Ποιά ἡ ἀλήθεια γιά τή Ροτόντα; (Μέ ἀφορμή τή διαμάχη γιά τόν Ἱ. Ναό "Ροτόντα" Θεσσαλονίκης)

Ποιά ἡ ἀλήθεια γιά τή Ροτόντα;

 

Εύθαλία Γούναρη, Θεολόγος-Πολιτικός Μηχανικός, Τέως προϊσταμένη τῆς Διευθύνσεως Ἀποκαταστάσεως Δημοσίων Κτιρίων καί Μνημείων τῆς ΥΑΣΒΕ

  (Μέ ἀφορμή τή διαμάχη γιά τόν Ἱ. Ναό "Ροτόντα" Θεσσαλονίκης)  

 

Τό ὄνομα Ροτόντα τό ἔδωσαν ξένοι περιηγηταί (18ος αἰώνας) λόγω τοῦ κυκλικοῦ της σχήματος.

Κτίστηκε γύρω στο 300 μ.Χ. , ἀπό τόν Γαλέριο γιά μαυσωλεῖο του. (Ὁ Γαλέριος πέθανε καί ἐτάφη μακριά ἀπό την Θεσσαλονίκη ). Κατά μία ἄλλη ἐκδοχή ὑπῆρξε ναός ἀφιερωμένος στό Δία.

Μέ τήν κατάργηση τῆς εἰδωλολατρίας και τήν ἐπικράτηση τοῦ Χριστιανισμοῦ στά χρόνια τοῦ Μεγάλου Θεοδοσίου ( 379-395 μ.Χ.) το ρωμαϊκό αὐτό οἰκοδόμημα μετατράπηκε σε Χριστιανικό Ναό. Εἶναι ὁ ἀρχαιότερος Ναός τῆς Θεσσαλονίκης. Τότε προστέθηκε ἀνατολικά ἡ ἀψιδα τοῦ Ἱεροῦ , κτίστηκε δακτύλιος σέ ἀπόσταση ὀκτώ μέτρων και διπλασιάστηκε σχεδόν ὁ ἀρχικός χῶρος τοῦ Ναοῦ ,γιά νά ἐξυπηρετήσει τό μεγάλο πλῆθος τῶν χριστιανῶν. Διακοσμήθηκε μέ πολύχρωμη ὀρθομαρμάρωση καί λαμπρά ψηφιδωτά στόν τροῦλο, στίς καμάρες καί στά τοξωτά ἀνοίγματα.

Πῶς ἐνεργεῖ ἡ χάρη. Ἡ ἐλεύθερη ἀποδοχή της ἀπό τόν ἄνθρωπο.

ΘΥΜΑΣΑΙ, πιστεύω, ότι ο χριστιανός δεν είναι ένας κοινός άνθρωπος, αφού διαμορφώνεται τόσο από τη φύση όσο και από τη χάρη. Πρέπει να διευκρινίσω ,όμως, ότι από τους χριστιανούς δεν σώζονται όλοι. Σώζονται, μπαίνουν δηλαδή στην αιώνια βασιλεία του Θεού, μόνο εκείνοι στους οποίους ενοικεί η χάρη, διαποτίζοντάς τους ολοκληρωτικά, μεταμορφώνοντας θα έλεγα, σύνολη τη φύση τους.
Πρόσεξε τι λέει ο Κύριος! Λέει πως «η βασιλεία των ουρανών μοιάζει με προζύμι, που το πήρε μια γυναίκα και το ανακάτεψε μ’ ένα σακί αλεύρι, ώσπου ζυμώθηκε όλο» ( Ματθ. 13:33 ) . Το ζυμάρι δεν φουσκώνει αμέσως μόλις ανακατωθεί με το προζύμι. Φουσκώνει στην ώρα του , αφού πρώτα το προζύμι διεισδύσει και απλωθεί σιγά-σιγά μέσα του. Το ψωμί που γίνεται έτσι, είναι ανάλαφρο, ευωδιστό, νόστιμο.

Ὁ Μέγας Ἀθανάσιος (ἀγῶνες καὶ περιπέτειες γιὰ τὴν ἀκρίβεια τῆς Ὀρθοδοξίας) (+Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)

Ὁ Μέγας Ἀθανάσιος

(ἀγῶνες καὶ περιπέτειες γιὰ τὴν ἀκρίβεια τῆς Ὀρθοδοξίας)

(Ομιλία του †Επισκόπου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)

Νά τοῦ πλέξουμε ἐγκώμια; Εἴμαστε πολὺ μικροί. Ἐκεῖνος εἶνε γίγαντας καὶ τὸ ὕψος του προκαλεῖ δέος. Ὅποιος διαβάζει τὸ βίο του αἰσθάνεται ἴλιγγο μπροστὰ στὴ φυσιογνωμία του. Ἐν τούτοις θὰ ψελλίσουμε κ᾿ ἐμεῖς λίγες λέξεις πρὸς τιμήν του.

Οἱ ἱδρυτές τῶν θρησκειῶν. Ζωροαστρισμός

2.Οἱ ἱδρυτές τῶν θρησκειῶν 

Θά ἀναφέρουμε κάποια στοιχεῖα ἀπό τίς ὑπόλοιπες θρησκεῖες, γιά νά τά συγκρίνουμε στή συνέχεια μέ τό χριστιανισμό.

Τά σχολικά βιβλία θρησκευτικῶν δέν βοηθοῦν στή σύγκριση αὐτή. Δέν τολμοῦν νά κάνουν σύγκριση μεταξύ τῶν θρησκειῶν. Παρουσιάζουν τό χριστιανισμό σάν μία θρησκεία ὅπως ὅλες τίς ἄλλες.

Αὐτά πού θά ἀναφέρουμε τώρα γιά τίς θρησκείες αὐτές καί τούς ἱδρυτές τους, δέν εἶναι τά ὅσα ὑποστηρίζουμε ἐμεῖς γι’ αὐτούς, ἀλλά αὐτά πού δέχονται οἱ ἴδιοι γιά τούς ἑαυτούς τους. Δέν θά κάνουμε μιά νοσηρή κριτική τῶν θρησκειῶν, ἀλλά θά παρουσιάσουμε κάποια στοιχεῖα πού οἱ ἴδιοι δέχονται. Δέν κάνουμε μιά ρατσιστική ἤ φονταμενταλιστική θρησκευτική πολεμική ἐναντίον τῶν θρησκειῶν αὐτῶν. Ἀλλά χρησιμοποιοῦμε στοιχεῖα ἀπό τά δικά τους ἱερά βιβλία.

Ἄς δοῦμε ὅμως ξεχωριστά κάποια στοιχεῖα ἀπό τήν προσωπική ζωή τῶν ἱδρυτῶν τῶν μεγαλυτέρων θρησκειῶν.

«Συμβουλές Γέροντος σέ χριστιανούς πού ζοῦν στόν κόσμο»

Ἄν τώρα δέν νιώθετε καμιά παρηγοριά ἀπό τήν προσευχή σας, νά εἶστε σίγουροι πώς ὁ Κύριος σᾶς ἑτοιμάζει θεῖες παρηγοριές στό μέλλον. Συνεχίστε νά προσεύχεστε ἀκούραστα, καί σύντομα θ᾿ ἀπολαύσετε τή δική Του γλυκύτητα. «Ὑπομένων ὑπέμεινα τόν Κύριον, καί προσέσχε μοι καί εἰσήκουσε τῆς δεήσεώς μου καί ἀνήγαγέ με ἐκ λάκκου ταλαιπωρίας καί ἀπό πηλοῦ ἰλύος καί ἔστησεν ἐπί πέτραν τούς πόδας μου καί κατεύθυνε τά διαβήματά μου καί ἐνέβαλεν εἰς τό στόμα μου ᾇσμα καινόν, ὕμνον τῷ Θεῷ ὑμῶν» (Ψαλμ. 39: 2-4).

Πρόσεχε τό μυαλό νά μή σοῦ φεύγη ἐδῶ καί ἐκεῖ..

 Πρόσεχε το μυαλό να μη σου φεύγη εδώ και εκεί, αλλά κόλλησέ το σφικτά εις το όνομα του Χριστού..

( Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης )

http://omothimadon.gr/?p=33071

Το αγιογραφικό ανάγνωσμα της Δευτέρας 18-01-2016

Ἡ καθημερινή μελέτη τῆς Ἁγίας Γραφῆς εἶναι ἀπαραίτητη γιά τόν Χριστιανό. Ὅπως ὁ ἄρτος γιά τό σῶμα ἔτσι καί ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ γιά τήν ψυχή ἀποτελεῖ ζωτική ἀνάγκη. Ὁ Κύριος μᾶς εἶπε ὅτι ὁ ἄνθρωπος δέν ζεῖ μόνο μέ ψωμί. ἀλλά καί μέ κάθε λόγο πού ἐκπορεύεται ἀπό τό στόμα τοῦ Θεοῦ (Ματθ. 4, 4): «Οὐκ ἐπ' ἄρτῳ μόνο ζήσεται ἄνθρωπος ἀλλ' ἐπί παντί ρήματι ἐκπορευομένῳ διά στόματος Θεοῦ». Εἴθε καθημερινά νά μελετοῦμε τό λόγο Του καί νά τρέφουμε τήν ψυχή μας μ' αὐτόν. Μαζί μέ τά Ἅγια Μυστήρια καί τόν Πνευματικό ἀγῶνα, ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ συντηρεῖ ἀναμμένη τήν λαμπάδα τῆς πίστεως μέσα μας καί μᾶς καθιστᾶ ζωντανά κυτταρα τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ, πού εἶναι ἡ Ἁγία Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας. Σύν Θεῷ θά ἀναρτῶνται τά ἀναγνώσματα πού ἔχει ὁρίσει ἡ Ἁγία Μας Ἐκκλησία νά ἀναγινώσκονται καθημερινά ἀπό τούς Χριστιανούς γιά τό 2016. Κάνετε κλίκ πάνω στήν εἰκόνα καί μεγενθύνετε γιά νά διαβάσετε τό κείμενο.

Απόστολος: Προς Εβραίους κεφ. ιγ΄ 7 - 16

ιγ΄ 7 - 16



Ευαγγέλιον: Κατά Ματθαίον κεφ. Ε΄ 14 - 19

Ε΄ 14 - 19



Ευχαριστοῦμε τήν ἀδελφότητα Θεολόγων «Ὁ Σωτήρ» γιά τήν ὁλοπρόθυμη ἄδεια χρήσης καί ἀναδημοσίευσης τοῦ κειμένου μετά τῆς συντόμου ἑρμηνείας, πού ἔχει εκπονήσει ὁ μακαριστός θεολόγος Π. Τρεμπέλας.

The virtues are in the middle

The cardinal virtues are four: courage, prudence, discreetness, and fairness. There are eight other moral states that either go beyond or fall short of these virtues. Spiritual people consider them as vices, but non-spiritual people consider them many times as virtues. For courage going beyond is audacity while falling short is timidity.

«Τά σημάδια τῆς ἀγάπης πρός τόν Θεό»

Ἁγιου Τύχωνος τοῦ Ζαντόνσκ

Ἀλλά ἄς δοῦμε ποιά εἶναι τά σημάδια τῆς ἀγάπης μας πρός τόν Θεό, γιά νά μήν ἔχουμε ψεύτικη ἰδέα γιά τήν ἀγάπη αὐτή. Γιατί σέ τίποτε ἄλλο δέν ἀπατᾶται ὁ ἄνθρωπος, ὅσο στό θέμα τῆς ἀγάπης. Τά σημάδια τῆς ἀληθινῆς ἀγάπης εἶναι τά ἑξῆς:

Α΄
Ἡ τήρηση τῶν ἐντολῶν Του

Ὁ Ἴδιος ὁ Κύριος καθορίζει καί λέει: «Ὁ ἔχων τάς ἐντολάς Μου καί τηρῶν αὐτάς, ἐκεῖνος ἐστιν ὁ ἀγαπῶν Με» (Ἰω. 14 : 21). Ὅποιος ἀγαπάει εἰλικρινά τόν Θεό, προσπαθεῖ νά φυλάγεται ἀπ᾿ ὅσα δέν ἀρέσουν σ᾿ Ἐκεῖνον καί ἀγωνίζεται νά ἐφαρμόζει ὅσα Ἐκεῖνος ἀγαπάει. Γι᾿ αὐτό ἐκτελεῖ τίς ἅγιες ἐντολές τοῦ Κυρίου. Ἑπόμενο εἶναι λοιπόν νά μήν ἔχουν ἀγάπη πρός τόν Θεό ὅσοι χριστιανοί δέν δείχνουν ἐνδιαφέρον γιά τίς ἐντολές Του. Σ᾿ αὐτούς συγκαταλέγονται καί οἱ κακοποιοί, ὅσοι βλάπτουν τούς ἄλλους μέ ποικίλους τρόπους, οἱ ἄσωτοι, οἱ μοιχοί, οἱ αἰσχροί, οἱ κλέφτες, οἱ ἅρπαγες, οἱ ληστές, οἱ ἄδικοι…

Πέρασε ἡ ἐποχή τοῦ θελήματος τοῦ Θεοῦ;

Υπάρχει όμως και άλλη δικαιολογία. Ότι η εποχή μας δεν τα σηκώνει. «Τι θέλετε, σας λένε, δεν λέω ότι δεν είναι καλά αυτά που ο Θεός θέλει από τον άνθρωπο, αλλά πέρασε πλέον η εποχή τους! Σήμερα ο κόσμος είναι διαφορετικός. Έγινε πονηρός. Είναι κατεργάρης! Αν θέλεις να πας με το Ευαγγέλιο, προκοπή δεν βλέπεις». «Άκουσε εμένα. Είσαι έξυπνος; Είσαι καπάτσος; Μπορείς να γελάς τους άλλους; Μόνο τότε θα προκόψεις»!

Δικαιολογημένη και εύλογη η θέση των ανθρώπων αυτών που κατ’ αυτόν τον τρόπο σκέπτονται. Δεν είναι όμως και πρωτάκουστη. Είχε έλθει και σε αγίους και θεόπνευστους ανθρώπους. Ο μεγάλος προφήτης Ιερεμίας, έκπληκτος και αυτός μπροστά στο παράδοξο αυτό φαινόμενο έλεγε στον Θεό:

«Ομολογώ και διακηρύττω ότι δίκαιος είσαι, Κύριε. Για τον λόγο αυτόν τολμώ να συζητήσω μαζί σου και να θέσω σε Σένα μερικά ερωτήματα, τα οποία σχετίζονται με τη δικαιοσύνη και στα οποία αδυνατώ να απαντήσω:

Ἡ Παναγία θύμιαζε στή Μεγίστη Λαύρα

Παναγία η Βηματάρισσα – Ιερά Μεγίστη Μονή Βατοπαιδίου.

Ο γέρο-Θεόφιλος, αδελφός της Μονής αυτής, σε μια πνευματική συζήτηση που είχαμε, πριν από 40 περίπου χρόνια, μου είπε τα εξής :

«Αδελφέ πάτερ Ανδρέα, επειδή και συ είσαι εξαρτηματικός αδελφός της Ιεράς Μονής Μεγίστης Λαύρας, κι εδώ έβαλες μετάνοια για να γίνεις μοναχός και επομένως σαν παράδελφος μου, που είσαι, σου λέγω, πως πρέπει πάντοτε να είμαστε προσεκτικοί και νηφάλιοι. Η προσευχή με την υπακοή πρέπει αδελφές να είναι ενωμένες, όπως είναι οι φτερούγες στα πουλιά, για να μπορεί ο άνθρωπος να έχει πνευματική προκοπή και να πετάει με το νου του, από τα γήινα στα ουράνια.

Γι΄ αυτό να προσέχεις μου είπε, όταν πηγαίνεις στην εκκλησία για να προσευχηθείς ή να ψάλλεις : α) να μην παίρνεις ποτέ ψηλά τα ίσια και να μην ψάλλεις με άτακτες φωνές, β) και όταν μπαίνεις στην εκκλησία για να προσευχηθείς, θα πρέπει κάθε έννοια, κάθε φροντίδα και μέριμνα, που σε αποσπά και χωρίζει από τη προσευχή, να την αφήνεις έξω από την πόρτα της εκκλησίας, αν θέλεις να δέχεται ο Θεός την προσευχή και την ψαλμωδία σου, και να έχεις μισθό αιώνιο και όχι κατάκριση.

«Σύμφωνο συμβίωσης ὁμόφυλων ζευγαριῶν». Μετὰ τὴ θλιβερὴ ἀπόφαση τῆς Βουλῆς

Μετὰ τὴ θλιβερὴ ἀπόφαση τῆς Βουλῆς

 

Κάθε χρόνο ἡ μεγάλη ἑορτὴ τῶν Χριστουγέννων πλημμύριζε μὲ ἀπέραντη χα­ρὰ τὶς καρδιὲς τῶν πιστῶν, ὅλων μας. Ὅμως τὰ περασμένα Χριστούγεννα ἡ χαρὰ σκιάσθηκε ἀπὸ βαθύτατη λύ­πη καὶ ἀφόρητο πόνο γιὰ τὸ ἄθλιο κατρακύλισμα, στὸ ὁποῖο ἔσπρωξε τὴν Πατρίδα μας ἡ ἄξια θρήνων ἀπόφαση τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων ἐγκρίνοντας μὲ 194 ψήφους τὸ ἀσεβέστατο νομοσχέδιο γιὰ τὸ «Σύμφωνο συμβίωσης τῶν ὁμόφυλων ζευγαριῶν».

    Ἡ Ἀδελφότητά μας, ἀπὸ τὴν ὥρα ποὺ ἀνακοινώθηκε ἡ κατάθεση τοῦ ὑβριστι­κοῦ νομοσχεδίου, κινήθηκε πρὸς κάθε δυνατὴ κατεύθυνση, προκειμένου νὰ ἀ­­ποτραπεῖ τὸ σχεδιαζόμενο ἔγκλημα σὲ βάρος αὐτοῦ τοῦ βαμμένου μὲ αἵ­ματα ἡρώων καί μαρτύρων τόπου.

    Στὰ πλαίσια αὐτῶν τῶν κινήσεων ἀπ­ευθύνθηκε μὲ ἐπιστολή της ἀρχικὰ στὸν Ἐξοχότατο Πρόεδρο τῆς Δημοκρατίας, μολονότι γνώριζε τὶς πολὺ περιορισμένες βάσει τοῦ Συντάγματος δυνατότητές του.

«Ταπείνωσις»

Ἁγίου Δημητρίου τοῦ Ροστώφ

Ἱκέτευε ἀκατάπαυστα τόν Κύριο νά σ᾿ ἀξιώση ν᾿ ἀνταποκριθῆς στό θεῖο κάλεσμά Του: «Δεῦτε πρός με πάντες οἱ κοπιῶντες καί πεφορτισμένοι, κἀγώ ἀναπαύσω ὑμᾶς. Ἄρατε τόν ζυγόν μου ἐφ᾿ ὑμᾶς καί μάθετε ἀπ᾿ ἐμοῦ, ὅτι π ρ ᾶ ός ε ἰ μ ι κ α ί τ α π ε ι ν ό ς τ ή κ α ρ δ ί α, καί εὑρήσετε ἀνάπαυσιν ταῖς ψυχαῖς ὑμῶν» (Ματθ. Ια΄ : 28-29). Πουθενά δέν θά βρῆς τόση ἀνάπαυσι, ὅση μέσα στήν ταπείνωσι. Πουθενά δέν θά βρῆς τόση ταραχή, ὅση μέσα στήν ὑπερηφάνεια. Ταπεινώσου μπροστά σέ ὅλους καί θά ὑψωθῆς ἀπό τόν Κύριο. Ἀλλά καί ὅταν ὑψωθῆς ἀπό Ἐκεῖνον μεῖνε πάλι ταπεινός, γιά νά μή χάσης τή χάρι Του. «Ταπεινώθητε ἐνώπιον τοῦ Κυρίου καί ὑψώσει ὑμᾶς» (Ἰακ. δ΄: 10).

«Συμβουλές Γέροντος σέ χριστιανούς πού ζοῦν στόν κόσμο»

Ἄν ζητᾶτε ἀπό κάποιον κάτι, νά τό ζητᾶτε μέ τήν ὑπομονή τῆς Χαναναίας (Ματθ. ιε΄: 21-28).

Φυλάξτε τό στόμα σας ἀπό λόγια περιττά καί ἀνώφελα· ἀσκηθεῖτε στήν προσευχή τοῦ Ἰησοῦ· ἐγκρατευθεῖτε· καί ὁ Κύριος θά σᾶς περιβάλλει μέ τό ἀνεκτίμητο δῶρο τῆς ἀγάπης Του.

«Ἀπόδοτε τά Καίσαρος Καίσαρι καί τά τοῦ Θεοῦ τῷ Θεῷ» (Μαρκ. Ιβ΄: 17). Καθώς, λοιπόν, τό σῶμα θά κινεῖται γιά τίς ἀναγκαῖες ἐργασίες, ἡ καρδιά θά πρέπει νά παραμένει ὁλόκληρη δοσμένη στό Θεό.