαρίσματα-δωρεές τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Διότι ὡς γνωστόν «ὁ Θεός ὑπερηφάνοις ἀντιτάσσεται, ταπεινοῖς δέ δίδωσι χάριν». Ἡ οἰκογένειά μου συνδεόταν τόσο μέ τόν ἴδιο, ὅσο καί τήν πρεσβυτέρα τοῦ Ἀνθή.

Ὁ π. Νικόλαος Α. Πέττας γεννήθηκε τό 1941 στήν Πάτρα. Ἦταν ἑπτανησιακῆς καταγωγῆς, γόνος ἐπιφανῶν οἰκογενειῶν. Οἱ γονεῖς του ἦρθαν στήν Πάτρα μετά τούς μεγάλους σεισμούς στά Ἑπτάνησα τό 1928. Ὁ πατέρας του ὀνομαζόταν Ἀνδρέας -τοῦ Νικολάου- Πέτρακας ἤ Πέττας ἀπό τήν πόλη τῆς Ζακύνθου καί ἦταν γνωστός βιομήχανος σαπωνοποιΐας στήν Πάτρα. Μητέρα του ἦταν ἡ Σοφία Παναγῆ Τζάκη ἀπό τά Φραγκάτα τῆς Κεφαλλονιᾶς. Ἦταν τό τελευταῖο ἀπό τά πέντε παιδιά τῆς οἰκογένειας. Ἡ εὐλαβής μητέρα του ἔφυγε σέ νεαρή ἡλικία. Ἀπό μικρό τόν νουθετοῦσε ἐν Κυρίῳ, ἐνῶ τοῦ ἔλεγε προφητικά: «Νικολάκη μου θέλω νά γευθῶ μία μπουκιά ἀπό τό ἁγιασμένο ρασάκι σου!», γιατί τῆς εἶχε κάνει ἐντύπωση τό γεγονός ὅτι σάν βρέφος δέν θήλαζε τό γάλα Τετάρτη καί Παρασκευή.

Τόν π. Νικόλαο τόν βάπτισαν τρεῖς ἀφιερωμένες κοπέλες, δίνοντάς του δύο ὀνόματα, Νικόλαο-Ἐμμανουήλ. Ἀπό μικρή ἡλικία ἀσχολεῖτο μέ τήν οἰκογενειακή ἐπιχείρηση ἐνῶ παράλληλα οἱ γονεῖς του φρόντιζαν νά λαμβάνει μόρφωση σέ ἰδιωτικά ἐκπαιδευτήρια. 

Ὑπάρχουν περιστατικά πού μαρτυροῦν ὅτι ἀπό μικρός εἶχε βιώσει ζωντανά τήν θεία προστασία.

«Ἕξι ἡμέρεςνά ἐργάζεσαι καί τήν ἕβδομη ἡμέρα στόν Κύριο καί Θεό σου»

Ἅγιος Σεραφείμ τῆς Βίριτσα

Σ᾿ ἕνα πνευματικό του παιδί πού λεγόταν Ἀλέξανδρος, ὁ Γέροντας ἔδωσε εὐλογία νά χτίσει ἕνα «ξενώνα» δηλαδή σπίτι γιά τήν φιλοξενία αὐτῶν πού ἔρχονταν στήν Βίριτσα γιά νά τόν δοῦν. Ὁ Ἀλέξανδρος ἔχτισε τό σπίτι. Ἀγόρασε καί μία ἀγελάδα. Μιά φορά ἔπρεπε νά φέρει σανό γιά τήν ἀγελάδα του γι᾿ αὐτό νοίκιασε ἕνα αὐτοκίνητο γιά τήν Κυριακή. Ἔπρεπε νά φύγει νωρίς τό πρωί καί αὐτό σήμαινε ὅτι δέν θά μποροῦσε νά πάει στήν ἐκκλησία. Ὁ Ἀλέξανδρος πῆγε στόν Γέροντα γιά νά πάρει τήν εὐλογία του.

Μπαίνει μέσα στό κελί καί ὁ πατήρ Σεραφείμ χωρίς νά τόν ρωτήσει τίποτα καί χωρίς νά τόν ἀκούσει τοῦ λέει:

• Ἀλέξανδρε, ἕξι ἡμέρες νά ἐργάζεσαι καί τήν ἕβδόμη ἡμέρα στόν Κύριο καί Θεό σου.

Ὁ Ἀλέξανδρος γύρισε στό σπίτι καί εἶπε στή γυναίκα του:

• Δέν ἔδωσε εὐλογία ὁ Γέροντας.

Ἐκείνη πάλι τόν ἔστειλε στόν Γέροντα καί εἶπε νά τοῦ ἐξηγήσει καλύτερα ὅτι τό αὐτοκίνητο τό δίνουν μόνο γιά τήν Κυριακή. Πῆγε ὁ Ἀλέξανδρος καί πάλι ἄκουσε ἀπό τόν Γέροντα τά ἴδια λόγια. Ὅταν γύρισε σπίτι ἡ γυναίκα ἄρχισε ξανά νά τοῦ λέει:

Ποιοί εἶναι ἐκείνοι πού «θεολογοῦν μέσα στό θολό μυαλό τους καί μέσα στήν πλάνη τους»;

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν  Πειραιεί  τη 25η Ιανουαρίου 2017

  Η «Σύνοδος» του Κολυμπαρίου της Κρήτης εξακολουθεί να βρίσκεται μέχρι σήμερα, μετά παρέλευση επτά περίπου μηνών από την σύγκλησή της, στην κορυφή της εκκλησιαστικής επικαιρότητος και να αποτελεί το «αντιλεγόμενο σημείο», όχι μόνον πανελληνίως αλλά και πανορθοδόξως.

Ένα πλήθος δημοσιευμάτων στο διαδίκτυο και τα Μ.Μ.Ε. κατακλύζουν καθημερινά την επικαιρότητα. Μια ατμόσφαιρα οργής και αναβρασμού, που συνεχώς αυξάνει, κυριαρχεί μεταξύ του πιστού λαού του Θεού, για όσα απεφασίσθησαν στην εν λόγω «Σύνοδο». Ο λαός όλο και περισσότερο αρχίζει και συνειδητοποιεί, ότι η «Σύνοδος» αυτή τελικά δεν ήταν μια αληθινή Ορθόδοξη Σύνοδος, αλλά μια ψευδοσύνοδος.

«Πορεία ἐπιστροφῆς καί ἐπανευαγγελισμοῦ»

«Πορεία ἐπιστροφῆς καί ἐπανευαγγελισμοῦ»

 

τοῦ Ἀρχιμ. Ἀθανασίου Ἀναστασίου, Προηγουμένου Ἱ. Μονῆς Μεγάλου Μετεώρου

 

Ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία εἶναι ἡ Κιβωτός τῆς σωτηρίας μας!

Ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία καὶ μόνον αὐτὴ —διὰ τῆς σταυρικῆς θυσίας τοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς ἐνδόξου Ἀναστάσεώς Του, διὰ τοῦ Τιμίου καὶ Παναγίου καὶ Ζωοποιοῦ Αἵματός Του— μπορεῖ νὰ προσφέρει στὸν ἄνθρωπο τὴν ἄφεση τοῦ πλήθους τῶν ἁμαρτιῶν του. Ἡ Ἁ­γί­α μας Ἐκκλησία καὶ μόνον αὐτή, μπορεῖ νὰ παίρνει ληστές, φονιάδες καὶ ἐγκληματίες· ἔκφυλους, πόρνους καὶ μοιχούς· φιλάργυρους, φίλαυτους καὶ ὑπερήφανους· καὶ νὰ τοὺς μεταπλάθει σὲ δικαίους καὶ ἁγίους.

 Ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία καὶ μόνον αὐτή, ἔχει τὴ δύναμη νὰ παίρνει σκιὲς ἀνθρώπων, συντρίμματα ψυχῶν· νὰ παίρνει λάσπη καὶ βοῦρκο καὶ μὲ αὐτὰ τὰ ὑλικὰ νὰ δημιουργεῖ καλλιτεχνήματα, ἀνθρώπινα πρότυπα. Ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία καὶ μόνον αὐτή, μπορεῖ νὰ παίρνει βαρυποινίτες ἀπὸ τὰ κάτεργα τῆς ἁμαρτίας καὶ νὰ τοὺς ἀναδεικνύει ἀσκητὲς καὶ ὁσίους, μάρτυρες καὶ ὁμολογητές. Καὶ ὅλα αὐτὰ τὰ θαυμάσια μὲ μοναδικὸ ἀντίτιμο ἕνα δάκρυ· ἕναν λόγο, «ἁμάρτησα, Κύριε»· ἕνα «Θεέ μου, ἐλέησέ με καὶ συγχώρησέ με τὸν ἁμαρτωλό»· ἕνα ταπεινὸ γονάτισμα καὶ μία ταπεινὴ, εἰλικρινή καί ἐκ βάθους ψυχῆς ὁμολογία ὅλων τῶν ἁμαρτιῶν μας, κάτω ἀπὸ τὸ πετραχήλι τοῦ Πνευματικοῦ.

Κι ὅμως αὐτή τή Μάνα, μέ τίς ἄπειρες εὐεργεσίες, ὄχι μόνο δέν τήν εὐχαριστοῦμε καί δέν τήν εὐγνωμονοῦμε, ὅσο θά τῆς ἄξιζε, ἀλλά πολλές φορές καί τήν ἀγνοοῦμε καί τή λησμονοῦμε καί τήν πικραίνουμε.