«Φιέσται» Αἰσχύνης Πάπα καὶ Παπίσκου!

 Ἀντικανονική συμπροσευχή καί ὁμιλία εἰς τήν ὁλομέλειαν τῆς παπικῆς Ἐπισκοπικῆς Συνελεύσεως, εἰς Λούρδην Γαλλίας (4/11/2025).

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΙ ΕΤΟΙΜΑΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΠΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΕΝΤΟΣ ΟΛΙΓΩΝ ΗΜΕΡΩΝ ΣΕ ΝΙΚΑΙΑ ΚΑΙ ΦΑΝΑΡΙ

Τρίζουν τά ἱερά λείψανα τῶν Θεοφόρων Πατέρων διά τάς ἐν Νικαίᾳ φαιδρότητας!

«Μή μεθ’ ἑτεροδόξων συνεορτάζειν». Αὐτό δεν ἀποτελεῖ ἔκφρασιν μισαλλοδοξίας, ἀλλά καρπόν τοῦ πνεύματος τῆς Ἀληθείας και ὑγιῆ ἐνέργειαν τῆς ἐκκλησιαστικῆς αὐτοσυνειδησίας!

τοῦ κ. Δημ. Κ. Ἀναγνώστου, Θεολόγου

Ἐκ πρώτης ὄψεως ἴσως θεωρηθεῖ παράδοξος καί προκλητικός ὁ τίτλος τοῦ παρόντος ἄρθρου. Εἶναι ὅμως; Ἄς ἀφήσωμε τόν λόγο καί τά ἐν συνεχεία παρατιθέμενα στοιχεῖα νά καταδείξουν τί ἐν προκειμένῳ ἰσχύει.

Κατ’ ἀρχάς δέν θά πρέπει νά θεωρηθεῖ ὡς ἐπιπολαιότητα ἤ προκατάληψη τό ὅτι «κρίνονται» προγραμματισμοί καί ὄχι γεγονότα. Τοῦτο δέ, διότι οἱ διοργανωτές ἔχουν παραδώσει πρό πολλοῦ διαπιστευτήρια τῶν φρονημάτων, προθέσεων καί ἐπιδιώξεών των καί θά ἦταν ἀφελές νά ἀναμένωμε τήν ἐμφάνιση τοῦ λέοντος, ὅταν τά ἴχνη του εἶναι πασιφανή.

Τά ἤδη ἀνακοινωθέντα καί ὁ σχετικός προγραμματισμός τοῦ Φαναρίου δέν ἐπιτρέπουν καμμία ἀμφιβολία περί τοῦ πλαισίου καί τοῦ περιεχομένου τῶν σχετικῶν ἑορτασμῶν καί σκοπουμένων. Ἄλλωστε ἡ ἐμπειρία ἐκ τῆς διοργανώσεως καί συγκλήσεως τῆς λεγομένης «Ἁγίας & Μεγάλης Συνόδου» τῆς Κρήτης (Ἰούνιος 2016), πρωτοστατοῦντος τοῦ Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, δικαιώνει τήν ἐκτίμηση ὅτι μόνον ἀφελεῖς ἀποδεικνυόμεθα ὅταν προσδοκοῦμε νά προέλθουν ἀγαθά ἀποτελέσματα ἀπό σχεδιασμούς, προγράμματα καί ἐπιδιώξεις τά ὁποῖα καταστρώνονται ἐπί συγκεκριμένης ἀντορθοδόξου βάσεως καί ἐντός συγκεκριμένου οἰκουμενιστικοῦ πλαισίου.

Ἐκ τοῦ Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως καί προσωπικῶς ἐκ τοῦ ἐπικεφαλῆς του, τοῦ κ. Βαρθολομαίου, ἔχει καταστεῖ σαφές, μέσῳ σειρᾶς δηλώσεων, συνεντεύξεων καί ἀνακοινώσεων των, ὅτι οἱ ἐπικείμενοι ἑορτασμοί ἐν Νικαία καί ἐν Φαναρίῳ ἐπικεντρώνονται εἰς τήν παρουσία καί συμμετοχή εἰς αὐτούς δύο προσωπικοτήτων καί εἰς ὅ,τι αὐτοί ἐκπροσωποῦν: τοῦ Πάπα Ρώμης καί τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου. Αὐτῶν, ἡ ἐπί το αὐτό παρουσία, ὁ συνεορτασμός καί οἱ προφανῶς συμφωνηθεῖσες κοινές δηλώσεις περί τῆς μεταξύ των προσεγγίσεως ἤ «ἑνώσεως», καθώς καί περί τῆς ἀναμενομένης ἀναγγελίας κοινοῦ ἑορτασμοῦ (δηλαδή κοινοῦ προσδιορισμοῦ) τοῦ Πάσχα μεταξύ ὀρθοδόξων καί «Ρωμαιοκαθολικῶν», συνιστοῦν τό οὐσιαστικό περιεχόμενο τοῦ ἑορτασμοῦ.

Ὁ διαθρησκειακός οἰκουμενισμός, οἱ «Μεταρρυθμισταί» καί τό «Διεθνές Παρατηρητήριον».

Γράφει ὁ κ. Δημήτριος Β. Ἐμμανουήλ, Ἀναγνώστης

Πιστεύω εἰς μίαν «πρότυπον ἐκκλησιαστικὴν πόλιν». Ἡ Ἀλεξανδρούπολις τοῦ Ἀλεξανδρουπόλεως Ἀνθίμου καὶ ἡ Γενεύη τοῦ Ἰωάννου Καλβίνου.

Ἀγαπητοὶ ἐν Χριστῷ ἀδελφοί, Χριστὸς Ἀνέστη.

Ἔχοντας κατὰ νοῦ τὸ ὄνομα τῆς ἐν τῇ γῇ Ἐκκλησίας μας, δηλ. «Στρατευομένη», θυμίζουμε πὼς μὲ τὸν ὅρο «Στρατιωτικὸ παρατηρητήριο» ἐννοοῦμε μία «εἰδική, ὑπερυψωμένη θέση (φυσικὴ ἢ κατασκευασμένη) γιὰ συστηματικὴ παρατήρηση». Καὶ αὐτὸ ποὺ πάλι δὲν πρέπει νὰ ξεχνοῦμε εἶναι· ὅτι ὁ «Δεσποτικὸς θρόνος» εἶναι ἕνα εἰδικὸ ὑπερυψωμένο κάθισμα, τὸ ὁποῖο ἦταν (καὶ εἶναι) ὑψηλότερο «ὄχι γιὰ κολακεία, ἀλλὰ γιατί ἤθελαν νὰ δειχθεῖ πὼς ἀπ’ τὴν ὑψηλὴ αὐτὴ θέση ὁ ἐπίσκοπος πρέπει νὰ ἐπιβλέπη ὅ,τι γίνεται μέσ’ στὴν Ἐκκλησία», ὅτι· «Ὁ ἐπίσκοπος εἶνε, ὅπως ὁ σκοπὸς ποὺ φυλάει τὰ σύνορα. Καὶ ὅπως ἐκεῖνος δὲν στέκεται χαμηλὰ, ἀλλὰ πάνω σὲ ὕψωμα γιὰ νὰ μπορῆ νὰ βλέπη γύρω του, ἔτσι καὶ ὁ ἐπίσκοπος πρέπει νὰ στέκεται πνευματικῶς ψηλά, καὶ ἀπὸ κεῖ, σὰν ἀπὸ κορυφὴ βουνοῦ, νὰ βλέπη ὅλους καὶ ὅλα» (Φωνὴ π. Αὐγουστίνου Καντιώτη).

Ἂς ἀναλογιστοῦμε, στὸ σημεῖο αὐτό, τὸν Ἐλπιδοφόρο Ἀμερικῆς νὰ στέκεται στὴν κορυφὴ ἑνὸς βουνοῦ μαζὶ μὲ «ἄλλους» ΣΚΟΠΟΥΣ, ἐννοεῖται ἄλλων θρησκειῶν… Ἐπιπλέον α) ὅτι ὅλες οἱ θρησκεῖες ἀποτελοῦν διαφορετικὰ μονοπάτια ποὺ ὁδηγοῦν – κατὰ τὴ γνώμη του – στὴν κορυφὴ τοῦ «ἴδιου» βουνοῦ β) ὅτι ὅλες οἱ θρησκεῖες πιστεύουν -κατὰ τὸν Πατριάρχη Βαρθολομαῖο – στὸν ΙΔΙΟ Θεὸ Πατέρα καὶ γ) ὅτι κατὰ κανόνα στὴν βάση τοῦ Δεσποτικοῦ ἀριστερὰ καὶ δεξιὰ ἔχει λιοντάρια, ἐνῶ στὸ «Δεσποτικὸ» (ἀφίσσα) τῆς ψευδοσυνόδου τῆς Κρήτης, στὴν βάση ἀπεικονίζονταν δύο «φιμωμένα» λιοντάρια ποὺ ἔμοιαζαν μᾶλλον μὲ ψάρια (=ΙΧΘΥΣ).

1. Τὸ Ἐκκλησιαστικὸν Ἵδρυμα «ΔΙΕΘΝΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΥ ΦΟΝΤΑΜΕΝΤΑΛΙΣΜΟΥ» τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ἀλεξανδρουπόλεως

«Ἱκέτης» εἰς τόν Πάπαν ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος.

Τοῦ κ. Δημ. Κ. Ἀναγνώστου, Θεολόγου

Ὅπως εἶχε ἀνακοινωθεῖ καί ἀνεμένετο ἄλλωστε, ὁ ἔνοικος τοῦ Φαναρίου Πατριάρχης Βαρθολομαῖος παρέστη στήν τελετή τῆς Ἐνθρονίσεως τοῦ Ἀμερικανοῦ Πάπα Λέοντος τοῦ ΙΔ΄. Στήν τελετή παρέστη, δυστυχῶς, καί ὁ Πατριάρχης Ἱεροσολύμων Θεόφιλος. Τό μεταξύ των κλῖμα, σύμφωνα μέ ἔγκυρες πληροφορίες, ἦταν ἀπό τυπικό ἕως ψυχρό, λόγῳ τοῦ γνωστοῦ ζητήματος τοῦ Οὐκρανικοῦ Αὐτοκεφάλου καὶ τῆς στάσεως τοῦ τελευταίου ἐπ’ αὐτοῦ.

Τὴν ἑπομένη ἀπό τήν ἐνθρόνισή του ἡμέρα ὁ Πάπας ἔκανε δεκτό σέ ἰδιαίτερη συνάντηση τόν Πατριάρχη Βαρθολομαῖο, δῶρα φέροντα (προερχόμενα ἐξ Ἁγίου Ὄρους!) ἐπί τῇ ἀναλήψει τῶν καθηκόντων τοῦ πρώτου. Ὅπως φαίνεται στίς φωτογραφίες, τίς ὁποῖες ἀνήρτησε στά μέσα ἐπικοινωνίας του τό Βατικανό καί ἀναδημοσίευσε τό Φανάρι, ἡ γλώσσα τοῦ σώματος προδίδει τήν διακαῆ ἐπιθυμία τοῦ Πατριάρχου νά ἐξασφαλιστεῖ ἡ συνέχιση τῆς κοινῆς πορείας πρός τήν ποθεινήν «ἕνωσιν».

Εὑρισκόμενος στήν Ρώμη ὁ Πατρ. Βαρθολομαῖος δέν παρέλειψε νά μεταβεῖ καί στόν τάφο τοῦ προηγουμένου Πάπα Φραγκίσκου, ὅπου, ἀφοῦ ἐναπέθεσε ἀνθοδέσμη ἀπό λευκά τριαντάφυλλα, ἐτέλεσε κατά τήν τάξιν (προφανῶς τήν οἰκουμενιστική) ἐπιμνημόσυνη Δέηση ὑπέρ ἀναπαύσεως τῆς ψυχῆς τοῦ «ἐν Χριστῶ ἀδελφοῦ του», «Ἐπισκόπου Ρώμης» (ὅπως τόν ἀποκαλοῦσε καί τόν ἀναγνωρίζει, τῶ ὄντι δέ αἱρεσιάρχου) καί κατατάξεως αὐτοῦ μετά τῶν Ἁγίων!

Μεῖζον σκάνδαλο!

Ωμή παρέμβαση της Ελληνικής Κυβερνήσεως στα εσωτερικά της ημιαυτονόμου Εκκλησίας της Κρήτης!

του Δημ. Κ. Αναγνώστου, Θεολόγου

Μετά τον θάνατο του Μητροπολίτου των Χανίων (Κυδωνίας και Αποκορώνου) έπρεπε να έχει ήδη αναδειχθεί ο διάδοχός του, εφόσον ανακοινώθηκε η έναρξη της σχετικής διαδικασίας. Την ευθύνη γι’ αυτήν έχει η Επαρχιακή Σύνοδος της Εκκλησίας της Κρήτης.

Όμως, πριν ακόμη συγκληθεί προς τούτο η τελευταία, το Φανάρι (Πατριάρχης Κων/λεως) κινήθηκε στοχευμένα προκειμένου να αποκλειστεί η ανάδειξη συγκεκριμένου προσώπου στον κενωθέντα θρόνο.

Βεβαίως, η κίνηση έγινε δια της πλαγίας οδού, προκαλώντας τοποθέτηση του υπουργείου Παιδείας για ερμηνεία σχετικών διατάξεων του Καταστατικού Νόμου της ημιαυτονόμου Εκκλησίας της Κρήτης και ουσιαστικά για την παρεμπόδιση καλύψεως της θέσεως δια μεταθέσεως.

Οὐνίτες πού καταγγέλονται καί οὐνίτες πού ἀμνηστεύονται ἀπό τόν Πατρῶν Χρυσόστομο.

του Δημ. Κ. Αναγνώστου, Θεολόγου

«Είδατε από την τηλεόραση την κηδεία του Πάπα και ακούσατε το Χριστός ανέστη. Και είδατε και κάποιους που είχαν την ενδυμασία τη δική μας. Δηλαδή, πολλοί είπαν: Α, είδατε ορθόδοξοι κληρικοί θυμιάτιζαν τον κοιμηθέντα και έψαλλαν το Χριστός ανέστη. Μα δεν ήταν ορθόδοξοι! Δεν ήταν ορθόδοξοι! Γι΄ αυτό είπα προηγουμένως ότι δεν πρέπει να ισοπεδώνουμε τα πάντα. Αλλά ήταν Ουνίτες. Ήταν ο Δούρειος Ίππος, ο οποίος χρησιμοποιείται προκειμένου να παραπλανώνται οι ορθόδοξοι. Είδατε πόσοι από εσάς είπατε: Ορθόδοξοι ήταν. Δεν ήταν καθόλου ορθόδοξοι! Απλώς φέρουν αυτή την περιβολή για να παραπλανούν και κλείνω την παρένθεση αυτή.»

[Μητρ/της Πατρών Χρυσόστομος, 3.5.2025]

Όπως οι Ουνίτες εξαπατούν τον κόσμο εμφανιζόμενοι ως ορθόδοξοι, ενώ υπάγονται στον Πάπα τον οποίον και μνημονεύουν, έτσι και ο Μητροπολίτης της Εκκλησίας της Ελλάδος Πατρών Χρυσόστομος (Σκλήφας), λυπούμαστε αλλά οφείλουμε να πούμε την αλήθεια, εξαπατά το ακροατήριό του! Βαρύς ο λόγος; Βαρύς, αλλά δυστυχώς αληθινός! Ιδού η απόδειξη : Ανέφερε προσφάτως σε κήρυγμά του στο Άργος, κατά την εκεί Πανήγυρι του πολιούχου του, Αγίου Πέτρου Επισκόπου Άργους, ότι Ουνίτες ήταν εκείνοι που θυμιάτιζαν τον νεκρό του Πάπα Φραγκίσκου στην κηδεία του στη Ρώμη και έψαλαν το Χριστός Ανέστη στα Ελληνικά. Διευκρινίζοντας ότι αυτοί δεν είναι ορθόδοξοι αλλά αποτελούν «Δούρειο Ίππο» του Παπισμού, υπονοώντας προφανώς ότι οι ορθόδοξοι δεν κάνουν τέτοια πράγματα και άρα οι πιστοί δεν πρέπει να σκανδαλίζονται ή να ανησυχούν.

Μὴν παραφρονήσουμε!

ΟΧΙ «HABEMUS» ΠΑΠΑ!

«HABENT» ΚΑΙ «HABET» ΠΑΠΑ!

του Δημ. Κ. Αναγνώστου, Θεολόγου

Βγήκε, λοιπόν, σήμερα (8.5.2025) και μετά την τέταρτη ψηφοφορία ο «λευκός καπνός» από την καμινάδα του κτιρίου στο κακέκτυπο κρατίδιο του Βατικανού. Όπερ σημαίνει, εξελέγη ο νέος Αρχηγός της ανά τον κόσμο Παπικής «Εκκλησίας» και του Βατικανού. Πρόκειται για τον Αμερικανό Καρδινάλιο Ρόμπερτ Πρεβόστ που μετονομάστηκε Λέων ΙΔ’. Πληροφορούμαστε ότι είναι Αυγουστινιανός. Το τι σημαίνει Αυγουστίνος το γνωρίζουν καλά οι ορθόδοξοι θεολόγοι.

Σε συνέχεια των παρατράγουδων της κηδείας του προηγούμενου Πάπα Φραγκίσκου, που (και) υποτίθεται ορθόδοξοι Έλληνες πένθησαν σπαραξικάρδια την απώλειά του, τώρα όλοι οι ακατήχητοι και αλιβάνιστοι συμπατριώτες μας σπεύδουν να αναφωνήσουν το περιβόητο «HABEMUS PAPAM» (έχουμε Πάπα), λες και είμαστε παπικοί Ιταλιάνοι!

Οἱ ἀκατήχητοι Ἕλληνες καὶ τὸ ἀμετανόητο Βατικανό.

του Δημ. Κ. Αναγνώστου, Θεολόγου

Με αφορμή την κηδεία του Πάπα φανερώθηκε ακόμη περισσότερο η σύγχυση, η πλάνη και η μειοδοσία πολλών συγχρόνων ορθοδόξων Ελλήνων όσον αφορά στην Πίστη τους, αλλά και στην Ιστορία. Ακούσαμε τα απίστευτα και απίθανα, ωσάν να βρισκόμαστε σε Παπική χώρα και ακόμη χειρότερα.

Η κ. Κορίνα Γεωργίου, δημοσιογράφος του Σκάϊ, συγκινημένη μέχρι δακρύων από την αποστολή της στο Βατικανό, ανέφερε (σχολιάζοντας την καλοκαιρία στη Ρώμη) :

«Ο ήλιος συνηγόρησε με την αγιότητα του Πάπα Φραγκίσκου και έδειξε ότι οδηγείται στο φως!«. Ο δε κ. Τσουρός, δημοσιογράφος του Mega, συμφώνησε στα σοβαρά, όπως υπογράμμισε, με τον καλεσμένο στην εκπομπή του παπικό κληρικό ότι στην εκλογή του νέου Πάπα θα κυριαρχήσει ο φωτισμός του Αγίου Πνεύματος, αφού άλλωστε και στους ορθοδόξους και στους καθολικούς, όπως ανέφερε, «ίδιο είναι το σώμα και το αίμα του Χριστού που κοινωνούν οι πιστοί» !!!

Ὁ Χόρχε Μάριο Μπεργκόλιο ἢ Ἰησουΐτης Πάπας Φραγκίσκος, ἐξ Ὀρθοδόξου ἀπόψεως.

Εξ αφορμής σχετικής αναρτήσεως Αρχιμανδρίτου της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών

του Δημ. Κ. Αναγνώστου, Θεολόγου

Οι συναισθηματικές προσεγγίσεις πνευματικών θεμάτων είναι επισφαλείς. Ο αποβιώσας Φραγκίσκος, από ορθοδόξου απόψεως, ούτε Επίσκοπος ήταν, ούτε Πατριάρχης της Δύσεως. Ήταν κατά τη διδασκαλία και Θεολογία της Ορθοδόξου Εκκλησίας ένας λαϊκός και δυστυχώς ένας αβάπτιστος άνθρωπος.

Ο Μέγας Βασίλειος δεν αφήνει περιθώριο να αναγνωρίζει κανείς σε σχισματικούς ούτε Αποστολική Διαδοχή, ούτε Μυστήρια, ούτε Θ. Χάρη. Αυτά δεν υφίστανται δια το «διακοπήναι την ακολουθίαν», όπως χαρακτηριστικώς επισημαίνει ο εν λόγω Άγιος Ιεράρχης και Οικουμενικός Διδάσκαλος της Εκκλησίας, δηλαδή λόγω της αποκοπής των σχισματικών από το Σώμα της Εκκλησίας.

Πολλώ δε μάλλον σε αιρετικούς, όπως είναι οι παπικοί ή Φράγκοι, οι αιρέσεις* των οποίων (Filioque, κτιστή Θεία Χάρη κ.π.α.) έχουν καταδικαστεί Συνοδικώς υπό Αγίων Συνόδων Οικουμενικού κύρους (του 9ου και 14ου αιώνος και πολλές άλλες καθ’ όλην την δεύτερη μ. Χ. χιλιετία) και τη υποδείξει και αποδείξει Αγίων Πατέρων αδιαμφισβητήτου θεολογικής εγκυρότητος, όπως ο Μέγας Άγιος Φώτιος, ο Άγιος Μάρκος Εφέσου ο Ευγενικός και ο Θείος Γρηγόριος Θεσσαλονίκης ο Παλαμάς, οι νέοι Άγιοι Τρεις Ιεράρχες της Εκκλησίας του Χριστού.

Περί «κοινού Πάσχα» όντως είχε συμφωνήσει ο αποθανών με τον πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο να προχωρήσουν, αλλά ουδείς γνωρίζει μετά βεβαιότητος πού και πώς θα οδηγείτο ή εξελίσσετο αυτό το θέμα. Τα εκ των υστέρων λεγόμενα είναι απλές υποθέσεις. Ο Παπισμός είναι άκρως δυσκίνητος έως αμετακίνητος σε τέτοιες πρωτοβουλίες, «αλάθητος» γαρ ο επικεφαλής του, το δε Φανάρι έχει κακή παράδοση στο να καινοτομεί «τσεκουρηδόν», κατά τον πρώτο διδάξαντα αυτόν τον τρόπο μασώνο Προκαθήμενό του, πάντολμο Μελέτιο Μεταξάκη, τον οποίον ο σπουδαίος Σέρβος Δογματολόγος Ιουστίνος Πόποβιτς αποκαλούσε «σχισματοποιό». Όπως δε, είχε αναφέρει ο προσφάτως αποβιώσας Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος Γιαννουλάτος ο κ. Βαρθολομαίος είναι πολύ πιο παπικός στη νοοτροπία του από τον ίδιο τον Πάπα! Κάτι θα ήξερε ο άνθρωπος, εκ πείρας.

Οι ορθόδοξοι επί τω θανάτω ενός αιρετικού το μόνον που αρμόζει να πούν είναι «ο Θεός να τον ελεήσει». Την «καλή απολογία» η Εκκλησία την εύχεται στα μέλη Της, διότι αυτά μπορούν να την έχουν, εάν και εφόσον τελειώσουν τον επί γης βίον των εν μετανοία. Πέραν δε όλων των ανωτέρω ο αποθανών είχε βαρύτατες ευθύνες για το μέγα σκάνδαλο της παιδεραστίας σημαντικού αριθμού Παπικών «κληρικών» καθώς και για τη στάση του όσον αφορά άλλα σοβαρά ζητήματα, πολιτικά και όχι μόνον. Οι εξωτερικές επικοινωνιακές εκδηλώσεις συγνώμης, συνήθως μόνον εν λόγοις, δεν αμνηστεύουν τις ουσιαστικές ευθύνες κανενός.

Οι σχετικές καταγεγραμμένες δηλώσεις του κ. Βαρθολομαίου επί τω θανάτω του φερομένου ως Πάπα Ρώμης Φραγκίσκου (ότι ο αιρετικός Πάπας είναι «εν Χριστώ αδελφός» του, ότι είναι » διάδοχος του Αποστόλου Πέτρου» και πως εύχεται υπέρ αναπαύσεως της ψυχής του εν σκηναίς δικαίων και μετά Αγίων!) δεν εκφράζουν επ’ ουδενί, ούτε αποτελούν στάση Ορθοδόξου Κληρικού ή και απλού πιστού της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Αποτελούν όμως συνεπή «ομολογία» ενός Οικουμενιστού ή ενός εξουνιτισθέντος ρασοφόρου, αποκεκομμένου εντελώς από την Παράδοση και βαδίζοντος σταθερώς εναντίον της Θεολογίας των Θεοπνεύστων Αγίων και το ευσεβές φρόνημα της Μιάς, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας του Χριστού.

* Πρωτείο & Αλάθητο Πάπα, Άσπιλη Σύλληψη Θεοτόκου, Καθαρτήριο ψυχών, Άζυμος άρτος στην Κοινωνία, Θυσία Χριστού ως ικανοποίηση της προσβληθείσης Θείας Δικαιοσύνης κ.ά.

Υ. Γ. Μερικοί εκθειάζουν τον αποβιώσαντα Πάπα διότι, λένε, έσπευδε κατά τις συναντήσεις του με τους Ανατολικούς να ασπάζεται τα αρχιερατικά εγκόλπιά τους. Γιατί να μην το έκανε; Άλλωστε εισέπραττε και το προδοτικό από Ορθοδόξου απόψεως αντίστροφο: Οι φερομένοι ως ορθόδοξοι να ασπάζονται τα δικά του διάσημα. Ο Παπισμός αυτό θέλει! Αναγνώρισε τον Πάπα και μείνε να θεωρείς τον εαυτό σου….ορθόδοξο!

Τρανή απόδειξη ο κ. Βαρθολομαίος, ο οποίος ασπαζόταν τα διάσημα της «παποσύνης¨ του αδελφού του Φραγκίσκου, ενώ και οι ακόλουθοί του, όπως ο Περγάμου Ιωάννης Ζηζιούλας και ο Χαλκηδόνος Εμμανουήλ έσπευδαν οσφυοκαμπτικώς, κατά τις συναντήσεις μαζί του, να ασπάζονται περιπαθώς τη δεξιά του «Αγίου Πατέρα» !

https://tasthyras.wordpress.com/2025/04/22/ο-χόρχε-μάριο-μπεργκόλιο-ή-ιησουΐτης-π/

«Κοινὸν Πάσχα»: Παλαιοτέρα ἀπάτη ὡς νέον σύνθημα!

Ἅγιος ὁ Τριαδικὸς Θεός. Παν-αγία ἡ Παναγία μας, ἀλλὰ Παναγιώτατος ὁ Πατρ. Βαρθολομαῖος, τί χρειάζεται ὁ Ἐσταυρωμένος; Ὅπως λέγει καὶ ὁ Πάπας, «Ἀφοῦ ὑπάρχει ὁ Πάπας δὲν ὑπάρχει ἀνάγκη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος». Ἱεροσυλία ἤ γελοιότης;

«Ὁ συν-εορτασμὸς ὁδηγεῖ εἰς τὴν ἐρήμωσιν τῆς ἀμπέλου»

«ΚΟΙΝΟΝ ΠΑΣΧΑ»: ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΑ ΑΠΑΤΗ ΩΣ ΝΕΟΝ ΣΥΝΘΗΜΑ!

«Ὁ Οἰκουμενισμὸς μὲ τὴν ἡμερολογιακὴν μεταρρύθμισιν κατέστρεψε τὴν ἑορτολογικὴν ἑνότητα. Τώρα μὲ τὴν νέαν ἀπάτην ἐπιδιώκεται ἡ ὁλοκλήρωσις τῆς καταστροφῆς»

Τοῦ κ. Δημητρίου Κ. Ἀναγνώστου, θεολόγου

Ἡ ἐν Χριστῷ καί κατά Θεόν πλήρης ἑορτολογική ἑνότης ὅλων τῶν πιστῶν μελῶν τῆς Ἐκκλησίας ὅπου γῆς, πού ἐπεδίωξαν καί κατόρθωσαν μέ τή χάριν τοῦ Θεοῦ καί τήν ὑποστήριξιν τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου οἱ Ἅγιοι καί Θεοφόροι Πατέρες τῆς Ἁγίας Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, δέν ἔχει καμμία σχέσιν μέ τήν «ἀγαπολογία» καί «ἑνωσιολογία» ὁρισμένων συγχρόνων φθορέων Ποιμένων.

Οἱ τελευταῖοι προπαγανδίζουν τώρα τόν δῆθεν θεάρεστον συνεορτασμόν ἀπό ὅλους τούς «χριστιανούς» (καί) τοῦ Πάσχα, κάνοντας λόγο γιά «Κοινό Πάσχα», ἐνῶ πρόκειται περί ψευδεπιγράφου συνεορτασμοῦ μαζί μέ τούς ἐκτός τῆς Ἐκκλησίας εὑρισκομένους, τούς αἱρετικούς, ἄνευ ἐπιστροφῆς ἐκείνων εἰς τήν ὀρθή καί ἀληθινή Πίστιν, οὕτως ὥστε τό Ἅγιον Πάσχα νά μεταβληθεῖ σέ ὑπό ἄλλην ἔννοιαν νοούμενο «κοινό», δηλαδή σέ μολυσμένο.

Ἀπὸ τὸν ἑορτολογικὸ διχασμὸ τῶν Ὀρθοδόξων, στὸ «κοινὸ Πάσχα» μετὰ τῶν αἱρετικῶν.

ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΟΡΤΟΛΟΓΙΚΟ ΔΙΧΑΣΜΟ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΣΤΟ «ΚΟΙΝΟ ΠΑΣΧΑ» ΜΕΤΑ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ

● Αντί της θεραπείας των υφισταμένων σχισμάτων προωθείται και δια του λεγομένου «Κοινού Πάσχα» η διεύρυνσή των και η «ένωση» μετά των αιρετικών!

Του Δημ. Κ. Αναγνώστου, Θεολόγου

Ο εορτολογικός διχασμός της Ορθοδόξου Ανατολής, γενόμενος με υπαιτιότητα του Φαναρίου και χάριν της "Οικουμενικής Κινήσεως", δηλαδή του εκκλησιομάχου Οικουμενισμού, τον οποίον ο μεγάλος Σέρβος Δογματολόγος Ιουστίνος Πόποβιτς (+1979) αποκάλεσε παναίρεση, συνεχίζεται εδώ και 100 χρόνια.

Εάν ο σημερινός ένοικος του Φαναρίου νοιαζόταν πραγματικά και κυρίως κατά Θεόν για την ενότητα των πιστών θα μεριμνούσε να εξαλειφθεί αυτό το σχίσμα, το Ημερολογιακό, που κάνει τη μειοψηφία των κατά παράδοση ορθοδόξων να εορτάζουν σήμερα Θεοφάνεια, ενώ αύριο η συντριπτική πλειοψηφία της Ορθοδόξου Ανατολής (Ιερουσαλήμ, Άγιον Όρος, Μονή Σινά, Ρωσία, Σερβία, Γεωργία, Ουκρανία κλπ) θα εορτάσουν τα Χριστούγεννα. Οι μεν σήμερα καταλύουν, οι δε τηρούν αυστηρή νηστεία! Αμφότερα όμως, εορτασμούς και νηστείες, η Παράδοση και διηνεκής πράξη της Εκκλησίας θέλει και καθιέρωσε ακόμη και με Αποφάσεις Οικουμενικών Συνόδων να γίνονται ταυτοχρόνως από όλους τους πιστούς όπου γης, εις βεβαίωση και απόδειξη της ενότητος της Εκκλησίας, η οποία έχει δογματική διάσταση, σημασία και αξία. Και όμως, αντί για τη θεραπεία των εγκλημάτων και των σκανδάλων των προκατόχων του, του 20ού αιώνα, ο φερόμενος και ως αρχηγός της Ορθοδοξίας και επικεφαλής της Ορθοδόξου Εκκλησίας (!!!) Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως επείγεται να επιφέρει άλλο ένα πλήγμα στην ενότητα της Ορθοδόξου Ανατολής, που αποτελεί το λεγόμενο "Κοινό Πάσχα". Κοινό με τους Παπικούς, τους κακώς λεγομένους Καθολικούς, αλλά και τους Αγγλικανούς και τους υπολοίπους Προτεστάντες. Σημειωτέον ότι Καθολική είναι και λέγεται μόνον η Ορθοδοξος Εκκλησία, ως η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία, όπως την ομολογούμε στο Σύμβολο της Πίστεως. Εκτός και εάν κάποιοι πιστεύουν ότι δεν υπάρχει μόνον μια Εκκλησία του Χριστού αλλά περισσότερες ή (πιστεύουν) ότι και ο εκπεσών της Μιάς, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας αιρετικός Παπισμός ανήκει ως δήθεν «Δυτική Εκκλησία» ή "Πατριαρχείο της Δύσεως" στην Μία Εκκλησία του Χριστού.

Τό Διεθνές Θεολογικό Συνέδριο τῶν Αθηνῶν καί οἱ προκλήσεις (του)

Τό Διεθνές Θεολογικό Συνέδριο τῶν Αθηνῶν καί οἱ προκλήσεις (του)

Του Δημ. Κ. Αναγνώστου, Θεολόγου

Από 24 έως 28 Νοεμβρίου 2024 πραγματοποιήθηκε το Διεθνές Θεολογικό Συνέδριο, με θέμα: «Η Ορθόδοξη Θεολογία στον 21ο αιώνα. Προκλήσεις και προοπτικές», υπό την Αιγίδα της Εκκλησίας της Ελλάδος. Η επίσημη έναρξή του έγινε την Κυριακή 24 Νοεμβρίου τρ. έτ., παρουσία της Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Σακελλαροπούλου, του Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου και του Αρχιεπισκόπου Αθηνών κ. Ιερωνύμου. Οι εργασίες του έληξαν την Πέμπτη 28 Νοεμβρίου.

Εκτίμησή μας και από την παρακολούθησή του είναι ότι περισσότερο προβλημάτισε, παρά ικανοποίησε ή ενθουσίασε. Ωστόσο, ένα επιστημονικό Συνέδριο είναι πάντα κάτι σημαντικό. Οι εργασίες του έλαβαν χώρα στο ιστορικό Κτήριο του Πανεπιστημίου Αθηνών. Τέτοια Συνέδρια με διοργανωτές το ΕΚΠΑ και τη Θεολογική Σχολή γίνονται σχεδόν ανά πεντηκονταετία. Τον περασμένο αιώνα έγιναν δύο ανάλογα Συνέδρια (το 1936 και το 1976, αντίστοιχα) και αυτό είναι το πρώτο του 21ου αιώνα.

"Η αυτού θειοτάτη Παναγιότης ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. κ. Βαρθολομαίος" στην Εισαγωγική του Ομιλία, κατά την τελετή ενάρξεως των εργασιών του Διεθνούς Θεολογικού Συνεδρίου μίλησε θετικώς για τη "συναφειακότητα", ανέφερε ότι "ο κοσμοπολιτισμός είναι χαρακτηριστικό της Ορθοδοξίας", έκανε πολλές αναφορές στην "Αγία & Μεγάλη Σύνοδο της Κρήτης", επεσήμανε ότι "το μέλλον ανήκει στη διαλεγόμενη θεολογία", υπογράμμισε ότι "η τυφλή προσήλωση στο παρελθόν είναι ένδειξη της θρησκειοποίησης της Πίστεως", και δήλωσε "ΟΧΙ στον ορθοδοξισμόν και τον συντηρητισμόν"!

Τελικῶς, τό Πατριαρχεῖο Κωνσταντινουπόλεως ἔγινε εὐθέως οὐνιτικό;

Τελικῶς, τό Πατριαρχεῖο Κωνσταντινουπόλεως ἔγινε εὐθέως οὐνιτικό;

τοῦ κ. Δημ. Κ. Ἀναγνώστου, Θεολόγου

Τό βέβαιον εἶναι ὄτι δέν παρεξηγοῦμε, οὔτε παρανοοῦμε, οὔτε παραποιοῦμε τήν πραγματικότητα ὅσον ἀφορᾶ στήν μαρτυρία καί στάση τοῦ φερομένου ὡς Ὀρθοδόξου Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως ἔναντι τοῦ αἱρετικοῦ Παπισμοῦ. Καί ἀσφαλῶς ἡ πλέον ἐνδεικτική καί ἀποκαλυπτική περί τούτου εἶναι ἡ μαρτυρία καί στάση τοῦ ἰδίου τοῦ ἐπικεφαλῆς αὐτοῦ, τοῦ Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου.

Ὁ κ. Βαρθολομαῖος, ὁ ἀποκαλούμενος προφανῶς καθ' ὑπερβολήν «Προκαθήμενος τῆς Ὀρθοδοξίας», μέ τήν ἰδίαν ἄνεση πού μεταβαίνει στό Ἅγιον Ὄρος ὡς προσκυνητής στά ἱερά σεβάσματα τῆς Ὀρθοδοξίας, μέ τήν αὐτή ἄνεση μεταβαίνει καί στούς Παπικούς ναούς ὡς συνεορταστής μετά τῶν αἱρετικῶν.

Ἔτσι, ὅπως μᾶς πληροφορεῖ ἐπισήμως τό Πατριαρχεῖο μέ σχετική Ἀνακοίνωσή του, ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης ἀναχώρησε τήν 4η Ἰουλίου 2024 γιά τήν Ἰταλία μέ προορισμό τήν «Ἐπισκοπή» τῆς Ivrea, προσκεκλημένος τοῦ «Ἐπισκόπου» της «Θεοφιλεστάτου κ. Edoardo Aldo Cerrato, γιά νά παραστῆ σέ ἐπίσημες τοπικές ἐκκλησιαστικές ἐκδηλώσεις».

Πρίν δοῦμε τί ἀκριβῶς συμβαίνει ἐκεῖ, κατά τό πρόγραμμα τοῦ Πατριάρχου, πρέπει νά ἐπισημάνουμε, παρά τήν ἐπικρατοῦσα ἐκκλησιολογική "ἀνοσία" στήν μετά τῶν αἰρετικῶν ἐπι-κοινωνία τῶν Φαναριωτῶν καί ὄχι μόνον, ὅτι ἡ αἵρεση τοῦ Παπισμοῦ ἀντιμετωπίζεται ἀπό τό Πατριαρχεῖο Κωνσταντινουπόλεως ὡς κανονική ἀδελφή Ἐκκλησία καθότι οἱ εὐκτήριοι οἴκοι της, οἱ δομές της καί οἱ ἐπικεφαλῆς τους ὄχι μόνον ἀποκαλοῦνται ἀλλά καί θεωροῦνται, λόγῳ καί ἔργῳ, ὡς κανονικοί Ναοί, κανονικές Ἐπισκοπές καί κανονικοί Ἐπίσκοποι ἀντιστοίχως!

Ἡ Εὐρώπη ἔγινε...."Λευκή Δαιμονία" !

Ἡ Εὐρώπη ἔγινε...."Λευκή Δαιμονία" !

● Ἡ κατάντια τοῦ μουσικοῦ διαγωνισμοῦ EUROVISION

τοῦ Δημ. Κ. Ἀναγνώστου, Θεολόγου

Ο σπουδαίος Σέρβος Θεολόγος Νικόλαος Βελιμίροβιτς (Επίσκοπος Αχρίδος με τεράστια μόρφωση θύραθεν και θεολογική, ο οποίος λόγω της δράσεώς του εγκλείστηκε επί τριετία στο στρατόπεδο Νταχάου από το Ναζιστικό καθεστώς, κατά την περίοδο του Β' Π. Π.), αποκάλεσε την Ευρώπη «Λευκή Δαιμονία». Προέβλεψε, επίσης, πως η πανίσχυρη Ευρώπη σύντομα θα γίνει συντρίμμια, λόγω αυτών των επιλογών της.

Ο Γέροντας δε των Καθηγητών μας στη Θεολογική Σχολή Βελιγραδίου και Καθηγητής ο ίδιος της Δογματικής Ιουστίνος Πόποβιτς (+1979) σημείωνε για την Ευρώπη :

"Ο homo europaeicus έπρεπε κατ’ ανάγκην να τρελλαθεί στο τέλος του πολιτισμού του· ο Θεοκτόνος ήταν αδύνατο να μη γίνει αυτοκτόνος. Η Wille zur Macht (Θέληση για δύναμη) μεταβλήθηκε σε Wille zur Nacht (Θέληση για νύχτα).

Νύχτα, βαριά νύχτα έχει καλύψει την Ευρώπη. Γκρεμίζονται τα είδωλα της Ευρώπης και δεν είναι πολύ μακριά η μέρα, κατά την οποία δεν θα μείνει ούτε πέτρα επάνω στην πέτρα από την κουλτούρα και τον πολιτισμό της Ευρώπης, με τους οποίους αυτή ανήγειρε πόλεις και κατέστρεφε ψυχές, θεοποιούσε τα κτίσματα και απέρριπτε τον Κτίστη.

Ζητεῖται ἐκκλησιαστικὸς ἀνὴρ μεταξὺ τῶν Ἱεραρχῶν τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Ὑπάρχει;

Ζητεῖται ἐκκλησιαστικὸς ἀνὴρ μεταξὺ τῶν Ἱεραρχῶν τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Ὑπάρχει;

Τοῦ κ. Δημητρίου Κ. Ἀναγνώστου, Θεολόγου

Αὐτὲς τὶς ἡμέρες διαδραματίζονται φοβερὰ καὶ ἀπαίσια γεγονότα στὸ Κίεβο καὶ συγκεκριμένα στὴν Λαύρα τῶν Σπηλαίων τοῦ Κιέβου (11ου αἰῶνος), τὸ σέμνωμα τῆς Ὀρθοδοξίας γιὰ ὁλόκληρο τὸν Ὀρθόδοξο Σλαβικὸ κόσμο.

Οἱ ἑκατοντάδες μοναχοί τῆς Λαύρας ἐκδιώκονται ἀπὸ τὴ Μονὴ τῆς Μετανοίας τους, ὁ Ἡγούμενός τους, Ἐπίσκοπος Παῦλος, καταδικάζεται σὲ κατ’ οἶκον περιορισμὸ (ἐκτός τῆς Λαύρας) καὶ ἀπὸ τὶς Ἀστυνομικὲς Ἀρχὲς τοποθετεῖται στὸ πόδι του τὸ γνωστὸ ἠλεκτρονικὸ «βραχιολάκι», οἱ χιλιάδες διαμαρτυρόμενοι πιστοὶ χλευάζονται ἀπὸ ὑποστηρικτὲς τῆς ἐκδιώξεως τῶν μοναχῶν, οἱ ὁποῖοι (χλευ­αστὲς) φέρουν στὰ ἐνδύματά τους φασιστικὰ καὶ σατανιστικὰ σύμβολα, ἐνῷ σχηματίζουν ἀνάλογα σχήματα καὶ σύμβολα μὲ τὰ ὑψωμένα ἀπειλητικὰ χέρια τους!

Τὸ πρόσχημα εἶναι οἱ ἀπαιτήσεις τῶν Οὐκρανικῶν Ἀρχῶν καὶ εἰδικότερα τοῦ Οὐκρανικοῦ Ὑπουργείου Πολιτισμοῦ ἐπὶ τοῦ χώρου, τὸν ὁποῖο ἀντιμετωπίζουν ὡς κρατικὴ περιουσία καὶ τουριστικὸ ἀξιοθέατο γιὰ προσπορισμὸ ἐσόδων.

Ἡ πραγματικὴ αἰτία εἶναι ἡ συνεργασία τοῦ καθεστῶτος Β. Ζελένσκυ μὲ τὸν ἐπικεφαλῆς τῆς Αὐτοκέφαλης ψευδὸ-ἐκκλησίας στὴν Οὐκρανία ὑπὸ τὸν «Μητροπολίτη» Κιέβου Ἐπιφάνιο Ντουμένκο, στὴν κατεύθυνση μίας σχεδιασμένης ἁρπαγῆς, ἀπὸ τὴν κατοχὴ καὶ δικαιοδοσία τῆς περὶ τὸν Μητροπολίτη Κιέβου κ. Ὀνούφριο Ἱεραρχίας τῆς Οὐκρανικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ὅλων τῶν ἱστορικῶν Μονῶν ἀλλὰ καὶ τῶν Ἐνοριῶν καὶ προσκυνημάτων τῶν Ὀρθοδόξων τῆς Οὐκρανίας.

Ἔλεος πιά, μέ τίς αὐθαίρετες, ἄσχετες, ἀνάρμοστες καί ἀσεβεῖς ἑρμηνεῖες τοῦ ἑορτασμοῦ τῆς ΕΟΡΤΗΣ τῶν ἑορτῶν, τοῦ Ἁγίου Πάσχα, δηλαδή τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ, μέσα ἀπό τίς ἀπαράδεκτες εὐχές τῶν Ἑλλήνων Πολιτικῶν.

Έλεος πια, με τις αυθαίρετες, άσχετες, ανάρμοστες και ασεβείς ερμηνείες του εορτασμού της ΕΟΡΤΗΣ των εορτών, του Αγίου Πάσχα, δηλαδή της Αναστάσεως του Χριστού, μέσα από τις απαράδεκτες ευχές των Ελλήνων Πολιτικών.

του κ. Δημ. Κ. Αναγνώστου, Θεολόγου

* Πάσχα = Η Ανάσταση του Χριστού!

* Ορθόδοξο Πάσχα των Ελλήνων δεν σημαίνει ούτε γιορτή της Άνοιξης, ούτε αναγέννηση της φύσης, ούτε νίκη ενός κάποιου φωτός εναντίον κάποιου σκότους, ούτε της ζωής, γενικώς και αορίστως, κατά του θανάτου.

"Η Ανάσταση είναι ταυτισμένη στη συλλογική συνείδηση του λαού μας με την ελπίδα, την άνοιξη, την αλλαγή. Συμβολίζει το φως που νικάει πάντα το σκοτάδι. Τη ζωή που ξεπερνά το Γολγοθά και τη Σταύρωση.

Μέρες ελπίδας είναι και οι σημερινές για το λαό μας, που προσδοκά Ανάσταση συλλογική. Για μια καλύτερη ζωή, ένα καλύτερο αύριο.

Εύχομαι από καρδιάς σε όλες τις Ελληνίδες και σε όλους τους Έλληνες, χρόνια πολλά, με υγεία, δύναμη και δικαιοσύνη.

Αλέξης Τσίπρας"

Αγαπητέ κ. Τσίπρα,

Σεβαστή η δυσκολία σας, ως μη πιστεύοντος κατά δήλωσή σας, να κάνετε αναφορά στον πραγματικό πυρήνα και την αδιαμφισβήτητη ουσία της ΕΟΡΤΗΣ της Αναστάσεως που αποδίδεται με μόλις δύο λέξεις:

Χριστός Ανέστη!

Όμως, δεν είναι αποδεκτό, ούτε έντιμο να παραποιείτε το πνευματικό περιεχόμενο της ΕΟΡΤΗΣ αλλά και της ευσέβειας των Ελλήνων πιστών με δικές σας αθεο-λόγητες και αυθαίρετες ερμηνείες, οπως είναι οι παραπάνω δηλώσεις σας. Γι' αυτό και προς εσάς ο δικός μας χαιρετισμός είναι ο μοναδικός αυτών των ημερών, έστω κι αν αδυνατείτε να τον απαντήσετε καταλλήλως : Χριστός Ανέστη!

Βεβαίως, για την δικαιοσύνη και την ακρίβεια των πραγμάτων, πρέπει να δηλώσουμε ότι και για την συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτικών, όλων των αποχρώσεων, καθώς και πολιτειακών προσώπων (για να μην αναφερθούμε και στους ανεκδιήγητους τηλεοπτικούς δημισιογράφους), δυστυχώς, οι ευχές τους για την Εορτή της Αναστάσεως ήταν για άλλη μια χρονιά, όσον αφορά την "καταλληλότητά" τους, άσχετες και ανάρμοστες, αν όχι προκλητικές, κυριολεκτικώς ειπώθηκαν "άλλα αντ' άλλων", με πρώτη περίπτωση την κυρία Πρόεδρο της Δημοκρατίας.

Και μία πρακτικής αξίας υπενθύμιση:

Το "ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ" είναι άγγελμα, χαρμόσυνη είδηση και ομολογία που αντικαθιστά για σαράντα ημέρες στη ζωή των Χριστιανών κάθε άλλον χαιρετισμό, ο οποίος σχετίζεται με τον ημερήσιο κύκλο του χρόνου (καλημέρα, καλησπέρα, κοκ). Δεν είναι τυπική ευχή, ούτε βεβαίως απαντάται με το "επίσης" ή το "ευχαριστούμε", γιατί κι αυτά τα τραγελαφικά έχουν ακουστεί. Μοναδική απάντησή του είναι το : ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ! Το οποίο αντιστοίχως αποτελεί επιβεβαίωση, αποδοχή και μαρτυρία πίστεως.

Ταπεινή ἔκκληση καί παράκληση

ΤΑΠΕΙΝΗ ΕΚΚΛΗΣΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ

ὑπό Δημητρίου Κ. Ἀναγνώστου, Θεολόγου

Πρός: ἅπαντας τούς ὀρθοδόξους Ἐπισκόπους, Πρεσβυτέρους, Διακόνους, Μοναχούς & εὐσεβεῖς λαϊκούς (ἄνδρες καί γυναῖκες) καί πρός ὅλους ὅσοι σέβονται τήν Παραδοθεῖσα Πίστη τῆς Ἁγίας Μητρός ἡμῶν Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, δηλαδή τῆς Μιᾶς, Ἁγίας, Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ

Ἐν ὄψει τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Παρασκευῆς καί τοῦ Ἁγίου Πάσχα, ἤτοι τοῦ ἀχράντου Πάθους τῆς Σταυρώσεως καί τῆς ἐνδόξου Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου καί Θεοῦ καί Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, τῆς Ἑορτῆς τῶν Ἑορτῶν καί Πανηγύρεως τῶν Πανηγύρεων, τοῦ Σωτηρίου ἔτους 2020

ΕΠΕΙΔΗ καί κατά τήν παροῦσα συγκυρία τῆς ἐπιδημίας τοῦ νέου ἰοῦ («κορωνοϊοῦ») μέ τίς γνωστές δραματικές συνέπειες διά τήν ὑγεία τῶν ἀνθρώπων, ἡ τέλεση τῆς Ἀναστασίμου Θείας Λειτουργίας κατά τήν τάξη καί παράδοση τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἐφ' ὅσον μάλιστα τηρηθοῦν καί τά προτεινόμενα μέτρα προληπτικῆς προστασίας, εἰς οὐδέν παραβλάπτει ἤ ἐμποδίζει ἤ ὑπονομεύει τά γενικότερον ἀποφασισθέντα καί ἐφαρμοσθέντα μέτρα προστασίας ἐκ τῆς μεταδόσεως αὐτοῦ μεταξύ τῶν συνανθρώπων μας, ἀλλά καί δέν μπορεῖ λογικῶς νά θεωρηθεῖ ὅτι ἀντίκειται σέ κάποια σχετική μέ τήν περίσταση ἀληθῶς ἐπιστημονική ἀπαγόρευση ἤ ὁδηγία, ὅσον ἀφορᾶ στήν προστασία τῆς δημοσίας ὑγείας, καί

ΕΠΕΙΔΗ ὀφείλει ἡ Κυβερνητική καί κάθε ἄλλη Κρατική ἐξουσία καί Ἀρχή, βάσει καί τῶν ρητῶν προβλέψεων τοῦ Ἑλληνικοῦ Συντάγματος, νά μήν ὑπερβαίνει τά ἐσκαμμένα, δηλαδή νά μήν προχωρεῖ πέραν τοῦ περιορισμοῦ, λόγῳ παριστάσεων, καί νά φθάνει παρανόμως, ἀδικαιολογήτως καί παραλόγως στήν πλήρη κατάλυση τῆς Θρησκευτικῆς ἐλευθερίας πού συνιστᾶ ἡ κατάργηση τῆς ἀσκήσεως τῆς Θείας Λατρείας ὅπως αὐτήν προβλέπει ἡ διαχρονική Τάξις καί Παράδοσις τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας

ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ

Ἐάν καί ἐφ' ὅσον, πρό τῶν πυλῶν τῆς μεγαλυτέρας Ἑορτῆς τῆς Ὀρθοδοξίας, δέν ἀποφασισθεῖ καί δοθεῖ ἁρμοδίως ἡ ἀνάλογη, κατά τά προαναφερθέντα, ἐπίσημη ἄδεια, τότε:

ΝΑ ΚΗΡΥΧΘΕΙ Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΕΝ ΔΙΩΓΜῼ

μέ ὅ,τι αὐτό συνεπάγεται!

Μαζί μέ τόν λοιμώδη Κορωνοϊό ἔκανε τήν ἐπανεμφάνισή του καί ὁ ἅλλος θανατηφόρος ἰός, ὁ ἀντίχριστος καί ἐκκλησιομάχος Οἰκουμενισμός!

Ἐπειδή ὅπως λέει ὁ θυμόσοφος λαός μας: "ὁ λύκος στήν ἀναμπουμπούλα χαίρεται"....

Μαζί μέ τόν λοιμώδη Κορωνοϊό ἔκανε τήν ἐπανεμφάνισή του καί ὁ ἅλλος θανατηφόρος ἰός, ὁ ἀντίχριστος καί ἐκκλησιομάχος Οἰκουμενισμός!

τοῦ κ. Δημ. Κ. Ἀναγνώστου, Θεολόγου

Θά ξεκινήσουμε τό ὑπό τόν ἀνωτέρω τίτλο ἄρθρο μας μέ μία ὑπόμνηση ἑνός ἀποσπάσματος ἐκ τῆς τοποθετήσεως τοῦ Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως ἐπί τοῦ θέματος τῆς λεγομένης πανδημίας τοῦ νέου Κορωνοϊοῦ. Ἀνέφερε, λοιπόν, μεταξύ ἅλλων ὁ κ. Βαρθολομαῖος, προβλεπτικῶς καί πατρικῶς νουθετῶν, πρό ἡμερῶν, τούς πιστούς, ὅσον ἀφορᾶ στήν ἀντιμετώπιση τῆς νέας αὐτῆς παγκοσμίου (ἤ μήπως παγκοσμιοποιημένης;) δοκιμασίας, καί τά ἑξῆς:

"...με αφορμή τις πρωτοφανείς συνθήκες, τη δοκιμασία, που διερχόμαστε ως ανθρώπινο γένος (;!), εξαιτίας της παγκόσμιας απειλής που προκαλεί η πανδημία του νέου κορωνοϊού, γνωστού ως Covid-19.... Γι’ αυτό παιδιά μου, όπου γης, σας προτρέπω πατρικά να ανταποκρίνεστε με ακρίβεια και υπομονή σε όλα τα δύσκολα, αλλά απαραίτητα, μέτρα που λαμβάνουν οι υγειονομικές υπηρεσίες και τα κράτη. Όλα γίνονται για την προστασία μας, για το κοινό καλό, για τον περιορισμό της διασποράς του ιού..... Ίσως κάποιοι από εσάς αισθάνθηκαν ότι με τα δραστικά αυτά μέτρα υποτιμάται ή θίγεται η πίστη. Όμως αυτό που κινδυνεύει, δεν είναι η πίστη αλλά οι πιστοί, δεν είναι ο Χριστός, αλλά οι Χριστιανοί μας, δεν είναι ο Θεάνθρωπος αλλά εμείς οι άνθρωποι." 

Ἄς ἀναστοχασθοῦμε, ὅπως θά ἔλεγαν καί οἱ σύγχρονοι ἀναθεωρητές, τούς ἀνωτέρω λόγους τοῦ Πατριάρχου καί ἄς ἀπαντήσουμε οἱ ἴδιοι, ἐάν καί κατά πόσον μέσα καί ἀπό αὐτήν τή δοκιμασία κινδυνεύουν μόνον οἱ πιστοί (σωματικῶς ἐννοεῖ ὁ πολιός Πατριάρχης) ἤ καί ἡ Πίστη των. Τοῦτο δέ, ἐν συνδυασμῶ μέ τά ὅσα προκύπτουν ὡς παρενέργειες ἐκ τῆς παρούσης δοκιμασίας τῆς πανδημίας τοῦ νέου ἰοῦ (Κορωνοϊοῦ), μία ἐκ τῶν ὁποίων θεωροῦμε καί τήν περίπτωση στήν ὁποία ἀναφερθοῦμε στή συνέχεια.