π. Ἀρσένιος Βλιαγκόφτης: "Ἡ τελωνική προσευχή τοῦ π. Εὐσεβίου Βίττη"

 

Ἐκπομπή μέ τόν π. Ἀρσένιο Βλιαγκόφτη [Κυριακή, 13 Φεβρουαρίου 2022]

http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr/2022/02/blog-post_892.html#more

Ἅγιος Αὐξέντιος ὁ ἐν τῷ Βουνῶ (14 Φεβρουαρίου †) - Ὁ ἅγιος μοναχός, ποὺ ἐνέκρινε τὶς ἀποφάσεις της Δ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου στὴ Χαλκηδόνα

(Ἀναδημοσίευση, 14-2-2018)

Γράφει ὁ Ἠλιάδης Σάββας, δάσκαλος

Σχόλιο: Λίαν ἐπίκαιρη ἡ ἑορτὴ τοῦ ἁγίου Αὐξεντίου, ποὺ ἔρχεται νὰ ἀκυρώσει τὴν δεσποτικὴ νοοτροπία ἀλλὰ καὶ τὴ ρήση, τοῦ τύπου: «Δὲν μπορεῖ ἕνας ἱερεὺς νὰ εἶναι περισσότερο Ὀρθόδοξος ἀπὸ ἕναν Μητροπολίτη». Ἀκόμη δέ, ἐπιβεβαιώνει ὡς φορέας τῆς ἁγίας Παραδόσεως, πὼς κάθε ἁγιασμένη ψυχή, ὅποιας καταγωγῆς καὶ κατηγορίας καὶ μόρφωσης, ἔχει δικαίωμα καὶ ἐπιβάλλεται νὰ συμμετέχει σὲ ἀγῶνες τῆς Ἐκκλησίας ἐναντίον τῶν αἱρέσεων, γιὰ τὴν ὀρθοτομία τῆς Ἀλήθειας. Ὁ ἅγιος Αὐξέντιος, βέβαια, δὲν ἦταν οὔτε ἱερέας, ἀλλὰ ἕνας ἁπλὸς μοναχός!

1. Στὸν «Συναξαριστὴ» τοῦ ἁγίου Νικοδήμου διαβάζουμε, μεταξὺ τῶν ἄλλων γιὰ τὸν ἅγιο:

Αὐτὸς ὁ ἅγιος ἔζησε...κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ Θεοδοσίου τοῦ μικροῦ, κατὰ τὸ ἔτος 440. Καταγόταν ἀπὸ τὴν Ἀνατολή, ἦταν δὲ κατὰ τὸ ἀξίωμα Σχολάριος. Ὅταν δὲ ἔγινε μοναχός, ἀνέβηκε στὸ βουνό, τὸ ὁποῖο βρίσκεται σὲ ἕνα μικρὸ νησί, τὴν Ὀξεία, κοντὰ στὴ Χάλκη καὶ στὰ ἄλλα νησιά, ποὺ εἶναι κοντὰ στὴν Κωνσταντινούπολη. Ἦταν δὲ ὁ ἅγιος αὐτὸς κατὰ τὴν ἄσκηση καρτερικότατος καὶ κατὰ τὴν πίστη ὀρθοδοξότατος, διότι ἔλεγξε μὲν πολὺ τὴν κακοδοξία τοῦ Νεστορίου καὶ τοῦ Εὐτυχοῦς, ἀποδέχτηκε δὲ τὴν ἐν Χαλκηδόνι Ἁγία καὶ Οἰκουμενικὴ Τετάρτη Σύνοδο.

2. Στὸ «Ἁγιολόγιο Ὀρθοδοξίας», τοῦ Χ. Τσολακίδη, ἐπίσης διαβάζουμε, μεταξὺ ἄλλων:

Ὁ Αὐξέντιος ἀπέκτησε τόση πολλὴ ἐκτίμηση ἀπὸ τὸν πλοῦτο καὶ τὴν ἀκρίβεια τῶν θεολογικῶν του γνώσεων καὶ τὴ μεγάλη του ἀρετή, ὥστε προσεκλήθη σὰν ἁπλὸς μοναχὸς τὸ 451 νὰ παραστεῖ στὴν Δ΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο στὴ Χαλκηδόνα.

3. Στὸν «ΝΕΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ», Ἐκδόσεις: «ΙΝΔΙΚΤΟΣ», ὑπὸ Ἱερομονάχου Μακαρίου Σιμωνοπετρίτου, ἐπίσης, μεταξὺ ἄλλων, διαβάζουμε:

Ψηλά τά χέρια. Κάτω τά μαχαίρια. Ἀπόψε ἔγινε θαῦμα τοῦ ἁγίου Χαραλάμπους!

Θαύμα στον Κωνσταντίνο Λιβαδά, υπάλληλο του Ελεγκτικού Συνεδρίου, όταν ήταν νέος. Να πώς το περιγράφει:

«Τον Ιανουάριο του 1931 νοσηλευόμουν στην Πολυκλινική Αθηνών με απόστημα στο ήπαρ. Επί τέσσερις εβδομάδες με βασάνιζε ο πυρετός. Είχαν νυχθημερόν 38-40 βαθμούς και πόνους φοβερούς. Αποφασίστηκε να γίνει εγχείριση.

Ήταν παραμονή του αγίου Χαραλάμπους, 9 Φεβρουαρίου του 1931. Το απόγευμα και ενώ βρισκόμουν λόγω του μεγάλου πυρετού σε λήθαργο και εξαντλητική κατάσταση, βλέπω να εισέρχεται στο δωμάτιό μου ένας ιερωμένος μεγαλοπρεπής με μακρυά γενειάδα. Πλησίασε εμένα και όχι τον απέναντί μου ασθενή που χαροπάλευε από περιτονίτιδα.

Μου θώπευσε το κεφάλι και μου είπε:

– Μη φοβάσαι… Αύριο θα είσαι τελείως καλά. Είσαι καλό παιδί.

Όταν έφυγε, ρώτησα την Μοναχή Ευανθία που βρισκόταν κοντά μου και τελούσε χρέη νοσοκόμας ποιος ήταν ο κληρικός που ήλθε;

– Δεν είδα κανένα κληρικό, είπε εκείνη.

Της εξιστόρησα κατόπιν το συμβάν. Σταυροκοπήθηκε και μου είπε:

π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος: ἅμα σύλληψη, ἅμα ἄνθρωπος.

Ο στίχος 15 τώρα εδώ θα κατέβει στο Μυστήριον της κυήσεως, και θα πει:

οὐκ ἐκρύβη τὸ ὀστοῦν μου ἀπὸ σοῦ, ὃ ἐποίησας ἐν κρυφῇ,

Δεν στάθηκε κρυφό το κόκκαλό μου, η σπονδυλική μου στήλη. Δηλαδή, η κατασκευή μου που αποτελεί το θεμέλιόν της.

Όπως θα ξέρετε η σπονδυλική στήλη αποτελεί το θεμέλιον της σωματικής μας κατασκευής. Όπως βάζουμε κάποια αγκωνάρια μες στα θεμέλια, σίδερα, ξέρω ‘γω τσιμέντα κλπ, τα οποία δεν φαίνονται αλλά πάνω στα οποία στηρίζεται μετά η ύπαρξις. Βλέπετε στηρίζονται όλα αυτά, οι σάρκες, τα πάντα, όλα πάνω σε κάποια θεμέλια. Για να κινώ τα χέρια μου, τη γλώσσα μου, τα μάτια μου… είναι από μέσα τα θεμέλια. Τα θεμέλια είναι τα κόκκαλα, είναι ο σκελετός.

Ωραία λοιπόν έκφρασις αυτή ότι το οστούν μου, δηλαδή ο θεμέλιος της υπάρξεώς μου, η σπονδυλική μου στήλη δεν σου είναι κρυφή.

Πότε;

Όταν την κατέθετες εκεί στα σπλάχνα της μητέρας μου για να αρχίσω την ύπαρξή μου. Όπως ένα σπίτι ξεκινάει καταθέτοντας τον θεμέλιον λίθον.

Αυτό το οστούν, δηλαδή την σπονδυλική μου στήλη ὃ ἐποίησας ἐν κρυφῇ που την έκανες, την σπονδυλική μου στήλη,ἅμα σύλληψη, ἅμα ἄνθρωπος Πρώτον: κρυφά. Δεύτερον: σε τόπον κρυφό, δηλαδή σε τόπο αφανή.

Μόλις ξεκινάει η ζωή του εμβρύου μέσα στην κοιλιά της μητέρας υπάρχει τίποτε το φανερό; Φαίνεται τίποτε; ἐν κρυφῇ Τόσο ο τρόπος, όσο και ο τόπος.

Και ο τρόπος και ο τόπος, ἐν κρυφῇ. Εισέρχεται το σπέρμα, συναντάει το ωάριον και αρχίζει η σύλληψις. ἅμα σύλληψη, ἅμα ἄνθρωπος. Και εκεί αρχίζει παρακαλώ την ζωή του το έμβρυο.

Ἀλλά ὁ ἥλιος μπορεῖ νά παλιώσῃ, τό Εὐ­αγ­γέ­λιο δεν παλιώνει.

Υπάρχουν, ἀγαπητοί μου, ἄπιστοι καὶ ἄ­θεοι, ποὺ ἀ­νοίγουν τὰ στόματά τους καὶ χλευάζουν τὰ ὅσια καὶ ἱερά, καὶ προσπαθοῦν νὰ ξερριζώσουν ἀπ’ τὶς καρδιὲς τῶν ἀν­θρώ­­πων τὴν πίστη στὸ Θεό.

Μερικοὶ ἀπὸ αὐτοὺς λένε μὲ τρόπο δόλιο· Καλὰ εἶν’ αὐτὰ ποὺ λέει τὸ Εὐαγγέλιο καὶ κηρύττει ἡ ᾿Εκκλησία, ἀλλὰ ποιός τὰ κάνει;… Ὁ λόγος αὐτὸς σπέρνει ἀ­πιστία.

«Ποιός τὰ κάνει;…»· θέ­λουν δηλαδὴ νὰ ποῦν, ὅτι τὸ Εὐαγγέλιο πάλιωσε πλέ­ον. Ἀλλὰ ὁ ἥλιος μπορεῖ νὰ παλιώσῃ, τὸ Εὐ­αγ­γέ­λιο δὲν παλιώνει. Αὐτοὶ δὲν πιστεύουν, γι᾿ αὐ­τὸ θέ­λουν ἕνα καινούργιο «εὐ­αγγέλιο», ἀντιευαγγέ­λιο, «εὐαγγέλιο» τοῦ ἀντιχρίστου. Τί ἔ­χουμε ν’ ἀπαντήσουμε σ᾿ αὐτούς; Ὅτι, καὶ ἕνας ἀκόμη μέσ᾿ στὰ δισεκα­τομ­μύρια ἂν παρουσι­αστῇ νὰ ἐ­φαρμόζῃ τὸ Εὐαγγέλιο, ἀρκεῖ αὐ­τὸς ν’ ἀ­ποδείξῃ, ὅτι ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ Εὐαγγε­λίου εἶ­νε δυνατή. Ἐφ’ ὅσον ἕνας τὸ ἐφήρμοσε, μποροῦν νὰ τὸ ἐφαρμόσουν καὶ οἱ ἄλλοι· διό­τι ὅ­λοι οἱ ἄνθρωποι εἶνε τοῦ αὐτοῦ φυράματος.

᾿Αλλ’ ἐρωτῶ· ἕνας μόνο ἐφήρμοσε τὸ Εὐ­αγγέλιο;

Ὕπνος βαθύς.

Ύπνος βαθύς

Κοιμίζουν τὸν κόσμο. Τὸν ἀφήνουν έτσι, γιὰ νὰ μὴ στενοχωριέται καὶ νὰ διασκεδάζει. Μὴν τυχὸν πείς ότι θὰ γίνει πόλεμος ή ότι θὰ γίνει η Δευτέρα Παρουσία καὶ γι’ αυτὸ πρέπει νὰ ετοιμασθούμε, μὴν τυχὸν στενοχωρηθούν οι άνθρωποι. Σὰν μερικὲς γριὲς πού λένε «μὴ μιλάς γιὰ θάνατο· μόνο γιὰ χαρὲς καὶ γιὰ βαφτίσια νὰ μιλάς», σὰν νὰ μὴν τὶς περιμένει θάνατος. Έτσι νιώθουν μία ψεύτικη χαρά.

Ἡ καλυτέρα προσευχή εἶναι ὅ,τι ἐσύ ἐπινοεῖς ἐκείνην τήν ὥρα.

Η καλυτέρα προσευχή είναι ό,τι εσύ επινοείς εκείνην την ώρα. Δεν είναι μόνον, θέλω να διαβάσουμε Μετάληψη να μεταλάβουμε, τρόπον τινά, αύριο. Α, «από ρυπαρών χειλέων, από βδελυράς καρδίας...»· διαβάζουμε, ούτε καταλαμβάνουμε τι λέμε. Εσύ ο ίδιος να βρεις προσευχή, εσύ ο ίδιος· οπότε καταλαμβάνεις τι λες εις τον Θεό. Αυτό έχει μεγάλη δύναμη, να πούμε, μεγάλη δύναμη!

*ΑΓΙΟΣ ΕΦΡΑΙΜ ΚΑΤΟΥΝΑΚΙΩΤΗΣ*

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2022/01/blog-post_717.html

14 Φεβρουαρίου. Αὐξεντίου ὁσίου (†470). Ἀβραὰμ (ε ́ αἰ.) καὶ Μάρωνος (δ ́ αἰ.) τῶν ὁσίων. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Δευτ. λδ΄ ἑβδ. ἐπιστ. (Β´ Πέτρ. α΄ 20 - β΄ 9).

Β Πε. 1,20          τοῦτο πρῶτον γινώσκοντες, ὅτι πᾶσα προφητεία γραφῆς ἰδίας ἐπιλύσεως οὐ γίνεται.

Β Πε. 1,20                 Υπό την απαραίτητον προϋπόθεσιν ότι τούτο προ παντός πρέπει να γνωρίζετε· ότι κάθε προφητεία της Αγίας Γραφής δεν λύεται και δεν αποσαφηνίζεται κατά την προσωπικήν εκάστου αντίληψιν, αλλά με τον φωτισμόν του Αγίου Πνεύματος.

Ἡ βασιλεία τῶν Οὐρανῶν δέν εἶναι μισθός ἔργων, ἀλλά Χάρις τοῦ Κυρίου, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

ΚΗΡΥΓΜΑ_258. Η βασιλεία των Ουρανών δεν είναι μισθός έργων, αλλά Χάρις του Κυρίου, Τά 200 κεφάλαια περί τοῦ πνευματικοῦ νόμου, Φιλοκαλία τόμος Α', 13-2-2022, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com, http://hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.com

Διὰ πολλῶν θλίψεων δεῖ ἡμᾶς εἰσελθεῖν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Διὰ πολλῶν θλίψεων δεῖ ἡμᾶς εἰσελθεῖν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ, 13-2-2022, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Πάντοτε νά πράττεις τό ἀγαθό κατά δύναμη, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου (Κήρυγμα)

 ΚΗΡΥΓΜΑ_257. Πάντοτε να πράττεις το αγαθό κατά δύναμη, και στον καιρό που χρειάζεται το μεγαλύτερο, μην προτιμάς το μικρότερο, Τά 200 κεφάλαια περί τοῦ πνευματικοῦ νόμου, Φιλοκαλία τόμος Α', 12-2-2022, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com, http://hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.com

Οἱ πράοι διδάσκονται τήν ἀλήθεια ἀπό τόν Κύριο, Β΄, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου (Κήρυγμα)

 ΚΗΡΥΓΜΑ. Οι πράοι διδάσκονται την αλήθεια από τον Κύριο, Τά 200 κεφάλαια περί τοῦ πνευματικοῦ νόμου, Φιλοκαλία τόμος Α', 12-2-2022, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com, http://hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.com

Συνείδηση ἀγαθή βρίσκεται μέ τήν προσευχή, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου (Κήρυγμα)

 ΚΗΡΥΓΜΑ ΣΤΟΝ ΕΣΠΕΡΙΝΟ_. Συνείδηση αγαθή βρίσκεται με την προσευχή. Και προσευχή πάλι καθαρή, με τη συνείδηση, Τά 200 κεφάλαια περί τοῦ πνευματικοῦ νόμου, Φιλοκαλία τόμος Α', 11-2-2022, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com, http://hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.com

Ὁ Ἅγιος Παρθένιος ἐπίσκοπος Λαμψάκου

πηγή: ΕΔΩ

Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΡΘΕΝΙΟΣ

ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΛΑΜΨΑΚΟΥ

Ο άγιος Παρθένιος έζησε κατά τους χρόνους του αγίου Κωνσταντίνου του Μεγάλου (318 μ.Χ). Ήταν γιος του διακόνου Χριστοδούλου της Μελιτουπόλεως στον Ελλήσποντο. Παρότι στερείτο μόρφωσης και δεν μας άφησε συγγράμματα, λόγους και γραπτές παραινέσεις, ωστόσο ο ίδιος παρακολουθούσε με προσοχή στην εκκλησία τα αναγνώσματα από την Αγία Γραφή και από νεαρή ηλικία προσπαθούσε να τα εφαρμόσει στην ζωή του. Έτσι, ό,τι του απέδιδε το επάγγελμα του ψαρά που ασκούσε, το μοίραζε στους φτωχούς χωρίς να κρατά τίποτε για λογαριασμό του. Η αγάπη του προς τον πλησίον έγινε ονομαστή στην περιοχή και ο επίσκοπος Μελιτουπόλεως Φιλητός τον χειροτόνησε πρεσβύτερο παρά την θέλησή του, αναθέτοντάς τον ως καθήκον να περιοδεύει στην επισκοπική περιφέρεια και να επισκέπτεται τους πτωχούς. Η Χάρις του Θεού περίσσευσε τότε σ’ αυτόν με πλήθος θαυμάτων και ιάσεων. Συνάντησε μία ημέρα στον δρόμο του έναν άνθρωπο που ένας ταύρος με το κέρατό του τού είχε βγάλει το μάτι· ο άγιος το ξανάβαλε στην θέση του και τον θεράπευσε. Μιαν άλλη φορά, θεράπευσε μόνο με το σημείο του σταυρού μια γυναίκα που είχε προσβληθεί από ανίατο καρκίνο. Άλλη φορά πάλι, ένας λυσσασμένος σκύλος όρμησε κατά πάνω του· ο άγιος απλώς φύσηξε και τον άφησε νεκρό στον τόπο.

Ενώπιον τόσων αποδείξεων της προς αυτόν έκδηλης θείας εύνοιας, ο μητροπολίτης Κυζίκου Ασχόλιος τον χειροτόνησε επίσκοπο της Λαμψάκου, πόλης που ήταν ακόμη βυθισμένη στην ειδωλολατρία. Με τις νηστείες, τις προσευχές, τα εμπνευσμένα λόγια και το παράδειγμα της ευαγγελικής πολιτείας του, ο άγιος κατάφερε να μεταστρέψει τους κατοίκους. Μετά από επίσκεψη στην αυλή του Μεγάλου Κωνσταντίνου, έλαβε επίσημα την άδεια να καταστρέψει τους αχρείαστους πια ναούς των εθνικών, καθώς και να συλλέξει τα αναγκαία χρήματα για την ανέγερση μιας εκκλησίας, την οποία την αφιέρωσε προς τον Παντοκράτορα Κύριο. Η εκκλησία πράγματι αποπερατώθηκε, έμενε μόνο να μεταφερθεί εκεί μια μεγάλη πλάκα για να καλυφθεί η Αγία Τράπεζα. Ο φθονερός όμως δαίμονας κέντρισε τα βόδια που έσερναν την άμαξα, τα ζώα αφήνιασαν και ο αμαξάς συνεθλίβη αβοήθητος κάτω από τους τροχούς. Ο άγιος αμέσως ανέπεμψε θερμή ικεσία προς τον Κύριο και ο άτυχος αμαξάς επανήλθε στην ζωή.