«Μισεῖς τὸν ἐχθρό σου; Νὰ ξέρης ὅτι εἶσαι τρελλός»

ΠΑΤΕΡΙΚΑΙ ΔΙΔΑΧΑΙ

«Μισεῖς τὸν ἐχθρό σου; Νὰ ξέρης ὅτι εἶσαι τρελλός»

Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος μᾶς τονίζει: «Περὶ δὲ τῆς φιλαδελφίας οὐ χρείαν ἔχετε γράφειν ὑμῖν· αὐτοὶ γὰρ ὑμεῖς θεοδίδακτοί ἐστε εἰς τὸ ἀγαπᾶν ἀλλήλους·» (Θεσ. Α΄ δ, 9). (: Γιὰ τὴν ἀγάπη τώρα πρὸς τοὺς ἀδελφούς σας Χριστιανοὺς δὲν ἔχετε ἀνάγκη νὰ σᾶς γράψουμε, διότι ἐσεῖς μόνοι σας ἔχετε διδαχθῆ ἀπὸ τὸν Θεὸ νὰ ἀγαπᾶτε ὁ ἕνας τὸν ἄλλο».

Γιατὶ νὰ ἔχουμε ἀγάπη; Λέγει ὁ Ἅγιος Ἰωάννης Κρονστάνδης: «Ἡ ἀγάπη ἀναπαύει τὴν καρδιά, τὴν ἀνακουφίζει, τὴ ζωογονεῖ. Τὸ μῖσος, ἀπεναντίας, τὴν ταλαιπωρεῖ, τὴν βασανίζει, τὴν ταράζει. Ὅποιος, λοιπόν, μισεῖ, εἶναι ὁ πιὸ ἀνόητος ἀνάμεσα στοὺς ἀνοήτους, καθὼς γίνεται τύραννος τοῦ ἴδιου τοῦ ἑαυτοῦ του…

Μισεῖς τὸν ἐχθρό σου; Νὰ ξέρης ὅτι εἶσαι τρελλός. Γιατί; Ἐπειδή, ὅσο κι ἂν σὲ πολεμάη ὁ ἐχθρός σου ἐξωτερικά, ἐσὺ πολεμᾶς περισσότερο τὸν ἑαυτό σου ἐσωτερικά. Καὶ αὐτὸ δὲν εἶναι ὁ πιὸ σκληρὸς διωγμός, τὸ νὰ βασανίζης τὸν ἑαυτό σου μὲ τὸ μῖσος πρὸς τὸν ἐχθρό σου;…

Ὅ,τι εἰπώθηκε γιὰ τὸ μῖσος, ἀφορᾶ καὶ τὰ ἄλλα πάθη. Ὁ ἴδιος ὁ Κύριος ὅρισε νὰ τιμωρούμαστε μέσα σ’ αὐτὰ καὶ ἀπ’ αὐτά. Κάθε πάθος εἶναι κι ἕνας βασανιστής, ἕνας δήμιος. Ὁ ἄνθρωπος ποὺ κάνει κάποιο κακό, τιμωρεῖται μὲ τὸ ἴδιο τὸ κακὸ ποὺ κάνει, μὲ τὸ ἴδιο τὸ πάθος στὸ ὁποῖο εἶναι δοῦλος».Ἔλεγε ὁ Ἅγιος Πορφύριος ἕνα μῦθο μὲ τὸν βοριὰ καὶ τὸν ἥλιο. Μάλωναν και οἱ δύο ποιὸς εἶναι δυνατότερος. Ἔβαλαν τότε στοίχημα ποιὸς θὰ βγάλη τὴν κάπα τοῦ βοσκοῦ ποὺ ἐκείνη τὴν ὥρα ἀνηφόριζε τὸ βουνό. Φύσηξε λοιπὸν ὁ ἄνεμος ὅσο πιὸ δυνατὰ μποροοῦσε καὶ ὁ βοσκὸς ποὺ κρύωνε, περισσότερο σκεπαζόταν μὲ τὴν κάπα. Βγῆκε τότε ὁ ἥλιος ἀπὸ τὰ σύννεφα, σκόρπισε ἀγάπη, καλωσύνη καὶ ζεστασιά, ζεστάθηκε ὁ βοσκὸς καὶ ἔβγαλε τὴν κάπα του.

Πὲρὶ ἀγάπης, +Ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Καντιώτης.

«Ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν καὶ ἀγαθοποιεῖτε

καὶ δανείζετε μηδὲν ἀπελπίζοντες» (Λουκ. 6,35)

Ἀκούσατε, ἀγαπητοί μου, ἄντρες γυναῖκες καὶ παιδιά, ἀκούσατε τὸ ἱερὸ καὶ ἅγιο εὐαγγέλιο. Τὸ σημερινὸ εὐαγγέλιο εἶνε πολὺ μικρό (βλ. Λουκ. 6,31-36). Λίγα λόγια ἔχει, ἀλλὰ ἔχουν μεγάλη ἀξία. Τὰ λόγια τοῦ Εὐαγγελίου ἀξίζουν παραπάνω ἀπ᾿ ὅλα τὰ βιβλία, ἀπ᾿ ὅλες τὶς βιβλιοθῆκες τοῦ κόσμου. Εἶνε λόγια ἀνεκτίμητα. Καὶ μόνο τὰ λόγια τοῦ σημερινοῦ εὐαγγελίου ἐὰν ἐφάρμοζε ἡ ἀνθρωπότητα, Ἀνατολὴ καὶ Δύσι, Βορρᾶς καὶ Νότος, αὐτὴ ἡ Γῆ θὰ ἦταν παράδεισος. Ἐν τούτοις οἱ ἄνθρωποι δὲν ἔχουν αὐτιὰ γιὰ ν᾿ ἀκούσουν τὰ λόγια τοῦ Θεοῦ μας.

Μὲ τὴν ἐλπίδα, ὅτι ἐσεῖς ἐνδιαφέρεστε ν᾿ ἀκούσετε τοὺς λόγους τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, θὰ κάνω ἕνα σύντομο κήρυγμα.

Μέσα ἀπ᾿ τὸ σημερινὸ εὐαγγέλιο ἀκούγεται φωνὴ μεγάλη, οὐρανομήκης, ποὺ φτάνει μέχρι τὰ ἄκρα τῆς γῆς. Καὶ τί λέει ἡ φωνὴ αὐτή; Νὰ ἀγαπᾶμε ὁ ἕνας τὸν ἄλλο. Εὔκολο φαίνεται. Ἀλλὰ πόσο δύσκολο εἶνε στὴ γενεά μας, ποὺ βασιλεύει τὸ μῖσος καὶ ἡ ἔχθρα καὶ ἡ κακία καὶ ὁ φθόνος, ν᾿ ἀγαπάῃ κανεὶς τὸν πλησίον του! Καὶ ὅμως ὁ ἄλλος, ὁ διπλανός μας, δὲν εἶνε ξένος. Ἕνας πατέρας μᾶς γέννησε, ὁ Θεός. Καὶ συνεπῶς εἴμαστε ἀδελφοὶ ἀναμεταξύ μας, καὶ πρέπει νὰ ἀγαποῦμε ὁ ἕνας τὸν ἄλλο.

Αὐτή εἶναι ἡ ἐκδίκηση τοῦ χριστιανοῦ...

❈ Αὐτός εἶναι ὁ πραγματικός Χριστιανός. Αὐτό εἶναι τό μεγαλεῖο… Ὅ,τι καί νά τόν κάνεις τόν Χριστιανό, δέν θά τόν καταφέρεις νά σέ μισήσει. Θά συνεχίσει νά σέ ἀγαπάει. Αὐτή εἶναι ἡ ἐκδίκηση τοῦ χριστιανοῦ. Θά παραμένει πάντα ὁ ἴδιος ἀπέναντί σου, ὅπως ὁ Χριστός.

Ἀγάπη στούς ἐχθρούς (Εὐεργετινός), Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἀγάπη στούς ἐχθρούς (Εὐεργετινός), Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου, 23-05-2009

 

Ἡ ἀγάπη πρὸς τοὺς ἐχθρούς, Ἁγίου Σιλουανοῦ -Δίψα γιὰ τὸν Θεό, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ ἀγάπη πρὸς τοὺς ἐχθρούς, Ἁγίου Σιλουανοῦ -Δίψα γιὰ τὸν Θεό, 20-9-2009, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς: Εὐλόγησε τούς ἐχθρούς μου, ὦ Κύριε!

Εὐλόγησε τοὺς ἐχθρούς μου, ὦ Κύριε! Ἀκόμη κι ἐγὼ τοὺς εὐλογῶ καὶ δὲν τοὺς καταριέμαι. Οἱ ἐχθροὶ μὲ ἔχουν ὁδηγήσει μέσα στὴν ἀγκάλη Σου περισσότερο ἀπὸ ὅτι οἱ φίλοι μου. Οἱ φίλοι μὲ ἔχουν προσδέσει στὴν γῆ, ἐνῷ οἱ ἐχθροὶ μὲ ἔχουν λύσει ἀπὸ τὴν γῆ καὶ ἔχουν συντρίψει ὅλες τὶς φιλοδοξίες μου στὸν κόσμο. Οἱ ἐχθροὶ μὲ ἀποξένωσαν ἀπὸ τὶς ἐγκόσμιες πραγματικότητες καὶ μὲ ἔκαναν ἕναν ξένο καὶ ἄσχετο κάτοικο τοῦ κόσμου. Ὅπως ἀκριβῶς ἕνα κυνηγημένο ζῷο βρίσκει ἀσφαλέστερο καταφύγιο ἀπὸ ἕνα μὴ κυνηγημένο, ἔτσι καὶ ἐγὼ καταδιωγμένος ἀπὸ τοὺς ἐχθρούς, ἔχω εὔρει τὸ ἀσφαλέστερο καταφύγιο προφυλασσόμενος ὑπὸ τὸ σκήνωμά Σου, ὁποῦ οὔτε φίλοι, οὔτε ἐχθροὶ μποροῦν ν᾿ ἀπωλέσουν τὴν ψυχή μου.

Εὐλόγησε τοὺς ἐχθρούς μου, ὦ Κύριε! Ἀκόμη κι ἐγὼ τοὺς εὐλογῶ καὶ δὲν τοὺς καταριέμαι. Λυτοὶ μᾶλλον παρὰ ἐγώ, ἔχουν ὁμολογήσει τὶς ἁμαρτίες μου ἐνώπιον τοῦ κόσμου. Αὐτοὶ μὲ ἔχουν μαστιγώσει κάθε φορὰ ποὺ ἐγὼ εἶχα διστάσει νὰ μαστιγωθῶ. Μὲ ἔχουν βασανίσει κάθε φορὰ ποὺ ἐγὼ εἶχα προσπαθήσει ν᾿ ἀποφύγω τὰ βάσανα. Αὐτοὶ μὲ ἔχουν ἐπιπλήξει κάθε φορὰ ποὺ ἐγὼ εἶχα κολακεύσει τὸν ἑαυτό μου. Αὐτοὶ μὲ ἔχουν κτυπήσει κάθε φορὰ ποὺ ἐγὼ εἶχα παραφουσκώσει μὲ ἀλαζονεία.

Στὸν χλευασμὸ νὰ ἀπαντᾶς μὲ χαμόγελο

Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς, Ἐπίσκοπος Ἀχρίδος

Ὁ χλευασμὸς τους προέρχεται ἀπὸ τὴν μοχθηρὴ καρδιά· τὸ χαμόγελό σου ἂς εἶναι χωρὶς κακία. Ὁ χλευασμὸς ἁρμόζει στὴν ἄγνοια, ἐνῶ στὴ γνώση ἁρμόζει τὸ χαμόγελο. Μὲ τὸν χλευασμό τους αὐξάνουν τὴν τιμὴ τῆς προσευχῆς σου μπροστὰ στὸν αἰώνιο Δικαστή. Ἀφοῦ στὸν Θεὸ εἶναι πιὸ ἀγαπητὴ ἡ προσευχὴ τῆς θαρραλέας ψυχῆς, περικυκλωμένης ἀπὸ τὰ βέλη τῆς κακίας, τοῦ μίσους, τοῦ φθόνου καὶ τοῦ χλευασμοῦ. Ὅλα αὐτὰ τὰ βέλη ἔχουν ἀμβλυμμένη τὴν κορυφὴ καὶ αἰχμηρὴ τὴν βάση, ὥστε ἀποκρούονται ἀπὸ ἐσένα καὶ λαβώνουν τοὺς ἴδιους τοὺς τοξότες.

Ἡ γυναίκα, τοῦ βασιλιᾶ Δαυίδ, Μελχόλ, χλεύασε κάποια φορὰ τὴν ἔνθερμη προσευχὴ τοῦ ἄντρα της. Ἀπὸ τὸν χλευασμὸ αὐτὸ ὁ Θεὸς βρέθηκε περισσότερο προσβεβλημένος ἀπ’ ὅ,τι ὁ βασιλιὰς Δαυίδ. Γι’ αὐτὸ ὁ Ὕψιστος τιμώρησε... τὴν Μελχόλ: «καὶ τῇ Μελχὸλ θυγατρὶ Σαοὺλ οὐκ ἐγένετο παιδίον ἕως τῆς ἡμέρας τοῦ ἀποθανεῖν αὐτὴν» (Βασ. Β΄ 6, 23). Ὅποιος παρατηρεῖ προσεχτικὰ τὴ μοίρα τῶν ἀνθρώπων καὶ τὰ γεγονότα, αὐτὸς μπορεῖ νὰ βεβαιωθεῖ ὅτι καὶ στὶς μέρες μας ὁ Θεὸς τιμωρεῖ αὐστηρά τοὺς χλευαστὲς τῆς ἱερότητας.

Κι ἐσὺ – ἐὰν νομίζεις ὅτι ὁποιοσδήποτε λόγος εἶναι πιὸ δυνατὸ φάρμακο γι’ αὐτοὺς ἀπὸ τὴ σιωπὴ – πὲς στοὺς χλευαστές σου: μὲ ἀπατοῦν τὰ μάτια μου ἢ βλέπω καλά; Ἐσεῖς ποὺ κάθε μέρα παρακαλᾶτε τοὺς ἐμπόρους καὶ τοὺς γαιοκτήμονες καὶ τοὺς χωροφύλακες, τὴν μία γιὰ τὸ ἕνα καὶ τὴν ἄλλη γιὰ τὸ ἄλλο, χλευάζετε ἐμένα, ἐπειδὴ παρακαλῶ τὸν αἰώνιο Δημιουργό μας;

Ἅγιος Λουκᾶς-Περιέθαλπτε μέ ἀγάπη ἀκόμη καί τούς κατήγορούς του...

Όταν ο άγιος Λουκάς ήταν στις φυλακές της Ταγκάνκα, είδε έναν κρατούμενο όρθιο μέσα σ’ ένα θάλαμο πλημμυρισμένο με νερό, να τρέμει από το κρύο. Τον συμπόνεσε, έβγαλε το γούνινο παλτό του και του το έδωσε.

Ως ιατρός ήταν «ανάργυρος». Σε όλους τους τόπους εξορίας του πρόσφερε τις υπηρεσίες του αφιλοκερδώς.

Βοηθούσε οικονομικά τους φτωχούς αρρώστους. Κάποτε μην έχοντας χρήματα, έβγαλε την ακριβή ζώνη του και την έδωσε στον άρρωστο, ενώ σε έναν άλλον έδωσε ένα χαλί που ξεκρέμασε από τον τοίχο του.

Τά τελευταῖα λόγια τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου

πηγή

https://proskynitis.blogspot.com/2021/10/blog-post_788.html

Πρέπει νά ἀγαπᾶς τόν ἐχθρό σου, ἀλλά πῶς μπορεῖς νά ἀγαπᾶς τόν ἐχθρό τοῦ Θεοῦ;

Πρέπει να αγαπάς τον εχθρό σου, αλλά πώς μπορείς να αγαπάς τον εχθρό του Θεού; Δεν πρέπει να τον μισείς, πρέπει να τον λυπάσαι. Από εδώ πηγάζει η αγάπη. Αυτό είναι απαραίτητο, γιατί ακόμα και αν μισείς ένα άτομο, είσαι μακριά από τον Παράδεισο.

Αγιος Γαβριήλ της Σαμταβρίας (Urgebadze)

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2021/10/blog-post_435.html

Ἀγάπη γιά ὅλους θ’ ἀποκτήσετε, ἄν....

Του μακαριστού πατρός

Ευσεβίου Βίττη.

Ἀγάπη γιά ὅλους θ’ ἀποκτήσετε:

α. ἄν τό σκέπτεστε αὐτό τακτικά.

β. ἄν ποτίζετε τήν ψυχή σας μέ τό λόγο τοῦ Θεοῦ.

γ. ἄν προσεύχεσθε γιά ὅσους σᾶς ἀγαποῦν καί γιά ὅσους σᾶς λύπησαν καί γιά ὄσους σᾶς ἐχθρεύονται.

δ. ἄν προσπαθεῖτε νά συγχωρεῖτε ὅλους ὅσους σἀς βλάπτουν ἤ κακολογοῦν.

ε. ἄν κάνετε τό καλό καί σέ ὅσους δέν νιώθετε συμπάθεια.

Μητέρα, τό καλύτερο μνημόσυνο εἶναι αὐτό!

*Ο Κολοκοτρώνης έκανε κάποτε μνημόσυνο στον αδερφό του, που τον είχε σκοτώσει κάποιος. 

Και στο μνημόσυνο κάλεσε και τον φονιά του αδερφού του!*_ Η μάνα του Κολοκοτρώνη, 

δεν μπόρεσε αυτό να το χωνέψει και του είπε: 

- Βρε παιδί μου, όχι και ο φονιάς του παιδιού μου στο τραπέζι αυτό! 

Και ο Κολοκοτρώνης της είπε: 

Λόγοι ἁγίων Πατέρων γιά τήν ἀγάπη πρός τούς ἐχθρούς

Δεν μπορείς να αγαπήσεις τον εχθρό σου από την πρώτη στιγμή. Όμως μείνε στο σκαλί. Τουλάχιστον να μην τον μισείς. Κι αν σε βρει ο θάνατος, χωρίς το μίσος κατά του αδελφού σου, τότε γνώριζε ότι πεθαίνεις ως φίλος του εχθρού σου και η χάρη του Θεού θα σε συνοδεύει.

Όσιος Αρσένιος Μπόκα

Όταν ο Σωτήρας μας διατάζει αγάπη προς τους εχθρούς, δεν το κάνει για να σε γονατίσει μπροστά στο κακό, αλλά για να σε ελευθερώσει απ’ αυτό και να σε προφυλάξει.

Όσιος Αρσένιος Μπόκα 

Ἐκ τῆς ἀγάπης πρὸς τὸν ἀδελφὸν ἔρχεται ἡ χάρις, καὶ διὰ τῆς ἀγάπης πρὸς τὸν ἀδελφὸν φυλάττεται. Ἐὰν ὅμως δὲν ἀγαπῶμεν τὸν ἀδελφόν, τότε καὶ ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ δὲν ἔρχεται εἰς τὴν ψυχήν, ἕνεκα τῆς κατακρίσεως ἢ τοῦ μίσους πρὸς τὸν ἀδελφόν.

Οσιος Σιλουανός ο Αθωνίτης

Ἡμεῖς φρονοῦμε ὅτι ἡ ἀληθινὴ ἐλευθερία ἔγκειται εἰς τὸ νὰ μὴ ἁμαρτάνῃς, εἰς τὸ νὰ ἀγαπᾷς τὸν Κύριον καὶ τὸν πλησίον μεθ᾿ ὅλης τῆς καρδίας σου καὶ ὅλης τῆς ἰσχύος σου.

Οσιος Σιλουανός ο Αθωνίτης

Ὁ ἐχθρὸς τὸ φθονεῖ, ὅταν μας βλέπῃ νὰ ἔχουμε μεταξύ μας ἐπικοινωνία μὲ εἰλικρίνεια καὶ ἀγάπη ἐν Χριστῷ. Καὶ προσπαθεῖ νὰ σπείρῃ ἔχθρα καὶ διχόνοια ἐπειδὴ μισεῖ τὸ καλό… Ἡ καλή μας πράξη νὰ φανερώνωμε τοὺς λογισμούς μας ὁ ἕνας στὸν ἄλλο, θὰ διαλύση τὴν κακία του.

Στάρετς Βαρσανούφιος

«Μὴ πιστεύσεις τῷ ἐχθρῷ σου εἰς τὸν αἰῶνα» (Σοφία Σειράχ ιβ΄ καὶ ιθ΄).

Αγάπη και ανεξικακία στον εχθρό, αλλ΄ όχι φιλία

Τὸν ἐχθρό σου, ποτὲ μὴν τὸν κάνεις φίλο

π. Ἀθανάσιου Μυτιληναίου

Ἀπὸ ὁμιλία εἰς τὴν Σοφία Σειράχ, ἀρ. 160

Ποτὲ μὴν ἐμπιστευθεῖς εἰς τὸν ἐχθρόν σου, ὅταν σοῦ ἐμφανίζεται ὡς φίλος· ποτέ, εἰς τὸν αἰῶνα, ποτέ. Ἄλλο πρᾶγμα βέβαια νὰ φαίνεσαι ὅτι εἶσαι ἀνεξίκακος ἀπέναντί του· καὶ ἐκ βαθέων μάλιστα ἀνεξίκακος, καὶ εὐεργετικὸς μάλιστα. Αὐτὸ εἶναι ἄλλο πρᾶγμα, καὶ ἐντελλόμεθα νὰ τὸ κάνουμε αὐτό, καὶ ἄλλο πρᾶγμα εἶναι νὰ ἐμπιστευθεῖς ὅ,τι ἀφορᾶ σὲ σένα, τὰ μυστικά σου, τὰ προβλήματά σου, τὴ ζωή σου. (Αὐτὸ) ποτέ. Καὶ νὰ γνωρίζετε ὅτι ποτέ, παλαιὸς ἐχθρός, δὲν γίνεται φίλος. Αὐτὸ νὰ τὸ ξέρετε. Μπορεῖ νὰ τὰ φτιάξουμε, νὰ λέμε καλημέρα, νὰ λέμε ἐγκαρδίως καλημέρα, ἀλλὰ νὰ γίνει φίλος μας, (αὐτὸς μπορεῖ νὰ δείξει ὅτι θὰ ἤθελε νὰ γίνει φίλος μας), ἐμεῖς οὐδέποτε θὰ ἐμπιστευθοῦμε. Θὰ ἐπαναλάβω: «Μὴ πιστεύσεις τῷ ἐχθρῷ σου εἰς τὸν αἰῶνα».

Καὶ ἐξηγεῖ ἡ Σοφία Σειράχ: «Ὡς γὰρ ὁ χαλκὸς ἰοῦται, οὕτως ἡ πονηρία αὐτοῦ». 

Ὅπως, λέγει, σκουριάζει ὁ χαλκός, ἔτσι καὶ ἡ πονηρία του. Δηλαδή, διαρκῶς αὐξάνει ἡ πονηρία του, ὅπως καὶ ἡ σκουριὰ στὸ χαλκό, γιατὶ εἶναι κακὸς ἄνθρωπος.

«Καὶ ἐὰν ταπεινωθῇ καὶ πορεύηται συγκεκυφώς»: Κι ἂν ἀκόμα ταπεινωθεῖ (μὲ τὴν ἔννοιαν νὰ δείξει εὐτέλεια, ἐξευτελισμὸ τοῦ ἑαυτοῦ του) καὶ περπατάει καμπουριασμένα, μὲ τὸ κεφάλι κάτω, σκυμμένο·

Πῶς θά γίνω ἅγιος

Η ιστορία του πατρός Virgil Georgiou ιερέως Μολδαβικής καταγωγής.

Γράφει στο ημερολόγιό του ότι 15 ετών παραπονέθηκε στον πατέρα του ιερέα γιατί έχει το όνομα Βιργίλιος, χωρίς να υπάρχει προστάτης Άγιός του. Ο πατέρας του εξήγησε ότι ο Βιργίλιος ήταν σπουδαίος ποιητής και εάν ήθελε, μπορούσε να γίνει ο ίδιος Άγιος ώστε οι επόμενες γενιές να έχουν Άγιο Βιργίλιο.

Εκείνος με χαρά πάει στο δωμάτιο του, έχοντας στόχο ζωής την Αγιότητα. Το βράδυ όμως δε μπορεί να κοιμηθεί από την αγωνία να μάθει πώς γίνεται κάποιος Άγιος. Ξυπνά τον πατέρα του και τον ρωτά. Εκείνος μάλλον βιαστικά του απαντά:

- "Να αγαπάς τους εχθρούς σου".

Φεύγει πάλι για το κρεβάτι του αλλά μετά από λίγο τον επισκέπτεται ο πατέρας του γιατί ακούει αναφιλητά.

Παράδειγμα ἀληθινῆς ἀγάπης πού συνεκλόνισε τόν ἐχθρό. Ἀπό τίς ἀναμνήσεις τοῦ γέροντος μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΑΛΗΘΙΝΗΣ ΑΓΑΠΗΣ,
ΠΟΥ ΣΥΝΕΚΛΟΝΙΣΕ ΤΟΝ ΕΧΘΡΟ
ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ

ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ

«…Ήταν φοβερή η εποχή. Συνέλαβαν από τα βουνά κάποιον αντάρτη -τον ξέρουν οι παλαιοί Kοζανίται― και δεμένο τον έσερναν μέσα στην πόλη. Kάποιοι άνανδροι Kοζανίται, που όταν εκείνος ήταν στα πράγματα καθότανε κλαρίνο μπροστά του, τώρα βλέποντάς τον σαν κτυπημένο σκυλί να τον μεταφέρουν στην πόλη, τον φτούσαν. Aυτός ήταν εχθρός μου, επανειλημμένως επιχείρησε να με σκοτώσει.

Tον πιάσανε, λοιπόν, και σε άθλία κατάσταση τον έρριξαν στη φυλακή. Όταν το έμαθα, στεναχωρέθηκα. Πήγα στις φυλακές, για να τον δω. Oι υπεύθυνοι των φυλακών δεν με άφηναν να μπω· «Σ’ αυτόν έρχεσαι να φέρεις φαγητό;», μου είπαν· «όχι φαγητό, αλλά δηλητήριο να του δώσεις». Και τους απήντησα·

Ἡ ὁδός τῆς ἐκκλησίας

Η ΟΔΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

«Εἰς τὴν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν ἡμῶν ἐδόθη ἡ ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ ἐπίγνωσις τῶν μυστηρίων τοῦ Θεοῦ, καὶ (Αὕτη) εἶναι ἰσχυρὰ ἐν τῇ ἁγίᾳ Αὐτῆς σκέψει καὶ ὑπομονῇ». 

Τὸ μυστήριον τοῦ Θεοῦ, τὸ ὁποῖον γνωρίζει ἡ Ἐκκλησία ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ, εἶναι ἡ ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ. 

Ἡ ἁγία Αὐτοῦ σκέψις εἶναι, «ἵνα οἱ πάντες σωθῶσι». Καὶ ἡ ὁδὸς τὴν ὁποίαν πορεύεται ἡ Ἐκκλησία, ίναι ἐπιτύχη τοῦ ἁγίου Αὐτῆς σκοποῦ, εἶναι ἡ ὑπομονή, ἤτοι ἡ θυσία. 

Κηρύττουσα εἰς τὸν κόσμον τὴν ἀγάπην τοῦ Χριστοῦ ἡ Ἐκκλησία καλεῖ τοὺς πάντας εἰς τὸ πλήρωμα τῆς θείας ζωῆς, ἀλλ' οἱ ἄνθρωποι δὲν ἐννοοῦν τὸ προσκλητήριον τοῦτο καὶ ἀπορρίπτουν αὐτό. Καλοῦσα τοὺς πάντας ὅπως φυλάσσουν τὴν ἐντολὴν τοῦ Χριστοῦ, «ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν» ἡ Ἐκκλησία ἵσταται εἰς τὸ μέσον ὅλων τῶν ἐχθρικῶν δυνάμεων. Καὶ ἡ ὀργή, δια τῆς ὁποίας εἶναι εμπεπλησμέναι αὗται, συναντῶσα τὴν Ἐκκλησίαν ἐν τῇ ὁδῷ αὐτῆς φυσικῶς εκσπά κατ' Αὐτῆς. Ἡ δὲ Ἐκκλησία πραγματοποιοῦσα τὸ ἔργον τοῦ Χριστοῦ ἐπὶ τῆς γῆς, ἤτοι τὴν σωτηρίαν ὅλου τοῦ κόσμου, δέχεται ἐπ' Αὐτῆς ἐνσυνειδήτως τὸ βάρος τῆς γενικῆς ὀργῆς, καθὼς καὶ ὁ Χριστὸς ᾖρεν, ἐπ' Αὐτοῦ τὰς ἁμαρτίας τοῦ κόσμου. Καὶ ἐὰν ὁ Χριστὸς εἰς τὸν κόσμον τοῦτον τῆς ἁμαρτίας ἦτο δεδιωγμένος καὶ ὤφειλε νὰ πάθη - «παθητός ὁ Χριστός» -, τότε καὶ ἡ ἀληθὴς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησία ἀναποφεύκτως θὰ διωχθῆ καὶ θὰ ὑποστῆ τὸ μαρτύριον. Τοῦτο εἶναι πνευματικὸς νόμος τῆς ἐν Χριστῷ ζωῆς, περὶ ού ὡμίλησε καὶ Αὐτὸς ὁ Κύριος καὶ οἱ Ἀπόστολοι· Παῦλος δὲ ὁ θεσπέσιος κατηγορηματικῶς ἐξέφρασεν αὐτὸν δια τῶν λόγων τούτων: «Πάντες οἱ θέλοντες εὐσεβῶς ζῆν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ διωχθήσονται» (Β' Τιμ.γ΄ 12). 

Καὶ τοῦτο γίνεται πάντοτε καὶ πανταχοῦ εἰς ὅλον τὸν κόσμον, ὅπου ζῆ ἡ ἁμαρτία. 

«Μακάριοι οἱ εἰρηνοποιοί, ὅτι αὐτοὶ υἱοὶ Θεοῦ κληθήσονται». Δια τῶν λόγων αὐτῶν ὁ Κύριος βεβαιοῖ ὅτι ὅσοι κηρύττουν τὴν εἰρήνην τοῦ Θεοῦ ἐξομοιοῦνται πρὸς Αὐτόν, τὸν Μονογενῆ Υἱὸν τοῦ Θεοῦ. Καὶ ἐξομοιοῦνται εἰς πάντα, τουτέστιν οὐχὶ μόνον εἰς τὴν δόξαν καὶ τὴν ἀνάστασιν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν ἐξουθένωσιν καὶ τὸν θάνατον Αὐτοῦ. Περὶ τούτου σαφῶς λέγουν αἱ Γραφαί, καὶ ὡς ἐκ τούτου οἱ κηρύττοντες ἀληθῶς τὴν εἰρήνην τοῦ Χριστοῦ δέον ὅπως πάντοτε ἐνθυμῶνται τὸν Γολγοθᾶν. 

156. Ὁ Θεός προστατεύει ὄσους δέν ἐκδικοῦνται ἀλλά ἀγαποῦν τούς ἐχθρούς ...

156. Ὁ Θεός προστατεύει ὄσους δέν ἐκδικοῦνται ἀλλά ἀγαποῦν τούς ἐχθρούς τους,
Εὐεργετινός, Β΄ τόμος, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου
Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης, http://hristospanagia3.blogspot.com,
http://hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.com
Κάνε ἐγγραφή στό κανάλι τοῦ "Κύριος Ἰησοῦς Χριστός Kyrios Ihsous Hristos"
τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://www.youtube.com/channel/UCEtO...

Ἡ ἀγάπη πρός τούς κακούς, Ἀρχιμ Σάββα Αγιορείτη

https://www.youtube.com/watch?v=Ud3EmfCIODM

Φανταστικὴ αἴσθηση ἀλληλεγγύης!

Οι αγριόχηνες πετάνε σε σχηματισμό V γιατί όταν η κάθε χήνα κτυπά τα φτερά της, δημιουργεί ένα ανοδικό ρεύμα για την άλλη που ακολουθεί. Αν μια αγριόχηνα ξεφύγει από τον σχηματισμό, ξαφνικά αισθάνεται τη δυσκολία να πετάξει μόνη της και γρήγορα επιστρέφει στο σχηματισμό μαζί με τις άλλες.

Όταν μια χήνα κουραστεί πάει στο πίσω μέρος του σχηματισμού και μια άλλη παίρνει τη θέση της. Οι χήνες που βρίσκονται στο πίσω μέρος, φωνάζουν για να ενθαρρύνουν εκείνες που βρίσκονται μπροστά, ώστε να αυξήσουν την ταχύτητά τους!

Με τον τρόπο αυτόν μοιράζονται όλες εξίσου την κούραση. Τέλεια αίσθηση, ομαδική!

Και δεν σταματούν εκεί. Αν συμβεί να αρρωστήσει η να τραυματιστεί μία χήνα, δύο άλλες βγαίνουν από τον σχηματισμὸ και τη συνοδεύουν μέχρι το έδαφος, για να τη βοηθήσουν και να την προστατεύσουν. Μένουν μαζί της μέχρι να μπορέσει να ξαναπετάξει ή να πεθάνει.