ΟΤΑΝ Η «ΑΓΑΠΟΛΟΓΙΑ» ΕΠΙΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΗΝ ΣΩΖΟΥΣΑ ΑΛΗΘΕΙΑ! (Σχόλιο σὲ ἄρθρο «ἀγαπολόγου» ὀρθοδόξου κληρικοῦ)

(ΑΠΕ-ΜΠΕ/EPA/VATICAN MEDIA)

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 12η Μαΐου 2025

ΟΤΑΝ Η «ΑΓΑΠΟΛΟΓΙΑ» ΕΠΙΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΗΝ ΣΩΖΟΥΣΑ ΑΛΗΘΕΙΑ!

(Σχόλιο σε άρθρο «αγαπολόγου» ορθοδόξου κληρικού)

Ο θρησκευτικός συγκρητισμός συνεχίζει να εισβάλλει δυναμικά στο πλήρωμα της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας μας, ως μια επιδημική πνευματική νόσος, με δραματικές επιπτώσεις στους πιστούς, οι οποίοι δεν έχουν τη δυνατότητα να διακρίνουν τις διαφορές μεταξύ αλήθειας και πλάνης. Όπως είναι γνωστό, βασική αρχή της χριστιανικής μας πίστεως είναι ότι η σωτηρία είναι συνώνυμη με την αλήθεια.

Όπως είχαμε τονίσει σε προηγούμενη ανακοίνωσή μας, απαραίτητη προϋπόθεση για τον αγιασμό του ανθρώπου είναι η μετοχή του στην αλήθεια, σύμφωνα με τον λόγο του Χριστού: «ἁγίασον αὐτοὺς ἐν τῇ ἀληθείᾳ σου· ὁ λόγος ὁ σὸς ἀλήθειά ἐστι. … ἵνα καὶ αὐτοὶ ὦσιν ἡγιασμένοι ἐν ἀληθείᾳ» (Ιωάν.17,17,19). Έτσι «ὁ τὸν λόγον μου ἀκούων καὶ πιστεύων τῷ πέμψαντί με ἔχει ζωὴν αἰώνιον, καὶ εἰς κρίσιν οὐκ ἔρχεται, ἀλλὰ μεταβέβηκεν ἐκ τοῦ θανάτου εἰς τὴν ζωήν» (Ιωάν.5,24) και αντίθετα, «ὁ ἀθετῶν ἐμὲ καὶ μὴ λαμβάνων τὰ ρήματά μου, ἔχει τὸν κρίνοντα αὐτόν· … ἐκεῖνος (ο Πατήρ) κρινεῖ αὐτὸν ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ» (Ιωάν.12,48). Όταν μετέχουμε της αλήθειας λαμβάνουμε πλούτο αδαπάνητο, όπως μας διαβεβαίωσε ο Απόστολος Παύλος: «γινώσκετε γὰρ τὴν χάριν τοῦ Κυρίου ἡμῶν ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ, ὅτι δι᾿ ὑμᾶς ἐπτώχευσε πλούσιος ὤν, ἵνα ὑμεῖς τῇ ἐκείνου πτωχείᾳ πλουτήσητε» (Β΄Κορ.8,9).

Πού μπορούμε να βρούμε και να βιώσουμε την σώζουσα αλήθεια; Μόνο στην Εκκλησία του Χριστού, η οποία είναι «στύλος και εδραίωμα της αληθείας» (Α΄ Τιμ. 3,15), ως το τεθεωμένο Σώμα Του και κεφαλή ο Ίδιος (Κολ.1,18) και αέναος διδάσκαλός της ο Παράκλητος το Πνεύμα της αληθείας, το Οποίο την οδηγεί «εις πάσαν την αλήθειαν» (Ιωάν16,17). Γι’ αυτό δεν μπορεί να σφάλει. Μόνον αυτή μπορεί να είναι αλάθητη και κανένα ανθρώπινο πρόσωπο, το οποίο, όταν αυτονομηθεί από την Εκκλησία διατυπώνει δικής του εμπνεύσεως διδασκαλίες, «αιρέσεις απωλείας» (Β΄ Πέτρ.2,1) κατά τον Απόστολο Πέτρο. Και πράγματι είναι αιρέσεις απωλείας, διότι είναι σπέρματα του διαβόλου, για την ματαίωση της σωτηρίας[1].

Με λύπη και ανησυχία παρατηρούμε πως πάμπολλα υψηλά ιστάμενα εκκλησιαστικά πρόσωπα έχουν επηρεαστεί από τον σύγχρονο περιρρέοντα θρησκευτικό συγκρητισμό, έχοντας πειστεί ότι «η αλήθεια δεν είναι προνόμιο της Ορθοδόξου Εκκλησίας», αλλά βρίσκεται και εκτός αυτής, στις αιρέσεις, ακόμα και στις θρησκείες του κόσμου! Ένα πραγματικά δαιμονικής εμπνεύσεως «δόγμα» το οποίο αναιρεί την αποκλειστικότητα της εν Χριστώ σωτηρίας και την μοναδικότητα της Εκκλησίας να είναι η κιβωτός της σωτηρίας των ανθρώπων.

Ἡ χριστιανική ἀγάπη καί ἡ ἀγαπολογία τῶν ἡμερῶν μας

Ἱερεύς Σωτήριος Ὀ. Ἀθανασούλιας

Ἡ χριστιανική ἀγάπη καί ἡ ἀγαπολογία τῶν ἡμερῶν μας

Μιά ματιά στή σύγχρονη πραγματικότητα

Στίς μέρες μας γίνεται πολύς λόγος περί ἀγάπης, πολύ περισσότερο ἴσως ἀπό κάθε ἄλλη ἐποχή. Ὅλοι σχεδόν μιλοῦν γιά ἀγάπη. Ὡστόσο, ἡ ἔντονη ἀγαπολογία τῶν ἡμερῶν μας, οὔτε μέ τήν αὐθεντική ἀγάπη ἔχει κάποια σχέση, ὅπως θά δοῦμε, οὔτε μέ τά δεδομένα τῆς πραγματικότητας συνάδει. Γιά τήν ἀκρίβεια, ἡ ἐποχή μας χαρακτηρίζεται ἀπό παντελῆ σχεδόν ἔλλειψη αὐτῆς τῆς ἀρετῆς. Τό βεβαιώνουν οἱ συνεχιζόμενοι μέ ἀμείωτη ἔνταση πόλεμοι, ἡ συστηματική ἐκμετάλλευση καί ἐξαθλίωση τῶν λαῶν, ἡ μαζοποίηση τῶν κοινωνιῶν, ἡ ἔξαρση τῶν κοινωνικῶν προβλημάτων, ἡ ψυχρότητα τῶν ἀνθρωπίνων σχέσεων, ἡ ἀπομόνωση τῶν ἀνθρώπων, ἡ ἀδιαφορία γιά τόν πλησίον καί πολλά ἄλλα. Ποιοῖ, ὅμως, ὁμιλοῦν σήμερα περί ἀγάπης καί μέ ποιόν τρόπο;

Ὁπωσδήποτε, ὁμιλεῖ ἡ Ἐκκλησία, ἡ ὁποία, ὅπως πάντα, ἐπιχειρεῖ νά μεταφέρει τό μήνυμα τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ στόν σύγχρονο κόσμο. Ὁ Κύριος μίλησε γιά τήν «καινή (νέα) ἐντολή», πού ἔδωσε στόν κόσμο, τήν ἐντολή τῆς ἀγάπης (τό «ἀγαπᾶτε ἀλλήλους», Ἰω. 13,34). Σέ ἄλλη περίπτωση, ὅταν τόν ρώτησαν γιά τή μεγαλύτερη ἐντολή, εἷπε ὅτι πρώτη καί μεγάλη ἐντολή εἶναι τό νά ἀγαπήσεις τόν Θεό μέ ὅλη σου τήν ὕπαρξη. Καί δεύτερη, ὅμοια μέ τήν πρώτη, εἶναι τό νά ἀγαπήσεις τόν πλησίον σου, ὅπως τόν ἑαυτό σου. Ἀπό αὐτές τίς δύο ἐντολές ἐξαρτῶνται «ὅλος ὁ Νόμος καί οἱ Προφῆται» (Ματθ. 22, 35-40), δηλ. ὅλες οἱ ἄλλες ἐντολές ἤ ἀρετές. Σέ ὁλόκληρη τήν Καινή Διαθήκη καί σέ ἄλλα ἱερά κείμενα τῆς Ἐκκλησίας συνεχῶς προβάλλεται ἡ ἀγάπη, ὡς κορυφαία χριστιανική ἀρετή.

«Τήν ἀγάπη ὅλοι τήν θέλουνε, ἀλλά παραπάνω ἀπό τήν ἀγάπη ὑπάρχει ἡ ἀλήθεια»

«Την αγάπη όλοι την θέλουνε, αλλά παραπάνω από την αγάπη υπάρχει η αλήθεια»

Δημήτριος Παναγόπουλος- Ιεροκήρυκας (1916 – 1982)

Οι ημέρες αυτές μας βρίσκουν, εμάς τους Ορθοδόξους σε μια αναταραχή αναφορικώς με το θέμα της πίστεώς μας. Δίδουμε εξετάσεις αυτές τις ημέρες και είναι ανάγκη να το προσέξουμε, διότι γίνεται μια πολύ μεγάλη προπαγάνδα και προσπάθεια «επανασυγκολλήσεως» με τους Παπικούς, όμως εις βάρος της αληθείας.

Θα είναι κακός ο άνθρωπος που δεν αγαπάει, αλλά θα είναι κακός και αυτός που συμφωνεί, εκεί που δεν πρέπει να συμφωνήσει. Διότι άλλο αγάπη και άλλο συμφωνία. Σε αγαπώ γιατί είσαι άνθρωπος, γιατί φέρεις την εικών του Θεού, δεν συμφωνώ όμως με τα λάθη σου, με την αίρεσή σου. Έχω υποχρέωση να μην συμφωνήσω. Θα με ζητήσει λόγο ο Θεός.

Άλλο να σε αγαπώ, έστω και αν είσαι Μωαμεθανός, αν είσαι Παπικός, αν είσαι Βουδιστής κ.λπ. αλλά στις δοξασίες σου έχω το δικαίωμα να μην συμφωνήσω μαζί σου. Αυτό είναι το εξεταστέο. Δεν είναι το αν σε αγαπώ.

Την αγάπη όλοι την θέλουνε, αλλά παραπάνω από την αγάπη υπάρχει η αλήθεια. Εφόσον δεν υπάρχει η αλήθεια μέσα στη αγάπη, η αγάπη πλέον γίνεται ψέμα.

Ἡ ἀγαπολογία τῶν Οἰκουμενιστῶν

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2021/10/blog-post_93

ΟΙ ΑΓΑΠΟΛΟΓΟΙ THΣ ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑΣ, ΠΕΤΟΥΝ ΤΑ ΔΟΓΜΑΤΑ, ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΒΑΣΗ & ΑΠΟ ΟΛΟ ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΚΡΑΤΟΥΝ ΜΟΝΟ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ!!! ΑΛΛΑ ΑΝ ΑΦΑΙΡΈΣΙΣ ΤΗΝ ΒΑΣΗ Η ΚΟΡΥΦΗ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΤΑΘΗ. ΕΑΝ ΑΦΑΙΡΕΣΗΣ ΤΑ ΔΟΓΜΑΤΑ, ΤΟ ΑΓΑΠΑΤΕ ΑΛΛΉΛΟΥΣ ΘΑ ΚΑΤΑΝΤΗΣΗ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΚΑΙ ΕΚΕΙ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΟΔΗΓΗΣΟΥΝ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟ

ΟΙ ΑΓΑΠΟΛΟΓΟΙ THΣ ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑΣ, ΠΕΤΟΥΝ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ, ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΒΑΣΗ & ΑΠΟ ΟΛΟ ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΚΡΑΤΟΥΝ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ!!!

______

______

Μικρο απόσπασμα ομιλίας του Μητροπολίτου Φλωρίνης
π. Αυγουστίνου Καντιώτου. ‘Εγινε στις 29.6.1968

ΠΣΤΙΣ ΔΙ’ ΑΓΑΠΗΣ ΕΝΕΡΓΟΥΜΕΝΗ (ΓΑΛ. 5, 6)

Πίστι είναι τα δόγματα, τᾳ οποια δεν χωρίζονται από την αγάπη. Στην εποχή μας οι μοντέρνοι θεολόγοι τα χωρίζουν. Και στο Σύνταγμα αυτό θέλουν να κάνουν, να τα χωρίσουν.
Εμεῖς λέει το Κράτος το Ελληνικό θα προστατεύσουμε μόνο τα δόγματα, όσο τα άλλα, την ηθική, την μοντέρνα ηθική, θά κρατήσουμε λέει από όλο το Ευαγγέλιο μόνο το αγαπᾶτε αλλήλους!!! Θα κρατήσουν, λένε, το αγαπᾶτε αλλήλους, που είναι η κορυφή τοῦ Ολύμπου. Δεν μπορεῖ να μείνη η κορυφή στην θέσι της, αν πριονίσης το βουνό ολόκληρο! Υπάρχει η κορυφή, διότι υπάρχει ολόκληρος ο όγκος τοῦ βουνοῦ. Και υπάρχει το αγαπάτε αλλήλους, γιατί υπάρχουν δόγματα. Εάν αφαιρέσης τα δόγματα, το αγαπᾶτε αλλήλους θα καταντήση σεξουαλικό σύστημα και εκεῖ θέλουν να καταντήση ο χριστιανισμός.

«Νερόβραστος κόσμος:Μήν τυχόν πεῖς ὅτι θά γίνει πόλεμος...Ἤ μήν πεῖς στούς αἱρετικούς ὅτι εἶναι στήν πλάνη, γιά νά δείξουμε ἀγάπη!.Ἅγιος Παϊσιος ὁ Ἁγιορείτης

Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο

Γέρ. Παϊσίου Ἁγιορείτου «Λόγοι»,

τ. Β´, “Πνευματικὴ Ἀφύπνιση”,

ἔκδ. Ἱ. Ἡσυχαστήριον “Εὐαγγελ. Ἰω. Θεολόγος”,

Σουρωτή Θεσσαλονίκης, 1999,

σελ. 45-46

Κοιμίζουν τὸν κόσμο

– Γέροντα, πῶς θὰ βοηθηθοῦν οἱ ἄνθρωποι μὲ τόσα ποὺ γίνονται στὸν κόσμο;

– Ἐκεῖνος ποὺ θέλει νὰ βοηθηθεῖ, βοηθιέται μὲ τιποτένια πράγματα. Π.χ. κουνιέται ἕνα κανδήλι ἢ κουνιέται ὁ ἴδιος ὁλόκληρος μὲ ἕναν σεισμὸ καὶ συνέρχεται. Ὅσοι δὲν πιστεύουν, γίνονται χειρότεροι, ὅταν ἀκοῦν ὅτι θὰ γίνει πόλεμος ἢ κάποια καταστροφή. «Δῶσ’ του, σοῦ λέει, νὰ γλεντήσουμε, γιατί χάνουμε τὴν ζωή», ὁπότε τὸ ρίχνουν τελείως ἔξω. Ἄλλοτε ἀκόμη καὶ οἱ ἀδιάφοροι, ὅταν ἄκουγαν λ.χ. ὅτι θὰ γίνει πόλεμος, συνέρχονταν καὶ ἄλλαζαν ζωή. Τώρα εἶναι πολὺ λίγοι αὐτοί. Παλιὰ τὸ ἔθνος μας ζοῦσε πνευματικά, γι’ αὐτὸ καὶ ὁ Θεὸς τὸ εὐλογοῦσε καὶ οἱ Ἅγιοί μας βοηθοῦσαν μὲ θαυμαστὸ τρόπο, καὶ νικούσαμε τοὺς ἐχθρούς μας, οἱ ὁποῖοι πάντοτε ἦταν περισσότεροι ἀπὸ ἐμᾶς. Σήμερα λέμε πὼς εἴμαστε Ὀρθόδοξοι, ἀλλὰ δυστυχῶς συχνὰ μόνον τὸ ὄνομα «Ὀρθόδοξος» ἔχουμε καὶ ὄχι ζωὴ ὀρθόδοξη. Ρώτησα ἕναν Πνευματικὸ μὲ κοινωνικὴ δράση, μὲ ἕνα σωρὸ πνευματικοπαίδια κ.λπ.: «Τί ξέρεις γιὰ μία βλάσφημη ταινία;».

Ἀγαπολογία...

 http://apantaortodoxias.blogspot.com/2018/09/blog-post_3.html?m=1

(†) Γέροντος Ἀναστασίου Κουδουμιανοῦ: Ἡ ἀγαπολογία τῶν «θεολογούντων» ἄνευ Θεοῦ…

 Eις μνημόσυνον αιώνιον του Γέροντος Αναστασίου Κουδουμιανού που εκοιμήθη οσιακώς στις 2 Δεκεμβρίου 2013. (παράθεμα από συνέντευξη του Γέροντα).

 

Όταν γεννήθηκε ο Χριστός είχαμε σαν αχαρακτηριστικό γνώρισμα στους «θεολογούντες» άνευ Θεού της εποχής εκείνης, στείρα εκνομίκευση της πίστεως, την υποκρισία θεμελιωμένη πάνω στις εξωτερικές διατάξεις του Μωσαϊκού Νόμου.

Σήμερα έχουμε την εκφιλοσόφηση του Ευαγγελίου, τον πλήρη αντινομισμό της πίστεως, την υποκρισία βασιζομένη στον περί αγάπης νόμο! Μιας αγάπης ιδεολογικοποιημένης και όχι βιωματικής, γιατί βασίζεται στην αμνήστευση των παθών κατά απομίμηση των διατάξεων του βοθρικού Κορανίου και όχι στη μετοχή μέσω σταυρικής πορείας στην Άκτιστη Χάρη του Θεού που είναι γνήσια Αγάπη. Έχουμε ένα επιθετικό «αγαπισμό», γιατί είναι ιδέα που κατοχυρώνει πάθη, δεν είναι βίωμα που αποκρυπτογραφεί εσωτερική αναγέννηση…Άλλο αγάπη έστω σαν έμπνευση ασκητικής προσπάθειας να προσλάβω απαθώς τον συνάνθρωπο σαν ομοσύστατο αδελφό, σαν εικόνα Θεού και άλλο αγαπολογία που δείχνει ανασφάλεια και ψυχική ανισορροπία και επιβάλλει με ένα σπασμωδικό τρόπο τον περί αγάπης νόμο, ακριβώς για να κατοχυρώσει ιδεολογικά το ασταύρωτο της νοσηρής ανθρώπινης παθολογίας…

Σχολιασμός προσφάτου Διεθνοῦς Οἰκουμενιστικοῦ Συνεδρίου.

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 29^η Σεπτεμβρίου 2014

Η ΕΝΣΑΡΚΗ ΕΙΡΗΝΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΙ Η ΕΙΡΗΝΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Σχολιασμός προσφάτου Διεθνούς Οικουμενιστικού Συνεδρίου.

Με θλίψη και ανησυχία παρακολουθούμε τα τεκταινόμενα στο χώρο του Οικουμενισμού, όπου η εκτροπή στον θρησκευτικό συγκρητισμό είναι καταιγιστική. Αφορμή για την επιβεβλημένη αυτή ανακοίνωσή μας, μας έδωσε μια νέα σοβαρή πρόκληση από μέρους «Ορθοδόξων» θιασωτών του Οικουμενισμού. Πρόκειται για το «22^ο Διεθνές Οικουμενιστικό Συνέδριο Ορθόδοξης Πνευματικότητας», το οποίο διοργανώθηκε από την παπική «μοναστική» αδελφότητα του Μποζέ (Bose), από τις 3 έως τις 6 Σεπτεμβρίου 2014. Θέμα του φετινού Συνεδρίου: «Μακάριοι  οι ειρηνοποιοί (Ματθ.5,9)».

Περισσότεροι από διακόσιοι σύνεδροι απ’όλο τον κόσμο, εκπρόσωποι των Ορθοδόξων Εκκλησιών, υψηλόβαθμα στελέχη της Παπισμού καθώς και μέλη Προτεσταντικών Ομολογιών συναντήθηκαν κατά τη διάρκεια των τετραημέρων εργασιών του Συνέδριου, συζήτησαν, αντάλλαξαν θέσεις και απόψεις και προβληματίστηκαν σχετικά με το ευαγγελικό μήνυμα της ειρήνης.Ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι χαιρετισμοί πολλών προκαθημένων των Ορθοδόξων Εκκλησιών (Οικουμενικού Πατριάρχου, Αρχιεπισκόπου Κύπρου, Αρχιεπισκόπου Αθηνών, κλπ), στους οποίους όχι μόνο δεν εκφράζονται επιφυλάξεις για το ποιόν της «Ορθοδόξου Πνευματικότητος», που εκφράζει η παπική αδελφότητα, αλλά δίδεται η εντύπωση, ότι το εν λόγω Συνέδριο αποτελεί ένα σημαντικό γεγονός στο χώρο της Ορθοδόξου Εκκλησίας! Ενδιαφέρον επίσης παρουσιάζουν και οι εισηγήσεις από μέρος των Ορθοδόξων, οι οποίες είναι απόλυτα απογυμνωμένες από την (ως όφειλαν) Ορθόδοξη ομολογία!

Σχετικά με την εν λόγω «μοναστική» αδελφότητα αναφέρουμε προς ενημέρωση των αναγνωστών μας, ότι πρόκειται για μια μεικτή,διομολογιακή«μοναστική» κοινότητα, την οποία ίδρυσε ο κ. Έντζο Μπιάνκι, εδώ και 45 χρόνια περίπου, στην περιοχή  Μποζέ της Βόρειας Ιταλίας.

Περί ἀγάπης καί ἀληθείας πρός τούς αἱρετικούς

Πολύ συχνά στα θέματα της Πίστεως και της προασπίσεώς της, προβάλλεται -συνήθως από νεωτεριστές, όπως λ.χ. τους οικουμενιστές κ.α.- το επιχείρημα αφ' ενός της «αγάπης» προς τους καινοτόμους, τους αιρετικούς, τους αιρετίζοντες Ορθοδόξους κ.λπ., αφ' ετέρου δε της «αποφυγής της κατακρίσεώς» τους. Σκοπός αλλά και επιτυγχανόμενο αποτέλεσμα της προβολής αυτού του επιχειρήματος είναι η άμβλυνση των αποστάσεων μεταξύ των «χριστιανικών ομολογιών» και των θρησκειών.

Η παρούσα μελέτη, θα προσπαθήσει να προσεγγίσει λίγο πιο προσεκτικά (όχι πλήρως, αλλά πάντως το κατά δύναμιν βαθύτερα) το θέμα τούτο της αγάπης προς τους αιρετικούς και πώς αυτή νοείται, πάντοτε βάσει αντιπροσωπευτικών διδασκαλιών, οι οποίες απηχούν τη διαχρονική φωνή της Εκκλησίας μας, την «consensus Ecclesiae», δηλ. την «ομοφωνία της Εκκλησίας».

«ΚΑΙ   ΤΗΝ   ΑΓΑΠΗΝ   ΦΥΛΑΤΤΕΣΘΑΙ ΚΑΙ   ΤΗΝ   ΑΛΗΘΕΙΑΝ   ΕΚΔΙΚΕΙΣΘΑΙ»

ήτοι

Περί αγάπης και αληθείας προς τους αιρετικούς

Η πεποίθηση της Εκκλησίας, όπως προκύπτει από αυτά που μας παρέδωκαν όλοι οι φίλοι του Θεού, οι Άγιοι, είναι ότι αγάπη χωρίς την αλήθεια δεν νοείται, διότι αγάπη εν τω ψεύδει δεν είναι αληθής αγάπη, αγάπη εκ Θεού. Πρέπει παραλλήλως τόσο να διαφυλάσσεται η αγάπη, όσο και να προφυλάσσεται η αλήθεια, «και την αγάπην φυλάττεσθαι και την αλήθειαν εκδικείσθαι».

ΑΓΑΠΟΛΟΓΙΑ-ΣΥΓΚΡΗΤΙΣΜΟΣ-ΣΥΓΧΥΣΗ ΕΝΝΟΙΩΝ: Η Νέα Εποχή ΕΝΤΟΣ των πυλών

Το όχημα της αγαπολογίας μας φέρνει τον αντιχριστο συγκρητισμό εντός της Εκκλησίας.

Το ότι αποκρυφιστικές ιδέες|απόψεις έχουν καταφέρει να περάσουν στο Ορθόδοξο ποίμνιο είναι κάτι που τρομάζει τους περισσότερους από εμάς. Η περιφρούρηση του δόγματος από «επίκαιρες» προσμίξεις μπορεί να θεωρηθεί φανατισμός αλλά στην ουσία είναι καθήκον και υποχρέωση όλων μας. Τα τελευταία χρόνια έχουμε γίνει μάρτυρες ενός νοσηρού φαινομένου. Συγκρητισμός είτε «λάιτ» είτε ανυπόκριτος παρουσιάζεται ανάμικτος με Ορθόδοξη θεολογία σε εύπεπτα πακέτα για όλους. Έτσι βλέπουμε βιβλία όπως η ΑΣΚΗΤΙΚΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ, το ΟΡΟΣ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ, ΤΑ ΔΩΡΑ ΤΗΣ ΕΡΗΜΟΥ, ΤΑΞΙΔΙ ΜΕ ΤΟΝ ΛΕΟΝΤΑ, το ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΜΙΛΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ, η ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΣΙΒΗΡΙΑΣ και πιθανόν πολλά άλλα, να έχουν περάσει στη συνείδηση του ορθόδοξου αναγνωστικού κοινού και μάλιστα πολλά από αυτά να διαφημίζονται από Μητροπόλεις και Μοναστήρια ως «αποστάγματα Πατερικής σοφίας». Η αλλόδοξη/ινδουιστική τους ορολογία – μεθοδολογία αλλά και οι άγνωστες, για τα ορθόδοξα δογματικά πλαίσια, των περιγραφόμενων εμπειριών τα καθιστούν απολύτως επικίνδυνα διότι αλλοιώνουν 100% το ορθόδοξο φρόνημα.