Η ΑΝΘΡΩΠΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ
4.Ψυχή
(=οὐσία + ἐνέργεια). Οἱ δυνάμεις της
εἶναι ὁ νοῦς, ἡ διάνοια, ἡ δόξα, ἡ
φαντασία καί ἡ αἴσθηση
Στόν
Θεό, σύμφωνα μέ τήν διδασκαλία τῆς
Ἐκκλησίας ὑπάρχει οὐσία καί ἐνέργεια,
οἱ ὁποῖες συνάπτονται διηρημένως καί
διαιροῦνται συνημμένως. Αὐτό εἶναι
τό μυστήριο τῆς ἀδιαιρέτου διαιρέσεως
οὐσίας καί ἐνεργείας. Ἡ οὐσία τοῦ
Θεοῦ εἶναι ἀμέθεκτη ἀπό τόν ἄνθρωπο,
ἐνῶ οἱ ἐνέργειες τοῦ Θεοῦ εἶναι
μεθεκτές. Ἐπειδή ὁ ἄνθρωπος εἶναι
κατ’ εἰκόνα Θεοῦ, γι’ αὐτό καί ἡ
ψυχή (ἔχει) διαιρεῖται ἀδιαιρέτως σέ
οὐσία καί ἐνέργεια.
Αὐτή ἡ ἐνέργεια τῆς ψυχῆς πρέπει νά
κινεῖται ἀγαπητικά πρός τόν Θεό. Αὐτήν
τήν δύναμη τῆς ψυχῆς, , πρέπει νά τήν
κατευθύνουμε πρός τό καλό, πρός τόν
Χριστό. Ἔλεγε ὁ σεβαστός Γέρων:
«Ὁ
Θεός ἔχει βάλει μία δύναμη μέσα στήν
ψυχή τοῦ ἀνθρώπου. Ἀπ' αὐτόν ἐξαρτᾶται
πῶς τή διοχετεύει, γιά τό καλό ἤ γιά τό
κακό.
Ἄν τό καλό τό παρομοιάσομε μέ ἀνθόκηπο
γεμάτο λουλούδια, δέντρα καί φυτά, ἐνῶ
τό κακό μέ ἀγκάθια καί τή δύναμη μέ
νερό, τότε μπορεῖ νά συμβεῖ τό ἑξῆς:
ὅταν τό νερό τό διοχετεύσομε πρός τόν
ἀνθόκηπο, τότε ὅλα τά φυτά ἀναπτύσσονται,
πρασινίζουν, ἀνθίζουν, ζωογονοῦνται·
τήν ἴδια στιγμή τ' ἀγκάθια, ἐπειδή δέν
ποτίζονται, μαραίνονται, χάνονται. Καί
τό ἀντίθετο».