ΟΥΝΕΣΚΟ: Ἡ ἑλληνικὴ Γλῶσσα γιὰ ἕξι ὁλόκληρους αἰῶνες ἡ πρώτη διεθνὴς γλῶσσα.

ΟΥΝΕΣΚΟ: Η ελληνική Γλώσσα

για έξι ολόκληρους αιώνες η πρώτη διεθνής γλώσσα.

Η διεθνής κοινότητα έκανε ένα πολύτιμο δώρο εις την Ελλάδα. Η διεθνής οργάνωση ΟΥΝΕΣΚΟ για τον πολιτισμό, για την ειρήνη κ.λπ. με ομόφωνη απόφαση του Εκτελεστικού Συμβουλίου της έκανε το δώρο- πρόκληση σε μας τους Έλληνες. Μας έκαναν υπερήφανους, αλλά συγχρόνως, μας έφεραν σε δύσκολη θέση μας επιφόρτισαν με ευθύνες.

Συγκεκριμένα την 14η Απριλίου 2025 το Εκτελεστικό Συμβούλιο του διεθνούς οργανισμού αποφάσισε να καθιερώσει την 9η Φεβρουαρίου κάθε έτους ως η παγκόσμια ημέρα της Ελληνικής Γλώσσας. Μέχρι τώρα αυτό ήταν με απόφαση της πατρίδας μας. Τώρα η εορτή θα γίνεται με την σφραγίδα της ΟΥΝΕΣΚΟ και σε όλο τον πλανήτη.

Ας αφήσουμε να μιλήσει ο ίδιος ο Οργανισμός για τους λόγους για τους οποίους έλαβε αυτή την απόφαση. Αναφέρει, λοιπόν: «Η γλώσσα είναι φορέας πολιτισμού, κιβωτός αξιών, εννοιών, ταυτότητας, όργανο έκφρασης και δημιουργίας, και γέφυρα επικοινωνίας, κατανόησης και συνεννόησης». Μεταξύ των χιλιάδων γλωσσών του κόσμου η Ελληνική Γλώσσα συνδυάζει τέσσερα ιδιαιτέρως σημαντικά χαρακτηριστικά.

Μᾶρκος Μπόλαρης: Ὁ λόγος τώρα στὴν UNESCO .

Ανοιχτή Επιστολή προς την Γραμματεία της UNESCO και προς τις Αντιπροσωπείες των Χωρών Μελών στο Παρίσι.

Θέμα : Η Διεθνής Σύμβαση ανακηρύξεως της Μονής Σινά ως προστατευομένου Μνημείου και οι παραβιάσεις της από την Αιγυπτιακή Κυβέρνηση

Αξιότιμοι της Γραμματείας της UNESCO,

δεν υπάρχει λόγος για να αναφερθώ επαινετικά στο έργο που επιτελεί και στις προσπάθειες που καταβάλλει, από το 1945 μέχρι σήμερα, άοκνα η Διεθνής Σας Οργάνωση, η οποία διακηρυγμένο έχει ως κύριο στόχο την παγίωση της ειρήνης, μέσω πολιτιστικών δράσεων και εκφράσεων.

Τοίς πάσι τυγχάνει γνωστόν πώς η UNESCO ιδρύθηκε ως κέντρο επικοινωνίας και συνάντησης λαών και πολιτισμών, και ως παγκόσμιο κέντρο στο οποίο συνομολογούνται ή και τίθενται σε εφαρμογή διεθνείς συνθήκες και συμφωνίες, καταβάλλονται προσπάθειες για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τη διασφάλιση της ελευθερίας της έκφρασης, την περιφρούρηση της παγκόσμιας κληρονομιάς, υλικής και άυλης, την ενίσχυση και διάδοση της εκπαίδευσης, ιδίως σε λιγότερο ευνοημένες ζώνες του πλανήτη, την καταπολέμηση της παράνομης διακίνησης και εμπορίας των πολιτιστικών αγαθών,

και επιμένω

Σκοπός, ἡ διαφθορά τῶν παιδιῶν

Τοῦ κ. Γεωργίου Τραμπούλη, Θεολόγου

Στό βιβλίο τοῦ μακαριστοῦ πατρός Χαραλάμπους Βασιλοπούλου, «Τά Πρωτόκολλα τῶν σοφῶν τῆς Σιών», στό Θ΄ Πρωτόκολλο, ἀναφέρεται ὅτι «Ἐθέσαμε χεῖρα εἰς τήν δικαιοσύνην, εἰς τάς ἐκλογάς, εἰς τόν τύπον, εἰς τήν ἀτομικήν ἐλευθερίαν, καί πρό παντός εἰς τήν ἐκπαίδευσιν καί τήν ἀνατροφήν αἵτινες εἶναι οἱ ἀκρογωνιαῖοι λίθοι τῆς ἐλευθέρας ὑπάρξεως. Ἔχομεν ἀποκτηνώσει καί διαφθείρει τήν χριστιανικήν νεολαίαν δι’ ἀνατροφῆς βασιζομένης ἐπί ἀρχῶν καί θεωριῶν ψευδῶν, ὡς γνωρίζομεν, ἀλλ’ αἱ ὁποῖαι ἐνεπνεύσθησαν ὑφ’ ἡμῶν». Στό σχόλιό του ὁ μακαριστός πατήρ σημειώνει «Προσέξατε πολύ αὐτάς τάς γραμμάς τῶν “Πρωτοκόλλων”!…Ὅσον ἀφορᾶ τήν ἐκπαίδευσιν, τό ποῦ περιῆλθεν αὕτη ὅλοι γνωρίζουμε! Ἡ διδασκαλία τοῦ σέξ ἀπό τάς τάξεις τοῦ Δημοτικοῦ “ἀπέδωσε” ἄριστα! ἀποτελέσματα. Ἤδη σέ πολλά μέρη τοῦ κόσμου, κορασίδες “καί 12 ἐτῶν γεννοῦν ὑγιέστατα βρέφη! Καί ἐπιχειρεῖται ἤδη μέ λύσσα ἡ “διδασκαλία” αὐτή νά μπῆ καί στά Ἑλληνικά Σχολεῖα…(!!!)”».

Αὐτά ἀνέφερε ὁ πατήρ Χαράλαμπος τό 1979, ὅταν ἔγινε ἡ πρώτη ἔκδοση τοῦ βιβλίου, σαράντα πέντε χρόνια μετά ἡ ἑλληνική κυβέρνηση καί ὅλο τό πολιτικό σύστημα, μέ τήν ἀδιαφορία τῆς ὑπνώττουσας διοικούσης Ἐκκλησίας καί τοῦ πνευματικοῦ κόσμου, τό μάθημα τῆς σεξουαλικῆς διαπαιδαγώγησης ἀποτελεῖ πλέον μέρος τοῦ σχολικοῦ προγράμματος καί μάλιστα ἀπό τό Νηπιαγωγεῖο μέ νόμο τοῦ κράτους, ὁ ὁποῖος ψηφίσθηκε τήν 11η Ἰουνίου 2020!

Τό κίνημα «Μαμά Μπαμπάς καί Παιδιά», τό ὁποῖο πρόκειται γιά μία συλλογική προσπάθεια γιά τήν ἀνάδειξη, ὑπεράσπιση καί προώθηση τῶν ἀξιῶν καί ἰδανικῶν τῆς Ἑλληνορθόδοξης Οἰκογένειας, σέ ἐνημερωτικό φυλλάδιο πού ἐξέδωσε σχετικά μέ τό μάθημα ἀναφέρει:

«Τά προγράμματα αὐτά ὑποτίθεται πώς προωθοῦν μέ ἐπιστημονικό τρόπο τήν σεξουαλική καί ἀναπαραγωγική ὑγεία. Στήν πραγματικότητα, κανένας ἀπό τούς στόχους αὐτούς δέν ἐπιτεύχθηκε στίς χῶρες ὅπου ἐφαρμόσθηκαν. Ἀντ’ αὐτῶν, καί μέ τήν ὑποστήριξη παγκόσμιων ὀργανισμῶν, ὅπως ὁ Π.Ο.Υ. καί ἡ UNESCO, τά προγράμματα αὐτά προωθοῦν τά λεγόμενα “σεξουαλικά δικαιώματα”. Δηλαδή:

ΟΥΝΕΣΚΟ: ἄλλη μία παράμετρος ἐκκοσμίκευσης τοῦ Ἁγίου Ὅρους;

Γέρων Παΐσιος Καρεώτης, Επιφάνιος Μοναχός Καψαλιώτης

Αδιαμφισβήτητα, το Άγιον Όρος (ΑΟ) αντιμετωπίζει σύνθετες προκλήσεις (πολιτικές επιδιώξεις, με την χρήση της θρησκευτικής διπλωματίας, γεωπολιτικές επιδιώξεις και τέλος οικονομικά συμφέροντα), σε ένα σύνθετο ευμετάβλητο διεθνές τοπίο, η πολυπλοκότητα των οποίων αποτελεί μείζον ζήτημα για τα θεσμικά του όργανα. Το να αφεθούν οι νομικές πολυπλοκότητες, των σύγχρονων “υψηλού ρίσκου” απαιτήσεων, αποκλειστικά σε “ειδικούς”, εγκυμονεί υπαρκτούς κινδύνους για το ΑΟ, καθώς αφ᾽ ενός –εκ των πραγμάτων– αυτοί αδυνατούν να κατανοήσουν σε βάθος την πνευματική διάσταση του ΑΟ, καθώς μόνον δια του βιώματος κατανοείται, αφ᾽ ετέρου, διότι το νομικό πλαίσιο σκέψης τους δύναται να κυριαρχείται από εσφαλμένες αντιλήψεις περί του ειδικού χαρακτήρα του Αγιορειτικού Αυτοδιοικήτου Καθεστώτος εν σχέσει προς το Ελληνικό όσο και το Διεθνές Δίκαιο.

Τις σύνθετες προκλήσεις που αντιμετωπίζει το Άγιον Όρος, στο οποίο αξιωθήκαμε να κατοικούμε χάριτι Θεού, οφείλουμε να τις γνωρίζουμε, και –το κατά δύναμιν– διεξοδικά να τις αναλύουμε, με την συγκέντρωση των απαραίτητων εκείνων στοιχείων, που θα βοηθήσουν την πληρέστερη απεικόνιση του εκάστοτε προβλήματος. Και δεν είναι πάντα θεολογικού χαρακτήρα οι προκλήσεις που αντιμετωπίζει το ΑΟ, κάτι που μας οδηγεί σε εγχειρήματα πλέον απαιτητικά του συνήθους…

Αφορμή για την παρούσα τοποθέτηση, αποτέλεσε η δήλωση στην οποία προέβη, κατά την διάρκεια των εργασιών του 9ου Οικονομικού Φόρουμ των Δελφών (Απρίλιος 2024), η Υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη, όπου και ανακοίνωσε την έναρξη της σύνταξης του διαχειριστικού σχεδίου του ΑΟ, το οποίο ζητάει η UNESCO (ΟΥΝΕΣΚΟ) για όλα τα μνημεία που εντάχθηκαν στον κατάλογο της παγκόσμιας κληρονομιάς. Προσέθεσε δε, ότι “μετά την πανδημία με τον προηγούμενο διοικητή Αθανάσιο Μαρτίνο και τον νυν διοικητή Αναστάσιο Μητσιάλη και πάντα με την ευλογία και τη βοήθεια του Γέροντα Ελισσαίου ξεκινάμε σιγά σιγά τη σύνταξη αυτού του διαχειριστικού σχεδίου”. Κατ᾽ αρχάς ξενίζει η αναφορά της Υπουργού, αποκλειστικά και μόνον στον Ηγούμενο της Ι.Μ. Σίμωνος Πέτρας, εκ του οποίου έχει λάβει “την ευλογία του”, και όχι στο μόνο θεσμικά αρμόδιο Αγιορειτικό όργανο, την Ιερά Κοινότητα (ΙΚ) του ΑΟ, που σημειωτέον έχει παραλάβει από μηνός σχετικό έγγραφο εκ της ΟΥΝΕΣΚΟ! Άραγε πλέον για την Κυβέρνηση ο εν λόγω Ηγούμενος έχει αναλάβει να διαχειρίζεται ή και να εκπροσωπεί το ΑΟ; Δίχως να το καταλάβει η Υπουργός, εκθέτει τόσο την ΙΚ, όσο και τον Αγιορείτη Ηγούμενο…

Γιῶργος Ν. Παπαθανασόπουλος: Θῦμα τοῦ Ἐρντογὰν καὶ ἡ Μονὴ τῆς Χώρας

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Εδώ και λίγες ημέρες η Μονή της Χώρας, στην Κωνσταντινούπολη λειτουργεί ως τζαμί με απόφαση και εντολή του Προέδρου της γείτονος Ερντογάν. Ενεργώντας και σε αυτή την μοναδική σε ιστορική και καλλιτεχνική αξία Εκκλησία ως βάρβαρος κατακτητής, που εν ονόματι της ισχύος του έχει την άνεση να ασχημονεί σε βάρος της. Το ίδιο έπραξε σε βάρος των ναών της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη, της Αγίας Σοφίας στην Τραπεζούντα, της Αγίας Σοφίας στη Νίκαια.

Το αξιοσημείωτο είναι ότι την αξία της Μονής της Χώρας, πέραν της ΟΥΝΕΣΚΟ, που την αναγνώρισε ως προστατευόμενο μνημείο της παγκόσμιας πολιτισμικής κληρονομιάς, έχουν αναγνωρίσει και οι ίδιοι οι Τούρκοι αρχαιολόγοι και έχουν επικροτήσει την ανάδειξη των εξαιρετικών ψηφιδωτών και τοιχογραφιών της Μονής.

Ο ασχολούμενος με τον ελληνικό πολιτισμό και την ελληνική ιστορία στην γειτονική χώρα Τούρκος συγγραφέας Φατίχ Σίμοκ (1946-) σημειώνει στο βιβλίο του «Chora, mosaics and frescoes» (Έκδ. Yayinlari) ότι πολλοί επιστήμονες συμφωνούν πως η Χώρα είναι «ένα από τα πολυτιμότερα, αν όχι το πολυτιμότερο, παράδειγμα της ύστερης Βυζαντινής τέχνης που έφτασε έως εμάς». Ο ίδιος συγγραφέας αναφέρει την άποψη του γεννημένου στην Κωνσταντινούπολη Αλεξάντερ Βαν Μίλινγκεν (1840-1915), καθηγητού, μελετητή της Βυζαντινής Αρχιτεκτονικής και Ιστορίας και υιού του Σκωτσέζου ιατρού του Σουλτάνου Τζούλιους Μάικλ Μίλινγκεν και της Ελληνίδας Ζαφείρας Ράλλη. Αυτός έγραψε ότι τα ψηφιδωτά και οι τοιχογραφίες της Μονής της Χώρας είναι μια αξιοσημείωτη αναβίωση στην ιστορία της Βυζαντινής Τέχνης. Χαρακτηρίζονται από μία συγκριτική ελευθερία από την έως τότε παράδοση, από μια γοητευτική και συμπαθητική ποιότητα και από ένα συνδυασμό των χρωμάτων, που αποκαλύπτουν μια νέα πνευματικότητα».

Μήν δολοφονεῖτε τήν μνήμη τῆς Ἀγίας Φιλοθέης.

σ.σ. Αναρτάται για δεύτερη φορά.

Ήθελα εδώ και καιρό να γράψω κάτι για το ντοκυμαντέρ «Φιλοθέη, η Αγία των Αθηνών», το οποίο δυστυχώς πολυδιαφημίστηκε από Ορθόδοξα ιστολόγια τις τελευταίες ημέρες, λίγο πριν την πρώτη του προβολή.

Η ταινία αυτή έγινε με τη στήριξη της Ελληνικής Εθνικής Επιτροπής για την Unesco και του Κέντρου Unesco για τις Γυναίκες και την Ειρήνη στα Βαλκάνια.

ΟΥΝΕΣΚΟ λοιπόν. Η ΟΥΝΕΣΚΟ ή αλλιώς «Εκπαιδευτική Επιστημονική και Πολιτιστική Οργάνωση των Ηνωμένων Εθνών», όπως λέει και το όνομά της, υπάγεται στον θηριώδη πολυκέφαλο παγκόσμιο Οργανισμό των Ηνωμένων Εθνών, ο οποίος εργάζεται πυρετωδώς για τον Ένα Παγκοσμιοποιημένο Κόσμο. Μόνο και μόνο αυτό θα έπρεπε να χτυπήσει το καμπανάκι. Πόσο δύσκολο είναι να θέσει κανείς τον εξής προβληματισμό: είναι δυνατόν ο ΟΗΕ που εργάζεται για την παγκοσμιοποίηση να ενδιαφέρεται για την Ορθοδοξία; Για την Ορθοδοξία ενδιαφέρεται ή για τον Οικουμενισμό; Απ’ ότι φαίνεται όμως είναι δύσκολο για πολλούς ακόμη και αυτόν τον προβληματισμό να κάνουν!

Άντε τώρα να πεις σε αυτούς να ψάξουν λίγο και για την ΟΥΝΕΣΚΟ. Τι είναι η ΟΥΝΕΣΚΟ; Η ΟΥΝΕΣΚΟ λέει ΕΔΩ, «…επιδιώκει την εδραίωση της ειρήνης μέσα από την διεθνή συνεργασία στην εκπαίδευση, τις επιστήμες και τον πολιτισμό. Τα προγράμματα της ΟΥΝΕΣΚΟ συμβάλλουν στην επίτευξη των στόχων της αειφόρου ανάπτυξης, όπως καθορίστηκαν στην Ατζέντα 2030 που υιοθέτησε η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών το 2015.»

Εύγε λοιπόν Ορθόδοξε ιστολόγε, μόλις διαφήμισες ένα πρόγραμμα της ΟΥΝΕΣΚΟ για την επίτευξη των στόχων της Αντζέντας 2030.

Αλλά και για ποια «ειρήνη» μας μιλάει η ΟΥΝΕΣΚΟ; Μήπως για την εν Χριστώ ειρήνη; Ούτως ή άλλως, ντοκυμαντέρ για την ζωή μίας Αγίας της Εκκλησίας μας προβάλλει, αλλιώς δεν θα ρωτούσαμε. Γράφει λοιπόν για την ειρήνη: «Η ειρήνη πρέπει να βασίζεται στον διάλογο και την αμοιβαία κατανόηση. Η ειρήνη πρέπει να οικοδομηθεί πάνω στην πνευματική (intellectual) και ηθική αλληλεγγύη της ανθρωπότητας.»

Η γνωστή τυπικολογία και ηθικολογία, ο άθεος διανοούμενος ουμανισμός της Δύσης. Πάμε και στους 2 οργανισμούς που στήριξαν το ντοκυμαντέρ.