Πάντοτε τό σκοτάδι θά μισεῖ τό φῶς, τό ψέμα τήν ἀλήθεια, ἡ κακία τήν ἀρετή, ἡ ἀπιστία τήν πίστη.

Αξίζει ν’ αφήσουμε να παρελάσουν για λίγο μπροστά μας συντεταγμένα τα παιδιά της απιστίας, οι εχθροί του Χριστού, και να διαβάσουμε στα πανό που υψώνουν τα ψεύτικα και απατηλά συνθήματά τους·

όχι όλα, αλλά τα πλέον διακεκριμένα.

Πρώτα-πρώτα εμφανίζονται οι υλιστές· ισχνοί, ρακένδυτοι, σα να βγήκαν μέσα από τον τάφο.

Ύλη και μόνο ύλη! φωνάζουν·

δεν υπάρχει Θεός, ανύπαρκτος ο Χριστός, μύθος η ηθική του διδασκαλία, κατασκεύασμα και η μέλλουσα κρίση…

Δόγμα τους το «Άρπαξε να φας και κλέψε να ‘χεις».

Είναι άνθρωποι που αρνήθηκαν κάθε πνευματική αξία.

Γι’ αυτό ακριβώς δεν αξίζει ν’ ασχοληθεί κανείς και πολύ μαζί τους. Μέσα σε λίγο καιρό η ιδεολογία τους έδειξε πόσο κενή είναι.

Πίσω από αυτούς ακολουθούν τα παιδιά τους, οι μαρξιστές. Αυτοί διακηρύττουν ότι η χριστιανική θρησκεία είναι το όπιο του λαού·κάτω οι αιώνιοι θεσμοί, κάτω το Ευαγγέλιο!…

Ἀλεξάντερ Σολζενίτσυν-Συγκρούσθηκε μέ τήν πιό ὁλοκληρωτική καί ἐγκληματική ἐξουσία στή γῆ

https://www.youtube.com/watch?v=OsZ-0MEjepA&t=40s

Ο Ιερέας Σκηνοθέτης πατήρ Πέτρος Μινώπετρος αποκαλύπτει στην ομιλία του την Δολοφονική Μαρξιστική Ιδεολογία, την Γενοκτονία και τα Εγκλήματα κατά της Ανθρωπότητας του Κομμουνισμού, όπως τεκμηριώνονται με μαθηματική ακρίβεια από την Λογοτεχνία, το Μαρτύριο και την Μαρτυρία του Αλεξάντερ Σολζενίτσιν.

Ο πατήρ Πέτρος Μινώπετρος αναφέρεται στα δομικά στοιχεία, στον πυρήνα του Κομμουνιστικού Ολοκληρωτισμού, σε γεγονότα, καταστάσεις και τα αίτια που προσδιόρισαν την επιτυχία του πραξικοπήματος των Μπολσεβίκων τον Οκτώβριο του 1917, των ανάλογων πραξικοπημάτων της Αριστεράς σε όλη την γη και συνέβαλαν στην κατάληψη της Εξουσίας, την επιβολή και την διαιώνιση των Κομμουνιστικών Ολοκληρωτικών Καθεστώτων από το 1917 μέχρι σήμερα. 

Το Κοινωνιολογικό μοντέλο της Δυστοπίας του Κομμουνισμού σύμφωνα με τον Σολζενίτσιν είναι το Γκουλάγκ και το Ανθρωπολογικό Πρότυπο είναι ο Ζεκ ο κρατούμενος του Στρατοπέδου! 

Σολζενίτσιν : «Ἡ ἀθεΐα, τό πρῶτο βῆμα γιά τά γκουλάγκ»

Από: Aleksandr Solzhenitsyn, “Godlessness: the First Step to the Gulag”. Templeton Prize Lecture, 10 Μαΐου 1983 (Λονδίνο).

Πριν από περισσότερο από μισό αιώνα, ενώ ήμουν ακόμα παιδί, θυμάμαι να ακούω ορισμένους ηλικιωμένους να δίνουν την ακόλουθη εξήγηση για τις μεγάλες καταστροφές που έπληξαν τη Ρωσία: Οι άνθρωποι ξέχασαν τον Θεό, γι' αυτό συνέβησαν όλα αυτά.

Από τότε έχουν περάσει σχεδόν πενήντα χρόνια και όλα αυτά τα χρόνια διάβασα εκατοντάδες βιβλία, συγκέντρωσα εκατοντάδες προσωπικές μαρτυρίες και έχω ήδη συγκεντρώσει οκτώ τόμους της δικής μου προσπάθειας να κατανοήσω τα ερείπια που άφησε η αναταραχή αυτή. Αλλά αν μου ζητηθεί σήμερα να διατυπώσω όσο το δυνατόν πιο σύντομα την κύρια αιτία της καταστροφικής επανάστασης που αφάνισε περίπου εξήντα εκατομμύρια από τον λαό μας, δεν θα μπορούσα να το θέσω με μεγαλύτερη ακρίβεια παρά να επαναλάβω: Οι άνθρωποι ξέχασαν τον Θεό. Γι’ αυτό συνέβησαν όλα αυτά.

Επιπλέον, τα γεγονότα της ρωσικής επανάστασης μπορούν να γίνουν αντιληπτά τώρα, στα τέλη του αιώνα, σε σχέση με τα γεγονότα που συνέβησαν στον υπόλοιπο κόσμο. Αυτό που προκύπτει εδώ είναι μια διαδικασία παγκόσμιας σημασίας. Και αν μου ζητηθεί να προσδιορίσω εν συντομία το κύριο χαρακτηριστικό ολόκληρου του εικοστού αιώνα, και εδώ δεν θα ήμουν σε θέση να βρω τίποτα πιο ακριβές και μεστό από το να το επαναλάβω για άλλη μια φορά: Οι άνθρωποι ξέχασαν τον Θεό.

Οι αποτυχίες της ανθρώπινης συνείδησης, που στερήθηκαν τη θεϊκή της διάσταση, αποτέλεσαν καθοριστικό παράγοντα σε όλα τα μεγάλα εγκλήματα αυτού του αιώνα. Το πρώτο από αυτά ήταν ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος και πολλά από τα σημερινά μας προβλήματα μπορούν να αναχθούν σε αυτόν. Ήταν ένας πόλεμος (η μνήμη του οποίου φαίνεται να ξεθωριάζει) όταν η Ευρώπη, γεμάτη υγεία και αφθονία, έπεσε σε ένα οργίλο ξέσπασμα αυτο-ακρωτηριασμού, που δεν μπορούσε παρά να χάσει τη δύναμή της για έναν αιώνα ή περισσότερο και ίσως για πάντα. Η μόνη πιθανή εξήγηση για τον πόλεμο αυτό είναι μια ψυχική έκλειψη μεταξύ των ηγετών της Ευρώπης λόγω της χαμένης συνειδητοποίησης μιας Ανώτατης Αρχής πάνω τους. Μόνο μια άθεη πικρία θα μπορούσε να παρακινήσει φαινομενικά χριστιανικά κράτη να χρησιμοποιήσουν δηλητηριώδη αέρια, ένα όπλο τόσο προφανές πέρα από τα όρια της ανθρωπότητας.

Ἡ ἑλληνική ἐπανάσταση ὑπό τό πρίσμα τοῦ ἱστορικοῦ ὑλισμοῦ (Ἱερά Μητρόπολη Πειραιῶς)

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 8η Απριλίου 2019

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΥΠΟ ΤΟ ΠΡΙΣΜΑ ΤΟΥ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΥΛΙΣΜΟΥ

Όπως είναι γνωστό, ο Μαρξισμός έχει τους δικούς του κανόνες ιστοριογραφίας και ερμηνείας των ιστορικών γεγονότων, βασισμένους στον Ιστορικό Υλισμό, δηλαδή στις οικονομικές και ταξικές κοινωνικές συγκρούσεις, οι οποίες μόνες αυτές, καθορίζουν την πορεία των ιστορικών πραγμάτων: 

«Ο ιστορικός υλισμός είναι η υλιστική αντίληψη της Ιστορίας. Προέκταση των αρχών του διαλεκτικού υλισμού στη μελέτη της κοινωνικής ζωής και εφαρμογή αυτών των αρχών στα κοινωνικά φαινόμενα. Πρόκειται για μαρξιστική θεωρία, στο πλαίσιο της ιστορικής έρευνας, που στηρίζεται στο γεγονός ότι η δομή της κοινωνίας μεταβάλλεται διαρκώς, ενώ οι αντιφάσεις και οι αντιθέσεις προκαλούν δομικές αλλαγές. Έτσι, σε αντίθεση με την ιδεαλιστική προσέγγιση της ιστορίας, ο ιστορικός υλισμός υποστηρίζει ότι η ιστορία του ανθρώπινου πνεύματος καθορίζεται από τη μεταβολή της οικονομικής κατάστασης ενός λαού, ή μιας εποχής. Συνεπώς, προκύπτει ότι η μελέτη της εξέλιξης της κοινωνίας πρέπει να ξεκινά από τους τρόπους και τις σχέσειςπαραγωγής και όχι από τους θεσμούς και τις ‘ιδέες’. Σύμφωνα λοιπόν με τον ιστορικό υλισμό, η τεχνολογική εξέλιξη των μέσων παραγωγής των υλικών αγαθών, (εργαλεία, μηχανήματα, κλπ) αποτελεί την κύρια δύναμη που προωθεί την κοινωνική πρόοδο, αλλάζοντας τις παραγωγικές σχέσεις. Οι παραγωγικές σχέσεις προσδιορίζουν τη θέση και το ρόλο της ταξικής πάλης, η οποία εξαρτάται από τη δομή τους, ενώ η ιστορία κάθε κοινωνίας προσδιορίζεται ως η ιστορία της πάλης των τάξεων» (https://el. wikipedia.org/wiki). Φυσικά μόλις είναι ανάγκη να τονιστεί, ότι κάθε  μονόπλευρη προσέγγιση και ερμηνεία των ιστορικών γεγονότων, που αγνοεί πολλές άλλες βασικές παραμέτρους και παράγοντες, που παίζουν καθοριστικό ρόλο στην πορεία και εξέλιξη των ιστορικών γεγονότων, οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην διαστρέβλωση και στην παρερμηνεία τους.

Μια τέτοιου είδους προσέγγιση, παρερμηνεία και διαστρέβλωση διαπιστώσαμε σε πρόσφατο δημοσίευμα της εφημερίδος «Ριζοσπάστης» (23-3-2019), με τίτλο: «198 χρόνια από την Επανάσταση του 1821». Όπως είναι γνωστό η εν λόγω εφημερίδα αποτελεί το επίσημο δημοσιογραφικό όργανο του Κ.Κ.Ε. και ως εκ τούτου τα πάσης φύσεως άρθρα που δημοσιεύονται εκφράζουν τις αρχές του Διαλεκτικού Υλισμού και του Μαρξισμού. Διαβάσαμε με προσοχή το εν λόγω άρθρο και διαπιστώσαμε αβίαστα, ότι ο συντάκτης κάνει μιά αγωνιώδη προσπάθεια να προσεγγίσει και ερμηνεύσει το μεγάλο ιστορικό κεφάλαιο της εθνικής μας Παλιγγενεσίας μέσα από μια απόλυτα διαστρεβλωμένη οπτική, κομμένη, ραμμένη και προσαρμοσμένη στα ιδεολογικά στεγανά του Ιστορικού Υλισμού, που αποτελεί ουσιαστικά μια αντιγραφή των ιδεολογημάτων της «κολοβής» ιστοριογραφίας του Γιάννη Κορδάτου και άλλων μαρξιστών ιστορικών. Παραθέτουμε παρά κάτω μερικά χαρακτηριστικά αποσπάσματα.

«Ἐγώ σάν μαρξιστής καί ὑλιστής πού ἤμουν, ὅλους τούς θρησκευόμενους χριστιανούς τούς θεωροῦσα κατωτέρας στάθμης καί λειψούς στό μυαλό ...»

 Με αφορμή το βιβλίο “Εμπειρίες…” [“Εμπειρίες κατά την Θεία Λειτουργία” που έγραψε ο αφηγητής της διήγησης αυτής π. Στέφανος Αναγνωστόπουλος] μου τηλεφώνησε κάποιος πρώην άθεος και μου διηγήθηκε τα εξής:

 

Εγώ σαν μαρξιστής και υλιστής που ήμουν, όλους τους θρησκευόμενους χριστιανούς τους θεωρούσα κατωτέρας στάθμης και λειψούς στο μυαλό, τους δε ιερείς και ρασοφόρους εκμεταλλευτές των απλών ανθρώπων.

Από όλους αυτούς, λοιπόν, μόνον έναν σεβόμουν, που μου είχε σώσει στον στρατό την ζωή. Αυτός κάθε φορά που τον βομβάρδιζα με απορίες και ερωτήσεις, αντί άλλου μου απαντούσε: “Έρχου και ίδε”.

 Κάποια φορά μου είπε: “Θα πεθάνω, κι ένα χατήρι δεν μου το έχεις κάνει! Και γιατί να το κάνης, όταν θα έχω πεθάνει; Να μου το κάνης πριν πεθάνω να χαρώ! Να έρθης μια φορά μαζί μου στην εκκλησία”. Εγώ του αντέτεινα ότι βαριέμαι να κάθομαι όρθιος τόσες ώρες, αλλά αυτός μου είπε ότι σήμερα οι ναοί έχουν και καρέκλες!

 Τελικά, με τα πολλά, πήγαμε μια φορά στην Θεία Λειτουργία, την ώρα του Ευαγγελικού αναγνώσματος. Την περισσότερη ώρα χάζευα εδώ κι εκεί, μέχρι που έφθασε η ώρα της Θείας Κοινωνίας. Και τότε, είδα να κοινωνούν πολλοί. Πρώτα τα μικρά παιδιά και κατόπιν νέοι και μεγάλοι άνθρωποι…

'Από τή Σκύλα στή Χάρυβδη;

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 25η Σεπτεμβρίου 2017

ΑΠΟ ΤΗ ΣΚΥΛΑ ΣΤΗ ΧΑΡΥΒΔΗ;

Η σύγχρονη ιστορία έστειλε στο χρονοντούλαπό της τις δύο κυρίαρχες ιδεολογίες, οι οποίες μεσουράνησαν στο φιλοσοφικό, πολιτικό και κοινωνικό στερέωμα του ταραγμένου 20ου αιώνα και άφησαν ανεξίτηλα το στίγμα τους στην ανθρωπότητα. Πρόκειται για τον Ναζισμό και τονΜαρξισμό, οι οποίες ξεκίνησαν ως φιλοσοφικά και κοινωνιολογικά ιδεολογικά συστήματα και στη συνέχεια εφαρμόστηκαν ως πολιτικοοικονομικά. 

Παρ’ όλον όμως που η συνεισφορά τους στο ιστορικό γίγνεσθαι είναι σαφώς αρνητική, (γι’ αυτό και περιθωριοποιήθηκαν), εν τούτοις συνεχίζουν να ασκούν «γοητεία» σε σημαντική μερίδα συγχρόνων πολιτικών και διανοουμένων, οι οποίοι προσπαθούν να εξάρουν τις δήθεν «θετικές»τους προσφορές προς τον άνθρωπο και την κοινωνία. Μάλιστα δεν διστάζουν να αντιπαρατεθούν μεταξύ τους, για να δείξουν τις δήθεν«αβυσσαλέες διαφορές τους», καταδεικνύοντας η μια στην άλλη τα «αρνητικά της στοιχεία», ενώ δεν είναι διατιθέμενες να κάμουν την αυτοκριτική τους και να καταδείξουν τα δικά τους αρνητικά στοιχεία και να τα διορθώσουν, ώστε να γίνουν αποδεκτές από την σύγχρονη πραγματικότητα. Δεν μπορούν να δουν τις δικές τους χρεοκοπημένες θεωρήσεις και πρακτικές, οι οποίες τις έθεσαν στο περιθώριο της ιστορίας και της κοινωνίας. Αντίθετα μάλιστα πασχίζουν να την παρουσιάσουν ως «τη μόνη λύση» στα σύγχρονα κοινωνικοπολιτικά και οικονομικά αδιέξοδα. Με άλλα λόγια θέλουν να οδηγήσουν το σύγχρονο άνθρωπο, ή στη Σκύλα, ή στη Χάρυβδη, διότι περί αυτού πρόκειται! 

Ἱερά Μητρόπολις Πειραιῶς: Σχόλιο σέ πρόσφατη μαρξιστική πρόκληση

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 7η Σεπτεμβρίου 2017

ΣΧΟΛΙΟ ΣΕ ΠΡΟΣΦΑΤΗ ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΗ ΠΡΟΚΛΗΣΗ

Ο μαρξισμός, ως θεωρία και πράξη, όποια μορφή και αν παίρνει κατά καιρούς, παραμένει «ορθόδοξος», όσον αφορά το μίσος του κατά της πίστεως στο Θεό και το απύθμενο μένος του κατά της Εκκλησίας του Χριστού. 

Η πατρίδα μας, με ευθύνη της πλειοψηφίας των ψηφοφόρων της, ανέδειξε τις δύο τελευταίες εκλογικές διαδικασίες, για τη διακυβέρνησή της, το μαρξίζον κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ, το οποίο συγκυβερνά με το κόμμα των ΑΝ.ΕΛ. Αφήνοντας κατά μέρος την γενικότερη πολιτική της κυβέρνησης, αυτά τα χρόνια που κυβερνά, θα σταθούμε στη στάση της απέναντι στην Εκκλησία μας, στην Οποία εξ’ αρχής, «έδειξε τα δόντια» της. Ψήφισε νόμους, οι οποίοι έρχονται σε προκλητική αντίθεση με τη χριστιανική διδασκαλία, αλλά και με τα προαιώνια ήθη του λαού μας, ο οποίος επιμένει, στην μεγάλη πλειοψηφία του, να δηλώνει ορθόδοξος και να βιώνει τον ελληνορθόδοξο τρόπο ζωής και πολιτείας. Ας θυμηθούμε την ψήφιση του«συμφώνου συμβίωσης ατόμων του ιδίου φύλου». Την απαίτηση κομματικών στελεχών για θεσμοθέτηση πολιτικού «γάμου» για άτομα του ιδίου φύλου και την υιοθέτηση παιδιών. Τη συμμετοχή κορυφαίων κυβερνητικών παραγόντων στις παρελάσεις των ομοφυλοφίλων. Την πρόθεση της κυβέρνησης να παύσει το μάθημα των Θρησκευτικών να είναι ομολογιακό. Τον περιορισμό, έως και την πρόθεση για κατάργηση της πρωινής προσευχής και του εκκλησιασμού των μαθητών. Ας θυμηθούμε  επίσης τις πρόσφατες απαξιωτικές για την Ορθοδοξία μας δηλώσεις τουΠροέδρου της Βουλής, την οποία αποκάλεσε «ταλιμπάν» και χαρακτήρισε τις προαιώνιες αξίες και πυλώνες της φυλής μας: Πατρίδα, Θρησκεία, Οικογένεια, ως παρωχημένες αντιλήψεις και την Ελλάδα ως χώρα μη ορθόδοξη (http://www.cnn.gr/news/politiki/story/92573/orgi-tis-nd-gia-ti-dilosi-toy-voytsi-peri-talimpan-tis-orthodoxias)! Με άλλα λόγια είναι απόλυτα διάφανες οι πραγματικές προθέσεις της κυβέρνησης προς την Εκκλησία μας, παρά τα κατά καιρούς υποκριτικά «χαμόγελα» με εκκλησιαστικούς παράγοντες.    

Ποιμαντική καί ὄχι ἀνθρωπάρεσκη, πρέπει νά εἶναι ἡ ἀντιμετώπιση τῆς ἀντίθεης μαρξιστικῆς στάσης

 Οι περιπτώσεις αντιμετώπισης της άθεης μαρξιστικής στάσης από κάποιους Κληρικούς με ανθρωπάρεσκο τρόπο, λυπούν το πλήρωμα της Εκκλησίας, αλλά στο τέλος δεν βοηθούν και τους άθεους μαρξιστές να αντιληφθούν την πλάνη τους. Η περίπτωση του άθεου μαρξιστή γιατρού στην πρώην Σοβιετική Ένωση, που επέστρεψε στην Εκκλησία και που διηγήθηκε ο Αρχιμανδρίτης Γεώργιος Καψάνης, αποτελεί πιστεύω διαχρονικό παράδειγμα*. 

Ο άθεος αυτός κομμουνιστής γιατρός, στην πρώην Σοβιετική Ένωση του αντίθεου και απάνθρωπου κομμουνιστικού καθεστώτος, μια μέρα ήρθε σπίτι του και ζήτησε από τη μητέρα του να του μαγειρέψει κοτόπουλο, γιατί θα ερχόταν κι ένας φίλος του. Η μητέρα του η οποία ήταν ευσεβής Ορθόδοξη έκπληκτη τον ρώτησε, ‘’ξέχασες παιδί μου τι είναι σήμερα;’’ Ο γιός απορημένος ρώτησε ‘’τι μέρα είναι’’ και εκείνη του απάντησε ότι είναι Μεγάλη Παρασκευή. Ως πραγματικός αντίθεος κομμουνιστής απάντησε ότι ‘’δεν τον νοιάζει και ζήτησε από την ευσεβή μητέρα του να βάλει το κατόπουλο στον φούρνο’’.

"Γιὰ τὴν Ἐκκλησία εἴτε ὁ ἄθεος μαρξισμὸς εἴτε ἡ δεξιὰ μασωνία εἶναι τὸ ἴδιο πράγμα"

Ἀπὸ τὸ Βιβλίο "Πατερικὴ Θεολογία" τοῦ π. Ἰωάννη Ρωμανίδη

Στὴν διαδικασία τῆς καθάρσεως, τοῦ φωτισμοῦ καὶ τῆς θεώσεως ἔχουμε μπροστὰ μας μία ἐπιστήμη. Αὐτὸ τὸ πράγμα ὅμως μπορεῖ νὰ πολιτικοποιηθεῖ; Δηλαδὴ μπορεῖ οἱ Ὀρθόδοξοι νὰ ποῦν πχ. ὅτι μόνο οἱ Ἀριστεροὶ μποροῦν νὰ ἔχουν νοερὰ προσευχή; Ἢ ὅτι ἐκεῖνος ποῦ ἔχει νοερὰ προσευχὴ εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ εἶναι Ἀριστερὸς ἢ Δεξιός; Ὄχι, βέβαια.
Ὅποτε ἔχομε μία ἐπιστήμη, ποὺ λέγεται Ὀρθοδοξία, ἡ ὁποία δὲν μπορεῖ ποτὲ νὰ συσχετισθεῖ μὲ τὴν Πολιτική. Διότι ὁ ἀγαπῶν τὸν συνάνθρωπό του μεριμνᾶ γιὰ τὸν συνάνθρωπό του, ὁποιοσδήποτε καὶ ἂν εἶναι αὐτὸς ὡς πρὸς τὶς πεποιθήσεις του. Ἐκεῖνο ποὺ ἀπασχολεῖ τὸν Ὀρθόδοξο Χριστιανὸ στὰ ἰδεολογικὰ θέματα εἶναι πρῶτα- πρῶτα τὸ ἐὰν ἡ Ἐκκλησία ἔχει τὴν ἐλευθερία νὰ κάνει τὸ ἔργο Της, ποὺ εἶναι τὸ νὰ θεραπεύει τοὺς ἀρρώστους Της.

Ὁ Μαρξισμός καί ὁ νόμος τῆς ζούγκλας

Η φύση δεν γνωρίζει δικαιοσύνη

Έλεγε ο Γέροντας Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος:

O Καθηγητής Λούβαρις διετύπωσε σε μια πρώτη μορφή το εξής επιχείρημα, του οποίου την  ισχυρότητα έχω δοκιμάσει σε συζητήσεις: Διακηρύσσουν οι Μαρξιστές ότι δεν υπάρχει τίποτε πέρα από την ύλη και όλα τα διέπουν οι φυσικοί νόμοι. Όμως η φύση γνωρίζει μόνο το νόμο της δυνάμεως. Οι νόμοι της αγάπης, της ευσπλαχνίας και της δικαιοσύνης είναι άγνωστοι σ’ αυτήν.

«Οἱ πολέμιοι τοῦ Χριστιανισμοῦ»

Ἐπισκόπου Αὐγουστίνου Καντιώτου

...Πάντοτε τό σκοτάδι θά μισῇ τό φῶς, τό ψέμα τήν ἀλήθεια, ἡ κακία τήν ἀρετή, ἡ ἀπιστία τήν πίστι. Ἀξίζει ν᾿ ἀφήσουμε νά παρελάσουν γιά λίγο μπροστά μας συντεταγμένα τά παιδιά τῆς ἀπιστίας, οἱ ἐχθροί τοῦ Χριστοῦ, καί νά διαβάσουμε στά πανώ πού ὑψώνουν τά ψεύτικα καί ἀπατηλά συνθήματά τους· ὄχι ὅλα, ἀλλά τά πλέον διακεκριμένα.

• πρῶτα – πρῶτα ἐμφανίζονται οἱ ὑλισταί· ἰσχνοί, ρακένδυτοι, σά νά βγῆκαν μέσα ἀπό τόν τάφο. Ὕλη καί μόνο ὕλη! φωνάζουν· δέν ὑπάρχει Θεός, ἀνύπαρκτος ὁ Χριστός, μῦθος ἡ ἠθική του διδασκαλία, κατασκεύασμα καί ἡ μέλλουσα κρίσις... Δόγμα τους τό «Ἄρπαξε νά φᾷς καί κλέψε νά ᾿χῃς». Εἶναι ἄνθρωποι πού ἀρνήθηκαν κάθε πνευματική ἀξία. Γι᾿ αὐτό ἀκριβῶς δέν ἀξίζει ν᾿ ἀσχοληθῇ κανείς καί πολύ μαζί τους. Μέσα σέ λίγο καιρό ἡ ἰδεολογία τους ἔδειξε πόσο κενή εἶναι.

• Πίσω ἀπό αὐτούς ἀκολουθοῦν τά παιδία τους, οἱ μαρξισταί. Αὐτοί διακηρύττουν, ὅτι ἡ χριστιανική θρησκεία εἶναι τό ὄπιο τοῦ λαοῦ· κάτω οἱ αἰώνιοι θεσμοί, κάτω τό Εὐαγγέλιο!... Γιά νά ἐκλείψῃ ἡ πίστις στό Χριστό, πού ἦταν τό μέγα ἐμπόδιο στά σχέδιά του, δέν δίστασαν νά ἐξοντώσουν χιλιάδες Χριστιανούς.

Ὁ Μαρξισµὸς καὶ ὁ ∆αρβινισµὸς ἀποκτηνώνουν τὸν ἄνθρωπον!

 

∆ΕΝ ΕΙΝΑΙ µόνο τὰ σύγχρονα νυφοπάζαρα τῆς Ἀνατολῆς ποὺ ἀπαξιώνουν τὸ ἀνθρώπινο πρόσωπο, ἀλλὰ καὶ ἡ σύγχρονη ἀθεϊστικὴ διανόηση. Ὁ ἀθεϊσµός, µὲ ὅλες τὶς ἐκφάνσεις του ἐπιχειρεῖ νὰ ὑποβιβάσει τὸν ἄνθρωπο στὴ ζῳώδη κατάσταση. Τὸ Γραφεῖο ἐπὶ τῶν αἱρέσεων καὶ Παραθρησκειῶν τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πειραιῶς ἐξέδωσε ἀνακοίνωση, µὲ τὴν ὁποία στηλίτευσε µαρξιστικὸ δηµοσίευµα, τὸ ὁποῖο ὑποστήριζε τὴν δαρβινικὴ θεωρία. ∆εῖτε ἕνα ἀπόσπασµα:
«τόσον ὁ Μαρξισµός, ὅσο καὶ ὁ ∆αρβινισµὸς ἀνήκουν πλέον, ἀνεπιστρεπτί, στὸ παρελθόν. Καὶ οἱ δύο θεωρίες ἔχουν κοινὴ προέλευση, τὴ δυτικὴ σκέψη, τὸν εὐρωπαϊκὸ “∆ιαφωτισµὸ” καὶ τὸν ἄθεο Οὑµανισµό.

Ἀπό τή ζωοποίηση τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τόν Δαρβινισμό καί τόν Μαρξισμό στήν θέωσή του ἀπό τόν Χριστιανισμό

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

 

Εν Πειραιεί τη 9η  Μαρτίου 2015

 

ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΑΡΒΙΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΜΑΡΞΙΣΜΟ ΣΤΗΝ ΘΕΩΣΗ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟ

 

   Δεν αποτελεί πλέον έκπληξη το γεγονός ότι οι σημερινοί άθεοι μαρξιστές δεν έχουν να παρουσιάσουν κάτι καινούριο στον τιτάνιο, αλλά και ατελέσφορο αγώνα τους κατά του Χριστιανισμού. Κατεχόμενοι από σοβαρή ένδεια νέων και πειστικών επιχειρημάτων, «αναμασούν» τις εδώ και αιώνες αναπόδεικτες θεωρίες τους, παρουσιάζοντάς τες ως δήθεν «επιστημονικές» και «διαχρονικές». Μια από τις προσφορότερες εξ’ αυτών είναι και «η θεωρία του Δαρβίνου», η οποία διατυπώθηκε εδώ και διακόσια χρόνια από ένα «θεολόγο», τον Άγγλο φυσιοδίφη Κάρολο Δαρβίνο και η οποία εξακολουθεί να παραμένει μέχρι σήμερα ως μια αναπόδεικτη θεωρία με βάση τα νεώτερα επιστημονικά δεδομένα.

  Αφορμή για την ανακοίνωσή μας αυτή πήραμε από πρόσφατο δημοσίευμα της εφημερίδας «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ», (φύλλο 12.2.2015), η οποία ως γνωστόν απηχεί τις πλέον «ορθόδοξες» μαρξιστικές θέσεις, αφού είναι το επίσημο όργανο του Κομουνιστικού Κόμματος Ελλάδος. Τίτλος του δημοσιεύματος: «ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ ΓΕΝΝΗΣΗΣ ΤΟΥ ΚΑΡΟΛΟΥ ΔΑΡΒΙΝΟΥ».

Ὁ Ἀρχιμ. Γεώργιος Καψάνης (†2014), ἡγούμενος τῆς Ἱ. Μ. Ὁσίου Γρηγορίου Ἁγ. Ὄρους, γιά τό διάλογο μαρξιστῶν καί Ὀρθοδοξίας

Δεν γνωρίζω πολλά πράγματα σχετικά με το διάλογο θεολόγων και μαρξιστών, διότι εδώ, στο Αγιον Όρος, δεν έχουμε τη δυνατότητα να παρακολουθούμε όσα γράφονται και λέγονται στον κόσμο και συνεπώς δεν μπορώ να πω πού οφείλεται η τάσις για ένα διερευνητικό διάλογο μεταξύ τους.

Από μερικούς όμως μαρξιστές που περνούν απ’ εδώ, μου δίνεται η εντύπωση ότι ο διάλογος με την Εκκλησία φαίνεται να εκφράζει κάποια βαθυτέρα πνευματική τους αναζήτηση και ανησυχία.

Εάν ο διάλογος δεν εκφράζει κάτι τέτοιο, αλλά απλώς μία πολιτική σκοπιμότητα, νομίζω ότι θα οδηγήσει σ’ ένα νέο αδιέξοδο. Νομίζω ότι οι Έλληνες έχουμε πάθει φοβερή ζημιά. Αγνοούμε την Ορθοδοξία, όπως την εκφράζουν οι πατέρες της Εκκλησίας.

Νεοπαγανισμός: Μιά μορφή ἐκφυλιστικῆς μετάλλαξης τῆς Μαρξιστικῆς ἰδεολογίας!

του κ. Λάμπρου Σκόντζου, Θεολόγου-Καθηγητού.

Η σύγχρονη παγκόσμια νεοπαγανιστική λαίλαπα χρήζει ιδιαίτερης επιστη­μονικής διερεύνησης. Η ορμή αυτού του παράδοξου (παρά)θρησκευτικού και σα­φέστατα αποκρυφιστικού φαινομένου προκαλεί κατάπληξη σε κάθε σκεπτό­μενο και προβληματιζόμενο άνθρωπο. Ερωτηματικά εγείρονται για το γεγονός ότι στην ανατολή του 21ου αιώνα, στην εποχή της πνευματικής (υποτίθεται) απε­λευθέρωσης και του ορθού λόγου, ευδοκι­μούν μορφές θρησκευτικού και πνευματι­κού πρωτογονισμού, με κύρια έκφανση τον παγανισμό.

Κατάπληξη επίσης προκαλεί το γεγο­νός ότι πρωτοπόροι του νεοπαγανιστικού κινήματος τυχαίνει να προέρχονται από πρώην μαρξιστικές τάξεις και μάλιστα πολλοί από αυτούς είχαν θητεύσει στην ανένταχτη αναρχική αριστερά!

Ἡ μεταφυσική θεώρηση τῆς θρησκείας

Του πρωτοπρ. Ιωάννη Σ. Ρωμανίδη (+)

Καθηγητή Πανεπιστημίου

 

Πώς επέδρασε η Γαλλική Επανάσταση στη σύγχρονη σκέψη; Ποιο είναι το γενεαλογικό δένδρο τών Μαρξιστών; Ποια η σχέση όλων αυτών με τον Προτεσταντισμό στους διαφόρους κλάδους του; Τα παραπάνω ερωτήματα, είναι λίγα μόνο από όσα απαντώνται σε αυτό το άρθρο.

 Η Ορθοδοξία ενδιαφέρεται πρωτίστως γι’ αυτήν  εδώ την ζωή. Οι Πατέρες τονίζουν ότι «μετά θάνατον ουκ έστι μετάνοια». Οι Νεοέλληνες θεολόγοι όμως, ακολουθούντες τον δάσκαλο τους τον Αδαμάντιο Κοραή έχουν μία μεταφυσική αντίληψη περί του θέματος και έχουν αντιγράψει την μεθοδολογία των Λατίνων και των Προτεσταντών επάνω στο θέμα της θρησκείας.

Γιὰ τὴν Ἐκκλησία εἴτε ὁ ἄθεος μαρξισμὸς εἴτε ἡ δεξιὰ μασωνία εἶναι τὸ ἴδιο πράγμα

τοῦ π. Ἰωάννη Ρωμανίδη

Στὴν διαδικασία τῆς καθάρσεως, τοῦ φωτισμοῦ καὶ τῆς θεώσεως ἔχουμε μπροστὰ μας μία ἐπιστήμη. Αὐτὸ τὸ πράγμα ὅμως μπορεῖ νὰ πολιτικοποιηθεῖ; Δηλαδὴ μπορεῖ οἱ Ὀρθόδοξοι νὰ ποῦν πχ. ὅτι μόνο οἱ Ἀριστεροὶ μποροῦν νὰ ἔχουν νοερὰ προσευχή; Ἢ ὅτι ἐκεῖνος ποῦ ἔχει νοερὰ προσευχὴ εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ εἶναι Ἀριστερὸς ἢ Δεξιός; Ὄχι, βέβαια.
Ὅποτε ἔχομε μία ἐπιστήμη, ποὺ λέγεται Ὀρθοδοξία, ἡ ὁποία δὲν μπορεῖ ποτὲ νὰ συσχετισθεῖ μὲ τὴν Πολιτική. Διότι ὁ ἀγαπῶν τὸν συνάνθρωπό του μεριμνᾶ γιὰ τὸν συνάνθρωπό του, ὁποιοσδήποτε καὶ ἂν εἶναι αὐτὸς ὡς πρὸς τὶς πεποιθήσεις του. Ἐκεῖνο ποὺ ἀπασχολεῖ τὸν Ὀρθόδοξο Χριστιανὸ στὰ ἰδεολογικὰ θέματα εἶναι πρῶτα- πρῶτα τὸ ἐὰν ἡ Ἐκκλησία ἔχει τὴν ἐλευθερία νὰ κάνει τὸ ἔργο Της, ποὺ εἶναι τὸ νὰ θεραπεύει τοὺς ἀρρώστους Της.

Βάζουμε στοίχημα;

Μια ζωή τρωγόταν ο μπάρμπα-Γιάννης κι’ ο δάσκαλος. Του σχολαρχείου ήταν ο πρώτος, αλλά με πίστη βουνό. Ο δεύτερος, δάσκαλος με προοδευτικές αντιλήψεις και δεν το ‘κρυβε πως ήταν μαρξιστής και δεν πίστευε αυτά, που πίστευαν οι παλιοί, σαν τον μπάρμπα-Γιάννη. Κοντοχωριανοί και φίλοι χρόνια. Κι αντίθετοι απ’ την ρίζα στις ιδέες.
— Μωρέ δεν τα παρατάς αυτά τα συναξάρια και τις άλλες φυλλάδες, πού διαβάζεις, τον πείραζε. Ξύπνα μπάρμπα-Γιάννη, ο άνθρωπος πάτησε στο φεγγάρι κι’ εσύ διαβάζεις ακόμα παραμύθια!
— Παραμύθια είναι αυτά, πού πιστεύεις και λες, εσύ, αξιοθρήνητε. Και είσαι και δάσκαλος και στραβώνεις και τα μικρά παιδιά, με τις δήθεν, προοδευτικές σου ιδέες, πού αντί να πάνε τον άνθρωπο μπροστά, τον πάνε πίσω στα σκοτάδια! Κρίμα σε σένα και στα γράμματα, πού έμαθες!…

Μία πρώην ἄθεη βρίσκει τόν Θεό..

Πρόκειται για την συγγραφέα και στρατευμένη άθεο Ευγενία Γκίνζμπουργκ. Η Ευγενία, πιστό και μαχητικό μέλος του Κόμματος, συνελήφθει ωστόσο το 1937, κατα τις σταλινικές εκκαθαρίσεις. Ήταν τότε 37 ετών. Έμεινε 2 χρόνια έγκλειστη στις φυλακές του Ιεροσλάβ και κατόπιν πέρασε άλλα δεκαπέντε χρόνια εξόριστη στη Σιβηρία. Μεγαλωμένη στο μαρξιστικό κλίμα, ποτισμένη απο μικρή με τον μαρξισμό - λενινισμό, πίστευε οτι η φιλοσοφία αυτή είναι η μόνη ικανή να λύσει τα προβλήματα της ζωής. Αλλά τα θλιβερά γεγονότα και η τραγικότητα της ζωής την έφεραν αντιμέτωπη με πλήθος υπαρξιακών προβλημάτων και ιδιαίτερα με το πρόβλημα του θανάτου. Ο μαρξισμός δεν έδινε καμία απάντηση σ΄αυτό το γεγονός, το μόνο βέβαιο μέσα στην αβεβαιότητα της ζωής.

Νεοπαγανισμός: Μιά μορφή εκφυλιστικής μετάλλαξης της Μαρξιστικής ιδεολογίας!

του κ. Λάμπρου Σκόντζου, Θεολόγου-Καθηγητού.

Η σύγχρονη παγκόσμια νεοπαγανιστική λαίλαπα χρήζει ιδιαίτερης επιστη­μονικής διερεύνησης. Η ορμή αυτού του παράδοξου (παρά)θρησκευτικού και σα­φέστατα αποκρυφιστικού φαινομένου προκαλεί κατάπληξη σε κάθε σκεπτό­μενο και προβληματιζόμενο άνθρωπο. Ερωτηματικά εγείρονται για το γεγονός ότι στην ανατολή του 21ου αιώνα, στην εποχή της πνευματικής (υποτίθεται) απε­λευθέρωσης και του ορθού λόγου, ευδοκι­μούν μορφές θρησκευτικού και πνευματι­κού πρωτογονισμού, με κύρια έκφανση τον παγανισμό.