Ὁ Μητροπολίτης Πειραιῶς γιά τήν Ρεπούση τήν Δημάρ, τόν Σύριζα, μέ ἀφορμή τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν

Ἡ πλήρης ταύτισις τῶν ἐκπροσώπων τῆς ΔΗΜΑΡ καί τοῦ ΣΥΡΙΖΑ μέ τίς  δηλώσεις τῆς κ. Μ. Ρεπούση, Βουλευτοῦ τῆς Α΄ ἐκλογικῆς Περιφερείας Πειραιῶς μᾶς ὑποχρεώνει νά ἐνημερώσωμε μέ τά κάτωθι:
1. Οἱ κατά καιρούς δηλώσεις τῆς κ. Μ. Ρεπούση, πού βάλλουν κατά τῆς ἐθνικῆς καί θρησκευτικῆς ἰδιοπροσωπείας τοῦ Ἔθνους ἐπιδιώκουν τήν ἀρνητική διαφήμιση, ἐφ’ ὅσον ἡ συγκεκριμένη ἔχει τό «ἰλλιγγιῶδες» ἐκλογικό ἐκτόπισμα τῶν 1700 ψήφων ἐπί συνόλου 220.000 ψηφοφόρων τῆς Α’ ἐκλογικῆς Περιφερείας Πειραιῶς καί ὀφείλει τήν παρουσία της στά πολιτικά δρώμενα στόν ἐπαίσχυντο Νόμο Παυλόπουλου τήν στιγμή πού συνυποψήφιοί της στήν ἐκλογική της περιφέρεια ἔμειναν στό σπίτι τους μέ χιλιάδες ψήφους περισσοτέρους τῶν δικῶν της.

Οπτικό Αγιολόγιο 9 Σεπτεμβρίου

Οπτικοποιημένο Ηχητικό Αγιολόγιο της 9ης Σεπτεμβρίου



Για να γνωρίσετε τους συντελεστές διαβάστε εδώ

«Τοῦτο δέ φημι, ἀδελφοί, ὅτι σάρξ καί αἷμα βασιλείαν Θεοῦ κληρονομῆσαι οὐ δύνανται, οὐδέ ἡ φθορά τήν ἀφθαρσίαν κληρονομεῖ»

«Τοῦτο δέ φημι, ἀδελφοί, ὅτι σάρξ καί αἷμα βασιλείαν Θεοῦ κληρονομῆσαι οὐ δύνανται, οὐδέ ἡ φθορά τήν ἀφθαρσίαν κληρονομεῖ».
«Σάρκα καί αἷμα δέν μποροῦν νά κληρονομήσουν τή βασιλεία τοῦ Θεοῦ». (Α΄ Κορ. ιε΄ 50) 

«Ἡ λέξη σάρκα λέγεται μέ δύο ἔννοιες στή θεία Γραφή: ἄλλοτε λέγεται ὡς πρός τήν ἴδια τή φύση, καί ἄλλοτε ὡς πρός τό φρόνημα καί τήν προαίρεση.

Ἀπόδειξη γιά τήν πρώτη εἵναι ἡ ρήση: "Τό φάντασμα δέν ἔχει σάρκα καί κόκκαλα, ὅπως βλέπετε ἐμένα νά ἔχω" (Λουκ. κδ΄ 39).

Τί εἶναι ὁ κόσμος σύμφωνα μέ τήν Ἁγία Γραφή;

ΤΑ ΑΣΚΗΤΙΚΑ ΤΗΣ ΕΝΟΡΙΑΣ Α΄.

ΜΟΝΑΧΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΓΓΑΜΟΣ ΒΙΟΣ

3.Ο «ΚΟΣΜΙΚΟΣ»-ΕΓΓΑΜΟΣ ΒΙΟΣ

Τί εἶναι ὁ κόσμος σύμφωνα μέ τήν Ἁγία Γραφή;

Τά στοιχεῖα τοῦ κόσμου, σύμφωνα μέ τήν Ἁγία Γραφή, εἶναι:

α) ἡ ἐπιθυμία τῆς σαρκὸς (= φιληδονία)

β) ἡ ἐπιθυμία τῶν ὀφθαλμῶν (= φιλαργυρία-ἀπληστία) καὶ

γ) ἡ ἀλαζονεία τοῦ βίου (= φιλοδοξία)⁸⁴.

«Ὅλος ὁ κόσμος ἀνήκει στόν πονηρό»⁸⁵, μᾶς λέγει πάλι ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ. Ὁ κόσμος εἶναι ὑποταγμένος στόν «κοσμοκράτορα», στόν μισόκαλο, μισόθεο καί μισάνθρωπο διάβολο.

Ὁ κόσμος ὅλος «ἀνήκει στόν πονηρό» ὄχι διότι τόν ἔφτιαξε ἐκεῖνος ἤ τόν ἐξουσιάζει δικαιωματικά, ἀλλά διότι ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι τοῦ τόν παραχωροῦμε ὑποτασσόμενοι στά πάθη μας. Ὅταν ἁμαρτάνουμε ποικιλοτρόπως καί ὑπακούομε στις προτροπές του, τοῦ δίνουμε «δικαιώματα» τόσο ἐπάνω σ’ ἐμᾶς ἀλλά καί ἐπάνω στην ὑπόλοιπη κτίση.

Ποιά εἶναι ἡ διαφορά μεταξύ Ὀρθοδόξων καί αἰρετικῶν

Πατερική Θεολογία

Πρωτοπρ. Ιωάννου Σ. Ρωμανίδου (+)

Καθηγητού Πανεπιστημίου

 

Επιμέλεια – Σχόλια: Μοναχού Δαμασκηνού Αγιορείτου

 

Μέρος Πρώτον: Στοιχεία Ορθοδόξου ανθρωπολογίας και Θεολογίας

54. Ποιά εἶναι ἡ διαφορά μεταξύ Ὀρθοδόξων καί αἰρετικῶν

Εξ επόψεως τώρα τής Παραδόσεως δεν είναι το ίδιο πράγμα η μοντέρνα Ορθοδοξία με την παραδοσιακή Ορθοδοξία. Υπάρχει βέβαια κάτι το κοινό, η Αγία Γραφή· αυτή όμως είναι μέρος της Παραδόσεως. Το πρόβλημα όμως είναι ποια είναι η ουσία της Παραδόσεως· ποιος είναι ο πυρήνας της Παραδόσεως. Αυτόν θα τον βρη κανείς, αν προσέγγιση το θέμα, όπως θα έκανε σε μία οποιαδήποτε θετική επιστήμη.

Στην Ορθόδοξη Παράδοσι έχομε εκτός της προφορικής Παραδόσεως και γραπτά κείμενα. Έχομε την Παλαιά Διαθήκη, έχομε την Καινή Διαθήκη, έχομε τις αποφάσεις και τα πρακτικά των Οικουμενικών και Τοπικών Συνόδων, έχομε τα συγγράμματα των Πατέρων της Εκκλησίας κλπ. Τέτοια όμως γραπτά κείμενα έχουν σε ποσότητα και οι Παπικοί και οι Προτεστάντες. Οπότε τίθεται το θέμα, ποια είναι η βασική διαφορά μεταξύ των Ορθοδόξων και των πιστών των άλλων Χριστιανικών δογμάτων. Γιατί οι μεν να είναι Ορθόδοξοι και οι άλλοι αιρετικοί; Ποια είναι η ουσιαστική διαφορά μεταξύ Ορθοδόξων και αιρετικών;

Ἡ Γέννησις τῆς Θεοτόκου κατά τούς Ἁγίους Πατέρες. Πατερικές διδαχές

Ἡ Γέννησις τῆς Θεοτόκου κατά τούς Ἁγίους Πατέρες

Ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς στὴν ὁμιλία του στὸ «Γενέσιο τῆς Θεοτόκου» ἀναφέρει: «Σήμερα ἡ προφητευμένη ράβδος ἐβλάστησε ἀπὸ τὴν ρίζα τοῦ Ἰεσσαί, ἀπὸ τὴν ὁποία “ἐβγῆκε ἀνθὸς”, ποὺ δὲν δέχεται μαρασμό, ἀλλὰ καὶ ἀνακαλεῖ τὴν φύση μας, ποὺ ἐμαράθηκε καὶ γι’ αὐτὸ ἐξέπεσε ἀπὸ τὸν ἀμάραντο τόπο τῆς τρυφῆς καὶ τὴν ἐπαναφέρει στὸ εὐθαλὲς καὶ τῆς χαρίζει τὸ ἀειθαλές, τὴν ἀνεβάζει πρὸς τὸν οὐρανὸ καὶ τὴν εἰσάγει στὸν παράδεισο.
Εἶναι ἡ ράβδος μὲ τὴν ὁποίαν ὁ μέγας ποιμὴν μετέφερε τὸ λογικὸ ποίμνιο πρὸς τὶς αἰώνιες βοσκές· ἡ ράβδος, στὴν ὁποία στηριγμένη ἡ φύσις μας ἀπέθεσε τὴν παλαιότητα καὶ τὴν γεροντικὴ ἀδράνεια καὶ βαδίζει εὔκολα πρὸς τὸν οὐρανό, ἀφήνοντας τὴν γῆ κάτω σὲ αὐτοὺς ποὺ φέρονται πρὸς τὰ κάτω, διότι δὲν ἔχουν στήριγμα».1

Μακάριος ὁ Αἰγύπτιος – Mελέτημα 21

1. Ὅπως ὁ πλεονέκτης, κι' ἄν μαζέψει ἀναρίθμητα χρήματα, δὲν χορταίνει, ἀλλὰ μεγαλώνει ἡ ἐπιθυμία του γιὰ περισσότερα. Ἤ ὅπως ἐκεῖνος ποὺ ἀπομακρύνεται ἀπὸ ἕνα ποτάμι μὲ γλυκύτατο νερὸ πρίν ξεδιψάσει νοιώθει μεγαλύτερη δίψα. Ἔτσι καὶ στὸν καθένα μας ἡ γεύση τοῦ Θεοῦ δὲν ἔχει κορεσμὸ ἤ τέλος. Ἀλλὰ ὅσο πλουτίζει κανεὶς μ' αὐτὸν τὸν πλοῦτο, τόσο νομίζει τὸν ἑαυτό του φτωχό. Οἱ Χριστιανοὶ δὲν θεωροῦν πολύτιμη τὴ ζωή τους, ἀλλὰ νοιώθουν νὰ εἶναι ἕνα μηδενικὸ μπροστὰ στὸ Θεὸ καὶ θεωροῦν τὸν ἑαυτό τους δούλο ὅλων τῶν ἀνθρώπων. Πολύ χαίρεται ὁ Θεὸς καὶ ἀναπαύεται μ' αὐτήν τὴν ψυχὴ γιὰ τὴν ταπείνωσή της. Ἄν λοιπὸν ἔχει κανεὶς κάποιο καλὸ ἤ καὶ εἶναι πνευματικὰ πλούσιος, νὰ μὴ νομίζει ὅτι εἶναι πνευματικὰ πλούσιος, νὰ μὴ νομίζει ὅτι εἶναι κάτι ἤ ἔχει κάτι. Γιατὶ ὁ Κύριος σιχαίνεται τὴν οἴηση.

Ἡ γενοκτονία τῶν χριστιανῶν τῆς Συρίας καί ἡ ἑλληνική στάση. Νίκος Χειλαδάκης

Η γενοκτονία των χριστιανών της Συρίας και η ελληνική στάση 

Νίκος Χειλαδάκης  Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

 Πριν από τρία χρόνια και πριν από την έκρηξη του εισαγομένου από το εξωτερικό εμφυλίου στην Συρία, είχα συναντήσει μια ομάδα Σύριων ορθοδόξων προσκυνητών στο μοναστήρι της Σουρωτής. Μαζί τους βρίσκονταν και τρεις ψηλόκορμοι ρασοφόροι με μάτια αποφασιστικά που έδειχναν πως αυτό που έκαναν το πίστευαν ψυχή τε και σώματι.

Συνομιλώντας μαζί τους, άκουσα λιγάκι έκπληκτος πως οι ίδιοι ονομάζουν τους εαυτούς τους, «Ρουμ Ορτοδόξ», δηλαδή Ρωμιοί Ορθόδοξοι και κατά δεύτερο λόγο αραβόφωνοι χριστιανοί ορθόδοξοι.
Στη συζήτηση μας μου ανέφεραν ότι έχουν κάποιες δυσκολίες στην άσκηση των καθηκόντων τους αλλά αισθάνονται σιγουριά με το καθεστώς Άσαντ ακριβώς γιατί και αυτός ανήκει σε μια θρησκευτική μειονότητα που διάκειται φιλικά με τους χριστιανούς και για τον λόγο αυτό δεν δίνει έδαφος σε ανάπτυξη φονταμενταλιστικών ισλαμικών ομάδων που θα ήταν μεγάλη απειλή για το χριστιανικό ποίμνιο.

Tό Γενέσιον τῆς Θεοτόκου

Εἰς τήν γέννησιν τῆς Ὑπεραγίας Δεσποίνης ἠμῶν Θεοτόκου. Ἁγ. Νικολάου Καβάσιλα

Ὁμιλία π. Ἀθανασίου Μυτιληναίου εἰς τό Γενέσιον τῆς Θεοτόκου

Λόγος στὴ Γέννηση τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ

Στα μαύρα ντυμένη η Παναγία. π.Αυγουστίνος Καντιώτης
http://anavaseis.blogspot.gr/2013/09/t.html

Περί σιωπῆς.

Περί σιωπής

Το να σιωπάς είναι πράγματι αποτέλεσμα και καρπός βασιλικής και ευγενικής παιδείας. Αυτός που έμαθε να σιωπά, αυτός έμαθε και να μιλάει. Γιατί η σιωπή είναι προϊόν σύνεσης όχι μικρότερης από το να μιλάει κανείς συνετά.
Έτσι λοιπόν αυτός που δεν ξέρει να σιωπά, ούτε να συζητάει μπορεί. Για τον νέο μάλιστα, η σιωπή δημιουργεί περιβάλλον ασφαλές΄ και μάλιστα όταν ακούει τον άλλον και δεν ταράζεται ούτε αντιμιλάει με άπρεπα λόγια.
Ακόμη κι αν τα λόγια που ακούει δεν του πολυαρέσουν, να τα ανέχεται και να περιμένει να σταματήσει ο συνομιλητής του. Ούτε αμέσως να προβάλλει την αντίρρησή του, αλλά, όπως λέει ο Αισχίνης, να του αφήνει χρόνο, μήπως και θέλει να προσθέσει κάτι ακόμη στα λεγόμενά του ο άλλος, ή κάτι να διορθώσει ή να αφαιρέσει από μόνος του.
Αυτοί δε που αμέσως διακόπτουν, ούτε ακούν ούτε ακούγονται, μιλούν σ’ αυτούς που ταυτόχρονα μιλούν κι έτσι καταλήγουν να φέρονται άσχημα (Πλούταρχος).

«ΥΠΟΜΟΝΗ, ΜΙΑ ΞΕΧΑΣΜΕΝΗ ΑΡΕΤΗ»: Πορίσματα ΙΑ' Λειτουργικῆς Συνάντησης Νέων

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ

ΙΕΡΙΣΣΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ ΚΑΙ ΑΡΔΑΜΕΡΙΟΥ

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΝΕΩΝ

ΑΓΙΑ ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΑΚΥΛΙΝΑ

11^η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΝΕΩΝ

ΙΕΡΟΝ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΜΕΓΑΛΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ

16-20 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2013

ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ

«Τὸ σημερινό σύστημα θέλει νὰ καταργήσει τὴν Κυριακὴ καὶ νὰ σκοτώσει τὴν ἐλπίδα. Ἡ Κυριακὴ τροφοδοτεῖ τὸν ἄνθρωπο μὲ ὑπο­μονὴ καὶ ἐλπίδα. Δὲν ὑπάρχει γιὰ τοὺς χριστιανοὺς συν­νεφια­σμένη Κυριακή».

Οἱ διαπιστώσεις αὐτὲς ἐξέφρασαν ἀπόλυτά τούς νέους πού συμμετεῖχαν στὴν 11η Λειτουργικὴ Συνάντηση Νέων, πού πραγματοποιήθηκε ἀπὸ 16 μέχρι 20 Αὐγούστου 2013 στὸ Ἱερὸ Προσκύνημα τῆς Μεγάλης Παναγίας Χαλκιδικῆς ἀπὸ τὸν Σύν­δεσμο Ὀρθοδόξων Νέων τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ἱερισσοῦ, Ἁγίου Ὅρους καὶ Ἀρδαμερίου μὲ τὶς εὐχὲς τοῦ Σέβ. Μητροπολίτου μας κ. Θεοκλήτου.

Στὴν συνάντηση συμμετεῖχαν νέοι ἀπὸ τὴν Μητρόπολη Ἱερισσοῦ καὶ ἀπὸ τὶς Μητροπόλεις Θεσσαλονίκης, Κασσανδρείας, Νεαπόλεως & Σταυρουπόλεως, Σερρῶν, Ζιχνῶν, Λαρίσης, Δημητριάδος, Ξάνθης, Καισαριανῆς, Πειραιῶς καὶ Ἰλίου.

Κεντρικός κορμός τοῦ προγράμματος ἦταν οἱ καθημερινές ἀκολουθίες: Ὄρθρος, Θεία Λειτουργία, Ἑσπερινός, Ἀπόδειπνο καὶ Χαιρετισμοί τῆς Παναγίας.

Κεντρικὸ θέμα τῶν εἰσηγήσεων καὶ τῶν συζητήσεων ἦταν «ΥΠΟΜΟΝΗ, ΜΙΑ ΞΕΧΑΣΜΕΝΗ ΑΡΕΤΗ».

Ὁ Χριστὸς καὶ τὸ κοινωνικὸ πρόβλημα Γεώργιος Καψάνης (Καθηγούμενος Ἱ. Μ. Ὁσίου Γρηγορίου Ἁγ. Ὄρους)

Ὅσο καθαρίζεται ὁ ἄνθρωπος ἀπὸ τὰ πάθη, τόσο ἀποκτᾶ τὴ δυνατότητα τῆς ἀληθινῆς κοινωνίας μὲ τὸ Θεὸ καὶ τὰ ἄλλα ἀνθρώπινα πρόσωπα.

Ὅσοι βλέπουν τὸν ἄνθρωπο ρομαντικὰ καὶ ἐξωτερικὰ μεταθέτουν τὸ κακὸ ἀπὸ τὰ πρόσωπα στὴν κοινωνία, γι’ αὐτὸ καὶ πρεσβεύουν ὅτι ἡ βελτίωση τῆς κοινωνίας θὰ φέρει καὶ βελτίωση τῶν προσώπων. Ἀλλὰ οἱ Ὀρθόδοξοι χωρὶς νὰ ἀρνούμεθα τὴ σημασία τῆς κοινωνικῆς ἐπιδράσεως στὰ πρόσωπα, δίνουμε τὴν προτεραιότητα στὴ μεταμόρφωση τοῦ προσώπου διὰ τῆς μετανοίας καὶ τῆς Θ. Χάριτος.

Εἶναι μεγάλη πλάνη νὰ θέλουμε νὰ ἀλλάξουμε τὴν κοινωνία χωρὶς νὰ ἀγωνισθοῦμε, νὰ ἀλλάξουμε τὸν ἑαυτό μας. Εἶναι τουλάχιστον ἀφελὲς νὰ πιστεύουμε ὅτι ἡ ἀλλαγὴ μερικῶν κοινωνικῶν θεσμῶν θὰ φέρει καὶ τὴν ἀλλαγὴ τῶν ἀνθρώπων χωρὶς μετάνοια.
Ὁ ἄρρωστος ἄνθρωπος κάνει ἄρρωστες κοινωνίες καὶ οἱ ἄρρωστες κοινωνίες ἀρρωσταίνουν χειρότερα τοὺς ἀνθρώπους.

Καθολικές ἐπιστολές

ΚΑΘΟΛΙΚΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ

Έτσι τιτλοφορούνται επτά επιστολές της Καινής Διαθήκης. Από αυτές οι τέσσερις στα προοίμιά τους αναφέρουν τους συγγραφείς τους. Οι δύο αναφέρονται ότι γράφτηκαν από τον Πέτρο, μία άλλη από τον Ιάκωβο, και η Τρίτη από τον Ιούδα. Οι άλλες τρεις αποδίδονται στον Ιωάννη.

Πολύ νωρίς οι επιστολές αυτές αποτέλεσαν ξεχωριστή ομάδα, και ήδη από την εποχή του Ωριγένη άρχισε να επικρατή γι’ αυτές και η ονομασία «Καθολικές». Για την έννοια της ονομασίας αυτής διατυπώθηκαν κατά καιρούς διάφορες γνώμες . Πιθανότερη από αυτές φαίνεται η γνώμη του Οικουμένιου, σύμφωνα με την οποία οι επιστολές αυτές λέγονται «καθολικές» διότι δεν αποστέλλονται σε ορισμένες Εκκλησίες ή σε ονομαζόμενα πρόσωπα, όπως οι επιστολές του Παύλου (προς Ρωμαίους, προς Κορινθίους, προς Τιμόθεον κλπ.) αλλά είναι κατά κάποιο τρόπο εγκύκλιοι που απευθύνονται στους Χριστιανούς Ιουδαίους της διασποράς.

Οπτικό Αγιολόγιο 8 Σεπτεμβρίου

Οπτικοποιημένο Ηχητικό Αγιολόγιο της 8ης Σεπτεμβρίου



Για να γνωρίσετε τους συντελεστές διαβάστε εδώ