Γιά τά λεφτά, ὁ ἄνθρωπος, μπορεῖ νά φτάσει μέχρι τήν ἄκρη τοῦ κόσμου.Γιά τόν Θεό ὅμως...

Για τα λεφτά, ο άνθρωπος, μπορεί να φτάσει μέχρι την άκρη του κόσμου.Για τον Θεό όμως, δεν μπορεί να πάει ούτε στην εκκλησία που είναι δίπλα του.

Γέροντας Ιουστίνος Πίρβου (1919-2013)

Ὅταν δέν ζοῦμε αὐτά πού λέμε στήν προσευχή, αὐτές οἱ προσευχές εἶναι μάταιες.

Πρέπει να επιμένουμε στην εσωτερική εργασία. Όταν δεν ζούμε αυτά πού λέμε στην προσευχή, αυτές οι προσευχές είναι μάταιες. Μέχρι τώρα μπορούσαμε να ξεπερνάμε τις καθημερινές μας δυσκολίες κάνοντας κάποια επιφανειακά θρησκευτικά καθήκοντα, αλλά αυτό δεν θα είναι αρκετό για τούς καιρούς πού έρχονται.

Ἐπιστολή ἑνός γιατροῦ πρός τόν Ἰατρικό Σύλλογο: «Διαγράψτε με σᾶς παρακαλῶ. Θέλω νά μείνω ἄνθρωπος»

Προς τον Ιατρικό Σύλλογο Αθηνών

Αγαπητοί συνάδελφοι.

Σας παρακαλώ να με διαγράψετε από τον Ιατρικό σύλλογο Αθηνών.

Τα διαδραματιζόμενα γεγονότα γύρω από την ασθένεια του Covid-19 με οδήγησαν στην απόφασή μου αυτή, καθώς δεν με εκφράζουν όλα αυτά που γίνονται στον ιατρικό κόσμο ούτε και η στάση και οι θέσεις του συλλόγου και δεν θέλω πλέον να εργάζομαι ως γιατρός.

Η σιωπηλή τραγωδία και η κατάργηση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας με την ανοχή του επιστημονικού κόσμου που καθοδηγείται από την πολιτική με βρίσκει εντελώς αντίθετο.

Είμαι υπέρ της ελεύθερης έκφρασης των απόψεων που εσείς φιμώνετε και δεν δέχομαι τον διωγμό την συναδέλφων που εσείς κάνετε. Σύμφωνα με τον Κώδικα της Νυρεμβέργης που περιλαμβάνει ένα σύνολο αρχών και κανόνων ηθικής ιατρικής δεοντολογίας αναγνωρίζεται ρητά ως πρώτος κανόνας ότι «η εθελοντική ενημερωμένη συναίνεση του ανθρώπινου υποκειμένου είναι απολύτως ουσιώδης», που έχει γίνει σήμερα παγκοσμίως αποδεκτός και έχει ενσωματωθεί και στο άρθρο 7 του Διεθνούς Συμφώνου των Ηνωμένων Εθνών για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα και έχει κυρωθεί από την Ελληνική Πολιτεία με τον νόμο 2462/1997, σύμφωνα με την διαδικασία του άρθρου 28 παρ. 1 του Συντάγματος και έχει αποκτήσει υπερνομοθετική ισχύ.

Ἡ Θεία Λειτουργία καί τά Τίμια Δῶρα θά δίνουν στούς χριστιανούς τή δύναμη γιά νά ὑπομείνουν τήν...

Η Θεία Λειτουργία και τα Τίμια Δώρα θα δίνουν στους χριστιανούς τη δύναμη για να υπομείνουν την πείνα και θα τους διαφυλάσσουν από κάθε κακό.

Γέροντας Ιουστίνος Πιρβου

Ἡ παγίδα τῆς προδοσίας.

Πρέπει να επιμένουμε στην εσωτερική εργασία. Όταν δεν ζούμε αυτά πού λέμε στην προσευχή, αυτές οι προσευχές είναι μάταιες. Μέχρι τώρα μπορούσαμε να ξεπερνάμε τις καθημερινές μας δυσκολίες κάνοντας κάποια επιφανειακά θρησκευτικά καθήκοντα, αλλά αυτό δεν θα είναι αρκετό για τούς καιρούς πού έρχονται. Αν δεν έχουμε συντετριμμένη καρδιά, δεν θα μπορούμε να αντέξουμε στα ψυχολογικά βασανιστήρια.

Πιστεύετε ὅτι οἱ διεθνεῖς ὀργανισμοί, ὅπως ΟΗΕ καί ΝΑΤΟ θέλουν στ’ ἀλήθεια τήν εἰρήνη τῶν λαῶν;

«Πιστεύετε ότι οι διεθνείς οργανισμοί, όπως ΟΗΕ και ΝΑΤΟ θέλουν στ’ αλήθεια την ειρήνη των λαών; Αυτές είναι ανοησίες, για να αποβλακώνονται οι μάζες! Μόνον αφελείς αναγνώστες των εφημερίδων μπορούν να πιστεύουν πλέον αυτές τις κουταμάρες. Αυτοί οι οργανισμοί κάνουν πόλεμο στο όνομα της ειρήνης ώστε, μετά, αυτοί πάλι να φαίνονται ως “σωτήρες του κόσμου”• ενώ στην πραγματικότητα μετά τον πόλεμο πάλι αυτοί θα κερδίζουν, δρέποντας τους καρπούς και τη δόξα, μοιράζοντας μεταξύ τους τα κέρδη, όπως επιθυμούν.

Να ξέρετε όμως ότι και τις “Μεγάλες Δυνάμεις” ο Θεός θα τις παιδαγωγήσει κατάλληλα. Θα τις πατάξει, όταν δεν θα το περιμένουν και τότε θα ηττηθούν. Τι απέγινε η Ιταλία με τον Μουσολίνι; Τι απέγινε η Γερμανία με τον Χίτλερ; Όλους τους διαίρεσε ο Θεός. Ο Θεός και αυτούς θέλει μετανοιωμένους, όχι μόνον τους χριστιανικούς λαούς. Ο Θεός προνοεί έτσι ώστε πολλοί ειδωλολάτρες να επιστρέψουν στην Ορθοδοξία.

Γέρων Ἰουστῖνος Πίρβου: «Ὁ ἁπλός ἄνθρωπος ἀντιλαμβανόταν πάντα πιό γρήγορα τήν πραγματικότητα. Ὁ διανοούμενος δέν ἔχει τήν αἴσθηση τῆς μάχης πού δίνει»

Είμαστε μάρτυρες μιας γενικής παθητικότητας και μιας παράλυσης της θέλησης του ρουμανικού λαού, ο οποίος σχεδόν δεν αντιδρά απέναντι σε όλους αυτούς τους αντιχριστιανικούς βομβαρδισμούς. Αυτό έχει την εξήγησή του: δυστυχώς, ο λαός δεν ξέρει πιά τί να πιστέψει, δεν εμπιστεύεται κανέναν πολιτικό ηγέτη, κανένα μέσο ενημέρωσης, ούτε έντυπο, ούτε την τηλεόραση. Γι’ αυτόν τον λόγο στέκεται τόσο αδιάφορος.

Αυτή η κατάσταση επιβλήθηκε έτσι, ώστε να διαλύσει τα πρότυπα ενός λαού και να καταστρέψει τις αξίες των ανθρώπων. Για τον κοινό θνητό είναι πιο πειστικός εκείνος πουν ξέρει να προσφέρει καλύτερα «άρτον και θεάματα». Ξυπνάει πότε-πότε κάποιος από αυτόν τον λήθαργο, θυμώνει και προσπαθεί να κάνει μια μικρή επανάσταση. Αλλά αυτή η «επανάσταση» φθάνει μόνο μέχρι τον Λόφο του Πατριαρχείου ή μέχρι το Κοτροτσένι (σ.τ.μ. κυβερνητικό μέγαρο)· εκεί διαλύεται. Από την εξέγερσή του δεν απομένει τίποτα, παρά μόνον ένας μεμονωμένος επαναστάτης.

Τί σήμαινε παλιά μια απεργία; Συγκλόνιζε όλον τον λαό με τη σοβαρότητα και την αποφασιστικότητα εκείνων που διαμαρτύρονταν. Τώρα υπάρχουν τόσοι αντιπερισπασμοί που δεν ξέρεις πιά για ποιόν και γιατί διαμαρτύρεσαι .Τώρα δεν εμπιστεύεσαι ούτε τον αδελφό σου, που είναι πλάϊ σου.

Είδα ότι ελάχιστοι ιατροί διαμαρτύρονται ενάντια στο απάνθρωπο σύστημα που επικρατεί στην Υγεία. Είναι μία θλιβερή πραγματικότητα το γεγονός ότι οι διανοούμενοί μας ήταν και παραμένουν οι πιο αδύναμοι χαρακτήρες. Είναι φοβισμένοι, κάνουν εύκολα πίσω, για να διατηρήσουν τις θέσεις τους. Παρατήρησα το ίδιο και στη φυλακή. Πιο εύκολα αντιστέκονταν οι απλοί άνθρωποι, παρά οι διανοούμενοι. Ήταν ελάχιστοι οι διανοούμενοι που αντιστέκονταν. Ο απλός άνθρωπος αντιλαμβανόταν πάντα πιο γρήγορα την πραγματικότητα.

For a true Christian, it doesn't matter when a war or a persecution comes

“For a true Christian, it doesn't matter when a war or a persecution comes. The true Christian is always ready, prepared with the lighted candle of his soul, to meet the Celestial Bridegroom. The true Christian does not live in fear and anxiety about when a war will break out or when a bomb will fall on his head.

He is looking for ways to sacrifice more for his neighbor and for God. The true Christian seeks the Kingdom of Heaven in himself and is not afraid of anything in this ephemeral life. For him, sorrow is joy and the Cross is resurrection!

In any case, our life is in the hands of God and only He knows the end of man. Therefore, let us not be afraid when we hear about wars and other terrible events, because all this must happen, as our Savior said. We should be afraid that our souls are not ready to meet Christ.”

From: 

Γέρων Ιουστίνος Πίρβου

από το βιβλίο: ''Ζωή Θυσιαζόμενης Αγάπης'', Εκδόσεις ''Άθως''.

———-

Για τον αληθινό Xριστιανό δεν έχει σημασία πότε θα έλθει ένας πόλεμος ή ένας διωγμός. Ο αληθινός Xριστιανός είναι πάντα έτοιμος, προετοιμασμένος με αναμμένη την λαμπάδα της ψυχής του, για να συναντήσει τον Ουράνιο Νυμφίο. Ο γνήσιος Χριστιανός δεν ζει με φόβο και αγωνία για το πότε θα ξεσπάσει ένας πόλεμος ή πότε θα πέσει μια βόμβα στο κεφάλι του.

Γέρων Ἰουστῖνος: «Τὰ σχολεῖα, ἤδη ἀπ' τὸ νηπιαγωγεῖο, ἔχουν τὸν δαιμονικὸ σκοπό τους: νὰ ἀποβάλλουν τὰ παιδιὰ τὸ αἴσθημα τῆς ντροπῆς καὶ νὰ ἐκτραποῦν ἀπὸ τὸν χριστιανικὸ δρόμο»

Ἀναφερόμενος ἀργότερα, ὁ π. Ἰουστίνος, σὲ ζητήματα ἤθους καὶ παιδείας, ἔλεγε: «Σήμερα, τὴ χριστιανικὴ καὶ ἠθικὴ διάπλαση ἑνὸς παιδιοῦ μπορεῖ νὰ τὴν προσφέρει μόνο μία πνευματικὰ ὑγιὴς οἰκογένεια. Δυστυχῶς, πλέον, οἱ ἐκπαιδευτικοὶ θεσμοὶ ἔχουν γίνει παράγοντες ἀντιχριστιανικῆς ἀνατροφῆς τῶν παιδιῶν.

ΓΕΡΩΝ ΙΟΥΣΤΙΝΟΣ ΠΙΡΒΟΥ. Σέ καιρούς διωγμῶν ..........

"Σε καιρούς διωγμών οι χριστιανοί πρέπει να συνάζονται γύρω από τους ιερείς…. Η Θεία Λειτουργία και τα Τίμια Δώρα θα δίνουν στους χριστιανούς τη δύναμη για να υπομείνουν την πείνα και θα τους διαφυλάσσουν από κάθε κακό"


https://apantaortodoxias.blogspot.com/2020/05/blog-post_461.html

Γέρων Ἰουστίνος: «Ἡ Θεία Λειτουργία καί τά Τίμια Δῶρα θά δίνουν στούς χριστιανούς τή δύναμη γιά νά ὑπομείνουν τήν πείνα καί θά τούς διαφυλάσσουν ἀπό κάθε κακό»

Αναφερόμενος ο Γέροντας στη σύγχρονη ζωή είπε: «Σήμερα, οι άνθρωποι ζουν για το φαίνεσθαι και είναι τόσο δειλοί, ώστε δεν θέλουν ούτε καν ν΄ αναζητήσουν την Αλήθεια, πόσο δε μάλλον να υπερασπιστούν το Όνομά Του. Είμαστε αποδυναμωμένοι, εξουθενωμένοι και σκανδαλισμένοι απ’ αυτόν τον κόσμο, που ενδιαφέρεται για το πώς να κομματιάσει τις ζωές μας και τα έθνη μας. Υπάρχει μια συνεχής τάση για θρυμματισμό και διάβρωση του πνευματικού, του Ορθόδοξου ‘είναι’ μας. Το κλειδί είναι η διατήρηση της πίστης μας, παρ’ όλες τις κακουχίες και τα δεινά».

Πρόσθεσε ακόμη: «Δεν είναι εύκολο να ζεις στις μέρες μας. Αν όμως ο Κύριος επέτρεψε να υποφέρουμε στην εποχή μας, οφείλουμε να υπακούσουμε και να δεχθούμε ευχαρίστως όλα όσα μας συμβαίνουν, ως προερχόμενα από το χέρι του θεού κι όχι του εχθρού. Είναι πιο δύσκολα τώρα, διότι συνηθίσαμε στις ανέσεις, στην τηλεόραση, την τρυφηλή ζωή και τις διάφορες ελευθερίες. Λοιπόν, αγαπημένοι μου, το επιζήμιο αποτέλεσμα αυτών των ελευθεριών μόλις τώρα φαίνεται: οι δυνάμεις της ψυχής μας έχουν ατονήσει. Ο νους είναι βεβαρημένος και το σώμα εξασθενημένο απ’ τις δηλητηριώδεις τροφές, που μας ταΐζουν αυτοί που μας κυβερνούν· και δεν είμαστε συνηθισμένοι στο να διεξάγουμε οποιονδήποτε πόλεμο, είτε πνευματικός είτε σωματικός είναι αυτός. Γι’ αυτό, σας παρακαλώ, μην ψάχνετε για λύσεις! Αγαπητοί μου, δεν υπάρχουν ανθρώπινες λύσεις. Η λύση είναι να πεθαίνεις για τον Χριστό».

Κατανοούσε ότι όλη η ζωή μας, ως χριστιανών, χρειάζεται να είναι ένα συνεχές μαρτύριο του αμαρτωλού εαυτού μας και μια προετοιμασία για μαρτυρικό θάνατο – χρειάζεται ν’ αποκτήσουμε την αγνότητα της καρδιάς ενός παιδιού και να έχουμε μεγάλη ανδρεία σε καιρούς διωγμού.

Γιά τόν ἀληθινό χριστιανό δέν ἔχει σημασία πότε θά ἔλθει ἕνας πόλεμος ἤ ἕνας διωγμός.

«Σε καιρούς διωγμών οι χριστιανοί πρεπει να συνάζονται γύρω από τους ιερείς...Η Θεία Λειτουργία και τα Τίμια Δώρα θα δίνουν στους χριστιανούς την δύναμη για να υπομείνουν στην πείνα και θα τους διαφυλάσσουν από κάθε κακό,κάτω από την σκέπη και την προστασία της Υπεραγίας Θεοτόκου.

Επίσης, είναι ανάγκη να λένε την Ευχή στον Ιησού και να προσεύχονται στην Παναγία,λέγοντας: Υπεραγία Θεοτόκε,σώσον ημάς! ή Τη Υπερμάχω Στρατηγώ....Οι σύντομες αυτές προσευχές μάς ένωσαν μέσα στην φυλακή και έτσι μπορέσαμε να αντέξουμε τον διωγμό του κομμουνιστικού καθεστώτος,χωρίς να υποταχθούμε στο κοκκινο θερίο.

Όμως αυτά είναι για τους χλιαρούς χριστιανούς, διότι οι ένθερμοι είναι πάντοτε έτοιμοι-δεν περιμένουν τον καιρό του διωγμού ή του πολέμου για να επιμεληθούν τα της ψυχής τους! Για τον αληθινό χριστιανό δεν έχει σημασία πότε θα έλθει ένας πόλεμος ή ένας διωγμός. Ο αληθινός χριστιανός είναι πάντα έτοιμος,προετοιμασμένος με αναμμένη την λαμπάδα της ψυχής του,για να συναντήσει τον Ουράνιο Νυμφίο.

Ὡς πνευματικός μοῦ ἔδωσε ἕνα μάθημα πού δέν θά ξεχάσω ποτέ.

Ως πνευματικός μου έδωσε ένα μάθημα που δεν θα ξεχάσω ποτέ.Είχα κάνει ένα λάθος,αλλά δεν με είχε θλίψει και τόσο η αμαρτία μου,το πήρα επιπόλαια.

Πήγα στον πατέρα Ιουστίνο για να εξομολογηθώ:

«Πάτερ,έκανε το τάδε πράγμα»

Κοίταζα τα μάτια του για να δω την αντίδρασή του:Θα με μαλώσει,θα μου φωνάξει,τι θα κάνει;

Δεν είπε τίποτα Άφησε το κεφάλι του κάτω ως συνήθως.Τον κοίταξα προσεκτικά και τότε τα έχασα από την αντίδραση του γέροντα.

«Τώρα, ὁ διωγμός τῆς Ἐκκλησίας ἔχει ἄλλη μορφή.

 «Τώρα, ο διωγμός της Εκκλησίας έχει άλλη μορφή. Οι εχθροί έρχονται με τα ''ανθρώπινα δικαιώματα'', με την ''ελευθερία συνειδήσεων'', όπου κρύβεται η μεγάλη ανηθικότητα. Στόχος είναι η διάλυση του έθνους, του οποίου οι αξίες είναι ακριβώς η ταυτότητά μας στον κόσμο.

Μυρόβλησε ἡ εἰκόνα τοῦ γέροντος Ἰουστίνου Πίρβου!(19 Μαρτίου 2019)

    Μυρόβλησε η εικόνα του γέροντος Ιουστίνου Πίρβου του οποίου η αγιοκατάταξη δεν έχει γίνει ακόμη.

Το θαύμα έλαβε μέρος στο Ιάσιο της Ρουμανίας όπου στις 19 Μαρτίου 2019 οργανώθηκε ομιλία με θέμα την αγιοκατάταξη  των νεομαρτύρων των κομμουνιστικών φυλακών.

Έχει καθιερωθεί πια αυτή η ημερομηνία μετα την πρώτη θαυμαστή μυρόβληση(19 Μαρτιου 2009)των λειψάνων αυτών που μαρτύρησαν στις κομμουνιστικές φυλακές της Ρουμανίας,θαύμα το οποίο συνεχίστηκε και τα επόμενα χρόνια.

Σέ ἔκανε νά αἰσθάνεσαι συντριβή γιά τά ἁμαρτήματά σου χωρίς νά σοῦ πεῖ κάτι (Ἀπό τόν βίο τοῦ π.Ἰουστίνου)

 Μία μαρτυρία για έναν από τους μεγαλύτερους σύγχρονους πνευματικούς,

τον π.Ιουστίνο Πίρβου(+16 Ιουνίου 2013)...... ΕΔΩ

 Ως πνευματικός μου έδωσε ένα μάθημα που δεν θα ξεχάσω ποτέ.Είχα κάνει ένα λάθος,αλλά δεν με είχε θλίψει και τόσο η αμαρτία μου,το πήρα επιπόλαια.

Πήγα στον πατέρα Ιουστίνο για να εξομολογηθώ:

«Πάτερ,έκανε το τάδε πράγμα»

Κοίταζα τα μάτια του για να δω την αντίδρασή του:Θα με μαλώσει,θα μου φωνάξει,τι θα κάνει;

Δεν είπε τίποτα Άφησε το κεφάλι του κάτω ως συνήθως.Τον κοίταξα προσεκτικά και τότε τα έχασα από την αντίδραση του γέροντα.

Μία ζωή θυσιαστικῆς ἀγάπης. Ἡ ζωή καί οἱ διδαχές τοῦ π. Ἰουστίνου Πάρβου

ΜΙΑ ΖΩΗ ΘΥΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΑΓΑΠΗΣ.

Ή ζωή και οι διδαχές του π. Ιουστίνου Πάρβου.

Δ'

Επιστροφή στο σπίτι

Ό π. Ιουστίνος αποφυλακίστηκε από το στρατόπεδο συγκεντρώσεως της Ρεπρτανα στις 14 Μαΐου 1964 μετά από 16 ολόκληρα χρόνια κρατήσεως. Έφυγε αφήνοντας πίσω του τους εν Χριστώ αδελφούς του κι αυτό τον γέμιζε θλίψη. Πήγαινε σ’ έναν άγνωστο και ξένο κόσμο περνώντας μπροστά από τούς φύλακες, οι οποίοι ήταν γεμάτοι θυμό και μίσος για την αποφυλάκισή του. Είχε όμως μάθει μέσα  στη φυλακή, ότι ό νικητής δεν είναι αυτός πού νικάει άλλα αυτός πού ξέρει να υπομένει.

Σωματικά εξουθενωμένος αλλά πνευματικά αναγεννημένος ο π. Ιουστίνος, φέροντας τά σημάδια τών δοκιμασιών  πού υπομονετικά βάσταξε, επιθυμούσε να γνωρίσει τον γέροντα Παΐσιο OLARU.

Μία ζωή θυσιαστικῆς ἀγάπης. Ἡ ζωή καί οἱ διδαχές τοῦ π. Ἰουστίνου Πάρβου, ἡ σύλληψή του

MIA ZΩΗ ΘΥΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΑΓΑΠΗΣ. Η ΖΩΗ ΚΑΙ Η ΔΙΔΑΧΕΣ ΤΟΥ Π. ΙΟΥΣΤΙΝΟΥ ΠΑΡΒΟΥ Η ΣΥΛΛΗΨΗ ΤΟΥ ΜΕΡΟΣ Β

Σύλληψης

Αμέσως μετά την αποφοίτηση του, ό π. Ιουστίνος ορίστηκε κοσμήτορας και του ανατέθηκε ή έκδυσε ενός περιοδικού που υπηρετούσε την κομμουνιστική προπαγάνδα τής Ρουμανίας. Ό π. Ιουστίνος όμως αρνήθηκε να διδάξει τήν αθεΐα στους μαθητάς του καί άντ’ αυτού δίδασκε τις χριστιανικές και εθνικές αξίες. Έτσι, τρεις μέρες αφ’ ότου είχε αναλάβει τη θέση αυτή, συνελήφθη στις 14 Μαΐου στις 3 το πρωί. Πέντε άνδρες τής Ρουμανικής μυστικής αστυνομίας εισέβαλαν ξαφνικά στο δωμάτιό του με προβολείς και τον οδήγησαν στην αυλή, όπου τον έβαλαν μέσα σ’ ένα μαύρο αυτοκίνητο με φιμέ τζάμια. Προς μεγάλη του έκπληξη ό π. Ιουστίνος βρήκε εκεί πολλούς επιφανείς “Ρουμάνους- δικηγόρους, ιερείς, καθηγητές κ.λπ.. 

Που θα τούς πήγαιναν όμως; Επί μιάμιση ώρα το αυτοκίνητο περιφερόταν όπλα γύρω από τήν πόλη, χωρίς αυτό να γίνει αντιληπτό από τούς κρατουμένους, με σκοπό να τούς εκφοβίσουν.

Μία ζωή θυσιαστικῆς ἀγάπης. Ἡ ζωή καί οἱ διδαχές τοῦ π. Ἰουστίνου Πάρβου

ΜΙΑ ΖΩΗ ΘΥΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΑΓΑΠΗΣ. Η ΖΩΗ ΚΑΙ ΟΙ ΔΙΔΑΧΕΣ ΤΟΥ Π. ΙΟΥΣΤΙΝΟΥ ΠΑΡΒΟΥ.

Α'

Στις 3/16 Ιουνίου τοΰ 2013 άναπαύθηκε εν Κυρίω ένας από τους τελευταίους Ρουμάνους γέροντες πού υπέφεραν μέσα στις κομμουνιστικές φυλακές. Γεννημένος στο τέλος τοΰ Α' παγκοσμίου πολέμου ό αρχιμανδρίτης Ιουστίνος Πάρβου έγινε για πολλούς, τόσο στη Ρουμανία όσο καί σ’ όλο τον κόσμο, φάρος πού τούς οδήγησε στο Χριστό καί στη βασιλεία Του. Υπέμεινε φοβερούς διωγμούς καί ομολόγησε τήν Ορθόδοξη Πίστη μέσα στις κομμουνιστικές φυλακές τής 'Ρουμανίας.

Οι εμπειρίες του από τη μοναχική ζωή τοΰ δίδαξαν να πάσχει για τούς πάσχοντες, να τούς δίνη ελπίδα και παρηγοριά, καί να ζει μια θυσιαστική ζωή γεμάτη Αγάπη για το συνάνθρωπο. Καί όλα αυτά τά έπραττε ακόμη καί όταν ήταν μέσα στις φυλακές.

Ό π. Ιουστίνος Πάρβου γεννήθηκε στις 10 Φεβρουάριου τοΰ 1919 στο χωριό ΡETRU VODA μέσα σέ μια πολύ πιστή ορθόδοξη οικογένεια. Ήταν ένα από τά πέντε παιδιά τους καί πήρε κατά τήν ημέρα τής βαπτίσεώς του το όνομα Ιωσήφ. Ο! γονείς του Γεώργιος και Άννα ήταν πιστοί άνθρωποι. Ή μητέρα του έζησε μια ζωή με υπακοή καί Αγάπη προς το Θεό. Αυτή ήταν πού τοΰ ενστάλαξε τήν πίστη στο Χριστό, τήν Αγάπη προς τούς συνανθρώπους του καί το ζήλο για τήν Εκκλησία. Ή ίδια ήταν άνθρωπος τής προσευχής καί αντιμετώπιζε όλες τις δυσκολίες προσευχόμενη μπροστά στην εικόνα τής Παναγίας. Ό π. Ιουστίνος λέει:

Π.Ἰουστῖνος Πίρβου. Μιά ζωή ἀφιερωμένη στό Χριστό

π.Ιουστινος Πίρβου-Μια ζωή αφιερωμένη στο Χριστό

«Χωρίς Θεό ο άνθρωπος είναι σαν άδεια πανοπλία. Απ’ όταν φοβάμαι το Θεό δε φοβάμαι τίποτα! Είμαι ένας ελεύθερος άνθρωπος (από την αμαρτία) και κάνω ότι θέλω (για το Θεό και τη ψυχή μου). Δε φοβάμαι τους ανθρώπους»
Αυτό το απόφθεγμα δεν θα μπορούσε ο οποιοσδήποτε να το πει… επειδή και σε έναν εν ζωή άγιο (όπως θεωρείται ο π. Ιουστίνος Πίρβου από την πλειοψηφία όσων τον γνώρισαν)  κόστισαν 4 χρόνια φυλακή μαζι με τα 12 χρόνια που είχε κάνει μετά τον πόλεμο.

Στα 90 του χρόνια συνεχίζει να είναι ένα παράδειγμα αντοχής- φυσικής και ψυχικής – στη “χιονοστιβάδα” των ανθρώπων που στέκονται μέρα-νύχτα στην πόρτα του κελιού του στη Μονή Πέτρου – Βόντα – Νεάμτς, με τα προβλήματα και τις στενοχώριες τους και τους οποίους ο γέροντας δέχεται στο κελάκι του, ακουμπώντας το ασκητικό του σώμα σ’ ένα καναπεδάκι όπου στέκεται για πολλές ώρες.