Ὅταν τηρεῖται ὁ νόμος τοῦ Θεοῦ, φυλάγει καί φρουρεῖ καί καλύπτει ἀπό τή φύση του αὐτούς πού προσπαθοῦν νά τόν τηρήσουν καί νά τόν ἐφαρμόσουν μέ κάθε προσοχή.

~157~

Στον Θεόγνωστο

Ίσως να μη γνωρίζεις, αδερφέ, ότι όταν τηρείται ο νόμος του Θεού, φυλάγει και φρουρεί και καλύπτει από τη φύση του αυτούς που προσπαθούν να τον τηρήσουν και να τον εφαρμόσουν με κάθε προσοχή.

ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ,

ΒΙΒΛΙΟΝ Α΄

ΝΕΙΛΟΥ ΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ

ΑΠΑΝΤΑ ΤΑ ΕΡΓΑ

ΤΟΜΟΣ 11Γ

https://wra9.blogspot.com/2021/05/blog-post_10.html

17 Νοεμβρίου. Γρηγορίου ἐπισκόπου Νεοκαισαρείας (†270). Γενναδίου ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως (†471). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Παρ. κδ´ ἑβδ. ἐπιστ. (Α´ Θεσ. ε´ 9-13, 24-28).

Α Θεσ. 5,9         ὅτι οὐκ ἔθετο ἡμᾶς ὁ Θεὸς εἰς ὀργήν, ἀλλ᾿ εἰς περιποίησιν σωτηρίας διὰ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Α Θεσ. 5,9                 Αυτή δε η ελπίς θα μας πληροφορή πάντοτε, ότι ο Θεός δεν μας έχει τάξει δι' οργήν και καταδίκην, αλλά μας έχει προορίσει να αποκτήσωμεν ως αναφαίρετον θησαυρόν μας την σωτηρίαν δια μέσου του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού,

Α Θεσ. 5,10        τοῦ ἀποθανόντος ὑπὲρ ἡμῶν, ἵνα εἴτε γρηγορῶμεν εἴτε καθεύδωμεν ἅμα σὺν αὐτῷ ζήσωμεν.

Α Θεσ. 5,10               ο οποίος απέθανε προς χάριν ημών, δια να ζήσωμεν όλοι οι πιστοί μαζή με αυτόν εις την αιωνιότητα, είτε μας εύρη η Δευτέρα Παρουσία του ζώντας ακόμη εις την γην είτε μας εύρη κοιμηθέντας εν Κυρίω.

Νὰ προετοιμαζόμαστε καθημερινὰ γιὰ τὸ μαρτύριο , Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ἡ ἐσωτερική πνευματική ἐργασία, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ ἐσωτερική πνευματική ἐργασία, 20-2-2019, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Τὸ μαρτύριο τῆς προαιρέσεως -τὸ ἀναίμακτο μαρτύριο τῆς ἐκκοπῆς τοῦ θελήματος, Ἀρχ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

«Ὅπου καί νά πᾶς, στή Λογγοβάρδα θά καταλήξεις! ».

Ο Όσιος Φιλόθεος Ζερβάκος με την Αρχιερατική Μίτρα του Αγίου Νεκταρίου, στο Μοναστήρι της Αίγινας 1960

«Ο Άγιος Νεκτάριος, ως Διευθυντής της Εκκλησιαστικής Σχολής Αθηνών, λειτουργούσε και κήρυττε ταυτόχρονα σε Ιερούς Ναούς σε ολόκληρο το λεκανοπέδιο της Αττικής, μάλιστα χοροστάτησε και σε Αγρυπνίες που τελούσε ο Άγιος παπα-Νικόλας Πλανάς στο εκκλησάκι του Προφήτου Ελισσαίου, με ιεροψάλτες τους Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη και Αλέξανδρο Μωραϊτίδη. Εκεί εκκλησιαζόταν και ο τότε εικοσάχρονος Κωνσταντίνος Ζερβάκος (ο μετέπειτα Γέροντας Φιλόθεος), ο οποίος υπηρετούσε τη στρατιωτική θητεία του στην Αθήνα, κατά το έτος 1902.

Από τότε ο Άγιος Νεκτάριος έγινε ο πνευματικός του. Με την αφυπηρέτησή του από τον Στρατό ανακοίνωσε στον Άγιο Πενταπόλεως την πρόθεσή του να γίνει μοναχός στο Άγιον Όρος. Ο Άγιος τον συμβούλευσε να εγκαταβιώσει στην ονομαστή τότε Ι. Μονή Λογγοβάρδας στην Πάρο. Η καρδιά όμως του νεαρού Κωνσταντίνου βρισκόταν στο Άγιον Όρος! Έτσι, το1907 (την εποχή δηλ. που διεξαγόταν ο τραχύς Μακεδονικός Αγώνας) έφτασε στην τότε τουρκοκρατούμενη Θεσσαλονίκη, με σκοπό στη συνέχεια να μεταβεί στο Άγιον Όρος. Οι Οθωμανοί όμως τον πέρασαν για κατάσκοπο, τον φυλάκισαν στον Λευκό Πύργο και σχεδίαζαν να τον θανατώσουν… Τον ελευθέρωσε θαυματουργικά ο Άγιος Δημήτριος, ο οποίος εμφανίστηκε οφθαλμοφανώς στον Τούρκο Διοικητή!(εδώ)

Μετανοιωμένος τότε για την παρακοή του κατέβηκε στον Πειραιά και από εκεί με άλλο πλοίο ταξίδεψε για την Πάρο.

Τό Μοναστήρι τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Λογγίνου περικυκλώνεται ἀπό Οὐκρανικές δυνάμεις ἀσφαλείας. (βίντεο)

 

 9 Νοεμβρίου 2023, 11:39 π.μ. – Πριν από 2-3 ώρες, στην Μονή Μπαντσέν, επαρχία Herța, Ρουμανικό έδαφος που καταλήφθηκε από την ΕΣΣΔ και τώρα ανήκει στην Ουκρανία.

Οι Ουκρανικές δυνάμεις ασφαλείας καταδιώκουν τους κατοίκους του μοναστηριού και τον Αρχιεπίσκοπο Λογγίνο!

–https://www.youtube.com/watch?v=0tZ95tjMxHc

–https://www.youtube.com/watch?v=tBE2FJTJT8M

–https://www.youtube.com/watch?v=xiXUaYcmL6A

–https://www.youtube.com/watch?v=vy8OAa0-IjM

Πηγή danιelvla.wordpress.com

ΤΑΣ ΘΥΡΑΣ

Ἡ ἐπίσκεψη τοῦ Ἀρχαγγέλου Μιχαήλ σέ ἕναν Ἁγιορείτη μοναχό

Κάποτε ένας μοναχός ήταν αρχοντάρης σ’ένα Μοναστήρι του Αγίου Όρους (Αρχοντάρης είναι αυτός που φροντίζει για τους επισκέπτες, ετοιμάζει τα δωμάτια, προσφέρει τον καφέ και το κέρασμα. Είναι ένα πολύ κουραστικό διακόνημα, ιδίως στο Άγιο Όρος, που οι προσκυνητές κάθε μέρα είναι πάρα πολλοί).

Αυτός λοιπόν ο αρχοντάρης είχε κουραστεί πολύ από το διακόνημά του, το οποίο εκτελούσε επί πέντε χρόνια συνέχεια, και ζήτησε από τον Ηγούμενο να τον αντικαταστήσει.

Κάνε υπομονή, του απάντησε ο Ηγούμενος, και θα φιλοξενήσεις και Άγγέλους !!!

Να’ναι ευλογημένο, απάντησε ο μοναχός.

Ύστερα από λίγο καιρό, ένα βραδάκι, αφού είχαν κλείσει οι πόρτες της Μονής, όπως ήταν κατάκοπος, κάθησε στο αρχονταρίκη λίγο, άνοιξε την Καινή Διαθήκη και άρχισε να διαβάζει. Βλέπει λοιπόν ξαφνικά να μπαίνει από την πόρτα του αρχονταρικιου ένας ωραιότατος νέος, ντυμένος στα λευκά.

Ευλογείτε, Πάτερ μου, του λέει. Ω, τι διαβάζετε, το Ευαγγέλιο του Ουρανού; Είστε μακάριος !!!

Χρῆστος Κελαϊδώνης: Ἡ προσπάθεια ὁλοκληρωτικῆς ὑποδούλωσης τοῦ ἀνθρώπου καὶ τὸ χάραγμα τοῦ ἀντιχρίστου (Μέρος Β')

Μέρος Β΄: Τὸ πολλαπλὸ νόημα τοῦ ἀριθμοῦ τοῦ θηρίου - ἀντιχρίστου

Τὸ Μέρος Α΄ ΕΔΩ

Γράφει ὁ Χρῆστος Κελαϊδώνης

Ἐσκεμμένα μέχρι ἐδῶ ἀποφύγαμε νὰ προσεγγίσουμε τὸ ὅλο ζήτημα θεολογικά, ὥστε νὰ τραβήξουμε τὴν προσοχὴ ἀκόμα καὶ ἐκείνων ποὺ δὲν ἐνδιαφέρονται γιὰ τὴν θεολογία γιὰ νὰ τοὺς κάνουμε νὰ προβληματιστοῦν, ἔστω καὶ λίγο, γιὰ ὅλα αὐτὰ ποὺ συμβαίνουν καὶ γιὰ ὅλα ἐκεῖνα ποὺ φαίνεται ὅτι πρόκειται νὰ συμβοῦν.

Μάλιστα, τονίσαμε ἐπίτηδες πολλὰ ζοφερὰ σημεῖα τους, ὥστε ἐκεῖνος ποὺ δὲν ἔχει τὴν πίστη, τὴν ἐλπίδα, τὴν παρηγοριά, τὴν χαρὰ καὶ τὴν δύναμη ποὺ δίνει ἡ Χάρη τοῦ Θεοῦ γιὰ νὰ μπορῇ νὰ ὑπομένει τὶς θλίψεις καὶ τὶς δυσκολίες, νὰ αἰσθανθῇ ὅτι πνίγεται ἀπὸ παντοῦ, μέσα στὸ ἀπόλυτο σκοτάδι καὶ τὴν ἀπελπισία.

Καὶ αὐτὸ τὸ κάναμε μὲ τέτοιο τρόπο, μήπως καὶ νιώσει τὴν ἀνάγκη νὰ ἀναζητήσῃ μιὰ ἀνάσα πνευματικῆς ἐλπίδας, φωτός, θάρρους καὶ αἰσιοδοξίας, στρεφόμενος πρὸς τὸν Ἴδιο τὸν Θεὸ ποὺ εἶναι καὶ ὁ Μόνος ποὺ μπορεῖ νὰ τοῦ τὰ δώσῃ.

Θέλοντας καὶ μή, βλέπουμε ὅτι ὅλα τὰ παραπάνω συγκλίνουν σὲ ὅσα μᾶς λένε οἱ Ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας μας καὶ ἡ Ἁγία Γραφὴ γιὰ τὴν ἐποχὴ τῶν ἐσχάτων καὶ τὸ χάραγμα τοῦ ἀντιχρίστου καὶ γι᾿ αὐτὸ καὶ δὲν μποροῦμε νὰ τὰ ἀπορρίψουμε ὡς ἀκραία συνωμοσιολογία.

Μάλιστα, ὁ Ἅγιος Παΐσιος, ἔλεγε χαρακτηριστικά:

«Τέτοια δικτατορία ποὺ σκέφτονται νὰ κάνουν, μόνο ὁ διάβολος μπορεῖ νὰ τὴν εἶχε σκεφτεῖ»

Πλέον φαίνεται ξεκάθαρα ὅτι τὸ ἕνα θέμα σχετίζεται ἄμεσα μὲ τὸ ἄλλο καὶ γι᾿ αὐτὸ ὀφείλουμε νὰ ποῦμε καὶ δυὸ κουβέντες ποὺ ἀφοροῦν καὶ τὸ θεολογικό/πνευματικὸ κομμάτι, δείχνοντας ὅτι δὲν ἀγνοοῦμε τὰ νοήματα τοῦ διαβόλου:

«ᾧ δὲ τι χαρίζεσθε, καὶ ἐγώ· καὶ γὰρ ἐγὼ εἴ τι κεχάρισμαι ᾧ κέχάρισμαι, δι᾿ ὑμᾶς ἐν προσώπῳ Χριστοῦ, ἵνα μὴ πλεονεκτηθῶμεν ὑπὸ τοῦ σατανᾶ· οὐ γὰρ αὐτοῦ τὰ νοήματα ἀγνοοῦμεν» Πρὸς Κορινθίους Β΄ 2, 10-11

Βλέπουμε ὅτι ἡ τελικὴ συσκευὴ ἀξιολόγησης, ταυτοποίησης καὶ συναλλαγῆς κ.ἄ. ποὺ περιγράψαμε, ἔχει φοβερὲς ὁμοιότητες μὲ τὸ τελικὸ χάραγμα τοῦ ἀντιχρίστου, ὅπως αὐτὸ περιγράφεται μέσα στὸ βιβλίο τῆς Ἱερᾶς Ἀποκαλύψεως.

Συγκεκριμένα, τὸ Ἱερὸ κείμενο μᾶς λέει προφητικὰ ὅτι δὲ θὰ μπορῇς νὰ ἀγοράσεις ἢ νὰ πουλήσεις τίποτα, ἐὰν δὲν θὰ ἔχῃς στὸ δεξὶ χέρι σου ἢ στὸ μέτωπό σου τὸ χάραγμα, ποὺ θὰ φέρῃ τὸ ὄνομα τοῦ ἀντιχρίστου ἢ τὸν ἀριθμὸ τοῦ ὀνόματός του:

«καὶ ποιεῖ πάντας, τοὺς μικροὺς καὶ τοὺς μεγάλους, καὶ τοὺς πλουσίους καὶ τοὺς πτωχούς, καὶ τοὺς ἐλευθέρους καὶ τοὺς δούλους, ἵνα δώσωσιν αὐτοῖς χάραγμα ἐπὶ τῆς χειρὸς αὐτῶν τῆς δεξιᾶς ἢ ἐπὶ τῶν μετώπων αὐτῶν, καὶ ἵνα μή τις δύνηται ἀγοράσαι ἢ πωλῆσαι εἰ μὴ ὁ ἔχων τὸ χάραγμα, τὸ ὄνομα τοῦ θηρίου ἢ τὸν ἀριθμὸν τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ» Ἀποκάλυψις 13, 16-17

Δὲ μοιάζει, λοιπόν, ὑπερβολικὰ ἡ συγκεκριμένη ἀναφορὰ μὲ ὅλον αὐτὸ τὸν οἰκονομικὸ ἀποκλεισμὸ ποὺ θὰ ἐπιβληθῇ σὲ ἐκεῖνον τὸν πολίτη ποὺ δὲ θὰ δεχτῇ νὰ τοποθετήσει στὸ σῶμα του τὴν τελικὴ συσκευὴ ποὺ περιγράψαμε πιὸ πάνω;

Δὲν πρέπει νὰ προβληματιστοῦμε ποὺ τὸ Ἱερὸ κείμενο μᾶς ἀναφέρει κάτι ποὺ διαπιστώνουν ὅτι ἐπιχειρεῖται νὰ γίνῃ καὶ ἄνθρωποι, ποὺ οὔτε γνωρίζουν θεολογικὰ θέματα, οὔτε καὶ ἔχουν ὑπόψη τους τὰ λόγια τῶν Ἁγίων Πατέρων καὶ τὴν Ἁγία Γραφή, οὔτε καὶ ἐνδιαφέρονται γι᾿ αὐτά;

Βέβαια, ὑπάρχουν καὶ πολλὲς διαφορές, διότι ὁ ἀντίχριστος δὲ θὰ εἶναι μόνο ὁ κοσμικὸς ἡγέτης ἑνὸς κινήματος σωτηρίας, ἀλλὰ κάποιος ποὺ θὰ ἰσχυριστῇ ἀπὸ μιὰ στιγμὴ καὶ μετὰ ὅτι εἶναι καὶ θεός, ἐπιτελῶντας πλεῖστα ψευδοθαύματα μὲ τὴν δύναμη τοῦ διαβόλου καὶ τὴν βοήθεια τῆς προηγμένης Τεχνολογίας τῆς ἐποχῆς του (π.χ. μὲ δορυφόρους, λέϊζερ, ὁλογράμματα κ.ά.).

Καὶ μὲ ὅλα αὐτὰ θὰ καταφέρει νὰ μπῇ μέσα στὸν Ναὸ τοῦ Θεοῦ, δηλαδὴ στοὺς λατρευτικοὺς χώρους τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, λέγοντας στοὺς Χριστιανοὺς ὅτι εἶναι ὁ Ἴδιος ὁ Χριστός, ποὺ ὀφείλουν νὰ λατρεύουν μέσα σὲ αὐτούς:

«ὁ ἀντικείμενος καὶ ὑπεραιρόμενος ἐπὶ πάντα λεγόμενον Θεὸν ἢ σέβασμα, ὥστε αὐτὸν εἰς τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ ὡς Θεὸν καθίσαι, ἀποδεικνύντα ἑαυτὸν ὅτι ἐστὶ Θεὸς» Πρὸς Θεσσαλονικεῖς Β΄ 2, 4

Παράλληλα, βέβαια, μὲ τὴν ἐνθρόνισή του μέσα σὲ ἐκεῖνο ποὺ θὰ κατασκευαστῇ στὴν θέση ποὺ ἦταν κάποτε κτισμένος ὁ Ναὸς τοῦ Σολομῶντα.

Ποιά, ὅμως, ἰδιαίτερη σημασία ἔχει ὁ συγκεκριμένος ἀριθμὸς τοῦ θηρίου - ἀντιχρίστου ποὺ θὰ μπῇ στὸ λεγόμενο χάραγμά του;

Ὁ Θεός δέν ἀκούει ἀμέσως τίς ἱκεσίες τῶν ἀμελῶν καί ἀνώριμων.

Όσιος Ισαάκ ο Σύρος

Όταν είσαι άρρωστος, να πεις: ‘‘Μακάριος είναι όποιος αξιώθηκε από το Θεό να υποστεί άγιες δοκιμασίες, με τις οποίες κληρονομούμε την αιώνια ζωή’’. Διότι ο Θεός επιφέρει τις αρρώστιες για να αποκτήσει η ψυχή υγεία.

Ένας άγιος είπε, ότι ο μοναχός που δεν υπηρετεί τον Κύριο θεαρέστως, και που δεν αγωνίζεται με ζήλο για τη σωτηρία της ψυχής του, αλλά είναι αμελής στην άσκηση των αρετών, εξάπαντος, με την παραχώρηση του Θεού, πέφτει στις θλίψεις, για να μη μείνει αργός και πέσει, από την πολλή αργία, στα χειρότερα πάθη. Γι’ αυτό ο Θεός επιφέρει τους πόνους στους ράθυμους και αμελείς, για να μελετούν σ’ αυτούς τη σοφία του, και να μην πηγαίνει το μυαλό τους στα μάταια.

Και ο Θεός το κάνει αυτό σ’ αυτούς που τον αγαπούν, για να τους παιδέψει, και να τους δώσει σοφία, και να τους διδάξει το άγιο θέλημα του. Αυτοί οι αμελείς μοναχοί, όταν παρακαλούν το Θεό, κάνει πως δεν τους ακούει αμέσως, μέχρι να ατονήσει η ραθυμία τους και μάθουν πολύ καλά, ότι όλες αυτές οι θλίψεις τους βρήκαν εξαιτίας της αμέλειας και της τεμπελιάς τους.

Ὁ ἀληθινὰ πλούσιος

Ὁ ἀληθινὰ πλούσιος (Κυριακή Ε΄Λουκά)

Σοφία Μπεκρῆ, φιλόλογος - θεολόγος

Μιὰ ἀπὸ τὶς διδακτικώτερες παραβολὲς μᾶς παρουσιάζει ἡ Ἐκκλησία μας τὴν Ε’ Κυριακὴ Λουκᾶ. Καὶ μάλιστα εἶναι μιὰ παραβολὴ ποὺ ἀναφέρει μόνον ὁ Λουκᾶς ἀπὸ τοὺς τέσσερις Εὐαγγελιστές, διότι, ὅπως λέγει χαρακτηριστικὰ ὁ Χρυσόστομος, ἐὰν ἀνέφεραν ὅλοι τὰ ἴδια ἢ περίπου τὰ ἴδια, δὲν θὰ ὑπῆρχε ἀνάγκη οὔτε ἐνδιαφέρον νὰ διαβάσωμε καὶ τοὺς ὑπολοίπους.

Τὸ γεγονός, πάντως, ὅτι εἰδικὰ ὁ Λουκᾶς ἀναφέρει αὐτὴν τὴν παραβολὴ ἔχει νὰ κάνῃ καὶ μὲ τὴν κοινωνικὴ διάσταση τοῦ Εὐαγγελίου του, ὅπως καὶ ἄλλοτε ἔχομε ἀναφέρει. Ὁ Λουκᾶς, καὶ λόγῳ τῆς ἰδιότητός του ὡς ἰατροῦ, ἐνδιαφέρεται ἰδιαιτέρως γιὰ τὸν ἄνθρωπο ἀλλὰ καὶ γιὰ τὰ προβλήματα ποὺ προξενοῦνται στὴν κοινωνία ἀπὸ τὴν ἀνθρώπινη ἐκμετάλλευση καὶ ἀδιαφορία, τὴν ἐγωπάθεια, τὴν ὑλόφρονα συμπεριφορά﮲ γι’ αὐτὸ ἐκεῖνος μόνον ἀναφέρει τὶς παραβολὲς τοῦ Καλοῦ Σαμαρείτου, τοῦ Ζακχαίου, τοῦ πλουσίου καὶ τοῦ φτωχοῦ Λαζάρου, τοῦ Ἀσώτου, κ. ἄ.

«Ἄνθρωπος δέ τις ἦν πλούσιος, καὶ ἐνεδιδύσκετο πορφύραν καὶ βύσσον εὐφραινόμενος καθ’ ἡμέραν λαμπρῶς.», ξεκινάει τὴν παραβολή του ὁ Λουκᾶς, καὶ εὐθὺς ἀμέσως ἀντιπαραβάλλει τὴν εἰκόνα τοῦ φανταχτεροῦ αὐτοῦ πλουσίου μὲ ἐκείνην τοῦ πτωχοῦ Λαζάρου, «ὃς ἐβέβλητο πρὸς τὸν πυλῶνα αὐτοῦ ἡλκωμένος καὶ ἐπιθυμῶν χορτασθῆναι ἀπὸ τῶν ψιχίων τῶν πιπτόντων ἀπὸ τῆς τραπέζης τοῦ πλουσίου.» (Λουκ., ιστ’ 19-21).

Οἱ Πατέρες, στὴν ἑρμηνεία των, στέκονται ἰδιαιτέρως στὸν προκλητικὸ τρόπο ἐνδύσεως τοῦ πλουσίου, μὲ τὴν βασιλικὴ πορφύρα καὶ τὸν βύσσο, ποὺ ἐρχόταν σὲ φοβερὴ ἀντίθεση μὲ τὴν εἰκόνα τοῦ γυμνοῦ καὶ «ἡλκωμένου» (πληγιασμένου) Λαζάρου, ποὺ «καὶ οἱ κύνες ἐρχόμενοι ἀπέλειχον τὰ ἕλκη αὐτοῦ.» (ὅ. π., 21). Δὲν γνωρίζομε, βεβαίως, ἀπὸ τὸ Εὐαγγέλιο πῶς ὁ πλούσιος εἶχε ἀποκτήσει τὰ χρήματά του, τὸ γεγονός, ὅμως, ὅτι αὐτὸς εὐφραινόταν «καθ’ ἡμέραν λαμπρῶς», τὴν στιγμὴ ποὺ ὁ δύστυχος Λάζαρος προσπαθοῦσε νὰ ξεγελάσῃ τὴν πείνα του μὲ τὰ ψίχουλα ποὺ ἔπεφταν ἀπὸ τὸ τραπέζι τοῦ πλουσίου, δείχνει ἀκριβῶς τὴν ἀδιαφορία καὶ τὴν σκληρότητα τοῦ δευτέρου. Ὁ Θεοφύλακτος, μάλιστα, ἑρμηνεύει αὐτὴν τήν «καθημερινὴ λαμπρότητα» ὡς πολυτέλεια καὶ ἀσωτία (Θεοφύλακτος Βουλγαρίας, Migne P.G. τ. 123, σ. 973-981).

«Γιατί οἱ Ἑβραῖοι ἔμειναν ἑβδομῆντα χρόνια αἰχμάλωτοι στή Βαβυλῶνα;

«Γιατί οἱ Ἑβραῖοι ἔμειναν ἑβδομῆντα χρόνια αἰχμάλωτοι στή Βαβυλῶνα;

Σᾶς τό ἔχω πεῖ, τό ξέρετε, ἀλλά δέν πειράζει, σᾶς τό ὑπενθυμίζω.

Οἱ Ἑβραῖοι ἀπό τόν καιρό πού πῆραν τό Νόμο ὅτι ἔπρεπε νά φυλάσσουν τίς ἑορτές καί τά Σάββατα ὡς ἀργίες, μέχρι τόν 6ο αἰῶνα πού ἔγινε ἡ αἰχμαλωσία, κάπου ἐννιακόσια χρόνια, οἱ ἀργίες δέν ἦταν μόνο τά Σάββατα, ἦταν καί ἄλλες ἀργίες, τῶν ἑορτῶν. Αὐτές, τό λέει ὁ Θεός, ἦταν σύνολο οἱ γιορτές πού καταπατήθηκαν, σύνολο ἑβδομῆντα χρόνια!

Τί λέτε, θά πᾶτε στό χωράφι σας νά ὀργώσετε, νά σπείρετε τήν Κυριακή;

Τόν πεσόντα ἄνθρωπον, ἀνεδέξω Δέσποτα Χριστέ...

Τὸν πεσόντα ἄνθρωπον, ἀνεδέξω Δέσποτα Χριστέ, ἐκ μήτρας παρθενικῆς, ὅλος συναφθείς, μόνος ἁμαρτίας δέ, μὴ μετασχών, ὅλον ἐκ φθορᾶς, σὺ ἠλευθέρωσας, τοῖς ἀχράντοις σου παθήμασι.

* * *

Τόν πεσμένο ἄνθρωπο τόν ἀνέλαβες, Δέσποτα Χριστέ, ἀφοῦ ἦλθες σέ πλήρη ἕνωση μαζί του ἀπό μήτρα παρθενική· χωρίς ὅμως νά γίνεις μέτοχος τῆς ἁμαρτίας μόνος Ἐσύ, ὁλόκληρο τόν ἐλευθέρωσες ἀπό τή φθορά μέ τά ἄχραντά σου (ἀμόλυντά σου) παθήματα.

Εκ της Οκτωήχου-Όρθρος πλ.Α

πηγή

https://proskynitis.blogspot.com/2023/11/blog-post_87.html

16 Νοεμβρίου. † Ματθαίου τοῦ ἀποστόλου καὶ εὐαγγελιστοῦ. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Εὐαγγελιστοῦ, Τρ. δ´ ἑβδ. ἐπιστ. (Ῥωμ. ι´ 11 - ια´ 2).

Ρωμ. 10,11         λέγει γὰρ ἡ γραφή· πᾶς ὁ πιστεύων ἐπ᾿ αὐτῷ οὐ καταισχυνθήσεται.

Ρωμ. 10,11                 Αλλωστε και η Αγία Γραφή λέγει· “καθένας, που πιστεύει εις αυτόν, είτε Ιουδαίος είναι είτε εθνικός, δεν θα εντροπιασθή ούτε θα ίδη να διαψεύδεται η πίστις του”.

Ρωμ. 10,12         οὐ γὰρ ἔστι διαστολὴ Ἰουδαίου τε καὶ Ἕλληνος· ὁ γὰρ αὐτὸς Κύριος πάντων, πλουτῶν εἰς πάντας τοὺς ἐπικαλουμένους αὐτόν·

Ρωμ. 10,12                Ναι, καθένας που πιστεύει, διότι δεν υπάρχει καμμία διάκρισις μεταξύ Ιουδαίου και Ελληνος, επειδή ο αυτός Κυριος είναι Κυριος και Θεός όλων, προσφέρων πλουσίας τας δωρεάς του εις όλους εκείνους, οι οποίοι τον επικαλούνται.