Ὁμιλίες Μεγάλης Ἑβδομάδος. Ὄρθρος Μεγάλης Τετάρτης:«Τά πάθη τοῦ Χριστοῦ μέσα ἀπό τόν 21ο ψαλμόν» π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος

ΟΜΙΛΙΕΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ

ΟΡΘΡΟΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΤΕΤΑΡΤΗΣ

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«ΤΑ ΠΑΘΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟΝ 21ον ΨΑΛΜΟΝ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 21-4-1992]

[Μέρος Α΄]

Καθ’ όλον το μήκος, αγαπητοί μου, της Μεγάλης Εβδομάδος των Παθών του Κυρίου μας, Ιησού Χριστού, διακρίνουμε μια πλουσία αναφορά στα κείμενα της Παλαιάς Διαθήκης, ιδιαίτατα εις το Ψαλτήρι. Ο λόγος είναι σαφής. Ολόκληρη η Παλαιά Διαθήκη είναι μια απέραντη προφητεία και μια εκπληκτική τυπολογία που αναφέρεται εις το πρόσωπο του Ιησού Χριστού. Και τυπολογία εννοούμε ότι κάθε γεγονός, ιστορικό, μέσα εις τον χώρον της Παλαιάς Διαθήκης είναι τύπος του προσώπου του Ιησού Χριστού και της σωτηρίας την οποία φέρει ο Ιησούς Χριστός. Όπως η διάβαση από την Ερυθρά Θάλασσα και ούτω καθεξής. Γι'αυτό, χωρίς την πληροφορία της Παλαιάς Διαθήκης, το πρόσωπο του Ιησού Χριστού μάς είναι άγνωστο και ακατανόητο. Θα το πω άλλη μία φορά: Χωρίς την μαρτυρία της Παλαιάς Διαθήκης το πρόσωπο του Ιησού Χριστού μάς είναι άγνωστον και ακατανόητον.

Βέβαια, η Εκκλησία ανέκαθεν το αντελήφθη αυτό και πλαισιώνει με κείμενα της Παλαιάς Διαθήκης και με τυπολογικά γεγονότα το πρόσωπο του Ιησού Χριστού για να δίδει, ανά πάσα στιγμή, τη σωστή ερμηνεία περί του προσώπου Εκείνου. Δίδει, με άλλα λόγια, η Εκκλησία την απάντηση του Αποστόλου Πέτρου στο ερώτημα του Κυρίου: «Τίνα μὲ λέγουσιν οἱ ἄνθρωποι εἶναι τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου;». Είναι το πιο θεμελιώδες ερώτημα που ποτέ ετέθη μέσα εις την ιστορίαν των ανθρώπων. Και το πιο προκλητικό ερώτημα που ποτέ ετέθη εις την ιστορίαν των ανθρώπων, εφόσον, εκ της απαντήσεως του ερωτήματος αυτού εξαρτάται η σωτηρία των ανθρώπων. Βλέπετε, λοιπόν, ότι είναι ένα πάρα πολύ σπουδαίο πράγμα να απαντήσομε εις το ερώτημα, αυτό, του Κυρίου. Του Ποιος είναι, το πρόσωπό Του, Ποιος είναι. Ποιος είναι. «Τι λένε οι άνθρωποι για μένα. Ποιος είμαι Εγώ;».

Το δυστύχημα είναι ότι η νεοτέρα θεολογία, στην πρακτική της προσφορά, ως κήρυγμα στον λαό δεν χρησιμοποιεί την Παλαιά Διαθήκη· με αποτέλεσμα, χωρίς να το κατανοεί, να αποκόπτει ή να καταστρέφει το υπόβαθρον της πίστεως εις το πρόσωπον του Ιησού Χριστού. Και τούτο διότι τα γεγονότα που συνθέτουν την ζωή του Χριστού, να αμφισβητούνται, αφού δεν κατοχυρώνονται με την προφητεία.

Ἐκμηδενίζονται τα σχέδια τῶν ἀνόμων.

Γεωργίου Γ. Ψαλτάκη

ΨΑΛΜΟΣ ΛΒ ́ 10

Ο τριακοστός δεύτερος Ψαλμός εἶναι ὕμνος καί δοξολογία πρός τόν Κύριο γιά τήν ἄπειρη δύναμή Του, πού φάνηκε καί στή δημιουργία τοῦ κόσμου καί στις θαυμαστές ἐπεμβάσεις Του στή ζωή τοῦ λαοῦ Του.

Από τούς εἴκοσι δύο στίχους του, πού ἀστράφτουν σάν μαργαριτάρια ἴσης ἀξίας, ξεχωρίζουμε γιά νά μελετήσουμε τόν δέκατο, ὅπου γίνεται λόγος γιά τή δύναμη τοῦ Θεοῦ ἐν σχέσει πρός τά σχέδια τῶν πονηρῶν ἀνθρώπων.

«Κύριος διασκεδάζει βουλάς ἐθνῶν, ἀθετεῖ δέ λογισμούς λαῶν καί ἀθετεῖ βουλάς ἀρχόντων», λέει μέ ἐνθουσιαστικό καί πανηγυρικό τόνο ὁ θεοφώτιστος Ψαλμωδός (Ψαλμ. λβ ́ [32] 10). Ὁ Κύριος δηλαδή διασκορπίζει καί ἐκμηδενίζει τις κακές αποφάσεις τῶν εἰδωλολατρῶν καί ἀπίστων καί ματαιώνει τά πονηρά σχέδια ἀθέων λαῶν, καθώς καί τίς ἀποφάσεις μοχθηρῶν καί κακῶν ἀρχόντων.

Τά θεόπνευστα αὐτά λόγια ἔβγαιναν πάντοτε ἀληθινά μέσα στήν ἱστορία τοῦ Ἰσραήλ. Ἀπό τήν ἐποχή τῆς ἐξόδου τῶν Ἰσραηλιτῶν ἀπό τήν τυραννία τοῦ σκληροῦ Φαραώ τῆς Αἰγύπτου, μέχρι τη λύτρωσή τους ἀπό τήν Βαβυλώνια αἰχμαλωσία, ὅπου τόσα ὑπέφεραν ἀπό τόν φοβερό Ναβουχοδονόσορα, ἀλλά καί στή συνέχεια μέ τούς ἀγῶνες τῶν ἡρωικῶν Μακκαβαίων διαλύονταν πάντοτε τά σχέδια τῶν ἐχθρῶν τοῦ λαοῦ τοῦ θεοῦ.

Ἡ Πίστη τῶν Δικαίων καὶ ἡ Σημερινὴ Κατάντια τῆς Ἑλλάδος (Ψαλμός 124:3)

Κωφίδης Εὐάγγελος

«Ὅτι οὐκ ἀφήσει Κύριος τὴν ράβδον τῶν ἁμαρτωλῶν ἐπὶ τὸν κλῆρον τῶν δικαίων, ὅπως ἂν μὴ ἐκτείνωσιν οἱ δίκαιοι ἐν ἀνομίαις χεῖρας αὐτῶν.»

Ὁ ἱερὸς αὐτὸς στίχος τοῦ Ψαλμῳδοῦ, γεμάτος θεία φρόνηση καὶ παρηγοριὰ πρὸς τοὺς πιστοὺς, μιλάει γιὰ τὴν ἀμετάβλητη προστασία τοῦ Θεοῦ στὸ λαὸ Του, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὸ ὅριο ποὺ ἔχει ἡ ἀνομία νὰ κυριαρχήσει. Ὁ Κύριος δὲν θὰ ἐπιτρέψει νὰ καταπιέζονται αἰωνίως οἱ δίκαιοι ἀπὸ τοὺς ἁμαρτωλούς, γιὰ νὰ μὴν ἀπογοητευθοῦν κι’ αὐτοὶ καὶ ἁμαρτάνουν. Σήμερα, ποὺ ἡ Ἑλλὰς βιώνει μία βαθειὰ κρίση – ὄχι μόνο οἰκονομικὴ καὶ πολιτικὴ, ἀλλὰ κυρίως ἠθικὴ καὶ πνευματική – αὐτὸ τὸ μήνυμα εἶναι πιὸ σχετικὸ ἀπὸ ποτέ.

Ἡ Ῥάβδος τῶν ἁμαρτωλῶν καὶ ἡ Δοκιμασία τῶν Δικαίων

Ἡ «ῥάβδος τῶν ἁμαρτωλῶν» συμβολίζει κάθε μορφὴ καταπίεσης, ἀδικίας καὶ ἀσεβείας ποὺ ἐπικρατεῖ σὲ μιὰ κοινωνία. Στὴν σημερινὴ Ἑλλάδα, αὐτὴ ἡ ῥάβδος φαίνεται νὰ ἔχει πολλὲς ἐκφάνσεις: ἡ διαφθορά τῶν ἁγίων θεσμῶν, ἡ ἐξάπλωση τῆς ἀθεΐας καὶ τῆς ἡδονῆς, ἡ καταπάτηση τῶν ἠθικῶν ἀξιῶν, ἡ ἐκμετάλλευση τῶν ἀδυνάτων, ἡ ἀπώλεια τῆς εὐσεβοῦς παράδοσης. Ὅμως, ὁ Ψαλμῳδὸς μᾶς ὑπενθυμίζει: ὁ Θεὸς δὲν εἶναι ἀδιάφορος. Δὲν θὰ ἀφήσει τοὺς δικαίους νὰ ὑποκύψουν στὴν ἀνομία, οὔτε θὰ ἐγκαταλείψει τὸν κλῆρο τῶν πιστῶν Του.

«Σῶσόν με, ὁ Θεός», 68 Ψαλμός , στ.1-9. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

«Σῶσόν με, ὁ Θεός», 68 Ψαλμός , στ.1-9. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης Ὁμιλία  τοῦ π. Σάββα  στίς 17-7-2017 (Κήρυγμα) Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ψαλμός 67, «Ἡ Ἰουδαϊκή Ἑρμηνεία τοῦ Ψαλμοῦ», Ἀρχιμ. Σάββας Ἁγιορείτης

Ψαλμός 67, «Ἡ Ἰουδαϊκή Ἑρμηνεία τοῦ Ψαλμοῦ», Ἀρχιμ. Σάββας Ἁγιορείτης, 13-07-2017

 

«Ὅτι ὁ ζῆλος τοῦ οἴκου σου κατέφαγέ με, καὶ οἱ ὀνειδισμοὶ τῶν ὀνειδιζόντων σε ἐπέπεσον ἐπ᾿ ἐμέ», 68 Ψαλμός , στίχος 10. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΨΑΛΜΩΝ «Ὅτι ὁ ζῆλος τοῦ οἴκου σου κατέφαγέ με, καὶ οἱ ὀνειδισμοὶ τῶν ὀνειδιζόντων σε ἐπέπεσον ἐπ᾿ ἐμέ», 68 Ψαλμός , στίχος 10. Ἀρχ. Σάββας ἉγιορείτηςὉμιλία  τοῦ π. Σάββα  στίς 17-7-2017 (Κήρυγμα) Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

 http://hristospanagia3.blogspot.com

 

«Ἐγὼ δὲ τῇ προσευχῇ μου πρὸς σέ, Κύριε· καιρὸς εὐδοκίας, ὁ Θεός, ἐν τῷ πλήθει τοῦ ἐλέους σου· ἐπάκουσόν μου, ἐν ἀληθείᾳ τῆς σωτηρίας σου», 68 Ψαλμός , στίχος 14. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

 ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΨΑΛΜΩΝ«Ἐγὼ δὲ τῇ προσευχῇ μου πρὸς σέ, Κύριε· καιρὸς εὐδοκίας, ὁ Θεός, ἐν τῷ πλήθει τοῦ ἐλέους σου· ἐπάκουσόν μου, ἐν ἀληθείᾳ τῆς σωτηρίας σου», 68 Ψαλμός , στίχος 14. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Ὁμιλία  τοῦ π. Σάββα  στίς 27-7-2017 (Κήρυγμα) 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

«Μὴ ἀποστρέψῃς τὸ πρόσωπόν σου ἀπὸ τοῦ παιδός σου, ὅτι θλίβομαι, ταχὺ ἐπάκουσόν μου»,68 Ψαλμός , στίχος 18, Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΨΑΛΜΩΝ«Μὴ ἀποστρέψῃς τὸ πρόσωπόν σου ἀπὸ τοῦ παιδός σου, ὅτι θλίβομαι, ταχὺ ἐπάκουσόν μου»,68 Ψαλμός , στίχος 18,  Ἀρχ. Σάββας ἉγιορείτηςὉμιλία  τοῦ π. Σάββα  στίς 27-7-2017 Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

 http://hristospanagia3.blogspot.com

 

«Ὀνειδισμὸν προσεδόκησεν ἡ ψυχή μου καὶ ταλαιπωρίαν, καὶ ὑπέμεινα συλλυπούμενον, καὶ οὐχ ὑπῆρξε, καὶ παρακαλοῦντας, καὶ οὐχ εὗρον», 68 Ψαλμός , στίχος 21, Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΨΑΛΜΩΝ, «Ὀνειδισμὸν προσεδόκησεν ἡ ψυχή μου καὶ ταλαιπωρίαν, καὶ ὑπέμεινα συλλυπούμενον, καὶ οὐχ ὑπῆρξε, καὶ παρακαλοῦντας, καὶ οὐχ εὗρον», 68 Ψαλμός , στίχος 21,  Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης Ὁμιλία  τοῦ π. Σάββα  στίς 2-8-2017 (Κήρυγμα) 

Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

 

«Πτωχὸς καὶ ἀλγῶν εἰμι ἐγώ· ἡ σωτηρία σου, ὁ Θεός, ἀντιλάβοιτό μου»,68 Ψαλμός , στίχος 30, Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

«Πτωχὸς καὶ ἀλγῶν εἰμι ἐγώ· ἡ σωτηρία σου, ὁ Θεός, ἀντιλάβοιτό μου»,68 Ψαλμός , στίχος 30, Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης Ὁμιλία  τοῦ π. Σάββα  στίς 17-8-2017 (Κήρυγμα)

 Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

 

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΨΑΛΜΩΝ «Αἰσχυνθήτωσαν καὶ ἐντραπήτωσαν οἱ ζητοῦντες τὴν ψυχήν μου· ἀποστραφήτωσαν εἰς τὰ ὀπίσω καὶ καταισχυνθήτωσαν οἱ βουλόμενοί μου κακά»,69 Ψαλμός , στίχος 3, Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΨΑΛΜΩΝ «Αἰσχυνθήτωσαν καὶ ἐντραπήτωσαν οἱ ζητοῦντες τὴν ψυχήν μου· ἀποστραφήτωσαν εἰς τὰ ὀπίσω καὶ καταισχυνθήτωσαν οἱ βουλόμενοί μου κακά»,69 Ψαλμός , στίχος 3,  Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης Ὁμιλία  τοῦ π. Σάββα  στίς 21-8-2017 (Κήρυγμα) 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΨΑΛΜΩΝ , 74 Ψαλμός , στ.1,Ἐξομολογησόμεθά σοι ὁ Θεός, Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΨΑΛΜΩΝ , 74 Ψαλμός , στ.1,Ἐξομολογησόμεθά σοι ὁ Θεός, Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης, Ὁμιλία  τοῦ π. Σάββα  στίς 23-10-2017 (Κήρυγμα) 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

74 Ψαλμός, στίχ, 5-8, Εἶπα τοῖς παρανομοῦσι μή παρανομεῖτε, Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης,

74 Ψαλμός, στίχ, 5-8, Εἶπα τοῖς παρανομοῦσι μή παρανομεῖτε, Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης, Ὁμιλία  τοῦ π. Σάββα  στίς 30-10-2017 Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

74 Ψαλμός , στίχ. 9-11, Ὅτι ποτήριον ἐν χειρί Κυρίου, Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

74 Ψαλμός , στίχ. 9-11, Ὅτι ποτήριον ἐν χειρί Κυρίου, Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης, Ὁμιλία  τοῦ π. Σάββα  στίς 31-10-2017 (Κήρυγμα) 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

 http://hristospanagia3.blogspot.com

 

«Ἰδού ὠδίνησεν ἀδικίαν, συνέλαβε πόνον καὶ ἔτεκεν ἀνομίαν»

Ἀπόδοση στήν Νεοελληνική - Ἐπιμέλεια:

Σάββας Ἠλιάδης

Ἁγίου Νικοδήμου

«Ἰδού ὠδίνησεν ἀδικίαν, συνέλαβε πόνον καὶ ἔτεκεν ἀνομίαν» (Ψαλμός 7,15)

α). «ἰδοὺ ὠδίνησεν ἀδικίαν»:

Τόν ἀποστάτη τόν γιο μου Ἀβεσσαλώμ, τόν συνέλαβε ἡ ἀδικία, σάν τήν γυναῖκα πού συλλαμβάνει τό ἔμβρυο στήν ἐγκυμοσύνη καί γί΄ αὐτό σκέφτηκε μέ ἄδικο τρόπο, ὥστε νά ἀπομακρύνει ἀπό τήν βασιλεία, τήν ὁποία μοῦ ἔδωσε ὁ Θεός.

Μεταχειρίστηκε δέ ὁ Δαβίδ τήν λέξη τῆς ωδίνος (ωδίς- ωδίνος = οἱ πόνοι τοῦ τοκετοῦ), δηλαδή τοῦ κοιλοπονήματος τῆς γυναίκας, γιά νά δείξει πόσον πόνο καί πόση στενοχώρια... δοκιμάζουν ὅσοι σκέφτονται νά ἀδικήσουν τόν ἀδελφό τους, διότι αὐτοί πνίγονται ἀπό τόν θυμό, σταματάει τό λογικό τούς ἀπό τήν ὀργή, βλάπτονται ἀπό τούς λογισμούς καί δοκιμάζονται ἀπό ἄλλα μύρια κακά.

Ἐπίσης τούς καταπλακώνει ὁ φόβος, ἔχουν ἀγωνία καί μέ δυό λόγια δέν μποροῦν νά εἰρηνεύσουν μέ ἄλλον τρόπο, παρά μόνο ὅταν ὁλοκληρώσουν καί κάνουν πράξη τούς λογισμούς αὐτούς, δηλαδή, ὅταν ἀδικήσουν. Ἀλλά καί μετά ἀπό τήν τέλεση τῆς ἀδικίας πάλι δέν ἐλευθερώνονται οἱ ἄθλιοι, διότι τούς ἐλέγχει καί τούς κατακρίνει ἡ συνείδησή τους.

«Ἐάν μὴ ἐπιστραφῆτε, τὴν ῥομφαίαν αὐτοῦ στιλβώσει, τὸ τόξον αὐτοῦ ἐνέτεινε καὶ ἡτοίμασεν αὐτό»

Ἁγίου Νικοδήμου - Εὐθυμίου Ζιγαβηνοῦ

Ἑρμηνεία εἰς τούς Ρν΄ Ψαλμούς

«ἐὰν μὴ ἐπιστραφῆτε, τὴν ῥομφαίαν αὐτοῦ στιλβώσει, τὸ τόξον αὐτοῦ ἐνέτεινε καὶ ἡτοίμασεν αὐτό» (Ψαλμός 7, 13)

Ἐπειδή ὁ Δαβίδ, ὡς Προφήτης, γνώριζε πώς ὅλα τά ἔθνη πρόκειται νά κρατήσουν τούς Ψαλμούς του στά χέρια τους, μέ αὐτήν τήν ἀφορμή, μαζί μέ μερικές ἀπό τίς δικές του συμβουλές καί προτροπές, συνενώνει στούς Ψαλμούς παρόμοιες διδασκαλίες καί ἀπό ἄλλους λαούς. Γί΄ αὐτό καί ἀπευθύνεται σέ ὅλους γενικά τους ἀνθρώπους: ἄν, ἐσεῖς ἄνθρωποι, δέν ἐπιστρέψετε στόν ἴσιο δρόμο τῆς ἀρετῆς, ἀπό τόν ὁποῖο ξεφύγατε καί προσηλωθήκατε... στά γήινα πράγματα, νά ξέρετε πώς δέν πρόκειται νά γλιτώσετε ἀπό τήν τιμωρία τοῦ Θεοῦ καί τήν κόλαση.

Ρομφαία, λοιπόν καί μάχαιρα εἶναι ὁ πικρός θάνατος τῶν ἁμαρτωλῶν, τόξο δέ ὁ ταχύτατος θάνατος αὐτῶν. Τό δέ γυάλισμα καί τό ἀκόνισμα τοῦ μαχαιριοῦ καί τό τέντωμα τοῦ τοξαριοῦ εἶναι ἡ προετοιμασία τῆς τιμωρίας καί ἡ μακροθυμία πού δείχνει πρός ὥρας ὁ Θεός. Τέλος δέ, ἑτοιμασία τοῦ τόξου εἶναι ἡ ὥρα πού ἔρχεται γιά νά δημιουργηθεῖ ἡ πληγή καί ἡ ὁποία γίνεται μέ τό ρίξιμο τῆς σαΐτας.

«Ὁ Θεὸς κριτὴς δίκαιος καὶ ἰσχυρὸς καὶ μακρόθυμος καὶ μὴ ὀργὴν ἐπάγων κάθ᾿ ἑκάστην ἡμέραν»

Ἁγίου Νικοδήμου - Εὐθυμίου Ζιγαβηνοῦ

Ἑρμηνεία εἰς τούς Ρν΄ Ψαλμούς

«Ὁ Θεὸς κριτὴς δίκαιος καὶ ἰσχυρὸς καὶ μακρόθυμος καὶ μὴ ὀργὴν ἐπάγων κάθ᾿ ἑκάστην ἡμέραν» (Ψαλμός 7, 12)

α). Ὁ Θεὸς κριτὴς δίκαιος καὶ ἰσχυρὸς καὶ μακρόθυμος:

Αὐτά τά λόγια φαίνεται νά τά λέει ὁ Δαβίδ σέ ἐκείνους πού τότε σκανδαλίζονταν μέ ἐκεῖνον καί ἀποροῦσαν, πῶς ὁ Θεός του ἔδειξε τήν θεία Του Πρόνοια. Πῶς, δηλαδή, ὁ Θεός ἐπέτρεψε νά ξεσηκωθεῖ ὁ γιος του ὁ Ἀβεσσαλώμ ἐναντίον τοῦ πατέρα του καί τελικά νά ἡττηθεῖ. Ἐξ αὐτῆς τῆς αἰτίας τους λέει πώς ὁ Θεός εἶναι δίκαιος μέν, διότι ἀντισταθμίζει μέ τά ἔργα τοῦ καθενός καί... τίς ἀνάλογες ἀμοιβές, ἀλλά εἶναι καί ἰσχυρός, διότι ό, τί θέλει, μπορεῖ νά τό κάνει, ἀλλά καί μακρόθυμος, διότι δέν τιμωρεῖ τόν ἄνθρωπο ἀμέσως, ὅταν ἁμαρτάνει, ἀλλά ἀναβάλλει καί καθυστερεῖ τήν τιμωρία.

β). καὶ μὴ ὀργὴν ἐπάγων κάθ᾿ ἑκάστην ἡμέραν:

Αὐτό, τό δεύτερο μέρος τοῦ στίχου τό ὁποῖο λέει, ἀναλύει τήν λέξη «μακρόθυμος», τήν ὁποία εἶπε ἀμέσως πιό πάνω.

"Κύριος κρινεῖ λαούς. κρῖνόν με, Κύριε, κατὰ τὴν δικαιοσύνην μου καὶ κατὰ τὴν ἀκακίαν μου ἐπ᾿ ἐμοί"

Ἀπόδοση στήν Νεοελληνική - Ἐπιμέλεια:

Σάββας Ἠλιάδης - ΑΜΑΣΕΥΣ

Ἁγίου Νικοδήμου - Εὐθυμίου Ζιγαβηνοῦ

Ἑρμηνεία εἰς τούς Ρν΄ Ψαλμούς

"Κύριος κρινεῖ λαούς. κρῖνόν με, Κύριε, κατὰ τὴν δικαιοσύνην μου καὶ κατὰ τὴν ἀκακίαν μου ἐπ᾿ ἐμοί". (Ψαλμός 7, 9)

Ἑρμηνεύει ὁ Ἅγιος Νικόδημος:

Καταρχάς ἐννοεῖ ὁ Δαβίδ πώς δέν θά ἀφήσει ἀτιμώρητες ὁ Κύριος τίς πονηρίες πού μηχανεύτηκαν οἱ ἐχθροί τοῦ ἐναντίον του. Ἀπό τήν ἄλλη θέλει νά πεῖ ἀκόμη γενικῶς ὅτι ὁ Θεός θά κρίνει τούς ἀνθρώπους. Δηλαδή, τους μέν κακούς καταδικάζοντάς τους στήν κόλαση, τούς δέ καλούς θά τούς τοποθετήσει στά δεξιά... του καί θά τούς ἀξιώσει νά ζήσουν αἰωνίως στήν βασιλεία του.

Ἐπειδή ὁ Δαβίδ στήν ἀρχή τοῦ στίχου θυμήθηκε τήν κρίση τοῦ Θεοῦ, γι'αὐτό καί στήν συνέχεια λέει καί τόν παρακαλεῖ νά γίνει κριτής καί γιά τόν ἴδιο καί νά ἐξετάσει τήν δικαιοσύνη πού φύλαξε ἀπέναντι στόν ἀποστάτη γιο του, τόν Ἀβεσσαλώμ, ἀλλά καί στούς συνεργάτες αὐτοῦ. Αὐτό ζητάει νά γίνει καί γιά τόν ἴδιο.

Ὅμως, γιατί σέ ἄλλο σημεῖο τῶν Ψαλμῶν λέει ὁ Δαβίδ: "μὴ εἰσέλθῃς εἰς κρίσίν μετὰ τοῦ δούλου σου" (Ψαλ. 142,2), ἐνῶ ἐδῶ προσεύχεται γιά νά κριθεῖ;

Ἑρμηνεία ψαλμῶν. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

 https://www.youtube.com/watch?v=9iBBUWLmnKw&list=PL5HCvDppG6kOaMFLZCNpYkMJPUKRVbmSB