Λόγος ἐγκωμιαστικός εἰς τό Γενέσιον τοῦ Τ. Προδρόμου (Β' μέρος), Ἁγ. Θεοδώρου του Στουδίτου, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Λόγος ἐγκωμιαστικός εἰς τό Γενέσιον τοῦ Τ. Προδρόμου (Β' μέρος), Ἁγ. Θεοδώρου του Στουδίτου, 25-6-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

 http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Λόγος ἐγκωμιαστικός εἰς τό Γενέσιον τοῦ Τ. Προδρόμου, Ἁγ. Θεοδώρου του Στουδίτου, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Λόγος ἐγκωμιαστικός εἰς τό Γενέσιον τοῦ Τ. Προδρόμου, Ἁγ. Θεοδώρου του Στουδίτου, 24-6-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

 http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἀποκατάσταση τῶν πάντων: Ἡ κρίσιμη διάκριση ἐπίγνωσης καὶ μέθεξης στὸν Ἅγιο Γρηγόριο Νύσσης.

ΑΓΙΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΤΟΥ ΣΤΟΥΔΙΤΟΥ

ΕΡΩΤΗΣΗ 19: Ἐπειδὴ ὁ Γρηγόριος Νύσσης μέσα στὰ συγγράμματά του φαίνεται γιὰ ἐκείνους ποὺ δὲν γνωρίζουν τὸ βάθος τῆς ὑψηλῆς θεωρίας του νὰ ὑποδηλώνει μιὰ ἀποκατάσταση, παρακαλῶ νὰ μᾶς πεῖς γι’ αὐτὸ ὅ,τι γνωρίζεις.

ΑΠΟΚΡΙΣΗ: Ἡ Ἐκκλησία γνωρίζει τρεῖς ἀποκαταστάσεις· μιὰ ἀποκατάσταση τοῦ καθενός μας ἀνάλογα μὲ τὴν ἀρετή του, ἀποκατάσταση ποὺ γίνεται ὅταν ἐκπληρώσει τὴν ἀρετὴ ποὺ τοῦ ἀναλογεῖ.

Δεύτερη (ἀποκατάσταση γνωρίζει) τὴν ἀποκατάσταση ὅλης τῆς φύσης κατὰ τὴν ἀνάσταση στὴν ἀφθαρσία καὶ τὴν ἀθανασία.

Τρίτη, αὐτὴ ποὺ κάνει ὑπερβολικὴ χρήση της στοὺς λόγους του ὁ Γρηγόριος Νύσσης, εἶναι ἡ ἑξῆς· ἡ ἀποκατάσταση στὴν ἀρχική της κατάσταση τῶν ψυχικῶν δυνάμεων ποὺ ὑπέπεσαν στὴν ἁμαρτία. Πρέπει δηλαδὴ ὅπως ἡ ὅλη φύση κατὰ τὴν ἀνάσταση θ’ ἀπολαύσει τὴν ἀφθαρσία τῆς σάρκας σὲ χρόνο ποὺ ἐλπίζομε, ἔτσι καὶ οἱ παραστρατημένες δυνάμεις τῆς ψυχῆς στὸ μάκρος τῶν αἰώνων πρέπει ν’ ἀποβάλουν τὶς μνῆμες τῆς κακίας ποὺ ἔχουν ἐναποτεθεῖ σ’ αὐτὲς καὶ ἀφοῦ περάσουν ὅλους τοὺς αἰῶνες χωρὶς νὰ βρίσκουν στάση, νὰ ἔρθουν στὸ Θεό, ποὺ δὲν ἔχει πέρας, κι ἔτσι μὲ τὴν ἐπίγνωση, ὄχι μὲ τὴ μέθεξη τῶν ἀγαθῶν, ν’ ἀναλάβουν τὶς δυνάμεις τους, ν’ ἀποκατασταθοῦν στὴν ἀρχικὴ κατάστασή τους καὶ νὰ δειχθεῖ ὁ δημιουργὸς ἀνεύθυνος ὡς πρὸς τὴν ἁμαρτία.

Εἰς τά προεόρτια τῶν Φώτων, Ἁγ. Θεοδώρου Στουδίτου- Κυριακή πρό τῶν Φώτων, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Εἰς τά προεόρτια τῶν Φώτων, Ἁγ. Θεοδώρου Στουδίτου- Κυριακή πρό τῶν Φώτων, 3-1-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com,

 

Ἅγιος Θεόδωρος Στουδίτης: «Φεύγοντες τόν βόθρον τῆς αἱρέσεως»!

Γράφει ὁ κ. Γεώργιος Τραμπούλης, θεολόγος

Ἡ Συντονιστική Ἐπιτροπή Πιστῶν τῆς Ἱ.Μ. Περιστερίου σέ ἀνακοίνωσή της ἀνέφερε ὅτι, στίς 4 Νοεμβρίου πραγματοποιήθηκε ἡ ἐπίσημη ἔναρξη τοῦ νεοσύστατου «Εὐρωπαϊκοῦ Ἰνστιτούτου Κανονικοῦ καί Ἐκκλησιαστικοῦ Δικαίου» στήν Ἱ. Μ. Περιστερίου. Ἀποδέκτης τῶν δραστηριοτήτων τοῦ Ἱδρύματος, ἀναφέρεται στό καταστατικό του, «εἶναι κατ’ ἀρχήν τό ποίμνιο τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Περιστερίου». Ἀνάμεσα στούς σκοπούς τοῦ Ἰνστιτούτου, τονίζεται ὅτι εἶναι ἡ «παροχή ὑπηρεσιῶν διά βίου μάθησης, ἐκπαίδευσης καί κατάρτισης, καθώς καί ἡ συγκρότηση πιστοποιημένης ἐκπαιδευτικῆς δομῆς παροχῆς πιστοποιημένων ἐπιμορφωτικῶν προγραμμάτων» (ἄρθρο 4, παράγρ. 1λ). Ἐπίσης ξεχωρίζει καί ἡ «ἔρευνα καί ἡ μελέτη τοῦ θρησκευτικοῦ δικαίου τῶν λοιπῶν χριστιανικῶν δογμάτων, ὅπως γιά παράδειγμα τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς Ἐκκλησίας, τῶν Ὁμολογιῶν τῆς Διαμαρτύρησης, καθώς καί τῶν Θρησκευτικῶν Κοινοτήτων πού ἀπαντοῦν στήν Ἑλλάδα καί στήν Εὐρώπη».

Μνήμη τοῦ ὁσίου πατρὸς ἡμῶν ΘΕΟΔΩΡΟΥ, ἡγουμένου του Στουδίου, τοῦ Ὁμολογητοῦ.

Μνήμη του οσίου πατρός ημών ΘΕΟΔΩΡΟΥ, ηγουμένου του Στουδίου, του Ομολογητού.

ΣΥΝΑΞΑΡΙ-ΕΔΩ

Επιστολές

Όταν φεύγει από τη ζωή ο/η σύζυγος -ΕΔΩ

Εἰς τὸν ὀψοποιόν - ΕΔΩ

Συμβουλαὶ πρὸς νέον ἡγούμενον - ΕΔΩ

Επιστολή στον Πατριάρχη Νικηφόρο - ΕΔΩ

https://wra9.blogspot.com/2021/11/blog-post_11.html

ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΣΤΟΥΔΙΤΗΣ- 4 Τόμοι

ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΣΤΟΥΔΙΤΗΣ
ΦΙΛΟΚΑΛΙΑ ΤΩΝ ΝΗΠΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΣΚΗΤΙΚΩΝ

18ος Τόμος



ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΣΤΟΥΔΙΤΟΥ
ΛΟΓΟΙ (Α' - ΙΒ')
ΚΑΤΗΧΗΣΕΙΣ (Α' - ΛΓ') - εδώ
ΚΑΤΗΧΗΣΕΙΣ (ΛΔ'-ΡΚΔ') - εδώ
ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ
(ΒΙΒΛΙΟΝ Α', Α'-ΝΖ')
(ΒΙΒΛΙΟΝ Β', Α'-ΝΕ') - εδώ
ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΣΤΟΥΔΙΤΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ
(ΒΙΒΛΙΟΝ Β', ΝΣΤ'-ΣΚΑ') - εδώ

Προτιμώμενο πρόγραμμα για την ανάγνωση των αρχείων που είναι σε μορφή djvu είναι το sumatrapdfreader

https://wra9.blogspot.com/2024/11/4.html

Ἀπὸ τὸ βίο τοῦ ὁσίου Θεοδώρου του Στουδίτου..!

"Την Κυριακή 11 Νοεμβρίου του 826, στη μνήμη του μεγαλομάρτυρος Μηνά, με πολλή δυσκολία πήγε στο ναό.

Μετάλαβε για τελευταία φορά των Αχράντων Μυστηρίων, για να έχει εφόδιο και αγαλλίαμα της ψυχής.

Επάλειψε τα μέλη του με αγιασμό.

Περί την 6η ώρα, (12μμ), παρακάλεσε τους αδελφούς να ανάψουν λίγα κεριά στο ναό και να ψάλλουν τον Άμωμο.

Ο ίδιος ο άγιος Θεόδωρος ύψωσε τα τρεμάμενα χέρια του στον ουρανό και προσευχόταν.

Οι μοναχοί έψελναν τους στίχους του Αμώμου και διέκοπταν συνεχώς με λυγμούς την ψαλμωδία.

Ο πατέρας τους στο μέσον του ναού όρθιος, με υψωμένα τα χέρια ως Προφήτης, άγγιζε τα ουράνια.Έλαμπε ως στήλη φωτός.

Σκόρπιζε τις τελευταίες πύρινες ακτίνες, που αφήνει κατά τη δύση του ο ήλιος.

Τρυπούσε με το διαπεραστικό βλέμμα του τον ουρανό και αντίκρυζε ήδη τα επουράνια.

ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΣΤΟΥΔΙΤΗΣ- 4 Τόμοι

ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΣΤΟΥΔΙΤΗΣ

ΦΙΛΟΚΑΛΙΑ ΤΩΝ ΝΗΠΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΣΚΗΤΙΚΩΝ

18ος Τόμος

ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΣΤΟΥΔΙΤΟΥ

ΛΟΓΟΙ (Α' - ΙΒ')

ΚΑΤΗΧΗΣΕΙΣ (Α' - ΛΓ') - εδώ

ΚΑΤΗΧΗΣΕΙΣ (ΛΔ'-ΡΚΔ') - εδώ

ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ

(ΒΙΒΛΙΟΝ Α', Α'-ΝΖ')

(ΒΙΒΛΙΟΝ Β', Α'-ΝΕ') - εδώ

ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΣΤΟΥΔΙΤΟΥ

ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ

(ΒΙΒΛΙΟΝ Β', ΝΣΤ'-ΣΚΑ') - εδώ

Προτιμώμενο πρόγραμμα για την ανάγνωση των αρχείων που είναι σε μορφή djvu είναι το sumatrapdfreader

https://wra9.blogspot.com/2024/11/4.html

Ἡ ἐκκλησιαστική κοινωνία μέ αἱρετικούς ὁδηγεῖ στήν ἀπώλεια.

ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ Ο ΣΤΟΥΔΙΤΗΣ

«Ἐχθρούς γάρ τοῦ Θεοῦ, ὁ Χρυσόστομος, οὐ μόνον τούς αἱρετικούς, ἀλλά καί τούς τοῖς τοιούτοις κοινωνοῦντας μεγάλῃ καί πολλῆ τῆ φωνῆ ἀπεφήνατο».(P.G. 99. 1049 Α).

Λέγει ὁ Ἱερός Χρυσόστομος μέ φωνή βροντερή, ὅτι εἶναι ἐχθροί τοῦ Θεοῦ, ὄχι μονάχα οἱ αἱρετικοί, ἀλλά καί ὅλοι ἐκεῖνοι πού ἔχουν κοινωνία μαζί τους.

ΚΑΤΗΧΗΣΗ A΄. ΑΓΙΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΤΟΥ ΣΤΟΥΔΙΤΟΥ

ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗ ΘΕΟΔΩΡΟΥ, ΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΤΟΥ ΣΤΟΥΔΙΟΥ

ΛΟΓΟΙ ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΟΙ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΤΟΥ

ΚΑΤΗΧΗΣΗ A΄.

Ότι πρέπει να μη ζούμε ανέμελα, αλλά να προσέχουμε τους εαυτούς μας και να είμαστε έτοιμοι σε κάθε στιγμή.

Πατέρες μου και αδελφοί και τέκνα μου, εάν βέβαια ο αγώνας γινόταν για κάτι άλλο από τα σωματικά και γήινα, θα μπορούσαμε ίσως ν’ αρκεστούμε στο παρόν για το οποίο μιλήσαμε πολλές φορές, εκπληρώνοντας έτσι το καθήκον μας. Επειδή όμως πρόκειται για την ψυχή, η οποία είναι αθάνατη και θα τιμωρηθεί ή θα επαινεθεί αιώνια, για την αρετή ή την κακία της, όπως είπε κάποιος από τους αγίους, είναι ανάγκη, εκτός από αυτά που ειπώθηκαν, να πούμε και άλλα, και εκτός από τις κατηχήσεις που έγιναν, να κάνουμε και άλλες κατηχήσεις, και να το κάνουμε αυτό όσο αναπνέουμε, για να μπορέσουμε με τον τρόπο αυτόν να περισώσουμε τις ψυχές μας από τον κόσμο αυτόν που είναι πονηρός, εξαιτίας των επιθέσεων των αόρατων εχθρών.

Περάσαμε λοιπόν, παιδιά μου, και τις εορτές που ήδη τελείωσαν, και εννοώ τις εορτές των Θεοφανείων και Επιφανίων του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, και ο χρόνος προχωρεί έφιππος και μας σύρει προς το τέλος της παρούσας ζωής. Ποιος λοιπόν είναι αυτός, όπως πολλές φορές λέμε, που πιστεύει ότι δεν χάνει τον καιρό του με την ανέμελη ζωή του και τα πανούργα τεχνάσματα του διαβόλου; Ποιος βαδίζει προσέχοντας, χωρίς να παρασύρεται από την ανεμελιά, ετοιμαζόμενος κάθε μέρα για τον θάνατο, συμπαρασύροντας τον εαυτό του και παρουσιάζοντας καθαρό το έργο του, και το πνευματικό και το σωματικό, μπροστά στον παντοδύναμο Θεό;

Ποιος είναι αυτός που σηκώνει τα μάτια της ψυχής στον ουρανό και βλέπει τα κάλλη αυτών που υπάρχουν εκεί, αμυδρά βέβαια, και μεταθέτει όλο τον έρωτα του στην επιθυμία του γι’ αυτά εκεί, συμπορευόμενος μετέωρος μαζί με τις ανώτατες δυνάμεις, και μη θεωρώντας για τον σκοπό αυτόν τίποτε δυσάρεστο, αλλά υποφέροντας και τη βρισιά και την ταπείνωση και την κακοπάθεια και την πείνα και τη δίψα και το κρύο και τη ζέστη, και κυλιόμενος μέσα στην αδελφότητα σαν άγιος λίθος, όπως είναι γραμμένο;

Οἱ πέντε πόλεις ἐκεῖνες τῶν Σοδομιτῶν...

Οι πέντε πόλεις εκείνες των Σοδομιτών από την άμετρη πολυφαγία και πολυπoσία οι άνθρωποι ζώντας ασώτως και αισχρουργώντας την βδελυρή εκείνη αμαρτία της αρσενοκοιτίας (ομοφυλοφιλίας), πολύ ετιμωρήθησαν από τον Θεό στον κόσμο αυτόν και στον μέλλοντα θα κολασθούν εδώ έβρεξε πυρ εξ ουρανού και κατέκαυσεν αυτούς, εκεί όμως άλλο πυρ άσβεστο τους αναμένει...

Άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης

(154η Κατήχηση Του ασώτου. Περί εγκρατείας και της προκειμένης ομολογίας.. σελ. 364 εκδ. Συνοδία Σπυρίδωνος Ιερομονάχου Νέα Σκήτη Αγίου Όρους)

πηγή

https://proskynitis.blogspot.com/2024/06/blog-post_862.html

Ἡ πρακτική τῆς σεσηπυίας χοϊκότητος..

Απόσπασμα από τον μνημειώδη και παρρησιασμένο για τα τότε εκκλησιαστικά πράγματα επικήδειο λόγο, που εξεφωνήθη υπό του τότε Αρχιμ. Σεραφείμ Μεντζελοπούλου νυν Μητροπολίτου Πειραιώς, εις την ιστορική και πάνδημη νεκρώσιμη ακολουθία του αειμνήστου Μητροπολίτου Κονίτσης Σεβαστιανού, συγχρόνου Αγίου Ιεράρχου, προμάχου της ορθοδοξίας και αγωνιστού των δικαίων του γένους:

«… Εισέρχεται εν τω Θεώ “Ο μισήσας τα έργα των Νικολαϊτών” (Αποκ. Β΄,6)… Ο πανυπερτέλειος και καθαρός Θεός δεν αποδέχεται τον συμβιβασμόν με τα έργα της φαυλότητος και ασφαλώς δεν θεωρεί γνησίαν την επισκοπικήν διακονίαν που με την πρόφασιν της ειρηνεύσεως ή της ταπεινώσεως ανοίγει τον δίαυλον εις την πρακτικήν της σεσηπυίας χοϊκότητος αδιαφορούσα διά την επέκεινα προοπτικήν και την αξιοπρέπειαν του τιμιωτάτου ανθρωπίνου προσώπου… Ο αποιχόμενος όμως τιμιώτατος και καθαρώτατος Επίσκοπος, ο μεγαλοφυώς υπερβάς τας αντινομίας του χοϊκού ημών περιβλήματος και του δερματίνου χιτώνος, ανεδείχθη “πιστός άχρι θανάτου” (Αποκ. Β΄,10) και ανένδοτος και ασυμβίβαστος τηρητής του αρχαίου ημών κάλλους και “της αγάπης της πρώτης” (Αποκ. Β΄,4)

Σχόλιο:

Ακουέτωσαν ταύτα οι νεόκοποι – νεοταξικοί Αρχιερείς, που θυσιάζουν την ποιμαντική της θεώσεως και την ενδελέχεια του σωτηριολογικού έργου της Εκκλησίας, στο βωμό της πανσεξουαλικής ολιστικότητος και της αμνηστεύσεως των παθών της ατιμίας. Η παγκοσμιοποίηση, τους προσέδωσε, νέα κριτήρια ερμηνείας των Γραφών και τους υποσχέθηκε αναρρίχηση στις υψηλότερες καθέδρες των ιεραρχικών αναβαθμών… Έτσι, αδιαφορούν, λένε, για την νεο-σοδομική “έννομο” συνοίκηση και “κόπτονται” μόνο για την τεκνοθεσία, για να μην έρθει τελείως βαρύς και απρόσμενος στο λαό ο συσχηματισμός τους με το πνεύμα του Αντιχρίστου και η οξεία μετάλλαξη της αρχέγονης εκκλησιαστικής διδαχής… Δεν ξέρω αν δικαιούνται τον τίτλο των “Νικολαϊτών” γιατί εκείνοι υποστήριζαν μόνο τις ελεύθερες φυσιολογικές σχέσεις. Στα παρά φύσιν προχώρησαν τα έκγονά τους, οι “Βορβορίτες - Καρποκρατιανοί”!

Ἡ ἐπιστολή αὐτή στέλνεται σέ σένα, ἀδελφέ, μέ πολλή θλίψη καί σφίξιμο τῆς καρδιᾶς μου, γιατί ἄκουσα ὅτι πέθανες τόν θάνατο τῆς ἁμαρτίας.

Αλλά έλα, υιέ μου, ξαναγύρνα πίσω, σε καλώ από το βάθη της καρδιάς μου, από τα σπλάγχνα που με καίνε, γιατί η δική σου δόξα είναι και δική μου, όπως και αντίθετα η ντροπή. Έλα, σήκω επάνω, ο Κύριος έχει πει «Δεν θα θυμηθώ τις αμαρτίες σου»( Ησ. 43, 25), και, «Αυτός που πέφτει μήπως δεν σηκώνεται;»( Ιερ. 8, 4), και, «Είδα ότι βαδίζεις σκυθρωπός» (Γεν. 4, 6), και, «Θεραπεία η συντριβή σου» (Ναούμ 3, 19). Να Θεός καλός, να γιατρός σπλαχνικός. Ναι, σε παρακαλώ, τέκνο μου, γιατί είσαι τέκνο μου, έστω και αν πέθανες. Μη παραμείνεις στην αμαρτία. Σπάσε γρήγορα τα σχοινιά στα οποία σε τύλιξε ο διάβολος, και, αφού σηκωθείς σαν μέσα από βόθρο, μεταπήδησε στο θαυμάσιο φώς του προηγούμενου τρόπο ζωής σου. Και εγώ θα σε υποδεχθώ με απλωμένα τα χέρια, όχι κατηγορώντας σε, αλλά με συμπάθεια• όχι κάνοντας πιο βαριά τα φάρμακα της μετάνοιάς σου, αλλά απαλύνοντάς τα όσο είναι δυνατόν. Σπεύσε λοιπόν, σπεύσε πριν έλθει ο βίαιος άγγελος, χωρίζοντάς σε με τρόπο αξιολύπητο από το σώμα, και οδηγώντας σε, σε καταδίκη αιώνια.

105. Στο τέκνο του τον Άθιμο.

Ο νόμος του Θεού, είναι ο φόβος και ο τρόμος του, όπως λέγει• «Σε έβαλα φρουρό στον οίκο του Ισραήλ» (Ιεζ. 3, 17). Αυτός ακριβώς ο φρουρός της αγγελίας με ανάγκασε, αδελφέ, πάλι να σου αναγγείλω με γράμμα τη ρομφαία του Θεού που έρχεται επάνω σου, ρομφαία φοβερή, ρομφαία πύρινη, ρομφαία που δεν ρίχνει το σώμα, αλλά την ψυχή στη γέεννα της φωτιάς στους απέραντους αιώνες.

Ὤ πρωτόγνωρο θέαμα! Ὤ ἁμαρτωλό ὅραμα!

Ὤ πρωτόγνωρο θέαμα! Ὤ ἁμαρτωλό ὅραμα! Ἀπό τό ἕνα μέρος προσφέρονταν κοτόπουλα καί ἀπό τό ἄλλο φέρνανε τό προφητικό κεφάλι. Ἀπό τή μιά μεριά κερνοῦσαν πλούσια καθαρό κρασί καί ἀπό τήν ἄλλη ἔρεε μέ ὁρμή τοῦ δικαίου τό αἷμα.

Ὤ πόσο φοβερό εἶναι νά τό πῶ καί πόσο φρικτό νά τό ἐκφράσω!

Καί τό ’δωσαν στό κορίτσι καί τό πῆγε στή μάνα του!

Ἀλίμονο! Πόσο τρομερή ἀλλοκοτιά!

Εἰς τὴν κέλλαν τοῦ πατρὸς ἡμῶν

Εἰς τὴν κέλλαν τοῦ πατρὸς ἡμῶν

Θρήνει με, κέλλα, σχοῦσα νωθρὸν ἐργάτην, μόνον κάκιστον, ὧνπερ ἔσχες κτητόρων. Οὐ λαμπρύνω σε τῶν προσευχῶν τῷ φάει· οὐ δὴ πιαίνω τῇ ῥοῇ τῶν δακρύων· οὐδ' αὖ καθαίρω τῆς ἁγνείας τοῖς τρόποις.

Κατήχησις τοῦ ὁσίου καὶ θεοφόρου πατρὸς ἡμῶν Θεοδώρου τοῦ Στουδίτου

Κατήχησις τοῦ ὁσίου καὶ θεοφόρου πατρὸς ἡμῶν Θεοδώρου τοῦ Στουδίτου

εἰς τὴν Κυριακὴν τῆς Τυροφάγου

Περὶ νηστείας, καὶ ὅτι ἡ ἀληθὴς νηστεία τοῦ ἀληθινοῦ ὑποτακτικοῦ ἐστὶ τὸ κόψαι τὸ ἴδιον θέλημα.

Εὐλόγησον πάτερ.

Ἀδελφοὶ καὶ πατέρες, ὁ ἀγαθὸς Θεὸς ἡμῶν, ὁ χαρίζων τὴν ζωὴν ἡμῶν, καὶ ἄγων ἡμᾶς ἀπὸ χρόνον εἰς χρόνους διὰ φιλανθρωπίαν αὐτοῦ ἤγαγεν ἤδη ἡμᾶς καὶ ἐν χρόνῳ τούτῳ τῶν ἁγίων νηστειῶν, ἐν ᾧ ἕκαστος τῶν ἀγωνιστῶν ἀγωνίζεται καὶ κοπιάζει ὑπὲρ τῆς σωτηρίας τῆς ψυχῆς αὐτοῦ, καθὰ προαιρεῖται καὶ δύναται καὶ ὁ σπουδάζων εἰς τὴν ἐγκράτειαν νηστεύει διπλᾶς καὶ τριπλᾶς ἡμέρας, ὁ δὲ εἰς τὴν ἀγρυπνίαν σπουδάζων ἀγρυπνεῖ, ἀναγινώσκει, προσεύχεται τόσας καὶ τόσας ὥρας· ἄλλος πάλιν εἰς τὰς γονυκλισίας ποιεῖ τόσας καὶ τόσας μετανοίας ἕως ἐδάφους ἢ καὶ ἄχρι τοῦ ὑποποδίου κατὰ τὴν ἑαυτοῦ δύναμιν καὶ ἄλλος ἐπὶ ἄλλῳ τινι τῶν κατορθωμάτων ἀγωνίζεται, καὶ εἰ ἐβούλετό τις ἰδεῖν πολλὴν σπουδὴν καὶ προθυμίαν ἐν ταῖς ἡμέραις ταύταις ὁ μοναχὸς ὁ ὑπὸ τὴν ὑποταγὴν ὢν καὶ ἔχει διακόνημα καὶ ὑπάρχει ἀληθινὸς ὑπήκοος, οὐκ ἔχει τὸν ἀγῶνα ἐν τινι καιρῷ μόνον, ἀλλ᾿ ἐν πάσῃ τῇ ζωῇ αὐτοῦ ἀδιακόπως ἀγωνίζεται· ἀλλὰ τὶς ἐστὶν ὁ ἀγὼν τοῦ ὑπηκόου ὑποτακτικοῦ; καὶ ποῖον ἐστὶ τὸ μέγα κατόρθωμα αὐτοῦ καὶ ὁ στέφανος ὁ λαμπρός; τὸ μὴ θαρρεῖν τῷ ἰδίῳ λογισμῷ, μηδὲ ποιεῖν αὐτογνωμόνως τὸ ἑαυτοῦ θέλημα, ἀλλ᾿ ὅ,τι ποεῖ, ποιεῖ τοῦτο διὰ ἐρωτήσεως τοῦ ἡγουμένου ἢ καὶ τοῦ αὐτοῦ γέροντος ἢ τοῦ οἰκονόμου, ὅπερ ἐστὶ μᾶλλον βελτιώτερον πάντων τῶν καλῶν ἀγωνισμάτων καὶ ὡς ἐν συντόμῳ εἰπεῖν, μαρτυρίου στέφανον κέκτηται ἡ ὑποταγὴ μετὰ τῆς ἀδιακρίτου ὑπακοῆς· ἤτοι τὸ κόπτειν τὸ ἴδιον θέλημα καὶ ποιεῖν τοῦ προεστῶτος αὐτοῦ, ὅπερ ὡς μαρτύριον λογίζεται ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, ὅτι ἐκχέει τὸ αἷμα αὐτοῦ διὰ τὸ Χριστόν· ὅμως γνῶμεν καλῶς ἀδελφοὶ ὅτι ἐν ταύταις ταῖς ἁγίαις ἡμέραις γενήσεται ἐναλλαγὴ τῶν φαγητῶν, αὔξησις τῶν γονυκλισιῶν καὶ μετανοιῶν καὶ τῆς ἀκολουθίας καὶ ψαλμῳδίας κατὰ τὴν παραδοθεῖσαν ἡμῖν παλαιὰν παράδοσιν τῶν ἁγίων πατέρων ἡμῶν· διὰ τοῦτο καὶ ἡμεῖς δεξώμεθα προθύμως καὶ περιχαρῶς τὸ δῶρον τῶν νηστειῶν· μὴ σκυθρωπάσωμεν διὰ τὴν κακοπάθειαν καὶ τὸν μαρασμὸν τοῦ σώματος, ἀλλ᾿ ὦμεν χαίροντες διὰ τὴν ὑγείαν καὶ σωτηρίαν τῆς ψυχῆς ἡμῶν.

Ὅ,τι κάνεις, νά τό κάνεις σάν νά τό κάνεις μπροστά στόν Θεό.

Ό,τι κάνεις, να το κάνεις σαν να το κάνεις μπροστά στον Θεό.

Ἁγίου Θεοδώρου τοῦ Στουδίτου,

Κατηχήσεις

ΠΗΓΗ:ΕΔΩ

Είτε λοιπόν κάποιος καλλιγραφεί, είτε κάνει κάτι άλλο, να το κάνει σαν να το κάνει μπροστά στον Θεό και όχι στους ανθρώπους, και τότε το έργο του θα είναι καθαρό και θα μετρηθεί ανάλογα με τη δύναμη που έχει μέσα του από τον καρδιογνώστη Θεό. Πρέπει να φυλάγετε τη γλώσσα από ματαιολογίες και να φρουρείτε τα μάτια σας από το να βλέπουν πράγματα αντίθετα, να προσέχετε την καρδιά από τους λογισμούς και να ασφαλίζετε τις αισθήσεις με τον φόβο του Θεού, να ζείτε με μετριοφροσύνη μεταξύ σας, να συναναστρέφεστε μεταξύ σας με αγάπη χωρίς ελευθεροστομίες, να λέτε αυτά που πρέπει, να καταπιάνεστε με όσα είναι συμφέροντα και να σκέφτεστε τα θεόπνευστα, ώστε έτσι να χαιρόμαστε και να συγχαιρόμαστε εκτελώντας τις εντολές του Θεού, διανύοντας επωφελώς τις ημέρες της εδώ ζωής μας και έχοντας στον τρόπο αυτόν της πολιτείας μας τον Θεό βοηθό και προστάτη, και τη μεσιτεία της αγίας Θεοτόκου δυνατή σκέπη, καθώς και των κυρίων μας των μεγάλων αγίων, του Προδρόμου και του Θεολόγου, των οποίων τα μοναστήρια κατέχουμε.

Πάντα ἀνοιχτή ἡ ἀγκαλιά, ὅταν ὑπάρχει μετάνοια (ὁσίου Θεοδώρου Στουδίτου)

Οσίου Θεοδώρου Στουδίτου

Στο τέκνο του τον Λουκιανό.

Ο καλός Θεός μας, γνωρίζοντας την ολισθηρότητα της ανθρώπινης φύσεως, και ότι, και αν ακόμα κάποιος νομίζει πώς βαδίζει σωστά, με λίγη νωθρότητα, χωρίς να το καταλάβει, σκοντάφτει και πέφτει, από αγάπη προς τον άνθρωπο, τού δώρισε τη μετάνοια, η οποία τον σηκώνει από την πτώση και τον επαναφέρει στην αρχική υγεία του. Επειδή λοιπόν και συ, αδελφέ μου, έπαθες αυτό που έπαθες, και συμπλήρωσες τον χρόνο της αξιόλογης μετάνοιας, με μεγάλη κατάνυξη και πάρα πολλά δάκρυα, όπως έχω ακούσει, ώστε να έχεις εξιλεώσει τον Θεό, και ζητάς τώρα συγχώρηση, όπως μου δήλωσε ο οικονόμος και ο παραοικονόμος, είθε να σου δοθεί από τον Κύριο, και να είσαι υγιής από τώρα, υιέ μου, και να χαίρεσαι ενωμένος με τον Χριστό, χωρίς να συμβαίνει να δίνεις στο εξής εγγυήσεις στον Δεσπότη, αλλά να πεθαίνεις για αυτόν, όπως και εκείνος έπαθε για σένα.

Στά προεόρτια τῶν Φώτων Β΄, Ἁγ. Θεοδώρου τοῦ Στουδίτου,Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου (Κήρυγμα)

 ΚΗΡΥΓΜΑ_Στά προεόρτια τῶν Φώτων Β΄, Ἁγ. Θεοδώρου τοῦ Στουδίτου, 2-1-2022, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης