* ΤΟ ΑΛΦΑΒΗΤΑΡΙ ΤΟΥ ΠΙΣΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥ..

 Αγάπα πρώτον τον Θεόν, έπειτα τον εχθρό σου

Βλέπε των άλλων τα καλά, το σφάλμα το δικό σου

Γυναίκα έχεις; Τίμα την. Δεν έχεις; Μη γυρέψεις

Δίδε καλόν αντί κακού και θέλεις αφεντέψεις

Εχε δια χειρότερον μόνον τον εαυτόν σου

Ζήσε καλώς, αν το κακόν το φεύγεις ως κρημνόν σου

Ημέρα δίχως προσευχή ποτέ να μην περάσει

Θρόνος Θεού θέλεις γενή, ταπεινωθείς εν πάσι

Ιδέα να χεις πάντοτε πως σήμερον πεθαίνεις

Κόλακα μήτε να δεχθείς μήτε εσύ να γένης

Λιμήν να είσαι των πτωχών, χαρά των θλιβομένων

Μήτηρ, πατήρ των ορφανών, ξενοδοχείον των ξένων

Ἰσίδωρου Πηλουσιώτη, Ἐπιστολή 240: "Πρός Κυρήνιον: Ὅτι ὁ Θεός δέν εἶναι αἰτία τῶν κακῶν"

 "Αν ο Θεός είναι αιτία των κακών, πώς ρίχνει τη βροχή σε σένα και ανατέλλει τον ήλιο και παρέτεινε την επίγεια ζωή σου μέχρι τα γερατειά, ενώ σου αξίζουν πολλοί θάνατοι εδώ και πολλά χρόνια, εξαιτίας όμως της ευσπλαγχνίας του σε κράτησε μέχρι αυτή την ηλικία, για να μετανοήσεις και να συνέλθεις;"

Ισίδωρου Πηλουσιώτη, Επιστολή 240: "Προς Κυρήνιον: Ότι ο Θεός δεν είναι αιτία των κακών"

http://apantaortodoxias.blogspot.com/2018/10/240.html?m=1

11 Ὀκτωβρίου. Φιλίππου ἀποστόλου ἐκ τῶν ἑπτά. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ - Ἀποστόλου. Πέμ. γ΄ ἑβδ. Πράξ. (Πράξ. η΄ 26-39).

Πραξ. 8,26         Ἄγγελος δὲ Κυρίου ἐλάλησε πρὸς Φίλιππον λέγων· ἀνάστηθι καὶ πορεύου κατὰ μεσημβρίαν ἐπὶ τὴν ὁδὸν τὴν καταβαίνουσαν ἀπὸ Ἱερουσαλὴμ εἰς Γάζαν· αὕτη ἐστὶν ἔρημος.

Πραξ. 8,26               Αγγελος δε Κυρίου ελάλησε στον Φιλιππον και του είπε· “σήκω και προχώρησε προς νότον στον δρόμον, ο οποίος κατεβαίνει από την Ιερουσαλήμ εις την Γαζαν· αυτός ο δρόμος είναι έρημος, δεν έχει κίνησιν”.

57. Περί τῶν μοναχῶν τῆς Ἀντινόης (Θηβαΐδος) -Ἡ σωστή λειτουργία τοῦ νοῦ μας, Ἁγίου Παλλαδίου-Λαυσαϊκή Ἱστορία, Ἀρχιμ. Σάββας Ἁγιορείτης, 28-9-2018

57. Περί τῶν μοναχῶν τῆς Ἀντινόης (Θηβαΐδος) -Ἡ σωστή λειτουργία τοῦ νοῦ μας, Ἁγίου Παλλαδίου-Λαυσαϊκή Ἱστορία, Ἀρχιμ. Σάββας Ἁγιορείτης, 28-9-2018, ζωντανή μετάδοση, Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης, http://hristospanagia3.blogspot.gr, http://hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.gr Κατέβασμα ὁμιλιῶν ἀπό τό YouTube σέ mp3 http://hristospanagia3.blogspot.gr/20...

Ἡ ψυχή μετά τόν θάνατο (Ὅσιος Ἰωάννης Μαξίμοβιτς)

 

 

(Ἀνάλυση τοῦ λόγου περὶ θανάτου τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου Μαξίμοβιτς)

Οἱ πρῶτες δύο ἡμέρες μετὰ τὸ θάνατο

Γιὰ διάστημα δύο ἡμερῶν ἡ ψυχὴ ἀπολαύει σχετικῆς ἐλευθερίας καὶ ἔχει δυνατότητα νὰ ἐπισκεφθεῖ τόπους ποὺ τῆς ἦταν προσφιλεῖς στὸ παρελθόν, ἀλλὰ τὴν Τρίτη ἡμέρα μετακινεῖται σὲ ἄλλες σφαῖρες.

Ἐδῶ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἰωάννης ἁπλῶς ἐπαναλαμβάνει τὴ διδασκαλία ποὺ ἡ Ἐκκλησία ἤδη γνωρίζει ἀπὸ τὸν 4ο αἰώνα, ὅταν ὁ ἄγγελος ποὺ συνόδευσε τὸνἍγ. Μακάριο Ἀλεξανδρείας στὴν ἔρημο, τοῦ εἶπε, θέλοντας νὰ ἑρμηνεύσει τὴν ἐπιμνημόσυνη δέηση τῆς Ἐκκλησίας γιὰ τοὺς νεκροὺς τὴν Τρίτη ἡμέρα μετὰ θάνατο:

«Ὅταν γίνεται ἡ προσφορὰ τῆς ἀναίμακτης θυσίας (μνημόσυνο στὴ θεία λειτουργία) στὴν Ἐκκλησία τὴν τρίτη ἡμέρα, ἡ ψυχὴ τοῦ κεκοιμημένου δέχεται ἀπὸ τὸν φύλακα ἄγγελό της ἀνακούφιση γιὰ τὴ λύπη ποὺ αἰσθάνεται λόγω τοῦ χωρισμοῦ της ἀπὸ τὸ σῶμα… Στὸ διάστημα τῶν δύο πρώτων ἡμερῶν ἐπιτρέπεται στὴν ψυχὴ νὰ περιπλανηθεῖ στὸν κόσμο, ὁπουδήποτε ἐκείνη ἐπιθυμεῖ, μὲ τὴ συντροφιὰ τῶν ἀγγέλων ποὺ τὴ συνοδεύουν. Ὡς ἐκ τούτου ἡ ψυχή, ἐπειδὴ ἀγαπᾶ τὸ σῶμα, μερικὲς φορὲς περιφέρεται στὸ οἴκημα στὸ ὁποῖο τὸ σῶμα της εἶχε σαβανωθεῖ, περνώντας ἔτσι δύο ἡμέρες ὅπως ἕνα πουλὶ ποὺ γυρεύει τὴ φωλιά του. Ἀλλὰ ἡ ἐνάρετη ψυχὴ πλανιέται σὲ ἐκεῖνα τὰ μέρη στὰ ὁποῖα συνήθιζε νὰ πράττει ἀγαθὰ ἔργα. Τὴν τρίτη ἡμέρα, Ἐκεῖνος ὁ Ὁποῖος ἀνέστη ὁ Ἴδιος τὴν τρίτη ἡμέρα ἀπὸ τοὺς νεκροὺς καλεῖ τὴν ψυχὴ τοῦ Χριστιανοῦ νὰ μιμηθεῖ τὴ δική Του ἀνάσταση, νὰ ἀνέλθει στοὺς Οὐρανοὺς ὅπου θὰ λατρεύει τὸ Θεὸ ὅλων».

Στὴν Ὀρθόδοξη νεκρώσιμη ἀκολουθία, ὁ Ἅγ. Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνὸςπεριγράφει παραστατικὰ τὴν κατάσταση τῆς ψυχῆς ἡ ὁποία, ἔχοντας μὲν ἀφήσει τὸ σῶμα ἀλλὰ παραμένοντας στὴ γῆ, εἶναι ἀνίκανη νὰ ἐπικοινωνήσει μὲ τοὺς ἀγαπημένους της τοὺς ὁποίους βλέπει: «Οἴμοι, οἷον ἀγῶνα ἔχει ἡ ψυχὴ χωριζόμενη ἐκ τοῦ σώματος! Οἶμοι, πόσα δακρύει τότε, καὶ οὐχ ὑπάρχει ὁ ἐλεῶν αὐτήν! Πρὸς τοὺς ἀγγέλους τὰ ὄμματα ρέπουσα, ἄπρακτα καθικετεύει πρὸς τοὺς ἀνθρώπους τὰς χεῖρας ἐκτείνουσα, οὐκ ἔχει τὸν βοηθοῦντα. Διό, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, ἐννοήσαντες ἡμῶν τὸ βραχύ της ζωῆς, τῷ μεταστᾶντι τὴν ἀνάπαυσιν, παρὰ Χριστοῦ αἰτησώμεθα, καὶ ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν τὸ μέγα ἔλεος».

Σὲ γράμμα του πρὸς τὸν ἀδελφὸ μιᾶς ἀποθνήσκουσας γυναίκας, ὁ Ὅσιος Θεοφάνης ὁ Ἔγκλειστος γράφει: «Ἡ ἀδελφή σου δὲν θὰ πεθάνει. Τὸ σῶμα τοῦ ἀνθρώπου πεθαίνει, ἀλλὰ ἡ προσωπικότητά του συνεχίζει νὰ ζεῖ. Ἁπλῶς μεταφέρεται σὲ μία ἄλλη τάξη ζωῆς… Δὲν εἶναι ἐκείνη ποὺ θὰ βάλουν στὸν τάφο. Ἐκείνη βρίσκεται σὲ ἕναν ἄλλο τόπο ὅπου θὰ εἶναι ἀκριβῶς τὸ ἴδιο ζωντανὴ ὅσο καὶ τώρα. Τὶς πρῶτες ὧρες καὶ ἡμέρες θὰ βρίσκεται γύρω σου.

Τούς ἔδωσε δύο λιοντάρια γιά νά τούς ὁδηγήσουν!

 Άγιος Γεράσιμος ο Ιορδανίτης.

Μερικοί ξεκίνησαν για κάποια ανάγκη να πάνε σ’ ένα φρούριο, από εκείνα που βρίσκονται έξω από τα όρια της κατοικημένης περιοχής. Ξέσπασε όμως ραγδαία βροχή και μπόρα. Χάνουν τον δρόμο γιατί δεν μπορούν να δουν μπροστά τους.

Περιπλανώνται στην έρημο, χωρίς να βρίσκουν ούτε χωριό, ούτε σπηλιά, ούτε διαβάτη. Παραδέρνοντας στη στεριά, σαν τους θαλασσινούς, φθάνουν σαν σε λιμάνι στη σπηλιά του θείου Συμεώνη (όσιος Συμεών ο Παλαιός). Βλέπουν έναν άνθρωπο σκελετωμένο και ρυπαρό που είχε ρίξει στους ώμους του μια κουρελιασμένη προβειά.

Τους είδε και τους χαιρέτησε. Ήταν καταδεκτικός και τους ρώτησε γιατί ήλθαν. Όταν του διήγηθηκαν τι είχε συμβή και τον παρακάλεσαν να τους δείξη το δρόμο για το φρούριο τους είπε:

«- Νά ξέρεις ὅτι ὁ Θεός θά ἐπιτρέψει νά τρακάρεις, γιά νά ταπεινωθεῖς καί νά συνέλθεις, γιατί ἐσύ διαφορετικά δέν ἔχεις σκοπό νά βάλεις μυαλό»

 Ο πατήρ Α συνάντησε στο μονοπάτι, που οδηγεί στο κελί του Γέροντα, κάποιον κύριο, που ήταν ανάπηρος. Κούτσαινε και περπατούσε με «πατερίτσες». Τον ρώτησε ο πατήρ Α πού πήγαινε και του απάντησε ότι πήγαινε στο Γέροντα Παΐσιο. 

Τον ξαναρώτησε τότε τι του συνέβη και ήταν σε αυτήν την κατάσταση με τις «πατερίτσες» κι εκείνος τότε του εξήγησε: 

- Να, πάτερ. Πριν λίγο καιρό είχα έρθει στο Γέροντα. Εκείνος μου έλεγε ότι έπρεπε να συμμορφωθώ σε πολλά πράγματα. Εγώ όμως, ισχυρογνώμων καθώς ήμουν, δεν τον άκουγα και του αντιμιλούσα με αναίδεια. Εκείνος, αφού επέμενε να με συμβουλεύει με το καλό, είδε ότι εγώ δεν είχα καθόλου διάθεση να τον ακούσω. Τότε ο Γέροντας σταμάτησε και μου είπε: 

 

- Να ξέρεις ότι ο Θεός θα επιτρέψει να τρακάρεις, για να ταπεινωθείς και να συνέλθεις, γιατί εσύ διαφορετικά δεν έχεις σκοπό να βάλεις μυαλό. 

 

Ο κύριος … είπε στον πατέρα Α ότι ο Γέροντας του είπε τότε και κάτι ακόμη, το οποίο όμως δεν μπορούσε να το φανερώσει γιατί υπήρχε λόγος. 

π. Κωνσταντῖνος Παπαγιάννης (†) - Ὁ ἄνθρωπος στόν παράδεισο

 

 Από τη διήγησι της αγίας Γραφής (Γεν. 2:8-17,25) συμπεραίνουμε με βεβαιότητα ότι η ζωή των πρώτων ανθρώπων στον παράδεισο ήταν χαρούμενη και ευτυχισμένη. Είχαν στη διάθεσί τους όλα τα αγαθά· ήταν απαλλαγμένοι από αρρώστιες και θλίψεις· ήταν κύριοι όλης της φύσεως. 

Η γη ήταν εύφορη, και η εργασία τους ευχάριστη και ξεκούραστη. Τα ζώα όλα, κι αυτά που σήμερα είναι άγρια και επικίνδυνα για τον άνθρωπο, ήταν τότε ήμερα και ακίνδυνα. Οι σχέσεις του ανθρώπου μ’ αυτά ήταν αρμονικές.

 

Αλλά το σπουδαιότερο πλεονέκτημα των πρωτοπλάστων ήταν η διαρκής επικοινωνία τους με τον Θεό. Δεν τον έβλεπαν βέβαια με τα σωματικά τους μάτια, ένοιωθαν όμως αδιάκοπα την παρουσία του. Απολάμβαναν τα δώρα της αγάπης του και τον ένοιωθαν σαν στοργικό πατέρα. Η ευτυχία τους στον παράδεισο ήταν αποτέλεσμα της σχέσεώς τους με τον Θεό και της κοινωνίας τους με αυτόν.

 

Όσο για την ηθική τους κατάστασι μπορούμε να πούμε ότι τη χαρακτήριζε η απλότης και η αθωότης. Δεν γνώριζαν το κακό, την αμαρτία, την πονηρία. Γι’ αυτό ακριβώς, ενώ ήταν γυμνοί στο σώμα, δεν ένοιωθαν ντροπή γι’ αυτό. Δεν είχαν ανάγκη από ενδύματα, για να καλύψουν το σώμα τους, γιατί ούτε κινδύνευε αυτό από τίποτε ούτε η πονηρία είχε εισχωρήσει στις ψυχές τους. Είχαν την αθωότητα του μικρού παιδιού, που δεν ενοχλείται από τη δική του γύμνια ούτε πειράζεται από τη γύμνια του άλλου.

Σταυρός, ὁ κλῆρος καί ἡ δόξα τοῦ χριστιανοῦ

  Αρχιμανδρίτης Σεραφείμ Δημόπουλος (†)

Ο χριστιανός που πιστεύει στον Θεό, εκείνος που είναι προορισμένος να κληρονομήσει την βασιλεία του Θεού, αναγνωρίζεται από τον σταυρό. Γι’ αυτό και ακριβώς πρέπει να τον σηκώνουμε με κουράγιο, υπομονή, καρτερία, μυστική χαρά, προσβλέποντας στην ουράνια αμοιβή. «Μην εκπλήττεσαι δια τας επερχομένας θλίψεις», λέγει ο αββάς Ισαάκ ο Σύρος, «ουδείς γαρ αναβέβηκεν εις τον ουρανόν μετά ανέσεως».

 

Ο φιλήδονος βίος εισάγει στην αιώνια κόλαση. Θυμήσου την παραβολή του πλουσίου και του Λαζάρου. Ο πλούσιοςενεδιδύσκετο πορφύραν και βύσσον, τα πολυτιμότερα και πολυτελέστερα και ακριβότερα υφάσματα της εποχής εκείνης, ευφραινόμενος όχι μία φορά την εβδομάδα ή τον μήνα, αλλά καθ’ ημέραν. Καθημερινώς. Και πώς ευφραινόταν; Λαμπρώς. Με τα καλύτερα τρόφιμα και ακριβότερα ποτά. Αυτή και μόνη η ζωή του, ο τρόπος της ζωής του τον έριξε στις αδηφάγες φλόγες της κολάσεως, χωρίς να είναι παραβάτης των ηθικών επιταγών: ου κλέψεις, ου φονεύσεις, ου μοιχεύσεις.

 

Αντιθέτως ο φτωχός Λάζαρος σήκωσε τους βαρύτερους σταυρούς που είναι δυνατόν ένας άνθρωπος να σηκώσει. Σήκωσε τον σταυρό της φτώχειας, της εγκαταλείψεως, της περιφρονήσεως, και τον μεγαλύτερο όλων των σταυρών, τον σταυρό μιας επώδυνης αθεράπευτης, ισόβιας ασθένειας, της λέπρας, από την οποία πέθανε. Και αυτός ο σταυρός τού εξασφάλισε την πιο όμορφη θέση στον παράδεισο. Τους κόλπους του Αβραάμ.

Χιλιάδες γράμματα σέ εἰδικά κιβώτια ἔπαιρνε καθημερινά ὁ Ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κροστάνδης!

Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης (1829-1908)

 Μερική μαρτυρία για την καθολική φήμη του [του Αγίου Ιωάννη της Κροστάνδης] μας δίνουν πρώτον, τα γράμματα και τα τηλεγραφήματα, που έφθαναν μέχρι 6.000 καθημερινά από τα πλέον απίθανα σημεία, δεύτερον, οι ξενόγλωσσες μεταφράσεις των έργων του και τρίτον, οι γνώμες πολλών προσώπων γι’ αυτόν.

.Όπως έχουμε αναφέρει, η ταχυδρομική υπηρεσία του έστελνε σε ειδικά κιβώτια τις χιλιάδες γράμματα και τηλεγραφήματα.

Τα περισσότερα περιείχαν την παράκλησι να προσευχηθή για την θεραπεία ασθενών ή την πρόσκλησι να επισκεφθή αρρώστους ή ευχαριστίες για τα θαύματα της προσευχής του.

 

Του ζητούσαν ακόμη να ευλογήση την αρχή ενός έργου ή να λύση κάποιο δύσκολο βιοτικό πρόβλημα.

 

Τέλος, μέσα σ’ αυτήν την τεραστία αλληλογραφία υπήρχαν αρκετές επιταγές για φιλανθρωπικούς σκοπούς.

Ἡ Θεία Λειτουργία καί τά σύκα

 ΟΤΑΝ ο π. Βενέδικτος Πετράκης (1961) ήταν ιεροκήρυκας στα Γιάννενα, πήγε ένα κυριακάτικο πρωινό να λειτουργήσει και να κηρύξει σε κάποια εκκλησία της πόλης.

'Έξω από το ναό είδε έναν άνθρωπο, πού πουλούσε με το καροτσάκι του σύκα.

Σκέπασέ το, ευλογημένε, του λέει, κι έλα μέσα στην εκκλησία να λειτουργηθείς. 

Μετά τη λειτουργία θα τα πουλήσεις όλα.

Παππούλη μου, αποκρίθηκε εκείνος με ύφος θρασύ, εσύ στη δουλειά σου κι εγώ ατή δουλειά μου!

Ὁμιλία τοῦ Ἀρχιμ/τη Σάββα Ἁγιορείτη στόν Ἱερό Ναό Ἁγίου Νικολάου Μαρκοπούλου

Τήν Κυριακή 14-10-2018 καί ὥρα 18.00 μ.μ., στόν Ἱερό Ναό Ἁγίου Νικολάου Μαρκοπούλου  ὁ Ἀρχιμ/της Σάββας Ἁγιορείτης θά ἀναπτύξει τό θέμα: «Ἡ ἀμφισβήτηση τῆς ἀγάπης καί τῆς εἰλικρίνειας στήν κοινωνία σήμερα» 

Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης: «Τό σπουδαιότερο ὅπλο κατά τοῦ διαβόλου εἶναι ...»

Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης: «Τό σπουδαιότερο ὅπλο κατά τοῦ διαβόλου εἶναι ὁ Τίμιος Σταυρός πού τόν τρέμει. Ὁ σταυρός ὅμως νά γίνεται σωστά»

   

Who will see God in the second coming of Christ? As light or as fire!

ΤΗΕ ROLE OF THE ORTHODOX CHURCH

previous:https://hristospanagia3.blogspot.com/2018/10/concerning-devine-justice.html

Who will see God in the second coming of Christ? As light or as fire!

One thing is for sure: In His Second Coming, all of us will see (experience) God, both the saved and those condemned to hell. The difference will be in how we are going to see Him. In case we have our eyes opened (a purified nous), we will see God as ultra-sweet Light. However, if we have our spiritual eyes closed, meaning we still have a darkened nous, due to our sinful passions (because we did not manage to open our spiritual eyes through repentance, while we were living here on earth), we will see Him, but as “devouring fire”, a burning fire that eats up everything!

At this point, we would have to stress a very important fact: