«Προχώρα …στό δρόμο τοῦ Χριστοῦ»

-       Η Αλεξάνδρα Εμελιάνοβνα Κασεβάροβα θυμάται πως ο αρχιερέας Λουκάς είχε βοηθήσει την αδελφή της όχι μόνο να θεραπευτεί ,αλλα και να βρει το δικό της δρόμο προς την εκκλησία.

-       Από ηλικία τριών ετών η αδελφή μου Σεραφείμα Εμελιάνοβνα Ακίμουσκινα είχε πόνο στο γόνατο του δεξιού ποδιού της , για πολλά χρόνια έκανε θεραπεία , αλλά τίποτε δεν τη βοηθούσε , έτσι αρχίσαμε να συζητάμε για τον ακρωτηριασμό.  Το 1946 κατόρθωσα να με δεχτεί ο άγιος Λουκάς. Με το που βγήκε από το γραφείο του, κοίταξε όλους τους ασθενείς και παρά το ότι ήταν πολλοί αυτοί που τον περίμεναν, είπε αμέσως ποιους πρόκειται να χειρουργήσει. Μεταξύ αυτών ήταν και η αδελφή μου.

Δέν ἔχουμε τόν Χριστό στήν ψυχή μας...

Ήταν ξαπλωμένος στο κρεβατάκι του ο Γέροντας Πορφύριος και μου είπε:
- "Δεν μου λες, εδώ που κάθομαι εγώ, εσύ μπορείς να καθίσεις;"
- "Βεβαίως, Γέροντα", του απάντησα. "Πώς δεν μπορώ!"
- "Βρε, μου λέει έτσι όπως μιλούσε χαριτωμένα, τρελός είσαι; Θα πέσεις επάνω μου και θα σκάσω!"
- "Ε, ναι Γέροντα, πρέπει να σηκωθείτε εσείς για να καθίσω εγώ", συμπλήρωσα διορθώνοντας.
- "Α! μπράβο, μπράβο. Έτσι γίνεται και με την ψυχή μας απέναντι στον Χριστό και στον αντίχριστο.

Ὁ π. Γεώργιος Καψάνης ὡς Θεολόγος

Ο π. Γεώργιος Καψάνης ως Θεολόγος.

Η Θεολογική του Μαρτυρία στη σύγχρονη εκκλησιαστική Ζωή

Εισήγησις Ιερομονάχου Λουκά Γρηγοριάτου σε Κληρικολαϊκή Σύναξι της Ιεράς Μητροπόλεως Κυθήρων

(13/7/2014)

Θά χρειασθοῦν πολλά χρόνια γιά νά ἀποτιμηθῇ ἐπαρκῶς τό ἔργο τοῦ μακαριστοῦ Γέροντος, π. Γεωργίου Καψάνη. Χρονικό διάστημα σαρἀντα ἡμε­ρῶν ἀπό τήν κοίμη­σί του προσφέρεται μόνο ὡς εὐκαιρία εὐλαβικῆς ἀναφορᾶς στόν ἄνθρωπο πού ἐσφράγισε τήν ἐποχή μας μέ τήν προσωπικότητα, τό πολύπλευρο ἔργο καί συγκεκριμένα τήν θεολογική του μαρτυρία στήν σύγχρονη ἐκκλησιαστική ζωή.

Στόν Γέροντα Γεώργιο ἀποδώθη­καν τελευταῖα ἐξαιρετικῶς τιμητικοί χα­ρα­κτηρισμοί. Λίγους μῆνες πρίν ἀπό τήν κοίμησί του, μέ ἀφορμή τήν πα­ραί­τησί του ἀπό τήν ἡγουμενία γιά λόγους ὑγείας, ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης τόν ἐχαρακτήρισε «πιστόν καί σώφρονα τηρητήν τῆς παραδόσεως... καί τοῦ ἀγωνιστικοῦ φρο­νή­μα­τος τοῦ Ἁγίου Ὄρους», διακρινόμενον «διά τήν ἰδιαι­τέ­ραν εὐαισθησίαν του περί τήν ἀλήθειαν τῆς Ὀρθοδόξου ἡμῶν πίστεως». Ἡ Ἱερά Κοινότης τοῦ Ἁγίου Ὄρους μέ τήν ἰδίαν ἀφορμήν τόν ὠνόμασε «κανόνα γρηγορούσης ἐκκλησιαστικῆς συνειδήσεως καί πνευματικῆς εὐασθησίας διά τήν βίωσιν ἐν ἀκεραιότητι τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως».

Γέροντας Ἱερώνυμος: Μετά τήν ἐξομολόγησιν κλείνει ἡ πληγή τῆς ἁμαρτίας, ἀλλά μένει τό σημάδι

Εις τον πνευματικόν να λέτε, είμαι αμαρτωλός, έπεσα, εν γενικές γραμμές… όσο να καταλάβει το είδος της πτώσεως.
Δεν χρειάζεται λεπτομερώς το είδος και ό τρόπος της αμαρτίας διότι ημπορεί -από πειρασμόν- να βλάψωμεν και εκείνον.
Και εκείνος σάρκα φορεί. Λυπηθείτε, προφυλάξετε και τον Ιερέα και τον εαυτόν σας. Αν δεν τον προφυλάξετε και άλλην άμαρτίαν θα έχετε.
Ό αέρας όλους μας φυσά. Δεν φυσά τον έναν και τον άλλον αφήνει. Προσέχετε, να προφυλάγετε και τον άλλον.

Ἀρχιμ. Ἀρσένιος Κατερέλος: "Ἡ προσωπικότητα τοῦ Γέροντος Παϊσίου"

http://thriskeftika.blogspot.gr/2014/07/h_17.html

Ὁ «καθαγιασμός» ναοῦ Σολομώντα στήν Βραζιλία

Ο «ΚΑΘΑΓΙΑΣΜΟΣ» ΝΑΟΥ ΣΟΛΟΜΩΝΤΑ ΣΤΗΝ ΒΡΑΖΙΛΙΑ - 19/7/2014 ΕΓΚΑΙΝΙΑ 31/7/2014

Ολοκληρώθηκε, μετά από 3 περίπου χρόνια, το χτίσιμο του Ναού του Σολομώντα στη Βραζιλία. Μάλιστα το Σάββατο 19 Ιουλίου 2014, έπειτα από 40 μέρες νηστείας έγινε και ο «καθαγιασμός» του Ναού. Τα επίσημα εγκαίνια του Ναού θα γίνουν στις 31 Ιουλίου.

(Γράφουν σχετικά στην επίσημη ιστοσελίδα τους «Universal Church of the Kingdom of God»:

The great inauguration of the Temple of Solomon

22nd July 2014

For the first time, Bishops and Pastors from Brazil and all over the world, along with the leader and founder of the Universal Church, Bishop Edir Macedo, were united in one faith in the larger Altar of God here on Earth: the Temple of Solomon, located at Avenida Celso Garcia, 605 in Brás, downtown of São Paulo City.

Εὐχαριστῶ τόν Θεόν ὅπου μέ ἡξίωσε….να λέγωμαι Μοναχός.-Ὅσιος Ἰωσήφ ὁ Ἡσυχαστής (2/11/1897 – 28/8/1959)

Όσιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής (2/11/1897 – 28/8/1959)
Ευχαριστώ τον Θεόν όπου με ηξίωσε να φορέσω το Άγιον και Αγγελικόν σχήμα και να λέγωμαι Μοναχός.
Επιποθούσα δε και εκαταφλέγετο η καρδία μου εις το να μανθάνω περί της ‘Υμών υγείας ψυχικής και σωματικής· αλλ’ η εντολή η λέγουσα «ο αγαπών πατέρα η μητέρα υπέρ εμέ ουκ έστιν μου άξιος», αυτή με αναγκάζει να λησμονήσω όχι μόνον γονείς, αδελφούς και συγγενείς, αλλά και αυτό ακόμη το ίδιον σώμα….

THE ELDER PAISIOS: GOD IS OBLIGATED TO HELP HIS CREATURES RELATED TO US, BY MR. ELEFTHERIOS TAMIOLAKIS OF CRETE

THE ELDER PAISIOS

GOD IS OBLIGATED TO HELP HIS CREATURES

RELATED TO US BY MR. ELEFTHERIOS TAMIOLAKIS OF CRETE

            At one time, I found myself in a difficult situation because of my many responsibilities. Because of this I went to see the Elder Paisios on Mount Athos seeking his advice.  I went to Mount Athos during the winter and I managed to reach his monastic cell through snow and nasty weather.  When I reached his cell the Elder immediately answered the door and invited me in without hesitation.  He said to me: “I have been waiting for you.”  I had not informed him previously that I was coming to see him.  He sat me next to the wood-burning stove and proceeded to prepare tea for me.  He first poured water into the coffee pot while making the sign of the Cross and saying: “glory to you Oh God.” He then placed the tea in the coffee pot making the sign of the Cross and saying again: “glory to you Oh God.” 

Το αγιογραφικό ανάγνωσμα της Δευτέρας 28-07-2014

Ἡ καθημερινή μελέτη τῆς Ἁγίας Γραφῆς εἶναι ἀπαραίτητη γιά τόν Χριστιαν. Ὅπως ὁ ἄρτος γιά τό σῶμα ἔτσι καί ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ γιά τήν ψυχή ἀποτελεῖ ζωτική ἀνάγκη. Ὁ Κύριος μᾶς εἶπε ὅτι ὁ ἄνθρωπος δέν ζεῖ μόνο μέ ψωμί. ἀλλά καί μέ κάθε λόγο πού ἐκπορεύεται ἀπό τό στόμα τοῦ Θεοῦ (Ματθ. 4, 4): «Οὐκ ἐπ' ἄρτῳ μόνο ζήσεται ἄνθρωπος ἀλλ' ἐπί παντί ρήματι ἐκπορευομένῳ διά στόματος Θεοῦ». Εἴθε καθημερινά νά μελετοῦμε τό λόγο Του καί νά τρέφουμε τήν ψυχή μας μ' αὐτόν. Μαζί μέ τά Ἅγια Μυστήρια καί τόν Πνευματικό ἀγῶνα, ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ συντηρεῖ ἀναμμένη τήν λαμπάδα τῆς πίστεως μέσα μας καί μᾶς καθιστᾶ ζωντανά κυτταρα τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ, πού εἶναι ἡ Ἁγία Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας. Σύν Θεῷ θά ἀναρτῶνται τά ἀναγνώσματα πού ἔχει ὁρίσει ἡ Ἁγία Μας Ἐκκλησία νά ἀναγινώσκονται καθημερινά ἀπό τούς Χριστιανούς γιά τό 2014. Κάνετε κλίκ πάνω στήν εἰκόνα καί μεγενθύνετε γιά νά διαβάσετε τό κείμενο.

Απόστολος: Πράξεις Των Αποστόλων κεφ. στ΄ 1 - 7  

στ΄ 1 - 7

Ευαγγέλιον: Κατά Ματθαίον κεφ. ΙΣτ΄ 1 - 6  

ΙΣτ΄ 1 - 6 
 

Ευχαριστοῦμε τήν ἀδελφότητα Θεολόγων «Ὁ Σωτήρ» γιά τήν ὁλοπρόθυμη ἄδεια χρήσης καί ἀναδημοσίευσης τοῦ κειμένου μετά τῆς συντόμου ἑρμηνείας, πού ἔχει εκπονήσει ὁ μακαριστός θεολόγος Π. Τρεμπέλας.

Γιατί στήν τελετή τοῦ Γάμου μνημονεύεται ὁ Ἅγιος Προκόπιος;

Ο άγιος Προκόπιος παρουσιάζεται κατά το όνομα του, ως τρόπον τινά η ενσάρκωση της προκοπής και ευχή για προκοπή. Ότι λέγεται με λόγια στην τελευταία ευχή ευλογίας
"Ο Πατήρ, ο Υιός και το Άγιον Πνέυμα, η Παναγία...Τριάς...παράσχοι υμίν...προκοπήν βίου και πίστεως...", λέγεται στην απόλυση με ένα εποπτικότερο και λαϊκότερο τρόπο, με την μνημόνευση της Προκοπής του αγίου.
Μας ξενίζει ίσως το λαϊκότροπο του πράγματος, αλλά η θεία λατρεία δεν είναι αμέτοχη του λαϊκού αυτού στοιχείου. Δεν προορίζεται μόνον για τους λογίους, αλλά και για τον πολύ λαό του Θεού. Υπάρχει περιθώριο να το δουν οι λογιότεροι με περισσότερη συμπάθεια και κατανόηση.

Πώς θά βοηθήσουν οἱ γονεῖς τούς νέους νά ἀκολουθήσουν τήν κλίση τούς_Παϊσίου_mp3

Π. Σάββας 2010-07-23_Πώς θά βοηθήσουν οἱ γονεῖς τούς νέους νά ἀκολουθήσουν τήν κλίση τούς_Π. Παϊσίου_mp3

Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 23-07-2010 (Συνάξεις Νέων στό Πνευματικό Κέντρο τοῦ Ι. Ν. Ἁγίων Κωνσταντίνου καί Ἑλένης).
Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, ‘Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Interntet Explorer ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Mozilla. Στή συνέχεια δῶστε τό ὄνομα πού θέλετε καί πατῆστε ΟΚ γιά νά ἀποθηκευθεῖ ἡ ὁμιλία)

Ἀποφθέγματα τοῦ Ἁγίου Αὐγουστίνου

*Μὴν προσπαθεῖς νὰ κατανοήσεις γιὰ νὰ πιστέψεις. Πίστεψε γιὰ νὰ κατανοήσεις.

*Πίστη είναι να πιστεύεις αυτό που δεν βλέπεις, η ανταμοιβή είναι να δεις αυτό που πιστεύεις.

*Να μη λατρεύεις το Θεό που εσύ δημιούργησες, αλλά το Θεό που δημιούργησε εσένα.
*Αν πιστεύεις ό,τι σου αρέσει από το Λόγο του Θεού και απορρίπτεις ό,τι δεν σου αρέσει, δεν πιστεύεις στο Λόγο του Θεού, πιστεύεις στον εαυτό σου.

*Τα θαύματα δεν είναι αντίθετα στη φύση, αλλά αντίθετα σ' αυτό που ξέρουμε για τη φύση.

Τό θαῦμα τοῦ Ἁγίου Παντελεήμονος στό Γέροντα Ἰωσήφ τόν Βατοπαιδινό

Τότε, εν έτει 1951, η Συνοδεία του Οσίου Ιωσήφ του Ησυχαστή  αποφάσισε να μεταφερθεί στα ησυχαστικά κελιά της Νέας Σκήτης, κοντά στον Πύργο, όπου το κλίμα ήταν ηπιότερο και οι αχθοφορίες μικρότερης κλίμακας και έντασης. Ο μοναχός Ιωσήφ έμεινε 12 χρόνια κοντά στο μακάριο Γέροντα Ιωσήφ τον Ησυχαστή μέχρι την οσιακή κοίμηση του δεύτερου ανήμερα της Κοιμήσεως της Θεοτόκου το 1959. Στο διάστημα αυτό ήρθαν ακόμη και συγκαταριθμήθηκαν στη συνοδεία τους ο γέροντας Χαράλαμπος, μετέπειτα Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Διονυσίου, ο γέροντας Εφραίμ, μετέπειτα Ηγούμενος της Μονής Φιλόθεου, ο οποίος επάνδρωσε τις Μονές Καρακάλου, Κωσταμονίτου, Ξηροποτάμου με Ηγουμένους, δικά του πνευματικά παιδιά και ο οποίος σήμερα είναι πνευματικός πατέρας των Ηγουμένων των προαναφερόμενων Μονών και έχει ιδρύσει 20 περίπου Μονές στην Αμερική. Ο μοναχός Ιωσήφ ξανασυναντήθηκε με τους προστάτες του Αγίους Αναργύρους στο ομώνυμο κελί της Νέας Σκήτης, συνασκούμενος με τον π. Θεοφύλακτο από το 1951 έως το 1959.

Οἱ διάλογοι τοῦ Πατριάρχου καὶ οἱ διάλογοι τῶν Ἁγίων Πατέρων

Ὁ Οἰκουμενικός μας Πατριάρχης ἔχει λάβει δύο «τιμητικοὺς» τίτλους. Ὁ ἕνας εἶναι ὁ τίτλος τοῦ «Πράσινου Πατριάρχου» καὶ ὁ ἄλλος, ποὺ τοῦ προσδόθηκε ἐσχάτως ἀπὸ κάποιους, ποὺ νομίζουν πὼς τὸν ἀγαποῦν, εἶναι «Πατριάρχης ὁ Διάλογος», ἐπειδὴ στὴν εἰκοσάχρονη πατριαρχική του θητεία, διαλέγεται μὲ τοὺς πάντες!

Πράγματι, ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης ἔχει συνδιαλαγεῖ μὲ πολλούς· μὲ πολλὲς «ἐκκλησίες»: Ρωμαιοκαθολική, Ἀγγλικανική, Παλαιοκαθολική, Λουθηρανικὴ Εὐαγγελική, Εὐαγγελικὴ ἐν Γερμανίᾳ, Λουθηρανικὴ ἐν Ἀμερικῇ, Μεταρρυθμισμένη1, Κοπτική, Παγκόσμιο Συμβούλιο «Ἐκκλησιῶν», Εὐρωπαϊκὸ Συμβούλιο «Ἐκκλησιῶν», μὲ Συροϊακωβῖτες, Ἀρμενοκαθολικούς, μὲ τὸν Ἀρχιαιρεσιάρχη Πάπα. Συνδιαλέγεται ἐπίσης, καὶ μὲ ἐκπροσώπους ἄλλων θρησκειῶν: Ραββίνους καὶ Ἀρχιραββίνους, μουφτῆδες, Ἀρχιμουφτῆδες καὶ χότζες, μὲ δεδηλωμένους ἄθεους καὶ μὲ χίλιους δυὸ ἄλλους ἡγέτες καὶ ἐκπροσώπους θρησκειῶν! Οἱ διάλογοί του εἶναι πλήρεις φιλοφρονήσεων καὶ οἰκουμενιστικῶν ἐνεργειῶν, καὶ φυσικά, στεροῦνται Ὀρθοδόξου μαρτυρίας, προκαλώντας σύγχυση καὶ διχασμό.

Βέβαια, θὰ εἴμαστε περισσότερο ἀκριβεῖς, ἐὰν λέγαμε ὅτι ὁ Πατριάρχης συνδιαλέγεται μὲ τοὺς πάντες, πλὴν τῶν χιλιάδων πιστῶν συνειδητῶν Ὀρθόδοξων Χριστιανῶν, οἱ ὁποῖοι ἐδῶ καὶ χρόνια αἰτοῦνται κάποιον διάλογο μαζί του! Μάλιστα δὲ εἶναι γνωστὸς ὁ τρόπος ἀντιμετώπισης τοῦ Πατριάρχη πρὸς ὅλους αὐτούς: ἡ τρομοκρατία, ὁ ἄδικος ἀφορισμὸς καὶ ἡ πρόκληση σχίσματος! (δὲν τὰ ἀναλύουμε χάριν συντομίας τοῦ κειμένου, θὰ τὸ πράξουμε, ἐὰν μᾶς ζητηθεῖ).

Ἴσως ὅμως, κάποιοι παραξενευτοῦν, ἀπορώντας, ποῦ βρίσκουμε τὸ ἀρνητικὸ σὲ αὐτοὺς τοὺς διαλόγους.