Εἰσβολεῖς-κτηνίατροι, ἀνατόμοι πρὸς μελέτη τῶν ἱερῶν λειψάνων Ρώσσων Ἁγίων τῶν Σπηλαίων Λαύρας Κιέβου!!!

Ἁγιορείτικη Κελλιώτικη Φωνή.

Ἐν Ἁγίῳ Ὄρει τῇ 17//30.3.2025.

Δ΄ Νηστειῶν

Ἁγίων Ἰωάννου Κλίμακος καὶ Ἀλεξίου τοῦ «ἀνθρώπου τοῦ Θεοῦ».

… Πληροφορηθήκαμε ὅτι στὶς 28 Μαρτίου 2025 (ν. ἡμ.) στοὺς χώρους τῶν Κάτω Σπηλαίων τῆς Ἁγίας Λαύρας Κιέβου ἔφτασε ἐπιτροπὴ τοῦ Ὑπουργείου Πολιτισμοῦ Οὐκρανίας, ἀπαρτιζόμενη ἀπὸ ἀνατόμους, βιολόγους καί … κτηνιάτρους, συνοδευόμενη μάλιστα ἀπὸ ἀξιωματικοὺς ἐπιβολῆς τοῦ νόμου, μὲ σκοπὸ τὸν προσδιορισμὸ τῆς ἱστορικῆς καὶ ἐπιστημονικῆς ἀξίας τῶν ἱερῶν λειψάνων τῶν Ἁγίων Σπηλαιωτῶν Πατέρων … μέσῳ τῆς λήψης δειγμάτων γιὰ ἐξέταση DNA !

Ἀποροῦμε: οἱ Ἅγιοι τῶν Σπηλαίων τοῦ Κιέβου, ποὺ τιμοῦνται σὲ ὅλη τὴν Ὀρθοδοξία, σὲ δεκάδες χῶρες τοῦ κόσμου, στοὺς ὁποίους προσεύχονται καὶ ἀπὸ τοὺς ὁποίους λαμβάνουν βοήθεια ἑκατομμύρια Ὀρθόδοξοι πιστοί, στὰ μάτια τῶν «ἐντολέων καὶ ἐντολοδόχων- ἐρευνητῶν» εἶναι ἁπλῶς «σπονδυλωτὰ» τῶν ὁποίων ἡ βιομορφολογία … πρέπει νὰ μελετηθεῖ; Ἄπαγε τῆς βλασφημίας.*

Ὁ Ζελένσκυ κακοποιεῖ καὶ τὴ Θριαμβεύουσα Ἐκκλησία!

Πρεσβύτερος

π. Ἀναστάσιος Κ. Γκοτσόπουλος

Ἐφημέριος Ἱ. Ν. Ἁγ. Νικολάου Πατρῶν

τηλ. 6945-377621, agotsopo@gmail.com

Πάτρα 28 . 3 . 24

Ο Ζελένσκυ κακοποιεί και τη Θριαμβεύουσα Εκκλησία!

Με αισθήματα ιερής οργής και αγανάκτησης οι Ορθόδοξοι σε όλο τον κόσμο παρακολουθούμε τη βεβήλωση των ιερών Λειψάνων, των δεκάδων άφθαρτων Ιερών Λειψάνων, της Λαύρας του Κιέβου από το καθεστώς Ζελένσκυ.

Όπως καταγγέλλει το ελληνικό Παράρτημα της Ένωσης Ορθοδόξων Δημοσιογράφων (ΕΟΔ) (https://eeod.gr/omologia-pistews/83500-oi-frikaletites-ton-neokommounistn-sti-lara) το Υπουργείο Πολιτισμού της Κυβέρνησης Ζελένσκυ όρισε Επιτροπή μελέτης για «να αξιολογήσει την ιστορική και επιστημονική τους αξία, καθώς και να καταρτίσει καταλόγους αντικειμένων που εμπίπτουν στον ορισμό των πολιτιστικών αξιών»!

Έτσι, σήμερα το πρωί, την παραμονή της δεύτερης επετείου (29.3.2023) εκδίωξης της κανονικής Ορθόδοξης Εκκλησίας (υπό υπό τον Μακαριώτατο Μητροπολίτη Ονούφριο) από το ιστορικό Μοναστήρι της Λαύρας του Κιέβου, η Επιτροπή πήγε στη Λαύρα συνοδευόμενη από την αστυνομία και την SBU (Ουκρανικές Μυστικές Υπηρεσίες) και με αλυσοπρίονο έκοψε τις κλειδαριές.

Ὁ ὅσιος πῆρε λίγο ἀπό τό χρῶμα πού χρησιμοποιοῦσε στήν εἰκονογραφία καί ἄλειψε τίς πληγές τοῦ λεπροῦ.

Από τον βίο του οσίου Αλυπίου της Λαύρας του Κιέβου

Όταν στη Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου ηγουμένευε ο όσιος Νίκων, κάποιος πλούσιος χριστιανός από το Κίεβο, που είχε προσβληθεί από λέπρα, απεγνωσμένα αλλά μάταια ζητούσε βοήθεια από τους γιατρούς. Αυτοί δεν μπορούσαν να τον θεραπεύσουν. Πάνω στην απελπισία του κατέφυγε σε ειδωλολάτρες μάγους, ελπίζοντας να γίνει καλά με τα δαιμονικά θεραπευτικά τους μέσα. Όχι, όμως, ωφέλεια δεν είδε, αλλά και χειροτέρεψε.

Τότε ένας φίλος του τον συμβούλεψε να πάει στη Λαύρα των Σπηλαίων και να ζητήσει τη βοήθεια των πατέρων. Αλλά εκείνος ο δύστυχος, ενώ είχε πιστέψει ότι θα τον θεράπευαν οι δαιμονολάτρες μάγοι, δεν παραδεχόταν ότι μπορούσαν να τον βοηθήσουν οι φιλόχριστοι μοναχοί. Γι’ αυτό δεν αποφάσιζε να πάει στη λαύρα. Μόνο μετά τις συνεχείς και φορτικές προτροπές του φίλου του λύγισε. Ξεκίνησε για το μοναστήρι με μισή καρδιά. Τον συνόδευαν οι δικοί του.

Ο ηγούμενος Νίκων του έδωσε να πιεί νερό από το πηγάδι του οσίου Θεοδοσίου. Με το ίδιο νερό του άλειψε τα μάτια και το κεφάλι.

Γυρίζοντας στο σπίτι του, όμως, ο ταλαίπωρος άνθρωπος, διαπίστωσε πως η αρρώστια του είχε επιδεινωθεί. Από τις πληγές του, που είχαν ανοίξει, έτρεχε πύο, ενώ το σώμα του μύριζε τόσο άσχημα, που κανείς δεν μπορούσε να τον πλησιάσει. Οι αιτίες του κακού ήταν, όπως αποδείχθηκε απ’ όσα ακολούθησαν, η απιστία και η αμετανοησία του.

Ὅσιοι Σπυρίδων καί Νικόδημος οἱ Προσφοράρηδες, «οἱ ἐν τῷ σπηλαίῳ».

Όσιοι Σπυρίδων και Νικόδημος οι Προσφοράρηδες, «οι εν τω σπηλαίω».

28 Σεπτεμβρίου και 31 Οκτωβρίου.

Ό μακάριος Σπυρίδων καταγόταν από φτωχή καί άσημη οικο­γένεια. Ήταν εντελώς αγράμματος καί τραχύς στους τρόπους, άλλ' αυθόρμητος καί ανεπιτήδευτος. Ένας «χωριάτης» για τους αριστο­κράτες, ένας «άγροΐκος» για τους μεγαλωμένους στα σαλόνια, ένας «μωρός» για τους σοφούς του κόσμου τούτου.

Κι όμως ό όσιος ξεπέρασε σε αξία καί τους σοφούς καί τους ίσχυρούς καί τους ευγενείς, με την ανώτερη πνευματική του ζωή, με τα θεάρεστα έργα της αρετής του, με την ασκητική βία, με το φόβο του Θεού, πού είναι ή αρχή καί ή πηγή της πραγματικής σοφίας.

Ό όσιος Σπυρίδων ήρθε στη μονή των Σπηλαίων καί άρχισε την τραχεία ασκητική του ζωή στα 1139. Ήταν ήδη σε ώριμη ηλι­κία, αλλά δεν ήξερε γράμματα, Γι αυτό καί δεν μπορούσε να μελε­τά τα ίερά Βιβλία. Αυτό τον γέμιζε θλίψη. Προσευχήθηκε ολόκαρ­δα στον Κύριο να του δώση φωτισμό καί δύναμη για να μάθη ανά­γνωση. Πράγματι, με σκληρή προσπάθεια, σε πολύ λίγο χρόνο έ­μαθε να διαβάζη. Ήταν απερίγραπτη ή χαρά του πού μπορούσε πια να μελετά τα θεία λόγια του Κυρίου καί τα θεόπνευστα έργατων αγίων. Έμαθε άπ' έξω ολόκληρο το Ψαλτήρι καί το έλεγε μ' ευλάβεια καί ψυχική μέθεξη κάθε μέρα, την ώρα πού εργαζόταν με υπομονή καί επιμέλεια στα διακονήματα του μοναστηρίου.

Ηγούμενος τα χρόνια εκείνα ήταν ένας μεγάλος νηστευτής καί αγωνιστής ιερομόναχος, ό μακάριος Ποιμήν. Βλέποντας την καθα­ρότητα, την ακακία, την ευσέβεια καί τη φιλοπονία του υποτακτικού του Σπυρίδωνος, του ανέθεσε το ευλογημένο διακόνημα του προσφοράρη. Ό όσιος θα έφτιαχνε τα πρόσφορα για το μεγάλο μυστή­ριο της Θείας Ευχαριστίας, καί γι' αυτό ήταν όλόχαρος καί συγκινη­μένος βαθιά.

Με ψαλμούς, με ύμνους, με ωδές πνευματικές και με την αδιά­λειπτη ευχή του Ίησοΰ εκτελούσε τη θεοφιλή διακονία του ό δί­καιος Σπυρίδων: Έκοβε ξύλα, έκαιγε το φούρνο, κοσκίνιζε το α­λεύρι, έπλαθε το ζυμάρι.

Κάποια μέρα, εκτελώντας τη συνήθη εργασία του, ό όσιος άνα­ψε φωτιά στο φούρνο, για να ψήση τα πρόσφορα πού είχε ετοιμά­σει.

Ὁ ὅσιος Νίκων Σουχόι τῆς Λαύρας τοῦ Κιέβου

Ο όσιος Νίκων Σουχόι της Λαύρας του Κιέβου

19 Σεπτεμβρίου

Όταν οι βάρβαροι Πολόφτσοι (Πολωνοί) εισέβαλαν, τον 11ο αιώνα, στη ρωσική γη και τη λεηλάτησαν, έσυραν στην αιχμαλωσία πολλούς Ρώσους. Ανάμεσά τους ήταν και μοναχοί της Λαύρας των Σπηλαίων του Κιέβου. Ένας απ’ αυτούς, ο όσιος Ευστράτιος ο Νηστευτής, πουλήθηκε σ’ έναν Εβραίο έμπορο και μαρτύρησε, όπως ο Χριστός, σε σταυρό. Ένας άλλος, ο όσιος Νίκων Σουχόι, οδηγήθηκε στη χώρα των Πολόφτσων, όπου φυλακίστηκε μαζί με πολλούς άλλους χριστιανούς.

Όταν έπαψαν οι εχθροπραξίες κι έγινε ανακωχή, κάποιος φιλάνθρωπος χριστιανός από το Κίεβο ήρθε με χρυσάφι για να εξαγοράσει αιχμαλώτους από τους Πολόφτσους. Ζήτησε ανάμεσα στους πρώτους τον όσιο Νίκωνα σε ένδειξη σεβασμού προς το μοναχικό του σχήμα. Αλλά ο όσιος δεν αποδέχθηκε την ευλαβική προσφορά του χριστιανού.

- Σε ευχαριστώ, αδελφέ μου, του είπε. Ο Κύριος να σε ευλογεί για την αγάπη σου. Αλλά εγώ δεν έχω ανάγκη την εξαγορά. Ελευθέρωσε με τα χρήματά σου άλλους αιχμαλώτους.

Ο καλός άνθρωπος, υποθέτοντας ότι ο όσιος περίμενε την εξαγορά του από τους πλουσίους συγγενείς του, δεν επέμεινε. Πληρώνοντας τους βαρβάρους, ελευθέρωσε άλλους χριστιανούς και γύρισε μαζί τους στο Κίεβο.

Εκεί βρήκε τους συγγενείς του οσίου και τους πληροφόρησε για την κατάστασή του και τον τόπο όπου βρισκόταν. Εκείνοι ήρθαν χωρίς καθυστέρηση στη χώρα των Πολόφτσων με πολύ χρυσάφι για να ζητήσουν την απελευθέρωσή του. Μόλις, όμως, τους είδε ο αιχμάλωτος μοναχός, τους είπε:

Δύο ἄγγελοι πού πετοῦσαν ἀπό τήν Ἀνατολή κρατοῦσαν τό Θεῖο Βρέφος στά χέρια τους!

ΣΤΑΡΕΤΣ ΠΑΡΘΕΝΙΟΣ ΤΗΣ ΛΑΒΡΑΣ ΤΟΥ ΚΙΕΒΟΥ

~ Ήταν παραμονές του νέου έτους……………… Είχε προσηλωμένο το πνεύμα του με ευσεβή ενατένιση στον νηπιάσαντα Θεό, «τον οκταήμερον κατά την Μητέρα, τον άναρχον κατά τον Πατέρα».

Συλλογιζόταν πόσο χαριτωμένος θα ήταν ο μικρός Ιησούς, «υπέρ πάντας τους υιούς των ανθρώπων».

Με αυτές τις άγιες σκέψεις βυθίστηκε σε απαλό ύπνο, και να ! δύο άγγελοι που πετούσαν από την ανατολή, κρατούσαν το θείο Βρέφος στα χέρια. Κατέβηκαν και τον άφησαν μπροστά στον κατάπληκτο στάρετς.

Ὁ Γερμανός διοικητής καί τό θαῦμα στήν Λαύρα τῶν Σπηλαίων τοῦ Κιέβου

Ο βίος του Αγίου Σπυρίδωνος του Προσφοράρη ΕΔΩ

Όταν κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου οι Γερμανοί κατέλαβαν το Κίεβο, ο Γερμανός διοικητής της πόλης ήθελε να επισκεφτεί τα παγκοσμίου φήμης Σπήλαια της Λαύρας Κίεβο-Πέχερσκ. Για να γίνει αυτό, βρήκε έναν οδηγό - έναν μοναχό, πρώην κάτοικο αυτού του μοναστηριού.

Ο μοναχός προχώρησε με ένα αναμμένο κερί, ακολουθούμενος από Γερμανούς με φακούς. Ο επικεφαλής κρατούσε ένα περίστροφο στο χέρι του. Κοντά στην λειψανοθήκη του Αγίου Σπυρίδωνα του Προσφοράρη, ο οποίος εκοιμήθη πριν από 800 χρόνια, σταμάτησε και ρώτησε τι είναι όλα αυτά τα σώματα Ο μοναχός άρχισε να εξηγεί ότι αυτά είναι τα σώματα ανθρώπων, που ο Θεός για την άγια βιοτή τους τούς τίμησε με την αφθαρσια . Ο διοικητής με τη λαβή του περιστροφου άρχισε να χτυπάει το χέρι του Αγίου Σπυρίδωνα. Και τότε συνέβη το ανεξήγητο:

Ὅσιος ΙΕΡΕΜΙΑΣ, ὁ προορατικός

1. 

ΑΠΟ ΤΗ ΛΑΥΡΑ ΤΟΥ ΚΙΕΒΟΥ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ το μεγάλο προφήτη του Ισραήλ Ιερεμία, που έλαμψε στη γη της Παλαιστίνης στα χρόνια του Νόμου, ο Θεός ανέδειξε έναν αντάξιο χαρισματούχο συνώνυμό του, στη γη της Ρωσίας, στα χρόνια της χάριτος. Είναι ο όσιος Ιερεμίας ο προορατικός. Ο όσιος Ιερεμίας ήρθε στη μονή των Σπηλαίων σε βαθιά γεράματα και αξιώθηκε να λάβει το άγιο μοναχικό σχήμα από τους οσίους Αντώνιο και Θεοδόσιο. Για τη ζωή του, δεν γνωρίζουμε πολλά πράγματα. Ξέρουμε μόνο ότι, παρά τα χρόνια του, με τόσο ζήλο και αυταπάρνηση μιμήθηκε την ισάγγελη ζωή των δύο αγίων χειραγωγών του, ώστε ο δωρεοδότης Κύριος, τον δόξασε σε πολύ λίγο χρόνο, με το μέγα χάρισμα της γνώσεως των μελλοντικών γεγονότων και των μυστικών διαλογισμών των ανθρώπων. Ο όσιος Ιερεμίας, σαν σοφός και πιστός οικονόμος της δωρεάς του Χριστού, τη χρησιμοποίησε για τη δόξα Εκείνου και για την οικοδομή των αδελφών του.

ΕΝΑ ΘΑΥΜΑ............

 

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2018/12/blog-post_912.html

Ὅσιος Βαρλαάμ, καθηγούμενος τῆς Λαύρας τῶν Σπηλαίων

 Ο Όσιος πατέρας μας Βαρλαάμ καταγόταν από επιφανή γενιά βογιάρων.

Ήταν γιος του πιο φημισμένου στρατηγού του μεγάλου ηγεμόνα Ιζιασλάβου, του βογιάρου Ιωάννου.

Ο Κύριος είχε προικίσει πλούσια το Βαρλαάμ με πολλά χαρίσματα — σωματική ομορφιά, ρώμη και ευφυΐα. Από τη μητέρα του Μαρία ο νεαρός βογιάρος πήρε χριστιανική αγωγή και γρήγορα ξεχώρισε για την ψυχική του καθαρότητα.

Όταν ήταν ακόμη παιδί, σ' όλη την περιοχή του Κιέβου είχε απλωθεί η φήμη της θεάρεστης ασκητικής ζωής και των μεγάλων θαυμάτων των οσίων πατέρων Αντωνίου και Θεοδοσίου των σπηλαιωτών.

Κι όταν έγινε έφηβος, συχνά επισκεπτόταν τους αγίους ασκητές μαζί με πολλούς άλλους συμπολίτες του και δεν χόρταινε ν' ακούει τις ψυχωφελείς νουθεσίες και τις γλυκύτατες διδαχές τους.

Η αγνή και καθαρή ψυχή του νεαρού Βαρλαάμ αιχμαλωτίστηκε από τη θεία γοητεία των μελίρρυτων οσιακών λόγων και πόθησε την αμέριμνη, αγγελική ζωή των αγίων ασκητών.

Δεν άργησε ν' αποστραφεί τον πλούτο, τη χλιδή και τη δόξα της βογιάρικης ζωής και να κυριευτεί από το θείο έρωτα του αφανούς και σκληρού βίου των σπηλαιωτών μοναχών. Στη ζωή του μοναχού, ο Βαρλαάμ έβλεπε τον πιο ασφαλή δρόμο για τη βασιλεία των ουρανών, ενώ στη ζωή των κοσμικών διαπίστωνε πλήθος πειρασμών και πνευματικών κινδύνων.

Ιδιαίτερα τον φόβιζαν τα λόγια του Κυρίου: «Ευκολότερων εστί κάμηλον δια τρυπήματος ραφίδος διελθείν ή πλούσιον εις την βασιλείαν του Θεού εισελθείν».

Αποφασισμένος πια ν' αλλάξει τον κοσμικό πλούτο με τη μοναχική πτώχεια και τις πριγκιπικές τιμές με τον ονειδισμό του Χριστού, ο Βαρλαάμ, αν και ήταν ήδη αρραβωνιασμένος με μια πλούσια πριγκίπισσα, πήγε στο μακάριο Αντώνιο, ακούμπησε στα πόδια του τους καρδιακούς του πόθους και τον παρακάλεσε να δεχτή κι εκείνον σαν μαθητή και υποτακτικό του.

- Αγαθή πρόθεση έχεις παιδί μου, του είπε ο όσιος. Πρόσεξε όμως, γιατί πολλοί ξεκίνησαν με το δικό σου ενθουσιασμό, αλλά δεν «υπέμειναν εις τέλος».

Τα πλούτη, οι ηδονές και η δόξα του κόσμου είναι τα μεγαλύτερα όπλα του δολερού διαβόλου. Μ' αυτά θα προσπαθήσει να σε νικήσει.

Ἔνα θαῦμα στή Λαύρα τοῦ Κιέβου

 Όταν κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου οι Γερμανοί κατέλαβαν το Κίεβο, ο Γερμανός διοικητής της πόλης ήθελε να επισκεφτεί τα παγκοσμίου φήμης Σπήλαια της Λαύρας Κίεβο-Πέχερσκ. Για να γίνει αυτό, βρήκε έναν οδηγό - έναν μοναχό, πρώην κάτοικο αυτού του μοναστηριού.

Ο μοναχός προχώρησε με ένα αναμμένο κερί, ακολουθούμενο από Γερμανούς με ηλεκτρόφωνα. Ο αρχηγός μετέφερε ένα περίστροφο στο χέρι του. Κοντά στο ιερό του Αγίου Σπυρίδωνα Prospernik, ο οποίος πέθανε πριν από 800 χρόνια, σταμάτησε και ρώτησε τι συνέβησαν  σε αυτά τα κειμήλια. Ο μοναχός άρχισε να εξηγεί ότι αυτά είναι τα σώματα ανθρώπων, η άγια ζωή τους τίμησε με την αφθαρσια . Ο διοικητής με τη λαβή του περιστροφου χτυπούσε το χέρι του Μοναχού Σπυρίδωνα. Και τότε συνέβη το ανεξήγητο.

Ὅσιοι Πατέρες τῶν Σπηλαίων τῆς Λαύρας τοῦ Κιέβου. Ἀφιέρωμα

• Βίντεο Λαύρα Κιέβου
• Φωτογραφικό οδοιπορικόΟδοιπορικό στην Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου
• Βίοι των Οσίων Πατέρων Βίοι τῶν Ὁσίων Πατέρων τῆς Λαύρας τοῦ Κιέβου

Ὅταν τά ἅγια λείψανα ἀπαντοῦν ''Ἀληθῶς Ἀνέστη''

Ο Όσιος Διονύσιος(Στέπα)ο Έγκλειστος αναφέρεται εν συντομία στο Πατερικό της Λαύρας των Σπηλαίων.

Το Πάσχα του 1463 μ.Χ. μπήκε στο σπήλαιο του Οσίου Αντωνίου όπου βρίσκονταν τα λείψανα των Πατέρων των Σπηλαίων για να θυμιάσει.Τον ακολουθούσαν κάποιοι αδελφοί με κεριά αναμμένα.

Όταν έφτασε στο μέρος όπου βρισκόνταν η παλιά τράπεζα των μοναχών ο μακάριος Διονύσιος θυμίασε και φώναξε: «Άγιοι πατέρες και οι αδελφοί, σήμερα είναι μεγάλη ημέρα! Χριστός Ανέστη»

Ἡ μετάνοια τοῦ ἀδίστακτου τυχοδιώκτη. Ὁ στάρετς Θεόφιλος ὁ διά Χριστόν σαλός, ἀσκητής τῆς Λαύρας τῶν Σπηλαίων τοῦ Κιέβου.(1788-1853 μ.Χ.)

Ο Θεόφιλος ιδιαίτερα απέφευγε τήν συνάντηση με διανοούμενους καί μέ τους επιφανείς κοινωνικά. Περισσότερο απ’ όλους όμως αντιπαθούσε εκείνους πού ονομάζονταν «άνθρωποι της άμαξας», αυτούς δηλαδή πού καθισμένοι πάνω σε άμαξες έρχονταν νά δουν τόν Θεόφιλο σάν κάτι αξιοπερίεργο.

«Τί ζητάτε από έναν βρωμιάρη σαν κι εμένα;» συνήθιζε να ρωτάη τους ενοχλητικούς επισκέπτες. «Γιατί μέ ψάχνετε εμένα έναν άθλιο φτωχό Στάρετς καί μεγάλο αμαρτωλό;».

«Μιά καλή κουβέντα Μπάτουσκα, μιά συμβουλή, λίγη καθοδήγηση καί παρηγοριά», συνήθως απαντούσε ο επισκέπτης.

«Πηγαίνετε στον Μεγαλόσχημο Παρθένιο. Αυτός μπορεί να σας διδάξη, εγώ δέν έχω τίποτα νά σας πω. Προσπέστε στην Ύπεραγία Θεοτόκο καί στους άγιους Πατέρες της Λαύρας Περτσέσκαγια, με αγνή πίστη κι εκείνοι θά σας δώσουν ό,τι χρειάζεστε, εγώ δέν έχω τίποτα».

Μερικές φορές ο Στάρετς, προχωρούσε περισσότερο ακόμα καί από τέτοιες αποθαρρυντικές απαντήσεις, έσπρωχνε μακρυά όλους εκείνους πού συνωστίζονταν γύρω του καί έφευγε γρήγορα από ανάμεσά τους. Καί στ’ αλήθεια, τι απαντήσεις μπορούσε νά τούς δώση; Συνήθως οί ερωτήσεις ήταν πολύ κοσμικές. Κάποιος θά τού ζητούσε την βοήθεια γιά νά κερδίση μιά δίκη από τήν οποία κάποιος φτωχός θάβγαινε ζημιωμένος. Άλλοι προσπαθούσαν νά μάθουν αν ο γιος τους θά έπαιρνε προαγωγή στή δουλειά του. Αλλος ζητούσε συμβουλές γιά το αν έπρεπε νά παντρέψη τον γιό του μέ μια πλούσια νύφη ή τήν κόρη του μ’ έναν ονομαστό γαμπρό. Άλλοι πάλι ζητούσαν προσευχές γιά νά πάρουν αξιώματα ή μεγάλες συντάξεις.

Οἱ προσφοράρηδες

Το κάθε μοναστήρι έχει θέσει έναν από τους μοναχούς του στο διακόνημα του προσφοράρη.

Δηλαδή στου διακονητή για στην παραγωγή πρόσφορων για την Θεία Λατρεία.

Έτσι και στην μονή των Σπηλαίων του Κιέβου ο τότε ηγούμενος Ποιμήν του μοναστηριού έθεσε αυτό το διακόνημα στον μοναχό Σπυρίδωνα τον μετέπειτα Όσιο της εκκλησίας μας.

Ο Όσιος Σπυρίδων ο προσφοράρης πήγε στην Μονή των Σπηλαίων του Κιέβου γύρω στο 1139 μ.Χ., απλός, άκακος, απονήρευτος έμοιαζε σα μικρό παιδί. Καταγόταν από μία πολύ φτωχή οικογένεια και ήτο αγράμματος.

Αυτό τον γέμιζε θλίψη και ζητούσε στην προσευχή του να του δώσει ο Θεός δύναμη και φώτιση να μάθει ανάγνωση για να μπορεί να διαβάζει τα ιερά κείμενα.

Πράγματι, με πολύ προσπάθεια και επιμονή, σε πολύ λίγο χρόνο έμαθε να διαβάζει. Ήταν απερίγραπτη η χαρά του που μπορούσε πια να μελετά τις Γραφές και τους βίους των Αγίων.

Έμαθε απ' έξω ολόκληρο το Ψαλτήρι και το έλεγε με ευλάβεια και κατάνυξη τις ώρες του διακονήματός του.

Ταπεινός, γεμάτος ανεξικακία, ακτήμων με άγρυπνη προσευχή και με πολύ ζήλο ο Σπυρίδων πρόκοβε πολύ στα πνευματικά.

Ἅγιος Ἀμφιλόχιος τοῦ Ποτσάεβ(+1971) μέ ἄφθαρτο λείψανο

Ο ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο Ποτσάεβ όπου και τα λείψανα των Αγίων Αμφιλοχίου και Ιώβ

Οι Άγιοι Αμφιλόχιος και Ιώβ (Ο βίος του Οσίου Ιώβ του Ποτσάεβ ΕΔΩ) είναι οι δυο μεγάλοι άγιοι της Λαύρας του Ποτσάεβ,του μεγαλύτερου ανδρικού μοναστηριού της Ουκρανίας.Τα άφθαρτα λείψανά τους τα οποία βρίσκονται σε μια σπηλιά κάτω από τον Ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στέκονται αδιαψευστοι μάρτυρες της αγιότητος τους.

Ὅσιος Νικήτας ἐκ Κιέβου ἐπίσκοπος Νόβγκοροντ(+31 Ἰανουαρίου)

Ὁ Ὅσιος Νικήτας καταγόταν ἀπὸ τὴν Ρωσία καὶ ἦταν κατὰ σάρκα ἀδελφὸς τοῦ Ὁσίου Νίκωνος († 23 Μαρτίου), ἡγουμένου τῆς Λαύρας τοῦ Κιέβου. Μόνασε στὴ μονὴ τῶν Σπηλαίων τοῦ Κιέβου, ἀλλὰ τὸ ἀνυπάκουο τοῦ χαρακτήρα του τὸν ὁδήγησε στὸ νὰ ἐγκαταλείψει τὴν κοινοβιακὴ ζωὴ καὶ τοὺς Πατέρες καὶ νὰ ζήσει, ὡς μοναχός, ἀπομονωμένος σὲ ἕνα κελὶ ποὺ ἔφτιαξε γιὰ τὸν ἑαυτό του. Ὁ Ὅσιος Νίκων, ποὺ δὲν ἔδωσε τὴν εὐλογία του γιὰ τὴν ἀπομάκρυνση τοῦ μοναχοῦ Νικήτα εἶδε μὲ θλίψη τὴν πράξη του καὶ περίμενε μὲ φόβο τὴν τιμωρία τῆς παρακοῆς του.Πράγματι, ἡ δοκιμασία δὲν ἄργησε νὰ ἔλθει. Μιὰ μέρα καὶ ἐνῶ ὁ Ὅσιος Νικήτας προσευχόταν, ὁ διάβολος μεταμορφωμένος σὲ Ἄγγελο Κυρίου, παρουσιάσθηκε μπροστά του καὶ τοῦ εἶπε νὰ μὴν προσεύχεται πλέον, ἀλλὰ νὰ μελετᾶ τὶς Ἁγίες Γραφές. Τὸ ἔργο τῆς προσευχῆς θὰ ἀναλάμβανε ἀντὶ τοῦ Ὁσίου ὁ ψευτοάγγελος. 

Ἡ ἱεροτελεστία τῆς ἀλλαγῆς ἀμφίων τῶν λειψάνων τῶν 124 Ἁγίων τῆς Λαύρας τῶν Σπηλαίων

Οι Άγιοι της Λαύρας των Σπηλαίων του Κιέβου

Προσκυνητής στό ἄφθαρτο λείψανο τοῦ Ἁγίου Δημητρίου τοῦ Ροστώφ (+28 Οκτωβρίου)

Ο ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ Πατὴρ ἡμῶν Δημήτριος, βλαστὸς οἰκογενείας Κοζάκων,γεννήθηκε τὸ 1651 στὸ Μακάροβο, σαράντα χιλιόμετρα ἀπὸ τὸ Κίεβο.
 Στὸ ἅγιο Βάπτισμα ἔλαβε τὸ ὄνομα Δανιήλ. ῾Ο πατέρας του, Σάββας Τουπτάλα, ἦταν στρατιωτικὸς καὶ ἀπουσίαζε συχνά· ἔτσι,τὴν μόρφωσι τοῦ παιδιοῦ ἀνέλαβε κυρίως ἡ μητέρα του, ἡ ὁποία τοῦ ἐνεφύτευσε τὰ σπέρματα τῶν εὐαγγελικῶν ἀρετῶν.

Ὅσιος ΑΛΥΠΙΟΣ ὁ εἰκονογράφος τῆς Λαύρας τῶν Σπηλαίων καί ὁ θαυμαστός βίος του!(17 Αὐγούστου)

  

ΜΙΜΗΤΗΣ του ιερού ευαγγελιστή και πρώτου εικονογράφου Λουκά, αναδείχθηκε ο όσιος πατέρας μας Αλύπιος ο σπηλαιώτης. Αυτός ο μακάριος, θαυμαστά εικονογραφούσε τις μορφές των αγίων, ενώ ταυτόχρονα και την ψυχή του στόλιζε μ' όλες τις αρετές. Έτσι ο Θεός τον αξίωσε να γίνει γιατρός θαυματουργός ψυχών και σωμάτων.
 Ο μακάριος Αλύπιος ήταν λαϊκός ακόμη, όταν έγινε μάρτυρας του εξαισίου θαύματος που συνέβη μέσα στην εκκλησία των Σπηλαίων, στη διάρκεια της αγιογραφήσεώς της. Βοηθούσε τότε τους Έλληνες αγιογράφους που ιστορούσαν το ναό της Θεοτόκου. Και είδε με τα ίδια του τα μάτια το περιστέρι που παράδοξα εμφανίστηκε, όπως είδαμε πιο πάνω στη σχετική διήγηση.