Μασονικαί ἐπιδράσεις εἰς τά ἔργα τοῦ Ν. Καζαντζάκη - Μέρος Α'

Του κ. Αχιλλέως Β. Πιτσίλκα, Δρ, Θεολογίας

Μασονικαί επιδράσεις εις τα έργα του Ν. Καζαντζάκη 

ΜΕΡΟΣ Ι 

Οι γενικές αρχές της Μασονίας, που παρατηρούνται και στα έργα του Νίκου Καζαντζάκη 

Η Μασονία, όπως και κάθε άλλη θρησκεία και αίρεση, έχει οπωσδήποτε κάποιες γενικές αρχές, που τη διέπουν, παρόλο που αυτές είναι συνήθως μυστικές και ανομολόγητες. Μεταξύ των αρχών αυτών είναι και η απόκρυψη ή το καμουφλάζ, ο παγανισμός, ο κρυφός σατανισμός και η καταφρόνηση της γυναίκας, για τις οποίες θα γίνει λόγος ιδιαίτερος πιο κάτω.
 

Κεφ. Α’. Η απόκρυψη ή το καμουφλάζ 

Σύμφωνα με τις διακηρύξεις των ίδιων των οπαδών της, η Μασονία δεν είναι κάτι άλλο, παρά ένα «φιλοσοφικός, προοδευτικός και φιλανθρωπικός» σύλλογος, ευεργετικός δήθεν για κάθε κοινωνία και έθνος. Στην πραγματικότητα όμως η Μασωνία δεν είναι αυτό, που οι διδάσκαλοί της διασαλπίζουν, προσπαθώντας με το πιο πάνω καμουφλάρισμα να ρίξουν στάκτη στα μάτια των αφελών, αλλά η νέα μορφή της ειδωλολατρίας και αθεΐας, που έχει άμεση σχέση με τις μυστηριακές θρησκείες της αρχαιότητας, εφόσον οι ίδιοι οι Μασόνοι ομολογούν ότι η Μασωνία «είναι η μόνη επιζήσασα των αρχαίων μυστηρίων και δύναται ν’ αποκληθή ο φύλαξ αυτών» (Ward, Freemasonry and the Ancient Gods, σ. 347-350). Δεν είναι, με άλλα λόγια, η Μασονία μια αθώα φιλανθρωπική οργάνωση, αλλά αυτό που διαβεβαιώνεται από τον Ν. Ψαρουδάκη, δηλ. «η μυστική γιάφκα της πλουτοκρατίας» και «διεθνής του Καπιταλισμού» (Βλ. Ν. Ψαρουδάκη, Σκοτεινές δυνάμεις και Χριστιανισμός, Αθήνα 1996, σ. 192).

Όπως, λοιπόν, η Μασονία κρύβεται πίσω από τη μάσκα της δήθεν φιλανθρωπίας και της φιλοσοφίας, κατά παρόμοιο τρόπο και ο Ν. Καζαντζάκης έβαζε κάθε τόσο την «καλόβολη μάσκα» («Αναφορά στον Γκρέκο», σελ. 85) του χριστιανού ή του πιστού, που επιζητεί δήθεν την κάθαρση της Εκκλησίας, ενώ εντελώς διαφορετικά ήταν τα όσα έκρυβε στην καρδιά του. Η πιο πάνω απόκρυψη, για παράδειγμα, γίνεται φανερή στο τέλος πολλών επιστολών του, στις οποίες προσθέτει το «ο Θεός μαζί σας». Στην πραγματικότητα, όμως, Θεός του Καζαντζάκη δεν ήταν ο Θεός των χριστιανών, όπως θα φανεί και πιο κάτω, αλλά εντελώς διαφορετικός. Για τούτο στο βιβλίο του «Αναφορά στον Γκρέκο» γράφει χαρακτηριστικά, ότι «δε θέλω να πουλήσω την ψυχή μου στο Θεό, σε αυτό που λέτε εσείς Θεό» (σ. 420), φανερώνοντας σε μία στιγμή ειλικρίνειας ότι τις πιο πολλές φορές έκρυβε την απιστία του στο Θεό. Κατά παρόμοιο τρόπο κάνει λόγο και για την ψυχή. «Η ψυχή σας -αυτό που λέτε εσείς ψυχή- βυθισμένη στη βουδική κοσμοθεωρία», γράφει φανερώνοντας την πραγματική του άποψη ή ακριβέστερα αιρετική κοσμοθεωρία, «θαρρεί πως να κοιμηθείς με γυναίκα είναι αμαρτία θανάσιμη» (Αναφορά στον Γκρέκο, 426). 

π. Αντώνιος Ἀλεβιζόπουλος - Ὑποστηρίζει ὁ Ὠριγένης τήν Μετενσάρκωση;

  † π.ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΑΛΕΒΙΖΟΠΟΥΛΟΥ, Δρ. Θεολ. Δρ. Φιλοσ.

Όσοι υιοθετούν αυτή την ανιστόρητη άποψη, μνημο­νεύουν ιδιαίτερα το όνομα του Ωριγένη, τον οποίο χαρα­κτηρίζουν οπαδό της μετενσάρκωσης.

Η κίνηση των «Χάρε Κρίσνα» λόγου χάρη, στην ελλη­νική έκδοση του 

περιοδικού της «Επιστροφή στον Κρίσ­να» (σ. 8) «τεκμηριώνει» αυτή την άποψη παραθέτοντας απόσπασμα από το ανύπαρκτο έργο του Ωριγένη «Πρώται Αρχαί», χωρίς περαιτέρω παραπομπή σε τόμο και κεφά­λαιο. Προφανώς εδώ εννοείται το «Περί αρχών» σύγγραμμα του Ωριγένη.

To εδάφιο στο οποίο αναφέρεται το περιοδικό των «Κρίσνα» βρίσκεται στο κεφάλαιο 8 τού πρώτου τόμου (ΒΕΠ 16, 307). Εκεί αναφέρεται πράγματι πως μερικές ψυ­χές από μια ροπή προς το κακό «εν σώμασι γίγνεσθαι πρώτον μεν ανθρωπίνοις», ύστερα ξεπέφτουν στο επίπεδο των ζώων και τελικά καταλήγουν να γίνουν φυτά. Από εδώ αρχίζουν και πάλι να ανέρχονται τις βαθμίδες «και προς ουράνιον χώρον αποκαθίστασθαι»

Το απόσπασμα αυτό δεν μας επιτρέπει να δούμε κατά πόσον εκφράζει απόψεις τού ίδιου τού Ωριγένη ή μήπως ο Ωριγένης μεταφέρει εδώ ξένες απόψεις, τις οποίες τελικά απορρίπτει στο κείμενο τού κεφαλαίου 8, που δεν διασώ­θηκε στα ελληνικά, παρά μόνο σε μερικά αποσπάσματα; Η μόνη δυνατότητα να λύσουμε αυτό το πρόβλημα είναι να καταφύγουμε στη σειρά «Sources Chretiennes», που δημο­σιεύει ολόκληρο το κείμενο τού κεφαλαίου 8 στη λατινική μετάφραση, που μόνη αυτή διασώθηκε. Μεταξύ άλλων αναφέρεται εκεί χαρακτηριστικά η άποψη τού Ωριγένη για το επίμαχο ζήτημα ως εξής:

Mετενσάρκωση. Tό «βαρύ πυροβολικό» τῆς Nέας Ἐποχῆς

Mετενσάρκωση

Tο «βαρύ πυροβολικό» της Nέας Eποχής

Tης ομάδας Mυσταγωγία

 

1. Mετενσάρκωση και Aγία Γραφή

2. H μετενσάρκωση και οι Πατέρες της Eκκλησίας

3. Άλλες διαφορές στο ψυχολογικό πεδίο (πλην της μετάνοιας) και σύγκριση με τη χριστιανική νοοτροπία

4. Άλλες διαφορές, συγκρούσεις και συγκρίσεις με την Oρθόδοξη διδασκαλία (πέραν του ψυχολογικού πεδίου)

5. Σύγχρονες “αποδείξεις” για την ύπαρξη της μετενσάρκωσης

6. Tελευταίες επισημάνσεις

Eνδεικτική βιβλιογραφία

Eδώ και κάποιες δεκαετίες κάποιες νέες θεωρίες έχουν εισβάλλει στη χώρα μας, μέσα στα πλαίσια της νεοεποχίτικης προπαγάνδας. H «Nέα Eποχή» είναι ένα σύστημα ιδεολογιών, που βασίζεται στον συγκρητισμό και στην αναβίωση αρχαίων (παγανιστών – ειδωλολατρικών) λατρειών. Tο “βαρύ πυροβολικό” λοιπόν της «Nέας Eποχής» για τα τελευταία χρόνια είναι η θεωρία της μετενσάρκωσης.

Πολλοί είναι αυτοί που θα σκεφτούν ότι η θεωρία αυτή χρονολογείται από την προ Xριστού εποχή· και θα έχουν δίκιο, αλλά εν μέρει. H θεωρία της μετενσάρκωσης αναπτύχθηκε από τους αρχαίους Aιγυπτίους και από τους Bαβυλώνιους στη Mεσοποταμία. Έπειτα, την αποδέχτηκαν και οι αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι, όπως ο Πυθαγόρας και ο Πλάτωνας. Παρόμοια την εννοούσαν και άλλες θρησκείες όπως ο Bουδισμός και ο Iνδουισμός. Πίστευαν ότι η ψυχή του ανθρώπου προέρχεται από φυτά, ψάρια, ζώα κ.λπ. ή ότι η ψυχή μπορεί να μετενσαρκωθεί σε αντίστοιχα είδη π.χ. σε κάμπια. Mέχρι την εμφάνιση των «νεοεποχίτικων» διδασκαλιών πριν από λίγες δεκαετίες, η θεωρία της μετενσάρκωσης ήταν συνυφασμένη με την παραπάνω αρχή.

Έτσι λοιπόν, ενώ όλοι σχεδόν οι αρχαίοι υποστηρικτές της θεωρίας της μετενσάρκωσης (Aιγύπτιοι, Bαβυλώνιοι, Έλληνες, Iνδοί, Kινέζοι κ.ά.) δέχονταν ότι η ανθρώπινη ψυχή πρωτοεμφανίζεται ως ή μετανσαρκώνεται σε ζώο, έντομο, φυτό κ.λπ., ξαφνικά παρουσιάστηκε από κάποιους η “νεο-εποχίτικη” άποψη ότι ο άνθρωπος μόνο σε άνθρωπο μπορεί να μετενσωματωθεί και ότι ακόμα και ο Xριστός και οι πρώτοι Πατέρες της Eκκλησίας πρέσβευαν το ίδιο.

Οἱ ἱδρυτές τῶν θρησκειῶν. Βουδισμός

 Βουδισμός

 

Βούδας (563-483 π.χ.)

Ὁ Βούδας γεννήθηκε στά περίχωρα τοῦ Νεπάλ τό 563 π.χ. Ὀνομαζόταν Σιντάρτα Γκαουτάμα καί ἀνῆκε σέ ἄρχουσα τάξη πολεμιστῶν. Νεογέννητος ἔμεινε ὀρφανός ἀπό μητέρα καί μεγάλωσε ὡς πρίγκιπας σέ 3 πολυτελή παλάτια τοῦ πατέρα του πού διέθεταν χαρέμια καί γυναῖκες! Ἐπειδή ὅμως ὡς χαρακτήρας ἦταν πολύ καταθλιπτικός, δέν μιλοῦσε πολύ καί δέν γελοῦσε σχεδόν ποτέ, ὁ πατέρας του ἔκανε τό πᾶν γιά νά τόν κρατήσει στήν κοσμική ζωή τοῦ παλατιοῦ καί τοῦ ἐξασφάλιζε διαρκῶς κάθε ἄνεση, ἡδονή καί χλιδή. Ὁ Βούδας σέ ἡλικία δεκαέξι ἐτῶν παντεύτηκε τή δεκαεξάχρονη ξαδέλφη του πριγκίπισσα

Γιασοντάρα καί ἀπέκτησε μαζί της ἕνας γιό. Διδάχθηκε πολεμικές τέχνες καί ἦταν καλός τοξοβόλος!  Κάποια στιγμή ὅμως ἐγκατέλειψε τήν οἰκογένειά του καί τή χλιδή τοῦ παλατιοῦ φιλοσοφώντας διαφορετικά τή ζωή!...

Μελαγχόλησε περισσότερο καθώς ἡ σκέψη του βυθίστηκε στό πρόβλημα τῆς ἀρρώστιας τῶν γηρατειῶν καί τοῦ θανάτου. Κατέφυγε στό δάσος Οὐραβέλα κί ἔγινε «ἐρημίτης» μαζί μέ ἄλλους 5 «συνασκητές», οἱ ὁποῖοι ὅμως γρήγορα τόν ἐγκατέλειψαν.

Δίδασκαν οἱ πρῶτοι πατέρες τῆς ἐκκλησίας τήν μετενσάρκωση;

ΔΙΔΑΣΚΑΝ

ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

ΤΗΝ ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ;

 + π.ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΑΛΕΒΙΖΟΠΟΥΛΟΥ
  Δρ. Θεολ. Δρ. Φιλοσ.
ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ:
ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ Ή ΑΝΑΣΤΑΣΗ; ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΘΕΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ-Β” ΕΚΔΟΣΗ – ΑΘΗΝΑ 1995

Οι διάφορες αποκρυφιστικές ομάδες και πολλές γκουρουϊστικές, που δρουν στη Δύση, υποστηρίζουν πως οι πρώτοι πατέρες της Εκκλησίας δίδασκαν τη μετενσάρκω­ση. Έτσι ο Γ. Βουλούκος ισχυρίζεται:

«Πολλοί από τους πιο επιφανείς πατέρες της εκκλησίας πίστευαν στην μετενσάρκωση. Ο Μάρτυρας Ιουστίνος (100-165 μ.Χ.) στους «Διάλογους με τον Τρύφωνα» μιλά για την εγκατοίκηση της ψυχής, περισσότερο από μια φορά, σε ένα ανθρώπινο σώμα. Άλλοι εκκλησιαστικοί πατέρες που πρέσβευαν την θεωρία της μετενσάρκωσης και έχουν γράψει εκτενώς γι’ αυτήν είναι ο Κλήμεντας της Αλεξάνδρειας (150-220 μ.Χ.), ο Τερτυλλιανός (160-230 μ.Χ.), ο Ωριγένης (185-254 μ. Χ), ο Άγιος Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός (329-389 μ. Χ) επίσκοπος της Κων/πολης, ο Επίσκοπος Συνέσιος της Πτολεμαΐδας (370-430 μ. Χ) και αναρίθμητοι άλλοι» (Βλ. πρόλογο του βιβλίου της Ν. Λάνγκλεϋ, σ. 13).

Κατά τους ίδιους ισχυρισμούς το δόγμα της μετενσάρκωσης αφαιρέθηκε από τα κείμενα της Εκκλησίας κατά τον ΣΤ” αιώνα, στην Ε” Οικουμενική σύνοδο (553 μ. Χ.).

Όμως οι ισχυρισμοί αυτοί αποδεικνύονται ανακριβείς. Ο άγιος Ιουστίνος αναφέρεται σ” αυτό το θέμα, αλλά υ­ποστηρίζει ακριβώς το αντίθετο, δηλαδή απορρίπτει την με­τενσάρκωση. Παραθέτουμε απόσπασμα από τον «Διάλογο προς Τρύφωνα»:

Μετενσάρκωσις. Πρωτ. Βασιλείου Γεωργοπούλου

 Μετενσάρκωσις

 (Μία ἀκόμα διδαχή τοῦ ὄφεως)

 Πρωτ. Βασιλείου Α. Γεωργοπούλου, Λέκτωρος Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ 

 Μιά ἀπό τίς πιό διαδεδομένες θέσεις τοῦ ἀντιχριστιανικοῦ κινήματος τῆς «Νέας Ἐποχῆς» (New Age), πού προβάλλεται κατά τρόπο συστηματικό ἀπό τήν τηλεόραση και τά ποικίλα κοσμικά περιοδικά, σχετικά γιά τή μετά θάνατον ζωή, εἶναι ἡ πλάνη τῆς μετενσάρκωσης.
Μετενσάρκωση εἶναι, ἡ πλανεμένη ἀντίληψη τῆς μετά θάνατον ἐνσωμάτωσης τῆς ψυχῆς τοῦ ἀνθρώπου σέ διαδοχικά ἀνθρώπινα σώματα, μέ σκοπό νά πετύχει ἤ τόν ἐξαγνισμό της ἤ τήν τιμωρία της ἤ την κάθαρσή της ἤ τόν ὕψιστο βαθμό τῆς ἀνέλιξής της.
Ἡ διαδοχή τῶν ἐν σωματώσεων σταματᾶ ὅταν ἡ ψυχή φτάσει στό τέλος τῆς ἐξέλιξής της. Σέ δημοσκόπηση, πού δημοσιεύθη κε, παλαιότερα, σʼ ἐβδομαδιαῖ ο περιοδικό, ἔνθετο μεγάλης ἀθηναϊκῆς ἐφημερίδας (ΝΕΑ. Ταχυδρόμος. Αρ. 264/ 19-3-2005) ἀναφέρεται σύν τοῖς ἄλλοις, ὅτι τό 33% τῶν Ἑλλήνων ἀπο δέχεται τήν ἀντιχριστιανική ἰδέα τῆς μετενσάρκωσης.

Τί εἶναι ἡ Θεοσοφία

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΘΕΟΣΟΦΙΑ

(Συνοπτική παρουσίαση)

Θεοσοφία: φιλοσοφικό καί θρησκευτικό «γνωστικό» ρεύμα, συνέχεια και σύνθεση του αρχαίου νεοπλατωνισμού και του γνωστικισμού, το οποίο, υπό την νεοτέρα του μορφή, προβαλλόταν κυρίως από τη Θεοσοφική Εταιρεία (ιδρυμένη τό 1875), με εισηγήτρια τη Ρωσίδα «διάμεσο» (“medium”) Έλενα Πετρόβνα Μπλαβάτσκυ, τώρα δε προβάλλεται από την κίνηση του “New (Aquarian) Age” .

Κύριες επιδιώξεις της Θεοσοφίας είναι αφ’ ενός ο σχηματισμός ενός παγκοσμίου πυρήνος της ανθρωπότητος χωρίς διακρίσεις θρησκείας, φυλής, γένους, τάξεως καί χρώματος, αφ΄ ετέρου δε και σε συνάρτηση με την προηγούμενη επιδίωξη, η απόδειξη ότι όλες οι διαφορετικές θρησκευτικές πίστεις και αιρέσεις είναι ουσιαστικά ίδιες, με κοινή προέλευση και αμελητέες παραλλαγές. Βάσει των επιδιώξεων τούτων η Θεοσοφία εξ αρχής επεδίωξε την προώθηση της συγκριτικής θρησκειολογίας (“comparative religion”), ως μέσο αποδείξεως της προελεύσεως των θρησκειών από κοινούς πρωταρχικούς θρησκευτικούς μύθους.

«Οἱ ἀσιατικές δοξασίες θά μπουν στά σχολεῖα μας».Π.Α.Ἀλεβιζόπουλος

π.Α.ΑΛΕΒΙΖΟΠΟΥΛΟΣ:

ΟΙ ΑΣΙΑΤΙΚΕΣ ΔΟΞΑΣΙΕΣ

ΘΑ ΜΠΟΥΝ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΜΑΣ

    Ο μακαριστός γέροντάς μας π. Αντώνιος Αλεβιζόπουλος, ένα πρωινό, δύο ημέρες πριν την κοίμησή του, είπε σε στενό συνεργάτη του: «Δυστυχώς δεν κάναμε τίποτα! Οι τεχνικές του διαλογισμού και της γιόγκα και οι ασιατικές δοξασίες για το κάρμα, τη μετενσάρκωση και τη συμπαντική ενέργεια θα μπουν στα σχολεία μας και στα διδακτικά βιβλία των μα­θητών. Πρέπει να κάνουμε ένα γράμμα στους δασκά­λους να τους ενημερώσουμε». Τα δάκρυα έτρεχαν ασταμάτητα από τα άρρωστα, σχεδόν τυφλά, μάτια του. Έχει λεχθεί ότι το πιο βασανιστικό συναίσθη­μα είναι να φεύγει από τη ζωή ένας μεγάλος αγωνιστής με την πικρή γεύση ότι το έργο του δεν είχε αποτελέσματα, ότι δεν έκανε τίποτα.

 Τα πράγματα βέβαια δεν εξελίχθησαν έτσι ως προς το παράπονο του αειμνήστου πατρός Αντωνίου. Ο ευσεβής Ελληνικός λαός αναγνώρισε την προ­σφορά του και τη σημασία του όλου έργου του και το αγκάλιασε με πολλή αγάπη κι έγινε πολλαπλασια­στής στην ενημέρωση των ανημέρωτων για τη δρα­στηριότητα των πάσης φύσεως αιρέσεων και παραθρησκευτικών ομάδων.

π. Αντώνιος Αλεβιζόπουλος: "Η Δυτική άποψη περί μετενσαρκώσεως"

Μέρος 1ο: Η ινδουιστική αποψη περί μετενσαρκώσεως

Κατά τα τελευταία χρόνια η ιδέα της μετενσάρκωσης κερδίζει έδαφος στη Δύση. Η κίνηση που συνετέλεσε κυρίως σ' αυτό, είναι η θεοσοφία.

Ο Irving S. Cooper, βασικό στέλεχος της "Θεοσοφικής Εταιρίας", αναφέρει: «Μία από τις αποστολές της Παγκόσμιας Θεοσοφικής Εταιρίας είναι να καταστήσει γνωστή τη βασική αλήθεια της μετενσαρκώσεως» ( Ι. S. Cooper, Η Μετενσάρκωσις - Μιά ελπίδα για τον κόσμο. Μεταφρ. από το Γαλλικό, Αιμιλίας Ίβου, Θεοσοφικές εκδόσεις, Αθήναι 1975, σ. 9-10.

Μετενσάρκωσις. (Μία ακόμα διδαχή του όφεως), Πρωτοπρ. Βασίλειος Α. Γεωργόπουλος

ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΙΣ

(Μία ἀκόμα διδαχή τοῦ ὄφεως)

Τοῦ Πρωτ. Βασιλείου Ἀ. Γεωργοπούλου, Λέκτωρος Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ

Μιά ἀπό τίς πιό διαδεδομένες ἰδέες τοῦ ἀντιχριστιανικοῦ φαινομένου τῆς «Νέας Ἐποχῆς» (New Age), πού προβάλλεται κατά τρόπο συστηματικό ἀπό τήν τηλεόραση και τά  ποικίλα κοσμικά περιοδικά σχετικά μέ τήν μετά θάνατον ζωή, εἶναι ἡ πλάνη τῆς μετενσάρκωσης.

Σέ δημοσκόπηση, πού δημοσιεύθηκε σʼ ἑβδομαδιαῖο περιοδικό, ἔνθετο μεγάλης ἀθηναϊκῆς ἐφημερίδας (ΝΕΑ. Ταχυδρόμος. Αρ. 264/19-3-2005)   ἀναφέρεται σύν τοῖς ἄλλοις , ὅτι τό 33% τῶν Ἑλλήνων ἀποδέχεται τήν ἀντιχριστιανική ἰδέα τῆς μετενσάρκωσης.

ΠΡΟΣΔΟΚΩΜΕΝ ΑΝΑΣΤΑΣΙΝ ΝΕΚΡΩΝ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ

ΠΡΟΣΔΟΚΩΜΕΝ ΑΝΑΣΤΑΣΙΝ ΝΕΚΡΩΝ

ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ

Αρχιμανδρίτου Θεοφίλου Λεμοντζή,

Αρχιερατικοῦ Επιτρόπου Καμπανίας 

     Η κλασσική μορφή της μετενσάρκωσης διαμορφώθηκε στην Ινδία αλλά σίγουρα όχι νωρίτερα από τον 9^ο αιώνα π.Χ., τότε δηλαδή που συγκροτήθηκαν τα γραπτά του Βραχμάν. Σχετίζεται άμεσα με τις διδασκαλίες και τις πρακτικές του Βουδισμού, του Τζαϊνισμού, του Ινδουισμού, του Σιχισμού και του Σουφισμού. Η θεωρία της μετενσάρκωσης εκφράζει την πεποίθηση ότι ο άνθρωπος, μέχρι την τελική του λύτρωση, διέρχεται ένα κύκλο διαδοχικών γεννήσεων.

Ολόκληρο το θεωρητικό οικοδόμημα του Ινδουισμού είναι θεμελιωμέ­νο στην αρχή της επιβίωσης της ψυχής και στην άποψη ότι η παρούσα ζωή δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια περίοδος προετοιμασίας για την επόμενη. Σύμφωνα με την Σαμσάρα, την Ινδουϊστική έννοια της μετεν­σάρκωσης και τον πανίσχυρο συμπαντικό νόμο του Κάρμα, τα πάντα προκαθορίζονται από τις πράξεις προηγούμενων ζωών. Έτσι, την ευθύ­νη για την τιμωρία ή την επιβράβευση δεν την έχει κάποια υπερφυσική οντότητα, αλλά ο ίδιος ο άνθρωπος, ανάλογα με τον τρόπο που ζει και ενεργεί, σε σχέση με τον ηθικό και κοσμικό νόμο του Ντάρμα⁸.