Περὶ Σύμπαντος

*Περὶ Σύμπαντος*

❈ Βλέποντας ἐμεῖς καί θαυμάζοντας τήν τελειότητα τοῦ σύμπαντος διαπιστώνουμε, ὅτι δεν εἶναι δυνατόν νά δημιουργήθηκε μόνο του, οὔτε νά ἐμφανίστηκε ξαφνικά καί ὁδηγούμαστε χωρίς ἀμφιβολία στήν ὕπαρξη τοῦ Θεοῦ. Ὑπάρχει δηλαδή κάποιος σοφός νοῦς πού τό δημιούργησε.

Τό σύμπαν ὅπως ἔχει ἀρχή - τό δέχεται καί ἡ ἐπιστήμη αὐτό - θά ἔχει καί τέλος. Γιά παράδειγμα, περπατᾶς στό δάσος καί βρίσκεις κάτω στό χῶμα ἕνα ρολόι. Εἶναι δυνατόν τό ρολόι νά φτιάχτηκε μόνο του, ἀκόμα καί ἄν πέρασαν τρισεκατομμύρια χρόνια;

Ἀπὸ τὴν φύση μετεφέρετο εἰς τὰ ὑπὲρ φύσιν. Στὰ δημιουργήματα ἔβλεπε τὸν Δημιουργό...»(Όσιος Ἀμφιλόχιος)

Ο Άγιος Αμφιλόχιος με το σταυροφόρο πρωτογιό του: Το ευλογημένο Πεύκο του.(πηγή)

Στο πρόσωπο του αγίου Αμφιλοχίου αυτή η αγάπη για το φυσικό περιβάλλον εκφράστηκε κυρίως με την αγάπη του και τη φροντίδα του για τα δέντρα και κυρίως τα πεύκα . Είναι ο πρώτος που έκανε μια σοβαρή προσπάθεια δεντροφύτευσης της άνυδρης γης της Πάτμου, γεγονός που αρχικά προκάλεσε τους χλευασμούς των κατοίκων, οι οποίοι θεωρούσαν το εγχείρημά του μάταιο στη συνέχεια όμως «…άλλαξαν γνώμη και οι ίδιοι επωνόμασαν τα πεύκα “Αμφιλοχίες” για να θυμούνται ότι ο πρώτος που έφερε τα δέντρα αυτά στην Πάτμο ήταν ο Μοναχός Αμφιλόχιος»

~ ~ ~

Τα πεύκα είχαν μια ιδιαίτερη θέση στην καρδιά του, αλλά προστάτευε και αγαπούσε κάθε τι στη φύση. Καλλιεργούσε κήπους, ελιές, αμπελώνες, συκιές. Φύτευε και πότιζε με τα ίδια του τα χέρια. Τα λιγοστά του χρήματα τα διέθετε για την καλλιέργεια της γης

«Ὡς ἐμεγαλύνθη τὰ ἔργα σου Κύριε, πάντα ἐν σοφίᾳ ἐποίησας» (Ψαλμ. ργ΄ 24)

«Ὡς ἐμεγαλύνθη τὰ ἔργα σου Κύριε, πάντα ἐν σοφίᾳ ἐποίησας» (Ψαλμ. ργ΄ 24)

Γράφει ὁ κ. Ἀνδρέας Κεφαλληνιάδης, Δάσκαλος Γ΄ Ἀρσακείου – Τοσιτσείου Δημοτικοῦ Σχολείου Ἑκάλης

Δὲν ὑπάρχει πιὸ συγκλονιστικὸ συναίσθημα γιὰ ἕνα φυσικὸ ἐπιστήμονα, ἀπὸ αὐτὸ ποὺ δοκιμάζει, ὅταν ἀνακαλύπτει κατόπιν ἐπισταμένης ἔρευνας τὰ θαυμαστὰ γεγονότα ποὺ κρύβει ὁλόκληρη ἡ Δημιουργία. Κυριολεκτικῶς ὁλόκληρος ὁ φυσικὸς κόσμος εἶναι ἕνας καθρέπτης, στὸν ὁποῖο ἀνακλῶνται ἐλάχιστες μόνο ἀκτῖνες ἀπὸ τὴ σοφία καὶ τὴν πρόνοια τοῦ Δημιουργοῦ. Ἑνὸς Δημιουργοῦ ποὺ φρόντισε μὲ τόση ἀκρίβεια ἀκόμα καὶ τὴν τελευταία λεπτομέρεια, ὥστε νὰ μπορεῖ νὰ ἐκδηλώνεται στὸν πλανήτη μας τὸ μυστηριῶδες καὶ θαυμαστὸ φαινόμενο τῆς ζωῆς, σὲ ὅλες του τὶς ἐκφάνσεις. Ἀλλὰ ἂς δοῦμε μερικὲς ἐνδεικτικὲς πινελιὲς ποὺ συνθέτουν αὐτὸ τὸν παναρμόνιο πίνακα.

Ἡ θέση τῆς Γῆς σὲ σχέση μὲ τὸν Ἥλιο εἶναι ἀκριβῶς αὐτὴ ποὺ θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι. Ἐὰν ἡ Γῆ βρισκόταν λίγο πιὸ μακριὰ ἀπὸ τὸν Ἥλιο θὰ ἦταν παγωμένη, ἐνῷ ἂν ἦταν πιὸ κοντὰ θὰ ἦταν ἕνα καμίνι. Στὴν πρώτη περίπτωση θὰ πεθάναμε ἀπὸ τὸ πολὺ κρύο, ἐνῷ στὴ δεύτερη ἀπὸ τὴν πολλὴ ζέστη.

Ἀλλὰ καὶ ἡ ἀπόσταση ἀνάμεσα στὴ Γῆ καὶ τὴ Σελήνη εἶναι ἰδανική. Ἂν ἡ Σελήνη ἦταν κοντύτερα στὴ Γῆ, ἡ βαρυτική της ἕλξη πάνω στὴ Γῆ, θὰ προκαλοῦσε τεράστιες παλίρροιες, οἱ ὁποῖες θὰ ἀνέβαζαν καθημερινὰ τὴ στάθμη τῆς θάλασσας πολλὰ μέτρα ψηλότερα ἀπὸ τὴν ξηρά, πλημμυρίζοντας τὶς παράλιες περιοχές. Ἂν πάλι ἡ Σελήνη ἦταν μακρύτερα ἀπὸ τὴ Γῆ, θὰ ἐξασθενοῦσε ἡ βαρυτικὴ ἕλξη ποὺ ἀσκεῖ πάνω της μὲ ἀποτέλεσμα τὰ παλιρροϊκὰ ρεύματα καὶ τὰ ρεύματα τοῦ ἀέρα νὰ ἦταν ἐξασθενημένα, ὁπότε θὰ σταματοῦσε ἡ διαρκὴς κινητικότητα τῆς θάλασσας καὶ τῶν ἀνέμων, ποὺ τόσο χρήσιμη εἶναι γιὰ τὸ κλῖμα καὶ τὴ θαλάσσια ζωή.

Ὁ σημερινός πολιτισμός-Ἡ σοφία τοῦ Θεοῦ στήν Δημιουργία καί το περιβάλλον, Ἁγ. Παϊσίου, Ἀρχιμ. Σάββα Αγιορείτου

Ὁ σημερινός πολιτισμός-Ἡ σοφία τοῦ Θεοῦ στήν Δημιουργία καί το περιβάλλον, Ἁγ. Παϊσίου, 5-3-2024, Αρχιμ. Σάββα Αγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἅγιος Παΐσιος: «Πάντα ἐν σοφία ἐποίησας...»

– Γέροντα, νὰ χαλάσουμε τὶς χελιδονοφωλιές; Τὰ χελιδόνια λερώνουν καὶ μαζεύονται κοριοί.

– Μπορεῖς ἐσύ νὰ κάνης μία χελιδονοφωλιά; Τί ἔχει κάνει ὁ Θεὸς μὲ ἕναν Του λόγο! Τί ἁρμονία, τί ποικιλία! Ὅπου καὶ νὰ στραφῆ κανεὶς βλέπει τὴν σοφία καὶ τὸ μεγαλεῖο του Θεοῦ. Δές τὰ οὐράνια φῶτα, τὰ ἀστέρια, μὲ πόση ἁπλότητα τὰ σκόρπισε τὸ θεϊκό Του χέρι, χωρίς νὰ χρησιμοποιήση μαστορικό ράμμα καὶ ἀλφάδι. Πόσο ξεκουράζουν τούς ἀνθρώπους! Ἐνῶ τὰ κοσμικά φῶτα, βαλμένα μὲ τάξη στὴν σειρά, εἶναι πολύ κουραστικά. Μὲ πόση ἁρμονία τὰ ἔχει κάνει ὅλα ὁ Θεός! Βλέπεις, καὶ τὰ Δὲνδρα σὲ ἕνα δάσος ποὺ τὰ φύτεψαν ἄνθρωποι εἶναι σάν στρατός, σάν λόχος. Ἐνῶ τὰ φυσικά δάση πόσο ξεκουράζουν! Ἀλλά Δὲνδρα μικρά, ἄλλα μεγάλα, μὲ ἄλλο χρῶμα τὸ καθένα! Ἕνα μικρό λουλούδι τοῦ Θεοῦ ἔχει μεγαλύτερη χάρη παρά ἕνας σωρός χάρτινα ψεύτικα λουλούδια, διαφέρουν ὅσο διαφέρει καὶ τὸ ἄυλον ἀπὸ τὸ νάυλον.

Ὅλα αὐτὰ ποὺ ἔχει κάνει ὁ Θεὸς εἶναι θαυμάσια. Ὁ ὀργανισμός τοῦ ἀνθρώπου εἶναι ὁλόκληρο ἐργοστὰσιο. Τὴν καρδιά, τὸ συκώτι, τὰ πνευμόνια, ὅλα τὰ ἔχει μὲ σοφία κανονισμένα ὁ Θεός. Ἀλλά καὶ τὰ φυτά, πῶς τὰ ἔχει κάνει! Τότε μὲ τὴν κατοχή βάζαμε πέντε στρέμματα πεπόνια ποτιστικά. Μία φορά ἔκοψα ἀπὸ τὶς πεπονιές τὰ μεγάλα φύλλα ποὺ εἶναι κοντά στὶς ρίζες. Γιὰ καλό τὸ ἔκανα, γιὰ νὰ τὶς καθαρίσω. Ἐκεῖνα ὅμως τὰ μεγάλα φύλλα, τὰ κάτω, εἶναι σάν φίλτρο –εἶναι τὰ... «νεφρά» τους! – καὶ παίρνουν ὅλη τὴν πικρίλα. Καὶ ἔγιναν τὰ πεπόνια!... Ἔτρωγες τὸ πεπόνι καὶ ἔτσουζε ἡ γλώσσα!

– Γέροντα, ἐσεῖς ὅλα τὰ παρακολουθεῖτε!

Ἡ Λαμινίνη ἔχει σχῆμα ἀσύμμετρου σταυροῦ μέ τρεῖς μικρούς καί ἔνα μεγάλο βραχίονα!

Πρωτεΐνη Λαμινίνη: Αποτελεί το κύριο συστατικό των βασικών μεμβρανών, καθώς ενώνεται με ειδικά μόρια κυτταρικής προσκόλλησης, λειτουργώντας ως συνδετικό μόριο μεταξύ των κυτταρικών μεμβρανών και των υπολοίπων συστατικών της βασικής μεμβράνης. Η λαμινίνη συνδέεται με το κολλαγόνο IV των βασικών μεμβρανών μέσω της εντακτίνης.

Η Λαμινίνη είναι ουσιαστικά η «κόλλα» των κυττάρων. «Κρατά» τα κύτταρα στη θέση τους και τους επιτρέπει να λειτουργήσουν σωστά. Αποτελεί σημαντικό συστατικό των βασικών μεμβρανών. Λειτουργεί σαν ένα είδος βιολογικής κόλλας και συγκρατεί τα κύτταρα στον πυρήνα.

Ἡ Ὁσία καὶ ἡ κτίση

Ἡ Ὁσία καὶ ἡ κτίση

Κάποια μέρα ἡ ὁσία Μπρίγκιτ εἶδε μερικὲς ἀγριόπαπιες νὰ κολυμποῦν στὸ νερὸ καὶ κάπου κάπου νὰ πετοῦν, καὶ συγκινημένη ἀπὸ τὸ θέαμα τὶς κάλεσε μὲ στοργὴ νὰ ἔρθουν κοντά της. Ἕνα σμῆνος πέταξε ἀμέσως καὶ ἔφθασε μπροστά της, δίχως κανένα φόβο, λὲς καὶ ἦσαν ἐξοικειωμένες μὲ τοὺς ἀνθρώπους. Τότε ἐκείνη τὶς ἄγγιξε μὲ τὸ χέρι της καὶ ἀφοῦ τὶς χάϊδεψε γιὰ λίγο, τὶς ἄφησε νὰ πετάξουν πάλι στὸν οὐρανό. Καὶ ὕμνησε τὸν Δημιουργὸ ὅλων.

ΚΕΛΤΙΚΟ ΛΕΙΜΩΝΑΡΙΟ

Ἀρχιμανδρίτου Χρυσοστόμου

Καθηγουμένου Ἱερᾶς Μονῆς Φανερωμένης Νάξου

https://wra9.blogspot.com/2023/03/blog-post_195.html

Οἱ σταυροί ἐμφανίστηκαν σέ τρία διαφορετικά σχήματα. Δόξα σέ Σένα Θεέ, Δόξα σέ Σένα!

Κάτοικος τοῦ χωριοῦ Λυθροδόντας στήν Κύπρο ἔζησε ἕνα θαῦμα ὅταν ἔκοψε ἕνα δέντρο. Δέν πίστευε στά μάτια του ὅταν εἶδε τά σχήματα τῶν σταυρῶν ἀμέσως μετά τό τεμάχιο. Χωρίζοντας τόν κορμό σέ τρία μέρη, οἱ σταυροί ἐμφανίστηκαν σέ τρία διαφορετικά σχήματα. Δόξα σέ Σένα Θεέ, Δόξα σέ Σένα!

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2022/11/blog-post_985.html

Ὁ Τίμιος Σταυρός τοῦ Χριστοῦ στό κέντρο τοῦ Γαλαξία Whirlpool (M51) - Hubble

Ο Τίμιος Σταυρός του Χριστού στο κέντρο του Γαλαξία Whirlpool   (M51) - Hubble

ΠΗΓΗ:ΕΔΩ

About This Image

This image of the core of the nearby spiral galaxy M51, taken with the Wide Field Planetary camera (in PC mode) on NASA's Hubble Space Telescope, shows a striking , dark "X" silhouetted across the galaxy's nucleus. The "X" is due to absorption by dust and marks the exact position of a black hole which may have a mass equivalent to one-million stars like the sun. The darkest bar may be an edge-on dust ring which is 100 light-years in diameter. The edge-on torus not only hides the black hole and accretion disk from being viewed directly from earth, but also determines the axis of a jet of high-speed plasma and confines radiation from the accretion disk to a pair of oppositely directed cones of light, which ionize gas caught in their beam. The second bar of the "X" could be a second disk seen edge on, or possibly rotating gas and dust in MS1 intersecting with the jets and ionization cones. The size of the image is 1100 light-years.

ΠΗΓΗ:ΕΔΩ

https://wra9.blogspot.com/2022/10/whirlpool-m51-hubble.html

Ὁ Θεός κάνει αἰσθητή τήν παρουσία του, ἄς τόν κρατήσουμε κοντά μας!

http://apantaortodoxias.blogspot.com/2022/09/blog-post_212.html

Ἡ πιό καθαρή εἰκόνα τοῦ Ἡλίου πού ἔχει καταγραφεῖ ποτέ.

Η πιο καθαρή εικόνα του Ήλιου που έχει καταγραφεί ποτέ.

Ο Ήλιος δεν είναι φτιαγμένος από φωτιά, η ενέργειά του προέρχεται από πυρηνική σύντηξη στον πυρήνα του, όπου η θερμοκρασία ξεπερνά τους 15 εκατομμύρια βαθμούς και η πίεση είναι τεράστια. Άτομα υδρογόνου σύντηξης σε ήλιο, απελευθερώνοντας ενέργεια με τη μορφή φωτός και θερμότητας στη διαδικασία.

Δέντρο «Ζωντανός Σταυρός»!

 

Δέντρο «Ζωντανός Σταυρός»! Θαυμάσια τά ἔργα Σου, Κύριε!

Posted by PROSKINITIS 

Posted by PROSKINITIS at 15:20 0 comments 

Μακροφωτογραφία ἑνός μυρμηγκιοῦ πού πίνει τήν πρωινή δροσιά!

Ἡ φύσις Δημιουργεῖ!!!

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2021/10/blog-post_754.html

Ἡ ἀλκυὼν

Ἡ ἀλκυὼν εἶναι ένα πουλὶ θαλασσινό. Αὐτὴ συνηθίζει νὰ κλωσσάει στὶς παραλίες καί νὰ τοποθετεῖ τά αὐγὰ της πάνω στὴν ἄμμο. Καὶ κλωσσάει στὴ μέση περίπου τοῦ χειμῶνα, ὅταν ἡ θάλασσα ἀπὸ τοὺς πολλοὺς καί βίαιους ανέμους χτυπάει μέ ὁρμὴ πάνω στὴν ξηρά. 'Αλλ' ὅμως τὶς ἡμέρες που κλωσσάει ἡ άλκυών ηρεμούν ὅλοι οί ἄνεμοι καί ησυχάζει τό κῦμα τῆς θάλασσας. Διότι ἑπτὰ μόνο ήμέρες θέλει, γιά νά βγάλει τά πουλάκια της άπό τό τσόφλι. Ἐπειδὴ ὅμως χρειάζονται καί άνατροφή, ό μεγαλόδωρος Θεὸς ἔδωσε στὸ μικρότατο αὐτὸ ζῶο ἄλλες ἑπτὰ ήμέρες, γιά νά μεγαλώσουν οί νεοσσοί.

Φανταστικὴ αἴσθηση ἀλληλεγγύης!

Οι αγριόχηνες πετάνε σε σχηματισμό V γιατί όταν η κάθε χήνα κτυπά τα φτερά της, δημιουργεί ένα ανοδικό ρεύμα για την άλλη που ακολουθεί. Αν μια αγριόχηνα ξεφύγει από τον σχηματισμό, ξαφνικά αισθάνεται τη δυσκολία να πετάξει μόνη της και γρήγορα επιστρέφει στο σχηματισμό μαζί με τις άλλες.

Όταν μια χήνα κουραστεί πάει στο πίσω μέρος του σχηματισμού και μια άλλη παίρνει τη θέση της. Οι χήνες που βρίσκονται στο πίσω μέρος, φωνάζουν για να ενθαρρύνουν εκείνες που βρίσκονται μπροστά, ώστε να αυξήσουν την ταχύτητά τους!

Με τον τρόπο αυτόν μοιράζονται όλες εξίσου την κούραση. Τέλεια αίσθηση, ομαδική!

Και δεν σταματούν εκεί. Αν συμβεί να αρρωστήσει η να τραυματιστεί μία χήνα, δύο άλλες βγαίνουν από τον σχηματισμὸ και τη συνοδεύουν μέχρι το έδαφος, για να τη βοηθήσουν και να την προστατεύσουν. Μένουν μαζί της μέχρι να μπορέσει να ξαναπετάξει ή να πεθάνει.

Τά θαυμάσια τῆς δημιουργίας:Ἀντοχή-ἱκανότητες-ρεκόρ

ΤΑ ΘΑΥΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ:

  

ΑΝΤΟΧΗ – ΙΚΑΝΟΤΗΤΕΣ - ΡΕΚΟΡ

 

+Αρχιμ. Δανιήλ Γούβαλη 

   Ο σημερινός άνθρωπος πολύ εντυπωσιάζεται από αθλητάς, πυγμάχους, χιονοδρόμους, ραλλίστας, ποδοσφαιριστάς. Επίσης άπ' όσους παρουσιάζουν εντυπω­σιακά νούμερα σε ακροβασίες, σε χορό, σε παγοδρομίες, σε επίδειξι δυνάμεως.

 

Όσοι είναι άσσοι στο θαλάσσιο σκί, στην κολύμβησι, στο τρέξιμο, στην άρσι βαρών, όσοι πλησίασαν στο άλμα εις μήκος τα 8.50 μ. και στο επί κοντώ τα 6 μ., όσοι πλησίασαν την σφαίρα στα 25 μ., όσοι εκσφενδό­νισαν πολύ μακρυά το ακόντιο, όσοι πήραν κάποιο χρυσό μετάλλιο (όπως η ευσεβής καθηγήτρια σωματικής αγω­γής Άννα Βερούλη, ως ακοντίστρια στους Πανευρωπαϊκούς του 1982 στην Αθήνα στο νεοεγκαινιασμένο Ολυμπιακό στάδιο, που έκανε 80.000 Έλληνες ν' αναρριγήσουν από συγκίνησι και εθνική υπερηφάνεια), όσοι κα­τέρριψαν το παγκόσμιο ρεκόρ, όσοι πήραν τον τίτλο του ολυμπιονίκου... γίνονται πολλές φορές επίγειες θεό­τητες. Η τηλεόρασις συχνά παρουσιάζει τέτοια θεάματα, ώστε να τέρπωνται και να γεμίζουν ενθουσιασμό οι τηλεθεαταί.

 

Εάν κάναμε ένα περίπατο μέσα στο χώρο της δη­μιουργίας, θ' αντικρύζαμε κι εκεί σ' αυτά τα θέματα καταπληκτικές περιπτώσεις. Θα βλέπαμε ρεκόρ αντοχής και ταχύτητας, πρωτοφανείς ικανότητες και επιδε­ξιότητες, σπάνια νούμερα, απίθανα ακροβατικά, απαρά­μιλλες αθλητικές επιδόσεις. Και αν τα τοποθετούσαμε δίπλα στα αντίστοιχα επιτεύγματα του ανθρώπου, νικη­μένος θα ήταν ο άνθρωπος. Σε πολυάριθμες περιπτώσεις οι ανθρώπινες επιτυχίες σε σύγκρισι μ' εκείνες ενός πουλιού ή ενός εντόμου ισοδυναμούν με το μηδέν.

 

Ας αρχίσουμε από την αντοχή στην δίψα, στην πείνα, σε αντίξοες καιρικές συνθήκες. Τι έχει να παρου­σίαση εδώ ο άνθρωπος και τι η δημιουργία;

 

Όσον αφορά την δίψα ο άνθρωπος κατά κανόνα αντέ­χει γύρω στις τρεις - τέσσερις ημέρες. Αν μάλιστα εργά­ζεται εντατικά και κάνη ζέστη, ούτε μία ημέρα.

 

Υπάρχουν όμως ζώα που μπορούν και μία ολόκληρη εβδομάδα, και περισσότερο, να περάσουν χωρίς νερό. Π.χ. δύο είδη αντιλόπης, οι άντακες και οι όρυγες, που ζουν σε έρημους ξηρότοπους, παρουσιάζουν θαυμαστή αντοχή στο θέμα της δίψας. Οι άντακες μάλιστα μπο­ρούν να μείνουν επί εβδομάδες χωρίς νερό.

 

Φημισμένη για αντοχή σε δίψα είναι και η καμήλα. Σε όλους προξενεί κατάπληξι, όταν την βλέπουν επί ημέρες και εβδομάδες να διασχίζη την θερμή έρημο χω­ρίς σταγόνα νερού. Αξιοθαύμαστο «πλοίο της έρημου»! Η συμπεριφορά της αυτή παρεκίνησε τους φυσιοδίφες να μελετήσουν με προσοχή τον οργανισμό της. Μετά από συστηματικές μελέτες και πειράματα κατέληξαν σε πολύ ενδιαφέροντα συμπεράσματα.

 

Τά θαυμάσια τῆς δημιουργίας:τρόποι αὐτοπροστασίας

ΤΑ ΘΑΥΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ:

 

 ΤΡΟΠΟΙ ΑΥΤΟΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

 

+Αρχιμ. Δανιήλ Γούβαλη 

 Θ' αρχίσουμε το καινούργιο κεφάλαιο με τον αίγαγρο της Κρήτης, το περίφημο αγριόγιδο των Λευ­κών ορέων, γνωστό και με την ονομασία κ ρ ί - κ ρ ί. Ανέκαθεν το κυνηγούσαν αμείλικτα. Οι «αγριολόγοι» της Κρήτης δεν το άφηναν ποτέ ήσυχο. Το κρέας του νοστιμώτατο. Σου δίνει την εντύπωσα πως πρόκειται για ζαρκάδι και όχι για αίγα. Το δέρμα του ζηλευτό. Μάλι­στα δύο μαύρες ταινίες η μία κατά μήκος της ράχης και η άλλη στο προ των εμπρόσθιων ποδιών μέρος σχηματί­ζουν σταυρό. Και επειδή είναι πολύ συνεκτικό προσφέ­ρεται στην κατασκευή στερεών σπόγγων και λουριών. Τα κέρατα του γεμάτα μεγαλείο, με τύλους, εγκάρσιες δηλαδή ραβδώσεις που προσδιορίζουν την ηλικία του. Οι αρχαίοι Κρήτες συνέδεαν δύο κέρατα τού αρσενικού (τού θηλυκού είναι μικρά) με ξύλινη λαβή και έφτιαχναν εξαιρετικά τόξα.

 

 Ο κίνδυνος της εξαφανίσεώς του είναι προφανής. Πλην όμως ο Δημιουργός τού χάρισε τρόπους αυτοπρο­στασίας. Μπορεί να τρέχη και να πηδάη με καταπλη­κτική ταχύτητα και τέχνη μέσα στα βράχια και στους γκρεμούς. Στα πολύ δύσβατα και απόκρημνα μέρη το βοηθούν και τα κέρατά του, που τα αγκιστρώνει στους βράχους για να σωθή από την κατακρήμνισι. Είναι εφωδιασμένο με ισχυρή όρασι και ακοή. Αλλά ιδιαίτερα με οξύτατη όσφρησι. Οσφραίνεται τους «αγριολόγους» από πολύ μεγάλες αποστάσεις. Γι' αυτό και οι κυνηγοί προσέχουν τι θέσι θα πάρουν σχετικά με την διεύθυνσι τού ανέμου. Επίσης, καθώς ζη μαζί με άλλα κατά μικρές ομάδες, ένα κάνει τον φρουρό, και μόλις αντικρύση τον εχθρό ειδοποιεί με ειδική κραυγή, με το λεγόμενο «πτοιάκισμα».

 

Τρόποι αυτοπροστασίας. Συστήματα αμύνης. Είναι κάτι που παρατηρείται σ' όλες τις σελίδες τού βιβλίου της φύσεως. Όλα τα δημιουργήματα είναι προικισμένα με τρόπους και ικανότητες που τους εξασφαλίζουν την επιβίωσι. Μελετώντας αυτούς τους τρόπους θαυμά­ζουμε την σοφία τους, καθώς επίσης και την πολύμορφη ποικιλία τους. Το Υπουργείο Εθνικής Αμύνης θα είχε πολλά να διδαχθή από την μελέτη τους!

 

Τά θαυμάσια τῆς δημιουργίας:οἰκολογική ἰσορροπία

ΤΑ ΘΑΥΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ:

 

 ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ

 

+Αρχιμ. Δανιήλ Γούβαλη  

    Το πως βρίσκουν την αναγκαία τροφή και εξασφα­λίζουν την επιβίωσί τους επάνω στην γη τα αναρίθμη­τα είδη των φυτικών και ζωικών οργανισμών, αποτελεί θαύμα θαυμάτων. Από τον πάνσοφο νου τού Δημιουργού έχει καταστρωθή ένα σχέδιο που μας εκπλήσσει με την σοφία του.

 

Το πράγμα γίνεται πιο κατανοητό, αν σκεφθούμε ότι το κάθε είδος θέλει την δική του τροφή. Άλλες ουσίες χρειάζεται η χλόη, άλλες η μηλιά, άλλες η μέ­λισσα, άλλες η αράχνη, άλλες το περιστέρι, άλλες η αγελάδα, άλλες ο ελέφαντας, άλλες η φάλαινα. Και πρέ­πει όλα τα είδη να εξασφαλίζουν τα αναγκαία προς το ζην, και κανένα να μη μένη παραπονεμένο.

 

Ας αρχίσουμε από τα φυτά. Πως βρίσκουν την τρο­φή τους; Ποια κουζίνα τους ετοιμάζει τα γεύματά τους;

 

Ο φυτικός κόσμος τρέφεται από την ανόργανη φύσι. Πιο συγκεκριμένα για να συντηρηθή η ζωή των φυτών χρειάζεται βασικά άνθρακα, υδρογόνο, οξυγόνο, φώσφο­ρο, άζωτο και κάλιο. Επίσης κατά δεύτερο λόγο ασβέ­στιο, μαγνήσιο, σίδηρο, θειάφι, μαγγάνιο, ψευδάργυρο, χαλκό, χλώριο, μολυβδαίνιο και βόριο. Τα περισσότερα από αυτά τα στοιχεία βρίσκονται στο έδαφος.

 

Το χώμα, οι πέτρες, το νερό και ο αέρας μεταβάλλονται σε ολόδροσα φύλλα, σε τρυφερούς βλαστούς, σε ό­μορφα άνθη, σε γλυκείς καρπούς. Σε μήλα, σε αχλάδια, σε σταφύλια.

 

Για να επιτευχθή όμως αυτό χρειάζεται να συνεργήση και το ηλιακό φως. Λαμβάνει χώρα μία θαυμαστή και καταπληκτική λειτουργία που ονομάζεται φωτοσύνθεσις. Αυτή μεταβάλλει τις ανόργανες ουσίες σε οργανικές. Αυτή κάνει το μεγάλο θαύμα.

 

Η διαδικασία έχει ως εξής: Τα φυτά που έχουν στα φύλλα τους την πράσινη χρωστική ουσία, την χλωροφύλλη, όταν βρίσκωνται στο φως, άμεσο ή διάχυτο, προσλαμβάνουν άνθρακα από το διοξείδιο του άνθρακος που υπάρχει στην ατμόσφαιρα. (Το διοξείδιο του άνθρα­κος εισέρχεται μέσα στα πράσινα φύλλα από τα στομάτια που αφθονούν στην κάτω επιφάνεια των φύλλων). Ο άνθρακας μαζί με το νερό που απορροφήθηκε από τις ρίζες και το ηλιακό φως μας δίνουν γλυκόζη και οξυ­γόνο.

 

Το οξυγόνο λοιπόν που απελευθερώνεται και κάνει αγαπητό στους ανθρώπους το πράσινο δεν προέρχεται από το διοξείδιο του άνθρακος, αλλά από το νερό.

 

Από την γλυκόζη θα σχηματισθή το άμυλο, η κυττα­ρίνη και άλλες ανθρακούχες ενώσεις, δηλαδή ουσίες οργανικές που συγκροτούν την ζωντανή ύλη.

 

Ο τρόπος όμως όλων αυτών των διαδικασιών παρα­μένει ανεξιχνίαστος. Για τους ερευνητάς η λειτουργία της φωτοσυνθέσεως παραμένει μυστηριώδης.

Τά θαυμάσια τῆς δημιουργίας:

ΤΑ ΘΑΥΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ:

 

ΠΛΟΥΤΟΣ ΚΑΙ ΑΡΜΟΝΙΑ ΗΧΩΝ

 

«Ποιος πάλι λογικός άνθρωπος δεν θα διακρίνη πίσω από την ηχητική αρμονία της φύσεως τον άφθαστο καλ­λιτεχνικό νου τού Θεού; Και ποιος δεν θα τον υμνήση επάξια;» 

 

+Αρχιμ. Δανιήλ Γούβαλη 

 «Καθώς παρατηρούσα τον πανώριο κόσμο— σημειώ­νει κάποιος σοφός — νόμισα ότι ακούω ένα δυνατό κή­ρυγμα και αποκαλύφθηκα αυτόματα. Μου φάνηκε ότι επρόκειτο να ψάλλω κι' εγώ αλληλούια».

 

Το ίδιο ισχύει εάν το «παρατηρούσα» γινόταν «ά­κουα». Οι μελωδικοί και αρμονικοί ήχοι που είναι σκορπισμένοι μέσα στην δημιουργία, παρόμοια βιώ­ματα προξενούν σ' αυτόν που τους ακροάζεται.

 

Ας μην εξετάσουμε όλους τους ήχους, γιατί θα μακρύνη η έρευνα. Ας σταθούμε μόνο στις φωνές των που­λιών. Ας στρέψουμε την προσοχή μας κυρίως στον κό­σμο των ωδικών πτηνών. Και συνεπαρμένοι από τα γλυκόλαλα κελαηδήματά τους, ας καταλήξουμε σε προσευχές και δοξολογικές αναφωνήσεις.

 

«Ν' ακούω τη φωνή σας, πουλάκια, μ’ αρέσει σε ξέφωτη θέσι, σε λόγγο βαθύ. Σαν ήλιος προβαίνει σαν ήσυχα σβιέται παντέχω πως λέτε καμμιά προσευχή».

 

Εδώ ο ποιητής—πρόκειται για τον Γεράσιμο Μαρκορά — στα πρωινά και βραδυνά τραγούδια των πουλιών διακρίνει ορθρινές και εσπερινές προσευχές. «Πάσα πνοή αινεσάτω τον Κύριον... Αινείτε αυτόν ερπετά και πετεινά πτερωτά».