3 Απριλίου Συναξαριστής. Δ' Κυριακὴ τῶν Νηστειῶν Ἰωάννου Κλίμακος, Νικήτα Ὁμολογητή, Ἰωσὴφ τοῦ Ὑμνογράφου, Ἐλπιδοφόρου Μάρτυρος, τῶν Ἁγίων Μαρτύρων Βιθυνίου, Γαλύκου καὶ Δίου, Ἰλλυριοὺ Ὁσίου, Νεκταρίου Ὁσίου, Παύλου τοῦ Ἀπελευθερωτοῦ, Σύναξη τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τοῦ Ἀμαράντου Ρόδου.

Δ' Κυριακὴ τῶν Νηστειῶν Ἰωάννου Κλίμακος

Ο άγιος Ιωάννης γεννήθηκε στην Παλαιστίνη γύρω στα 523. Μόνασε από νεαρή ηλικία (16 ετών). Παρακολούθησε ανώτερο κύκλο μορφώσεως. Στην ζωή της ερήμου Σινά αξιοποίησε την σοφία του και ανέβηκε σε υψηλές κορυφές αγιότητας. Είχε και το χάρισμα της θαυματουργίας. Σε μεγάλη ηλικία έγινε ηγούμενος της μονής του Σινά.
Συνέγραψε τριάντα λόγους περί αρετής, όπου ο καθένας λόγος περιλαμβάνει και μια αρετή, ξεκινώντας από τις πιο πρακτικές και ανεβαίνοντας σαν σκαλοπάτια κατέληξε στις θεωρητικά υψηλές. Στη πνευματική ζωή έχουμε βαθμίδες χαμηλές και υψηλές, καταστάσεις κατώτερες και ανώτερες. Γι' αυτό και το σύγγραμμα ονομάζεται Κλίμακα των αρετών.

Στο έργο του αυτό ο συγγραφέας παρουσιάζει συστηματικά τις ιδέες του για την κοινοβιακή κυρίως, αλλά και για την ερημιτική ζωή, ταξινομώντας αυτές κατά τρόπο που δείχνει πορεία προς την ηθική τελείωση. Είναι γραμμένο σε κομψή ελληνική γλώσσα, καλοδουλεμένη με χάρη και μελωδικότητα. Έχει διαύγεια, γλαφυρότητα, παραστατικότητα και παρουσιάζει πλούτο εκφράσεως, καλαισθησία και ευγένεια. Στη διακόσμηση του λόγου με εικόνες και παρομοιώσεις ο ιερός συγγραφέας είναι απαράμιλλος. Πάσης φύσεως σχήματα λόγου αναδύονται καθώς και ωραίες και επιτυχημένες προσωποποιήσεις.

ΚΛΙΜΑΚΑ: Λόγος Α' Περί Αποταγής

 

ΛΟΓΟΣ ΑΣΚΗΤΙΚΟΣ
ΕΠΟΝΟΜΑΖΟΜΕΝΟΣ «ΠΛΑΚΕΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑΙ»

ΤΟΥ ΑΒΒΑ ΙΩΑΝΝΟΥ ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΤΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ ΤΟΥ ΟΡΟΥΣ ΣΙΝΑ

τον οποίον απέστειλε εις τον αββάν Ιωάννην, καθηγούμενον της Ραϊθού.
Είναι διηρημένος εις τριάκοντα κεφάλαια, τα οποία ωσάν βαθμίδες κλίμακος,
αναβιβάζουν όσους τα ακολουθούν από τα χαμηλότερα εις τα υψηλότερα,
εξ ου και το βιβλίον ωνομάσθη

Κ  Λ  Ι  Μ  Α  Ξ

ΛΟΓΟΣ ΠΡΩΤΟΣ
Περί αποταγής
(Διά την αποταγήν του ματαίου βίου)

     Το «ΑΠΟ ΘΕΟΥ άρχεσθαι» είναι ορθόν και πρέπον, εφ΄όσον απευθύνομαι πρός υπηρέτας του Θεού. Αυτού λοιπόν του αγαθού και υπεραγαθού και παναγάθου Θεού και βασιλέως μας, ο οποίος ετίμησε όλα τα λογικά όντα πού εδημιούργησε με το δώρο του αυτεξουσίου, άλλοι είναι φίλοι Του και άλλοι γνήσιοι δούλοι Του. Άλλοι είναι αχρείοι δούλοι Του και άλλοι τελείως αποξενωμένοι απ΄Αυτόν. Υπάρχουν τέλος και αυτοί πού είναι εχθροί Του, καιτοι είναι αδύνατοι και ανίσχυροι.

Τα θαύματα άλλοτε και σήμερα

Τι λέγει ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος:

«Γιατί λένε μερικοί, δεν γίνονται σήμερα θαύματα; (την απάντηση μου να την ακούσετε με πολλή προσοχή. Γιατί το ερώτημα αυτό το ακούω από πολλούς. Και τακτικά. Αδιάκοπα. Πάντοτε).
Γιατί τότε, όσοι ελάμβαναν το βάπτισμα, άρχιζαν και μιλούσαν ξένες γλώσσες, και τώρα αυτό δεν γίνεται πια;
Γιατί σήμερα ο Θεός πήρε την χάρη των θαυμάτων; Το κάνει, όχι για να μας ατιμάση, αλλά για να μας δώση πιο πολλή τιμή.
Πως; Σας το εξηγώ.
Οι άνθρωποι της εποχής εκείνης ήσαν πιο σκοτισμένοι από μας, αφού μόλις είχαν ξεφύγει από την ειδωλολατρεία. Το μυαλό τους ήταν χοντρό• δεν έκοβε. Ήσαν βουτηγμένοι και κολλημένοι στην ύλη. Δεν μπορούσαν να φαντασθούν, ότι υπήρχαν και αγαθά μη υλικά, πνευματικά. Και φυσικά δεν ήξεραν τίποτε για τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος. Γιατί όλα αυτά τα δεχόμαστε μόνον, όταν έχωμε πίστη. Για αυτό ήταν ανάγκη να γίνωνται θαύματα.

Γέρων Παΐσιος:1) Ο υπερήφανος δεν έχει πνευματικές πτήσεις αλλά πτώσεις, 2)Τον φιλότιμο αγώνα μας χαίρεται ο Χριστός

Ο υπερήφανος δεν έχει πνευματικές πτήσεις αλλά πτώσεις
- Γέροντα, υποχώρησαν τα δέκατα που είχα.
- Χαίρομαι πολύ που υποχώρησαν –δόξα τω Θεώ- , γιατί πολύ σε ταλαιπωρούσαν. Πιστεύω ότι τώρα θα υποχωρήσουν και τα πνευματικά δέκατα, αν πιάσης την υπερηφάνεια από την οποία προέρχονται. Γιατί είναι αλήθεια ότι η υπερηφάνεια ανεβάζει όχι μόνο δέκατα πνευματικά αλλά και μεγάλο πυρετό πνευματικό. Ανάλογα με το ανέβασμα της υπερηφανείας είναι και το ανέβασμα του πνευματικού πυρετού, ο οποίος επιδρά και στο σώμα, και αρχίζει να ανεβαίνει και ο σωματικός πυρετός, επειδή η ψυχή και το σώμα συνεργάζονται.
Η υπερηφάνεια είναι η μεγαλύτερη πνευματική αρρώστια. Σαν την βδέλλα που, αν κολλήση επάνω σου, σου ρουφάει το αίμα, έτσι και η υπερηφάνεια ρουφάει όλο το εσωτερικό του ανθρώπου. Φέρνει και πνευματική ασφυξία, γιατί καταναλώνει όλο το πνευματικό οξυγόνο της ψυχής.

Κύριε, εὐλόγησον τὴν βρῶσιν καὶ τὴν πόσιν τῶν δούλων Σου (Γ´ Μέρος)

Ἀπὸ τὸν Μικρὸ Εὐργετινό (ἀπὸ τὸ Γεροντικό):

Ἕνας ἀπὸ τοὺς πατέρες διηγήθηκε ὅτι κάποιος μεγάλος καὶ διορατικὸς γέροντας κάθησε μιὰ φορὰ νὰ φάει μαζὶ μὲ ἀρκετοὺς ἀδελφούς. Καὶ, καθὼς ἔτρωγαν, τοὺς παρατηροοῦσε ὁ γέροντας μὲ τὰ πνευματικά του μάτια καὶ ἔβλεπε ἄλλους νὰ τρῶνε μέλι, ἄλλους ψωμὶ καὶ ἄλλους ἀκαθαρσίες. Ἀποροῦσε γι’ αὐτὸ καὶ παρακαλοῦσε τὸν Θεό: «Κύριε, ἐξήγησέ μου τὸ μυστήριο τοῦτο. Πῶς, ἐνῶ πάνω στὸ τραπέζι βρίσκονται γιὰ ὅλους τὰ ἴδια φαγητά, τὴν στιγμὴ ποὺ τὰ τρῶνε φαίνονται τόσο διαφορετικά;». Ἄκουσε τότε φωνὴ ἀπὸ τὸν οὐρανὸ νὰ τοῦ λέει: «Αὑτοὶ ποὺ (φαίνονται ὅτι) τρῶνε μέλι, εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ κάθονται στὸ τραπέζι μὲ φόβο Θεοῦ καὶ πνευματικὴ χαρά, ποὺ προσεύχονται ἀδιάλειπτα καὶ ποὺ ἡ προσευχή τους σὰν θυμίαμα ἀνεβαίνει στὸν Θεό. Αὐτοὶ ποὺ (φαίνονται ὅτι) τρῶνε ψωμί, εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ εὐχαριστοῦν τὸν Θεὸ γιὰ τὴν βρώση ὅσων Ἐκεῖνος τοὺς δώρισε. Αὐτοί, τέλος, ποὺ (φαίνονται ὅτι) τρῶνε ἀκαθαρσίες, εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ γκρινιάζουν καὶ λένε: “Αὐτὸ εἶναι καλό”, “Αὐτὸ εἶναι μπαγιάτικο”».

Δὲν πρέπει λοιπὸν νὰ συλλογιζόμαστε μ’ αὐτὸν τὸν τρόπο, ἀλλ’ ἀπεναντίας νὰ δοξολογοῦμε καὶ νὰ ὑμνοῦμε τὸν Θεό, ἐκπληρώνοντας τὸν λόγο τοῦ ἀποστόλου: «Εἴτε ἐσθίετε εἴτε πίνετε εἴτε τι ποιεῖτε, πάντα εἰς δόξαν Θεοῦ ποιεῖτε» (Α´ Κορ.10:31).

Tό ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα του Σαββάτου 02-04-11.

Ἡ καθημερινή μελέτη τῆς Ἁγίας Γραφῆς εἶναι ἀπαραίτητη γιά τόν Χριστιανό. Ὅπως ὁ ἄρτος γιά τό σῶμα ἔτσι καί ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ γιά τήν ψυχή ἀποτελεῖ ζωτική ἀνάγκη. Ὁ Κύριος μᾶς εἶπε ὅτι ὁ ἄνθρωπος δέν ζεῖ μόνο μέ ψωμί. ἀλλά καί μέ κάθε λόγο πού ἐκπορεύεται ἀπό τό στόμα τοῦ Θεοῦ (Ματθ. 4, 4): «Οὐκ ἐπ' ἄρτῳ μόνο ζήσεται ἄνθρωπος ἀλλ' ἐπί παντί ρήματι ἐκπορευομένῳ διά στόματος Θεοῦ».
Εἴθε καθημερινά νά μελετοῦμε τό λόγο Του καί νά τρέφουμε τήν ψυχή μας μ' αὐτόν. Μαζί μέ τά Ἅγια Μυστήρια καί τόν Πνευματικό ἀγῶνα, ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ συντηρεῖ ἀναμμένη τήν λαμπάδα τῆς πίστεως μέσα μας καί μᾶς καθιστᾶ ζωντανά κυτταρα τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ, πού εἶναι ἡ Ἁγία Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας.
Σύν Θεῷ θά ἀναρτῶνται τά ἀναγνώσματα πού ἔχει ὁρίσει ἡ Ἁγία Μας Ἐκκλησία νά ἀναγινώσκονται καθημερινά ἀπό τούς Χριστιανούς γιά τό 2011.
Κάνετε κλίκ πάνω στήν εἰκόνα καί μεγενθύνετε γιά νά διαβάσετε τό κείμενο.

Απόστολος: Προς Εβραίους κεφ. στ΄ 9 - 11



Ευαγγέλιον: Κατά Μάρκον Κεφ. Ζ΄ 31 - 37



Εὐχαριστοῦμε τήν ἀδελφότητα Θεολόγων «Ὁ Σωτήρ» γιά τήν ὁλοπρόθυμη ἄδεια χρήσης καί ἀναδημοσίευσης τοῦ κειμένου μετά τῆς συντόμου ἑρμηνείας, πού ἔχει ἐκπονήσει ὁ μακαριστός Θεολόγος Π. Τρεμπέλας.

Ὑπάρχουν δύο θάνατοι;

«Καί ἔπλασεν ὁ Θεός τόν ἄνθρωπον, χοῦν ἀπό τῆς γῆς, καί ἐνεφύσησεν εἰς τό πρόσωπον αὐτοῦ πνοήν ζωῆς, καί ἐγένετο ὁ ἄνθρωπος εἰς ψυχήν ζῶσαν» (Γεν. Κεφ. 2 παρ.7) «Ὁ Θεός ἔπλασε τόν ἄνθρωπο μέ χῶμα ἀπό τήν γῆ (χοϊκό)­­­ καί ἐνεφύσησεν εἰς τό πρόσωπον αὐτοῦ πνεῦμα ζῶν, τήν ἄκτιστη θεποιό ἐνέργειά Του (ἡ ὁποία εἶναι κοινή ἐνέργεια τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καί ὀνομάζεται Ἅγιο Πνεῦμα)· ἔτσι δέ ἔγινεν ὁ ἄνθρωπος ζῶσα ὑλικοπνευματική ὕπαρξη ἐμπλουτισμένη μέ τήν ἄκτιστη θεοποιό Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Σημεία της αιώνιας σωτηρίας

 Θαύματα και σημεία - Άγιος Ιγνάτιος (Αλεξάνδροβιτς Μπριαντσιανίνωφ)
Τα θαύματα του ενανθρωπήσαντος Θεού ήσαν οι πιο μεγάλες υλικής φύσης ευεργεσίες, που μπορεί να φαντασθή ο άνθρωπος. Ποια ευεργεσία μπορεί να θεωρηθή πιο μεγάλη από την επαναφορά ενός νεκρού στη ζωή; Ποια ευεργεσία θα νομισθή πολυτιμότερη από την θεραπεία ανίατης ασθένειας, που κάνει τον άνθρωπο να μη ζη, ενώ ακόμη ζη; που κάνει τη ζωή να ομοιάζη πιο πολύ με θάνατο παρά με ζωή;
Και όμως• τα θαύματα του Χριστού, όσο κι αν ήταν γεμάτα ευεργεσίες, αγιωσύνη, και πνευματικό νόημα, δεν ήσαν παρά σημεία• σημεία της αιώνιας σωτηρίας, που δίνει ο λόγος του Θεού. Οι αναστηθέντες από τον Χριστό, αργότερα πέθαναν πάλι. Τους δόθηκε μόνο μια μικρή παράταση ζωής. Δεν τους δόθηκε ζωή για πάντα. Εκείνοι που θεραπεύθηκαν από τον Κύριο, αρρώστησαν πάλι• και πέθαναν. Η υγεία τους δόθηκε για ένα μικρό χρονικό διάστημα• όχι για πάντα.

Κύριε, εὐλόγησον τὴν βρῶσιν καὶ τὴν πόσιν τῶν δούλων Σου (B´ Μέρος)

Ἀπὸ τὸν Μικρὸ Εὐργετινό

Τοῦ ἀββᾶ Ἡσαΐα:

Ὅταν κάθεσαι στὸ τραπέζι μαζὶ μὲ ἄλλους ἀδελφούς, μὴν ἁπλώνεις τὸ χέρι σου στὸ φαγητὸ ποὺ ἔχει μπροστά του ὁ διπλανός σου.

Ὅταν πίνεις νερό, νὰ μὴν κάνεις θόρυβο μὲ τὸν λάρυγγά σου.

Νὰ μὴν τεντώνεις τὸ σῶμα σου ὅταν σὲ βλέπουν ἄνθρωποι.

Ἂν σὲ πιάσει χασμουρητό, μὴν ἀνοίξεις τὸ στόμα σου μπροστὰ σὲ ἄλλους, καὶ θὰ σοῦ φύγει.

Νὰ μὴν γελᾶς μὲ τὸ στόμα ὁλάνοιχτο, γιατὶ αὐτὸ εἶναι σημάδι ἀναίδειας.

Ἂν τρῶτε καὶ κάποιος ἀπὸ σᾶς δὲν θέλει τὸ φαγητό, ἂς μὴν πεῖ ὅτι δὲν μπορεῖ νὰ τὸ φάει. Ἂς πιέσει τὸν ἑαυτό του μέχρι θανάτου, καὶ ὁ Θεὸς θὰ τὸν ἀναπαύσει.

Ἂν ὁ ἀδελφός σου μαγειρέψει ἕνα φαγητὸ καὶ δὲν τὸ πετύχει, μὴν τοῦ πεῖς ὅτι δὲν μαγείρεψε καλά· γιατὶ αὐτὸ εἶναι θάνατος γιὰ τὴν ψυχή σου. Ἐξέτασε τὸν ἑαυτό σου, πόσο θὰ στενοχωριόχουν ἐσύ, ἂν τὸ ἄκουγες ἀπὸ ἄλλον, καὶ θὰ βρεῖς (ψυχικὴ) ἀνάπαυση.

1 Απριλίου Συναξαριστής. Δ’ Χαιρετισμοί, Μαρίας τῆς Αἰγυπτίας, Ἀχὰζ Δικαίου, τῶν Ἁγίων Μαρτύρων Ἀλεξάνδρου, Διονυσίου, Ἰνγενιανῆς, Παντέρου ἢ Πανταίνου, Παρθενίου καὶ Σατουρνίνου, Βασιλείδου καὶ Γεροντίου Μαρτύρων, Πολυνίκου Μάρτυρα, Ἑρμοῦ καὶ Θεοδώρας Μαρτύρων, Μακαρίου Ὁσίου, Ἀβρααμίου Νεομάρτυρα, Εὐθυμίου τοῦ Θαυματουργοῦ, Γεροντίου Κανονάρχου, Ἰωάννου τοῦ Φιλοσόφου, Εὐλογίου Ὁσίου, Βαρσανουφίου Ὁσίου, Μακαρίου τοῦ Νέου.

Ἀκάθιστος Ὕμνος – Δ’ Στάσις

 Τεῖχος εἶ τῶν παρθένων,

Θεοτόκε Παρθένε,
καὶ πάντων τῶν εἰς σὲ προστρεχόντων.
Ὁ γὰρ τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς,
κατεσκεύασέ σε ποιητής, Ἄχραντε,
οἰκήσας ἐν τῇ μήτρα σου,
καὶ πάντας σοι προσφωνεῖν διδάξας·
Χαῖρε, ἡ στήλη τῆς παρθενίας,
χαῖρε, ἡ πύλη τῆς σωτήριας.
Χαῖρε, ἀρχηγὲ νοητῆς ἀναπλάσεως,
χαῖρε, χορηγὲ θεϊκῆς ἀγαθότητος.
Χαῖρε, σὺ γὰρ ἀνεγέννησας τοὺς συλληφθέντας αἰσχρῶς,
χαῖρε, σὺ γὰρ ἐνουθέτησας τοὺς συληθέντας τὸν νοῦν.
Χαῖρε, ἡ τὸν φθορέα τῶν φρενῶν καταργοῦσα,
χαῖρε, ἡ τὸν σπορέα τῆς ἁγνείας τεκοῦσα.
Χαῖρε, παστάς ἀσπόρου νυμφεύσεως,
χαῖρε, πιστοὺς Κυρίῳ ἁρμόζουσα.
Χαῖρε, καλὴ κουροτρόφε παρθένων,
χαῖρε, ψυχῶν νυμφοστόλε ἁγίων.
Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε.

Κύριε, εὐλόγησον τὴν βρῶσιν καὶ τὴν πόσιν τῶν δούλων Σου (Μέρος Α´)

Ἀπὸ τὸν Μικρὸ Εὐργετινό

Τοῦ ἁγίου Ἐφραίμ:

Εἶναι προτιμότερο νὰ τρώει κανεὶς καὶ νὰ εὐχαριστεῖ τὸν Κύριο, παρὰ νὰ μὴν τρώει καὶ νὰ κατακρίνει αὐτοὺς ποὺ τρῶνε καὶ εὐχαριστοῦν τὸν Κύριο.

Ἀδελφέ, κάθησες στὸ τραπέζι; Φάε ψωμὶ καὶ μὴν κατακρίνεις τὸν πλησίον, γιὰ νὰ μὴν καταντήσεις νὰ φᾶς τὶς σάρκες τοῦ ἀδελφοῦ σου μὲ τὴν κατάκριση. Γιατὶ εἶναι γραμμένο: Ὁἱ ἐσθίοντες τὸν λαόν μου ἐν βρώσει ἄρτου τὸν Κύριον οὐκ ἐπεκαλέσαντο» (Ψαλμ.13:4).

Ἂν ἔχεις ὑγιὴ πίστη, τρῶγε ὅ,τι σοῦ παραθέτουν στὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου. Ἂν πάλι παρατεθεῖ κάποιο φαγητὸ ποὺ ἐσὺ δὲν τὸ θέλεις, μὴν τὸ καταφρονήσεις, ὅταν οἱ περισσότεροι θέλουν νὰ φᾶνε εὐχαριστώντας τὸν Κύριο.

Κάθησες στὸ τραπέζι; Πρόσεχε τὸν ἑαυτό σου καὶ μὴν κοιτᾶς δεξιὰ κι ἀριστερὰ σὰν ἀνάγωγος.

Ἔλλειψη καλῆς ἀγωγῆς ἔχει ἀκεῖνος ποὺ (παίρνει καὶ) τρώει τὰ ὁλόκληρα (ψωμιά, φροῦτα κ.ἄ.), ὅταν στὸ τραπέζι ἔχουν παρατεθεῖ καὶ κομμάτια (ἀπὸ τὰ ἴδια εἴδη). Μὴν τὰ περιφρονεῖς τὰ κομμάτια· γιατὶ ὁ Κύριος εἶπε στοὺς μαθητές Του νὰ μαζέψουν «τὰ περισσεύσαντα κλάσματα, ἵνα μὴ τι ἀπόληται» (Ἰω.6:12).

Τρῶγε ἥσυχα καὶ πίνε ἀθόρυβα.

Ἀδελφέ, ἔφαγες καλά; Δόξασε λοιπὸν τὸν Θεό, ποὺ σὲ χόρτασε.

1)Η αποστασία προστάδιο της ελεύσεως του Αντιχρίστου, 2)Να πλανήση, ει δυνατόν, και εκλεκτούς

Θαύματα και σημεία - Άγιος Ιγνάτιος (Αλεξάνδροβιτς Μπριαντσιανίνωφ) / Κεφάλαιο Α'
1)Η αποστασία προστάδιο της ελεύσεως του Αντιχρίστου
Η αποστασία προστάδιο της ελεύσεως του ΑντιχρίστουΟ αντίχριστος θα έλθη στον καιρό του• την εποχή που του καθωρίσθη. Θα προηγηθή μια γενική αποστασία. Το μέγιστο μέρος των ανθρώπων θα εγκαταλείψουν την χριστιανική πίστη. Η αποστασία θα είναι το προστάδιο. Θα προετοιμάση τον κόσμο να δεχθή τον αντίχριστο. Και μάλιστα να τον δεχθούν με το δικό του πνεύμα, που τότε θα μπη στην δομή της σκέψης των ανθρώπων. Η αναζήτηση του αντίχριστου θα τους γίνη αναγκαιότητα, γιατί τα συναισθήματα θα συμπίπτουν. Θα διψούν γι’ αυτόν, όπως διψούν σε στιγμές βαθειάς θλίψης για ποτά, που διαφορετικά τα θεωρούν αυτοκτονία. Θα τον επικαλούνται. Η ικεσία σ’ αυτόν, να έλθη, θα αντηχή σε κοινές συνάξεις.

Τί βοηθάει στήν πνευματική πρόοδο; (Γέροντος Παϊσιου)

Τι βοηθάει στην πνευματική πρόοδο

 Οι άνθρωποι που τους χτύπησαν μερικοί βαρδάρηδες – δοκιμασίες - , είτε γιατί το επέτρεψε ο Θεός, για να τους φρενάρη, είτε από φθόνο του πονηρού, χρειάζονται μετά πολλές λιακάδες και δροσιά πνευματική ,για να ανθήσουν και να καρποφορήσουν. Όπως και τα δέντρα, όταν ξεθαρρεύουν από τις χειμωνιάτικες λιακάδες, αλλά τα φρενάρη ο βαρδάρης, χρειάζονται μετά συνέχεια λιακάδες ανοιξιάτικες και βροχούλα, για να κυκλοφορήσουν οι χυμοί και να βγάλουν άνθη και καρπούς.

-   Γέροντα, για να πάρη κανείς την πνευματική στροφή, τι χρειάζεται;

-  Φιλότιμος αγώνας με ελπίδα και εμπιστοσύνη στον Θεό. Η εμπιστοσύνη στον Θεό και η απλότητα με τον φιλότιμο αγώνα φέρνουν την εσωτερική γαλήνη και σιγουριά , και τότε γεμίζει  η ψυχή από ελπίδα και χαρά. Χρειάζεται υπομονή , φιλότιμο και πνευματική παλληκαριά , για να στεφανωθή ο αθλητής.

Αἶσχος! Ἕνας νέος δολοφονικός νόμος (γιά τίς μεταμοσχεύσεις). Ἀντισταθεῖτε!

Τό νομοσχέδιο γιά τίς μεταμοσχεύσεις εἶναι ἀπαράδεκτο. Σύμφωνα μέ τήν ὀρθόδοξη θεώρηση ὁ χαρακτηριζόμενος ὡς «ἐγκεφαλικά νεκρός», ἐφ' ὅσον ἡ καρδιά του χτυπᾶ εἶναι ἀκόμη ζωντανός.(Διαβᾶστε σχετικά:1)Δωρεά οργάνων; Ἡ Παγίδα τῆς Δωρεᾶς ὀργάνων καί ἡ ἀλήθεια τῆς Ἐκκλησίας καί 2)Γέρων Παΐσιος: Περί μεταμοσχεύσεων ανθρωπίνων οργάνων).Δέν ἔχουμε δικαίωμα νά προκαλοῦμε βίαιο θάνατο κάποιου πού ψυχορραγεῖ ἀφαιρώντας του τά ζωτικά του ὄργανα.

Οἱ γιατροί τό γνωρίζουν πολύ καλά ὅτι ὁ δότης εἶναι ζωντανός ἀφοῦ ἔχει αἴσθηση. Γιαυτό καί στήν ἰατρική ὁμάδα λήψης τῶν ὀργάνων του ὑπάρχει ἀναισθησιολόγος. Ἄν ὁ ἄνθρωπος εἶναι νεκρός τί χρειαζεται ὁ ἀναισθησιολόγος καί ἡ ἀναισθησία γιά νά τοῦ ἀφαιρέσουν τά ὄργανα;;; Ἄρα ὅταν ὁμιλοῦν γιά νεκρούς δότες μᾶς κοροϊδεύουν...Ἡ ὀρολογία «ἐγκεφαλικά νεκρός» καί «ἐγκεφαλικός θάνατος» εἶναι ἰατρική «ἐφεύρεση» κάποιων (ἀπό τά τέλη τῆς δεκαετίας τοῦ 1960) πού θέλουν νομότυπα νά ἀφαιροῦν τά ὄργανα ἀπό τούς ζωντανούς (ἀφοῦ τά ὄργανα τῶν νεκρῶν δέν εἶναι κατάλληλα γιά μεταμόσχευση).

Τό κράτος-δολοφόνος. Μᾶς κοροϊδεύουν. «Ὁ θανών» (τοῦ νομοσχεδίου) εἶναι στήν πραγματικότητα ζωντανός ἔτσι ὥστε νά εἶναι τά ὄργανά του μεταμοσχεύσιμα (κατάλληλα γιά μεταμόσχευση).