Ἅγιος Νεκτάριος- θαῦμα μέρος 2

https://www.youtube.com/watch?v=1N5uKadmRZg

Ἡ Ἱ.Μ.Ἁγίου Νικόδημου,ἤ τῆς Φακῆς.Ἡ φυλακή τοῦ Ἀποστόλου Πέτρου στήν Ἱερουσαλήμ

Πίσω από τη Μονή του Πραιτωρίου υπάρχει η Μονή της Φακής, ή του Αγίου Νικοδήμου, η οποία είναι κτισμένη στα ερείπια της οικίας του Σίμωνος του Φαρισαίου,όπου φιλοξενήθηκε ο Κύριος.Σ' αυτόν το χώρο έγινε η περίφημη νυκτερινή συζήτηση του Χριστού με το Νικόδημο το Φαρισαίο,ο οποίος ήταν μυστικός μαθητής του Κυρίου, για την πνευματική αναγέννηση του ανθρώπου (Ιωάν. γ', 3-21 ).  Ο Νικόδημος ήταν Φαρισαίος, άρχοντας, διδάσκαλος του Ισραήλ, πλούσιος, μέλος του Συνεδρίου, και με επιρροή.Υπερασπίστηκε τον Κύριο ενώπιον των μελών του Συνεδρίου, τα οποία ήθελαν να Τον καταδικάσουν, χωρίς να Τον ακούσουν και υβρίσθη ως Γαλιλαίος. Μαζί με τον Ιωσήφ, τον από Αριμαθαίας αποκαθήλωσαν από τον Σταυρό τον Κύριο, εκάλυψαν το Σώμα Του με αρώματα και Τον ενεταφίασαν. Στο Ναό που είναι κτισμένος προς τιμήν του Αγίου Νικοδήμου, υπάρχει εικόνα που αναπαριστά τον Κύριο συνομιλούντα με τον Νικόδημο. 

Στή μετάνοια, στήν ἐξομολόγηση καί στήν σωτηρία ὑπάρχει μόνο τό ΣΗΜΕΡΑ, τό ΤΩΡΑ! Γέρων Θαδδαῖος τῆς Βιτόβνιτσα

Τά πονηρά πνεύματα ἐπιζητοῦν πάντοτε νά ἐμποδίζουν ὅ,τι κάνουμε γιά τή σωτηρία μας.
Ἀλλοίμονο, ἔτσι χλιαροί ὅπως εἴμαστε, λέμε στόν ἑαυτό μας:
"Περίμενε, δέν ἔχω κάνει ἀκόμα τό τάδε, δέν ἔχω δοκιμάσει ἀκόμα τό δεῖνα...Θά μετανοήσω ἀργότερα. Ἀφοῦ τά κάνω ὅλα αὐτά, θά μετανοήσω, Θεέ, καί θά πάψω νά λοξοδρομῶ δεξιά κι ἀριστερά".
Αὐτό ἀκριβῶς εἶναι πού θέλουν νά κάνουμε τά πονηρά πνεύματα· θέλουν νά ἀναβάλλουμε τή σωτηρία μας γιά αὔριο ἤ γιά μεθαύριο καί οὔτω καθεξῆς μέχρι τό τέλος τῆς ζωῆς μας.

http://theomitoros.blogspot.gr/2015/10/blog-post_32.html

Το αγιογραφικό ανάγνωσμα του Σαββάτου 23-01-2016

Ἡ καθημερινή μελέτη τῆς Ἁγίας Γραφῆς εἶναι ἀπαραίτητη γιά τόν Χριστιανο. Ὅπως ὁ ἄρτος γιά τό σῶμα ἔτσι καί ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ γιά τήν ψυχή ἀποτελεῖ ζωτική ἀνάγκη. Ὁ Κύριος μᾶς εἶπε ὅτι ὁ ἄνθρωπος δέν ζεῖ μόνο μέ ψωμί. ἀλλά καί μέ κάθε λόγο πού ἐκπορεύεται ἀπό τό στόμα τοῦ Θεοῦ (Ματθ. 4, 4): «Οὐκ ἐπ' ἄρτῳ μόνο ζήσεται ἄνθρωπος ἀλλ' ἐπί παντί ρήματι ἐκπορευομένῳ διά στόματος Θεοῦ». Εἴθε καθημερινά νά μελετοῦμε τό λόγο Του καί νά τρέφουμε τήν ψυχή μας μ' αὐτόν. Μαζί μέ τά Ἅγια Μυστήρια καί τόν Πνευματικό ἀγῶνα, ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ συντηρεῖ ἀναμμένη τήν λαμπάδα τῆς πίστεως μέσα μας καί μᾶς καθιστᾶ ζωντανά κυτταρα τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ, πού εἶναι ἡ Ἁγία Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας. Σύν Θεῷ θά ἀναρτῶνται τά ἀναγνώσματα πού ἔχει ὁρίσει ἡ Ἁγία Μας Ἐκκλησία νά ἀναγινώσκονται καθημερινά ἀπό τούς Χριστιανούς γιά τό 2016. Κάνετε κλίκ πάνω στήν εἰκόνα καί μεγενθύνετε γιά νά διαβάσετε τό κείμενο.

Απόστολος: Προς Κορινθίους Α΄ κεφ. β΄ 6 - 9

β΄ 6 - 9



Ευαγγέλιον: Κατά Ματθαίον κεφ. Κβ΄ 15 - 22

Κβ΄ 15 - 22




Ευχαριστοῦμε τήν ἀδελφότητα Θεολόγων «Ὁ Σωτήρ» γιά τήν ὁλοπρόθυμη ἄδεια χρήσης καί ἀναδημοσίευσης τοῦ κειμένου μετά τῆς συντόμου ἑρμηνείας, πού ἔχει εκπονήσει ὁ μακαριστός θεολόγος Π. Τρεμπέλας.

Fr. Athanasios Mitilinaios(+2006).Day of Judgment comes.

However, when the Day of Judgment comes, when the resurrection of the dead comes—and this book talks about the resurrection of the dead, over a thousand years before Christ—when the sinners see the righteous shining like the sun, they will be in dreadful fear, and in anguish they will groan and say, this is the man whom we once held in derision! We thought that His life was madness! We are the fools! We took our fill of the paths of lawlessness and destruction, and we journeyed through trackless deserts. What good has our boasted wealth profited us? We were deceived. We were deceived. These two chapters of the Wisdom of Solomon [refers to expanded content of homily] present us with a tremendous picture of the psychology of the ungodly—the mind of the worldly man—who will discover his deception on that day.

Ψυχανάλυση ἤ ἐξομολόγηση;

Γιά νά θεραπευθοῦν τά διάφορα ψυχικά-ψυχολογικά νοσήματα, θά πρέπει νά ἀπομακρυνθοῦν τά πνευματικά τους αἴτια, πού εἶναι τά πάθη (μέ κυρίαρχο τόν ἐγωισμό) καθώς καί οἱ δαίμονες μέ τίς ἐνέργειές τους. 

« Τί θά πεῖ ἄγχος, νεῦρα, ψυχασθένειες;» ἐρωτοῦσε ὁ ὅσιος π. Πορφύριος. Καί ἀπαντοῦσε: «Ἐγώ πιστεύω ὅτι ὑπάρχει διάβολος σ’ ὅλα αὐτά. Δέν ὑποτασσόμεθα στόν Χριστό μέ ἀγάπη. Μπαίνει ὁ διάβολος καί μᾶς ἀνακατεύει»[1].
Αὐτά βέβαια (τά πάθη καί οἱ δαίμονες) δέν ἀπομακρύνονται μέ χάπια οὔτε μέ ἡλεκτροσόκ, ἀλλά μέ τό μυστήριο τῆς Γενικῆς Ἐξομολόγησης. 

Ὁ ἄνθρώπος θά πρέπει νά ἐξομολογηθεῖ μέ εἰλικρίνεια τά ἁμαρτήματα ὅλης του τῆς ζωῆς, τά κύρια γεγονότα πού τήν σημάδεψαν, καθώς καί τό πῶς ἐκεῖνος τά ἀντιμετώπισε, ὅπως δίδασκε ὁ θεοφώτιστος ἅγιος Γέροντας Πορφύριος[2].

Νά εὔχεσαι γιά τόν πλησίον σου !

“ Όταν εύχεται κανείς για τον πλησίον του, μια καλή δύναμη βγαίνει απ’ αυτόν και πηγαίνει στον αδελφό και τον θεραπεύει και τον δυναμώνει και τον ζωογονεί. ”

Ο άνθρωπος έχει τέτοιες δυνάμεις, ώστε να μπορεί να μεταδώσει το καλό ή το κακό στο περιβάλλον του. Αυτά τα θέματα είναι πολύ λεπτά. Χρειάζεται μεγάλη προσοχή. Πρέπει να βλέπομε το καθετί με αγαθό τρόπο. Τίποτα το κακό να μη σκεπτόμαστε για τους άλλους. Κι ένα βλέμμα κι ένας στεναγμός επιδρά στους συνανθρώπους μας. Και η ελάχιστη αγανάκτηση κάνει κακό. Να έχομε μέσα στην ψυχή μας αγαθότητα κι αγάπη· αυτά να μεταδίδομε.

Να προσέχομε να μην αγανακτούμε για τους ανθρώπους που μας βλάπτουν· μόνο να προσευχόμαστε γι’ αυτούς με αγάπη. Ό,τι κι αν κάνει ο συνάνθρωπος μας, ποτέ να μη σκεπτόμαστε κακό γι’ αυτόν. Πάντοτε να ευχόμαστε αγαπητικά. Πάντοτε να σκεπτόμαστε το καλό.

ΤΟ ΠΡΟΟΡΑΤΙΚΟ ΧΑΡΙΣΜΑΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΑΜΦΙΛΟΧΙΟΥ ΤΗΣ ΛΑΥΡΑΣ ΤΟΥ ΠΟΤΣΑΕΦ (27/11/1897- 01/01/1971)" Ὁ ἄνθρωπος πού δέν πηγαίνει συχνά στήν ἐκκλησία, πού δέν ἐξομολογείται καί δέν κοινωνεῖ, δέ γίνεται μέτοχος τῆς θείας χάριτος. Αὐτή εἶναι ἡ αἰτία πού ἡ πλειοψηφία τῶν ἀνθρώπων φτάνουν νά εἶναι ψυχικά ἄρρωστοι».

Ο στάρετς Ιωσήφ θεράπευε διάφορες ασθένειες. Υποστήριζε πώς οι μισοί από τους ασθενείς θεραπεύονταν, ενώ οι άλλοι μισοί έφευγαν αθεράπευτοι.Ο Θεός δεν επέτρεπε να θεραπευτούν, επειδή η θεραπεία τους δε θα ήταν ωφέλιμη για τη σωτηρία τους, αλλά θα προκαλούσε τον πνευματικό τους θάνατο.

Πολλές φορές οι δαιμονισμένοι του προκαλούσαν πολλά προβλήματα. Οι οικείοι του τον προέτρεπαν να μη δέχεται στο σπίτι δαιμονισμένους, επειδή οι δαίμονες εκδικούνταν όλους εκείνους πού έμεναν εκεί. Ο γέροντας τούς απαντούσε: «Ή υπομονή είναι δύσκολο πράγμα, όμως δεν πρέπει να φοβόμαστε τούς δαίμονες!»

Ο κήπος του γέροντα ήταν ποτισμένος με τά δάκρυα των πονεμένων και άρρωστων ανθρώπων πού επιθυμούσαν να γίνουν καλά. Πολλές φορές έλεγε πώς τά παιδιά στις μέρες μας γίνονται ανυπάκουα, υπερήφανα και χωρίς ντροπή, ενώ αργότερα φτάνουν στο σημείο να δαιμονίζονται. Αυτούς τούς ανθρώπους τούς προέτρεπε να δείχνουν ταπείνωση και να ζητούν συγχώρεση από τούς γονείς τους.

Ψαλμός 17ος. 2ο Κήρυγμα (στίχ. 21-31). (Μητροπολίτου Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως Ἱερεμία)

   ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ

ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΕΩΣ

   ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ-ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΙΣ

 

Δημητσάνα - Μεγαλόπολη, Κυριακή 17 Ἰανουαρίου 2016

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟ ΕΓΚΥΚΛΙΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ

 

ΨΑΛΜΟΣ 17ος

2ο Κήρυγμα (στίχ. 21-31)

 

1. Ἑρμηνεύουμε, ἀδελφοί χριστιανοί, τόν 17ο Ψαλμό. Στό προηγούμενο κήρυγμά μας ἀκούσαμε στόν Ψαλμό αὐτό τόν Δαβίδ νά ὑμνεῖ τόν Θεό (στίχ. 2-4) γιά τήν θαυμαστή βοήθεια πού τοῦ ἔδειξε ὁ Θεός στίς θλίψεις του καί τούς κινδύνους ἀπό τούς ἐχθρούς. Ἦταν τέτοια ἡ βοήθεια πού τοῦ ἔδειξε ὁ Θεός, ὥστε τοῦ θύμιζε τά μεγάλα θαύματά Του καί τίς θεοφάνειες πού ἔδειξε κατά τήν διάσωση τοῦ Ἰσραήλ ἀπό τούς ἐχθρούς του, αὐτά πού γράφονται στήν ἱστορία τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης.

Πρός ἐπίδοξους... ἱεροκήρυκες

ΑΒΒΑ ΑΜΜΩΝΑ

ΠΕΡΙ ΗΣΥΧΙΑΣ

Γνωρίζετε βέβαια αγαπητοί μου αδελφοί, ότι από τότε πού έγινε η παράβασις των πρωτοπλάστων, δεν μπορεί η ψυχή να γνωρίση, όπως πρέπει, τον Θεό, εάν δεν περιοριστή μακρυά από τους ανθρώπους και από κάθε περισπασμό. Διότι τότε θα δοκιμάση τον πόλεμο των εχθρών της. Και αφού νικήση σε κάθε προσβολή των αντιπάλων, τότε το πνεύμα του Θεού θα κατοικήση μέσα της και όλος ο κόπος της θα μεταβληθή σε χαρά και αγαλλίασι. Βέβαια στον καιρό του πολέμου θα υπομείνη θλίψεις, στενοχώριες και άλλα πολυποίκιλα βάσανα. Αλλά ας μη φοβηθή. Δεν θά νικηθή, εφ’ όσον αγωνίζεται στην ησυχία.

Αυτός ήταν ο λόγος πού οι άγιοι πατέρες ζούσαν απομονωμένοι στην έρημο, όπως ο Ηλίας ο θεσβίτης, ο Ιωάννης ο βαπτιστής και όλοι οι υπόλοιποι πατέρες.Μη νομίσετε ότι οι άγιοι κατόρθωσαν να εξαγιασθούν ζώντας μεταξύ των ανθρώπων. Επέτυχαν να κατοικήση μέσα τους η θεϊκή δύναμις, αφού προηγουμένως ασκήθηκαν πολύ στην ησυχία.

«Ὁ κρατύνας τήν ἀμώμητον Ὀρθόδοξον πίστιν» Ὅσιος Παΐσιος

«Ο ΚΡΑΤΥΝΑΣ ΤΗΝ ΑΜΩΜΗΤΟΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟΝ ΠΙΣΤΙΝ» ΟΣΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ

(Εξ αφορμής της Αναγραφής εις το Αγιολόγιον της Ορθοδόξου Εκκλησίας  του Αγίου Παϊσίου)

 

Του Β. Χαραλάμπους,  θεολόγου

 

Η πιο πρόσφατη «Πατριαρχική και Συνοδική Πράξις Αναγραφής εις το Αγιολόγιον της Ορθοδόξου Εκκλησίας», ήταν αυτή του Αγίου Παϊσίου.  Εις την «Πατριαρχικήν και Συνοδικήν Πράξιν Αναγραφής εις το Αγιολόγιον της Ορθοδόξου Εκκλησίας», μεταξύ άλλων αναφέρει για τον Όσιο Παΐσιο ότι ήταν ο «μαρτυρήσας την καλήν Ομολογίαν και την αμώμητον Ορθόδοξον πίστιν κρατύνας». 

Ο Όσιος Παΐσιος πρωτίστως με θάρρος ομολόγησε την Ορθόδοξη Πίστη.   Επέδειξε ομολογιακό θάρρος και με την γνωστή επιστολή του προς τον Αρχιμανδρίτη  Χαράλαμπο Βασιλόπουλο, αναφορικά με τις οικουμενιστικές και  φιλενωτικές ενέργειες του Οικουμενικού Πατριάρχη Αθηναγόρα. 

Ἅγιος Νεκτάριος- θαῦμα -μέρος 1ο

Το θαύμα της ιάσεως του Αγίου Νεκταρίου. Αφηγείται ο γέρων Νεκτάριος, ηγούμενος του προσκυνήματος Αγίου Νεκταρίου Καμάριζας - Λαυρίου

https://www.youtube.com/watch?v=J2ry4oPXUlE

Ἐνορία καὶ Θεία Εὐχαριστία

Ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ πατρὸς Ἀντωνίου Ἀλεβιζοπούλου «Ἐφόδιον Ὀρθοδοξίας»

 

Κάθε φορᾶν κατὰ τὴν ὁποίαν συνέρχονται οἱ χριστιανοί μιᾶς ἐνορίας πρὸς τέλεσιν τῆς Θείας εὐχαριστίας γίνονται Ἐκκλησία, ὁλόκληρος ἡ Ἐκκλησία…

Τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ ἐνορία ἐκφράζει τὴν ζωὴν ὁλοκλήρου τῆς Ἐκκλησίας, φανερώνεται καὶ ἀπὸ τὴν ἐν γένει πνευματικὴν ζωὴν τῶν ἐνοριτῶν, ἡ ὁποία πραγματώνεται εἰς τὰ πλαίσια τῆς ζωῆς τῆς ἐνορίας.

Ἡ ἐνορία ἔχεις τοὺς ἱερεῖς, οἱ ὁποῖοι ὑπάγονται εἰς τὸν κανονικὸν Ὀρθόδοξον ἐπίσκοπον τῆς περιοχῆς καὶ ἐγγυῶνται διὰ τὴν παρουσίαν τοῦ Χριστοῦ εἰς τὴν λειτουργικὴν ζωὴν καὶ διὰ τὴν ἑνότητα μαζί Του. Εἰς τὴν ἐνορίαν θὰ εὔρωμεν καὶ τὸ μυστήριον τῶν μυστηρίων, τὴν Θείαν εὐχαριστίαν. Καθὲ φορᾶν κατὰ τὴν ὁποίαν συνέρχονται οἱ ἐνορίται διὰ νὰ τελεσθῆ ἡ Θεία λειτουργία, πρέπει νὰ γνωρίζουν ὅτι συνέρχονται «ἐν Ἐκκλησίᾳ», συγκροτοῦν τὴν Ἐκκλησίαν ὁλόκληρον. Κάθε μέλος μιᾶς ἐνορίας ἀνήκει διὰ τῆς ἐνορίας του εἰς τὴν Καθολικὴν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν.

Οἱ δύο μεγάλοι φωστῆρες τῆς Ἀλεξάνδρειας

Κατά τήν 18η τοῦ Ἰανουαρίου,δύο φωστῆρες τῆς Ἀλεξανδρείας,ὁ Ἀθανάσιος (+373) καί Κύριλλος (+444),προβάλλονται στό πνευματικό στερέωμα τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ.Γιά τόν Μέγα Ἀθανάσιο,ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος θά γράψει πώς ὅταν πρόκειται νά ἐπαινέσεις τόν Ἀθανάσιο,ἐπαινεῖς τήν ἀρετή,διότι εἶναι τό ἴδιο πράγμα νά ὁμιλήσεις γι᾿ αὐτόν τόν ἄνθρωπο,ἤ νά ἐπαινέσεις τήν ἀρετή!