Αἶσχος. Μετέτρεψαν τὴν Ἱερὰ Μονὴ Παναγίας Πορετσοῦ σὲ ξενῶνα.

Πριν λίγες ημέρες το ιστολόγιο έλαβε ένα μήνυμα θλίψης και αγανάκτησης πιστού σχετικά με την κατάσταση στην ιστορική Ιερά Μονή Πορετσού, η οποία ανήκει στην Ιερά Μητρόπολη Ηλείας. Το μήνυμα αφορούσε την μετατροπή της Ιεράς Μονής, που είναι αφιερωμένη στην Παναγία μας, «σε έναν χώρο εμπορευματοποιημένης φιλοξενίας».

Στην αρχή θεωρήσαμε ότι επρόκειτο για κακόβουλη φάρσα, καθότι μας ήταν αδύνατο να πιστεύσουμε ότι η Ορθόδοξη Ελλάδα ζήλεψε τους αιρετικούς της Δύσης, οι οποίοι μετατρέπουν τα μοναστήρια τους σε μπουτικ ξενοδοχεία [1]. Δεν μπορούσαμε να πιστεύσουμε ότι η Ορθόδοξη Ελλάδα, και μάλιστα πρόσωπα κοντά στην Εκκλησία, ακολουθούν παράλληλα βήματα με αυτά του Ερντογάν, ο οποίος επαίρεται για την μετατροπή της Αγιάς Σοφιάς σε τζαμί. [2]

Οι αιρετικοί όμως δέν βιώνουν την χάρη της αληθινής Εκκλησίας και γι’ αυτό εγκαταλείπουν τους ναούς και τα μοναστήρια τους, πολλά εκ των οποίων γίνονται στο τέλος μπαρ και ξενοδοχεία. Ο αλλόθρησκος Ερντογάν δεν γνωρίζει την άλήθεια της Ορθοδοξίας και βρωμίζει τον Ιερό Τόπο με τα δαιμόνια του ισλάμ. Οι Ορθόδοξοι όμως τί έχουν να πουν για να δικαιολογήσουν τον εαυτό τους; Αν διαβάζουμε και φρίττουμε με τα καθέκαστα των αιρετικών και των αλλοθρήσκων, τί πρέπει να κάνουμε με τα καθέκαστα των αδελφών Ορθοδόξων; 

Η έμπονη καταγγελία που λάβαμε είναι η εξής: 

«Ὀλιγόπιστε! Εἰς τί ἐδίστασας;» (Ματθ. 14, 31)

Ὅσοι ἔχουν μάτια καί αὐτιά τῆς ψυχῆς, βλέπουν τόν Χριστό καί σήμερα νά περπατάῃ πάνω στά κύματα καί τόν ἀκοῦνε νά λέῃ· «Ὀλιγόπιστε! Εἰς τί ἐδίστασας;» (Ματθ. 14, 31)

Ἐπισκόπου Αὐγουστίνου Καντιώτη 

Καί σήμερα ἡ πατρίδα μας δοκιμάζεται. Μόνο ἡ πίστι, ἡ ἀκράδαντη πίστι, μπορεῖ νά κάνῃ τό θαῦμα. Ἀρκεῖ ἡ Ἑλλάς νά ἐπαναλάβῃ στόν Κύριο τήν φωνή τοῦ Πέτρου «Κύριε, σῶσον με».Καί σήμερα ἡ οἰκογένεια ὡς θεσμός πλήττεται ἀπό τά κύματα μοντέρνων ἀντιλήψεων, συνηθειῶν καί νομοθετημάτων. Οἱ σύζυγοι, πού βλέπουν τό σκάφος τους νά κάνῃ νερά, ἄς γονατίσουν καί ἄς φωνάξουν: «Κύριε, σῶσε τό σπίτι μας, ἅπλωσε τό χέρι σου καί κράτησέ μας, νά μή καταποντισθοῦμε!».

Μετά τό θάνατό μας.

Μετά τον θάνατό μας, όταν η ψυχή μας ανοίξει τα μάτια της, το πρώτο πράγμα που θα κάνουμε είναι να δοξάσουμε με χαρά τον Θεό για όλα τα βάσανα που μας είχαν προορίσει να υπομείνουμε στη γη.

11 Αὐγούστου. Εὔπλου διακόνου (†304). Νήφωνος Κωνσταντινουπόλεως (†1502)· ἀνάμνησις θαύματος τοῦ ἁγ. Σπυρίδωνος ἐν Κερκύρᾳ (1716). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Τρίτης ια´ ἑβδ. ἐπιστολῶν (Β´ Κορ. β´ 14 - γ´ 3).

Β Κορ. 2,14        Τῷ δὲ Θεῷ χάρις τῷ πάντοτε θριαμβεύοντι ἡμᾶς ἐν τῷ Χριστῷ καὶ τὴν ὀσμὴν τῆς γνώσεως αὐτοῦ φανεροῦντι δι᾿ ἡμῶν ἐν παντὶ τόπῳ·

Β Κορ. 2,14              Ας είναι δε ευλογημένον και δοξασμένον το όνομα του Θεού, ο οποίος μας δίδει χάριν και δύναμιν και μας κάμνει να νικώμεν και να θριαμβεύωμεν εν τω Χριστώ, και ο οποίος κάμνει φανεράν και αισθητήν δια μέσου ημών εις κάθε τόπον την ζωογόνον ευωδίαν της αληθινής γνώσεως.

Ἡ δύναμη τῆς Πίστεως (Κυριακή Ι' Ματθαίου) Β'- Ἡ θεραπεία τοῦ σεληνιαζόμενου νέου, Ἁγ. Νικολάου Ἀχρίδος , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ δύναμη τῆς Πίστεως (Κυριακή Ι' Ματθαίου) Β'- Ἡ θεραπεία τοῦ σεληνιαζόμενου νέου, Ἁγ. Νικολάου Ἀχρίδος , 9-8-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἡ δύναμη τῆς Πίστεως (Κυριακή Ι' Ματθαίου) Α'- Ἡ θεραπεία τοῦ σεληνιαζόμενου νέου, Ἁγ. Νικολάου Ἀχρίδος , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἡ δύναμη τῆς Πίστεως (Κυριακή Ι' Ματθαίου) Α'- Ἡ θεραπεία τοῦ σεληνιαζόμενου νέου, Ἁγ. Νικολάου Ἀχρίδος , 9-8-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

«Ἐν τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ Χριστοῦ του Ναζωραίου – (Πράξ. 3,6)». Ἡ Ἰσχὺς τοῦ ὀνόματος τοῦ Χριστοῦ.

σ.σ. Απάντηση στους οικουμενιστές που λένε ότι η Θεία Λειτουργία τελείται στο όνομα του επισκόπου!

ΝΙΚΟΣ Ε. ΣΑΚΑΛΑΚΗΣ, ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ

Ύψιστη πνευματική σφαίρα είναι η επίκληση του ονόματος του Χριστού· είναι (η επίκληση) περιεκτική και αδιασάλευτη.

Ασύγκριτα υψηλής σημασίας το δώρο του Απ. Πέτρου προς τον χωλό: «αργύριον και χρυσίον ουχ υπάρχει μοι· ό δε έχω τούτο σοι δίδωμι· εν τω ονόματι Ιησού Χριστού του Ναζωραίου έγειρε και περιπάτει» (Πράξ. 3,6).

Στην εξίσωση της πνευματικής ουσίας (θεολογικού νοήματος) με τη γλωσσική εκφορά του ονόματος, φανερώνεται η ισχύς του ονόματος του Χριστού. Βλέπουμε ότι το όνομα Ιησούς Χριστός είναι βαθιά ταυτόσημο με τον δημιουργικό Λόγο και λόγο, ως αποτέλεσμα της ένσαρκης οικονομίας του Χριστού.

Μέγιστη ευεργεσία του Θεού το δώρημα της δημιουργικής Του δύναμης στον άνθρωπο κατά χάρη!

Στο φως της Καινής Διαθήκης η Θεϊκή απειρότητα του Χριστού δηλώνεται ως εξής:

Α) «Το πρυτανεύον εν τη Καινή Διαθήκη όνομα είναι το όνομα του Κυρίου Ιησού Χριστού, όσα εν τη Καινή Διαθήκη λέγονται ή γίνονται υπέρ ή περί ή ένεκεν του ονόματος του Χριστού» (Ν. Ι. Σωτηρόπουλος).

O Ἅγιος Ἄνθρωπος πατὴρ Χρύσανθος τῆς Σπιναλόγκας.

Του Βασίλη Λαμπόγλου

Του θεραπευτή Αγίου Παντελεήμονα σήμερα και θέλω να σας πω για έναν Άγιο Άνθρωπο (κάθε χρόνο τέτοια μέρα) έτσι σαν κεράκι στη θύμηση του.

Μέρος της «κουβέντας» που έκανε ο Νίκος ο Στρατάκης το 1967 στη μόνη Τοπλου με τον πατέρα Χρύσανθο (κατα κόσμο Ματθαίο Κατσουλογιαννακη) και έναν πρώην χανσενικό ασθενή (δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Κρητικές εικόνες» το 1984).

« Ήμουνα λεπρός. Έζησα στη Σπιναλόγκα πολλά χρόνια. Η κατάστασή μας ήταν φρικτή. Η αρρώστια παραμόρφωνε τα πρόσωπά μας, έτρωγε τα άκρα μας.

Πολλοί λεπροί ήταν χωρίς φρύδια, χωρίς μάτια, χωρίς μύτη, χωρίς χείλη, χωρίς δάκτυλα χεριών και ποδιών. Πολλών το σώμα σκεπαζόταν από μια φρικτή κρούστα. Οι πληγές ξερνούσαν πολλές φορές ακαθαρσίες και έτσι κολλούσε το σώμα με τα ρούχα. Και είχαν οι πληγές μια τρομερή βρώμα από πύο!

Η ιατρική περίθαλψη ήταν ασήμαντη. Υπήρχε στο νησί ένας γιατρός και ήμαστε οι άρρωστοι περίπου εξακόσιοι! Και δεν έφταναν αυτά. Ζούσαμε οι περισσότεροι σε σπίτια μικρά, υγρά και ανήλια.

Ο φόβος της μόλυνσης έκανε όλους τους υγιείς ανθρώπους να μην τολμούν να μας πλησιάσουν. Ήταν τούτο κάτι ανώτερο από τις δυνάμεις τους. Δεν μπορούσε η ψυχή να νικήσει τη σάρκα.

Ο γιατρός, οι νοσοκόμες, οι άλλοι δημόσιοι υπάλληλοι και οι γυναίκες, που έπλυναν τα ρούχα μας, άφηναν το νησί της φρίκης λίγο πριν τη δύση του ηλίου και πήγαιναν με βενζινάκατο στην Πλάκα, που ήταν δυτικά και απέναντι της Σπιναλόγκας. Φεύγοντας έκλειναν την πελώρια πύλη του βενετσιάνικου τείχους, που χώριζε την αποβάθρα από το χωριό μας.

Και μέναμε οι λεπροί ολομόναχοι. Συντροφιά με τη μοίρα μας!

Λάθη στὴν μετάφραση τῆς Βιβλικῆς Ἑταιρείας (Β΄Μέρος)

ΛΑΘΗ ΣΤΗΝ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΤΗΣ ΒΙΒΛΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ

Β΄ ΜΕΡΟΣ Δείτε και το (Α΄ ΜΕΡΟΣ)

Χρήστος Σαλταούρας

Συνεχίζουμε την παράθεση μεταφραστικών λαθών από την έκδοση της Αγίας Γραφής στην Δημοτική της Ελληνικής Βιβλικής Εταιρείας. Υπενθυμίζουμε ότι για την Παλαιά Διαθήκη η Βιβλική Εταιρεία ακολουθεί το Μασοριτικό Εβραϊκό κείμενο. Συνεπώς η αρίθμηση των εδαφίων και κεφαλαίων στην παρούσα μελέτη ακολουθεί το Μασοριτικό κείμενο.

Παραθέσεις από την μετάφραση της Βιβλικής Εταιρείας. Οι υπογραμμίσεις δικές μας:

Γένεση 10:21 « Ο Σημ, ο μεγαλύτερος αδερφός του Ιάφεθ, είναι ο γενάρχης όλων των Εβραίων».

Σύμφωνα με την μετάφραση της Βιβλικής Εταιρείας ο Σήμ ο γιος του Νώε είναι μεγαλύτερος σε ηλικία από τον Ιάφεθ. Αυτό όμως όπως θα δούμε δεν είναι αληθές. Παρερμηνεύεται η Εβραϊκή πρόταση.

« Καὶ ἦν Νῶε ἐτῶν πεντακοσίων καὶ ἐγέννησε τρεῖς υἱούς, τὸν Σήμ, τὸν Χάμ, καὶ τὸν ᾿Ιάφεθ» Γένεση 5:32.

Τῆς Παναγίας μας τό πιο χαρούμενο πένθος!

ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΜΑΣ ΤΟ ΠΙΟ ΧΑΡΟΥΜΕΝΟ ΠΕΝΘΟΣ!

Παύλος Σαββίδης

Τον μήνα Αύγουστο ο χρόνος με την ξέφρενη πορεία του που συνοδοιπορεί μαζί μας και «εκβάλλει» στην αιωνιότητα, σταματά, παίρνει βαθιές ανάσες, γονατίζει και παρακλητικά κάνει στάση στη γιορτή της Μεγάλης Μάνας της Ορθοδοξίας μας! Συμμετέχει και αυτός στη χαρά του πένθους των πιστών για τη «Ζωηφόρο Κοίμηση» της Θεοτόκου. …

Από κοντά γιορτάζουμε και το παράδοξο της Εορτής αφού ο θάνατος, αυτός ο δίδυμος αδελφός του χρόνου, τραγική συνέπεια της αμαρτίας, που μόνο θλίψεις και ανείπωτους πόνους σκορπίζει, μεταποιείται στο πρόσωπο της Κυρίας Θεοτόκου, στο πιο χαρούμενο πένθος.Γι’ αυτό και δεν θρηνούμε, αλλά μόνο πανηγυρίζουμε διότι ο θάνατός της «μόνον όνομα έχει» αφού η εκκλησία μας τον θάνατό της ονομάζει «ζωηφόρο». Kαι επειδή ζωή της, είναι ενωμένη με την ενυπόστατη ζωή του Υιού και Θεού της, και ο «τάφος» και η « νέκρωσις» αυτήν « ουκ εκράτησεν».

Οὐνίτης Ἀρχιεπίσκοπος: Νὰ γίνει μέλος τοῦ ΠΣΕ ἡ Αὐτοκέφαλη Ἐκκλησία της Οὐκρανίας

Σε μια κίνηση ιδιαίτερης σημασίας για το διεθνές οικολογικό και εκκλησιαστικό σκηνικό, ο επικεφαλής της Ουκρανικής Ελληνοκαθολικής Εκκλησίας (Ουνίτες), Μακαριώτατος Σβιατοσλάβ (Σέβτσουκ), κάλεσε επίσημα το Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών (ΠΣΕ) να συμπεριλάβει στους κόλπους του την Αυτοκέφαλη Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας, υπό τον Μητροπολίτη Επιφάνιο.

Η έκκληση αυτή διατυπώθηκε κατά τη διάρκεια συνάντησης εκπροσώπων του Πανουκρανικού Συμβουλίου Εκκλησιών και Θρησκευτικών Οργανώσεων με αντιπροσωπεία του Παγκόσμιου Συμβουλίου Εκκλησιών, η οποία επισκέφθηκε το Κίεβο υπό την ηγεσία του Γενικού Γραμματέα του ΠΣΕ, αιδεσιμότατου Δρ. Τζέρι Πίλεϊ (Jerry Pillay).

Θὰ δεῖς....

Θα δείς...

Θα δείς πόρνες να γίνονται οσίες.

Θα δείς άντρες μοιχοὺς να γίνονται αρνιἁ.

Θα δείς τσιγγοὐνηδες να μοιράζουνε ελεημοσὐνη τα υπάρχοντά τους.

Θα δείς φονιάδες να γίνονται καλόγεροι.

Θα δείς αλἡτες να λάμπουνε σαν τον ἠλιο.

Θα δείς ψεὐτες, κλέφτες, λωποδὐτες να γίνονται ασκητἑς.

Γιατί δέν μποροῦμε νά συγκεντρωθοῦμε στήν προσευχή...

Πολλές φορές παραπονιόμαστε ἐπειδή δέν μποροῦμε νά συγκεντρωθοῦμε στήν προσευχή. Ἡ αἰτία εἶναι, τό ὅτι δέν ἔχουμε ἀγαπήσει ἀρκετά τόν Θεό.

Ὅταν ἀγαπᾶς κάποιον καί τοῦ μιλᾶς, τό θεωρεῖς αὐτονόητο τό νά τόν προσέχεις:

10 Αὐγούστου. Λαυρεντίου ἀρχιδιακόνου καὶ μάρτυρος. Ξύστου ἐπισκόπου Ῥώμης τοῦ ἐξ Ἀθηνῶν (†258). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Δευτέρας ια´ ἑβδ. ἐπιστολῶν (Β´ Κορ. β´ 3-15).

Β Κορ. 2,3          καὶ ἔγραψα ὑμῖν τοῦτο αὐτό, ἵνα μὴ ἐλθὼν λύπην ἔχω ἀφ᾿ ὧν ἔδει με χαίρειν, πεποιθὼς ἐπὶ πάντας ὑμᾶς ὅτι ἡ ἐμὴ χαρὰ πάντων ὑμῶν ἐστιν.

Β Κορ. 2,3                Και σας έγραψα αυτό τούτο ακριβώς εις προηγουμένην επιστολήν και σας έκαμα παρατηρήσεις, δια να διορθωθήτε εν τω μεταξύ, ώστε, όταν θα έλθω, να μη δοκιμάσω λύπην από εκείνους, από τους οποίους έπρεπε μάλλον να δοκιμάζω χαράν. Είμαι δε βέβαιος δι' όλους σας, ότι η ιδική μου χαρά είναι και χαρά όλων σας.