Στόν κ. Κ.Κ., πού ρωτᾶ ἄν γίνονται τελετές μαγείας μέ τόν Σταυρό.

Ἁγίου Νικολάου ΒελιμίροβιτςΜοῦ γράφετε ὅτι βλέπατε Σταυρούς ἀπό βέργες, πού ὁ λαός στό χωριό φυτεύει στούς ἀγρούς. Καί ρωτᾶτε τί «μάγια» εἶναι αὐτά μέ τούς Σταυρούς. Μπορῶ ἀμέσως νά σᾶς ἀπαντήσω, ὅτι δέν πρόκειται γιά μάγια. Ἄραγε μποροῦν νά γίνονται μάγια μέ τό σημεῖο τοῦ Σταυροῦ; Ὁ Σταυρός συμβολίζει τήν πραγματικότητα τῶν παθῶν τοῦ Χριστοῦ, τά ὁποῖα ὑπέφερε ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ ἀκριβῶς γιά νά κατασραφοῦν κάθε εἴδους μάγια καί μαντεῖες καί εἰδωλολατρεῖες. Σ᾿ αὐτό τό  Ἅγιο σημάδι δόθηκε δύναμη ἀπό ψηλά, νά καταδιώκει ὅλες τίς κακές καί ἀκάθαρτες δυνάμεις ἕως τό τέλος τῶν αἰώνων, καί νά προστατεύει τούς ἀνθρώπους ἀπ᾿ αὐτές.

Τελικά θέλουμε κάτι ἀπό τόν Χριστό ἤ θέλουμε τόν ἴδιο τόν Χριστό;

ΤΕΛΙΚΑ ΘΕΛΟΥΜΕ ΚΑΤΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ Η ΘΕΛΟΥΜΕ  ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ;

Επισκόπου Anthony Bloom

Ο Θεός είναι διατεθειμένος να μείνη τελείως έξω από την ζωήμας, είναι έτοιμος να το σηκώση αυτό σαν ένα σταυρό, αλλά δεν είναι καθόλου διατεθειμένος να γίνη απλώς ένα μέρος της ζωής μας.

Έτσι όταν σκεπτόμαστε την απουσία του Θεού, δεν αξίζει να ερωτήσουμε τον εαυτό μας: ποιος φταίει γι’ αυτό;

Πάντοτε αποδίδουμε την ενοχή στον Θεό, πάντοτε κατηγορούμε Εκείνον, είτε κατ’ ευθείαν, είτε μπροστά στους ανθρώπους, ότι είναι απών, ότι ποτέ δεν είναι παρών όταν Τον χρειαζόμαστε, ποτέ δεν ανταποκρίνεται οσάκις καταφεύγουμε σ’ Αυτόν.

Είναι στιγμές που είμαστε περισσότερο «ευσεβείς» και λέμε ευλαβικά: «ο Θεός δοκιμάζει την υπομονή μου, την πίστη μου, την ταπείνωσί μου». Βρίσκομε ένα σωρό τρόπους για να μεταβάλουμε την εναντίον μας κρίσι του Θεού σε έπαινό μας. Είμαστε τόσο υπομονετικοί ώστε μπορούμε να υποφέρουμε ακόμα και τον Θεό!

Εὐδοξία Αὐγουστίνου, Ὑπαρξιακό θέμα οἱ γιορτές

Ὑπαρξιακό θέμα οἱ γιορτές

 

Εὐδοξία Αὐγουστίνου. Φιλόλογος - Θεολόγος 

 

Στά πλαίσια τῆς ἐπιμήκυνσης τοῦ σχολικοῦ ἔτους τό Ὑπουργεῖο Παιδείας μελετᾶ τόν περιορισμό τῶν διακοπῶν τῶν Χριστουγέννων καί τοῦ Πάσχα, τήν κατάργηση τῆς ἑορτῆς τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν, τοῦ τοπικοῦ πολιούχου, τῆς Καθαρᾶς Δευτέρας καί τῶν ἐθνικῶν ἑορτῶν. 

 Κατ’ ἀρχάς ὅσον ἀφορᾶ στίς ἀργίες δέν ὑπερβαίνουμε τίς ἀντίστοιχες τῶν εὐρωπαϊκῶν χωρῶν. Τόσο ἡ διάρκεια τοῦ διδακτικοῦ ἔτους ὅσο καί ἡ διάρκεια τῶν σχολικῶν διακοπῶν συμβαδίζουν κατά μέσο ὅρο μέ αὐτόν τῶν κρατῶν τῆς Εὐρώπης (βλ. http/kemete.sch. gr). Ἀσφαλῶς οἱ λόγοι γιά τήν κατάργηση ἀργιῶν εἶναι βαθύτεροι. Μέ τόν μανδύα τῆς ἐπιμήκυνσης καλύπτεται μᾶλλον μιά ἐκκλησιομαχική καί συνάμα ἀντεθνική πολιτική πού στοχεύει στήν ἀλλοίωση τῆς ἰδιοπροσωπίας τῆς πατρίδας μας καί στήν ἀποκοπή ἀπό τίς ρίζες τῆς ἑλληνορθόδοξης παράδοσής μας. 

 Τό θέμα ὅμως τῶν ἑορτῶν εἶναι ὑπαρξιακό, καθώς ὁ ὑγιής ψυχικά ἄνθρωπος αἰσθάνεται τήν ἀνάγκη νά ἑορτάσει.

Ὅσοι βρίσκονται στήν Ἐκκλησία, πρέπει νά εἶναι ἑνωμένοι (Ἅγιος Νικόδημος).

Όσοι από σας, Χριστιανοί, πηγαίνετε στην Εκκλησία του Χριστού, φυλαχθείτε καλά να μην είσθε διαιρεμένοι και χωρισμένοι μεταξύ σας, έχοντας έχθρες και μίση και διχόνοιες, αλλά να έχετε αγάπη και ομόνοια και συμφιλίωση, όλοι να έχετε το ίδιο φρόνημα, «πάντες το εν πνέοντες», όλοι να είστε σαν ένα σώμα και ένα πνεύμα, με μία ελπίδα της κλήσεώς μας, κατά τον Απόστολο. Και ας σας παρακινεί σ’ αυτήν την πνευματική αγάπη και ένωση αυτό το όνομα της Εκκλησίας στην οποία συναθροίζεστε, επειδή Εκκλησία σημαίνει ένωση και συγκέντρωση. Και καθώς αυτή ενώνει όλους εσάς τους Χριστιανούς σωματικά σε έναν τόπο και σας δίνει ένα κοινό λόγο της διδασκαλίας, έναν άγιον άρτο, το σώμα του Κυρίου, και ένα κοινό ποτήριο του αίματος του Χριστού, έτσι παρόμοια απαιτεί αυτή από εσάς να είσθε ενωμένοι κατά το πνεύμα, το φρόνημα και την διάθεση.

«Μακάριοι οἱ κατοικοῦντες ἐν τ οἴκῳ σου, εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων αἰνέσουσί σε».

«Σύ Κύριε εἶσαι εὐεργετικός καί ἀγαθός, ἐπιεικής καί πολυέλεος πρός ὅλους ἐκείνους οἱ ὁποῖοι σέ ἐπικαλοῦνται».

«Ἡ θεία αὐτή προσευχή, ἡ ἐπίκληση τοῦ Σωτήρα μας, τό Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, Υἱέ τοῦ Θεοῦ, ἐλέησόν με, εἶναι βρύση θείου ἐλέους, διότι ζητᾶμε τό ἔλεός Του. Καί ὁ Κύριος εἶναι ἐλεήμων καί σπλαχνίζεται ὅλους ἐκείνους, πού Τόν ἐπικαλοῦνται, καί ἀποδίδει γρήγορα τό δίκιο σ᾿ ὅσους φωνάζουν πρός Αὐτόν»

Ἁγίου Συμεών Θεσσαλονίκης,
Περί τῆς ἱερᾶς καί θεοποιοῦ προσευχῆς, Φιλοκαλία Ε΄, 60-61

Το αγιογραφικό ανάγνωσμα της Τετάρτης 23-04-2014

Ἡ καθημερινή μελέτη τῆς Ἁγίας Γραφῆς εἶναι ἀπαραίτητη γιά τόν Χριστιαν. Ὅπως ὁ ἄρτος γιά τό σῶμα ἔτσι καί ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ γιά τήν ψυχή ἀποτελεῖ ζωτική ἀνάγκη. Ὁ Κύριος μᾶς εἶπε ὅτι ὁ ἄνθρωπος δέν ζεῖ μόνο μέ ψωμί. ἀλλά καί μέ κάθε λόγο πού ἐκπορεύεται ἀπό τό στόμα τοῦ Θεοῦ (Ματθ. 4, 4): «Οὐκ ἐπ' ἄρτῳ μόνο ζήσεται ἄνθρωπος ἀλλ' ἐπί παντί ρήματι ἐκπορευομένῳ διά στόματος Θεοῦ». Εἴθε καθημερινά νά μελετοῦμε τό λόγο Του καί νά τρέφουμε τήν ψυχή μας μ' αὐτόν. Μαζί μέ τά Ἅγια Μυστήρια καί τόν Πνευματικό ἀγῶνα, ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ συντηρεῖ ἀναμμένη τήν λαμπάδα τῆς πίστεως μέσα μας καί μᾶς καθιστᾶ ζωντανά κυτταρα τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ, πού εἶναι ἡ Ἁγία Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας. Σύν Θεῷ θά ἀναρτῶνται τά ἀναγνώσματα πού ἔχει ὁρίσει ἡ Ἁγία Μας Ἐκκλησία νά ἀναγινώσκονται καθημερινά ἀπό τούς Χριστιανούς γιά τό 2014. Κάνετε κλίκ πάνω στήν εἰκόνα καί μεγενθύνετε γιά νά διαβάσετε τό κείμενο.

Απόστολος: Πράξεις Των Αποστόλων κεφ. ιβ΄ 1 - 11 

ιβ΄ 1 - 11

Ευαγγέλιον: Κατά Ιωάννην κεφ. Α΄ 18 - 28  

Α΄ 18 - 28
 

Ευχαριστοῦμε τήν ἀδελφότητα Θεολόγων «Ὁ Σωτήρ» γιά τήν ὁλοπρόθυμη ἄδεια χρήσης καί ἀναδημοσίευσης τοῦ κειμένου μετά τῆς συντόμου ἑρμηνείας, πού ἔχει εκπονήσει ὁ μακαριστός θεολόγος Π. Τρεμπέλας.

Ὀρθοδοξία καί νεωτερικότητα 3

 

Εἰρήνης Ἀρτέμη

Θεολόγου καὶ Φιλολόγου

MA & PhD Θεολογίας

2. Ἡ «ἐπανάσταση» τῶν Χριστιανῶν ἐναντίον τῶν Χριστιανῶν.
Ἡ περίοδος τῶν θρησκευτικῶν Μεταρρυθμίσεων.
Ὁ π. Ἰωάννης Μάγιεντορφ, καθηγητὴς Βυζαντινῆς Ἱστορίας στὸ Πανεπιστήμιο Fordham, ὁρίζει τὴ Μεταρρύθμιση ὡς μία ἀπόπειρα μὲ σκοπὸ τὴν ἀπελευθέρωση τοῦ Δυτικοῦ Χριστιανισμοῦ ἀπὸ τὸ Σχολαστικὸ περίγραμμα τῆς σκέψης ποὺ τοῦ ἐπέβαλλε ἡ Ρωμαιοκαθολικὴ Ἐκκλησία καὶ γιὰ τὴν ἐπαναφορά του στὴν Ἁγία Γραφὴ καὶ τὸν πρώιμο Χριστιανισμὸ[1]. Τὸ πνεῦμα τῆς Μεταρρύθμισης θεωροῦσε ἀσήμαντα τὰ πράγματα αὐτῆς τῆς ζωῆς καὶ ἔδινε μεγάλη σημασία στὴν ἄλλη ζωὴ[2]. Πρωτεργάτες τῆς Μεταρρύθμισης ὑπῆρξαν ὁ Λούθηρος καὶ ὁ Καλβίνος μὲ σκοπὸ νὰ ἐπιστρέψουν τοὺς Χριστιανοὺς καὶ κατὰ συνέπεια τῆς Ἐκκλησίας στὴ διδασκαλία τοῦ Ἁγίου Παύλου καὶ τοῦ ἱεροῦ Αὐγουστίνου[3].
Ἡ ἀφορμὴ γιὰ τὴν ἔναρξη τοῦ κινήματος τῆς Μεταρρύθμισης ἐντοπίζεται στὴν ἔκδοση, τὸ Μάρτιο τοῦ 1517, ἀπὸ τὸν Πάπα Λέοντα Ι’ τῆς σημαντικότερης ἀπὸ τὶς «ἀφέσεις» ἢ συγχωροχάρτια (indulgentiae) του. Ὁ Λέων Ι΄ χρειαζόταν χρήματα γιὰ τὴν ἀποπεράτωση τοῦ ναοῦ τοῦ Ἄγ. Πέτρου στὴ Ρώμη. Ἔτσι ἐξέδωσε μία Παπικὴ Βούλα, μὲ τὴν ὁποία παρεῖχε «ὁλοκληρωτικὴ ἄφεση» σὲ ὅσους θὰ συνέβαλλαν οἰκονομικὰ στὸ σκοπὸ αὐτὸ[4].

Ὁ Ἅγιος Γέρων Πορφύριος

Του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Μπάτσκας , κ. Ειρηναίου Μπούλοβιτς

Ο Κλείτος Ιωαννίδης συνομιλεί με τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Μπάτσκας , κ. Ειρηναίο Μπούλοβιτς

Κ.Ι.: Οι Γέροντες στην Ορθοδοξία είναι οι φωτεινοί στύλοι, που καθοδηγούν τους ανθρώπους στο δρόμο της σωτηρίας, εκεί που ο Χριστός ζητά. Γι’ αυτό, όσα και ν’ ακούσει ένας γι’ αυτούς, όσα και να πληροφορηθεί για την αγία βιοτή τους, είναι ελάχιστα μπροστά στο μεγαλείο της αγιότητάς τους. Κι είμαστε ξεχωριστά συγκινημένοι , που για το μεγάλο Γέροντα των ημερών μας Πορφύριο θα μας μιλήσει και ο Σέρβος Μητροπολίτης Μπάτσκας κ. Ειρηναίος Μπούλοβιτς, ο οποίος τον γνώριζε για αρκετά χρόνια.

Ειρ. Μπ. : Είχα γνωρίσει τον μεγάλο Γέροντα πριν από αρκετά χρόνια , όταν ήμουν μετεκπαιδευόμενος στη θεολογική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ως νεαρός ιερομόναχος τότε λειτουργούσα σε διάφορους ναούς και σε διάφορες Μονές της Αττικής γενικότερα. Έτσι, μαζί με κάποιους φίλους, πνευματικά τέκνα του Γέροντος Πορφυρίου , έτυχε να βρεθώ στο ταπεινό εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου στα Καλλίσια της Πεντέλης, όπου τότε έμενε ο Γέροντας και να λειτουργήσω εκεί.

Μαρτυρία τοῦ Βρετανοῦ ἀρχαιολόγου Τσάρλς Οὐόρεν περί τοῦ Ἁγίου Φωτός.

Ο Τσαρλς Ουόρεν, ήταν αρχαιολόγος, αξιωματικός του Βασιλικού Μηχανικού, και αργότερα στρατηγός του βρετανικού στρατού. Το 1867 μετέβη στα Ιεροσόλυμα για ανασκαφές που κράτησαν μέχρι το 1870. Αυτά που βρήκε με την ερευνητική ομάδα, τα έγραψε στο βιβλίο του «Υπόγεια Ιερουσαλήμ». Σε ένα κεφάλαιο του έργου αυτού, αναφέρεται στο θαύμα του Αγίου Φωτός, που συμβαίνει κάθε χρόνο το Μ. Σάββατο.

«Τι είναι αυτό το Φως το οποίο την παραμονή του Πάσχα ανάβει όλες τις κανδήλες στον Πανάγιο Τάφο; [..] Ότι ένα θαύμα συνοδεύει την τελετή, δεν υπάρχει αμφιβολία».

[C. Warren, Underground Jerusalem, Λονδίνο 1976, σελ. 425].

Ο ίδιος υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας του θαυμαστού αυτού γεγονότος:

Ἡ Εἰς Ἄδου Κάθοδος τοῦ Κυρίου

Η Εις Άδου Κάθοδος του Κυρίου

του Κωνσταντίνου Αθ. Οικονόμου δασκάλου

Ο ΑΔΗΣ: Με την υποταγή του κόσμου στην εξουσία του Διαβόλου, αμέσως μετά την Πτώση των Πρωτοπλάστων, ο άνθρωπος αποκόπηκε από το Θεό και φυλακίσθηκε στον Άδη. Στον Άδη ο άνθρωπος “ζούσε” δυστυχισμένα επειδή ήταν αποκομμένος από το Θεό που είναι η πηγή της πραγματικής ζωής. Σ' αυτόν τον τραγικό χώρο της δυστυχίας και απελπισίας κατέβηκε ο Χριστός για να ελευθερώσει τους αιωνίους αιχμαλώτους, που βρίσκονταν εκεί χωρίς τη θέλησή τους. Ο Άδης δεν ταυτίζεται με την κόλαση. Οι θύρες του Άδη, όπου κατέβηκε ο Κύριος άνοιξαν για να μπορέσουν να διαφύγουν οι αιχμάλωτοί του, ενώ όταν ο κολασμένος κατεβαίνει στην κόλαση η πόρτα της κλείνει πίσω του και δε θα ανοίξει ποτέ.

Λάμπρος Κ. Σκόντζος, Θεόσταλτον «θαῦμα» εἰς τό Βατικανόν

Θεόσταλτον «θαῦμα» εἰς τό Βατικανόν

Τοῦ Λάμπρου Κ. Σκόντζου, Θεολόγου – Καθηγητοῦ

Ένα φοβερό συμβάν έγινε, πριν από λίγο καιρό, ορατό από χιλιάδες παρισταμένους στην πλατεία του Αγίου Πέτρου στο Βατικανό, όπως και από εκατομμύρια θεατές των Μ.Μ.Ε. από όλο τον κόσμο. Πρόκειται για την κατακρεούργηση δύο περιστεριών από αγριοπούλια, που άφησε ο πάπας Φραγκίσκος, για να «ειρηνεύσει» η ταραγμένη Ουκρανία. Οι πάντες, ως και οι ίδιοι οι παπικοί, το θεώρησαν θαύμα, το ίδιο και οι δημοσιογράφοι... Ο πάπας, βγήκε, ως συνήθως από το γνωστό παράθυρο του Βατικανού, να μιλήσει στους συγκεντρωμένους στην πλατεία του Αγίου Πέτρου, για το πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Ουκρανία. Αφού ανέπεμψε σύντομη προσευχή για τον ουκρανικό λαό, παρουσίασε δύο παιδιά, ένα αγόρι και ένα κορίτσι, που στεκόταν δίπλα του, τα οποία άφησαν ελεύθερα να πετάξουν δύο περιστέρια, ως σύμβολα της ειρήνης. Όμως σε δευτερόλεπτα έγινε το απροσδόκητο: όρμησαν δύο αρπακτικά πουλιά, ένα κατάμαυρο κοράκι και ένας γλάρος, και κατασπάραξαν τα δύο άτυχα περιστέρια!

† Ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Καντιώτης, Ἄγνωστος καί σ᾽ ἐμᾶς;

Ἄγνωστος καὶ σ᾽ ἐμᾶς;
«…Καὶ ὁ κόσμος αὐτὸν οὐκ ἔγνω» (Ἰω. 1,10)
Ἀκούσατε, ἀγαπητοί μου, τὸ εὐαγγέλιο. Τὸ σημερινὸ εὐαγγέλιο εἶναι τὸ προοίμιο, ἡ ἀρχή, τοῦ τετάρτου εὐαγγελίου, ποὺ ἔγραψε ὁ ἀγαπημένος μαθητὴς τοῦ Ἰησοῦ, ὁ Ἰωάννης.
Ἂν κοιτάξετε ἐπάνω στὸν θόλο ἑνὸς βυζαντινοῦ ναοῦ, θὰ δῆτε ὅτι σὲ ἕνα ἀπὸ τὰ τέσσερα σφαιρικὰ τρίγωνα, τὰ λεγόμενα κοῖλα τρίγωνα, εἶναι ζωγραφισμένος ὁ εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης καὶ δίπλα του ἕνας ἀετός. Ὁ ἀετὸς συμβολίζει τὸ ὕψος τῆς θεολογίας· ὅπως ὁ ἀετὸς πετάει ὑψηλότερα ἀπ᾽ ὅλα τὰ πουλιά, ἔτσι καὶ ὁ Ἰωάννης, ἐμπνευσμένος ἀπὸ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιο, μὲ τὸ σημερινὸ εὐαγγέλιο πετάει πολὺ ψηλά· περνάει τὸν ἥλιο τ᾽ ἀστέρια καὶ τοὺς γαλαξίες, ἀγγίζει τὰ κράσπεδα τῆς θεότητος καὶ γίνεται θεατὴς τοῦ ἀοράτου κόσμου.

Tό νῶτο μου ἔδωσα στούς μαστιγωτές…

Απόσπασμα από την 26η Ομιλία του αγίου Μακαρίου του Αιγυπτίου:

Σκέψου την ώρα που φώναζαν »σταύρωσον, σταύρωσον αυτόν», και μαζευόταν ο κόσμος, πόσο είχε ταπεινωθεί από όλους. Όπως στον κόσμο, αν είναι κάποιος κακοποιός και καταδικαστεί από τον άρχοντα, αυτός θεωρείται μισητός και τιποτένιος απ” όλο τον κόσμο, έτσι και ο Κύριος κατά την ώρα του Σταυρού, που επρόκειτο να πεθάνει σαν άνθρωπος, είχε εξευτελιστεί από τους Φαρισαίους. Όταν πάλι έφτυσαν στο πρόσωπό Του, και έβαλαν πάνω στο κεφάλι Του το αγκάθινο στεφάνι, και τον χαστούκισαν, ποια ταπείνωση δεν υπέστη; Διότι έχει γραφτεί: »το νώτο μου έδωσα στους μαστιγωτές, και το πρόσωπό μου δεν το έκρυψα για να αποφύγω τη ντροπή από τα φτυσίματα, και τις σιαγόνες μου από τα κτυπήματα» (Ησαίας 50,6). 

Το αγιογραφικό ανάγνωσμα της Τρίτης 22-04-2014

Ἡ καθημερινή μελέτη τῆς Ἁγίας Γραφῆς εἶναι ἀπαραίτητη γιά τόν Χριστιαν. Ὅπως ὁ ἄρτος γιά τό σῶμα ἔτσι καί ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ γιά τήν ψυχή ἀποτελεῖ ζωτική ἀνάγκη. Ὁ Κύριος μᾶς εἶπε ὅτι ὁ ἄνθρωπος δέν ζεῖ μόνο μέ ψωμί. ἀλλά καί μέ κάθε λόγο πού ἐκπορεύεται ἀπό τό στόμα τοῦ Θεοῦ (Ματθ. 4, 4): «Οὐκ ἐπ' ἄρτῳ μόνο ζήσεται ἄνθρωπος ἀλλ' ἐπί παντί ρήματι ἐκπορευομένῳ διά στόματος Θεοῦ». Εἴθε καθημερινά νά μελετοῦμε τό λόγο Του καί νά τρέφουμε τήν ψυχή μας μ' αὐτόν. Μαζί μέ τά Ἅγια Μυστήρια καί τόν Πνευματικό ἀγῶνα, ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ συντηρεῖ ἀναμμένη τήν λαμπάδα τῆς πίστεως μέσα μας καί μᾶς καθιστᾶ ζωντανά κυτταρα τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ, πού εἶναι ἡ Ἁγία Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας. Σύν Θεῷ θά ἀναρτῶνται τά ἀναγνώσματα πού ἔχει ὁρίσει ἡ Ἁγία Μας Ἐκκλησία νά ἀναγινώσκονται καθημερινά ἀπό τούς Χριστιανούς γιά τό 2014. Κάνετε κλίκ πάνω στήν εἰκόνα καί μεγενθύνετε γιά νά διαβάσετε τό κείμενο.

Απόστολος: Πράξεις Των Αποστόλων κεφ. β΄ 14 - 21 

β΄ 14 - 21

Ευαγγέλιον: Κατά Λουκάν κεφ. Θ΄ 44 - 50  

Θ΄ 44 - 50
 

Ευχαριστοῦμε τήν ἀδελφότητα Θεολόγων «Ὁ Σωτήρ» γιά τήν ὁλοπρόθυμη ἄδεια χρήσης καί ἀναδημοσίευσης τοῦ κειμένου μετά τῆς συντόμου ἑρμηνείας, πού ἔχει εκπονήσει ὁ μακαριστός θεολόγος Π. Τρεμπέλας.