Τό μαρτύριο τοῦ Ἱεροῦ Χρυσοστόμου.

ΒΗΜΑ ΠΡΟΣ ΒΗΜΑ Η ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΞΟΡΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΙΚΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΠΑΝΙΕΡΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΙΚΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΠΑΝΙΕΡΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

Εἰκὼν Ἁγ. Ἰω. Χρυσοστόμου (Ἀδελφ. Δανιηλαίων, Κατουνάκια Ἁγ. Ὄρους)

Ἂς παρακολουθήσουμε βῆμα πρὸς βῆμα σὲ μιὰ συγκινητικὴ καὶ ἱστορικῶς τεκμηριωμένη διήγηση (ἀπὸ τὸν Καθηγητή Στυλ. Παπαδόπουλο) τὴν μαρτυρικὴ πορεία πρὸς τὴν ἐξορία τοῦ πανιέρου Χρυσοστόμου, ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως, καὶ τὸ τέλος του.

(…) Ἀπὸ 21 Ἰουνίου μέχρι 4 Ἰουλίου  τοῦ 406 ὁ ἅγ. Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος παρέμεινε σὲ κάποιο χωριὸ μεταξὺ Βοσπόρου καὶ Νικαίας καὶ στὴν ἴδια τὴν Νίκαια. Ἡ Ἐπιστολὴ του 221, τῆς 4ης Ioυλίoυ, ἀφήνει περιθώριο γιὰ ὀλιγοήμερη ἀκόμα παραμονὴ στὴν Νίκαια («μέλλων … διεξορμᾶν»). Ὡς τόπος ἐξορίας ὁρίστηκε ἡ μικρὴ πόλη Κουκουσὸς τῆς Ἀρμενίας, στὴν σημερινὴ τουρκικὴ πόλη Goksun, ἑκατὸν ἑβδομήντα περίπου χιλιόμετρα ἀπὸ τὰ  Ἄδανα, στοὺς πρόποδες τῶν βουνῶν τῆς Ἰσαυρίας. Προτιμοῦσε τὴν περιοχὴ αὐτή, ἀπὸ ἐκεῖνες ποὺ ψιθυρίζονταν ὡς πιθανοὶ τόποι ἐξορίας του, ὅπως ἡ Σκυθία καὶ ἡ Σεβάστεια (Ἐπιστ. 13: PG 52, 611).

Εξομολόγοι ή Ψυχολόγοι;

Εξομολόγοι ή Ψυχολόγοι;

Χαίρομαι ιδιαιτέρως που βρίσκομαι και φέτος μαζί σας. Κατόπιν της προσκλήσεως των σεβαστών πατέρων, του πατρός Σπυρίδωνα και του πατρός Αθανασίου, έρχομαι με πολλή χαρά κοντά σας για να σας αναπτύξω επί τη ενάρξει του νέου έτους ένα θέμα το οποίο απασχολεί πάρα πολύ -ιδιαιτέρως στα τελευταία χρόνια- την κοινωνία μας. Το θέμα αυτό έχει τίτλο: Εξομολόγοι ή Ψυχολόγοι;

Καταρχήν η επιλογή του θέματος έγινε κατόπιν πολύ μεγάλης συζητήσεως από συνάξεις με τους νέους, με τους οποίους ασχολούμεθα πάρα πολύ εις την ενορία και στην τριβή μας. Οι νέοι μας πολλές φορές έχουν κάποιες τοποθετήσεις πολύ δυνατές τις οποίες μπορούν να απαντήσουν, όμως από το κοινωνικώς γίγνεσθαι και από την περιρρέουσα ατμόσφαιρα δεσμεύονται και δεν μπορούν να απαλλαγούν παρόλο που οι τοποθετήσεις τους είναι πάρα πολύ σωστές. Γι’ αυτό θα ήθελα να προσέξουμε και να δώσουμε κάποιες βασικές αρχές σ’ αυτό το θέμα που αφορά όλους μας.

Σήμερα είναι αλήθεια ότι υπάρχουν τόσα πολλά ψυχολογικά κέντρα μέσα εις την κοινωνία μας τα οποία τείνουν να υποκαταστήσουν σε αριθμό και όλες τις ενορίες της εκκλησίας της Ελλάδος. Σε κάθε πόλη, ακόμα και σε χωριά υπάρχουν ψυχολογικά κέντρα στα οποία καταφεύγει ο άνθρωπος για να λύσει τα ψυχολογικά του προβλήματα. Δεν υφίσταται μια ηλικία συγκεκριμένη που να λέει ότι δεν έχει κάποιο ψυχολογικό

15 Νοεμβρίου Συναξαριστής Των Αγίων Γουρία, Σάμωνα και Αβίβου Ομολογητών, Κυντίωνος Επισκόπου, Ιουστίνου & Θεοδώρας, των Αγίων Ελπιδίου Μάρκελλου και Ευστόχιου, Δημητρίου, των Αγίων Ευψυχίου, Νεάρχου και Καρτερίου, Παϊσίου Βελιτσκόφσκυ.

Οἱ Ἅγιοι Γουρίας, Σαμωνᾶς καὶ Ἄβιβος οἱ Ὁμολογητές

Ὁ Γουρίας καὶ ὁ Σαμωνᾶς, ἀγωνιζόμενοι τὸν ἱερὸ ἀγώνα τῆς χριστιανικῆς πίστης, συνελήφθησαν ἀπὸ τὸν ἡγεμόνα Ἀντωνίνο, κατὰ τὸν διωγμὸ ἐπὶ Διοκλητιανού. Καὶ ἀφοῦ ὑπέστησαν μὲ θαυμαστὴ ὑπομονὴ πολλὰ βάσανα, ἀποκεφαλίσθηκαν.
Ὁ Ἄβιβος ἔζησε λίγα χρόνια ἀργότερα καὶ ἦταν ἀπὸ ἕνα χωριὸ τῆς Ἔδεσσας ποὺ ὀνομαζόταν Ἀποθελσαῖα. Τότε βασιλιὰς ἦταν ὁ Λικίνιος, ὁ γνωστὸς ἀντίπαλος τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου. Ὁ Ἄβιβος, λοιπόν, προχειρίσθηκε Ἱεροδιάκονος καὶ διακρινόταν γιὰ τὴ μεγάλη εὐσέβειά του καὶ τὸν πολὺ ζῆλο γιὰ τὸ ὑπούργημά του. Ἰδιαίτερα, ὅμως, διακρινόταν γιὰ τὴ θερμὴ ἀγάπη του στὸ ἱερὸ κήρυγμα, τηρώντας τὸ θεόπνευστο λόγο τῆς Ἁγίας Γραφῆς, ποὺ λέει: «Κήρυξαν τὸν λόγον, ἐπίστηθι εὐκαίρως ἀκαίρως, ἔλεγξαν, ἐπιτίμησαν, παρακάλεσαν, ἐν πάσῃ μακροθυμίᾳ καὶ διδαχῇ». Κήρυξε, δηλαδή, τὸν λόγο τοῦ Θεοῦ, στάσου ἐπιτηρητὴς καὶ καθοδηγὸς στοὺς ἀκροατές σου, ὄχι μόνο σὲ κατάλληλες περιστάσεις, ἀλλὰ καὶ σ’ ἐκεῖνες ποὺ φαίνονται ἀκατάλληλες περιστάσεις, ἔλεγξε, ἐπίπληξε, παρηγόρησε μὲ κάθε μακροθυμία καὶ μὲ κάθε μέθοδο διδασκαλίας.
Ὁ ἡγεμόνας Λυσανίας, ὅταν εἶδε τὸν Ἄβιβο νὰ προσελκύει πολλοὺς εἰδωλολάτρες μὲ τὸ θερμό του κήρυγμα, τὸν συνέλαβε. Καὶ ἀφοῦ τὸν κρέμασε σὲ στυλὸ καὶ τὸν ἔσχισε μὲ σιδερένια νύχια, ἔπειτα τὸν ὁδήγησε ἔξω ἀπὸ τὴν πόλη, ὅπου τὸν ἔριξε μέσα στὴν φωτιά, καὶ ἔτσι ὁ Ἄβιβος παρέδωσε τὸ πνεῦμά του στὸ Θεό.

Η πολλή δουλειά και μέριμνα (Γέρων Παΐσιος).

Γέροντος Παΐσιου του Αγιορείτου Λόγοι Α΄ - Δεύτερο Μέρος - Κεφάλαιο 5 «Η πολλή δουλειά και μέριμνα κοσμικοποιούν τον μοναχό»

Λόγοι Α΄

ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
"ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ"
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Η πολλή δουλειά και μέριμνα κοσμικοποιούν τον μοναχό
 

Καλά είναι όποιος θέλει να ζήση πνευματικά, και ιδίως ο μοναχός, να βρίσκεται απομακρυσμένος από ορισμένες ασχολίες, φτιαξίματα κ.λπ., που τον απομακρύνουν από τον πνευματικό στόχο. Να μην ξανοίγεται με πολλές ατέλειωτες δουλειές, γιατί οι δουλειές δεν τελειώνουν. Και αν δεν μάθη να κάνη δουλειές εσωτερικές στον εαυτό του, θα ξεφεύγη στις εξωτερικές συνέχεια. Οι άνθρωποι που προσπαθούν να τελειώσουν τις δουλειές τις ατέλειωτες, τελειώνουν αυτήν την ζωή με ατέλειες πνευματικές και μετανοούν στο τέλος της ζωής τους, αλλά αυτό δεν τους βοηθάει πια σε τίποτε, γιατί έχει βγη το διαβατήριο. Άλλωστε και μια ανάπαυλα από τις δουλειές είναι απαραίτητη για ένα μικρό έστω διάστημα.

Όταν οι πολλές εργασίες ελαττωθούν, φυσιολογικά θα έρθη η σωματική ξεκούραση και η δίψα για εσωτερική εργασία, η οποία δεν κουράζει, αλλά ξεκουράζει. Τότε και η ψυχή θα αναπνέη άφθονο πνευματικό οξυγόνο. Η κούραση από πνευματική εργασία δεν κουράζει, αλλά ξεκουράζει, γιατί ανεβάζει τον άνθρωπο ψηλά και τον πλησιάζει στον φιλόστοργο Πατέρα, οπότε και η ψυχή του αγάλλεται.

Μέ ποιούς νά συναναστρεφώμεθα;_Εὐεργετινός_2ο μέρος_mp3

Π. Σάββας 2008-04-12_Μέ ποιούς νά συναναστρεφώμεθα;_Εὐεργετινός_2ο μέρος_mp3

Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 12-08-2010 (Σύναξη ἀνδρῶν).
Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, ‘Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Interntet Explorer ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Mozilla. Στή συνέχεια δῶστε τό ὄνομα πού θέλετε καί πατῆστε ΟΚ γιά νά ἀποθηκευθεῖ ἡ ὁμιλία)

Η μεταστροφή της Χαρούλας.

Η ΜΕΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΧΑΡΟΥΛΑΣ

Ελευθέρα Αποστολική Εκκλησία Πεντηκοστής.
Είναι όντως ελευθέρα; Είναι σίγουρα αποστολική; Είναι αλήθεια εκκλησία;  Και Τι σχέση έχει με την αγία Πεντηκοστή;

Στα 18 μου χρόνια βρέθηκα σ’ ένα σπίτι γεμάτο κόσμο. Ένας ομιλητής στην άκρη του δωματίου διάβαζε ένα απόσπασμα από το ευαγγέλιο και με απλά λόγια το ερμήνευε. Ήταν κατανοητό και οικοδομητικό. Άγγιξε την καρδιά μου, συγκινήθηκα. Μετά την ομιλία, μας ζητήθηκε να γονατίσουμε και να προσευχηθούμε. Εκεί με δικά μου λόγια είπα στον Χριστό ότι δεν ξέρω που βρίσκομαι, δεν ξέρω σε ποιον θεό πιστεύουν όλοι αυτοί, αλλά εγώ θα προσευχηθώ σε σένα που ξέρω. Άκουγα ομιλίες σε ξένες γλώσσες και νόμιζα ότι εδώ μέσα βρίσκονται αρκετοί ξένοι. Στο τέλος έγινε και μια προφητεία. Μα λέω τι ήταν όλο αυτό; Δεν πολυκατάλαβα. Μετά την προσευχή σηκωθήκαμε και μου γνώρισαν τον ομιλητή. Εκείνος μου δωσε το τηλέφωνό του για τυχόν απορίες και μου ζήτησε να διαβάζω την καινή διαθήκη και να προσεύχομαι. Έφυγα ευχαριστημένη. Ήθελα να ξαναβρεθώ εκεί, όσο και αν φαίνεται παράξενο. Ξαναπήγα αρκετές φορές, μέχρι που βρέθηκε αίθουσα και σταμάτησε η συνάντηση στο σπίτι εκείνο.

Τι ήταν αυτό που άκουσα όμως; Μου είπαν ότι το Άγιο Πνεύμα ως σημείο δίνει την γλωσσολαλιά την οποία εμπειρεύτηκαν οι απόστολοι την ημέρα της Πεντηκοστής καθώς και σε εκείνη των μελών της εκκλησίας της Κορίνθου. Άρα αυτή είναι η αληθινή αποστολική εκκλησία που κρατάει ανά τους αιώνες; Και χωρίς να εξετάσω το ζήτημα πιο προσεκτικά, καθώς δεν γνώριζα ακόμα ότι στο χώρο τους υπάρχει έλλειψη συστηματικής διδασκαλίας για τους κινδύνους της πνευματικής απάτης, της ταπεινοφροσύνης, της αυτομεμψίας και της μη εμπιστοσύνης στους λογισμούς, τη πάτησα...

Ἡ Θεία Λειτουργία εἶναι: α) ὁ Χριστός καί β) ἡ συγκεφαλαίωση τῆς Θείας Οἰκονομίας.

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΕΣ ΣΥΝΑΞΕΙΣ

ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ ΚΑΙ ΠΑΤΕΡΙΚΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ

ΕΤΟΣ 2010-2011

Βιβλίο πρός μελέτην: ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ,

Ἁγίου Νικολάου Καβάσιλα, PG 150, 368-492.

ΣΥΝΑΞΙΣ Β΄: Η ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΑΙ Η ΣΥΓΚΕΦΑΛΑΙΩΣΗ ΤΗΣ ΟΛΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ.

3. Ἡ Θεία Λειτουργία εἶναι ὁ Χριστός^[1].

Ἡ Θεία  Λειτουργία εἶναι ἡ ἁπτή καί ὁρατή ὁμολογία ὅτι  ὁ Ἰησοῦς  Χριστός  εἶναι ὁ Λυτρωτής τοῦ ἀνθρώπου, πού μέ τόν Σταυ­ρό Του, τόν Θάνατο καί τήν Ἀνάστασή Του νίκησε τό διάβολο καί τό θάνατο καί δημιούργησε τό νέο λαό τοῦ Θεοῦ.

Μιλώντας γιά τή Θεία Εὐχαριστία ὁ Κύριος εἶπε: «Ἐγώ εἰμι, ὁ ἄρτος τῆς ζωῆς... ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ κατα­βαί­νων... Ἐγώ εἰμι ὁ ἄρτος ὁ ζῶν ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβάς· ἐάν τις φάγῃ ἐκ τούτου τοῦ ἄρτου, ζήσεται εἰς τόν αἰῶνα. Καί ὁ ἄρτος δέ ὅν ἐγώ δώσῳ, ἡ σάρξ μου ἐστιν, ἥν ἐγώ δώσῳ ὑπέρ τῆς τοῦ κόσμου ζωῆς»^[2].

Ὁ Χριστός εἶναι ὁ ἄρτος τῆς Ζωῆς, πού κατέβηκε ἀπό τόν οὐρανό (ὁ καταβάς), «τῇ δυνάμει» τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Κατέβηκε τήν ἡμέρα τοῦ Εὐαγγελισμοῦ μέσα στήν Ὑπερευλογημένη Παρθένο· κι ἡ Παρθένος ἔγινε γῆ ἀγαθή εὐλογημένη, πού βλάστησε τόν Ἄρτο τῆς Ζωῆς. Ὁ Χριστός εἶναι ὁ ἄρτος τῆς Ζωῆς, πού κατεβαίνει διαρκῶς ἀπό τόν οὐρανό (ὁ «καταβαί­νων»),  τῇ δυνάμει τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Κατεβαίνει τήν ὥρα τοῦ Εὐχαρι­στιακοῦ Εὐαγγελισμοῦ μέσα στήν Παρθένο Ἐκκλησία, κι ἡ ἁγία Ἐκκλησία γίνεται γῆ ἀγαθή εὐλογημένη, πού βλαστάνει τόν ἄρτο τῆς Ζωῆς. Αὐτό τό γεγονός τῆς καθόδου τοῦ Χριστοῦ καί τῆς παρουσίας Του μέσα στήν Ἐκκλησία τό ζοῦμε σέ κάθε Θεία Λειτουργία[3].

Τά Ἀρχαῖα Ἑλληνικά βελτιώνουν τήν ἀνθρώπινη νοημοσύνη καί εὐφυΐα.

Ἡ Ἀρχαία Ἑλληνική γλῶσσα ἐνεργοποιεῖ καί αὐξάνει τήν ἀντίληψη - ἐξυπνάδα τοῦ ἀνθρώπινου ἐγκεφάλου καί ἐμπλουτίζει τόν ψυχισμό του!

 Μετά ἀπό ἐπιστημονικές ἔρευνες ἀποδείχθηκε ὅτι ἡ Ἀρχαία Ἑλληνική γλῶσσα βελτιώνει τήν ἀνθρώπινη νοημοσύνη καί ἐπιδρᾶ θετικά  στόν ψυχισμό τοῦ ἀνθρώπου.

Σημαντικά στοιχεῖα πού τήν χαρακτηρίζουν:

1. Τό τεράστιο εὖρος καί πλῆθος λέξεων πού μποροῦν νά ἀποδόσουν μέ λεπτομέρεια καί ἀκρίβεια πολύ λεπτές ἔννοιες καί νοηματικές ἀποχρώσεις (ἑπομένως καί πολυσύνθετες σκέψεις, καταστάσεις, βιώματα, συναισθήματα )!
2. Ἡ πολυσύνθεση μεγάλου ὄγκου λέξεων (στοιχεῖο εὑρηματικότητας – εὐφευρετικότητας – πολυμηχανίας )!
3. Τά διαφορετικά φωνήεντα ( πού σημειωτέον στήν ἀρχαιότητα εἶχαν διαφορά καί στήν προφορική τους ἐκφορά )!
4. Ἡ σύνθεση τῶν διπλῶν φωνηέντων καί συμφώνων!
5. Ὁ πολυτονισμός!

Ὅλα αὐτά ἐνεργοποιοῦν τόν ἐγκέφαλο γιατί ἔχει νά ἐπεξεργαστεῖ πολλές συνιστῶσες ταυτόχρονα. Παράλληλα ἐμπλουτίζουν τόν ψυχισμό τοῦ ἀνθρώπου καί  αὐξάνουν τήν  ἱκανότητα ἐπικοινωνίας. Πόσο τυχαῖο εἶναι τό ὅτι ὁ διάλογος γεννήθηκε στήν ἀρχαία Ἑλλάδα καί πέθανε στή Νέα Ἑλλάδα ὅπου οἱ Νεοέλληνες δέ συζητᾶνε πιά, άλλά μαλώνουν!

Δοκιμασίες καί πόνος (Γέροντος Παϊσίου).

Γιατί υπάρχουν οι δοκιμασίες και ο πόνος στη ζωή μας; Κεφάλιον 1ον Β'

ΠΗΓΗ: ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ “ΛΟΓΟΙ” , τομοσ Δ’.

ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ ‘’ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ’’ ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ, 2002.

«Για να πάει κανείς στον γλυκό Παράδεισο, πρέπει να φάει πολλά πικρά εδώ, να έχει το διαβατήριο των δοκιμασιών στο χέρι»

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1^ο.

"Διήλθομεν δια πυρός και ύδατος"

Στις θλίψεις ο Θεός δίνει την αληθινή παρηγοριά

Ο Θεός βλέπει από κοντά τις ταλαιπωρίες των παιδιών Του και τα παρηγορεί σαν καλός Πατέρας. Γιατί, τι νομίζεις, θέλει να βλέπη το παιδάκι Του να ταλαιπωρήται; Όλα τα βάσανά του, τα κλάματά του, τα λαμβάνει υπ’ όψιν Του και ύστερα πληρώνει. Μόνον ο Θεός δίνει στις θλίψεις την αληθινή παρηγοριά. Γι’ αυτό, άνθρωπος που δεν πιστεύει στην αληθινή ζωή, που δεν πιστεύει στον Θεό, για να Του ζητήση το έλεός Του στις δοκιμασίες που περνάει, είναι όλο απελπισία και δεν έχει νόημα η ζωή του. Πάντα μένει αβοήθητος, απαρηγόρητος και βασανισμένος σ’ αυτήν την ζωή, αλλά καταδικάζει και αιώνια την ψυχή του.

Οι πνευματικοί όμως άνθρωποι, επειδή όλες τις δοκιμασίες τις αντιμετωπίζουν κοντά στον Χριστό, δεν έχουν δικές τους θλίψεις.

3. 500.000 ὑπογραφές περιφρονοῦνται ἀπό τήν Κυβέρνηση (video).

Ἡ virtual ( εἰκονική ) Δημοκρατία τῆς Νέας Ἐποχῆς καί ἡ virtual προστασία τῶν Συνταγματικά ἐλεύθερων θρησκευμάτων!

 Γιατί ἐνῶ προστατεύεται μία ἐλάχιστη μειοψηφία  (οἱ αἱρετικοί Μάρτυρες τοῦ Γιεχωβᾶ) περιφρονεῖται ἡ μεγάλη μερίδα τῶν ἑκατομμυρίων Χριστιανῶν;

Οἱ γνωστοί ἄγνωστοι πού κατασκεύασαν τούς νόμους περί εὐαίσθητων προσωπικῶν δεδομένων καί μᾶς βομβαρδίζουν μέ θεωρίες περί ἀντιρατσισμοῦ, περί ἀνεκτικότητας, ἀνοιχτότητας, ἀποδοχῆς τῆς διαφορετικότητας καί τά τοιαῦτα…οἱ ἴδιοι τούς καταπατοῦν! Ἡ ὑποκρισία σ' ὅλο της τό μεγαλεῖο... Γιά ποιά Δημοκρατία μιλᾶμε;

Δεῖτε:

Μέ ποιούς νά συναναστρεφώμεθα;_Εὐεργετινός_1ο μέρος_mp3

Π. Σάββας 2008-04-05_Μέ ποιούς νά συναναστρεφώμεθα;_Εὐεργετινός_1ο μέρος_mp3

 Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 05-04-2008 (Σύναξη ἀνδρῶν)
Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, ‘Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Interntet Explorer ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Mozilla. Στή συνέχεια δῶστε τό ὄνομα πού θέλετε καί πατῆστε ΟΚ γιά νά ἀποθηκευθεῖ ἡ ὁμιλία).

Πώς η αγάπη οδηγεί στη μετάνοια, στη κάθαρση, στό φώς και στη σωτηρία. Κυριακή Η΄ Λουκά. π. Στεφάνου Αναγνωστοπούλου

Απομαγνητοφωνημένα (και ηχητικά) κηρύγματα του Πρωτοπρεσβυτέρου π. Στεφάνου Αναγνωστοπούλου

Σήμερα αδελφοί μου ακούσαμε στο Ευαγγελικό Ανάγνωσμα την παραβολή του καλού Σαμαρείτου.
Είχαμε και την ευκαιρία στα πολλά χρόνια που είμαστε εδώ μαζί, πολλές φορές να αναφερθούμε σ’ αυτήν. Εδώ βλέπουμε στην πλήρη εφαρμογή της, την εντολή της αγάπης προς τον πλησίον. Τον οποιονδήποτε πλησίον. Ακόμα και τον εχθρόν μας. Ακόμα και στον αλλόθρησκο, ή το λαθρομετανάστη.
Η αγάπη του Θεού δεν έχει όρια και στρέφεται με την ίδια στοργή προς όλους τους ανθρώπους. Και προς τους πονηρούς και προς τους αγαθούς. Και στους καλούς και στους κακούς. Και στους δικαίους και εις τους αδίκους. Και στους άσπρους και στους μαύρους.
Ζητά όμως και μιαν άλλην αγάπη. Που στρέφεται όχι μόνον προς τη γυναίκα σου, ούτε προς τον άνδρα σου, ούτε προς τους γονείς,

O Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Ανθιμος για το κύμα αθεΐας στην Ελλάδα, το μάθημα των Θρησκευτικών και την κάρτα πολίτη

"Λείπει σήμερα ένας Χριστόδουλος"

Σε μία εκ βαθέων συνέντευξη στον «Α.Τ. του Σαββατοκύριακου», ο μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Ανθιμος παραδέχεται ότι σήμερα λείπει ο μακαριστός Χριστόδουλος, ενώ αποκαλύπτει τι παρακάλεσε τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο. Μιλά για το κύμα αθεΐας στην Ελλάδα, το μάθημα των Θρησκευτικών, την κάρτα πολίτη, αλλά και για την απαξίωση της πολιτικής και της Εκκλησίας. Ακόμη, κηρύσσει πανστρατιά για την αποκατάσταση του κύρους των πολιτικών στο λαό και αναφέρεται στη διένεξη με τον υποψήφιο δήμαρχο Γιάννη Μπουτάρη.

* Ο Αρχιεπίσκοπος έστειλε μήνυμα στην υπουργό Παιδείας ότι η Εκκλησία θα αντιδράσει αν γίνει προαιρετικό το μάθημα των Θρησκευτικών. Πώς το σχολιάζετε;

«Φρονώ ότι η απόφαση του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου είναι η επιβεβλημένη αυτή τη στιγμή, προκειμένου από την κορυφή της πνευματικής ζωής του τόπου μας, την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος και σε συνεργασία με τους καθηγητές των Θεολογικών Σχολών να αντιμετωπιστεί το ζήτημα αυτό, για να μην προσπαθούμε εκ των υστέρων να διορθώσουμε πράγματα τα οποία θα είναι δυσάρεστα για τα παιδιά μας και την παιδεία μας. Χαίρομαι για την πρωτοβουλία του Αρχιεπισκόπου. Γι’ αυτό κι εγώ προτρέπω να μιλάμε για τα ζωτικά θέματα της ελληνικής μας παραδόσεως από την προ Χριστού περίοδο μέχρι σήμερα, για να κρατήσουμε όλα αυτά που μας έδωσαν υπόσταση και ζωή. Κάτι που πράττουν και τα άλλα ευρωπαϊκά κράτη…».

* Ποια είναι η θέση της Εκκλησίας για την ηλεκτρονική κάρτα του πολίτη;

14 Νοεμβρίου Συναξαριστής Φιλίππου Αποστόλου, Στάχυ, Γρηγορίου Παλαμά, Θωμά του Νέου, Κωνσταντίνου Υδραίου, Παντελεήμονος Νεομάρτυρα, Ευφημιανού Θαυματουργού, Dubritius.

Ὁ Ἅγιος Φίλιππος ὁ Ἀπόστολος

Ὑπῆρξε ἕνας ἀπὸ τοὺς δώδεκα. Καὶ μάλιστα ἐπίλεκτο μέλος τῆς ἁγίας αὐτῆς ὁμάδος.
Τὴν πρώτη γνωριμία του μὲ τὸν Χριστό μᾶς τὴν παρουσιάζει ὁ Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης μὲ τοῦτα τὰ λόγια: «Τῇ ἐπαύριον ἠθέλησεν ὁ Ἰησοῦς ἐξελθεῖν εἰς τὴν Γαλιλαίαν· καὶ εὑρίσκει Φίλιππον καὶ λέγει αὐτῷ· ἀκολούθει μοι» (Ἰωαν. α’ 44).
Βρισκόταν στὴν Ἰουδαία ὁ Κύριος. Ὕστερα ἀπὸ τὸ βάπτισμά Του καὶ τὴν τεσσαρακονθήμερη νηστεία Του στὴν ἔρημο καὶ τοὺς πειρασμούς Του ἀπὸ τὸν διάβολο, νικητὴς ἀποφασίζει νὰ ἀναχωρήσει ἀπὸ τὴν Ἰουδαία στὴν Γαλιλαία γιὰ τὴν ἔναρξη τοῦ ἔργου του.
Ἐκεῖ, σὰν ἔφθασε, βρῆκε μεταξὺ τῶν πρώτων τὸν Φίλιππο, ποὺ ἦταν ἀπὸ τὴ Βηθσαϊδά, τὴν ἴδια πόλη ἀπὸ τὴν ὁποία καταγόντουσαν καὶ οἱ ἄλλοι δύο Ἀπόστολοι καὶ ἀδελφοί, Ἀνδρέας καὶ Πέτρος.
Ἡ μικρὴ αὐτὴ πόλη βρισκόταν στὶς ἀνατολικὲς ὄχθες τῆς λίμνης Τιβεριάδος καὶ ἀξιώθηκε νὰ προσφέρει στὸν Κύριο ἕνα σημαντικὸ ἀριθμὸ ἀπὸ τοὺς Ἀποστόλους Του. Πτωχοὶ καὶ ἁπλοϊκοὶ ἄνθρωποι ἤσαν ὅλοι αὐτοί.