*Περί Πραότητας*

❈ Λέει ὁ Ἀββᾶς Δωρόθεος: "Ὅποιος μισεῖ ὅσους τόν προσβάλλουν, μισεῖ τήν πραότητα". Ἄν μισεῖς αὐτούς πού σέ προσβάλλουν, μισεῖς τήν πραότητα.

Θέλεις νά γίνεις πρᾶος, δέν θέλεις; Ὅλοι μας δέν θέλουμε νά κόψουμε τόν θυμό μας; Ὁ θυμός θά κοπεῖ, ἄν ἀγαπήσεις αὐτούς πού σέ προσβάλλουν. Ἄν τούς ἀγαπήσεις μέ τήν καρδιά σου, ὄχι μόνο ἐξωτερικά, τότε θά μάθεις τήν πραότητα.

Ἡ πραότητα τί εἶναι; Τό νά μή θυμώνεις ὅταν ὁ ἄλλος σοῦ ἐπιτίθεται, ὅταν ὁ ἄλλος σέ θίγει, ὅταν ὁ ἄλλος σέ προσβάλλει μέ ὁποιοδήποτε τρόπο, σέ κατατρέχει, σέ βρίζει ἤ σέ ἀδικεῖ. Πῶς θά τό μάθεις, ἄν δέν μπεῖς σέ ἕναν πειρασμό τέτοιο; Ἄν ὅλοι μᾶς χαϊδεύουν, τότε ὅλοι ἔχουμε πραότητα. Αὐτή εἶναι ψεύτικη πραότητα. Ἡ ἀληθινή πραότητα φαίνεται ὅταν ὁ ἄλλος σοῦ ἐπιτεθεῖ καί ἐσύ νά μήν ἀντιδρᾶς.

Πνευματικές παραινέσεις Ὁσίου Ἰσαὰκ τοῦ Σύρου

Τοῦ Ἀββᾶ Ἰσαὰκ τοῦ Σύρου

Καὶ ἐὰν δὲν μπορεῖς νὰ νηστεύσεις δυὸ ἡμέρας νήστευσον τουλάχιστον ἕως τὸ ἑσπέρας, καὶ ἐὰν δὲν ἠμπορεῖς πάλιν ἕως τὸ ἑσπέρας φυλάττου τουλάχιστον ἐκ τοῦ χορτασμοῦ τῆς κοιλίας, καὶ ἐὰν δὲν ὑπάρχεις ἅγιος κατὰ τὴν καρδίαν, γίνε καθαρὸς κατὰ τὸ σῶμα. Καὶ ἐὰν δὲν πενθεῖ ἡ καρδία σου ἂς πενθεῖ τὸ πρόσωπόν σου, καὶ ἐὰν δὲν ἠμπορεῖς νὰ ἐλεήσεις ὁμίλει τουλάχιστον ὡς ἁμαρτωλός. Καὶ ἐὰν δὲν ὑπάρχεις εἰρηνοποιὸς μὴ γίνου τουλάχιστον φιλοτάραχος. Καὶ ἐὰν δὲν ὑπάρχεις ἱκανὸς καὶ ἔμπειρος γίνου ἄοκνος κατὰ τὸ φρόνημα. Καὶ ἐὰν δὲν ὑπάρχεις νικητὴς μὴ ὑψηλοφρόνει κατὰ τῶν πταιόντων καὶ ὑπευθύνων. Καὶ ἐὰν δὲν δύνασαι νὰ φράξεις τὸ στόμα τοῦ καταλαλοῦντος κατὰ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ, φύλαξον τουλάχιστον τὸ σὸν καὶ μὴ συμφωνήσεις μετ᾿ αὐτοῦ...

Καθὼς μία δρὰξ ψάμμου πίπτουσα εἰς μεγάλην θάλασσαν χάνεται, οὕτω καὶ τὰ πταίσματα παντὸς ἀνθρώπου ἐνώπιον τῆς ἐλεημοσύνης τοῦ Θεοῦ, καὶ καθὼς διὰ μίας δρακὸς χώματος δὲν φράττεται μία πηγὴ ἥτις ἀναβρύει πολὺ ὕδωρ, οὕτω καὶ ἡ ἐλεημοσύνη τοῦ Θεοῦ δὲν νικᾶται ὑπὸ τῆς κακίας τῶν ἀνθρώπων.

π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος: «Ἄν κανείς θά ‘πρεπε νά φωνάξει καί νά διαμαρτυρηθεῖ σέ πράγματα πού θά ἔπρεπε ἄλλά δέν φωνάζει, ἔ, τότε εἶναι … νερόβραστος»

Απόσπασμα απομαγνητοφωνημένης ομιλίας του μακαριστού γέροντος στις Πράξεις των Αποστόλων [εκφωνήθηκε στον Ιερό Ναό Αγίου Χαραλάμπους Λαρίσης στις 10-03-1991]

[…]Ακόμη, ανοίγοντας ζωηρή συζήτηση ο Παύλος κι ο Βαρνάβας με αυτούς τους εξ Ιουδαίων Χριστιανούς, αναμφισβήτητα μιλούσαν σε υψηλόν τόνον. Δεν ήταν η διάθεσις να ομιλούν σε υψηλό τόνο. Αλλά δεν έχω παρά να σας θυμίσω τον Παύλο εις την Πάφον, ενώπιον του Σεργίου Παύλου, όταν μίλησε έντονα σε εκείνον τον μάγον τον Ελύμα. Και μίλησε σκληρά. Αρκεί να σας πω ότι αυτούς τους εξ Ιουδαίων Χριστιανούς, ο Παύλος τους αποκαλούσε «ψευδαδέλφους». Ακόμη τους αποκαλούσε «κύνες», σκυλιά. Τους απεκάλεσε ακόμη «κακούς εργάτας», κ.ο.κ. ·που δημιουργούσαν προβλήματα διαρκώς στο έργο του ευαγγελισμού των ψυχών.

Έτσι θα λέγαμε, μα, δεν πρέπει ο άνθρωπος να είναι πράος, ήρεμος; Ο ίδιος εξάλλου δεν γράφει, ο Απόστολος: «δοῦλον δὲ Κυρίου οὐ δεῖ μάχεσθαι, ἀλλ᾿ ἤπιον εἶναι πρὸς πάντας»; Στην Β΄προς Τιμόθεον επιστολή; Ότι «ο δούλος του Κυρίου», λέει «δεν πρέπει να μάχεται αλλά να είναι ήπιος, μαλακός, ήπιος, σε μαλακούς τόνους η συμπεριφορά του προς όλους». Αυτό δεν είναι αντιφατικό, όταν πρόκειται να μιλήσομε για θέματα πίστεως. Βέβαια δεν θα βγάλομε την ευγένεια, αλλά δεν θα αφαιρέσομε και την ζωηρότητα. Δεν πρόκειται για τον τρόπο που μάχεται ο κοσμικός και ο ευρισκόμενος μακράν του Θεού. Βεβαίως σε τέτοιες καταστάσεις πρέπει κανείς να είναι ήπιος. Αλλά πρόκειται περί επιμονής και ζωηρών αποδείξεων για την κατανόηση της αληθείας. Τότε πώς θα μιλάμε; Θα μιλάμε μαλακά-μαλακά, όταν ο άλλος δημιουργεί θέματα και προβλήματα; Θα μιλήσομε ζωηρά. Και θα φωνάξομε! Αυτό δεν λυμαίνεται, δεν καταστρέφει την ηπιότητά μας.

Να σας πω και μερικά παραδείγματα. Ο Μωυσής θεωρείται ήπιος άνθρωπος. Ο ήπιος Μωυσής. Κι όμως πόσες φορές ο Μωυσής δεν οργίστηκε εναντίον του λαού! Τι να σας θυμίσω; Να σας θυμίσω που σπάζει τις πλάκες του νόμου, λέγοντας με οργή ότι σε έναν λαό τέτοιο που με τόση ευκαιρία ειδωλατρεί, δεν του αξίζει θεόγραφος νόμος; Τι να σας πω; Όταν με το ραβδί του χτυπάει την πέτρα δύο φορές και λέει: «Μα τι θέλετε επιτέλους, να σας βγάλω νερό από την πέτρα;». Και στάθηκαν η αιτία μάλιστα, επειδή ξεπέρασε κάποιο όριο εδώ ο Μωυσής, να μην μπει μέσα στη γη της επαγγελίας; Και άλλες πολλές περιπτώσεις. Κι όμως ο Μωυσής είναι ο ήπιος, ο πράος. Βέβαια η όλη του γενικά συμπεριφορά ήτο η πραότης. Όμως, υπήρχαν στιγμές που έπρεπε να φωνάξει.

Ἄλλες ἐπαναστάσεις ἀπέτυχαν - Ὁ βίος τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου εἶναι μιά ἀνεξίκακη ἐπανάσταση πού ἔμεινε στούς αἰῶνες

Άλλες επαναστάσεις απέτυχαν – Ο βίος του Αγίου Νεκταρίου είναι μια ανεξίκακη επανάσταση που έμεινε στους αιώνες

Ελευθέριος Ανδρώνης

Χωρίς βία, χωρίς οργή, χωρίς ανταπόδοση στην αδικία, ο Άγιος Νεκτάριος νίκησε την κακία του κόσμου κάνοντας επανάσταση μόνο με την πίστη του

Ο Άγιος Νεκτάριος είναι ένα μυρίπνοο άνθος που φύτρωσε μέσα στην έρημο του κόσμου και με την παρουσία του πλημύρισε με πνευματική ευωδία τους αιώνες. Ένας φωτεινός αστέρας που έλαμψε πάνω από συκοφαντίες, δολοπλοκίες, ταπεινώσεις και πίκρες, και τις κατέκαψε με το φως της αγιοσύνης.

Και αν ακόμα ο Άγιος Νεκτάριος έχει γεμίσει με θαύματα την ανθρωπότητα ως τις μέρες μας, ο κόσμος δεν τον θαυμάζει τόσο πολύ για αυτά, όσο για το πώς στάθηκε ακλόνητος μπροστά στην κακία του κόσμου. Βράχος μπροστά στην ψευτιά του παρόντος «αιώνος του απατεώνος», με το βλέμμα πάντα στραμμένο στον μέλλοντα αιώνα, την Βασιλεία των Ουρανών.

Σε μια κοινωνία ανθρώπων που φωνάζουν πως αδικούνται ακόμα και αν τους αμφισβητείται και η πιο ευτελής αξίωση, ο Άγιος Νεκτάριος μοιάζει ακατανόητος, εξωπραγματικός, υπερκόσμιος. Κι όμως με την βιοτή του απέδειξε πως η ανεξικακία δεν είναι ουτοπία, η συγχώρεση δεν είναι ελάττωμα, η μακροθυμία δεν είναι παθητικότητα.

Ένας αληθινός επαναστάτης της πράξης και του πνεύματος

Ο ένθεος και αγιασμένος άνθρωπος, καίτοι είναι φρόνιμος σαν αμνός, είναι ο πιο αληθινός και ο πιο δυναμικός επαναστάτης. Γιατί η στάση του δυναμιτίζει στον πυρήνα της την εξουσία του εγωκεντρισμού, μιας αντίληψης που ριζώνει σε όλες τις εξουσίες της γης και όλα τα ιδεολογήματα των κοινωνιών. Από την δημιουργία του κόσμου μέχρι και σήμερα, το απατηλό αφήγημα που γκρεμίζει τους ανθρώπους είναι το ίδιο: ότι μπορούν να γίνουν «θεοί» δίχως τον Θεό.

Συχνά πλανιόμαστε, ὅταν πιστεύουμε ὅτι εἴμαστε ὑπομονετικοί καί πρᾶοι. Ἀββᾶ Κασσιανοῦ

Συχνά πλανιόμαστε, όταν πιστεύουμε ότι είμαστε υπομονετικοί και πράοι, επειδή δεν καταδεχόμαστε να απαντήσουμε στην πρόκληση του αδελφού μας.

Πρέπει να ξέρουμε όμως, ότι την ώρα που κρατάμε αυτήν την πικρόχολη σιωπή ή όταν κάνουμε μια κοροϊδευτική χειρονομία, τότε ουσιαστικά χλευάζουμε τους ταραγμένους αδελφούς μας και με αυτό το απαθές προσωπείο τούς εξοργίζουμε, και μάλιστα πολύ περισσότερο από ό,τι θα είχε κάνει η οργισμένη αντίδρασή μας.

Νομίζουμε ότι δεν είμαστε διόλου ένοχοι απέναντι στο Θεό, επειδή δεν απαντήσαμε άσχημα και δεν πέσαμε στα μάτια των ανθρώπων. Στα μάτια του Θεού όμως δεν μετράνε μόνο τα λόγια, αλλά κυρίως και πρωταρχικά αξιολογείται η προαίρεση.

Κατά τον ίδιο τρόπο, σε τίποτα δεν εξυπηρετεί η σιωπή μας την ώρα της αντιδικίας, αν αυτή παίρνει τη θέση της βρισιάς και της αντιλογίας ή αν την συνδυάζουμε με κάποιες χειρονομίες, οι οποίες θα εξοργίσουν ασφαλώς περισσότερο αυτόν που προσπαθούμε να κατευνάσουμε και έτσι θα γίνουμε αιτία της καταστροφής του.

Πραότητα τῆς ψυχῆς. Γέροντας Νικόλαος Γκουργιανωφ

ΠΡΑΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ

Ο Γέροντας επίσης απέφευγε Λογομαχίες καί φιλονικίες

Κάποιοι μη κατανοώντας αύτή την πνευματική κατάστασης της ταπεινής ψυχής τού Αγίου Πατέρα, σκέφτονταν ότι «δε μπορεί να επιμένει»...

Στή συμπεριφορά του ό Πατερούλης ήταν εξαιρετικά σεμνός καί ενθάρρυνε τήν σεμνότητα στους άλλους... Δεν του άρεσε ή αυθάδεια... Ποτέ δεν έκανε απότομες κινήσεις δεν πετούσε πράγματα, δεν έκλεινε με δύναμη τήν πόρτα.

Αν κάποιος αναπαυόταν δίπλα, σιγά-σιγά περνούσε καί ευλογούσε τον άνθρωπο πού κοιμόταν με τα λόγια: «Βοήθα τον Κύριε να αναπαυθεί!»

Μια ιδιαιτερότητα τού Γέροντα ήταν πώς ποτέ δεν έσχιζε τους φακέλους αλλά με προσοχή τούς άνοιγε με ψαλιδάκι.

Δεν έτρωγε με τό πιρούνι, παρά μόνο με τό κουτάλι. Του άρεσε πολύ ή πηχτή φρέσκα κρέμα γάλακτος καί τό ανθόγαλα. Έπαιρνε μερικά κουταλάκια καί έτρωγε σιγά-σιγά.

Δεν ευλογούσε τούς κληρικούς νά κουρεύουν τά μαλλιά καί γένια τους. Μόνο νά ισιώνουν τά μουστάκια γιά νά μην εμποδίσουν τήν ώρα τής Θείας Μεταλήψεως.

ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ-ΟΡΘΡΟΣ-ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΠΡΟΗΓΙΑΣΜΕΝΩΝ Τ. ΔΩΡΩΝ 6-4-2022

https://youtu.be/zgE67sfjxJA

Συν Θεω ζωντανή μετάδοση τώρα:ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ-ΟΡΘΡΟΣ-ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΠΡΟΗΓΙΑΣΜΕΝΩΝ Τ. ΔΩΡΩΝ 6-4-2022

Οἱ πράοι διδάσκονται τήν ἀλήθεια ἀπό τόν Κύριο, Β΄, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου (Κήρυγμα)

 ΚΗΡΥΓΜΑ. Οι πράοι διδάσκονται την αλήθεια από τον Κύριο, Τά 200 κεφάλαια περί τοῦ πνευματικοῦ νόμου, Φιλοκαλία τόμος Α', 12-2-2022, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com, http://hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.com

ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ-ΟΡΘΡΟΣ-ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ 12-2-2022 (β μέρος )

https://youtu.be/qcqQYcD104c

Συν Θεω ζωντανή μετάδοση τώρα: ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ-ΟΡΘΡΟΣ-ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ 12-2-2022 (β μέρος )

Ὁ δρόμος τοῦ Χριστοῦ εἶναι ἕνας...

«Ο δρόμος του Χριστού είναι ένας!

Να αγαπάμε όλους τους ανθρώπους, και αυτούς που μας αγαπούν και αυτούς που μας μισούν!

Να έχετε πραότητα και αν σας προσβάλλει ο άλλος, να μη θέλετε να τον εκδικηθήτε, αλλά να τον συγχωρείτε και να του δείχνετε καλωσύνη!

Και με την αγάπη, που θα του δείξετε, θα τον υποχρεώσετε να σας ζητήσει συγγνώμη, εάν βέβαια είναι άνθρωπος με συνείδηση!

Αὐτοί δέν εἶναι Χριστιανοί, τό καταλάβατε; Αὐτό εἶναι ἀδιαφορία...Ἄλλο πραότητα πνευματική κι ἄλλο πραότητα ἀπό αδιαφορία

Γέροντα τι προϋποθέσεις χρειάζονται για να κατοικήσει στον άνθρωπο το Άγιο Πνεύμα; Αγωνιστικό πνεύμα, ταπείνωση, φιλότιμο, αρχοντιά και θυσία. Το ν'αντιδράσεις για να υπερασπιστείς σοβαρά πνευματικά θέματα, θέματα που αφορούν την πίστη μας, την Ορθοδοξία, αυτό είναι καθήκον σου. Ποιος Άγιος είχε τέτοια χαρά που επιδιώκουν πολλοί Χριστιανοί της εποχής μας που δεν θέλουν ν'ακούσουν τίποτα δυσάρεστο για να μην στενοχωρηθούν, να μη χάσουν την ηρεμία τους.

Περί πραότητος καί ἁπλότητος Ἁγίου Ἰωάννου Κλίμακος

Καλή βέβαια και αξιομακάριστη είναι η απλότης πού έχουν μερικοί έκ φύσεως. Όχι όμως τόσο, όσο η απλότης πού αποκτήθηκε με κόπους και ιδρώτες και με μετεγκεντρισμό της πονηράς φύσεως. Διότι η μέν πρώτη είναι σκεπασμένη και προφυλαγμένη από πολυποίκιλες μεταβολές και πάθη ενώ η Δευτέρα γίνεται πρόξενος της τελείας ταπεινοφροσύνης και πραότητος. Και η μία δεν έχει πολύ μισθό, ενώ η άλλη έχει άπειρο και απροσμέτρητο. 

ΛΟΓΟΣ ΕΙΚΟΣΤΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟΣ Περί πραότητος και απλότητος Αγίου Ιωάννου Κλίμακος

Νά εἶσαι πρᾶος καί νά μήν θυμώνεις...

Γέροντας Εφραίμ Αριζόνας: 

Να είσαι πράος και να μην θυμώνεις, επειδή ο θυμός είναι καρπός της φιλαρέσκειας και της ισχυρογνωμοσύνης, ενώ η πραότητα είναι ο καρπός της ταπεινής καρδιάς και της άρνησης της δικής μας βούλησης.

«Ὁ δρόμος τοῦ Χριστοῦ εἶναι νά ἀγαπᾶμε ὅλους τούς ἀνθρώπους καί αὐτούς, πού μᾶς ἀγαποῦν καί αὐτούς πού μᾶς μισοῦν.

Να έχετε πραότητα και αν σας προσβάλλη ο άλλος, , να μη θέλετε να τον εκδικηθείτε, αλλά να τον συγχωρείτε και να του δείχνετε καλοσύνη. 

Και με την αγάπη, που θα του δείξετε, θα τον υποχρεώσετε να σας ζητήση συγγνώμη, εάν βέβαια είναι άνθρωπος με συνείδηση. 

Ἀλίμονό σου ἄν μείνεις ἄνθρωπος... φρόντισε νά γίνεις Χριστιανός!

Γιατί δεν είμαστε πράοι; Διότι δεν έχουμε τη Χάρη του Πνεύματος του Αγίου, που έχει ως καρπό την πραότητα. 

Ο άνθρωπος που δεν είναι πράος, δεν έχει καμμία σχέση με τον Χριστό. Και όπου δεν υπάρχει πραότητα, δεν υπάρχει κατοικητήριο Πνεύματος Αγίου.

Ο Χριστός είπε σαφώς: "Μάθετε απ' εμού ότι πράος ειμί και ταπεινός τη καρδία". Σου λέει ο άλλος: 

- Μα άνθρωπος είμαι νεύρα έχω, δεν κυκλοφορεί μέσα μου νερό. 

Πῶς θά κατορθώσομε τήν πραότητα. Τά τρία μέρη τῆς ψυχῆς, τό θυμικό, τό ἐπιθυμητικό καί τό λογιστικό

Πώς θα κατορθώσομε την πραότητα. Τα τρία μέρη της ψυχής, το θυμικό, το επιθυμητικό και το λογιστικό.

78. Τούτο θα το κατορθώσεις εύκολα, όταν τα αποφεύγεις όλα και ταυτόχρονα παρακινείς την ψυχή σου στην αγάπη, όταν κρατάς τις περισσότερες φορές σιωπή, τρως με μέτρο και πάντοτε προσεύχεσαι, όπως είπαν οι Πατέρες: «Στο θυμικό μέρος της ψυχής βάλε το χαλινό της αγάπης, το επιθυμητικό μάρανέ το με την εγκράτεια και στο λογιστικό της ψυχής δώσε φτερά με την προσευχή· κι έτσι το φως του νου δε σκοτεινιάζει ποτέ». «Χαλινός του θυμού είναι η σιωπή που γίνεται στην ώρα της· της άλογης επιθυμίας, η μετρημένη τροφή· του δυσκολοκράτητου λογισμού, η μονολόγιστη προσευχή».

Και πάλι: «Τρεις αρετές υπάρχουν, οι οποίες παρέχουν πάντοτε στο νου φως· να μη γνωρίζει κανείς την κακία του άλλου, να υπομένει ατάραχα τις θλίψεις που έρχονται και να κάνει καλό σ' εκείνους που του κάνουν κακό.

Ἡσυχία καρδίας καί Πραότητα

Όποιος θέλει να ησυχάσει στην εντέλεια, πρέπει οπωσδήποτε να είναι πράος στην καρδιά.

77. Εσύ, τέκνον, είναι καιρός τώρα πριν από τ' άλλα και μαζί με τ' άλλα να μάθεις ότι, εκείνος που θέλει να μάθει να τοξεύει καλά, δεν τεντώνει το τόξο χωρίς να βάλει μπροστά του σημάδι· έτσι κι εκείνος που θέλει να μάθει να ησυχάζει, ας έχει σαν σημάδι το να είναι πάντοτε πράος στην καρδιά.

Λέει ο άγιος Ισίδωρος: «Για την κατόρθωση της αρετής δεν αρκεί η άσκηση, αλλά χρειάζεται και η μετριοπάθεια, κατά την άσκηση. Γιατί αν διεξάγομε αγώνα πραότητας και τον εμποδίζομε με την ταραχώδη γνώμη μας, αυτό δεν είναι τίποτε άλλο, παρά ενώ θέλομε να σωθούμε, δε θέλομε να κάνομε εκείνα που χρειάζονται για τη σωτηρία μας».

Και πριν από αυτόν, ο θειότατος Δαβίδ είπε: «Θα οδηγήσει τους πράους στη διάκριση, θα διδάξει στους πράους τους δρόμους Του»(Ψαλμ. 24, 9). Και ο Σειράχ: «Στους πράους αποκαλύπτονται τα μυστήρια».

Λόγος γιά τό πάθος τοῦ Σωτήρα (Ὅσιος Ἐφραίμ ὁ Σύρος)

Φοβούμαι να μιλήσω και να αγγίξω με τη γλώσσα μου τη φοβερή αυτή διήγηση που αναφέρεται στον Σωτήρα· διότι πραγματικά είναι φοβερό να διηγηθώ γι’ αυτή. Ο Κύριός μας παραδόθηκε σήμερα στα χέρια των αμαρτωλών! Για ποιο λόγο λοιπόν παραδόθηκε, αν και ήταν άγιος και αναμάρτητος Δεσπότης; Διότι χωρίς να διαπράξει καμιά αμαρτία παραδόθηκε σήμερα.

Ελάτε, ας προσέξουμε γιατί παραδόθηκε ο Χριστός ο Σωτήρας μας· για μας τους ασεβείς παραδόθηκε ο Δεσπότης. Ποιος λοιπόν δε θα τον θαυμάσει; Ποιος λοιπόν δε θα τον δοξάσει; Αν και αμάρτησαν οι δούλοι, παραδόθηκε ο Δεσπότης, για να ελευθερώσει με τον δικό του θάνατο τους δούλους που αμάρτησαν. Οι γιοι της απώλειας και τα παιδιά του σκότους βγήκαν, μέσα στο σκοτάδι, να συλλάβουν τον ήλιο που έχει τη δύναμη να κάψει με τη φλόγα του όλους σε μια στιγμή.

Γνωρίζοντας λοιπόν ο Δεσπότης τη θρασύτητά τους και την ορμή της οργής τους, παρέδωσε τον εαυτό του στα χέρια των ασεβών με πραότητα και με δική του απόφαση. Και αφού έδεσαν οι άνομοι τον άχραντο Δεσπότη, περιγέλασαν αυτόν που έδεσε τον ισχυρό (τον διάβολο) με άλυτα δεσμά και έλυσε εμάς από τα δεσμά της αμαρτίας. Έπλεξαν επίσης στεφάνι από τα δικά τους αγκάθια, αυτά που καρποφόρησε το αμπέλι των Ιουδαίων. Περιγελώντας τον, τον αποκαλούσαν βασιλιά. Έφτυσαν οι άνομοι στο πρόσωπο του άχραντου, που από το βλέμμα του τρομάζουν συγχρόνως όλες οι δυνάμεις των ουρανών και οι τάξεις των Αγγέλων.

Να, πάλι διακατέχουν την καρδιά μου η λύπη και τα δάκρυα, βλέποντας τον Δεσπότη να ανέχεται τόσο πολύ τον χλευασμό και τις προσβολές, τη μαστίγωση, τους εμπτυσμούς από τους δούλους, τα ραπίσματα. Ελάτε, προσέξτε το μέγεθος της ευσπλαχνίας, την ανεκτικότητα και το έλεος του γλυκού Δεσπότη. Είχε έναν χρήσιμο δούλο στον παράδεισο της τρυφής, και όταν αυτός αμάρτησε, παραδόθηκε στους βασανιστές. Όταν τον είδε λοιπόν ο αγαθός Δεσπότης να λιποψυχά, σπλαχνίσθηκε τον δούλο, και τον ελέησε, και πρόσφερε τον εαυτό του να μαστιγωθεί για χάρη του.

Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης: «Ἡ ὑπομονή καί ἡ πραότητα νά μή σᾶς λείπουν»

«Η υπομονή και η πραότητα να μη σας λείπουν. Μεγάλο πράγμα η υπομονή. Είναι αγάπη και χωρίς αγάπη δεν μπορείς να έχεις υπομονή.»
Πηγή


https://paraklisi.blogspot.com/2020/01/blog-post_948.html

Τρεῖς εἶναι οἱ ἀρετές, τίς ὁποῖες ὅταν δεῖ ὁ νοῦς νά εἶναι μαζί του, πιστεύει ὅτι ἔφτασε στήν ἀθανασία..

Του αββά Ησαΐα

Αν είσαι νέος και δεν έκανες ακόμη την εργασία του σώματος, και ακούσεις για τις υψηλές αρετές των πατέρων, μην ορμίσεις σε αυτές θέλοντας να τις φτάσεις με ανάπαυση. Γιατί δεν έρχονται σ’ εσένα, αν δεν καλλιεργήσεις κατάλληλα το έδαφος, αν όμως το κάνεις αυτό, θα σου έρθουν από μόνες τους.

Τρεις είναι οι αρετές, τις όποιες όταν δει ο νους να είναι μαζί του, πιστεύει ότι έφτασε στην αθανασία: η διάκριση, το να ξεχωρίζει δηλαδή το ένα από το άλλο, η πρόβλεψη όλων πριν συμβούν, και το να μη συγκατατίθεται σε κάποιον άπρεπο λογισμό.

Υπάρχουν άλλες τρεις αρετές, οι όποιες διαρκώς χορηγούν φως στον νου: το να μη βλέπουμε κακία σε άνθρωπο, το να κάνουμε καλό σε εκείνους που μας κάνουν κακό, και το να υπομένουμε ατάραχα όσα μας έρχονται.

Οι τρεις αυτές αρετές γεννούν άλλες τρεις, μεγαλύτερες από αυτές. Το να μη βλέπουμε κακία σε άνθρωπο γεννά την αγάπη, το να κάνουμε καλό σε εκείνους που μας κάνουν κακό οδηγεί στην απόκτηση της ειρήνης, και το να υπομένουμε ατάραχα όσα μας έρχονται προξενεί την πραότητα, σε αυτές τις αρετές αναπαύεται το Πνεύμα του Θεού.