Ἅγιος Ἀρσένιος ὁ Μέγας

ΑΓΙΟΣ ΑΡΣΕΝΙΟΣ Ο ΜΕΓΑΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού 

Λίγοι ασκητές της Εκκλησίας μας έχουν τον τίτλο του Μεγάλου. Η Εκκλησία μας υπήρξε φειδωλή στην απόδοση τίτλων, διότι αυτό απαιτεί μεγάλους αγώνες για την υπερνίκηση των παθών και της αμαρτίας. Ένας από αυτούς υπήρξε ο άγιος Αρσένιος ο Μέγας, μια κορυφαία πνευματική και ασκητική μορφή. 

Γεννήθηκε στη Ρώμη περί το 354 στη Ρώμη από ευσεβείς, ευγενείς και ευκατάστατους γονείς, οι οποίοι τον μεγάλωσαν με ευσέβεια και του πρόσφεραν μεγάλη μόρφωση. Διακρίνονταν για την ακεραιότητα του χαρακτήρα του, το ήθος του και τις αρετές του. Έφηβος ακόμη χειροτονήθηκε διάκονος της Ρωμαϊκής Εκκλησίας. Μελετούσε με πάθος την Αγία Γραφή και τα συγγράμματα των Πατέρων της Εκκλησίας, ώστε αποκόμισε την κατά Θεόν γνώση, η οποία υπερτερεί της κοσμικής γνώσης. Ως κάτοχος της θήραθεν και της κατά Θεόν γνώσεως κατέστη ένας από τους σπουδαιότερους δασκάλους και παιδαγωγούς της εποχής του. 

Στα χρόνια του Θεοδόσιου Α΄ (379-395), ο αυτοκράτορας αναζητούσε έναν καλό παιδαγωγό για τα παιδιά του Αρκάδιο και Ονώριο. Ο πάπας Ιννοκέντιος μαζί με τον βασιλιά του δυτικού κράτους Γρατιανό (375-383), του υπέδειξαν τον Αρσένιο ως τον μόνο κατάλληλο, τον οποίο ο Θεοδόσιος κάλεσε στην Κωνσταντινούπολη, όπου έγινε δεκτός με μεγάλες τιμές και του επιδόθηκε ο τίτλος του πατρικίου. Τίμονταν ως βασιλοπάτωρ και όλοι τον θαύμαζαν και τον επαινούσαν για την πολυμάθειά του και τις αρετές του. 

Στο παλάτι ανάλαβε με ευθύνη και σεβασμό προς την υψηλή του αποστολή, την διαπαιδαγώγηση των βασιλοπαίδων, το οποία καθοδηγούσε στην ευσέβεια και την αρετή και τα μυούσε στην θήραθεν και στην κατά Θεόν σοφία. Όμως ο ίδιος δυσφορούσε από την χλιδή, τις πολυτέλειες, τα πλούσια δείπνα και τις ευωχίες του παλατιού. Επίσης τον ενοχλούσε ο θόρυβος της πόλεως και τα άτοπα που έβλεπε. Γι’ αυτό παρακαλούσε το Θεό να τον απαλλάξει από όλα αυτά και να τον οδηγήσει στην ησυχία και την καθαρότητα της ερήμου. Να βρεθεί τρόπος να απαλλαγεί από τα υψηλά του καθήκοντα και να οδηγηθεί σε δρόμο σωτηρίας. 

Οἱ ταπεινοί καταδέχονται νά διδάσκονται καί ἀπό τούς τυχαίους

 

ΜΙΚΡΟΣ ΕΥΕΡΓΕΤΙΝΟΣ

Συχνά η θεία χάρη διδάσκει, μέσω απλών ανθρώπων, αυτά που πρέπει, σε όσους εμπιστεύονται την πρόνοια του Θεού.

Οι ταπεινοί καταδέχονται να διδάσκονται και από τους τυχαίους.

Από το βίο του αγίου Αρσενίου

Ο μέγας Αρσένιος ήταν άνθρωπος μεγάλης παιδείας, τόσο κοσμικής όσο και χριστιανικής. Θα μπορούσαμε να πούμε πώς ξεπερνούσε όλους τους συγχρόνους του σε πολυμάθεια και σε αρετή. Γι΄αυτό και ο βασιλιάς Θεοδόσιος τον διάλεξε ανάμεσα σε όλους τους τότε (μορφωμένους) ανθρώπους ως παιδαγωγό για τους γιους του Ονώριο και Αρκάδιο. Μολονότι όμως και τόσο μορφωμένος ήταν, αλλά και στη Σκήτη, όπου ασκήθηκε πολύ καιρό, απέκτησε ακόμα περισσότερη θεία γνώση, είχε τόσο μεγάλη ταπείνωση, πού δεν ντρεπόταν να ρωτάει και τους πιο 

απαίδευτους και να παίρνει από αυτούς κάθε δυνατή ωφέλεια.

Ποιός κάνει περισσότερη ἄσκηση;

 Κάποιοι "σκανδαλίζονταν" με τον Άγιο Αρσένιο τον Μέγα ο οποίος κοιμόταν πάνω σε ένα κρεβάτι από φοίνικες για να είναι λίγο πιο μαλακά (αν θυμάμαι καλά). Κάποιοι μοναχοί το θεωρούσαν πολυτέλεια.

Ένας γέροντας λοιπόν ακούγοντας τους μοναχούς να κατακρίνουν τον Άγιο Αρσένιο τους είπε το εξής: "Μην βλέπετε απλά τα γεγονότα χωρίς να εξετάζεται την ζωή του ανθρώπου. Ο Αρσένιος κοιμόταν μέσα στο παλάτι, πάνω σε στρώματα μαλακά, με μετάξια και πούπουλα ενώ τώρα για την αγάπη του Χριστού κοιμάται σε μια καλύβα πάνω σε φοίνικες.

 

Εσείς από την άλλη, οι περισσότεροι κοιμόσασταν σε χειρότερες καλύβες από ότι τώρα, κάποιοι ζούσατε και μέσα σε σπηλιές λόγο φτώχειας, ενώ τώρα απολαμβάνετε την θαλπωρή έστω αυτής της καλύβης σας. Ποιος λοιπόν κάνει περισσότερη άσκηση, εσείς ή ο Αρσένιος;

«Θεέ μου, μή μέ ἐγκαταλείπεις...»

  ««Θεέ μου, μή μέ ἐγκαταλείπεις· κανένα καλό δέν ἔκανα ἐνώπιόν Σου, ἀλλά δός μου γιά τήν εὐσπλαχνία Σου νά βάλω ἀρχή»

Ευχή του Μεγάλου Αρσενίου

https://paraklisi.blogspot.gr/2017/01/blog-post_130.html

Πάτερ, πῶς μποροῦν οἱ ἄνθρωποι νά ξεφύγουν ἀπό τίς πονηρίες τῶν δαιμόνων; Πῶς ἐνῶ ἡ ψυχή εἶναι ἄβατη ἀπό τούς δαίμονες αἰχμαλωτίζεται ἀπό αὐτούς;

" - Γιατί δεν ήρθες στην ώρα σου να φας, τον ρώτησε ο Αρσένιος;

   - Μου είπες να ΄ρθω, όταν τελειώσω τα κλωνάρια. Τώρα τελείωσα και ήρθα είπε ο Αλέξανδρος.

-Τρώγε στην ώρα σου, πίνε το νερό σου κανονικά,

γιατί γρήγορα το σώμα σου θα εξασθενήσει.

-Όταν το σώμα εξασθενήσει δεν καρποφορεί περισσότερο η ψυχή, ρώτησε ο Αλέξανδρος;

-Το σώμα να είναι υγιές και να ησυχάζει.

Η ψυχή να προσεύχεται επίμονα.

Ο νους να μην βλέπει τα πταίσματα των άλλων.

Να ασχολείσαι μόνο με τα δικά σου πταίσματα.

Αν ο άνθρωπος επιμένει σε αυτά τα τέσσερα

 τότε δεν θα αργήσει να καρποφορήσει η ψυχή του.

- Πώς θα φτάσουμε στον Θεό, ρώτησε ο άλλος υποτακτικός του ο Ζωίλος;

- Αναζήτησε τον Θεό και θα σου φανερωθεί. Συγκράτησέ τον μέσα σου και θα παραμείνει.

«Δέν πρέπει νά ἐπιδιώκουμε τή φιλία τῶν μεγάλων καί τρανῶν τοῦ κόσμου» μέρος α΄

Ὑπόθεση ΚΖ΄(27)

«ΛΟΓΟΙ ΚΑΙ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΕΣ

ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ»

Ἀπό τόν βίο τοῦ ἁγίου Ἀρσενίου

Ὅσοι ἔμεναν κοντά στόν μέγα Ἀρσένιο ἤθελαν πολύ νά τόν βλέπουν, καί ὠφελοῦσε πολλούς ἀπό αὐτούς πού τόν ἐπισκέπτονταν. Ἐκτός ὅμως ἀπό αὐτούς, καί ἀπό μακριά ἔρχονταν πολλοί μέ τή σφοδρή ἐπιθυμία νά ἀντικρίσουν τό πρόσωπο τοῦ Ἀρσενίου καί νά τραφοῦν μέ τά λόγια του. Ἡ φήμη δηλαδή τῆς ἀρετῆς του εἶχε ἁπλωθεῖ παντοῦ καί τήν εἶχαν ἀκούσει ὅλοι· γιά τόν λόγο αὐτό πήγαιναν καί πολλοί ἀπό τήν Ἀλεξάνδρεια, σέ σημεῖο πού καί ὁ ἴδιος ὁ ἀρχιεπίσκοπος Θεόφιλος νά τό θεωρήσει αὐτό πολύ σημαντικό καί νά ἀψηφήσει τούς κόπους τοῦ ταξιδιοῦ, προκειμένου νά πάει μαζί μέ τόν ἄρχοντα τῆς πόλης καί νά τοῦ ζητήσει τήν ὠφέλιμη διδασκαλία του.

Ὁ ἅγιος, μετά ἀπό λίγη σιωπή, τούς ρώτησε:

«Καί ἄν σᾶς πῶ κάτι, ὑπόσχεστε νά τό τηρήσετε;»

Πῶς ἐλεεῖ κάποιος τόν ἑαυτό του, πάτερ Ἀρσένιε;

Από την αφηγηματική βιογραφία του Οσίου Αρσένιου του Μεγάλου, βασισμένη σε εγκώμιο του Αγίου Θεοδώρου του Στουδίτη.

 

 (Είπαν οι δύο υποτακτικοί του):

"- Πάτερ πλησίον σου είμαστε εμείς αυτή τη ώρα. Δείξε αγάπη σ΄εμάς και ευεργέτησέ μας με λόγο αγαθό....

-Διαισθάνομαι ότι πλησιάζει το τέλος μου...Μη με κλαίτε ζωντανό. Θα σας πω ακριβώς πότε θα αναχωρήσω. Τώρα ακούστε τον πατέρα σας για να έχετε παρρησία ενώπιον του Θεού.

Όταν φύγω να μην κάνετε ελεημοσύνη για χάρη μου. Αν εγώ ελέησα τον εαυτό μου,, όσο ζούσα, θα με ελεήσει ο Θεός στον ουρανό.

- Πώς ελεεί κάποιος τον εαυτό του, πάτερ; Η ελεημοσύνη δε μεταβαίνει στον πλησίον; Τι εννοείς ότι ελέησες τον εαυτό σου;

- Πατέρες όλος ο κόπος που καταβάλει ο άνθρωπος να συντηρήσει το σώμα του στη ζωή και να αγιάσει την ψυχή του για την αιωνιότητα δεν είναι το έλεος που δείχνει στον εαυτό του;