"Περί θείων ὀνομάτων - Κεφάλαιο 3" Ποιά εἶναι ἡ δύναμις τῆς προσευχῆς καί περί τοῦ μακαρίου Ἱεροθέου καί περί τῆς εὐλάβειας καί τῆς θεολογικῆς συγγραφῆς του. (Ἅγιος Διονύσιος ὁ Ἀρεοπαγίτης)

(Άγιος Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης)

Ποια είναι η δύναμις της προσευχής και περί του μακαρίου Ιεροθέου και περί της ευλάβειας και της θεολογικής συγγραφής του.

1. Αν τώρα το θεωρείς σωστό, ας εξετάσωμε πρώτη την αγαθωνυμία που εκφράζει τέλεια και αποκαλυπτικά όλες τις προόδους του Θεού, αφού επικαλεσθούμε την αγαθαρχική και υπεράγαθη Τριάδα που αποκαλύπτει όλες τις αγαθές πρόνοιές της.

Διότι σ' αυτήν πρέπει να ανεβαίνωμε πρώτα με τις ευχές, ως αγαθαρχία που είναι, και πλησιάζοντάς την περισσότερο, να μυούμαστε στα πανάγαθα δώρα που είναι τοποθετημένα γύρω της. διότι αυτή μεν είναι παρούσα σε όλα, δεν είναι όμως όλα παρόντα σ' αυτήν. Όταν όμως την επικαλούμαστε με πάναγνες ευχές, με αθόλωτο νου και με κατάλληλη για τη θεία ένωση διάθεση, τότε είμαστε κι εμείς παρόντες σ' αυτήν(1). διότι η αγαθότης δεν ευρίσκεται καν σε τόπο, ώστε ν' απουσιάσει από κάποιον ή να μεταβεί από άλλους σε άλλους. Αλλά και το να ειπούμε από το άλλο μέρος ότι η αγαθότης ευρίσκεται μέσα σε όλα τα όντα, αυτό απέχει από την απειρία που είναι επάνω από όλα και περιλαμβάνει όλα.

Ας προσπαθήσουμε λοιπόν ν' ανυψωθούμε με τις ευχές προς την υψηλότερη κορυφή των θείων και αγαθών αιτίων. Τότε θα συμβεί ό,τι συμβαίνει στην περίπτωση μιας πολύφωτης αλυσίδας που είναι κρεμασμένη από την ουράνια κορυφή και κατεβαίνει έως εδώ. εμείς, πιάνοντάς την με τα χέρια, το ένα μετά το άλλο προς τα εμπρός, θα ενομίζαμε ότι κατεβάζομε εκείνη, που είναι παρούσα και άνω και κάτω, αλλ' ανεβαίνομε εμείς οι ίδιοι προς τις υψηλότερες μαρμαρυγές των πολυφώτων ακτίνων. Ή ό,τι συμβαίνει στην περίπτωση που θα εμβαίναμε σε πλοίο.

Τί εἶναι ἡ«Μικρή Εἴσοδος» στήν Θεία Λειτουργία

 π. Ανδρέας Αγαθοκλέους

H θεία Λειτουργία ως η κεντρική πράξη ενός ζωντανού οργανισμού, της εκκλησίας, δέχτηκε πολλές τροποποιήσεις κατά τη δισχιλιετή πορεία της. Μια απ’ αυτές είναι της «μικρής εισόδου». 

Μέχρι τον 7ο αιώνα η Λειτουργία άρχιζε με την είσοδο τού Ευαγγελίου στο ναό. Ο ιερέας, ντυμένος τα άμφιά του, έπαιρνε το Ευαγγέλιο από το σκευοφυλάκιο, όπου φυλασσόταν, και το έφερνε, μαζί με το λαό, στο ναό για να το τοποθετήσει στην αγία τράπεζα.

 

Σήμερα η μικρή είσοδος γίνεται ως εξής: ο ιερέας παίρνει από την αγία τράπεζα το Ευαγγέλιο και το δίνει στο διάκονο. Έρχονται μετά από τη βόρεια πύλη του ιερού στο μέσο του ναού, το υψώνει ο διάκονος και λέει δυνατά «Σοφία! Ορθοί!». Προηγουμένως ο ιερέας θα πει χαμηλόφωνα την «ευχή της εισόδου» και θα ευλογήσει «την είσοδο των αγίων» του Θεού, δηλαδή την ωραία πύλη. Στη συνέχεια εισέρχονται στο ιερό δια της ωραίας πύλης και τοποθετείται το Ευαγγέλιο στην αγία τράπεζα. Όταν δεν υπάρχει διάκονος, την είσοδο θα την κάνει ο ιερέας.

Ἡ ἀγάπη γιά τούς ἐχθρούς εἶναι τόσο σπάνια ὥστε θά μποροῦσε νά κληθεῖ ἀφύσικη, λένε οἱ ἀντιρρησίες.

Η αγάπη για τους εχθρούς είναι τόσο σπάνια ώστε θα μπορούσε να κληθεί αφύσικη, λένε οι αντιρρησίες. Αν τα πράγματα είναι έτσι, τότε και το μαργαριτάρι είναι αφύσικο, όπως και το διαμάντι κι ο χρυσός. Αυτά είναι όλα σπάνια αντικείμενα. Ποιος όμως μπορεί να τα ονομάσει αφύσικα; Όπως υπάρχουν φυτά που ευδοκιμούν μόνο σε μία περιοχή, έτσι γίνεται και με το σπάνιο αυτό φυτό, τη σπάνια αυτή αγάπη.

Ἄμα μπεῖ ὁ Χριστός στήν καρδιά...

Τέλος καί τῷ Βασιλεῖ τῶν αἰώνων

ἀφθάρτῳ ἀοράτῳ μόνῳ σοφῷ Θεῷ

τιμή καί δόξα εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων.

Ἀμήν.

Ἠχητικό Ἁγιολόγιο 11 Ὀκτωβρίου

Ἀκοῦστε τό βίο τῶν Ἁγίων της Ὀρθοδοξίας πού ἑορτάζουν σήμερα 11 Ὀκτωβρίου


Για να κατεβάσετε και να αποθηκεύσετε την ομιλία σε mp3 πατήστε ΕΔΩ (δεξί κλίκ αποθήκευση ως, ή αποθήκευση δεσμού ως)

11 Οκτωβρίου Συναξαριστής. Φιλίππου Ἀποστόλου, Ζηναΐδος καί Φιλονίλλης, Φιλοθέου Κόκκινου, Θεοφάνους Γραπτοῦ, τῶν Ἁγίων Νεκταρίου, Ἀρσακίου καί Σισινίου, Μνήμη Ἑβδόμης Οἰκουμενικῆς Συνόδου, Θεοφάνους καί Ἰωνᾶ, Ἔθελμπεργκα (Ethelburga, Τάτα), Κέννεθ (Kenneth) .

Ὁ Ἅγιος Φίλιππος ὁ Ἀπόστολος

Καταγόταν ἀπὸ τὴν Καισάρεια τῆς Παλαιστίνης καὶ ἦταν διάκονος μεταξὺ τῶν ἑπτὰ διακόνων τῆς πρώτης Ἐκκλησίας στὴν Ἱερουσαλὴμ (Πράξ. στ’).
Ἐπίσης, ἦταν ἔγγαμος καὶ εἶχε τέσσερις θυγατέρες, προικισμένες μὲ προφητικὸ χάρισμα. (Πράξ. κα’ 8 – 9). Ὁ Φίλιππος, ὅμως, δὲν στάθηκε μόνο στὴν Ἱερουσαλήμ. Πῆγε στὴ Σαμάρεια καὶ κήρυξε τὸ Εὐαγγέλιο, σὰν γνήσιος καὶ αὐτὸς «Ἀπόστολος Ἰησοῦ Χριστοῦ κατὰ πίστιν ἐκλεκτῶν θεοῦ καὶ ἐπὶ γνῶσιν ἀληθείας τῆς κατ’ εὐσέβειαν». Δηλαδὴ Ἀπόστολος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ γιὰ νὰ διδάξει μεταξὺ ἐκείνων ποὺ ἐξέλεξε ὁ Θεός, τὴν πίστη καὶ τὴν ἐπίγνωση τῆς ἀλήθειας, ποὺ ὁδηγεῖ στὴν εὐσέβεια.
Ἐκεῖ στὴν Σαμάρεια, διὰ τοῦ κηρύγματός του βάπτισε χριστιανὸ τὸν Σίμωνα τὸν μάγο. Ἔπειτα, ὁ Φίλιππος συνάντησε στὸ δρόμο του τὸν Εὐνοῦχο τῆς βασίλισσας Κανδάκης, καὶ ἀφοῦ τὸν κατήχησε, βάπτισε καὶ αὐτὸν Χριστιανό. Κατόπιν, πῆγε στὶς Τράλλεις τῆς Μ. Ἀσίας, ὅπου μὲ τὴ διδασκαλία του ἔπεισε ὅλους σχεδὸν τοὺς κατοίκους τῆς πόλης νὰ πιστέψουν στὸν Χριστό.
Ὁ Φίλιππος στὴν πόλη αὐτή, ἀφοῦ ἔκτισε καὶ χριστιανικὸ ναό, παρέδωσε στὸν Θεὸ τὴν ψυχή του.

Οἱ Τρόποι Ἐγκαταλείψεως τοῦ Ἀνθρώπου ἀπό τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ, Εὐεργετινός, Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Οἱ Τρόποι Ἐγκαταλείψεως τοῦ Ἀνθρώπου ἀπό τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ, Εὐεργετινός, Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης, Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 16-10-2010 (Σύναξη) http://www.HristosPanagia.gr

α. Περί οὐσίας καί ἐνεργείας στόν Θεό β. Περί τῆς Ἐνσαρκώσεως καί τῆς Ἁγίας Τριάδας. Πατερική Θεολογία, 19ο μέρος, Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Ἀκοῦστε τήν ὁμιλία ἐδῶ:α. Περί οὐσίας καί ἐνεργείας στόν Θεό

β. Περί τῆς Ἐνσαρκώσεως καί τῆς Ἁγίας Τριάδας.

Πατερική Θεολογία, 19ο μέρος. Ὁμιλία στίς 29-11-2014

Συνεχίζουμε μέ τή Χάρη τοῦ Θεοῦ τήν Πατερική Θεολογία τοῦ π. Ἰωάννου τοῦ Ρωμανίδη καί τό θέμα σήμερα εἶναι γιά τήν διάκριση μεταξύ οὐσίας καί ἐνέργειας στόν Θεό. Στόν Θεό πράγματι διακρίνουμε οὐσία καί ἐνέργεια. Ὁ Θεός δηλαδή ἔχει οὐσία, ἔχει καί ἐνέργεια. Τά πράγματα αὐτά βέβαια δέν εἶναι κάτι ξεχωριστό. «Ὅταν μιλᾶμε, λέει ὁ π. Ἰωάννης ὁ Ρωμανίδης, «στήν Ὀρθόδοξη παράδοση γιά διάκριση μεταξύ οὐσίας καί ἐνεργείας στόν Θεό, ἐννοοῦμε τήν φυσική ἐνέργεια τῆς οὐσίας, ἡ ὁποία διακρίνεται ἀπό τήν οὐσία τοῦ Θεοῦ. Ἀλλά ἡ φυσική ἐνέργεια τῆς οὐσίας τοῦ Θεοῦ δέν εἶναι κάτι τό διαφορετικό καί ξεχωριστό ἀπό τήν οὐσία τοῦ Θεοῦ». Καί ἡ ἐνέργεια τοῦ Θεοῦ εἶναι καί αὐτή Θεός. «Δέν εἶναι ἄλλο ἡ οὐσία καί ἄλλο ἡ ἐνέργεια τῆς οὐσίας». Ἡ ἐνέργεια, θά λέγαμε, ἐκπηγάζει ἐκ τῆς οὐσίας.

«Ὁρισμένοι δικοί μας θεολόγοι μιλᾶνε γιά τήν ἐνέργεια τοῦ Θεοῦ σάν νά εἶναι κάτι διαφορετικό ἀπό τήν οὐσία τοῦ Θεοῦ. Λένε δηλαδή ὅτι ἄλλο εἶναι ἡ οὐσία τοῦ Θεοῦ καί ἄλλο εἶναι ἡ ἐνέργεια τῆς οὐσίας. Πράγματι αὐτήν τήν ἐντύπωση μπορεῖ νά ἀποκομίσει κάποιος, ὅταν διαβάζει τούς Πατέρες, ὅτι δηλαδή ἄλλο πράγμα εἶναι ἡ οὐσία καί ἄλλο ἡ ἐνέργεια τοῦ Θεοῦ. Ὅμως ἐκφράζονται ἔτσι οἱ Πατέρες μόνο γιά νά τονίσουν τήν διάκριση μεταξύ οὐσίας καί ἐνεργείας στόν Θεό. Ἐκεῖνο, ὅμως, πού αὐτοί οἱ θεολόγοι», πού συγχέουν τά πράγματα, «δέν παρατηροῦν εἶναι ὅτι οἱ Πατέρες λένε ὅτι ἡ ἐνέργεια τοῦ Θεοῦ εἶναι ἡ φυσική ἐνέργεια τῆς οὐσίας τοῦ Θεοῦ, δηλαδή ὅτι εἶναι οὐσιώδης ἐνέργεια. Ἡ οὐσία τοῦ Θεοῦ ἔχει μία φυσική ἐνέργεια, ἡ ὁποία ὀφείλεται στήν ὕπαρξη τῆς οὐσίας. Γι’ αὐτήν τήν φυσική ἐνέργεια τῆς οὐσίας μιλᾶνε οἱ Πατέρες». Ὅταν λοιπόν λέμε ὅτι ὁ Θεός εἶναι πανταχοῦ παρών, γιά νά τό ποῦμε μ’ ἕνα σχῆμα πού ἔχουμε ὑπόψη μας, τί ἐννοοῦμε; Ὅτι ὁ Θεός εἶναι κατ’ ἐνέργεια πανταχοῦ παρών. Ἡ ἐνέργεια τοῦ Θεοῦ εἶναι πανταχοῦ παροῦσα. Καί ἡ οὐσία τοῦ Θεοῦ εἶναι πανταχοῦ παροῦσα ἀλλά -προσέξτε- δέν εἶναι μεθεκτή ἀπό ἐμᾶς, ὁπότε εἶναι ὡσεί ἀποῦσα, σάν νά μήν ὑπάρχει. Ἀλλά ἡ ἐνέργεια τοῦ Θεοῦ εἶναι μεθεκτή, μποροῦμε νά μετέχουμε στήν ἐνέργεια τοῦ Θεοῦ. Ἑπομένως, ὅταν λέμε ὅτι ὁ Θεός εἶναι πανταχοῦ παρών, ἐννοοῦμε ὅτι ἡ ἐνέργεια τοῦ Θεοῦ εἶναι πανταχοῦ παροῦσα.

Ἀλυσίδα προσευχῆς γιά τήν πατρίδα μας!

Σὲ τοῦτες τίς κρίσιμες στιγμές γιά τήν Πατρίδα καί τό Ἔθνος μας, ὁ πρώτος καί πιό ἀποτελεσματικός τρόπος εἶναι ἡ καταφυγή μέ πίστη στόν Θεό, ἡ θερμή προσευχή μας, ὥστε Ἐκεῖνος νά μᾶς προστατεύσει ἀπὸ τὸν ἔσχατο πνευματικὸ κατάντημα καὶ νὰ δείξει μετάνοια σὲ ὅλους μας.

Ὁ καθένας μας διαβάζει μόλις μπορέσει τῆν παρακάτω προσευχή, ὧστε κάθε στιγμή τοῦ 24ώρου η εὐχή τοῦ καθενός μας νά συνθέτει μαζί μέ αὐτές τῶν ἄλλων συμπατριωτῶν μας, μία ἀδιάκοπη κραυγή πρός τόν Οὐρανό:

 Ἡ προσευχή τοῦ Ἀζαρία (Δανιήλ κεφ. Β')

Ἅγιος στάρετς Ἀλέξιος: χαμένος στήν εἰρήνη τοῦ Θεοῦ..

Γεννήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 1846 ,στην πολύτεκνη οικογένεια του πρωθιερέως Α. Π. Σολοβιόφ, προϊσταμένου του Ι.Ναού της Εκκλησίας του Αγ. Συμεών του Στύλιτη στη Μόσχα . Σε ηλικία 8 ετών η μητέρα του εκοιμήθη. Έψαλε στη χορωδία της εκκλησίας και υπηρετούσε τον πατέρα του στο Άγιο Βήμα.

Κατά τη διάρκεια των σπουδών του σε θρησκευτική σχολή έμεινε τυφλός στο αριστερό του μάτι μετά από ατύχημα

Αποφοίτησε από το Θεολογικό Σεμινάριο της Μόσχας (1866).

Στις 12 Φεβρουαρίου 1867 παντρεύτηκε την ΑΡ Σμιρνόβα, την παλαιότερη κόρη ενός φίλου της οικογένειάς του, ιερέα της εκκλησίας του Αγίου Κλήμη στη Βαρβάρκα.Στις 19 Φεβρουαρίου του ίδιου έτους, ο Μητροπολίτης Φιλάρετος (Drozdov) τον χειροτόνησε διάκονο.

Το 1872 εκοιμήθη η σύζυγός αφήνοντας στα χέρια του έναν γιο δύο ετών.

Μετά από 28 χρόνια στο βαθμό του διάκονου στις 5 Ιουνίου 1895 ο Μητροπολίτης Σέργιος (Liapidevskii),χειροτονήθηκε ιερέας στον καθεδρικό ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο Κρεμλίνο. Μετά από 2 χρόνια έγινε πρωθιερέας

Εισήλθε στην μοναχική ζωή στο Ερημήτηριο του Ζωσιμά, στις 30 Νοεμβρίου του 1898 όταν ηγούμενος ήταν ο π. Γερμανός (Gomzinym).Όταν χειροτονήθηκε ιερομόναχος πήρε το όνομα Αλέξιος - προς τιμήν του αγίου Αλεξίου της Μόσχας

Ήταν ένας από τους πιο σεβαστούς πνευματικούς της εποχής

Ἅγιος Παΐσιος Ἁγιορείτης: Τόν τσίμπησε σκορπιός, ἀλλά δέν διέκοψε τήν προσευχή του

 Είναι αδύνατον να μιλήσει κανείς για τον τρόπο που προσεύονταν ο Γέροντας Παΐσιος, διότι οι πνευματικές του πορείες είναι αθεώρητες και ανέκφραστες…

Είπε κάποτε ο Άγιος Παΐσιος σε νέο Μοναχό : «Εγώ στην ηλικία σου είχα κάθε βράδυ πανηγύρι», εννοώντας τη νυχτερινή του προσευχή που είναι «εργασία τρυφής».

 

Κάποτε προσευχόταν γονατιστός στο δάσος και τον τσίμπησε σκορπιός, αλλά δεν διέκοψε την προσευχή του.

Κίνημα μαζικῆς διαμαρτυρίας τῶν γονέων μέ ἐπιστροφή τῶν ἀντορθόδοξων βιβλίων τῶν Θρησκευτικῶν

Αθήνα, 67 Οκτωβρίου 2017

Αριθμ. Πρωτ.  138

Δελτίο τύπου

Κίνημα μαζικής διαμαρτυρίας των γονέων

με επιστροφή των αντορθόδοξων βιβλίων των Θρησκευτικών

Η Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων (ΠΕΘ):

- χαιρετίζει την αγωνιστική ανακοίνωση της Ιεράς Κοινότητας του Αγίου Όρους για το μάθημα των Θρησκευτικών και το νόμο για την αλλαγή φύλου,

- απορρίπτει τα διχαστικά κηρύγματα μίσους των κυβερνητικών χριστιανομάχων και προπαγανδιστών της ατομικής θρησκείας και της αθεΐας,

 - καταγγέλλει τις ιδεοληπτικές πρακτικές βίας και εκφοβισμού των κυβερνώντων και μιας μικρής μερίδας Διευθυντών Σχολικών μονάδων και δασκάλων ή καθηγητών, εναντίον μαθητών και γονέων που επιστρέφουν στα σχολεία, τα βιβλία του μαθήματος των Θρησκευτικών ως απαράδεκτα, και

- καλεί όλο τον λαό σε αγωνιστική κινητοποίηση για να μην περάσουν οι αντορθόδοξες κυβερνητικές πολιτικές.

Αναλυτικότερα:

Α) Η ΠΕΘ, όπως εξάλλου και η μεγάλη πλειονοψηφία του ορθόδοξου χριστιανικού ελληνικού λαού, με μεγάλη ικανοποίηση και αισθήματα χαράς και αγαλλίασης, δέχθηκε την αγωνιστική ανακοίνωση της Ιεράς Κοινότητας του Αγίου Όρους  η οποία:

1)  ζητεί από τους πολιτικούς να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων, προτείνει να αποσυρθεί το νομοσχέδιο για την ταυτότητα αλλαγής φύλου στα 15 έτη και να κληθεί να αποφανθεί επ' αυτού ο ελληνικός λαός - προφανώς μέσω δημοψηφίσματος,

2)  ζητεί να αποσυρθούν από τα σχολεία τα βιβλία (Φάκελοι του μαθήματος των Θρησκευτικών), που διδάσκουν ένα πανθρησκειακό μάθημα, που, όπως υποστηρίζουν, ενσταλάζει εντέχνως στις ψυχές των μαθητών  την πεποίθηση ότι «όλες οι θρησκείες είναι λίγο-πολύ το ίδιο», και

Μαρτυρίες τῆς Ἁγίας Γραφῆς γιά τήν ἀθανασία τῆς ψυχῆς

  Γέροντας Ευστράτιος Γκολοβάνσκι

Πρώτα πρώτα πρέπει να πω ότι, όπως η ύπαρξη του Θεού, έτσι και η αθανασία της ψυχής είναι, για έναν υγιή νου, αλήθεια ολοφάνερη και αναμφισβήτητη. Οι μαρτυρίες της Αγίας Γραφής γι’ αυτή την αλήθεια είναι πολλές.

 

Στην Παλαιά Διαθήκη είναι χαρακτηριστικές οι εκφράσεις με τις οποίες δηλώνεται ο θάνατος:

«Ο Ιακώβ… έφυγε και πήγε να προστεθεί στο λαό του (ο οποίος είχε φύγει νωρίτερα απ’ αυτόν τον κόσμο)» (Γεν. 49:33).

 

Ο Ιακώβ, νομίζοντας ότι κάποιο θηρίο είχε κατασπαράξει το γιο του Ιωσήφ, θρηνούσε κι έλεγε: «Πενθώντας θα κατέβω στο παιδί μου, στον άδη» (Γεν. 37:35). «Ο Δαβίδ κοιμήθηκε και προστέθηκε στους προγόνους του» (Γ’ Βασ. 2:10).

 

Τη ζωντανή τους πίστη στην αθανασία της ψυχής εκφράζουν ο Ψαλμωδός, ο Εκκλησιαστής και ο Σολομών: «Εγώ δικαιωμένος θα δω το πρόσωπό Σου· θα χορτάσει η ψυχή μου βλέποντας τη δόξα Σου» (Ψαλμ. 16:15). «Με τη βουλή Σου με καθοδήγησες (σ’ ετούτη τη ζωή) και με δόξα με παίρνεις (στην άλλη ζωή)» (Ψαλμ. 72:24). «Και τότε το χώμα (δηλαδή το σώμα) θα επιστρέψει στη γη, όπου και όπως ήταν πριν πλαστεί, ενώ η ψυχή θα επιστρέψει στον Θεό που την έδωσε» (Εκκλ. 12:7). «Ο Θεός θα κρίνει όλες τις πράξεις μας, είτε αγαθές είναι είτε κακές, ακόμα και τις πιο απόκρυφες» (Εκκλ. 12:14). «Το θάνατο δεν τον έκανε ο Θεός, ούτε ευχαριστιέται με τον αφανισμό των ζωντανών. Η δικαιοσύνη του Θεού είναι πηγή αθανασίας» (Σοφ. Σολ. 1:13, 15).

 

Όλοι οι δίκαιοι της Παλαιάς Διαθήκης, σύμφωνα με τη μαρτυρία του αποστόλου Παύλου «διακήρυξαν ότι είναι «ξένοι και περαστικοί» πάνω στη γη. Ασφαλώς, όσοι εκφράζονται έτσι, δείχνουν πως επιζητούν μια μόνιμη πατρίδα…, μια καλύτερη πατρίδα, δηλαδή επουράνια » (Εβρ. 11:13-14, 16).

Αὐτά εἶναι τά «ἀνώτερα μαθηματικά» τῆς θρησκείας μας!

  ~ Ο Θεός θέλει να ομοιωθούμε με τους αγγέλους. Οι άγγελοι μόνο δοξολογούν τον Θεό.

 Αυτή είναι η προσευχή τους, μόνο η δοξολογία. Είναι λεπτό πράγμα η δοξολογία – ξεφεύγει απ’ τα ανθρώπινα. Εμείς είμαστε άνθρωποι πολύ υλικοί και χαμερπείς, γι’ αυτό και προσευχόμαστε στον Θεό ιδιοτελώς. Τον παρακαλούμε να μας τακτοποιήσει τα θέματά μας, να πάνε καλά τα καταστήματά μας, οι υποθέσεις μας, η υγεία μας, τα παιδιά μας. Προσευχόμαστε, όμως, ανθρώπινα και με ιδιοτέλεια.

 

Η δοξολογία είναι ανιδιοτελής προσευχή. Οι άγγελοι δεν προσεύχονται, για να κερδίσουν κάτι, είναι ανιδιοτελείς. Ο Θεός έδωσε και σ’ εμάς αυτή τη δυνατότητα, να είναι η προσευχή μας μία διαρκής δοξολογία, προσευχή αγγελική. 

 

Εδώ βρίσκεται το μεγάλο μυστικό. Όταν μπούμε σ’ αυτή την προσευχή, τότε θα δοξάζουμε τον Θεό συνεχώς, αφήνοντάς τα όλα σε Αυτόν, όπως εύχεται η Εκκλησία μας: «πάσαν την ζωήν ημών Χριστώ τω Θεώ παραθώμεθα».