π. Ἀρσένιος Βλιαγκόφτης: "Ἡ «καλή ἀπιστία» τοῦ Θωμᾶ"

 

Ἐκπομπή μέ τόν π. Ἀρσένιο Βλιαγκόφτη [Κυριακή, 1 Μαΐου 2022]


http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr/2022/05/blog-post_1.html#more

Κοίταξε, ἀγαπητέ πῶς τά ἀνθρώπινα μιμοῦνται τήν θάλασσα·

''Κοίταξε, ἀγαπητέ πῶς τὰ ἀνθρώπινα μιμοῦνται τὴν θάλασσα·μήπως ἡ ζωή δὲν εἶναι γεμάτη ἀπὸ ταραχὴ ἐκείνης; Μήπως δὲν βασανιζόμαστε στὴν στεριὰ περισσότερο ἀπὸ τὴ θάλασσα; Μήπως δέν ἐπιτιθέμεθα πιὸ ὸρμητικὰ ἀπὸ τοὺς ἀνέμους ὁ ἕνας ἐναντίον τοῦ ἄλλου; Μήπως τὰ χρήματα δέν μᾶς βάζουν νὰ συγκρουόμαστε μεταξύ μας σὰν καταιγίδες; Μήπως δέν περιφερόμαστε ἐδῶ κι ἐκεῖ σὰν νὰ βρισκόμαστε σἑ θαλασσινὸ σκοτάδι; Αὐτὸς ἐδῶ ἅρπαξε τὸ χωράφι ἐκείνου· ἄλλος ἀφήρεσε τὸ χωράφι ἄλλου· ἄλλος ἐπιθύμησε τὴ γυναίκα τοῦ πλησίον του. Ὁ ἕνας ὁδηγεῖται στὰ δικαστήρια μὲ τὸν γείτονά του γιὰ τὸ νερό· ἄλλος τσακώνεται μὲ τὸν συνιδιοκτήτη του γιὰ τὸν ἀέρα.

Ἄλλοι διαπληκτίζονται γιὰ μερικὰ μέτρα γῆς, καὶ ἄλλοι ἀλληλοβρίζονται γιὰ τὸ κτίσιμο σπιτιῶν· αὐτὸς ἐπιτίθεται νὰ πάρει αὐτὰ ποὺ δέν ἔδωσε, ἐκεῖνος καταφεύγει στὰ δικαστήρια γιὰ νὰ μὴ δώσει αὐτὰ ποὺ πῆρε.

Συλλειτουργοῦσε κάθε νύχτα καί ζοῦσε μέ τήν Ἁγία Τριάδα…Ἅγιος Γέροντας Ἰάκωβος Τσαλίκης τῆς Εὐβοίας . «Ἅγιοι γίνεσθε ὅτι Ἐγὼ ἅγιός εἰμι». (Α’ Πέτρ. α 16).

Ο άγιος γέροντας π.Ιάκωβος (†1991), ζούσε θαυμαστές εμπειρίες…

«Απόψε παιδί μου», αποκάλυψε κάποτε σ’ ένα μοναχό, «συλλειτουργούσα με αγίους και αγγέλους σε θυσιαστήρια που δεν περιγράφονται.

Σαν πεθάνω, να πεις πως κάποιος γέροντας συλλειτουργούσε κάθε νύχτα και ζούσε με την Αγία Τριάδα.»

«Κάθε φορά που προσκομίζω», έλεγε, « βλέπω τις ψυχές που περνούν από μπροστά μου και με παρακαλούν να τις μνημονεύσω. Και να θέλω να τις ξεχάσω δεν μπορώ.

Την ώρα που ο ιερέας βγάζει μερίδες και μνημονεύει τα ονόματα στην αγία πρόθεση, κατεβαίνει άγγελος Κυρίου, παίρνει την μνημόνευση και την πηγαίνει στο θρόνο του Δεσπότη Χριστού σαν προσευχή γι’ αυτούς που μνημονεύθηκαν.

Σκεφτείτε λοιπόν πόσο αξίζει να σας μνημονεύουν στην αγία πρόθεση».

Ἑρμηνεία εἰς τόν Κανόνα ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ - Ὠδή η’

Του Οσίου πατρός ημών Νικοδήμου του Αγιορείτου

Ερμηνεία εις τον Κανόνα

ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗΣ

ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ

Ήτοι της λαμπροφόρου Αναστάσεως του Κυρίου

Ποίημα όντα Ιωάννου του Δαμασκηνού

Ωδή η’. Ο Ειρμός

Αύτη η κλητή, και αγία ημέρα, η μία των σαββάτων, η βασιλίς και κυρία εορτών εορτή, και πανήγυρίς εστι πανηγύρεων, εν η ευλογούμεν, Χριστόν εις τους αιώνας.

Ερμηνεία.

Με πολλά και υψηλά και ένδομα ονόματα και επίθετα ονομάζεται εν τω Τροπαρίω τούτω υπό του Μελωδού η λαμπροφόρος ημέρα της Αναστάσεως του Κυρίου, η και αγία καλουμένη Κυριακή. λέγεται γαρ αύτη κλητή και αγία από τον Μωϋσήν κατά δύο προνόμια. ένα μεν, καθό και ογδόη και τύπος του μέλλοντος αιώνος, και άλλο, καθό είναι ημέρα του Πάσχα. δια το πρώτον μεν λέγει ο Μωϋσής ούτω. «Και η ημέρα η ογδόη κλητή αγία έσται υμίν»(Λευτ. κγ’ 36) . δια το δεύτερον δε λέγει ο αυτός Μωϋσής ταύτα. «Αύται αι εορταί τω Κυρίω κληταί άγιαι, ας καλέσετε αυτάς εν τοις καιροίς αυτών, εν τω πρώτω μηνί εν τη τεσσαρεσκαιδεκάτη ημέρα του μηνός, αναμέσον των εσπερινών Πάσχα τω Κυρίω» (Λευτ. κγ’), ομοίως και η εορτή της Πεντηκοστής, και η εορτη΄της Σκηνοπηγίας (αυτόθι). Τώρα, αν η εορτή του τυπικού Πάσχα ονομάζεται κλητή και αγία, πόσω μάλλον κλητή και αγία πρέπει να ονομάζεται η λαμπροφόρος Κυριακή, ή το αληθινόν και πραγματικόν Πάσχα τον Δεσπότην Χριστόν αναστάντα φέρουσα; Κατά τούτους λοιπόν τους λόγους ωνόμασεν ο Μελωδός κλητήν και αγίαν την λαμπροφόρον ταύτην Κυριακήν του Πάσχα[1].

Ονομάζει δε την Κυριακήν ταύτην ημέραν του Πάσχα και μίαν των Σαββάτων. διότι το Μίαν εδώ Πρώτην δηλοί, καθώς και εν τη Γενέσει ούτως ονομάζεται. «Και εγένετο εσπέρα και εγένετο πρωΐ ημέρα μία» (Γεν. α’ 5). Διατί δε μία αύτη ωνομάσθη και ουχί πρώτη; Διότι αυτή η ημέρα, η Κυριακή δηλαδή, τώρα μεν είναι τύπος του μέλλοντος αιώνος. τότε δε έχει να είναι αυτός εκείνος ο όγδοος αιών, ο ανέσπερον και αδιάδοχον έχων το φως, και μία ημέρα ατελεύτητος ων. όθεν ο μέγας Βασίλειος απορήσας διατί ωνόμασεν αυτήν ο Μωϋσής μίαν και ουχί πρώτην, λέγει. «Ιν’ ουν προς την μέλλουσαν ζωήν την έννοιαν ημών απαγάγη, μίαν ωνόμασε του αιώνος την εικόνα, την απαρχήν των ημερών, την ομήλικα του φωτός, την αγίαν Κυριακήν, την τη αναστάσει του Κυρίου τετιμημένην» . λέγει δε συμφώνως και ο Θεσσαλονίκης θείος Γρηγόριος. «Η Κυριακή των ημερών ουκ ογδόη μόνον εστίν από των προ αυτής αριθμουμένη, αλλά και των μετ’ αυτήν εστί πρώτη, ως είναι ταύτην αυτήν εκείνην εκ περιτροπής την καινήν και πρώτην απασών ημέραν, ην ημείς μεν Κυριακήν καλούμεν, ο δε Μωϋσής ου πρώτην, αλλά μίαν προσηγόρευσεν, ως των άλλων υπεξηρημένην και προοίμιον ούσαν της του μέλλοντος αιώνος μιας και ανεσπέρου ημέρας» (Λόγος εις την Καινήν Κυριακήν). Πρώτη ουν είναι η Κυριακή αύτη των άλλων ημερών της εβδομάδος, αι οποία όλαι παρονομάζονται Σάββατα από της κυρίας ημέρα του Σαββάτου. πρώτη λέγεται και των άλλων εορτών των παρά τη Γραφή Σάββατα ονομαζομένην η Κυριακή του Πάσχα, ως εορτάζουσα την εκ νεκρών Ανάστασιν του Κυρίου επί δι’ αυτής όλου του ανθρωπίνου γένους.

Ὁμιλία εἰς τήν Νέα Κυριακή καί εἰς τόν Ἀπόστολο Θωμᾶ

Ομιλία εις την Νέα Κυριακή και εις τον Απόστολο Θωμά

Αγ. Ιωάννης ο Χρυσόστομος

Έρχομαι επειγόντως να καταβάλω την οφειλή μου. Διότι, αν και είμαι πτωχός, βιάζομαι να αποσπάσω οπωσδήποτε την ευγνωμοσύνη σας. Είχα δώσει υπόσχεση να φανερώσω την απιστία του Θωμά, και τώρα έρχομαι να την εκπληρώσω.

Η πρόθεσίς μου είναι να εξοφλώ πρώτα τις παλαιότερες οφειλές, για να μη με πιέζουν οι τόκοι που συγκεντρώνονται. Συνεργασθείτε μαζί μου στην καταβολή του χρέους, και ικετεύσετε τον Θωμά να ευλογήση τα χείλη μου με την αγία δεξιά του, με την οποίαν ήγγισε την πλευρά του Δεσπότου, ώστε να νευρώση την γλώσσα μου, για να σας εξηγήσω αυτά που ποθείτε. Και εγώ, ενθαρρυνόμενος με τις πρεσβείες του Αποστόλου και μάρτυρος Θωμά, διακηρύττω την αρχικήν αμφιβολία και την τελικήν ομολογία του, η οποία έγινε κρηπίς και Θεμέλιο της Εκκλησίας μας.

Όταν εισήλθε ο Σωτήρ κεκλεισμένων των θυρών εκεί όπου είχαν συγκεντρωθή οι μαθηταί του και εξήλθε πάλι με τον ίδιο τρόπο, απουσίαζε μόνον ο Θωμάς. Ήταν κι αυτό έργο της θείας οικονομίας, ώστε η απουσία του μαθητού να γίνη πρόξενος περισσοτέρας ασφαλείας και βεβαιότητος. Διότι, εάν παρευρίσκετο ο Θωμάς, δεν θα αμφέβαλλε. Και αν δεν αμφέβαλλε, δεν θα ζητούσε να περιεργασθή. Εάν δεν ζητούσε, δεν θα ψηλαφούσε. Και εάν δεν ψηλαφούσε, δεν θα ανεκήρυττε τον Χριστό Κύριον και Θεόν. Εάν δεν τον είχε αποκαλέσει Κύριον και Θεόν, εμείς δεν θα είχαμε διδαχθή να τον δοξολογούμε με τον τρόπον αυτόν. Ώστε και με την απουσία του ο Θωμάς μας ποδηγέτησε προς την αλήθεια και με την παρουσία του ύστερα μας εβεβαίωσε περισσότερο στην πίστη.

5 Μαΐου. Εἰρήνης μεγαλομάρτυρος (β ́ αἰ.). Εὐθυμίου ἐπισκόπου Μαδύτου, Ἐφραὶμ ὁσιομάρτυρος τοῦ νέου (†1426). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Πέμ. β΄ ἑβδ. Πράξ. (Πρξ. δ΄ 23-31).

Πραξ. 4,23         Ἀπολυθέντες δὲ ἦλθον πρὸς τοὺς ἰδίους καὶ ἀπήγγειλαν ὅσα πρὸς αὐτοὺς οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ πρεσβύτεροι εἶπον.

Πραξ. 4,23               Οταν δε οι Απόστολοι απελύθησαν, ήλθαν στους άλλους πιστούς, με τους οποίους στενότατα, ως αδελφοί της αυτής πνευματικής οικογενείας, συνεδέοντο και τους ανήγγειλαν όσα οι αρχιερείς και οι πρεσβύτεροι είχαν είπει εις αυτούς.

Μήν εμπιστευτεῖς στήν Ζωή σου τό πήλινο σῶμα καί μήν ξεθαρρέψεις μαζί του μέχρις ὅτου συναντήσεις τόν Χριστό!

Η αλεπού υποκρίνεται πώς κοιμάται. Ο δαίμων δε και το σώμα υποκρίνονται σοφρωσυνη. Η μεν αλεπού για να εξαπατήσει την όρνιθα .Ο δαίμων για να καταστρέψει την ψυχή.

Μήν εμπιστευτείς στην Ζωή σου το πήλινο σώμα και μήν ξεθαρρέψεις μαζί του μέχρις ότου συναντήσεις τον Χριστό!

Μην παίρνεις θάρρος και νομίζεις ότι λόγω τής εγκράτειας σου θα σωθείς από την πτώση. Κάποιος χωρίς να τρώγει τίποτα έπεσε από τον ουρανό.

Ὁ Κύριος λέει: «Μακάριοι οἱ ἐλεήμονες, γιατί αὐτοί θά ἐλεηθοῦν». Μέ ποιόν τρόπο πρέπει νά μᾶς ἐλεήσει ὁ Κύριος;

Ο Κύριος λέει: «Μακάριοι οι ελεήμονες, γιατί αυτοί θα ελεηθούν». Με ποιον τρόπο πρέπει να μας ελεήσει ο Κύριος; Όχι σε αυτά που είμαστε καλοί, αλλά σε αυτά που αμαρτάνουμε και δείχνουμε αδυναμία.

Ἕνας γέροντας μοῦ εἶπε νά σᾶς πῶ....

 

Ένας γέροντας μου είπε να σας πω:Ο ΘΕΟΣ ΔΕΝ ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΕΤΑΙ ΑΛΛΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΜΟΝΟ ΔΙΑ ΤΗΣ ΤΑΠΕΙΝΩΣΕΩΣ

Posted by PROSKINITIS 

Οἱ μεταθανάτιες ἐμπειρίες τοῦ Γέροντος Νεκταρίου

Οἱ Μ Ε Τ Α Θ Α Ν Α Τ Ι Ε Σ Ε Μ Π Ε Ι Ρ Ι Ε Σ τοῦ Γ Ε Ρ Ο Ν Τ Ο Σ Ν Ε Κ Τ Α Ρ Ι Ο Υ !..

Τό κείμενον εἶναι ἀπόσπασμα ἀπό τό "αὐτοβιογραφικόν" βιβλίον τῶν 330 ἐγχρώμων σελίδων μέ τίτλον

"Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ"

-σελίδες 222 ἕως 228- τό ὁποῖον, συνεχῶς ἐμπλουτιζόμενον, ὑπογράφει ἀπό πολλῶν ἐτῶν ὁ βιογράφος τοῦ Γέροντος Νεκταρίου ΜΑΝΩΛΗΣ ΜΕΛΙΝΟΣ:

Μεγάλη Παρασκευή τοῦ 2016 – ἀκριβῶς ἕναν χρόνο μετά τό συγκλονιστικόν γεγονός- συνομιλοῦμε γιά… ἑκατομμυριοστήν φορά μέσα στά 33 καί πλέον χρόνια τῆς πνευματικῆς ἐπικοινωνίας μας, μέ τόν πολιόν Γέροντα Νεκτάριον στό κελλάκι του. Με αυξημένο αίσθημα ευθύνης καταγράφουμε όσα «είδε και άκουσε» με τα μάτια και τα αυτιά της ψυχής, ένα έτος πριν, όταν βγήκε από τον χωροχρόνο…

-ΜΑΝΩΛΗΣ ΜΕΛΙΝΟΣ: Γέροντα ευλογείτε. Με ζωηρότατον ενδιαφέρον αναμένουμε ν’ αποκαλύψετε την συγκλονιστικήν εμπειρίαν σας· Παρακαλώ…

-ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ: Ο Κύριος να σας ευλογή, αξιότιμε κύριε Μελινέ, αγαπητό μου παιδί, Εκείνος τον Οποίον με όλη την δύναμή μου δοξάζω που σας εφώτισε να συνομιλήσουμε γι’ αυτήν την μεγάλην Ημέρα, για να καταγράψετε με την πασίγνωστη συγγραφική σας δεινότητα και σοβαρότητα και αυτήν την εμπειρία μου –περιβάλλοντάς την με την εξαιρετική θεολογική κατάρτισή σας- ώστε ν’ αποτυπωθή και αυτή στο βιβλίον «Ο Γέροντας Νεκτάριος» που επίσης Εκείνος σας εφώτισε και συνεγράψατε, καλώντας σας να το πράξετε δια του τότε ποιμενάρχου μου Σεβασμιωτάτου Αγαθονίκου ο οποίος και το προλόγισεν. Επί τη ευκαιρία επιτρέψατέ μου να αναφέρω εν απόσπασμα από την «Πνευματικήν Διαθήκη μου» που έγραψα και υπέγραψα και δημοσιεύεται στις σελίδες 304-307 του ως άνω βιβλίου: «…Διαθήκη μου ας θεωρηθή το ανά χείρας βιβλίον (σ.σ. “O Γέροντας Νεκτάριος”) εις το οποίον αποτυπώνεται η ανηφορική ζωή μου, οι αγώνες και αγωνίες μου, οι θέσεις και διαθέσεις μου. Με εκπροσωπεί και με εκφράζει πλήρως!

Ὁ ῞Αγιος δὲν ἤθελε χρήματα μὲ ἐπιτόκιο...

ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ - ΕΔΩ

ὁ ῞Αγιος δὲν ἤθελε χρήματα μὲ ἐπιτόκιο...

ΠΗΓΗ:ΕΔΩ

Θὰ σᾶς ἀναφέρω ἕνα γεγονὸς ποὺ συνέβη πρὶν ἀπὸ δέκα χρόνια καὶ δείχνει τὴ βαθιὰ εὐλάβεια ἀλλὰ καὶ οἰκειότητα τοῦ λαοῦ πρὸς τοὺς ῾Αγίους του.

῞Ενας καημένος φτωχὸς ποὺ δὲν μποροῦσε νὰ ζήσει στὰ βουνὰ τοῦ Μαυροβουνίου θέλησε νὰ πάει στὴν ᾿Αμερική, ἀλλὰ δὲν εἶχε τὰ χρήματα γιὰ τὸ εἰσιτήριο. ῏Ηρθε λοιπὸν στὸν ῞Αγιο Βασίλειο, στάθηκε μπροστὰ στὴ λάρνακα ὅπου εἶναι τὸ σῶμα του καὶ εἶπε:

“῞Αγιέ μου, θὰ πάρω ἀπὸ σένα χρήματα γιὰ νὰ πληρώσω τὸ πλοῖο μέχρι τὴν ᾿Αμερικὴ καὶ θὰ σοῦ τὰ ἐπιστρέψω διπλάσια”.

῎Εβαλε τὸ χέρι του στὸ κιβώτιο ποὺ ἦταν τὰ χρήματα καὶ πῆρε… Τὰ πῆρε μὲ τὴ συμφωνία τοῦ ῾Αγίου, ὑποσχέθηκε ὅτι θὰ τὰ ἐπιστρέψει. Τὸ κιβώτιο εἶναι ἀνοιχτὸ καὶ ὁ λαὸς ἀφήνει μέσα τὰ χρήματα ποὺ θέλει. Τὰ πῆρε ἀπὸ τὰ πόδια τοῦ ῾Αγίου…

Λοιπὸν σὲ δυὸ χρόνια ἔστειλε τὰ χρήματα στὸν κουμπάρο του, ποὺ δὲν ἤξερε τίποτα, γράφοντάς του:

“Νὰ πᾶς νὰ τὰ βάλεις στὸ κιβώτιο τοῦ ῾Αγίου Βασιλείου”.

Πῆγε ὁ κουμπάρος νὰ τὰ βάλει στὸ κιβώτιο, ἀλλὰ μόλις τὰ ᾿βαλε, τὰ μισὰ ἔπεσαν κάτω.

«Δὲν ἐπιτρέπονται ἀπὸ τοὺς Ἱεροὺς Κανόνες οἱ καινοτομίες στὴν Θεία Λατρεία» Ἀρχιμανδρίτου Σάββα Ἁγιορείτου

«Δὲν ἐπιτρέπονται ἀπὸ τοὺς Ἱεροὺς Κανόνες οἱ καινοτομίες στὴν Θεία Λατρεία»

Ἀρχιμανδρίτου Σάββα Ἁγιορείτου

Ἀπόσπασμα 26/10/20

…Ὑπάρχει ἡ ἰδέα ὅτι φορᾶμε τὴν μάσκα ἀπὸ ἀγάπη στὸν ἀδελφὸ καὶ ὅποιος δὲν τὴν φοράει, εἶναι μεγάλος ἐγωϊστής. Τί πρέπει νὰ κάνουμε; Τί νὰ ἀπαντήσουμε σ’ αὐτό; Αὐτὴ εἶναι ἡ ἐρώτηση. Ἡ ἀπάντηση εἶναι ὅτι ἀπὸ ἀγάπη δὲν τὴν φορᾶμε τὴν μάσκα. Γιατί; Γιατὶ ἡ μάσκα εἶναι μία μουτζούρα, εἶναι ἕνα φίμωτρο, εἶναι μία κάλυψη τῆς εἰκόνας τοῦ Θεοῦ ποὺ εἶναι τὸ πρόσωπό μας. Ὅπως δὲν ἐπιτρέπεται νὰ καλύψουμε μία Εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ μας, τῆς Παναγίας μας, ἔτσι δὲν ἐπιτρέπεται νὰ καλύπτεται τὸ ἀνθρώπινο πρόσωπο, γιατὶ κατ’ ἐξοχὴν στὸ ἀνθρώπινο πρόσωπο φανερώνεται ὁ Χριστός, ὁ Θεός. Λέμε, εἴμαστε κοινωνία προσώπων· προσωπικὴ κοινωνία ἔχουμε καὶ μὲ τὸν Θεὸ καὶ μεταξύ μας, ποὺ σημαίνει ὁ ἕνας βλέπει τὸ πρόσωπο τοῦ ἄλλου. Ἄν καλύπτεις τὸ πρόσωπό σου, χάνεται ἡ κοινωνία. Τί λέμε μέσα στὴν Ἁγία μας Ἐκκλησία; Λέει στὴν Ἁγία Γραφὴ ὁ Ἀπόστολος, «ἀνακεκαλυμμένῳ προσώπῳ βλέπουμε τὴν δόξα τοῦ Θεοῦ» (Β‘ Κορινθ. 3, 18).

Σὲ καμμιὰ περίπτωση! Μποροῦμε νὰ φανταστοῦμε τὸν Ἅγιο Παῒσιο νὰ φοράει μάσκα ἤ τὸν Ἅγιο Πορφύριο; Τί λέτε; Θὰ φοροῦσε ὁ Ἅγιος Παῒσιος μάσκα; Οὔτε νὰ τὸ φανταστοῦμε δὲν μποροῦμε αὐτὸ τὸ πράγμα! Σὲ καμμιὰ περίπτωση! Καὶ θὰ λέγαμε ὅτι δὲν εἶχε ἀγάπη ὁ Ἅγιος Παΐσιος; Μά, ἀκριβῶς, ἐπειδὴ ἔχει ἀγάπη, τὴν ἐν Χριστῷ ἀγάπη ποὺ ἐμπνέει στὸν ἄλλον τὴν ἀλήθεια! Ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται νὰ καλύπτουμε τὸ ἀνθρώπινο πρόσωπο, τὸ πρόσωπό μας ποὺ εἶναι εἰκόνα Θεοῦ. Εἶναι μιὰ βλασφημία στὴν Ἁγία Τριάδα αὐτό, στὸ ‘κατ’ εἰκόνα’. Εἶναι μιὰ ἀπαξίωση τοῦ ‘κατ’ εἰκόνα’ νὰ κρύβουμε τὸ πρόσωπό μας καὶ εἶναι ἕνα τεκμήριο δουλείας, μία ἀπόδειξη ὅτι εἴμαστε δούλοι· ἔτσι καλύπτανε, φοράγανε μάσκα στοὺς δούλους τὰ ἀφεντικά τους.

Κάποιες ἀπό τίς κατηγορίες κατά τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου στόν Πατριάρχη Σωφρόνιο

Κάποιες ἀπὸ τὶς κατηγορίες κατὰ τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου στὸν Πατριάρχη Σωφρόνιο ἀπὸ τοὺς "αὐλικοὺς" τοῦ ἡλικιωμένου Πατριάρχη....

"....φέρει παρωπίδες. Δὲν βλέπει τίποτα πέρα ἀπὸ τὸν ἀσκητικὸ βίο. Νομίζει ὅτι ζεῖ στὴν ἐποχὴ τῶν Πατέρων. Εἶναι ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ κάποτε ὀνομάσατε (ὁ Πατριάρχης Σωφρόνιος) "ψυχοσῶστες"...

Ἄν λάβει τὸ ἀξίωμα τοῦ Πατριαρχικοῦ θρόνου, τὸ πᾶν θὰ ἐξανεμηθεῖ, θὰ μοιραστεῖ σὲ ξυπόλητους καὶ φελάχους καὶ τὰ ταμεῖα θὰ βρεθοῦν ἄδεια...

...κάτι μισοκουβέντες μὲ τὶς μορφονιὲς ποὺ κουβαλιοῦνται νύχτα καὶ χαράματα, δῆθεν γιὰ ἐξομολόγηση, κάτι ὑπονοούμενα στὶς θαυμάστριες τῶν κηρυγμάτων...

Μηνύματα τῆς Ἀναστάσεως.

«Πολλές όμορφες σκέψεις και συναισθήματα ξυπνούν την άνοιξη στις ψυχές μας! Αλλά πάνω από όλα μας δίνει τρία ακόμη σημαντικά μαθήματα: α) Η άνοιξη μας θυμίζει τη δημιουργία του κόσμου, την πρώτη μας κατάσταση και την πτώση μας.