Β΄ ΜΕΡΟΣ
Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
4) Χαρακτηριστικά τοῦ θεραπευμένου ἀνθρώπου.
Ὁ πνευματικά θεραπευμένος ἄνθρωπος ἔχει ξεπεράσει τό φόβο τοῦ θανάτου, καί τῆς κολάσεως. Δέν τρομάζει στήν ἰδέα ὅτι θά πεθάνει, διότι εἶναι μέ τόν νικητή τοῦ θανάτου, ζεῖ μέ τόν Χριστό, πού πάτησε τό θάνατο μέ τό δικό Του ἑκούσιο θάνατο. «Ἀφότου ἔγινα μοναχός», ἔλεγε ὁ π. Πορφύριος, «πίστευσα ὅτι δέν ὑπάρχει θάνατος. Ἔτσι ἔνιωθα καί νιώθω πάντα, ὅτι εἶμαι αἰώνιος καί ἀθάνατος. Τί ὡραῖα!»364.
Ὁ
πνευματικά θεραπευμένος ποτέ
δέν παύει νά ἀγωνίζεται.
Ἀκόμη καί ὅταν ἁμαρτάνει, δέν ἀπελπίζεται,
διότι ὑπάρχει τό Μυστήριο τῆς μετανοίας.





