Τί εἶναι τό Αὐτοείδωλο.

«Αὐτοείδωλον ἐγενόμην, τοῖς πάθεσι τήν ψυχήν μου καταμολύνας…»

Ἀρχιμανδρίτου Ἰωαννικίου Κοτσώνη

Ὅλα τά ἄλλα εἴδωλα εἶναι ἄψυχα. Γι’ αὐτό καί ἡ εἰδωλολατρεία στά ἄψυχα εἴδωλα εὐκολώτερα διακρίνεται καί εὐκολώτερα πολεμεῖται καί εὐκολώτερα θεραπεύεται. Εἶναι ἔξω ἀπό τήν ψυχή μας, ἔξω ἀπό τό σῶμα μας, ἔξω ἀπό τήν φύση μας, ἔξω ἀπό τόν νοῦ μας, ἔξω ἀπό τήν ψυχοσύνθεση καί τήν ψυχολογία μας. Ἐνῷ τό Αὐτοείδωλο εἶναι μέσα μας. Μέσα σέ ὅλα αὐτά.

Τό Αὐτοείδωλο δηλαδή εἶναι ὁ ἴδιος ὁ ἑαυτός μας. Τό «ἐγώ» μας. Τό φέρνουμε μέσα μας σέ ὅλα τά χρόνια τῆς ζωῆς μας. Εἶναι ἰσόβιο.Τό κουβαλᾶμε παντοῦ καί πάντα.

Ἕνας γέρων εἶπε:

Ένας γέρων είπε:

- Σήμερα οι μοναχοί σώζονται μόνο από πειρασμούς, γιατί δεν έχουν αρετές. Όσοι υπομένουν τον πειρασμό θα είναι από τους νικητές που πάλεψαν σκληρά για να κερδίσουν την αρετή. Η υπομονή των πειρασμών χωρίς μουρμούρα ισούται με προσευχή. Ο Σατανάς δεν θα βάλει σε πειρασμό έναν άνθρωπο περισσότερο από όσο επιτρέπει ο Θεός. Ο εχθρός προσπαθεί με πονηριά να αποδυναμώσει τη συνείδησή του και να τον κάνει να απελπιστεί και να εγκαταλείψει, ή να καυχιέται, να είναι αλαζονικός για μια αγιότητα που δεν υπάρχει. Τα ράσα και τα επαγγέλματα του διαβόλου είναι πολλά. Επιτίθεται έντονα σε όσους θέλουν τη σωτηρία. Είπα στον Σατανά: "Κάνε ό,τι θέλεις μαζί μου!" Δεν θα φτάσεις πουθενά. Έχω πνευματικό πατέρα και κοινωνώ τα Ιερά Μυστήρια. Τι μπορείτε να κάνετε ενάντια σε αυτά τα πράγματα, ακόμα και με τα δικά σας κόλπα;».

Και πρόσθεσε:

«Ω, πόσους πειρασμούς δεν δέχτηκα από αυτόν, και πόσο προσπάθησε να με εξαπατήσει!

«Εἶμαι ἀπό πολύ μακριά» – Θαῦμα τοῦ Ἁγίου Νικολάου στήν Ἱερά Μονή Ὁσίου Γρηγορίου Ἁγίου Ὄρους

Αρχιμ. Ιωαννίκιος Κοτσώνης, Καθηγούμενος Ιεράς Μονής Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Σοχού

Στα χρόνια της Γερμανικής Κατοχής 1940-41 τελείωνε το σιτάρι από τις αποθήκες της Ι. Μονής Γρηγορίου. Εκεί που οι πατέρες καθάριζαν το τελευταίο σιτάρι, για να το στείλουν στον μύλο, πλησίασε ένα γεροντάκι, ως κοσμικός παπάς και χαιρέτισε:

—Τί κάνετε εκεί αδελφοί; ρώτησε. Αυτό είναι το σιτάρι σας; Δεν έχετε άλλο από αυτό;

Οι πατέρες του απάντησαν ότι πράγματι αυτό ήτο το τελευταίο και δεν εύρισκαν πουθενά να αγοράσουν νέο σιτάρι, λόγω της Κατοχής.

Ας σημειωθεί ότι το μοναστήρι αυτό χρειαζόταν κάθε χρόνο για τους μοναχούς και τους προσκυνητές έως 10.000 οκάδες και στην κατοχή δεν υπήρχε να αγοράσεις ούτε μία οκά.

"Ὅταν λέγω τό «Εὐλογημένη ἡ Βασιλεία τοῦ Πατρός...» αἰσθάνομαι ὅτι ὅλα φωτίζονται, ὅλα λάμπουν καί ἀστράπτουν"

 ΕΥΛΑΒΕΙΑΣ ΕΓΚΩΜΙΟΝ

Μου διηγείτο ό αιδεσιμολογιώτατος πρεσβύτερος πατήρ Παναγιώτης Κοντόπουλος για κάποιες ευλαβείς γυναίκες, οι όποιες δεν προσεβλήθησαν από τα μικρόβια του τύφου = εγωισμού της ορθολογιστικής Δύσεως.

Υπήρχε μία γριούλα κατάκοιτος. Δεν ήδύνατο να εκκλησιάζεται την Κυριακή. Όταν όμως άκουε τον γλυκύτατο ήχο της καμπάνας ανασηκωνόταν και καθόταν στο κρεβατάκι της. «Δεν είναι καλόν ή εκκλησία να διαβάζει - έλεγε - και εγώ να είμαι ξαπλωμένη».

 

Ή κυρία Αικατερίνα, άλλη ηλικιωμένη γυναίκα, είχε τούς εξής λογισμούς: Άραγε τελείται κανονικά ή Θεία Λειτουργία όταν δύο ιερείς μεταξύ τους είναι ψυχραμένοι και ολίγον πριν αντάλλαξαν ψυχρούς λόγους; Τότε, την ώρα καθ' ην ό ιερεύς εκφωνούσε το «Ευλογημένη ή Βασιλεία του Πατρός...», είδε ένα φωτεινό σύννεφο να σκεπάζει την Αγία Τράπεζα και τούς ιερείς... Βεβαιώθηκε έτσι για την εγκυρότητα και κανονικότητα των μυστηρίων, παρά την οποιαδήποτε πνευματική κατάσταση των λειτουργών ιερέων.

 

Ή γριούλα Χαρίκλεια ήτο εντελώς αγράμματη, αλλά πιστή και ευλαβής. Σέ μίαν εγχείρηση κατά την νάρκωση της φώναζε δυνατά τα ονόματα διαφόρων ιερέων Πνευματικών: «Πάτερ Λεόντιε, πάτερ Βασίλειε, πάτερΙωά ννη, ό Θεός να σάς έχει καλά να σώζετε ψυχές». Ενθυμείτο όταν ήταν μικρή κοπελίτσα τον πατέρα Λεόντιον στον άγιο Χαράλαμπο Θεσσαλονίκης και έλεγε πώς όταν λειτουργούσε μιλούσε μέσα στον Ιερόν Βήμα με τούς αγίους. Για τον ίδιο ιερέα αναφέρει και ό Σεβασμιότατος άγιος Νικοπόλεως Μελέτιος σ' ένα τεύχος αναφερόμενο στον π. Αγαθάγγελο Μιχαηλίδη με πόση μέθεξη ψυχής διάβαζε τις ευχές της Θείας Λειτουργίας.

Ὁ Γέρων Πορφύριος ὑπῆρξε ἕνας σύγχρονος Στάρετς τῆς ἑλληνικῆς Ὀρθοδοξίας

Αρχιμανδρίτης Ιωαννίκιος Κοτσώνης, Καθηγούμενος
της Ἱ. Μ. Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Σοχοῦ

Φώτο: Εν πλω λίγο πριν τα Καυσοκαλύβια (εδώ)

Κ.Ι: Οι δωρεές του Αγίου Πνεύματος στο Γέροντα Πορφύριο και, δια μέσου του μακαριστού Γέροντος, στο σύγχρονο Ελληνισμό, αλλά και την οικουμενική Ορθοδοξία, είναι άπειρες. Κι εσείς, πατέρα Ιωαννίκιε, συγκαταλέγεστε μεταξύ εκείνων, είστε κι αγιορείτης, που είχαν δεχθεί τη ευλογία του Θεού να γνωρίσουν το Γέροντα Πορφύριο.
αρχ. Ι.: Ο Γέρων Πορφύριος υπήρξε ένα σύγχρονος στάρετς της ελληνικής Ορθοδοξίας. Ήταν μια χαρισματική μορφή. Είχε δεχθεί τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος από πολύ ενωρίς. Όπως ο ίδιος μου έλεγε, τα δύο εκείνα στοιχεία που πολύ τον βοήθησαν στη ζωή του και του έδωσαν αυτή την πνευματική χάρη, ήταν, πρώτα, για να χρησιμοποιήσω τα δικά του λόγια, «η χαρούμενη υπακοή, που έκαμνα στους Γεροντάδες μου».
Έτσι μου έλεγε ο ίδιος και μου εξηγούσε: «Μου έλεγαν, για παράδειγμα: «Νικήτα» -αυτό ήταν το όνομά του ως μοναχού στα Καυσοκαλύβια του Αγίου Όρους- «τρέξε κάτω στον αρσανά να πάρεις αυτό το τσουβάλι με το αλεύρι. Και προτού να τελειώσει ο Γέροντάς μου την εντολή του, εγώ ήδη είχα αρχίσει να τρέχω για τον αρσανά, να φορτωθώ το τσουβάλι και με χαρούμενη υπακοή να επιστρέψω».