Ὁσίου Θεοφάνους τοῦ Ἐγκλείστου: Ὁδηγίες γιά ἀπερίσπαστη προσευχή

Πολύ σωστά συμπεραίνεις ότι όλα συνοψίζονται στην προσευχή. 

Η προσευχή είναι ένα πνευματικό βαρόμετρο αυτογνωσίας. Το βαρόμετρο μετράει την ατμοσφαιρική πίεση ή όπως λέει ο λαός δείχνει το πόσο ελαφρύς ή βαρύς είναι ο αέρας.

Και η προσευχή δείχνει πόσο χαμηλά ή ψηλά βρίσκεται το πνεύμα μας ως προς την επαφή του με τον Θεό. 

Συνέχισε να προσεύχεσαι όπως άρχισες. Να εκτελείς κανονικά τις ορθρινές και εσπερινές προσευχές σου. 

Παράλληλα να αγωνίζεσαι όλη μέρα στην αδιάλειπτη προσευχή "Κύριε Ιησού Χριστέ Υιέ του Θεού, ελέησόν με". Η επανάληψη της ευχής και η επιμονή σου σε αυτήν την εργασία θα σε διδάξουν εμπειρικά τα πάντα. 

Ποτέ μην ξεχνάς πάντως πως η ουσία της προσευχής είναι η ανύψωση της καρδιάς και του νου στον Θεό.

Ἡ θεολογία τῶν διηγήσεων τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης περί τοῦ Προφήτου Ἡλία (Μητροπολίτης Γόρτυνος Ἰερεμίας)

Kατά πρῶτον εὐχαριστῶ τόν Ποιμενάρχην τῆς ἱερᾶς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης, τόν Παναγιώτατον Μητροπολίτην Κύριον Κύριον Ἄνθιμον, διότι μοῦ παρέσχε τήν ἄδεια νά ἔλθω στήν Ἱερά Του Μητρόπολη, διά νά μετάσχω στό θεολογικό αὐτό Συνέδριο, τό ἀφιερωμένο στήν μεγάλη προσωπικότητα τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης τόν προφήτη Ἠλία· ἔπειτα δέ εὐχαριστῶ καί τήν ἐπιτροπή τοῦ Συνεδρίου, διότι προσεκάλεσε καί τήν ταπεινότητά μου διά νά ὁμιλήσει εἰς αὐτό.
Πρόλογος
Ἐπειδή ὁ χρόνος τῆς ὁμιλίας εἶναι σύντομος, εἰσέρχομαι κατ᾽ εὐθεῖαν εἰς τό θέμα, στήν παρουσίαση τῆς μεγάλης μορφῆς τοῦ προφήτου Ἠλία ἀπό τίς σχετικές διηγήσεις τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης τίς ἀφιερωμένες σ᾽ αὐτόν. Εἶναι ἀνάγκη ὅμως, ἔστω καί μέ γοργότητα, νά πῶ μερικά προλογικά διαζωγραφίζοντας πρῶτα τό χρονολογικό πλαίσιο στό ὁποῖο ἐμφανίστηκε καί ἔδρασε ὁ προφήτης.

Τί συμβολίζει ἡ ἀπεικόνιση τοῦ Προφήτη Ἡλία μέ τόν κόρακα;

Όπως ο Θεός έτρεφε τον Προφήτη Του για τριάμισι χρόνια, έτσι θα τρέφει και τον λαό Του στην έρημο για ίσο χρονικό διάστημα.
Αλλά εκεί στην έρημο ο προφήτης Ηλίας τί έτρωγε;
«Και οι κόρακες έφερον αυτώ άρτους το πρωί και κρέα το δείλης, και εκ του χειμάρρου έπινεν ύ­δωρ.» Κοράκια του έφερναν ψωμί το πρωί, και το βράδυ του έφερναν κρέας, κι έπινε νερό από τον χείμαρρο.
Γιατί κοράκια; Ξέρετε ότι τα κοράκια είναι σαρκοβόρα. Το λέει και η Αγία Γραφή αυτό, αλλά το ξέρουμε κι από τη φύση τους. Τα κοράκια τρώνε κρέατα, και μάλιστα σάπια κρέατα^. πτώματα τρώνε τα κοράκια. Βάζει λοιπόν κοράκια, στέλνει κοράκια, για να δείξει -τί;- ότι πρόκειται για θαύμα, που με τον τρόπο αυτό τονίζεται. Τα κοράκια, που μπορούν να φάνε το κρέας, και μάλιστα σε μία εποχή πείνας, δεν το τρώνε, αλλά το φέρνουν στον Προφήτη. Για να τονισθεί το θαύμα της προστασίας του Προφήτου από τον Θεό. Παρόμοια θα τρέφεται και η Εκκλησία στην έρημο.

Τότε μόνο ξεκινᾶ ἡ καρδιά νά φλέγεται, μόνο ὅταν...

Η καρδιά είναι πάντοτε ψυχρή όταν οι λογισμοί είναι σκόρπιοι. Μόνο όταν οι λογισμοί μας είναι συμμαζεμένοι και επικεντρωμένοι στην καρδιά, τότε μόνο ξεκινά η καρδιά να φλέγεται.

Γέροντας Θαδδαίος

http://epanosifi.blogspot.gr/2016/07/blog-post_510.html

Το αγιογραφικό ανάγνωσμα της Τετάρτης 27-07-2016

Ἡ καθημερινή μελέτη τῆς Ἁγίας Γραφῆς εἶναι ἀπαραίτητη γιά τόν Χριστιανo. Ὅπως ὁ ἄρτος γιά τό σῶμα ἔτσι καί ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ γιά τήν ψυχή ἀποτελεῖ ζωτική ἀνάγκη. Ὁ Κύριος μᾶς εἶπε ὅτι ὁ ἄνθρωπος δέν ζεῖ μόνο μέ ψωμί. ἀλλά καί μέ κάθε λόγο πού ἐκπορεύεται ἀπό τό στόμα τοῦ Θεοῦ (Ματθ. 4, 4): «Οὐκ ἐπ' ἄρτῳ μόνο ζήσεται ἄνθρωπος ἀλλ' ἐπί παντί ρήματι ἐκπορευομένῳ διά στόματος Θεοῦ». Εἴθε καθημερινά νά μελετοῦμε τό λόγο Του καί νά τρέφουμε τήν ψυχή μας μ' αὐτόν. Μαζί μέ τά Ἅγια Μυστήρια καί τόν Πνευματικό ἀγῶνα, ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ συντηρεῖ ἀναμμένη τήν λαμπάδα τῆς πίστεως μέσα μας καί μᾶς καθιστᾶ ζωντανά κυτταρα τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ, πού εἶναι ἡ Ἁγία Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας. Σύν Θεῷ θά ἀναρτῶνται τά ἀναγνώσματα πού ἔχει ὁρίσει ἡ Ἁγία Μας Ἐκκλησία νά ἀναγινώσκονται καθημερινά ἀπό τούς Χριστιανούς γιά τό 2016. Κάνετε κλίκ πάνω στήν εἰκόνα καί μεγενθύνετε γιά νά διαβάσετε τό κείμενο.

Απόστολος: Προς Τιμόθεον Β΄ κεφ. β΄ 1 - 10

β΄ 1 - 10

Ευαγγέλιον: Κατά Ιωάννην κεφ. Ιε΄ 17 - ΙΣτ΄ 2

Ιε΄ 17 - ΙΣτ΄ 2

Ευχαριστοῦμε τήν ἀδελφότητα Θεολόγων «Ὁ Σωτήρ» γιά τήν ὁλοπρόθυμη ἄδεια χρήσης καί ἀναδημοσίευσης τοῦ κειμένου μετά τῆς συντόμου ἑρμηνείας, πού ἔχει εκπονήσει ὁ μακαριστός θεολόγος Π. Τρεμπέλας.

Πῶς θεραπεύεται ἡ κενοδοξία. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Πῶς θεραπεύεται ἡ κενοδοξία. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης
Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 08-07-2016
(Σύναξη στόν Ἅγιο Ἰωάννη τόν Ρῶσο, Προκόπι Εὐβοίας)

http://HristosPanagia3.blogspot.gr

Ὁ Χριστιανός καί τά πάθη (Ἅγιος Ἰγνάτιος Μπριαντσανίνωφ)

Ένας μεγάλος ασκητής, ο στάρετς Σεραφείμ του Σάρωφ, είπε ότι πρέπει να υπομένουμε τα ελαττώματά μας έτσι όπως υπομένουμε και των συνανθρώπων μας τα ελαττώματα. Να αντιμετωπίζουμε με συγκατάβαση τις αδυναμίες και τις ατέλειες της ψυχής μας, χωρίς ωστόσο να πέφτουμε στη νωθρότητα και την αμέλεια. Απεναντίας, μάλιστα, ν’ αγωνιζόμαστε με ζήλο για την διόρθωση και την πνευματική προκοπή μας.

“Το να ταράζεται κανείς, όταν ενοχλείται από κάποιο πάθος, είναι σημάδι αγνωσίας και υπερηφάνειας”, αποφαίνεται ένας από τους πατέρες, “και αυτό προέρχεται από την άγνοια της καταστάσεώς του και από τη φυγοπονία του. Το καλύτερο, λοιπόν, είναι, γνωρίζοντας τα μέτρα του με ταπείνωση, να υπομένει με προσευχή, ώσπου να τον ελεήσει ο Θεός”.

Κάτω από το φως του λόγου του Θεού πρέπει να εξετάσουμε τη στάση μας απέναντι στα πάθη και τις αδυναμίες μας, για ν’ αποκτήσουμε ορθή γνώση του εαυτού μας και να τον κατευθύνουμε αλάθητα με βάση αυτή την ορθή γνώση.

Ο άνθρωπος “μέσα στις ανομίες συλλαμβάνεται και μέσα στις αμαρτίες γεννιέται”. Τα πάθη, οι αμαρτωλές αδυναμίες τόσο της ψυχής όσο και του σώματος, αποτελούν σύμφυτα χαρακτηριστικά του μεταπτωτικού ανθρώπου.

Διά τοῦτο ὀφείλομεν ἀγάπην εἰς ὅλους τούς ἀνθρώπους

Η αγάπη του ουρανίου Πατρός ημών είη μετά των υμετέρων ψυχών, ίνα δια ταύτης ζωογονούμενοι ποιήσητε καρπόν υπακοής εις τας ζωοπαρόχους Αυτού εντολάς. «Οι θέλοντες ευσεβώς ζην εν Χριστώ Ιησού διωχθήσονται» (Τιμ. 3,12).

Εφ’ όσον δι’ αφοσιώσεώς σας εις το αγγελικόν πολίτευμα ακολουθήσατε τον Σωτήρα Χριστόν, καθήκον μέγιστόν εστιν το υπομείναι τας θλίψεις είτε εκ φύσεως προέρχονται είτε εκ ραθυμίας είτε εξ αμαρτημάτων είτε εξ ανθρώπων. 

Εφ’ όσον θέλομεν ζήσαι την κατά Χριστόν ζωήν, οφείλομεν υποταγήναι τω θείω θελήματι, διότι τα πάντα εκ Θεού έρχονται, και εφ’ όσον εκ Θεού, άρα θείον θέλημα, ο Πατήρ ο ουράνιος διατάζει, ουχ υπακούσωμεν; Δεν θα αναφωνήσωμεν μετά του μακαρίου Ιώβ «ως έδοξε τω Κυρίω, ούτω και εγένετο, είη το όνομα το όνομα Κυρίου ευλογημένον»; (Ιώβ 1,21). 

Θαῦμα Ἁγιας Μαρίνας:Ἡ νοσοκόμα μέ τά ἄσπρα

ΘΑΥΜΑΣΤΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ ΜΕ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΜΑΡΙΝΑ

Το θαύμα του Κυριάκου Κουρούμουνου από την Αραδίππου, στις 25/3/2006.

Ο Κυριάκος επρόκειτο να κάνει μια εγχείρηση στο πόδι και εισήχθην στο νοσοκομείο την ημέρα του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, όπως χαρακτηριστικά μας λέει ο ίδιος:
“Μετά την εκκλησία πήγα στο νοσοκομείο μαζί με την κόρη μου, που είναι νοσοκόμα. Μου έκαναν τις απαραίτητες εξετάσεις και όταν πήγα στο δωμάτιο μου, πήρα τηλέφωνο στο μοναστήρι να αναφέρω ότι θα κάνω εγχείρηση.

Οι πατέρες με καθησύχασαν και μου είπαν, ότι θα προσευχηθούν και όλα θα πάνε καλά.

Ποιοὶ εἶναι οἱ «βλάσφημοι καὶ συκοφάντες» τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου;

Εἰκόνα τοῦ «Ῥωμαίικου Ὁδοιπορικοῦ»

 

Ἱερὰ Μητρόπολις Πειραιῶς, γραφεῖο ἐπὶ τῶν αἱρέσεων καὶ τῶν παραθρησκειῶν

 

Στὸν ἀπόηχο τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου, γράφονται καὶ δημοσιεύονται ποικίλα σχόλια, ἀπὸ μέρους τῶν προσώπων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἀποτιμοῦν θετικὰ τὸ ἔργο της. Κάποιοι ἀρέσκονται νὰ ἐκθειάζουν καὶ νὰ μεγαλοποιοῦν τὰ πενιχρά, ἕως μηδενικὰ θετικὰ ἀποτελέσματά της. Κάποιοι ἄλλοι ἀρέσκονται νὰ στηλιτεύουν καὶ νὰ κακολογοῦν ὅσους εἶχαν τὸ θάρρος καὶ τὴν εὐθιξία νὰ διαμαρτυρηθοῦν καὶ νὰ προτείνουν ἀλλαγὲς στὰ προσυνοδικὰ κείμενα τὰ ὁποῖα ἦταν γεμάτα ἀπὸ ἀσάφειες οἱ ὁποῖες, ἐν πολλοῖς ὁδηγοῦσαν σὲ σοβαρὲς ἐκκλησιολογικὲς παρεκτροπές, ὅπως ἡ περιβόητη παράγραφος γιὰ τὴν ἀπόδοση ἐκκλησιαστικότητας στοὺς αἱρετικούς, ἢ ἡ παράγραφος γιὰ τὴ σχέση τῆς Ἐκκλησίας μὲ τὸ παναιρετικὸ «Παγκόσμιο Συμβούλιο Ἐκκλησιῶν».

Ἕνας ἀπὸ τοὺς στηλιτευτὲς κατὰ ὅσων εἶχαν ἀσκήσει κριτικὴ στὰ κείμενα καὶ...

τὸν τρόπο συγκλήσεως καὶ λειτουργίας τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου ὑπῆρξε καὶ ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Προικοννήσου κ. Ἰωσήφ. Σὲ ὁμιλία του ἐπ’ ἄμβωνος στὸ ναὸ τῆς Ἁγίας Μαρίνας Ἀρτέμιδος Ἀττικῆς, στὶς 17 Ἰουλίου, ἔκαμε λόγο γιὰ «βλασφήμους καὶ συκοφάντες» τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου. Σὲ ποιοὺς ἄραγε ἀπευθύνοντας οἱ βαρεῖς αὐτοὶ χαρακτηρισμοί του;

Ἡ ὁμολογία τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ (Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς Ε΄ Ματθαίου)

Μητροπολίτης Ἐδέσσης Πέλλης και Ἀλμωπίας κ. Ἰωὴλ
(Ῥωμ. ι΄ 1-10)

 Ἀδελφοί, ἡ μὲν εὐδοκία τῆς ἐμῆς καρδίας καὶ ἡ δέησις πρὸς τὸν Θὸν ὑπὲρ αὐτῶν εἰς σωτηρίαν. Μαρτυρῶ γὰρ αὐτοῖς ὅτι ζῆλον Θεοῦ ἔχουσιν, ἀλλ΄ οὐ κατ΄ ἐπίγνωσιν· ἀγνοοῦντες γὰρ τὴν τοῦ Θεοῦ δικαιοσύνην, καὶ τὴν ἰδίαν ζητοῦντες στῆσαι, τῇ δικαιοσύνῃ τοῦ Θεοῦ οὐχ ὑπετάγησαν· τέλος γὰρ νόμου Χριστὸς εἰς δικαιοσύνην παντὶ τῷ πιστεύοντι. Μωϋσῆς γὰρ γράφει τὴν δικαιοσύνην τὴν ἐκ τοῦ νόμου ὅτι ὁ ποιήσας ἄνθρωπος ζήσεται ἐν αὐτῇ. Ἡ δὲ ἐκ πίστεως δικαιοσύνη οὕτως λέγει·
Μὴ εἴπῃς ἐν τῇ καρδίᾳ σου· Τίς ἀναβήσεται εἰς τὸν οὐρανόν; τοῦτ΄ ἔστι Χριστὸν καταγαγεῖν· ἤ, Τίς καταβήσεται εἰς τὴν ἄβυσσον; τοῦτ΄ ἔστι Χριστὸν ἐκ νεκρῶν ἀναγαγεῖν. Ἀλλὰ τί λέγει; Ἐγγύς σου τὸ ῥῆμά ἐστιν, ἐν τῷ στόματί σου καὶ ἐν τῇ καρδίᾳ σου· τοῦτ΄ ἔστι τὸ ῥῆμα τῆς πίστεως ὃ κηρύσσομεν. Ὅτι ἐὰν ὁμολογήσῃς ἐν τῷ στόματί σου Κύριον Ἰησοῦν, καὶ πιστεύσῃς ἐν τῇ καρδίᾳ σου ὅτι ὁ Θεὸς αὐτὸν ἤγειρεν ἐκ νεκρῶν, σωθήσῃ· καρδίᾳ γὰρ πιστεύεται εἰς δικαιοσύνην, στόματι δὲ ὁμολογεῖται εἰς σωτηρίαν.

******

Η ομολογία πίστεως στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού είναι όχι απλώς ένα γεγονός, αλλά προϋπόθεση σωτηρίας. Ο απόστολος Παύλος στο σημερινό ανάγνωσμα το τονίζει εμφαντικά. Όποιος ομολογήσει με το στόμα του πως Κύριός μας είναι ο Χριστός και πως τον Χριστό τον ανέστησε εκ των νεκρών ο Θεός, τότε θα σωθεί (Ῥωμ. 10, 9). Ας δούμε πιο λεπτομερώς αυτή την προϋπόθεση της σωτηρίας μας, δηλ. την ομολογία.

Δάσκαλοί μας στήν ζωή, σύμφωνα μέ τό βιβλίο «Ἕλξη καί πάθος», δέν εἶναι οἱ θεοφόροι, γλυκύτατοι Πατέρες μας, ἀλλά οἱ παπικοί, οἱ προτεστάντες, οἱ ὁμοφυλόφιλοι, ὅλα τά ξόανα τῆς Νέας ἐποχῆς.

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Ἰωάννη Φωτοπούλου

Ι.  Ἄδηλοι σκοποί τῆς Μεγάλης Συνόδου τῶν Οἰκουμενιστῶν.

Συνεχίζουμε νά ἔχουμε τά μάτια μας στραμμένα στά ὅσα ἐλέχθησαν, ἐπράχθησαν καί ἐγράφησαν στή λεγόμενη  «Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο»(ἐφεξῆς Α.Μ.Σ.). Φοβούμεθα ὅτι ἡ ἀρξαμένη ἀλλοίωση στό ὀρθόδοξο ἐκκλησιολογικό φρόνημα καί στίς διατυπώσεις τῶν ψηφισθέντων κειμένων πού ἀφοροῦν στήν ἐν Χριστῷ ζωή θά συνεχισθεῖ μέ ταχύτατους ρυθμούς.  Φαίνεται ὅτι τελικός σκοπός τῶν οἰκουμενιστῶν δέν εἶναι ἡ ἀλλοίωση τοῦ ὀρθοδόξου φρονήματος σέ θεωρητική βάση ἀλλά ἡ μετάλλαξη τῆς ὀρθοδόξου βιοτῆς σέ κάτι ξένο, ἀλλόκοτο καί ἀσυμβίβαστο μέ τίς θεῖες Γραφές καί τή διδασκαλία τῶν Ἁγίων Πατέρων δηλαδή σέ κάτι οὐσιαστικά ἀντίθετο μέ τήν Θεία Οἰκονομία τοῦ Σταυρωθέντος καί Ἀναστάντος Σωτῆρος μας Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Τρία δείγματα πού φανερώνουν τίς προθέσεις τοῦ Οἰκουμενισμοῦ:....

Ἀπό τό Συναξάρι – Ἡ ἁγία μάρτυς Ἰουλία τῆς Κορσικῆς

Η αγία Ιουλία καταγόταν από την Καρχηδόνα, συνελήφθη σε μια περσική εισβολή (1) και πουλήθηκε σκλάβα σε έναν σύριο έμπορο, τον Ευσέβιο που ήταν ειδωλολάτρης. Προσπάθησε επανειλημμένα να την κάνει να αρνηθεί τον Χριστό, αλλά η δούλη του Κυρίου, άψογη στις οικιακές υπηρεσίες της, παρέμενε ακλόνητη σε θέματα πίστεως.

Μία μέρα ο Ευσέβιος ναύλωσε καράβι και απέπλευσε με την Ιουλία για την Γαλατία. Φθάνοντας στον κάβο Κορσική, έπιασαν σκάλα και ο Ευσέβιος πήγε σε μια παγανιστική εορτή, ενώ η Ιουλία έμεινε στο καράβι κλαίγοντας για αυτές τις άλογες ακολασίες.

Ἐκεῖνοι πού νομίζουν δυστυχία τό νά χάσουν χρήματα ἤ παιδιά....

Εκείνοι που νομίζουν δυστυχία το να χάσουν χρήματα ή παιδιά ή δούλους ή ένα άλλο στοιχείο της περιουσίας τους, ας γνωρίζουν ότι πρώτα πρέπει να αρκούνται σ' εκείνα που δίνει ο Θεός.