Ὁ Χριστός ζητάει ταπείνωση καί ὁ Πάπας ζητάει «πρωτεῖο»! (Μητροπολίτου Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως Ἱερεμία)

          ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ

ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΕΩΣ

   ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ-ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΙΣ

Δημητσάνα - Μεγαλόπολη, Κυριακή 17 Ἀπριλίου 2016

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟ ΕΓΚΥΚΛΙΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΖΗΤΑΕΙ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ

ΚΑΙ Ο ΠΑΠΑΣ ΖΗΤΑΕΙ «ΠΡΩΤΕΙΟ»!

1. Ἡ σημερινή Κυριακή, ἀδελφοί μου χριστιανοί, εἶναι ἡ τελευταία Κυριακή τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, γιατί ἡ ἄλλη Κυριακή, ἡ Κυριακή τῶν Βαΐων, μᾶς εἰσάγει στήν Ἁγία καί μεγάλη Ἑβδομάδα, στό Πάθος τοῦ Χριστοῦ. Ἀλλά γιά τό Πάθος τοῦ Χριστοῦ προ-εἰσαγωγικά μᾶς μιλοῦσε καί τό σημερινό Εὐαγγέλιο. Ἔλεγε γιά τόν Χριστό, πού πηγαίνει στά Ἱεροσόλυμα, ὅπου θά παραδοθεῖ στά χέρια τῶν ἀρχιερέων καί γραμματέων καί θά τόν καταδικάσουν σέ θάνατο καί θά τόν παραδώσουν στούς ἐθνικούς. Θά τόν ἐμπαίξουν καί θά τόν μαστιγώσουν καί θά τόν φτύσουν καί θά τόν σταυρώσουν, ἀλλά τήν τρίτη ἡμέρα θά ἀναστηθεῖ.

«Ὅταν περιπέσομε σέ θλίψη, σέ ἀπόγνωση καί ἀπελπισία, τότε πρέπει νά κάνομε ὅ,τι ἔκανε καί ὁ Δαβίδ»

Ἅγιος Ἡσύχιος

«Συμβουλές γιά τό ἦθος τῶν ἀνθρώπων

καί τήν ἐνάρετη ζωή...»

135. Ὅταν περιπέσομε σέ θλίψη, σέ ἀπόγνωση καί ἀπελπισία, τότε πρέπει νά κάνομε ὅ,τι ἔκανε καί ὁ Δαβίδ, δηλαδή νά ξεχύνομε τήν δέησή μας μπροστά στό Θεό καί νά ἀναγγέλλομε τή θλίψη μας στόν Κύριο¹. Πρέπει νά ἐξομολογούμαστε στό Θεό, ἐπειδή μπορεῖ μέ σοφία νά ρυθμίσει τίς ὑποθέσεις μας καί νά ἐλαφρώσει τή θλίψη μας, ἄν μᾶς συμφέρει, καί νά μᾶς γλυτώσει ἀπό τήν ὀλέθρια καί καταστρεπτική λύπη.

Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης: Στή Λέσβο ὁ Πάπας καί οἱ ἄλλοι ἄθεοι. Ὅλοι κερδίζουν, χαμένη ἡ Ὀρθοδοξία

ΣΤΗ ΛΕΣΒΟ Ο ΠΑΠΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΑΘΕΟΙ.

ΟΛΟΙ ΚΕΡΔΙΖΟΥΝ, ΧΑΜΕΝΗ Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης, Ὁμότιμος Καθηγητὴς Α.Π.Θ.

1. Πνευματικὸς ξεσηκωμὸς ἐναντίον τοῦ πάπα τὸ 2001

Δὲν μᾶς ἔφταναν τὰ ἄλλα πνευματικὰ φαρμάκια καὶ δηλητήρια, μὲ τὰ ὁποῖα μᾶς πότισαν καὶ μᾶς ποτίζουν οἱ πολιτικοὶ καὶ ἐκκλησιαστικοί μας ἡγέτες· μᾶς ἔλειπε ὁ πάπας, γιὰ νὰ ἐνισχύσει τὴν δόση καὶ νὰ αὐξήσει τὴν στενοχώρια καὶ τὴν θλίψη μας.

Ἤθελαν νὰ βεβαιωθοῦν οἱ δικοί μας ἄθεοι, ὅσοι περιλαμβάνονται μέσα στὸν ὅρο αὐτὸ κατὰ τὸν Ἅγιο Γρηγόριο Παλαμᾶ, ἂν μετὰ ἀπὸ δεκαπέντε χρόνια ποὺ πέρασαν ἀπὸ τὴν πρώτη ἐπίσκεψη πάπα στὴν Ἑλλάδα, τὸν Μάϊο τοῦ 2001, ἐξακολουθοῦν οἱ Ἕλληνες νὰ ἔχουν ἰσχυρὸ ἀντιπαπικὸ φρόνημα, ὅπως φάνηκε τότε. Ἦταν τέτοιος ὁ πνευματικὸς ξεσηκωμὸς γιὰ τὴν λανθασμένη ἀπόφαση τοῦ ἀρχιεπισκόπου Χριστοδούλου καὶ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, ἐκ μέρους πολλῶν ἀρχιερέων, τῆς Ἱερᾶς Κοινότητος τοῦ Ἁγίου Ὄρους, πλήθους μοναστηριῶν ἐκτὸς τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ἀνδρικῶν καὶ γυναικείων, πανεπιστημιακῶν, σωματείων καὶ χιλιάδων λαοῦ ποὺ πλαισίωσαν ὅλες τὶς ἀντιπαπικὲς ἐκδηλώσεις, ὁμιλίες, ἀγρυπνίες, συγκεντρώσεις, ὥστε στὴν κυριολεξία, ὅταν δυστυχῶς ἦλθε ὁ πάπας, τὸν ἔκρυψαν στὰ συνοδικὰ καὶ ἀρχεπισκοπικὰ μέγαρα, φοβούμενοι τὶς ἀντιδράσεις τῶν Ὀρθοδόξων πιστῶν.

Ε΄ Κυριακή Νηστειῶν (Μαρίας τῆς Αἰγυπτίας)-Θυσία μοναδική καί ἀνεκτίμητη

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ: Ἑβρ. θ΄ 11-14

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ: Μάρκ. ι΄ 32-45

ΘΥΣΙΑ ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΚΑΙ ΑΝΕΚΤΙΜΗΤΗ

1. Ὁ «προσφέρων καὶ προσφερόμενος»

   Εἶναι μοναδικὴ καὶ ἀνεκτίμητη ἡ θυσία ποὺ προσέφερε ὁ Θεάνθρωπος Κύριος γιὰ τὴ σωτηρία τῶν ἀνθρώπων. Σ’ αὐτὴ τὴ θυσία καὶ τὰ ἀγαθὰ ἀποτελέσματά της ἀναφέρεται ἡ σημερινὴ ἀποστολικὴ περικοπὴ ἀπὸ τὴν πρὸς Ἑβραίους ἐπιστολή. 

   Ὅταν ὁ Χριστὸς ἦλθε στὴ γῆ, ἀνέλαβε ὡς Ἀρχιερεὺς νὰ προσφέρει τὴ μόνη λυτρωτικὴ θυσία καὶ νὰ ἐξασφαλίσει τὰ ἀγαθὰ ποὺ προσδοκοῦσαν οἱ ἄνθρωποι τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, ἀλλὰ δὲν μποροῦσαν νὰ τὰ βροῦν. Διότι οἱ θυσίες ποὺ προσέφεραν ἀδυνατοῦσαν νὰ τοὺς ἀπαλλάξουν ἀπὸ τὴν ἔνοχη συνείδηση καὶ νὰ τοὺς χαρίσουν τὴν ἄφεση καὶ τὴ σωτηρία. Ὁ Χριστὸς ὅμως αὐτὸ ἀκριβῶς ἐπέτυχε ὡς «ἀρχιερεὺς τῶν μελλόντων ἀγαθῶν». Διότι ὡς ὁ μόνος Ἀρχιερεὺς εἰσῆλθε στὰ ἐπουράνια Ἅγια τῶν Ἁγίων «διὰ τῆς μείζονος καὶ τελειοτέρας σκηνῆς», δηλαδὴ μέσα ἀπὸ μιὰ ἀνώτερη καὶ τελειότερη σκηνή, ποὺ δὲν κατασκευάστηκε ἀπὸ χέρια ἀνθρώπων· αὐτὴ ἡ τέλεια σκηνὴ εἶναι τὸ σῶμα Του, ποὺ ἔγινε κατοικία τοῦ Θεοῦ Λόγου καὶ τὸ ὁποῖο, ἐπειδὴ συνελήφθη ἐκ Πνεύματος Ἁγίου, δὲν προερχόταν ἀπὸ τὴν κτίση αὐτή, ἀλλὰ ἀποτελοῦσε νέα πνευματικὴ κτίση.

Ἡ εὐωδιάζουσα κάρα τῆς γερόντισσας Μακρίνας Βασσοπούλου

http://apantaortodoxias.blogspot.gr/2016/04/blog-post_9.html

Περί πνευματικοῦ ἀγῶνα,Ἁγίου Σιλουανοῦ, 2ο Μέρος.’Αρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Περί πνευματικοῦ ἀγῶνα,Ἁγίου Σιλουανοῦ, 2ο Μέρος.’Αρχ. Σάββας Ἁγιορείτης. Ὁμιλία στίς 22-02-2009
http://hristospanagia3.blogspot.gr

Γέροντας Ἰωσήφ ὁ Ἡσυχαστής:Ὅλοι μας μποροῦμε νά γίνουμε ἅγιοι!

Το πρώτο, πού κάνει κάθε άνθρωπος, όταν τον καλέση ο Θεός στην επίγνωσί Του, είναι να ερευνήση με ακρίβεια τον εαυτό του για να ιδή, ότι πράγματι στην ζωή του πολλές ενέργειες του ήσαν έξω από το θέλημα του Θεού. Και από αυτή την στιγμή αρχίζει το έργο της μετανοίας. Η μετάνοια αρχίζει από την κατάπαυσι της αμαρτωλής ζωής και φθάνει μέχρι αυτής της θεώσεως, η οποία δεν έχει τέλος.
Ο Θεός δεν έχει περιγραφή και τέρμα· ούτε και οι ιδιότητές Του είναι δυνατό να έχουν. Μπαίνοντας ο άνθρωπος, δια της Χάριτος του Αγίου Πνεύματος, μέσα στους κόλπους της θεώσεως, πάσχει όλες αυτές τις ιδιότητες τις ατέρμονες, τις αψηλάφητες, τις ανεξιχνίαστες, τις απέραντες. Γι’ αυτό είπα ότι η μετάνοια δεν έχει τέρμα.
Θέλω να σχολιάσω το θέμα της μετανοίας, παίρνοντας αφορμή από μερικά πράγματα πού με προεκάλεσαν και από τον προσωπικό μου βίο, αλλά και γενικώτερα.

ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΜΑΚΑΡΙΟΣ ΤΕΛΕΓΚΙΝ. ΕΝΑΣ ΜΕΓΑΛΟΣ ΑΓΙΟΣ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ. «Περιμένω ἀνυπόμονα τή συνάντηση μέ τόν Κύριό μου, τόν Ἰησοῦ Χριστό!».

Ιερομάρτυς Μακάριος (Τελέγκιν)

ΤΟ ΧΩΡΙΟ Λέτνικωφ, στις 28 Αύγουστου του 1876, γεννήθηκε από γονείς αγρότες ο Ιερομάρτυς Μακάριος. Στο άγιο Βάπτισμα ο πατέρας του Νικόλαος και η μητέρα του Ευδοκία του έδωσαν το όνομα Παύλος.

Παιδί ήταν ακόμα, όταν αποφάσισε να γίνει μοναχός, ύστερ’ από ένα θαυμαστό όραμα, του οποίου το περιεχόμενο σε κανέναν ποτέ δεν αποκάλυψε. Από τότε όλα τα εγκόσμια έπαψαν να ενδιαφέρουν τον μικρό Παύλο. Όταν μπήκε στην εφηβική ηλικία, βρήκε μιαν απόμακρη σπηλιά και πήγαινε εκεί συχνά για να προσευχηθεί.

Ἡ ἐλεημοσύνη εἶναι ἀναγκαία κι πολλαπλά εὐεργετική.

Ο αββάς Τιμόθεος ο πρεσβύτερος είπε στον αββά Ποιμένα:

–        Είναι μια γυναίκα στην Αίγυπτο που πορνεύει, και τα χρήματα που κερδίζει τα δίνει ελεημοσύνη.

Και ο γέροντας παρατήρησε:

–        Δεν θα μείνει στην πορνεία. Γιατί φαίνεται πως υπάρχει μέσα της ο σπόρος της πίστεως.

Μετά από λίγο καιρό επισκέφθηκε τον Τιμόθεο η μητέρα του, και τη ρώτησε:

–        Εκείνη η γυναίκα συνεχίζει την πορνεία;

–        Ναι, και μάλιστα αύξησε τους εραστές της. Πλην όμως, αύξησε και την ελεημοσύνη της.

Ο αββάς Τιμόθεος το ανακοίνωσε στον αββά Ποιμένα. Κι αυτός ξανάπε:

Ἰδού ποιός ἀποφασίζει γιά τά Θρησκευτικά

Ιδού ποιος αποφασίζει για τα Θρησκευτικά

«Ιθύνων νους» σε οργάνωση νεοβουδιστών

***

Ο διορισμός του από τον Φίλη για τα σχολικά προγράμματα, οι στενές σχέσεις με τον Στ. Γιαγκάζογλου και οι περίεργες συμπτώσεις με τις ιδέες για αλλαγή του μαθήματος.

Ο Άγγελος Βαλλιανάτος (αδελφός του Γρηγόρη των ομοφυλοφίλων) μετέχει σε παγκόσμιο συμβούλιο του Ιδρύματος Arigatou, που προωθεί διεθνώς την πανθρησκεία

«Τόν τόπον φυλάσσω»:Τό μυστήριο τοῦ μοναχισμοῦ καί ὁ κόσμος

Ὁ μοναχισμὸς εἶναι μυστήριο. Καὶ ὡς μυστήριο εἶναι ἀκατάληπτος. Ὅποια περιγραφή, ἀνάλυση καὶ σχολιασμός, ἐγγίζουν περισσότερο τὶς ἐξωτερικὲς πτυχές του καὶ ὄχι τὴν κρυμμένη οὐσία του.

Ὁ μοναχισμὸς παραμένει στὸν πυρῆνα του ὁ ἴδιος ἀπὸ καταβολῆς κόσμου ἕως συντελείας τοῦ αἰῶνος. Συγκλονισμένος ἀπὸ τὸν λόγο τοῦ Ἰησοῦ, «Εἰ θέλεις τέλειος εἶναι, ὕπαγε πώλησόν σου τὰ ὑπάρχοντα καὶ δὸς πτωχοῖς, καὶ ἔξεις θησαυρῷ ἐν οὐρανῷ, καὶ δεῦρο ἀκολούθει μοι» (Ματθ. 19,21), ὁ ἄνθρωπος ἀποτάσσεται τὴν ὀργανωμένη κοινωνία γιὰ νὰ μεταφυτευθεῖ σὲ ἕναν ἄλλον κόσμο, ὅπου οἱ συνθῆκες βοηθοῦν στὴν ἐπιδίωξη τῆς εὐαγγελικῆς τελειότητας.

Ὄχι μόνο ὁ μοναχισμὸς ἀλλὰ καὶ ὁ κόσμος παραμένει ὁ ἴδιος. Ἴδια καὶ ἀπαράλλακτη εἶναι καὶ ἡ ψυχὴ τοῦ ἀνθρώπου: πάθη, χαρές, ἀγωνίες, καημοί, πόθοι, μάχη τοῦ φωτὸς μὲ τὸ σκοτάδι. Καθὼς λέει ὁ ἅγιος Μακάριος, ὁ φαινόμενος αὐτὸς κόσμος καὶ οἱ παροχές του, ὅσο περισσότερο φαίνεται ὅτι θάλπουν τὸ σῶμα, τόσο τὰ πάθη παροξύνουν καὶ αὐξάνουν τὴν κάκωσή τῆς ψυχῆς.

Σημεῖα τῆς χάριτος στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία

δ. Σημεῖα τῆς χάριτος στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία

Μέσα στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ὁ Κύριος μας Ἰησοῦς Χριστός μᾶς ἄφησε ἀμέτρητα σημεῖα θαυμάτων, γιά νά ἐνισχύσει τήν πίστη μας καί νά μᾶς βεβαιώνει κάθε στιγμή καί ὥρα ὅτι εἶναι ἀοράτως δίπλα μας καί ὅτι μόνο ἡ Ὀρθόδοξη εἶναι ἡ ἀληθινή Ἐκκλησία.

Αὐτά τά θαύματα ἔβλεπαν οἱ Ὀρθόδοξοι πιστοί μέσα στούς αἰῶνες καί στηρίζονταν στήν πίστη τους σέ περιόδους διωγμῶν, σκλαβιᾶς, προπαγάνδας, δυστυχίας. Κι ἔμειναν σταθεροί καί ἀταλάντευτοι. Διότι τά θαύματα αὐτά τούς βεβαίωναν ὅτι μόνο μέσα στήν Ὁρθόδοξη Ἐκκλησία ὑπάρχει ἡ Χάρις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος πού ἐνεργεῖ καί ἁγιάζει.

Μέσα στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἔχουμε:

·        ἀμέτρητους ζωντανούς ἁγίους μέ χαρίσματα προορατικά, διορατικά, θαυματουργικά, ἰαματικά, ποιμαντικά·

«Κανόνισε ὅπως σέ φωτίσει ὁ Θεός»

ΑΓΙΟΣ ΠΑΙΣΙΟΣ

Πολλές φορές λέω σε μερικούς: «Κανόνισε όπως σε φωτίσει ο Θεός». Όταν λέω «όπως σε φωτίσει ο Θεός»,εννοώ ο άνθρωπος να δη τα πράγματα με θείο φωτισμό και όχι με την ανθρώπινη λογική. Να μη νομίζη πως ό,τι αναπαύει εκείνον είναι και η φώτιση του Θεού.

-Γέροντα, πώς έρχεται ο θείος φωτισμός;

Αν ξεσκουριάσουμε τα καλώδια, ο παλαιός άνθρωπος γίνεται καλός αγωγός και τότε περνάει η Χάρις του Θεού και δέχεται το φως της Χάριτος.

Σπάνια φωτογραφία.Ἕτος 1923. Γέρων Ἀμφιλόχιος

http://apantaortodoxias.blogspot.gr/2016/04/1923.html