«Τότε, στή δύσκολη αὐτή στιγμή, ξαναφάνηκε χαμογελαστός ὁ Ἅγιος Ἄγγελός της, ἕτοιμος νά τήν ἐνισχύσει»

~ Μιά γερόντισσα, αγία ψυχούλα, ζούσε στον Πειραιά μόνη της. Το μοναχοπαίδι της ακολούθησε το δρόμο του Μοναχισμού· αφιερώθηκε στο Θεό!

Εκείνη δέχτηκε το γεγονός δοξάζοντας το Θεό για την τιμή που έκανε στο παιδί της και στην ίδια, παρ᾿ όλο που απόμεινε μόνη της. Επιπλέον δεν είχε και καλή υγεία· είχε άσθμα, που πολύ τη βασάνιζε και πολλές φορές έφθανε κοντά στο θάνατο.

Μ᾿ αυτόν τον αγώνα πέρασαν αρκετά χρόνια. Κάποτε ο Θεός, βραβεύοντας την πίστη και την αφοσίωσή της σ᾿ Εκείνον, παραχώρησε κι ανοίξανε προς στιγμήν τα μάτια της ψυχής της κι αξιώθηκε να δεί τον Άγγελο φύλακα της ψυχής της! Η φωτεινότητα και η θεία γλυκύτητά του γέμισαν με υπερκόσμια χαρά την ευλαβέστατη γερόντισσα. Τώρα είχε δεί με τα μάτια της ότι στην πραγματικότητα ποτέ δεν ήταν μόνη. Έτσι, προσευχόταν πλέον με μεγαλύτερη πίστη και θερμότητα.

“Ζωντάνεψε ἡ εἰκόνα τοῦ Ἀρχαγγέλου Μιχαήλ μπροστά μου!”

Ένα άλλο θαυμαστό περιστατικό , που δείχνει πόσο ζωντανή είναι παρουσία του Αρχαγγέλου  Μιχαήλ , είναι και το ακόλουθο:

Ένα ανδρόγυνο προχωρημένης ηλικίας από την Θεσσαλονίκη, στολισμένο με ευλάβεια και θεοσέβεια, ήρθαν και προσκύνησαν τον Ιούλιο του 2008 την Παναγία μας. Στην μετέπειτα συζήτηση ο ηλικιωμένος κύριος είπε τα εξής εντυπωσιακά.

“Ένα καλοκαίρι εγώ πήγα κοντά σ’ έναν Γέροντα που ασκείται σ’ ένα μοναστήρι της Μυτιλήνης και μ’ έμαθε να προσεύχομαι. Μ’ έμαθε όλες τις προσευχές και επειδή του είπα πως θα πάω να προσκυνήσω και τον Αρχάγγελο Μιχαήλ στο Μανταμάδο, μ’ έβαλε και έμαθα το απολυτίκιό του, “Όπου επισκιάσει η Χάρις σου, Αρχάγγελε…”

Ἐμφανίσεις Δικαίων. Ἡ ἀξία τῆς θυσίας

 

Αὐτό τό συγκλονιστικό γεγονός ἐκτυλίχτηκε στά γαλανά νερά τοῦ Σαρωνικοῦ, τήν περασμένη δεκαετία. Τό ἀφηγήθηκε μιά ἀπ᾿ τίς πιό ἐκλεκτές μαθήτριες τοῦ Γέροντα Πορφυρίου, ἡ ὁποία ἐπρόκειτο νά γίνει Μοναχή.

Σ᾿ ἕνα ἀπ᾿ τά παραθαλάσσια προάστεια τῆς Ἀττικῆς, θά γίνονταν κολυμβητικοί ἀγῶνες γυναικῶν. Θά ἔπαιρνε μέρος καί μιά ἐξαιρετική κοπέλα, ἡ Ἄννα, ἡ ὁποία ἦταν πρωταθλήτρια στήν κολύμβηση, συγγενής καί φίλη τῆς μαθήτριας τοῦ Γέροντα. Στούς ἀγῶνες θά συμμετεῖχε ἐπίσης καί μία ἄλλη φίλη τῆς Ἄννας, ἡ ὁποία εἶχε κι ἐκείνη μεγάλη ἐπίδοση σ᾿ αὐτό τό ἄθλημα.

(Πρέπει νά τονιστεῖ ὅτι ἡ Ἄννα, ἐκτός ἀπό τήν ἐξαιρετική της ἐπίδοση στήν κολύμβηση, εἶχε μιά πολύ καλλιεργημένη ψυχή. Ἦταν θεοσεβής, εὐγενής, γενναιόψυχη. Ὅλοι τήν ἀγαποῦσαν!).
Τήν ἡμέρα τῶν ἀγώνων πλῆθος κόσμου εἶχε συγκεντρωθεῖ στό καθορισμένο μέρος. Μεταξύ αὐτῶν κι οἱ γονεῖς τῶν δύο κοριτσιῶν.

Ἐμφάνιση τοῦ Ἁγίου Χαραλάμπους σέ Μοναχό Ἁγιορείτη

Ὁ Μοναχός αὐτός ἦταν γέροντας κι ἀσθενοῦσε σοβαρά. Ὑπέφερε πολύ κι ἄρχισε νά δημιουργεῖται στήν ψυχή του κάποιο παράπονο.
Ἀλλά, " θροῦς γογγυσμοῦ οὐκ ἀποκρύπτεται"...
Ἔτσι, ἕνα ἀπόγευμα, ἐνῶ ἦταν μόνος, ἦρθε στό κελλί του ἕνα φωτεινότατο καί καλωσυνᾶτο γεροντάκι. Ὁ ἄρρωστος Μοναχός χάρηκε. Τοῦ εἶπε τόν πόνο του κι ἐκεῖνος τόν ἄκουγε μέ ὑπομονή καί κατανόηση. Μετά τό γεροντάκι τοῦ λέει μέ γλυκύτητα:

" Ἐκλήθην ἀπό τή Θεσσαλονίκη! "

Ἁγιοφάνειες ἔχουν γίνει καί σέ εὐσεβεῖς πιστούς λαϊκούς, πού εἶναι ἄνθρωποι Προσευχῆς καί εὐλαβείας. Ἰδιαίτερα συγκινητικό καί ἐντυπωσιακό εἶναι καί τό ἀκόλουθο περιστατικό:

Ὁ σύζυγος μιᾶς εὐσεβοῦς κυρίας ἀπ᾿ τήν Πάτρα, μέ βαρύτατη καρδιοπάθεια, πῆγε σέ μία μεγάλη κλινική του Λονδίνου γιά νά ἐγχειριστεῖ. Ἡ σύζυγός του, ἡ ὁποία διηγήθηκε τό συμβάν, ξένη μέσα σέ ξένο περιβάλλον, δυσκολευόταν πολύ. Μεταξύ τῶν ἄλλων, εἶπε καί τά ἑξῆς:
"Εἶχα μάθει δέκα λέξεις ἀγγλικές καί προσπαθοῦσα νά συνεννοηθῶ μ᾿ αὐτές. Γνώριζα πώς ἡ ἐγχείρηση ἦταν τόσο σοβαρή, ὥστε ὑπῆρχε τό ἐνδεχόμενο νά πεθάνει ὁ Δημήτρης...

Ἅγιος Παντελεήμων καί Παπανικόλας Πλανᾶς

Ὅταν κάποτε διώχτηκε ὁ ἅγιος Νικόλαος ὁ Πλανᾶς ἀπ᾿ τόν Ἱ. Ναό τοῦ ἁγίου Παντελεήμονος πού ἐφημέρευε, ἔκλαιγε στόν ἐρημικό δρόμο, ἐνῶ βάδιζε πρός τό σπιτάκι του. Ξαφνικά ἕνας φωτεινότατος νέος μέ γλυκύ χαμόγελο παρουσιάστηκε καί τόν ρώτησε ποιά ἦταν ἡ αἰτία τῆς στενοχώριας του. Ἐκεῖνος, ἁπλός καί ταπεινός ὅπως ἦταν, σάν ἕνα παιδί, τοῦ εἶπε τόν πόνο του. Τότε ὁ θεῖος νεανίας τόν παρηγόρησε:

"Χριστιανά τά τέλη τῆς ζωῆς ἡμῶν" (αἴτηση κατά τή Θεία Λειτουργία)

Ὅταν ρωτήθηκε ὁ Κύριος μας Ἰησοῦς Χριστός ἀπό κάποιον νέο Ἰσραηλίτη "Τί ἀγαθόν ποιήσω ἵνα ἔχω ζωήν αἰώνιον;", Ἐκεῖνος ἀπάντησε: "Τήρησον τάς ἐντολάς." (Ματθ. ιθ΄: 16 - 17).
Κί ὅσοι ἀπ᾿ τούς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας ἀσχολήθηκαν μ᾿ αὐτό τό σπουδαιότατο θέμα, συνόψισαν τίς προϋποθέσεις τῆς σωτηρίας ὡς ἑξῆς, ἀναφερόμενοι στήν πλευρά τῆς ἀνθρώπινης προαίρεσης καί προσπάθειας. Γιατί στήν ἄλλη πλευρά εἶναι ὁ Θεός μέ τό ἄπειρο Ἔλεός Του. Τό ἄπειρο Ἔλεος Του, πού δέ δεσμεύεται ἀπό τίποτα κι ἀπό κανέναν. Ἡ ὕστατη, ὑπέρτατη καί ἁγιωτάτη Ἐλπίς...

Πρέπει λοιπόν ὁ ἄνθρωπος:

Ὁ Ἅγιος Ἱεράρχης Νικόλαος " κοινωνεῖ " τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων ναυτικούς.

6 Δεκεμβρίου γιορτάζουμε τόν Ἅγιο Ἱεράρχη Νικόλαο

"Ρώτησε κάποιος τόν Θεό: γιατί ὁ Ἅγιος Νικόλαος τιμᾶται περισσότερο ἀπό τούς ἄλλους ἁγίους; Καί ὁ Θεός, ἀντί ἀπαντήσεως, κάλεσε τόν ἅγιο Νικόλαο νά ἔλθει κοντά τους. Ὁ Ἅγιος Νικόλαος παρουσιάσθηκε μουσκεμένος καί τυλιγμένος μέ φύκια τῆς Θάλασσας Πού ἤσουν, Νικόλαε, τόν ρώτησε ὁ Θεός. Πάλευα μέ τά κύματα νά σῶσω ἕνα καράβι, ἀπάντησε ὁ Ἅγιος. Τότε ὁ Θεός εἶπε στόν ἀπορούντα: Γι᾿ αὐτό, παιδί μου, τιμᾶται πιό πολύ ὁ Ἅγιος Νικόλαος"!

(Αὐτό τό ἰδιαίτερα συγκινητικό κι ἐντυπωσιακό περιστατικό, τό διηγήθηκαν Χιὼτες ναυτικοί στόν τότε Ἐπίσκοπο Χίου Παντελεήμονα. Πρέπει νά συνέβη κατά τή δεκαετία 1945 - 1955).

Σέ κάποιο ἀπό τά ὑπερπόντια ταξίδια πού ἔκαναν οἱ ἐν λόγω ναυτικοί, συνάντησαν τρικυμία καί τό πλοῖο τους ναυάγησε, χτυπῶντας σέ μιά ξέρα.

Ἀπ᾿ τό πλήρωμα ἔφυγαν γιά τόν Οὐρανό μερικοί, καί τούς ὑπόλοιπους τούς περισυνέλεξαν ζωντανούς ἀπό ἕνα ξερονῆσι. Οἱ ἐπιζήσαντες ναυτικοί -μαζί κι ὁ καπετάνιος τοῦ καραβιοῦ- εἶπαν τά ἑξῆς:

Ὁ Ἀρχάγγελος Μιχαήλ

Ὁ πιστότατος κι ἀφοσιωμένος στό Θεό Ἀρχάγγελος Μιχαήλ, εἶναι συγχρόνος ὁ ὑπερασπιστής τοῦ φτωχοῦ κι ἀδύναμου ἀνθρώπου. Τόν προστατεύει ἀπ᾿ τήν κακία καί τό ἀβυσσαλέο μῖσος τοῦ διαβόλου. Σέ ἄπειρες περιπτώσεις ἔχει ἐκδηλωθεῖ ἡ προστασία του αὐτή μέ θαυμαστά γεγονότα. Κατ᾿ ἐξοχήν ὅμως, ὅπως διδάσκει ἡ Ἐκκλησία μας, προστατεύει τίς ψυχές τῶν ἀνθρώπων πού ἐκδημοῦν πρός τόν Κύριο, ἀπ᾿ τίς συκοφαντικές ἐπιθέσεις τῶν δαιμόνων κι ἀπ᾿ τίς θρασύτατες προσπάθειές τους νά ἐμποδίσουν τίς ψυχές στήν πορεία τους πρός τό Θεό.
Ὁ ἀρχιστράτηγος τῶν Οὐρανίων στρατιῶν, μαζί καί μέ τόν ἄλλο Ἀρχάγγελο, τό Γαβριήλ, σκεπάζουν, φρουροῦν κι ὁδηγοῦν τούς ἀνθρώπους "εἰς ὁδόν σωτηρίας", κατ᾿ ἐντολήν τοῦ φιλανθρωποτάτου Θεοῦ, τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ.

"Οὐ δύναμαι διαψεῦσαι Ἑαυτόν. Ἐγώ εἰμί ὁ Νομοθέτης τοῦ οὐ φονεύσεις."

Φαινόταν ὅτι ἦταν ζωντανό μέλος τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ. Συμμετεῖχε στίς φιλανθρωπικές δραστηριότητες τῆς Ἐκκλησίας τῆς ἐνορίας της, ἐξωμολογεῖτο καί κοινωνοῦσε. Ὅλοι ἔλεγαν ὅτι ἡ κυρία Φρόσω ἦταν μιά πολύ καλη Χριστιανή.
Ἡ κωμόπολή ὅπου ζοῦσε, δέν ἀπέχει πολύ ἀπ᾿ τή Θεσσαλονίκη. Συχνά κατέβαιναν Ἁγιορεῖτες Πνευματικοί κι ἐξομολογοῦσαν ὅσους ἀπ᾿ τούς ἐκεῖ κατοίκους ἤθελαν. Ἡ κυρά- Φρόσω ἦταν μία ἀπ᾿ αὐτούς. Εἶχε μάλιστα καί μιά ἰδιαίτερη ἀγάπη στήν Παναγία. Ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι τήν ἐπεκαλεῖτο πολύ. Εἴτε μαγείρευε, εἴτε σκούπιζε, ψιθύριζε: "Ὑπεραγία Θεοτόκε σῶσον ἡμᾶς". Καί πράγματι, Ἐκείνη ἦταν τελικά πού τήν ἔσωσε μέ τίς πρεσβεῖες Της, γιατί, δυστυχῶς, ἡ καλή- κατά τά ἄλλα- κυρά Φρόσω, δέν ἐξομολογεῖτο εἰλικρινά τίς ἁμαρτίες της. Ἀπέκρυπτε ἀπ᾿ τόν Πνευματικό τήν πιό μεγάλη.

Ἀποτροπή ψυχικῆς ἀπωλείας

Αὐτό τό γεγονός τό ἀφηγήθηκε ἕνας συνταξιοῦχος πυροσβέστης Στερεοελλαδίτης, ἰδιαίτερα ἐντυπωσιασμένος. Τό ἔζησε σέ μιά ἀπ᾿ τίς ἐπισκέψεις του στόν ἀείμνηστο Γέροντα Παΐσιο τοῦ Ἁγίου Ὅρους. Εἶναι ἰδιαίτερα σημαντικό γιατί ἀναφέρεται στίς περιπτώσεις ἐκεῖνες, πού ὁ Πανάγαθος Θεός καλεῖ κοντά Του ἀνθρώπους πού πρόκειται νά καταστραφοῦν ψυχικά. Σάν παντογνώστης καί προγνώστης, γνωρίζει τό μέλλον καί, ἄν βλέπει ὅτι πρόκειται νά φθαροῦν ἀπ᾿ τήν ἁμαρτία καί νά χάσουν τήν αἰωνιότητα, ἁπλώνει τό χέρι Του καί τούς παίρνει. Αὐτό συμβαίνει ἀρκετές φορές. Τό βεβαιώνει κι ἡ Ἁγία Γραφή. Δέν ἀφορᾶ, βέβαια, ὅλες τίς περιπτώσεις. " Τίς ἔγνω νοῦν Κυρίου; " Ἡ ἐμπιστοσύνη ὅμως στήν ἀγάπη Του πρέπει νά εἶναι δεδομένη σέ κάθε περίπτωση. Εἶπε λοιπόν:

" Ἐάν μή στραφῆτε καί γένησθε ὡς τά παιδιά, οὐ μή εἰσέλθητε εἰς τήν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν." (Ματθ. ιη΄: 3).

Αὐτή ἡ ἱστορία τῶν συναξαρίων δίνει μιά ἀπάντηση γιά τίς περιπτώσεις πού εὐδοκεῖ ὁ Θεός καί φεύγουν γιά τήν αἰωνιότητα νέοι ἄνθρωποι μέ καλή πνευματική κατάσταση καί καθαρή ψυχή. Τότε πού ἀρχίζουν τά "γιατί" νά προσβάλουν τή Θεία Ἀγάπη. Εἶναι γεγονός πώς δέ γνωρίζουμε ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι ν᾿ ἀγαπᾶμε σωστά καί νά προτιμᾶμε τό συμφέρον μιᾶς ἀγαπημένης ψυχῆς. "Μά μοῦ λείπει, πονῶ", ἀντιλέγουν οἱ περισσότεροι. Σεβαστός ὁ πόνος. Ὅμως αὔξησε τήν προσευχή, πλησίασε ὅσο μπορεῖς περισσότερο τό Θεό, κοντά στόν Ὁποῖο εἶναι τό ἀγαπημένο σου πρόσωπο καί θά νιώσεις μιά εἰρήνη βαθειά, μιά γλυκύτατη παρηγοριά. Κι ἄν δοξάζουμε κι εὐαρεστοῦμε μέ τόν τρόπο τῆς ζωῆς μας τό Θεό, τότε, ὅπως βεβαιώνουν οἱ θεῖοι Πατέρες, Ἐκεῖνος θ᾿ ἀνοίξει τά πνευματικά μας μάτια καί θά ζήσουμε τό γεγονός πώς "ὁ κόσμος τοῦ Θεοῦ εἶναι ἕνας καί οἱ ψυχές εἴτε εἶναι στή Θριαμβεύουσα Ἐκκλησία εἴτε στήν Στρατευομένη, εἴτε ἑνωμένες ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ. "

"Γιατί;"

(Ἀπό τό Συναξάρι τοῦ Ἁγίου Μάρτυρος Οὔαρου)

Ὁ ἅγιος Μάρτυς Οὔαρος μαρτύρησε κατά τό διωγμό τοῦ Μαξιμιανοῦ (304 μ.Χ.). Καταγόταν ἀπό γένος ἐπιφανές, λαμπρό κι εὐσεβές. Γιά τή σταθερότητα τῆς Πίστης του στό Σωτῆρα Χριστό, ἐπι πέντε συνεχεῖς ὥρες τόν χτυποῦσαν οἱ δήμιοι μέ ρόπαλα κι ἔξυναν μέ σιδερένια νύχια τό σῶμα του... Μετά ἀπ᾿ αὐτά παρέδωσε τό πνεῦμα του νικητής "εἰς χεῖρας Θεοῦ ζῶντος".Τό μαρτυρικό σῶμα τοῦ Ἁγίου αὐτοῦ κατόρθωσε νά τό πάρει μιά εὐγενής χήρα γυναίκα, φιλομάρτυς καί εὐσεβέστατη, ἡ Κλεοπάτρα. Ὄχι μόνο τό ἐνταφίασε μέ τιμές, ἀλλά κατασκεύασε ὑπερπολυτελῆ λάρνακα καί παρεκκλήσιο, τό ὁποῖο φρόντιζε ἡ ἴδια κι ὁ μονάκριβος γυιός της.
Συνήθιζε μάλιστα, ὡς ἐλεήμων, κάθε χρόνο τήν ἡμέρα τῆς μνήμης του, νά καλεῖ ὅλους τούς φτωχούς, τούς ἀναπήρους καί τούς γέροντες καί νά τούς παραθέτει τράπεζα, στήν ὁποία, ἄν καί ἀρχόντισσα, διακονοῦσε ἡ ἴδια μαζί μέ τό γυιό της, ὁ ὁποῖος ἦταν ἐξ ἴσου καλός καί φιλάνθρωπος, ὅπως κι ἡ μητέρα του. Ἐπί πλέον ἦταν ἁγνός καί συνετός νέος.
Μιά ἀπ᾿ τίς φορές πού γινόταν αὐτή ἡ γιορτή, ἡ Κλεοπάτρα μαζί μαζί μέ τό γυιό της τελείωσαν ἀργά τό βράδυ τήν περιποίηση τῶν φτωχῶν κι ἦταν κατάκοποι. Τότε ὁ γυιός της ἀρρώστησε αἰφνίδια. Πόνεσε τόσο πολύ τό κεφάλι του, πού πρίν προλάβει νά τόν βοηθήσει, πέθανε στά χέρια της! 

Συμπαράσταση ἀπό τόν Ἅγιο Ἄγγελο

Τό παρακάτω περιστατικό τό ἀφηγήθηκε μέ μεγάλη συγκίνηση μιά εὐσεβέστατη κυρία, ἀρκετά ἡλικιωμένη, ἡ ὁποία ἀξιώθηκε νά δεῖ ἕνα ἀπ᾿ τά παιδιά της ν᾿ ἀφιερώνεται στό Θεό. Συνέβη ὅταν ἦταν νεαρή μητέρα κι εἶχε τά παιδάκια της μικρά.
Ἔπειδή ἡ ζωή ἦταν δύσκολη τότε κι ἐργαζόταν μόνο ὁ σύζυγος, προσπαθοῦσαν μέ οἰκονομία νά ζήσουν, γιά νά μπορέσουν νά χτίσουν κι ἕνα σπιτάκι, μήπως γλυτώσουν ἀπ᾿ τό ἐνοίκιο, πού τούς ἐξαντλοῦσε οἰκονομικά. Τά παιδάκια ὅμως ἦταν ἀδύνατα, καί εἰδικά τό ἕνα. Ὁ γιατρός στόν ὁποῖο τά πῆγαν, συνέστησε καλή διατροφή· καλύτερη ἀπ᾿ ὅση εἶχαν.
Ἡ μητέρα συμφώνησε μαζί του καί προσπαθοῦσε νά πείσει καί τό σύζυγό της, ὁ ὁποῖος, ἄν καί ἦταν κι ἐκεῖνος καλός πατέρας καί τ᾿ ἀγαποῦσε τά παιδιά, ἤθελε νά ἐξακολουθήσει τή μικρή ἀποταμίευση, γιά τό λόγο πού προαναφέρθηκε. Ἔτσι ἔφτασαν νά διαφωνήσουν. Ἥρεμα, βέβαια, ἀλλά δημιουργήθηκε ἕνα στενόχωρο ἀδιέξοδο.

Ἡ συμβουλή μιᾶς Ὁσίας

Ἀποτελεῖ τιμή καί χαρά γιά τήν Πατρίδα μας τό ὅτι σ᾿ αὐτούς τούς ἔσχατους καιρούς, πού "ἐψυχράνθη ἡ ἀγάπη τῶν πολλῶν", ἀναδείχτηκε μιά γυναικεία Ὁσιακή μορφή, ἡ ὁποία ἤθλησε στό δύσκολο πνευματικό ἄθλημα τῆς διά Χριστόν σαλότητας. Πρόκειται γιά τήν Ὁσία Ταρσώ (Ταρασία), ἡ ὁποία ἔζησε στόν εὑρύτερο περιβάλλοντα χῶρο τῆς Ἱ. Μονῆς Παναγίας Πευκοβουνογιατρίσσης, στήν Ἀττική, καί μετέστη πρός τόν Κύριο τό Σεπτέμβριο τοῦ 1989.*
Ὑπῆρξε ἕνα πνευματικό Μαργαριτάρι, πού στόλισε τά τελευταία χρόνια τήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ. Ἄν ἔλεγαν, λοιπόν, σ᾿ αὐτή τήν ἁγία γυναίκα γιά κάποιον ὅτι πέθανε, τούς ἀγριοκοίταζε καί τούς διόρθωνε μέ τά λόγια: "...Μετέστη πρός τήν ζωήν!".
Ἡ ἀνηψιά της διηγεῖται μέ πολύ σεβασμό τά ἑξῆς:

Ἐμφανίσεις ἁγίων Ἀγγέλων."Κάνε ὑπομονή, ὅπως κάνω κι ἐγώ μέ σένα!"

Μέσα στήν Ἁγία Γραφή, ἀναφέρονται πολλές ἐμφανίσεις ἁγίων Ἀγγέλων: Στήν Παλαιά Διαθήκη χαρακτηριστικές εἶναι οἱ περιπτώσειςτοῦ Ἀρχαγγέλου Ραφαήλ πού ἐμφανίστηκε στόν Τωβία (Τωβ. Ε΄:4-12, 22) καί τοῦ Ἀγγέλου πού ἐμφανίστηκε στούς τρεῖς Παῖδες " ἐν τῇ καμίνῳ". Στήν Καινή Διαθήκη συναντοῦμε περισσότερες Ἀγγελοφάνειες: ὁ Ἀρχάγγελος Γαβριήλ ἐμφανίζεται στό Ζαχαρία (Λουκ. Α΄: 8-22) κι ἀργότερα στή Θεοτόκο κατά τόν Εὐαγγελισμό (Λουκ. Α΄: 26-38), στρατιά ἁγίων Ἀγγέλων τό βράδυ τῆς Γεννήσεως στούς βοσκούς, Ἄγγελος ἐνισχύει τόν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό κατά τήν ἀγωνιώδη προσευχή Του στή Γεσθημανῆ, Ἄγγελο συναντοῦν οἱ Μυροφόρες στόν Τάφο τοῦ Κυρίου μετά τήν Ἀνάστασή Του, Ἄγγελος παραστέκει στόν Ἀπόστολο Πέτρο ὅταν φυλακιζεται, καί τόν ἐλευθερώνει κ.ἄ.Πολλές φορές ὅμως καί πιστοί Χριστιανοί μέ καθαρή καρδιά, ἔστω κι ἄν εἶναι ταλαιπωρημένοι ἀπό ἀνθρώπινες πτώσεις, ἔχουν ἀξιωθεῖ νά δοῦν κάποια Ἀγγελοφάνεια στή ζωή τους, εἴτε σέ ὅραμα, εἴτε σέ ὄνειρο. Δέν εἶναι παιδικό παραμύθι ἡ ὕπαρξη ἑνός ἁγίου Ἀγγέλου πού προστατεύει καί συμπαραστέκεται σέ κάθε Χριστιανό βαπτισμένο στό Ὄνομα τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Εἶναι ὁ φύλακας Ἄγγελος πού δίνεται κατά τό Βάπτισμα κι ἀκολουθεῖ τόν ἄνθρωπο σέ ὅλη του τήν ζωή μέχρι τό θάνατό του καί μέχρι νά παρουσιάσει τήν ψυχή του ἐνώπιον τοῦ Ἁγίου Θεοῦ.
Οἱ καλοί μας ἅγιοι φίλοι! Πολλές φορές ὅμως τούς πικραίνουμε, ὅταν βλέπουν πώς κάνουμε τά ἀντίθετα ἀπ᾿ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ καί κινδυνεύει ἔτσι ἡ σωτηρία μας...
Παρακάτω θά ἀναφερθοῦν μερικές ἀπ᾿ τίς πολλές ἐμφανίσεις Ἀγγέλων τοῦ Θεοῦ πού ἔχουν συμβεῖ στήν ἐποχή μας.

Ὁ Γέρων τῆς Πάρου, π. Φιλόθεος Ζερβάκος γράφει μιά ὠφέλιμη διήγηση

Ὁ Μακαριστός Ἡγούμενος τῆς Ἱ. Μονῆς Ζωοδόχου Πηγῆς Φιλόθεος Ζερβάκος, πνευματικό τέκνο τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου, ἔγραψε σέ εὐσεβεῖς Χριστιανούς, πρός ὠφέλειαν, τό ἀκόλουθο γεγονός: " Ὅταν ἦλθα στήν Πάρο, ὡς Πνευματικός, μέ τήν εὐλογία τοῦ Ἐπισκόπου κυροῦ Ἰεροθέου, μετέβαινα σέ χωριά τῆς νήσου καί ἐξωμολογοῦσα τούς Χριστιανούς. Ἕνας ἀπό αὐτούς, ὀνόματι Πέτρος Μοστάτος, μού διηγήθηκε τήν κατωτέρω κατανυκτική ὄραση τήν ὁποία εἶδε μετά τόν θάνατο τῆς κόρης του.

Εἶχα μοῦ εἶπε, " δύο παιδιά. Μία κόρη καί ἕναν γυιό. Καί τά δύο ἦσαν καλά παιδιά, ἀλλά ἡ κόρη ὑπερεῖχε σέ εὐσέβεια, καί καλωσύνη. Καί πρός ἐμένα, τόν πατέρα της, καί πρός τήν μητέρα της ἦταν πολύ στοργική καί μᾶς τιμοῦσε μέ τήν ἁγνή ζωή της. Δέν πέρασε ὅμως πολύ καιρός καί ἀρρώστησε σοβαρά. Οἱ γιατρόι εἶπαν πῶς θά πεθάνει!

Μιά χαριτωμένη πνευματική ἐμπειρία τοῦ Γέροντος Ἰωσήφ τοῦ Ἡσυχαστοῦ

Ἕνας ἀπό τούς ἁγιασμένους θεοφώτιστους Γέροντες τοῦ 20ου αἰῶνος, ὁ μέγας μύστης τῆς νοερᾶς προσευχῆς, Γέρων Ἰωσήφ ὁ Ἡσυχαστής τοῦ Ἁγίου Ὄρους, στήν 38η ἐπιστολή του, δίνει πολύτιμες συμβουλές καί μᾶς χαρίζει μία χαριτωμένη πνευματική ἐμπειρία του ἀπό τόν Οὐράνιο κόσμο.
Γράφει:
"...Ὅθεν, ἀδελφοί μου καλοί καί ἠγαπημένοι, ὅστις ἀδικεῖται ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ καί θελήσει νά ζητήσῃ τό δίκαιον, ἄς γνωρίζῃ ὅτι εἶναι αὐτό· νά βαστάζῃ τό βάρος τοῦ ἀδελφοῦ, τοῦ πλησίον του, μέχρις ἐσχάτης πνοῆς· καί νά κάμνῃ ὑπομονήν εἰς ὅλα τά λυπηρά τῆς παρούσης ζωῆς.

Προγεύσεις αἰωνιότητας." Ἐδῶ πού ζοῦμε, βασιλεύει μία ἀπέραντη ἀγάπη! "

Δῶρο Θεοῦ οἱ προγεύσεις τῆς αἰώνιας χαρᾶς κι εὐτυχίας. Τῆς μακαριότητας πού ἔχει ἑτοιμάσει ὁ Θεός "τοῖς ἀγαπῶσιν Αὐτόν .
Κύριο σκοπό μάλιστα φαίνεται νά ἔχουν τήν ἀφύπνιση, τό πνευματικό ξύπνημα τοῦ ἀνθρώπου. Τό νά προξενήσουν τή σωτήρια νοσταλγία τοῦ Θεοῦ καί τῆς Βασιλείας Του.
Βοηθεῖ ὁ Φιλάνθρωπος Χριστός μέ χίλιους δυό τρόπους, ἀλλά χρειάζεται καί ἡ καλή θέληση τοῦ ἀνθρώπου. Ὅπως ὅταν θελήσουμε νά πᾶμε ταξίδι σέ μιά ὄμορφη χώρα, γιά νά χαροῦμε, φροντίζουμε νά ξεκινήσουμε ὑγιεῖς, γιατί ἡ ὑγεία εἶναι ἀπαραίτητη προϋπόθεση τῆς χαρᾶς. Ἔτσι γιά νά χαροῦμε τήν αἰωνιότητα καί νά συμπεριληφτοῦμε στήν ἁγία οἰκογένεια τοῦ Θεοῦ, στή Θριαμβεύουσα Ἐκκλησία, χρειάζεται ψυχική ὑγεία. Ὅμως τά πάθη, οἱ κακίες, ὁ ἐγωισμός καί ἡ σκληρότητά μας ἀποδεικνύουν πώς δέν τήν ἔχουμε.
Ὅπως "ξερνάει" ὁ σίδηρος τή σκουριά, ἔτσι βγάζει κι ἡ ἀνθρώπινη ψυχή τήν κακία μετά τήν πτώση, λέγουν οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας.
Ποῦ θά θεραπευτοῦμε; Τό Θεραπευτήριο εἶναι ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ. Μέσα στά Μυστήρια Της γίνεται ἡ θεραπεία τῆς ψυχῆς διά τοῦ ἁγίου Πνεύματος. Καί τότε, ὑγιεῖς ψυχικά, μᾶς περιμένει ἡ Χαρά τοῦ Οὐρανοῦ, Χάριτι Θεοῦ...