Ἁγίου Παϊσίου Ἁγιορείτου, Ἀξιώματα καὶ ἀνθρώπινη δόξα.

Ἀπορῶ, πώς μερικοί δίνουν τόση σημασία στὴν ἀνθρώπινη δόξα καὶ ὄχι στὴν δόξα τοῦ Θεοῦ ποὺ μᾶς περιμένει, ὅταν «τῶν ἀνθρώπων τὴν δόξαν φύγωμεν». Σὲ τί θὰ μᾶς ὠφελήση, ἄν ἀποκτήσουμε καὶ τὸ πιὸ μεγάλο ἀξίωμα ποὺ ὑπάρχει καὶ μᾶς ἐγκωμιάζη ὅλος ὁ κόσμος; Θὰ μᾶς ὁδηγήσουν στὸν Παράδεισο τὰ ἐγκώμια τοῦ κόσμου ἤ θὰ μᾶς ὠθήσουν στὴν κόλαση; Τί εἶπε ὁ Χριστός; «Δόξαν παρά ἀνθρώπων οὐ λαμβάνω». Σὲ τί θὰ μὲ ὠφελοῦσε ἄν μποροῦσα νὰ γίνω ἀπὸ μοναχός ἱερομόναχος, δεσπότης, πατριάρχης; Θὰ μὲ βοηθοῦσαν τὰ ἀξιώματα νὰ σωθῶ ἤ θὰ ἦταν μεγάλο βάρος σὲ ἕναν ἀδύνατο Παΐσιο καὶ θὰ μὲ γκρέμιζαν στὴν κόλαση; Ἐὰν δὲν ὑπῆρχε ἄλλη ζωή, μποροῦσε νὰ δικαιολογηθῆ μία τέτοια ἀνοησία. Ἕνας ὅμως ποὺ ἐπιδιώκει τὴν σωτηριά τῆς ψυχῆς τοῦ ὅλα τὰ βλέπει «σκύβαλα» καὶ δὲν ἐπιδιώκει ἀξιώματα.

Ὁ Μωυσῆς, πάρ΄ ὅλο ποὺ ἦταν ἀπεσταλμένος ἀπὸ τὸν Θεό νὰ ἐλευθερώση τὸν λαό τοῦ Ἰσραήλ, δὲν ἀξιώθηκε νὰ πάη στὴν Γῆ τῆς Ἐπαγγελίας, γιατί ἔφθασε σὲ σημεῖο νὰ ἀγανακτήση κατὰ τοῦ Θεοῦ ἐξ αἰτίας τοῦ λαοῦ. Ζοῦσε συνέχεια μέσα στὴν γκρίνια τοῦ λαοῦ καὶ μία φορά ἀγανάκτησε. «Μοῦ ζητοῦν νερό, εἶπε. Ποῦ νὰ τούς βρῶ νερό;». Μά πρίν ἀπὸ λίγο χτύπησες τὴν πέτρα καὶ ἔβγαλες νερό καὶ τούς ἔδωσες!

Δύσκολο ἦταν; Ἀλλά εἶχε μπλέξει μὲ τὰ θέματα, μὲ τὶς ὑποθέσεις τοῦ λαοῦ καὶ ξέχασε πόσο νερό εἶχε βγάλει νωρίτερα, καὶ ἀπὸ τὶς πολλές σκοτοῦρες ποὺ εἶχε, δὲν τὸ κατάλαβε, γιὰ νὰ ζητήση συγχώρεση ἀπὸ τὸν Θεό.

«Ἡ ἀνθρώπινη δόξα»

Ἁγίου Δημητρίου τοῦ Ροστώφ

Ἡ δόξα τῶν ἀνθρώπων σοῦ στερεῖ τή δόξα τοῦ Θεοῦ. Μή γλυκαίνεσαι μέ τήν τιμή τοῦ κόσμου τούτου, γιά νά μήν πικραθῆς ξαφνικά κι ἀναπάντεχα ἀπό τήν ἀτίμωσι τοῦ κόσμου τούτου. Γιατί, σ᾿ αὐτή τή γῆ, τή δόξα ἀκολουθεῖ συνήθως ἡ ἀτίμωσις. Μετά τήν εὐδαιμονία ἔρχεται ἡ δυστυχία, μετά τήν εὐφροσύνη ἡ θλῖψις, μετά τή χαρά ὁ πόνος, μετά τή ζωή ὁ θάνατος. Ὅλα μεταβάλλονται, ὅλα ἔρχονται καί παρέρχονται, ἐκτός ἀπό τόν αἰώνιο Θεό καί τήν αἰώνια δόξα Του.

Οἱ Ἰουδαῖοι τίμησαν καί ὑποδέχθηκαν τόν Κύριο σάν βασιλιά, “μετά βαΐων καί κλάδων”. Καί μετά ἀπό λίγο Τόν ἀτίμωσαν, Τόν ἐχλεύασαν, Τόν ἐρράπισαν... Πρῶτα γονάτισαν μπροστά Του καί Τόν προσκύνησαν. Κι ἔπειτα Τόν ἅρπαξαν καί Τόν ωδήγησαν στόν Σταυρό. Τή μιά μέρα ζητωκραύγαζαν΄ “ὡσαννά, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου!” Καί τήν ἄλλη παραληροῦσαν΄ “σταυρωθήτω!” Αὐτοί εἶναι οἱ ἄνθρωποι. Κι αὐτή εἶναι ἡ δόξα τῆς γῆς.

Ὅταν εὐημερῆς οἱ ἄνθρωποι σέ τιμοῦν καί σέ δοξάζουν. Ὅταν δυστυχήσης σ᾿ ἐγκαταλείπουν καί σ᾿ ἀποστρέφονται. Ὅταν ὅλοι τιμοῦσαν καί θαύμαζαν τόν Κύριο, οἱ ἀπόστολοι ἦταν δίπλα Του. Τήν ὥρα τοῦ πάθους Του ὅμως Τόν ἐγκατέλειψαν κι ἔφυγαν μακριά Του.

Τό ὅραμα τοῦ πρεσβυτέρου

Ένας πασίγνωστος πρεσβύτερος, καθισμένος σε ένα μοναστήρι σε ένα κοινό γεύμα, όπου ο καθένας  σερβίρεται το ίδιο φαγητό, - δώστε προσοχή, το ίδιο! - είδε ότι οι μοναχοί φέρνουν στο στόμα διάφορα. Το ένα είναι μια κουταλιά μέλι, το άλλο είναι ένα κομμάτι ψωμιού, και ένα άλλο - μια δέσμη χόρτα ... 

Εκπληκτικός από αυτό ο πρεσβύτερος προσεκτικά προσεύχεται στον Κύριο, ζητώντας του να του αποκαλύψει τι θα σήμαινε. Και αποκαλύφθηκε: Εκείνοι που δέχονται με ευγνωμοσύνη προς τον Θεό όλα όσα συμβαίνουν σε αυτούς  ο Κύριος δίνει την αίσθηση  στην ψαρόσουπα να έχει την γλύκα του μελιού. 

Εκείνοι που ξεχνούν να ευχαριστήσουν τον Θεό, αλλά, παρ 'όλα αυτά, προσπαθούν να είναι ευγνώμονες σε Αυτόν, αισθάνονται τη γεύση του ψωμιού.

Οἱ θάλασσες εἶναι μαραμένες, τά βουνά καταστρέφονται...

 

Οι θάλασσες είναι μαραμένες, τα βουνά καταστρέφονται, αλλά η δόξα του Χριστού δεν εξαντλείται.   ΑΓΙΟΣ ΓΑΒΡΙΗΛ Ο ΔΙΑ ΧΡΙΣΤΟΝ ΣΑΛΟΣ.

http://apantaortodoxias.blogspot.gr/2018/04/blog-post_650.html?m=1

«Δόξα σοι ὁ Θεός, πού ἔφυγαν τά πολλά!»

Ἅγιος Παΐσιος (ὁ Ἁγιορείτης)

- Ὅταν, Γέροντα, βλέπω μέσα μου ὑπολείμματα ἀπό ἐάν πάθος στενοχωριέμαι.

- Πές: «Δόξα σοι ὁ Θεός, πού ἔφυγαν τά πολλά!». Ἄν ἤμουν ἐγώ στή θέση σου, θά ἔβλεπα τίς ὁλοφάνερες μεγάλες δωρεές τοῦ Θεοῦ καί «ἀπό φυλακῆς πρωίας μέχρι νυκτός» θά ἔλεγα τό «δόξα σοι ὁ Θεός». Ἄν θέλης νά ζῆς ζωή παραδεισένια ἀπό αὐτήν τήν ζωή, δές κι ἐσύ τίς εὐεργεσίες καί τίς πλούσιες δωρεές πού σοῦ δίνει ὁ Θεός καί ἄρχισε τό «δόξα σοι ὁ Θεός». Νά δοξάζετε τόν Θεό, γιατί σᾶς βοήθησε καί προοδεύσατε ἔστω καί λίγο, εἴτε ἐπειδή ἐσεῖς κοπιάσατε, εἴτε ἐπειδή σᾶς βοήθησαν οἱ ἄλλοι. Ὅταν ὁ ἄνθρωπος λέη «δόξα σοι ὁ Θεός», βοηθάει ὁ Θεός, γιατί ἡ εὐγνωμοσύνη μέ τό ταπεινό φρόνημα καί μέ τόν φιλότιμο ἀγώνα τραβάει συνέχεια οὐράνιες δυνάμεις καί εὐλογίες θεϊκές.

- Καί ὅταν, Γέροντα, ξέρω ὅτι θά ξαναπέσω;

Ἡ δόξα τῶν ἀνθρώπων καί ἡ Δόξα τοῦ Θεοῦ. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης.

Ἡ δόξα τῶν ἀνθρώπων καί ἡ Δόξα τοῦ Θεοῦ. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης. Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 27-04-2016
(Κήρυγμα τήν Μεγάλη Τετάρτη, Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης).
http://HristosPanagia3.blogspot.gr

Ἡ δόξα τῶν ἀνθρώπων καὶ ἡ Δόξα τοῦ Θεοῦ_mp3

Π. Σάββας 2016-04-27_Ἡ δόξα τῶν ἀνθρώπων καὶ ἡ Δόξα τοῦ Θεοῦ_mp3

Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 27-04-2016 (Κήρυγμα τήν Μ. Τεταρτη_Ι.Μ. Ἁγίας Τριάδας).
Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, ‘Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Interntet Explorer ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Mozilla. Στή συνέχεια δῶστε τό ὄνομα πού θέλετε καί πατῆστε ΟΚ γιά νά ἀποθηκευθεῖ ἡ ὁμιλία)