ΕΥΧΗ
ΕΙΣ
ΤΗΝ
ΥΠΕΡΑΓΙΑΝ
ΘΕΟΤΟΚΟΝ
Ἁγίου
Γρηγορίου
τοῦ
Παλαμᾶ
Παρθένε
Δέσποινα
Θεοτόκε,
ἡ
τόν
Θεόν
Λόγον
κατά
σάρκα
γεννήσασα,
οἶδα
μέν
οἶδα,
ὅτι
οὐκ
ἔστιν
εὐπρεπές,
οὐδέ
ἄξιον
ἐμέ
τόν
οὕτω
πανάσωτον,
εἰκόνα
καθορᾶν
σου
τῆς
ἁγνῆς,
σοῦ
τῆς
ἀειπαρθένου,
σου
τῆς
σῶμα
καί
ψυχήν
ἐχούσης
καθαρά
καί
ἀμόλυντα,
ὀφθαλμοῖς
μεμολυσμένοις
ὁρᾶν
καί
χείλεσιν
ἀκαθάρτοις
καί
βεβήλοις
περιπτύσσεσθαι
ἤ
παρακαλεῖν.
Δίκαιον
γάρ
ἐστιν
ἐμέ
τόν
ἄσωτον
μισεῖσθαι
καί
στυγεῖσθαι
ὑπό
τῆς
σῆς
καθαρότητος.
Πλήν
ἐπειδή
περ
γέγονεν
ὁ
Θεός,
ὅν
ἐγέννησας,
ἄνθρωπος,
ὅπως
καλέσῃ
τούς
ἁμαρτωλούς
εἰς
μετάνοιαν,
θαρρῶν
κἀγώ
προσέρχομαί
σοι,
μετά
δακρύων
δεόμενος.
Δέξαι
μου
τήν
παροῦσαν
τῶν
πολλῶν
καί
χαλεπῶν
πταισμάτων
ἐξαγόρευσιν
καί
προσάγαγε
τῷ
μονογενεῖ
σου
Υἱῷ
καί
Θεῷ,
ἱκετηρίαν
ποιοῦσα,
ὅπως
γένηται
ἵλεως
τῇ
ἀθλίᾳ
μου
καί
ταλαιπώρῳ
ψυχῇ.


