Ζωοδόχου Πηγῆς - Νὰ φοβηθοῦμε τὸ φραγγέλλιο!... (+Μητροπολίτου Φλωρίνης Αὐγουστίνου Καντιώτου)

Νὰ φοβηθοῦμε το φραγγέλλιο!...

 

(Ομιλία του †Επισκόπου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)

 

«Μὴ ποιεῖτε τὸν οἶκον τοῦ πατρός μου οἶκον ἐμπορίου» (Ἰω. 2,16)

Ἑορτάζουμε καὶ πανηγυρίζουμε, ἀγαπητοί μου, σήμερα τὴν Ζωοδόχο Πηγὴ τῆς Παναγίας, ἡ ὁποία γιὰ μᾶς τοὺς Χριστιανοὺς εἶνε ἡ γλυκειά μας μάνα, ἡ βασίλισσα τῶν ἀγγέλων, ἡ προστάτις τῶν ἁμαρτωλῶν, τῶν μετανοούντων ἁμαρτωλῶν. Ἑορτάζουμε· ἀλλὰ πῶς πρέπει νὰ ἑορτάζουμε; Νά ἕνα ζήτημα σπουδαῖο. Γιατὶ σὲ χίλια πανηγύρια καὶ ἑορτὲς κι ἂν πηγαίνῃς, ἐὰν δὲν πηγαίνῃς ὅπως θέλει ὁ Κύριος, δὲν κερδίζεις τίποτα. Κι ὄχι μόνο δὲν κερδίζεις, ἀλλὰ προσθέτεις στὰ τόσα ἁμαρτήματά σου ἕνα ἀκόμη ἁμάρτημα.

30 Ἀπριλίου. Ἰακώβου ἀποστόλου, ἀδελφοῦ Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου (†44). Κλήμεντος ὁσίου, Δονάτου ἐπισκόπου Εὐροίας, Ἀργυρῆς νεομάρτυρος (†1725). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἀποστόλου, Σαβ. δ΄ ἑβδ. Πράξεων (Πρξ. ιβ΄ 1-11).

Πραξ. 12,1         Κατ᾿ ἐκεῖνον δὲ τὸν καιρὸν ἐπέβαλεν Ἡρῴδης ὁ βασιλεὺς τὰς χεῖρας κακῶσαί τινας τῶν ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας.

Πραξ. 12,1                Κατά τον καιρόν εκείνον, ο βασιλεύς Ηρώδης Αγρίππας, άπλωσε τα χέρια και επιασε μερικούς από τους πιστούς της Εκκλησίας, δια να τους κακοποιήση.

Πραξ. 12,2         ἀνεῖλε δὲ Ἰάκωβον τὸν ἀδελφὸν Ἰωάννου μαχαίρᾳ.

Πραξ. 12,2               Εξετέλεσε δε δια μαχαίρας τον απόστολον Ιάκωβον, αδελφόν του ευαγγελιστού Ιωάννου.

Τί σημαίνει ὁ χαιρετισμός τοῦ Κυρίου μας «εἰρήνη ὑμῖν»;

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΘΩΜΑ

Τί σημαίνει ὁ χαιρετισμός τοῦ Κυρίου μας «εἰρήνη ὑμῖν»;

(Ἀπόσπασμα ἀπό κήρυγμα τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Θεοδώρου Ζήση, ὁμοτίμου καθηγητοῦ Πατρολογίας τοῦ Α.Π.Θ.)

Ὁ Κύριος, καί τίς δύο φορές πού ἐμφανίσθηκε στούς Ἀποστόλους μετά ἀπό τήν Ἀνάστασή Του, τούς εἶπε: «εἰρήνη ὑμῖν».

Αὐτός ὁ χαιρετισμός ἔχει σχέση μέ τόν φόβο τοῦ θανάτου. Οἱ ἄνθρωποι ταρασσόμαστε, γιατί φοβόμαστε τόν θάνατο. Ὅ,τι συμβαίνει στή ζωή μας καί ὅποιος φόβος καί ὅποια δειλία καί ὅποια ἀναστάτωση ὑπάρχει μέσα μας ὀφείλεται στό ὅτι φοβόμαστε μήν ἀρρωστήσουμε, μήν πάθουμε, μή μᾶς καταδιώξουν, μή δέν ἔχουμε νά φᾶμε. Καί ὅλα προέρχονται ἀπό τήν δειλία καί τόν φόβο τοῦ θανάτου. Καί χάνουμε τήν εἰρήνη μας, τήν ψυχική μας εἰρήνη.

Ὅλες σχεδόν οἱ ἀρρώστιες δημιουργοῦνται ἀπό τήν ἔλλειψη ἐμπιστοσύνης στόν Θεό

❈ Λέει ὁ Ἅγιος Πορφύριος: «Ὅλες σχεδόν οἱ ἀρρώστιες προέρχονται ἀπό τήν ἔλλειψη ἐμπιστοσύνης στόν Θεό καί αὐτό δημιουργεῖ τό ἄγχος». Βλέπετε τί ἁπλά καί σοφά!

Ὅλες σχεδόν οἱ ἀρρώστιες δημιουργοῦνται ἀπό τήν ἔλλειψη ἐμπιστοσύνης στόν Θεό.

Ἱερομονάχου Σάββα Ἁγιορείτου (Ὁμιλία 18 – 2 – 2016)

Τί ἐμοί καί σύ γύναι;'' , Τό πρῶτο θαῦμα τοῦ Κυρίου στήν Κανά, Ν. Σωτηρόπουλου-Τό εὐαγγέλιο τοῦ Ιωάννου, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Τί ἐμοί καί σύ γύναι;'' , Τό πρῶτο θαῦμα τοῦ Κυρίου στήν Κανά, Ν. Σωτηρόπουλου-Τό εὐαγγέλιο τοῦ Ιωάννου, 27-4-2025, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἡ αἵρεση τοῦ Παπισμοῦ Β΄- Παπικές κακοδοξίες, Ἱ.Μ. Παρακλήτου καί Ἀπειλή γιά τήν Ὀρθοδοξία μας, Γ. Ψαλτάκη, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ αἵρεση τοῦ Παπισμοῦ Β΄- Παπικές κακοδοξίες, Ἱ.Μ. Παρακλήτου καί Ἀπειλή γιά τήν Ὀρθοδοξία μας, Γ. Ψαλτάκη, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ εἶναι νίκη ἐπὶ τοῦ θανάτου (Ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς)

Ἄλλωστε μόνο μὲ τὴ δύναμη τοῦ ἀναστημένου Θεανθρώπου, Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ, μποροῦσε νὰ δοθεῖ καὶ δίδεται καὶ πάντοτε θὰ προσφέρεται ἡ δύναμη σὲ κάθε Χριστιανό, ἀπὸ τὸν πρῶτο ἕως τὸν τελευταῖο, ὥστε νὰ ξεπεράσει ὅλη τὴ θνητότητα – ἀκόμη καὶ τὸν ἴδιο τὸν θάνατο, ὅλη τὴν ἁμαρτία – ἀκόμη καὶ τὴν ἴδια τὴν ἁμαρτία, ὅλους τοὺς διαβόλους – ἀκόμη καὶ τὸν ἴδιο τὸν διάβολο. Ἐξάλλου, μόνο μέσῳ τῆς Ἀνάστασής Του ὁ Κύριος ἔδειξε καὶ ἀπέδειξε, ὅτι ἡ ζωὴ Του εἶναι Αἰώνια ζωή, ἡ ἀλήθειά Του εἶναι Αἰώνια Ἀλήθεια, ἡ ἀγάπη Του εἶναι αἰώνια Ἀγάπη, τὸ καλὸ Του εἶναι Αἰώνιο Καλό, ἡ χαρὰ Του εἶναι Αἰώνια Χαρὰ καὶ ὅτι Αὐτὸς δίνει τὰ πάντα σὲ κάθε Χριστιανὸ ἀπὸ ἀπαράμιλλη φιλανθρωπία. Δὲν ὑπάρχει κανένα γεγονός, ὄχι μόνο στὸ Εὐαγγέλιο ἀλλὰ καὶ στὴν ἱστορία τῆς ἀνθρωπότητος, τὸ ὁποῖο νὰ εἶναι τόσο τεράστιο, τόσο συντριπτικό, τόσο ἀναμφισβήτητο, ὅπως εἶναι ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ.

Ἀναμφίβολα, σέ оλόκληρη τὴν ἱστορική του πραγματικότητα, τὴν ἱστορικὴ δύναμη καὶ τὴν παντοδυναμία του, ὁ Χριστιανισμὸς βασίζεται στὸ γεγονὸς τῆς Ἀνάστασης τοῦ Χριστοῦ καὶ αὐτὸ σημαίνει πίστη στὴν αἰώνια ζωντανὴ προσωπικότητα τοῦ Θεανθρώπου Χριστοῦ.

Ἀπὸ τὰ θαύματα τῆς Ζωοδόχου Πηγῆς ΙΙ

Ας έλθουμε τώρα και στην Βασίλισσα Θεοδώρα, εκείνην που εγκωμίασε την Παναγία, την Βασίλισσα όλων. Η Θεοδώρα αυτή, σύζυγος του βασιλιά Θεοφίλου, η οποία είχε επίσημο γνώρισμα την Ορθοδοξία, είχε μία θυγατέρα ωραιότατη και χαριτωμένη, Θέκλα στο όνομα. Σε αυτήν παρουσιάστηκε ασθένεια θέρμης, δηλαδή πυρετών σφοδρών και ατάκτων, και τόση λάβρα και θερμότητα είχε, που δεν μπορούσε άνθρωπος να κρατήσει το χέρι του επάνω της.

Πάσχοντας λοιπόν έτσι πολύν καιρό, παρακινήθηκε από την μητέρα της να πάει στον ναό της Υπεραγίας Θεοτόκου της Ζωοδόχου Πηγής. (*) Και με το που ήλθε και ήπιε, σαν διψασμένο ελάφι, από εκείνο το ιερό νερό, έσβησε η υπερβολική λάβρα και θερμότητα που είχε, και εξέλιπε τελείως το πάθος της από το ιαματικό νερό της Θεομήτορος. Επέστρεψε λοιπόν υγιής στον οίκο της, και την ευχαρίστησε με διάφορα χρυσά σκεύη, κατάλληλα για εκκλησιαστική υπηρεσία.

Καταδικάζει ἡ Ι. Ἀρχιεπισκοπὴ Ἀλβανίας τὴν Μασονία; Καὶ περὶ τοῦ ἀποθανόντος κυροῦ Ἀναστασίου Γιαννουλάτου.

τοῦ Μοναχοῦ Σεραφείμ (Ζήση)

«Λοιπόν, θά ἐλέγξει ἡ Ἱ. Ἀρχιεπισκοπή Ἀλβανίας τά μασονικά δημοσιεύματα; Θά ἀποκαταστήσει τήν ὑστεροφημία (μασονικῶς βαλλόμενη) τοῦ κυροῦ Ἀναστασίου;»

Πρό ἑνός περίπου μηνός, ἡ Ἱ. Ἀρχιεπισκοπή Ἀλβανίας ἐξέδωσε ἀνακοίνωση (κρυφή, τρόπον τινά), στήν ὁποία: (α) ἀπορρίπτει ὁποιαδήποτε σχέση τοῦ ἀποθανόντος Ἀρχιεπισκόπου Ἀλβανίας κυροῦ Ἀναστασίου (Γιαννουλάτου) μέ τήν Μασονία, (β) ὑποβαθμίζει ἀπρεπῶς τίς σχετικές ἀναφορές καί τά ντοκουμέντα περί τῆς λήψεως μασονικῶν δωρεῶν ἀπό τόν ἀποθανόντα καί (γ) παροτρύνει τήν ἑλληνόφωνη-ἀγγλόφωνη ὀρθόδοξη ἱστοσελίδα Helleniscope.com, ἡ ὁποία ἀναφέρθηκε στό ἐν λόγῳ θέμα, νά δημοσιεύσει τήν διάψευσή της αὐτή [1].

Ἡ ἐκκλησιαστική συνείδησή μας, καθώς καί λόγοι συγγραφικῆς δεοντολογίας, ἐπιβάλλουν τήν ἐκ μέρους μας ἀπάντηση· πρωτίστως, ἐπειδή ἡ Μασονία ὡς ἕνας «πρωτεύων παίκτης» στό πεδίο τῶν ἐκκλησιαστικῶν πραγμάτων συνιστᾷ ἤδη ἐδῶ καί πολλά ἔτη τόν «ἐλέφαντα στό δωμάτιο» τοῦ πεδίου αὐτοῦ· δευτερευόντως, διότι ἡ ἀναφορά στήν σχέση αὐτή (Ἀναστασίου Γιαννουλάτου καί Μασονίας), ἀναφορά ἐπικρινόμενη ἀπό τήν Ἀρχιεπισκοπή Τιράνων, καί μέ βάση τά ντοκουμέντα πού δημοσίευσε ὁ Μοναχός Ἀβέρκιος, ἔγινε ἀπό τόν Πρωτοπρεσβύτερο καθηγητή π. Θεόδωρο Ζήση καί τόν γράφοντα Μοναχό Σεραφείμ σέ σχετική ὁμιλία στό διαδίκτυο τῆς Katihisis.gr [2]· αὐτήν τήν ἀνέδειξε χάριν καί τῶν ὁμογενῶν μας στό ἐξωτερικό ἡ εὐσυνειδησία τῶν ὑπευθύνων τῆς ἱστοσελίδος Helleniscope.com (καί τοῦ ἐκδότου κ. Νικολάου Σταματάκη) [3]. Παραδόξως, ἡ Ἱ. Ἀρχιεπισκοπή Ἀλβανίας δέν ἀπηύθυνε τήν διάψευσή της ἐκεῖ ὅπου δημοσιεύθηκαν τό πρῶτον οἱ σχετικές πληροφορίες-ντοκουμέντα, λ.χ. στήν Katanixi.gr, ἀλλά ἐκεῖ πού γνώρισαν πολλαπλάσια ἐπισκεψιμότητα, λόγῳ καί τῆς ἀγγλικῆς γλώσσης, δηλαδή ἐκεῖ πού οἱ πληροφορίες «ἐνοχλοῦν» περισσότερο.

Ἐντρέπομαι, δέν μπορῶ νά τό κρύψω, διότι τήν ἀνακοίνωσή της αὐτή ἡ Ἀρχιεπισκοπή Ἀλβανίας δέν τήν δημοσίευσε καί στήν (ὁλο)δική της ἱστοσελίδα (orthodoxalbania.org), ἀλλά τήν ἀπέστειλε μόνον στήν Helleniscope.com. Δέν θέλουν ἆραγε τά Τίρανα νά γνωρίζει καί ὁ τυχών ἀναγνώστης τους τό περιεχόμενο τῆς περί Μασονίας καί Ἀναστασίου διαψεύσεώς τους;

Ἐπιστροφή στά βασικά (“back to basics”): Καταδικάζει ἡ Ἱ. Ἀρχιεπισκοπή Ἀλβανίας τήν Μασονία;

Ἄς μή ἐκφεύγει τῆς προσοχῆς μας ἐν πρώτοις τό γεγονός – πρίν περάσουμε στά εἰδικότερα – , ὅτι ἡ Ἱ. Ἀρχιεπισκοπή Ἀλβανίας ἀπέφυγε, σέ μιά τόσο μεγάλη εὐκαιρία, νά καταδικάσει τήν Μασονία! Ὅμως, ὡς ἐναλλακτική λύση, ἡ ἄρνηση τῆς σχέσεως τοῦ Ἀναστασίου Γιαννουλάτου μέ τήν Μασονία, δέν συνιστᾷ καταδίκη τῆς Μασονίας· ἡ Ἀρχιεπισκοπή θά μᾶς διαβεβαίωνε εὐκόλως καί εὐνοήτως, ὅτι ὁ ἀποθανών κυρός Ἀναστάσιος δέν ὑπῆρξε οὔτε συλλέκτης, σκακιστής, νηπιαγωγός, σιδηρουργός ἤ ὁδηγός βυτιοφόρου κ.ἄ., καί βεβαίως τοῦτο δέν συνιστᾷ διόλου καταδίκη τῶν ἀντιστοίχων τεχνῶν καί δεξιοτήτων. Ἄς παρέλθει πλέον τούτη ἡ ἀπάτη καί δολιότητα, τήν ὁποία μετῆλθε προηγουμένως καί τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο, τό ὁποῖο μέν «διέψευσε κατηγορηματικῶς» τό ἔτος 2013, ὅτι ὁ κ. Βαρθολομαῖος «ἔχει οἱανδήποτε σχέσιν μέ τήν Μασονίαν» [4], ἀλλά δέν ἔχει καταδικάσει τήν Μασονία ἀπό τό ἔτος 1902 (!)[5], ἐξαιρέσει τῆς αὐτονόμου Ἐκκλησίας τῆς Κρήτης (1977) καί τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου (τότε) Ν. Ζηλανδίας κ. Ἀμφιλοχίου (Τσούκου) τό ἔτος 2007 [6]. Ἀντιθέτως, ἐπισημότατοι ἐκπρόσωποι τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως ὑποστήριξαν τήν Μασονία διά τῆς γραφίδος τους [7] καί τοὐλάχιστον πέντε (5) Οἰκουμενικοί Πατριάρχες τοῦ 20οῦ αἰῶνος ὑπῆρξαν τεκμηριωμένως Μασόνοι (Ἰωακείμ Γ΄, Μελέτιος Δ΄ ὁ Μεταξάκης, Βασίλειος Γ΄ ὁ ἀπό Ἀγχιάλου, Ἀθηναγόρας [8] καί Δημήτριος [9]). Ὅλοι τους, αἱρετικοί Οἰκουμενιστές, ὅσο καί ὁ Γιαννουλᾶτος καί τά πνευματικά τέκνα του!

Γιατί συκοφαντοῦνται δίκαιοι ἄνθρωποι...

Επειδή θα γεννηθή ίσως το ερώτημα σε μερικούς ανθρώπους, γιατί να επιτρέπη ο Θεός να ταλαιπωρούνται με δοκιμασίες, συκοφαντίες κ.τ.λ. δίκαιοι άνθρωποι, όπως και ο άνθρωπος του Θεού Χατζη-Γεώργης, ενώ ήταν εξαγνισμένη ψυχή κι από μικρό παιδάκι, θεώρησα καλό να γράψω αυτό που νιώθω.

Φυσικά τα κρίματα του Θεού είναι άβυσσος· αλλά μια από τις πολλές περιπτώσεις ίσως να είναι και αυτή, κατά τον λογισμό μου. Εάν δεν επέτρεπε ο Θεός να συκοφαντηθούν και ορισμένοι δίκαιοι, πώς θα μπορούσαν να καλυφθούν ορισμένοι ένοχοι, που δεν μπορούν να σηκώσουν το σφάλμα τους από εγωισμό; Η μεν γη δεν τους χωράει, και οι δαίμονες ευκαιρία ζητάνε να τους φέρουν σε απόγνωση, να κάνουν κακό στον εαυτό τους, να κολασθούν.

Η πολλή όμως αγάπη του Θεού, για να μην απωλεσθή καμμιά αδύνατη ψυχή, επιτρέπει να κατηγορούνται και να συκοφαντούνται και δίκαιοι, άδικα, αλλά στο τέλος φανερώνεται η αλήθεια.

Μ’ αυτόν δε τον τρόπο βοηθάει και εμάς να φέρουμε καλούς λογισμούς πάντα, για ό,τι κακό ακούμε να διαδίδεται για τον πλησίον μας και να αναρρωτιώμαστε· «μήπως είναι συκοφαντία;» Τότε φυσικά παρηγορούνται και οι ένοχοι και σιγά – σιγά αισθάνονται την ενοχή τους, ελέγχονται από την συνείδηση τους και διορθώνονται, εάν έχουν καλή διάθεση. Με λίγα λόγια, ορισμένες φορές ο Θεός ελαφρώνει το βάρος των ενόχων με το να συκοφαντηθούν δυνατοί δίκαιοι.

Φυσικά οι αδικημένοι, είναι τα πιο αγαπημένα παιδιά του Θεού. Οι ίδιοι όμως, κατά τον λογισμό μου, δεν έχουν τέτοιους λογισμούς. Αντιθέτως πιστεύουν ότι μπορούσε να ήταν και οι ίδιοι ένοχοι, εάν τους εγκατέλειπε η Χάρις του Θεού, και να ήταν ακόμη και σε φυλακή ως ένοχοι και να τους έτρωγε και το σαράκι, ο έλεγχος της συνειδήσεως. Ενώ σαν αδικημένοι, έχουν στην καρδιά τους τον αδικημένο Χριστό και αγάλλονται στην εξορία και στην φυλακή σαν στον Παράδεισο, διότι όπου Χριστός εκεί Παράδεισος.

Εἰς τό Πάσχα δέν πρέπει οἱ Χριστιανοί νά ρίπτουν τουφέκια, ἡ πιστόλας, ἡ μάσκουλα...

Εἰς τὸ Πάσχα καὶ εἰς τὰς ἡμέρας τῆς Λαμπρᾶς δὲν πρέπει οἱ Χριστιανοὶ νὰ ρίπτουν τουφέκια, ἡ πιστόλας, ἡ μάσκουλα, καὶ ἄλλα ὅμοια πολυβόλα, ἐπειδὴ ὁ Ἀναστὰς Χριστός, ὄχι μόνον δὲν χρειάζεται ταῦτα ἄλλα καὶ πρὸς τούτοις τὰ μισεῖ καὶ τὰ ἀποστρέφεται, α' διότι αὐτὰ μισερώνονται πολλοὶ ἄνθρωποι, πὸλλάκις θανατώνονται, β' διότι αὐτὰ μὲ τὸν κρότον τους δὲν ἀφίνουν τοὺς Χριστιανοὺς νὰ ἀκούσουν τὴν ἀκολουθίαν καί τα πνευματικά τροπάρια καὶ ἄσματα τῆς ἀναστάσεως.

29 Ἀπριλίου. Ἰάσωνος καὶ Σωσιπάτρου ἀποστόλων ἐκ τῶν 70· Κερκύρας μάρτυρος. Ἰωάννου μητροπολίτου Θηβῶν (ιβ΄ αἰ.). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Τρίτης β΄ ἑβδ. Πράξεων (Πρξ. δ΄ 1-10).

Πραξ. 4,1           Λαλούντων δὲ αὐτῶν πρὸς τὸν λαὸν ἐπέστησαν αὐτοῖς οἱ ἱερεῖς καὶ ὁ στρατηγὸς τοῦ ἱεροῦ καὶ οἱ Σαδδουκαῖοι,

Πραξ. 4,1                  Καθ' ον δε χρόνον ωμιλούσαν οι δύο Απόστολοι στον λαόν, ώρμησαν ξαφνικά εις αυτούς οι ιερείς και ο αξιωματικός ιερεύς, ο στρατηγός, που ήτο επί κεφαλής της φρουράς του ναού και οι Σαδδουκαίοι,

Πραξ. 4,2           διαπονούμενοι διὰ τὸ διδάσκειν αὐτοὺς τὸν λαὸν καὶ καταγγέλλειν ἐν τῷ Ἰησοῦ τὴν ἀνάστασιν τῶν νεκρῶν·

Πραξ. 4,2                 στενοχωρούμενοι και αγανακτούντες επειδή οι Απόστολοι εδίδασκαν τον λαόν και εκύρυτταν την ανάστασιν των νεκρών δια του Ιησού Χριστού.

Διότι ἄλλο νηστεία, ἄλλο λύσις τῆς νηστείας καί ἄλλο κατάλυσις.

Νηστεία:Νήστεις μέχρι τὴν δύσιν τοῦ ἡλίου, ἢ ἔστω μέχρι τὴν ἐνάτην ὥραν, δηλαδὴ τρεῖς ὥρας πρὸ τῆς δύσεως τοῦ ἡλίου, καὶ μετὰ ξηροφαγία, δηλαδὴ ὄχι μαγειρευμένον φαγητόν, ἀλλὰ χόρτα, φροῦτα, ξηροὺς καρπούς, κ.λπ..

Λύσις τῆς νηστείας:Ξηροφαγία πρὸ τῆς ἐνάτης ὥρας.

Κατάλυσις:Δὲν τηρεῖται οὔτε ἡ ἐνάτη ὥρα, οὔτε ἡ ξηροφαγία, καὶ ἐπιπλέον μπορεῖ νὰ ὑπάρχῃ κατάλυσις οἴνου καὶ ἐλαίου, ἢ καὶ ἰχθῦος, ἀναλόγως τῆς ἑορτῆς.

Ἔτσι ἐξηγεῖται καὶ τὸ «νηστεύσαντες καὶ μὴ νηστεύσαντες» τοῦ Κατηχητικοῦ λόγου τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου.

ΠΑΝΑΓΙΑ ΓΟΡΓΟΥΠΗΚΟΟΣ-Ἱερὸς Ναὸς Ἁγίου Στεφάνου,Καστοριά

ΠΑΝΑΓΙΑ ΓΟΡΓΟΫΠΗΚΟΟΣ-Ιερός Ναός Αγίου Στεφάνου,Καστοριά

https://proskynitis.blogspot.com/2025/04/blog-post_655.html