Ὅταν ἡ ἐπιστήμη ὑποκλίνεται στὸ Εὐαγγέλιο: Ψηφιακὴ σάρωση «ἀνέστησε» ἀρχαῖες Ἐπιστολὲς τοῦ Παύλου καὶ δὲν ἔχει ἀλλάξει «οὔτε ἕνα γιῶτα»!

Όταν η επιστήμη υποκλίνεται στο Ευαγγέλιο: Ψηφιακή σάρωση «ανέστησε» αρχαίες Επιστολές του Παύλου και δεν έχει αλλάξει «ούτε ένα γιώτα»!

Μια επιστημονική ανακάλυψη που προκαλεί ρίγος - Το Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης ανέκτησε τα απαράλλακτα λόγια του Παύλου από τον 6ο αιώνα μ.Χ.

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Κάθε φορά που η επιστημονική έρευνα φέρνει στο φως νέα ιστορικά στοιχεία για τον Χριστιανισμό, δεν γίνεται να μην κατακλυστείς από θαυμασμό για την απόλυτη αξιοπιστία της Αγίας Γραφής. Η θεοπνευστία και η πιστότητα του τελειότερου βιβλίου που γνώρισε ποτέ ο κόσμος, είναι μια συναρπαστική αλήθεια που δεν παύει ποτέ να συγκινεί τις ευσεβείς ψυχές.

Μια πολύ σημαντική ανακάλυψη που ανακοινώθηκε αυτές τις μέρες από το Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης, έρχεται να δείξει ότι η Εκκλησία φύλαξε ως μονάκριβη παρακαταθήκη τον Λόγο του Θεού και πράγματι εδώ και 2 χιλιετίες δεν άλλαξε «ούτε ένα γιώτα» από τα ευωδιαστά ρήματα της Καινής Διαθήκης.

Η ομάδα του καθηγητή Garrick Allen, σε συνεργασία με το Early Manuscripts Electronic Library (EMEL) κατάφερε να ανακτήσει ψηφιακά ένα μέρος του Κώδικα H (Codex Coislinianus) που χρονολογείται στον 6ο αιώνα μ.Χ. και περιείχε τις Επιστολές του Αποστόλου Παύλου.

Οι ακαδημαϊκοί ερευνητές μπόρεσαν να ανακτήσουν 42 σελίδες από τον χαμένο Κώδικα, σε μια περγαμηνή που είχε επαναχρησιμοποιηθεί τον 13ο αιώνα στη Μονή Μεγίστης Λαύρας του Αγίου Όρους, για τη βιβλιοδεσία άλλων χειρόγραφων. Λόγω του υψηλότατου κόστους της περγαμηνής εκείνη την εποχή, αλλά και της φθοράς που θα είχε ενδεχομένως υποστεί ο Κώδικας H, οι μοναχοί «ανακύκλωσαν» τη γραφική ύλη όπως γινόταν συχνά τότε για να εξυπηρετηθούν οι χρηστικές ανάγκες.

Με τη μέθοδο της πολυφασματικής απεικόνισης, εντοπίστηκαν τα αόρατα ίχνη από το μελάνι που 1.500 χρόνια πριν, αντιγράφηκαν στη συγκεκριμένη περγαμηνή τα ουράνια θησαυρίσματα του Αποστόλου Παύλου. Γραμμένα – φυσικά – στην ατόφια γλώσσα του Ευαγγελίου, τα ελληνικά. Η δε ηλικία του χειρόγραφου πιστοποιήθηκε μέσω ραδιοχρονολόγησης με άνθρακα.

Για να αντιληφθούμε καλύτερα την παλαιότητα του κειμένου, ενδεικτικά να αναφέρω ότι κατά τον 6ο αιώνα μ.Χ. έζησε ο Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος, ο Άγιος Ιωάννης ο Ελεήμων, ο Άγιος Ρωμανός ο Μελωδός, ο Άγιος Σάββας ο Ηγιασμένος, ο Άγιος Γεράσιμος ο Ιορδανίτης. Ενώ, από το 527 μέχρι το 565 μ.Χ., ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου ήταν ο μέγας Ιουστινιανός.

Απαράλλακτα τα λόγια του Παύλου

Το πρώτο πράγμα που παρατηρεί κανείς στον ανακτημένο Κώδικα, προκαλεί δέος. Οι λόγοι του Παύλου είναι ευλαβικά απαράλλακτοι, ίδιοι ακριβώς με την Καινή Διαθήκη που έχουμε ως σήμερα στα σπίτια μας. Δεν υπάρχει η παραμικρή πρόσθεση ή αφαίρεση από το ιερό κείμενο. Οι πολύτιμοι μαργαρίτες είναι ατόφιοι όπως τους ενέπνευσε το Άγιο Πνεύμα και όπως τους παρέδωσε στην ανθρωπότητα ο μέγιστος Απόστολος. Το μόνο που αλλάζει είναι η κατανομή των κεφαλαίων, κάτι που δεν αφορά καθόλου το πρωτότυπο κείμενο, και που ούτως ή άλλως μεταβάλλεται εδώ και αιώνες από διάφορους ερμηνευτές της Γραφής.

Μάλιστα ο Κώδικας H θεωρείται το αρχαιότερο γνωστό χειρόγραφο που χρησιμοποιεί διαχωρισμούς κεφαλαίων. Μια ακόμη απτή απόδειξη ότι οι χριστιανοί εμβάθυναν στη θεολογική ανάλυση της Γραφής από τους πρώτους αιώνες. Σε αυτό συνηγορούν και οι διάφορες σημειώσεις που εντοπίστηκαν από τους επιστήμονες του Πανεπιστημίου της Γλασκώβης, ως σχόλια των μελετητών που εντρυφούσαν στα λόγια του Παύλου.

Ανακαλύψεις σαν και αυτή, δείχνουν πόσο γελοίοι και αδαείς είναι οι κουφιοκεφαλάκηδες που λένε ότι η Γραφή είναι «παραμύθια των παπάδων» που γράφτηκαν μεταγενέστερα για κάποιον… ιδιοτελή σκοπό. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ανοησία από αυτή. To αρχαιότερο σωζόμενο χειρόγραφο της Καινής Διαθήκης χρονολογείται μεταξύ του 125-150 μ.Χ, ενώ το αρχαιότερο χειρόγραφο Επιστολών του Παύλου χρονολογείται γύρω στο 200-250 μ.Χ. Το κείμενο και σε αυτούς του πάπυρους, είναι αποστομωτικά αμετάβλητο. Κάθε επιστημονική ανακάλυψη αποδεικνύει περίτρανα ότι ο «Ιησούς Χριστός χθες και σήμερον ο αυτός και εις τους αιώνας».

Το Μωσαϊκό της Μεγιδδώ

Μια ακόμη συγκλονιστική ανακάλυψη που μπορεί να μην είναι νέα, αλλά το τελευταίο διάστημα συζητείται έντονα στο διαδίκτυο, είναι το περίφημο Μωσαϊκό της Μεγιδδώ που ανακαλύφθηκε το 2005 στο βόρειο Ισραήλ. Θεωρείται ένας από τους αρχαιότερους χώρους χριστιανικής λατρείας που έχουν βρεθεί παγκοσμίως και χρονολογείται περίπου στο 230 μ.Χ. Στην πιο σημαντική επιγραφή του μωσαϊκού δαπέδου που βρέθηκε εκεί, μία γυναίκα ονόματι Ακεπτούς έγραψε ότι πρόσφερε την τράπεζα της Θείας Ευχαριστίας «στον Θεό Ιησού Χριστό ως μνημόσυνο».

Πρόκειτα για μια συγκλονιστική μαρτυρία που δείχνει πέραν πάσης αμφιβολίας ότι οι πρώτοι χριστιανοί λάτρευαν συνειδητά ως Θεό τον Ιησού Χριστό. Να λοιπόν πώς φαίνεται ακόμη μια φορά ότι οι σατανικές αιρέσεις που αμφισβητούν τη θεότητα του Χριστού (όπως ο Αρειανισμός τον 4ο αιώνα, αλλά και οι Μάρτυρες του Ιεχωβά στις μέρες μας), είναι μια όψιμη και κατασκευασμένη πλάνη. Μονάχα η Ορθοδοξία κράτησε και συνεχίζει να κρατά την αδιαίρετη τριαδική αλήθεια σε όλους τους αιώνες.

Ένα άλλο εντυπωσιακό εύρημα του χριστιανικού Μωσαϊκού της Μεγιδδώ, είναι η επιγραφή ενός Ρωμαίου Εκατόνταρχου με το όνομα Γαϊανός (που ονομαζόταν και Πορφύριος) που αναφέρει ότι με δικά του χρήματα πλήρωσε για την κατασκευή του μωσαϊκού «φιλοτειμησάμενος», δηλαδή από φιλότιμο για το πνευματικό χρέος του.

Μέσα από αυτή την εκπληκτική επιγραφή, ζωντανεύουν όλες οι αναφορές των Ευαγγελίων και των Πράξεων των Αποστόλων, για τους Ρωμαίους Εκατόνταρχους που απαρνήθηκαν την ειδωλολατρία και πίστεψαν στον Χριστό. Το πύρινο κήρυγμα του Χριστού και των Αποστόλων είχε πράγματι εισχωρήσει βαθιά στις τάξεις του Ρωμαϊκού στρατού, κι έτσι λάμπει σαν τον ήλιο και η αλήθεια των συναξαριών μας που βρίθουν από Ρωμαίους στρατιωτικούς (σαν τον Χιλίαρχο Άγιο Γεώργιο ή τον Ανθύπατο Άγιο Δημήτριο) που μαρτύρησαν για την αναστημένη αγάπη του Χριστού.

Σε μια εποχή που λυσσομανά η αντιχριστιανική προπαγάνδα, είναι ωφέλιμο να ψηλαφούμε τα πολλά τεκμήρια της αξιοπιστίας της Αγίας Γραφής, τόσο για να δοξάζουμε περισσότερο τον Θεό που έχουμε, όσο και για να προσθέτουμε αδιάσειστα επιχειρήματα στη φαρέτρα της ομολογίας μας…

sportime.gr 27 Απρ 2026

https://aktines.blogspot.com/2026/04/blog-post_971.html#more

«Tὶς εἶδε νεκρὸν φυλαττόμενον; μᾶλλον δὲ τὶς εἶδε νεκρὸν πολεμούμενον;

«Tίς είδε νεκρόν φυλαττόμενον; μάλλον δε τίς είδε νεκρόν πολεμούμενον; »

(Αμφιλόχιος Ικονίου – Λόγος Ε΄ - Εις την Ημέραν του Αγίου Σαββάτου – Migne 39, 89-95)

Νίκος Σακαλάκης, Μαθηματικός

Οι λόγοι του Επισκόπου Αμφιλοχίου (Ικονίου) είναι λόγοι μεγίστης πνευματικής βαρύτητας, τους οποίους η αμείλικτη φθορά του χρόνου δεν μπορεί να τους βυθίση στη λήθη, διότι ευρίσκονται στο βάθρο της ορθής εκκλησιολογίας. Είναι λόγοι σφουγγάρι Αγιοπνευματικής έμπνευσης, που ελέγχουν τη ρηχότητα της αμφισβήτησης στο πρόσωπο του Χριστού και στην Ανάστασή Του. Η διδασκαλία του Αγίου είναι πλημμύρα και χιονοστιβάδα και κατά των αιρέσεων.

Πολλές προσπάθειες της αρνητικής κριτικής εμφανίζονται «ως σύγχρονες απόψεις – αναθεωρήσεως» κατά της Αναστάσεως του Χριστού, σ’ αντίθεση δηλ. με την αληθινή – λυτρωτική καταγραφή της στα Ιερά Ευαγγελικά κείμενα.

Ο λόγος του Αγίου Αμφιλοχίου όχι μόνο αναλύει το γεγονός της Αναστάσεως («Εις την Ημέραν του Αγίου Σαββάτου») αλλά διατέμνει εγκάρσια όλη την ψυχολογία των αρνητών, αφελών αρνητών της Αναστάσεως.

Ο σημερινός κόσμος στο σύνολό του (και στην πατρίδα μας) αποκρούει κάθε είδους ειλικρινή προσφυγή στη Χριστιανική Ορθόδοξη διδασκαλία για διαμόρφωση σωτηρίας οδού, προσωπικής και κοινωνικής. Τον οραματισμό του Κυρίου για ορθή πίστη και ενωμένη (σ’ αυτή) ανθρωπότητα πάσχισαν (εχθρικά) οι ηγεσίες των Εβραίων να τον αμφισβητήσουν, να τον πολεμήσουν, υπακούοντας στο διαμονικό θέλημά τους (φθόνος), χωρίς τη συνοδοιπορία τους με τις προφητείες περί Χριστού.

Ἀπὸ τὴν ὑποδοχὴ τῶν Καρδιναλίων στὴν ἀποπομπὴ τοῦ Ποιμενάρχη: δύο μέτρα καὶ δύο σταθμὰ στὴν Ἐκκλησία τῆς Πάφου.

Όταν οι ετερόδοξοι εισάγονται τιμητικά μέχρι το Ιερό Βήμα και ο κανονικός Επίσκοπος της Πάφου εμποδίζεται να εισέλθει ακόμη και στον ίδιο του τον Ναό

Η Εκκλησία δεν είναι διοικητικός μηχανισμός ούτε πεδίο προσωπικών επιβολών· είναι το Σώμα του Χριστού, θεμελιωμένο στην αλήθεια, στην κανονική τάξη και στην αποστολική παράδοση. Όταν όμως η τάξη αυτή παραβιάζεται, όταν η εκκλησιαστική συνείδηση τραυματίζεται και όταν ο ίδιος ο κανονικός Επίσκοπος αντιμετωπίζεται ως ξένος μέσα στην επαρχία του, τότε δεν πρόκειται απλώς για διοικητική εκτροπή αλλά για βαθύ εκκλησιολογικό πρόβλημα.

Στον Ιερό Ναό των Αγίων Αποστόλων Παύλου και Βαρνάβα στην Πάφο, επί αρχιερατείας του νυν Αρχιεπισκόπου Κύπρου Γεωργίου ως Μητροπολίτου Πάφου, υποδέχθηκαν Καρδιναλίους του Βατικανού με ιδιαίτερες τιμές, φθάνοντας μάλιστα στο σημείο να τους εισαγάγουν στο Ιερό Βήμα διά της Ωραίας Πύλης.

Hi tech ἐξέλιξη.

Yποναύαρχος Λ.Σ (ε.α) Γεώργιος Λουκάκης.

Eπειδή περίπου έχει επικρατήσει πλήρως τα τελευταία χρόνια, με αποκορύφωμα την εφετεινή χρονιά , η παρακολούθηση των Ακολουθιών της Μεγάλης Εβδομάδος όχι πλέον από την παραδοσιακή »Ιερά Σύνοψη» αλλά από tablet, smartphone κλπ είναι χρήσιμο φρονούμε να κατατεθούν κάποιες σκέψεις σχετικά :

Η Ιερά Σύνοψη ανέκαθεν αντιμετωπιζόταν από τους πιστούς με τον επιβαλλόμενο από το περιεχόμενο και τον τίτλο της σεβασμό είτε κατά την χρήση της είτε κατά την φύλαξή της, ενώ αρκετοί από τους πιστούς την τοποθετούσαν και την τοποθετούν έμπροσθεν του εικονοστασίου για την ανάγνωση συνήθως της πρωινής προσευχής, του αποδείπνου, και όχι μόνον.

Ὁ μακαριστὸς ἡγούμενος Ἄρχιμ. Σεραφεὶμ τῆς Ι.Μ.Αγίου Σάββα στὰ Ἱεροσόλυμα ἐνώπιον τῆς Λάρνακας τοῦ Ὁσίου.

Ο μακαριστός ηγούμενος Αρχιμ. Σεραφείμ της Ι.Μ.Αγίου Σάββα στα Ιεροσόλυμα ενώπιον της Λάρνακας του Οσίου .

Από neilosmonaxos instagram

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/04/blog-post_163.html

6 Μαΐου. † «Ἡ ἑορτὴ τῆς Μεσοπεντηκοστῆς». Ἰὼβ τοῦ δικαίου (1700-1500 π.Χ.). Σεραφὶμ ὁσίου τοῦ ἐν τῷ ὄρει Δομβοῦς (†1602), Σοφίας ὁσίας τῆς ἐν Κλεισούρᾳ Καστορίας. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Τετάρτης δ´ ἑβδ. Πράξεων (Πρξ. ιδ´ 6-18).

Πραξ. 14,6         συνιδόντες κατέφυγον εἰς τὰς πόλεις τῆς Λυκαονίας Λύστραν καὶ Δέρβην καὶ τὴν περίχωρον,

Πραξ. 14,6               εκατάλαβαν αυτοί τας κακάς εκείνων διαθέσεις και κατέφυγαν εις τας πόλεις της Λυκαονίας, την Λυστραν και την Δερβην και εις τα περίχωρα.

Πραξ. 14,7         κἀκεῖ ἦσαν εὐαγγελιζόμενοι.

Πραξ. 14,7                Και εκεί εκήρυτταν το Ευαγγέλιον.

Γέροντας Παρθένιος Ἱ. Μ. Ἁγίου Παύλου Ἁγίου Ὄρους. Τά ἅγια λείψανα καί ὁ λόγος γιά τήν προσευχή

 

ΓΕΡΟΝΤΑ ΠΑΡΘΕΝΙΟΣ Ι Μ ΑΓ ΠΑΥΛΟΥ ΑΓ ΟΡΟΣ. ΤΑ ΑΓΙΑ ΛΕΙΨΑΝΑ. ΚΑΙ ΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΕΥΧΗ.
https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/04/blog-post_678.html

John the Dwarf- Isidore the Priest, The Wisdom of the Holy Fathers of the Desert, Fr.Savvas Agioreitis

 John the Dwarf- Isidore the Priest, The Wisdom of the Holy Fathers of the Desert, Fr.Savvas Agioreitis, 3-5-2026 Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

Κων. Βαθιώτης: Τί ἔγινε στὸ ΣτΕ γιὰ τὸν Προσωπικὸ Ἀριθμό, τὰ κρίσιμα σημεῖα ποὺ κρίνουν τὰ πάντα.

 

–https://youtu.be/eT9nDUA9szk – Ελεύθερη Πένα

https://tasthyras.wordpress.com/2026/04/29/κων-βαθιώτης-τί-έγινε-στο-στε-για-τον-π/

Ἡ ἀνάρμοστη χρήση τῆς AI (=artificial intelligence/«τεχνητής νοημοσύνης»)

του Δημ. Αναγνώστου, Θεολόγου

Μη χρησιμοποιείτε την «AI» για τη «δημιουργία» εικόνων του Χριστού, της Θεοτόκου ή Αγίων! Μη χρησιμοποιείτε τέτοια «δημιουργήματα», όσο ελκυστικά κι αν παρουσιάζονται. Δεν αναφέρομαι στην ηλεκτρονική χρήση κανονικών ορθοδόξων εικόνων. Ομιλώ για τη δημιουργία ιερών Προσώπων ή παραστάσεων μέσω της «AI» (σε θρησκευτικού και πνευματικού περιεχομένου αναρτήσεις, αφίσες, προσκλήσεις, έντυπα, ανακοινώσεις κ.ο.κ.). Η εικονογραφία γίνεται από την Εκκλησία, βάσει συγκεκριμένων κανόνων και κριτηρίων, διά χειρός αγιογράφων. Δεν κατασκευάζονται-δημιουργούνται, κυριολεκτικώς, από τη λεγομένη «τεχνητή νοημοσύνη». Η ευκολία, τελικώς, εξυπηρετεί την καινοτομία και την αυθαιρεσία. Απόδειξη ότι το γρήγορο αποτέλεσμα μπορεί να εντυπωσιάζει, αλλά περιέχει στοιχεία αλλοπρόσαλλα. Η Παράδοση πάει…περίπατο! Ας προσέξουμε! Όσοι καταλαβαίνουν και γνωρίζουν, διακρίνουν τη σύγχυση που δημιουργείται και τους κινδύνους που ελλοχεύουν.

Ας αφήσουμε, επιτέλους, έξω από την τεχνολογία και τα φαινομενικά «θαύματά» της, τα της Πίστεως και τα της Παραδόσεως. Πρέπει να υπάρχουν όρια στη χρήση της τεχνολογίας. Θεωρώ ότι και οι «δημιουργίες» αναπαραστάσεων αγίων, να ομιλούν και να κινούνται ή να «δρουν», είναι στα όρια της ασεβείας. Υπάρχουν απίστευτα πράγματα που κυκλοφορούν στα μέσα κοινωνικής δικτυώσεως και γενικά στο διαδίκτυο, αλλά και σε εκκλησιαστικές ιστοσελίδες. Αλλοιωμένες μορφές, αλλόκοτες εκκλησιαστικά ενδυμασίες, ανάρμοστες στάσεις και συνδυασμοί προσώπων κυριαρχούν. Δυστυχώς, με έκπληξη διαπιστώνω ότι και από σοβαρά εκκλησιαστικά πρόσωπα και συλλογικότητες, Μητροπόλεις, ακόμη και Μονές γίνεται τέτοια χρήση, λόγω ευκολίας ή εντυπωσιασμού (!;). Απορώ δε πώς υπεύθυνοι και προσεκτικοί κατά τα άλλα Πνευματικοί, ενοριακά χριστιανικά Κέντρα Νεότητος, Κατηχητικά Σχολεία, αλλά και θεολόγοι δεν το έχουν ακόμη διακρίνει, εντοπίσει και επισημάνει. Προσοχή!

Ὁ Πατέρας Γαβριὴλ λάτρευε νὰ κάνει ἐρωτήσεις ποὺ ἦταν δύσκολο νὰ ἀπαντηθοῦν. Κάποιος θυμᾶται.

Ο Πατέρας Γαβριήλ λάτρευε να κάνει ερωτήσεις που ήταν δύσκολο να απαντηθούν.

Κάποιος θυμάται.

Κάποτε, ο Πατέρας Γαβριήλ ρώτησε:

«Αν δύο ένοπλοι άντρες τσακώνονται, πρέπει να επέμβουμε;»

«Φυσικά, Πατέρα Γαβριήλ, πρέπει να επέμβουμε και να το διαλύσουμε», ήρθε η απάντηση.

Ο Πατέρας Γαβριήλ εξήγησε γρήγορα:

«Τι τεράστια απερισκεψία! Τι θα γίνει αν σε σκοτώσουν; Ας πούμε ότι δεν σε αφορά, αλλά δεν πρέπει να σκέφτεσαι τον πλησίον σου; Άλλωστε, κάνοντάς το αυτό, θα τον αναγκάσεις να διαπράξει το αμάρτημα του φόνου. Πρέπει να επεμβαίνεις μόνο όταν είσαι σίγουρος για τις ικανότητές σου, ή αν έχεις περισσότερη δύναμη από αυτούς, ή αν σου λέει η καρδιά σου - τότε πρέπει να επέμβεις. Αν δεν μπορείς και σου λείπει η δύναμη, πρέπει να πεις την Κυριακή Προσευχή, και όπως θέλει ο Κύριος, έτσι θα γίνει».

«Αλλά τι θα γίνει αν σε σκοτώσουν για την πίστη σου; Και τότε πρέπει να σκεφτείς τον πλησίον σου;

Ὑποκλοπὲς καὶ δημοσιογραφία: ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα στὴν παγκόσμια βιομηχανία παρακολούθησης

Υποκλοπές και δημοσιογραφία: από την Ελλάδα στην παγκόσμια βιομηχανία παρακολούθησης

Γράφει ο Νικόδημος Καλλιντέρης, Νομικός

Στη χώρα μας τις τελευταίες ημέρες βρίσκονται ξανά στο επίκεντρο της δημοσιότητας οι παράνομες υποκλοπές, με αιτία την πρόσφατη διάταξη του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου με την οποία αρχειοθετείται η υπόθεση ως προς την περαιτέρω δικαστική έρευνα (π.χ. αν έχει τελεστεί το αδίκημα της κατασκοπείας).

Το γεγονός ότι ο προταθείς από την κυβέρνηση (άρθρο 90 παρ. 5 του Συντάγματος) Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, ο οποίος τυγχάνει να ήταν ο αναπληρωτής εποπτεύων Εισαγγελέας της ΕΥΠ κατά την επίμαχη περίοδο (δηλ. ο ελεγχόμενος έγινε ελεγκτής) και να έχει υπογράψει ο ίδιος την διάταξη άρσης απορρήτου των επικοινωνιών του δημοσιογράφου Αθανασίου Κουκάκη αλλά και άλλων, παραδόξως δεν τον ώθησε στο αυτονόητο: στην αυτοεξαίρεση του από την υπόθεση λόγω καταφανούς κωλύματος.

Στις 28 Απριλίου 2026 η Διεθνής Ομοσπονδία Δημοσιογράφων (International Federation of Journalists), η μεγαλύτερη οργάνωση δημοσιογράφων παγκοσμίως, δημοσίευσε μια εμβληματική ερευνητική μελέτη με τίτλο «Παγκόσμια Επιτήρηση Δημοσιογράφων: Τεχνική χαρτογράφηση Εργαλείων, Τακτικών και Απειλών», η οποία αποκαλύπτει πως οι δημοσιογράφοι σε όλο τον κόσμο υπόκεινται σε έναν συστηματικό έλεγχο και παρακολούθηση μέσω ολοένα και πιο εξελιγμένων τεχνολογιών ψηφιακής επιτήρησης.

Τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν, οὔτε δεήθητι οὔτε δεήθητε (Μυστικές Εὐχές).

Παν. Δ. Παπαδημητρίου, PhD

βʹ ἔκδοσις, 28/4/2026

(γιά καλύτερη ἐμπειρία ἀνάγνωσης, γιά τίς παραπομπές, τίς ἀναφορές, κτλ., δεῖτε παρακάτω τό PDF)

«Μυστικῆς ἐπιτελουμένης Εὐχῆς» (Ἅγ. Γρηγόριος Νύσσης, 4ος αἰ.)

Στὴν Ἐκκλησία Τελετάρχης εἶναι ὁ Διάκονος.1 «Ὁ ρόλος τοῦ Διακόνου στή θεία λατρεία εἶναι μέ πολλή σοφία καθορισμένος. Ἐκτελεῖ χρέη τελετάρχου πρός δύο κατευθύνσεις [πολλάκις ταυτοχρόνως]·2 πρός τόν Λαόν καί πρός τόν Ἱερέα».3 Φυσικὰ ἀπουσίᾳ Διακόνου, σὲ Συλλείτουργο, ἕνας ἀπὸ τοὺς Ἱερεῖς ἀναλαμβάνει (μέσα ἀπὸ τὸ Ἱερό) τὴν προσφώνηση (ἐκφώνηση) τῶν Εὐχῶν τοῦ Διακόνου.

Α. Τριῶν εἰδῶν Εὐχές στὴν Λειτουργία

Στὴν Θεία Λειτουργία ἔχουμε τριῶν εἰδῶν Εὐχές:

α) Κοινὲς 4 Εὐχές διά Προσφωνήσεως (ἔκφωνες,5 φωναχτές) ὑπὸ τοῦ Διακόνου,

β) Εὐχές Ἱερατικές (μυστικές, ἄνευ μικροφώνων,6 μὲ μία ἐξαίρεση),

γ) Εὐχές Λαϊκές-Μοναχικές 7 (ἐπίσης μυστικές, ὅπως καὶ οἱ Ἱερατικές).

Ἔχουμε πρῶτον, τὶς κοινὲς διὰ Προσφωνήσεως (ἔκφωνες) Εὐχές, τὶς ὁποίες προσφωνεῖ («χῦμα») ὁ Διάκονος (πάντοτε προσευχόμενος, στραμμένος πρὸς Ἀνατολάς),8 πρὸς τὸν Ἱερέα, καὶ πρὸς τὸν Πιστὸ Λαό. Ὅτι λέμε σήμερα Διακονικά, Εἰρηνικά, Συναπτές, Δεήσεις, ἢ Διακονικὲς αἰτήσεις/ δεήσεις, τόν 4ον αἰ. καὶ ἐνωρίτερον ἐλέγοντο Εὐχὴ διὰ Προσφωνήσεως, ὅπως μαρτυρεῖ ὁ ΙΘʹ Κανὼν τῆς ἐν Λαοδικείᾳ Συνόδου (364 μ.Χ.).9 Καὶ μέχρι πρότινος ὅμως, τὰ Διακονικά Εὐχὲς λέγονταν (πρὶν ἡ δυτικότροπη Λειτουργική τάχα Ἀναγέννηση μονοπωλήσει τὸν ὅρο Εὐχὲς ἀποκλειστικὰ γιὰ τὶς Ἱερατικὲς Εὐχές), ὅπως π.χ. φαίνεται στὸ Ἱεροτελεστικὸν τοῦ Βογιατσῆ.10 Εὐχὲς εἶναι ἡ κάθε αἴτησις χωριστά, ἀλλὰ Εὐχὴ εἶναι κυρίως τὸ σύνολο τῶν αἰτήσεων σὺν τὴν κατακλείδα στὸ τέλος.

Προσφώνησις εἶναι ἡ ὑπὸ τοῦ Διακόνου κοινὴ προτροπή, κοινὴ πρόσκλησις τοῦ Ἱερέως (πρωτίστως) καὶ τοῦ Λαοῦ (καὶ τοῦ Ἱεροψάλτου) γιὰ Προσευχή,11 μέσῳ τῶν κοινῶν Συναπτῶν καὶ Δεήσεων. Οἱ διὰ προσφωνήσεως Εὐχὲς ἦσαν ἀρχικὰ ἐκτενέστατες.12 Καὶ ἡ ἐν Λαοδικείᾳ Σύνοδος μᾶς πληροφορεῖ ὅτι ἦσαν τότε δύο διὰ Προσφωνήσεως Εὐχὲς τῶν Πιστῶν (ὑπῆρχαν καὶ ἄλλες τῶν Κατηχουμένων, τῶν Ἐνεργουμένων κτλ.).

Κύπρος – Ἔκαναν τὸ Ἱερὸ Βῆμα, δημόσιο βῆμα !

Κύπρος: Απο-ιεροποίηση και του Ιερού Βήματος. Το Ιερό Βήμα έγινε δημόσιο βήμα και βγάζουν λόγο οι πολιτικοί.. Η εκκλησία γεμάτη με γιγαντο-οθόνες Σκηνικό Matrix! Εκκοσμίκευση..

Απο-ιεροποίηση και του Ιερού Βήματος. Το Ιερό Βήμα έγινε δημόσιο βήμα και βγάζουν λόγο οι πολιτικοί.. Η εκκλησία γεμάτη με γιγαντο-οθόνες Σκηνικό Matrix! Εκκοσμίκευση..

H Eκκλησία θυμίζει αμφιθέατρο συνεδριακό ή εμπορικο κέντρο Βουλή ή και αθλητικομάγαζο καφετέρια με γιγαντοοθόνες ή χώρο συναυλίας..

Και ποιος πάτησε το Ιερό Βήμα ως μη όφειλε ο Αντιχριστοδουλίδης αυτός που προχθές υποδέχθηκε στην Κύπρο το θηρίο.. τον Τζολάνι!!