«Οἱ αἱρετικοί καί ἡ αὐθεντικότητα τῆς ὀρθοδοξίας»

Δημητρίου Παναγόπουλου

ἱεροκήρυκος

Εἶναι πολύ ἀστεῖο, νά καταπιάνονται οἱ ἄνθρωποι μέ τούς αἱρετικούς, γιά νά τούς μεταπείσουν, ὥστε νά μετανοήσουν. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοί κοροϊδεύονται ἀπό τόν διάβολο καί ἀγνοοῦν, ὅτι ὁ διάβολος εἶναι μέσα στούς αἱρετικούς καί δέν τούς ἀφήνει νά μετανοήσουν. Γι᾿ αὐτό νά ξέρουμε, ὅτι ἄν μιλᾶμε μέ αἱρετικό, μιλᾶμε μέ τόν ἴδιο τόν διάβολο. Ὅλες οἱ αἱρέσεις εἶναι κατασκευάσματα τοῦ σατανᾶ.

Ἔρχονται οἱ αἱρετικοί πού γνωρίζουν τήν Ἁγία Γραφή ἀπ᾿ ἔξω καί ἀνακατωτά, γιά νά μᾶς πλανήσουν, γιατί ἐμεῖς τήν Ἁγία Γραφή, οὔτε ἀπό μέσα δέν τήν ξέρουμε!

Τό ὅτι τό Ἅγιο Φῶς δίδεται μόνο στούς Ὀρθοδόξους, εἶναι ἡ μεγαλύτερη ἀπόδειξη τῆς Ἀλήθειας τῶν Ὀρθοδόξων καί σφραγίζεται κάθε πονηρό καί ἀκάθαρτο στόμα. Ὁ Χριστός εἶναι Ὀρθόδοξος, δέν εἶναι οὔτε προτεστάντης, οὔτε παπικός, οὔτε ἀρμένιος, τίποτα ἀπ᾿ ὅλα αὐτά. Ἐδῶ καί 1600 χρόνια γίνεται αὐτή ἡ ἀπόδοση τοῦ Ἁγίου Φωτός στό Ναό τῆς Ἀναστάσεως στά Ἱεροσόλυμα, μόνο στόν Ὀρθόδοξο Πατριάρχη, μπροστά στά μάτια τῶν ἐχθρῶν τῆς Ὀρθοδοξίας καί μάλιστα γιά μερικά λεπτά μετά τήν ἀπόδοσή Του, δέν καίει.

«ΟΥΡΑΝΙΟΣ ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ» μήνυμα καλόγερου πρός τόν Ἑλληνισμό γιά τό ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ – Μητρ. Μόρφου Νεόφυτος.

Ο Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος προσκεκλημένος στη Δεξαμενή Σκέψης της Ενορίας Αγίου Νικολάου Λεμεσού στις 23 Μαρτίου 2016, ολοκληρώνοντας την ομιλία του, έκανε μια συγκλονιστική αποκάλυψη. Αναφέρθηκε στο πρόσωπο ενός Ελλαδίτη καλόγερου, Άγιου, που τους συνδέουν πολλά & που βρίσκεται εν ζωή σήμερα…, στον οποίο έχει δοθεί χάρισμα από τον Θεό, σαν & αυτό του Πορφυρίου, του Παϊσίου, του Ιακώβου & μπορεί & βλέπει…. Σε μια πρόσφατη συζήτηση τους, ο Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος, του είπε πως θα πάει να μιλήσει σε μια από τις μεγαλύτερες πόλεις της Κύπρου, στην Λεμεσό & τον ρώτησε: – τι νομίζεις να τους πω;

Ὁ Ὁσιομάρτυς Παχώμιος ὁ Ρῶσος ἤ Καυσοκαλυβίτης, ἤ Οὐσακιώτης, ἤ Εὐκαρπιώτης. († 7 Μαΐου 1730)

Ὁ βίος τοῦ Ἁγίου

Ἡ καλύβη Ἁγ. Ἀκακίου βρίσκεται στή σκήτη Ἁγ. Τριάδος Καυσοκαλυβίων

τοῦ Ἁγίου Ὄρους. Εἶναι ἕνα ἡσυχαστήριο πού ἵδρυσε τό ἔτος 1680

 ὁ ὅσιος Ἀκάκιος ὁ Καυσοκαλυβίτης καί εἶναι κτισμένο πάνω ἀπό τό σπήλαιο

ὅπου ἀσκήθηκε ὁ Ὅσιος καί στό ὁποῖο εἶχε ἀσκηθεῖ τόν 14ο αἰ. ὁ ὅσιος Μάξιμος

 ὁ Καυσοκαλύβης. Ἐδῶ ἐπίσης ἀσκήθηκαν οἱ ἅγιοι νέοι ὁσιομάρτυρες Ρωμανός,

Νικόδημος καί Παχώμιος, καθώς καί ἄλλες ἁγιασμένες μορφές. 

    Ὁ ὁσιομάρτυς Παχώμιος, πού στάθηκε ὁ τελευταῖος ἀπό τούς τρεῖς ὑποτακτικούς τοῦ Καυσοκαλυβίτη ὁσίου Ἀκακίου, γεννήθηκε γύρω στά 1670 στήν κάτω Ρωσία ἀπό εὐσεβεῖς γονεῖς πού κατά τή βάπτισή του τοῦ ἔδωσαν τό ὄνομα Προκόπιος.
Σέ ἡλικία 15 περίπου ἐτῶν αἰχμαλωτίστηκε ἀπό Τατάρους ἐπιδρομεῖς, κατά τή διάρκεια τοῦ Μεγάλου Ρωσοτουρκικοῦ πολέμου, ἐπί τσάρου Πέτρου τοῦ Α΄ τοῦ Μεγάλου (1672-1725) καί πουλήθηκε σέ Τοῦρκο, ὁ ὁποῖος τόν μετέφερε στήν πατρίδα του, τό Οὐσάκι τῆς περιοχῆς τῆς Φιλαδελφείας τῆς Μικρᾶς Ἀσίας.

Ὅταν κάποιος γίνη Πνευματικός, πρέπει νά ἀποφασίση νά πάη στήν κόλαση γι᾿ αὐτούς πού ἐξομολογεῖ (Ἅγιος Παίσιος)

Ὁ μακαριστός Προηγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου Γέροντας Γεώργιος (†2014) ἀναφέρεται στόν Ὅσιο Παΐσιο

...Ἄλλη φορά, ὅταν τόν ἐρώτησα γιά κάποιο δύσκολο πρόβλημα πού ὡς Πνευματικός συναντοῦσα στήν ἐξομολόγηση, μοῦ εἶπε: 

Το αγιογραφικό ανάγνωσμα της Δευτέρας 16-05-2016

Ἡ καθημερινή μελέτη τῆς Ἁγίας Γραφῆς εἶναι ἀπαραίτητη γιά τόν Χριστιανo. Ὅπως ὁ ἄρτος γιά τό σῶμα ἔτσι καί ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ γιά τήν ψυχή ἀποτελεῖ ζωτική ἀνάγκη. Ὁ Κύριος μᾶς εἶπε ὅτι ὁ ἄνθρωπος δέν ζεῖ μόνο μέ ψωμί. ἀλλά καί μέ κάθε λόγο πού ἐκπορεύεται ἀπό τό στόμα τοῦ Θεοῦ (Ματθ. 4, 4): «Οὐκ ἐπ' ἄρτῳ μόνο ζήσεται ἄνθρωπος ἀλλ' ἐπί παντί ρήματι ἐκπορευομένῳ διά στόματος Θεοῦ». Εἴθε καθημερινά νά μελετοῦμε τό λόγο Του καί νά τρέφουμε τήν ψυχή μας μ' αὐτόν. Μαζί μέ τά Ἅγια Μυστήρια καί τόν Πνευματικό ἀγῶνα, ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ συντηρεῖ ἀναμμένη τήν λαμπάδα τῆς πίστεως μέσα μας καί μᾶς καθιστᾶ ζωντανά κυτταρα τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ, πού εἶναι ἡ Ἁγία Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας. Σύν Θεῷ θά ἀναρτῶνται τά ἀναγνώσματα πού ἔχει ὁρίσει ἡ Ἁγία Μας Ἐκκλησία νά ἀναγινώσκονται καθημερινά ἀπό τούς Χριστιανούς γιά τό 2016. Κάνετε κλίκ πάνω στήν εἰκόνα καί μεγενθύνετε γιά νά διαβάσετε τό κείμενο.

Απόστολος: Πράξεις Των Αποστόλων κεφ. στ΄ 8 - ζ΄ 5 & 47 - 60

στ΄ 8 - ζ΄ 5 & 47 - 60





Ευαγγέλιον: Κατά Ιωάννην κεφ. Δ΄ 46 - 54

Δ΄ 46 - 54




Ευχαριστοῦμε τήν ἀδελφότητα Θεολόγων «Ὁ Σωτήρ» γιά τήν ὁλοπρόθυμη ἄδεια χρήσης καί ἀναδημοσίευσης τοῦ κειμένου μετά τῆς συντόμου ἑρμηνείας, πού ἔχει εκπονήσει ὁ μακαριστός θεολόγος Π. Τρεμπέλας.

Οἱ θλίψεις καί οἱ πειρασμοί (Γέροντας Κλεόπας Ἡλίε, Ρουμάνος ἡσυχαστής καί διδάσκαλος)

Οι πόνοι στον κόσμο είναι επακόλουθα της αμαρτίας (Ιώβ 4, 8· Ψαλ. 7, 14-16· Παροιμ. 22, 8· Ιερ. 4, 18). Τα διάφορα παθήματα είναι τιμωρίες για αμαρτίες (Λευ. 26, 24-28· Β’ Βασ. 7, 14), αν, όμως, θα δεχθούμε όλα τα παθήματα με υπομονή και ευχαριστία, θα μας φέρουν μεγάλο πνευματικό όφελος προς σωτηρία της ψυχής μας. Γενικά βλέπουμε, ότι όσο πληθαίνουν οι αμαρτίες και οι κακίες στον κόσμο, τόσο πληθαίνουν και οι παιδαγωγικές επισκέψεις, δηλαδή ο λιμός, οι σεισμοί, οι πόλεμοι, οι πάσης φύσεως αρρώστιες και ο θάνατος. Η μέριμνά μας, των χριστιανών, είναι να εγκαταλείψουμε τις αμαρτίες, να συμφιλιωθούμε με τον Θεό και να έχουμε φόβο Θεού, ταπείνωση και υπομονή, και τότε όλες αυτές οι ταλαιπωρίες θα λιγοστέψουν και θα μας είναι πολύ ωφέλιμες για τη σωτηρία μας.

Ποιος είναι ο λόγος και ο σκοπός των θλίψεων;

Ὁ μαρτυρικός ἐπίσκοπος Βαρνάβας Μπελιάγιεφ, ὁ διά Χριστόν Σαλός (+6 Μαΐου 1963)

Ό άγιος γεννήθηκε στις 12 Μαΐου 1887 στο χωριό Ράμινσκι κοντά στη Ρωσική πρωτεύουσα Μόσχα. Ή μη­τέρα του, Κλαυδία Ντιλάιβα, πού προσευχόταν για 17 ολόκληρα χρόνια στο Θεό να της χαρίσει ένα παιδί, τον ονόμασε Νικόλαο. Ή Κλαυδία, γυναίκα ευσεβής και θεο­φοβούμενη, του μεταλαμπάδευσε το θείο ζήλο και μερίμνη­σε να γνωρίσει ο μικρός Νικόλας τις Ευαγγελικές αλήθειες από νεαρή ηλικία. Μικρό ακόμα τον πήγε στη Λαύρα του οσίου Σεργίου για προσκύνημα. Εκεί ό μοναχός πού φύ­λαγε τα οστά του οσίου του έδωσε λίγα λεφτά με την πα­ρότρυνση να αγοράσει ένα μικρό βιβλίο του Μητροπολί­τη Μόσχας Ίννοκέντιου, πού μίλαγε για τη Βασιλεία των ουρανών.

"Οταν έφτασε στην ηλικια πού τελείωσε το γυμνάσιο με χρυσό μετάλλιο αριστείας, ενώ ετοιμαζόταν για τις εισαγωγικές του εξετάσεις, πρόσεξε στη βιβλιοθήκη του το μικρό εκείνο βιβλίο, το όποιο και διάβασε όρθιος μπροστά στη βιβλιοθήκη του. Τότε πήρε τη μεγάλη του απόφαση. Πήγε την ίδια κιόλας μέρα στην Όπτινα, στο στάρετς Βαρσανούφιο και τον παρακάλεσε να τον κρατήσει σαν υποτακτικό του. Εκείνος τον παρέπεμψε πρώτα να τελειώσει τη θεο­λογική του μόρφωση και να επισκέπτεται όσο πιο συχνά μπορεί τη Ζωσιμαία έρημο. Ό Νικόλαος έκανε υπακοή και έτσι επισκέφτηκε για πρώτη φορά το 1910 την εν λόγω έρημο, οπού γνώρισε μεγάλες μορφές του Ρώσικου μοναχισμού, όπως τον ηγούμενο Γερμανό και τον πατέρα Αλέξιο, πού έγινε ο πνευματικός του.

Ὅπως τά βλέφαρα ἀγγίζουνε τό 'να τ’ ἄλλο, ἔτσι κι οἱ πειρασμοί εἶναι κοντά στούς ἀνθρώπους.

ΑΓ.ΙΣΑΑΚ Ο ΣΥΡΟΣ

 ΣΕ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΦΩΤΗ ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ 

Ο Μυστικός κήπος της πονεμένης Ρωμιοσύνης

 «Όπως τα βλέφαρα αγγίζουνε τόνα τ’ άλλο, έτσι κι οι πειρασμοί είναι κοντά στους ανθρώπους.
 Και τα οικονόμησε ο Θεός με σοφία, για τη δική σου ωφέλεια, για να χτυπάς με υπομονή την πόρτα Του, και από τον φόβο των λυπηρών να Τον θυμάται ο λογισμός σου, και να Τον σιμώσεις με την προσευχή, και ν’ αγιαστεί η καρδιά σου με το να Τον συλλογίζεσαι.
 Και σαν τον επικαλεστείς θα σ’ ακούσει, και θα μάθεις πως ο Θεός είναι Κείνος που θα σε γλυτώσει.
Και θα νοιώσεις Κείνον που σ’ έπλασε και που νοιάζεται για σένα και που σε φυλάγει και πώπλασε διπλό τον κόσμο για σένα, τον ένα σαν δάσκαλο και πρόσκαιρο παιδευτή, τον άλλο σαν πατρογονικό σπίτι σου και αιώνια κληρονομιά σου. 

Ἰδού γιατί ὑπῆρξε φέτος τόση διαφορά στόν ἑορτασμό τοῦ Πάσχα μέ τούς Παπικούς! (Ἱερά Μητρόπολη Πειραιῶς)

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 12η Μαΐου 2016.

ΙΔΟΥ ΓΙΑΤΙ ΥΠΗΡΞΕ ΦΕΤΟΣ ΤΟΣΗ ΔΙΑΦΟΡΑ ΣΤΟΝ ΕΟΡΤΑΣΜΟ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΑΠΙΚΟΥΣ!

(Απάντηση σε ανακοίνωση των εν Ελλάδι παπικών)

Ένα από τα μεγαλύτερα εκκλησιολογικά και εορτολογικά προβλήματα που δημιουργήθηκε στην αρχαία Εκκλησία κατά την διάρκεια των τριών πρώτων αιώνων της ιστορίας της, ήταν το πρόβλημα του κοινού εορτασμού του Πάσχα. Κατά την χρονική αυτή περίοδο δεν υπήρχε σ’ όλες τις τοπικές εκκλησίες γενική ομοιομορφία εορτασμού του Πάσχα ως προς την ακριβή ημερομηνία. Μάλιστα κατά τον 2ο αιώνα η ασυμφωνία αυτή έλαβε σοβαρές διαστάσεις, που οδήγησε σε έριδα - διαμάχη μεταξύ των εκκλησιών της Μικράς Ασίας και της Ρώμης επί των ημερών του επισκόπου Σμύρνης αγίου Πολυκάρπου, (168 μ.Χ. περίπου) και του Πάπα Ρώμης Ανικήτου, (155-166μ.Χ.).
 Οι Μικρασιάτες εόρταζαν το Πάσχα μαζί με το εβραϊκό Πάσχα στις 14 του εβραϊκού μήνα Νισάν, (ο μήνας Νισάν είχε διάρκεια 29, ή 30 ημέρες και συμπίπτει την περίοδο μεταξύ Μαρτίου και Απριλίου), και γι’ αυτό ονομάζονταν «Τεσσαρεσκαιδεκατήτες». Αντίθετα οι Ρωμαίοι εόρταζαν το Πάσχα την πρώτη Κυριακή μετά την εαρινή ισημερία.

Ἡ ἀποφυγή τῆς κατάκρισης

Ερώτηση: Με ποιον τρόπο θα μπορέσουμε να μην κρίνουμε αυτόν που αμαρτάνει φανερά;

Απάντηση: Αν θυμόμαστε τον Κύριο που έλεγε: «Μην κρίνετε, για να μην κριθείτε· μην καταδικάζετε, για να μην καταδικαστείτε» (Λουκ. 6:37) και τον απόστολο που συμβούλευε: «Όποιος νομίζει ότι στέκεται καλά στα πόδια του, ας προσέχει να μην πέσει» (Α’ Κορ. 10:12), και που επίσης έλεγε: «Εσύ που κρίνεις τον άλλο, καταδικάζεις τον ίδιο τον εαυτό σου» (Ρωμ. 2:1). Γιατί τα μυστικά του ανθρώπου κανείς δεν τα ξέρει, παρά μόνο το πνεύμα που κατοικεί μέσα του (Α’ Κορ. 2:11), σύμφωνα με τα λόγια του Σωτήρα μας.

Πολλές φορές δηλαδή πολλοί, ενώ αμάρτησαν μπροστά στους ανθρώπους, στη συνέχεια, χωρίς να φαίνονται, προσευχήθηκαν με μετάνοια στον Θεό και πήραν τη συγχώρηση, και έπειτα ευαρέστησαν σε αυτόν και έλαβαν Πνεύμα άγιο. Αυτοί λοιπόν, που εμείς τους θεωρούμε αμαρτωλούς, για τον Θεό είναι δικαιωμένοι, ενώ εμείς είδαμε την αμαρτία, αλλά δεν μάθαμε τα καλά έργα που έκαναν κρυφά.

Σπονδή στή θυσία (Ἅγιος Λουκᾶς Ἀρχιεπίσκοπος Κριμαίας)

Χαίρομαι πάρα πολύ που ο αριθμός των ανθρώπων που παρακολουθούν τα κηρύγματά μου γίνεται κάθε φορά μεγαλύτερος. Χαίρομαι να ζω για να σας διδάσκω την οδό της σωτηρίας και εσείς με προσοχή και ζήλο να με ακούτε. Αυτό σημαίνει ότι ο λόγος μου μπαίνει βαθιά στην καρδιά και στο νου σας, ότι δεν κηρύττω μάταια, και ο λόγος της σωτηρίας εγκατοικεί στην καρδιά και στο νου σας.

Τω Θεώ ημών δόξα εις τούς αιώνας των αιώνων.

Γι’ αυτό με ακόμα μεγαλύτερο ζήλο θα σας κηρύττω το λόγο του Θεού.

Αρκετές φορές στα κηρύγματά μου έκανα λόγο για τον μεγάλο κήρυκα του Ευαγγελίου, τον απόστολο Παύλο, και προσπάθησα να ερμηνεύσω τις επιστολές του. Τον ονομάζουν δεύτερο μετά τον Κύριο Ιησού Χριστό ιδρυτή του Χριστιανισμού. Και εμείς όλοι πρέπει να προσπαθήσουμε να εισχωρήσουμε όσο πιο βαθιά γίνεται σε κάθε λόγο του μεγάλου αυτού αποστόλου.

Κυριακή τῶν Μυροφόρων:Ἀπόστολος-Εὐαγγέλιο-Ὁμιλία γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου

15 ΜΑΪΟΥ : ΑΓΙΟΥ ΑΧΙΛΛΙΟΥ

AΠΟΣΤΟΛΟΣ

ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ Ϛ´ 1 - 7

¹ Ἐν δὲ ταῖς ἡμέραις ταύταις πληθυνόντων τῶν μαθητῶν ἐγένετο γογγυσμὸς τῶν Ἑλληνιστῶν πρὸς τοὺς Ἑβραίους, ὅτι παρεθεωροῦντο ἐν τῇ διακονίᾳ τῇ καθημερινῇ αἱ χῆραι αὐτῶν. ² προσκαλεσάμενοι δὲ οἱ δώδεκα τὸ πλῆθος τῶν μαθητῶν εἶπον· Οὐκ ἀρεστόν ἐστιν ἡμᾶς καταλείψαντας τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ διακονεῖν τραπέζαις. ³ ἐπισκέψασθε οὖν, ἀδελφοί, ἄνδρας ἐξ ὑμῶν μαρτυρουμένους ἑπτὰ, πλήρεις Πνεύματος ἁγίου καὶ σοφίας, οὓς καταστήσομεν ἐπὶ τῆς χρείας ταύτης· ⁴ ἡμεῖς δὲ τῇ προσευχῇ καὶ τῇ διακονίᾳ τοῦ λόγου προσκαρτερήσομεν. ⁵ καὶ ἤρεσεν ὁ λόγος ἐνώπιον παντὸς τοῦ πλήθους· καὶ ἐξελέξαντο Στέφανον, ἄνδρα πλήρη πίστεως καὶ Πνεύματος ἁγίου, καὶ Φίλιππον καὶ Πρόχορον καὶ Νικάνορα καὶ Τίμωνα καὶ Παρμενᾶν καὶ Νικόλαον προσήλυτον Ἀντιοχέα, ⁶ οὓς ἔστησαν ἐνώπιον τῶν ἀποστόλων, καὶ προσευξάμενοι ἐπέθηκαν αὐτοῖς τὰς χεῖρας. ⁷ καὶ ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ ηὔξανε, καὶ ἐπληθύνετο ὁ ἀριθμὸς τῶν μαθητῶν ἐν Ἱερουσαλὴμ σφόδρα, πολύς τε ὄχλος τῶν ἱερέων ὑπήκουον τῇ πίστει. 

Βίος τοῦ ὁσίου Νείλου τοῦ μυροβλύτου

Εὐφραίνου ἐν Κυρίῳ ὁ ἁγιώνυμος Ἄθως, ὁ νοητὸς τῆς Θεοτόκου καὶ ὡραῖος παράδεισος· ἰδοὺ γὰρ ἐν ταῖς ὑπωρείαις σου ἐξήνθησαν κρίνα ἀειθαλῆ καὶ πανεύοσμα, καὶ ἐν ταῖς κοιλάσι καὶ παραλίοις σου δένδρα οὐρανομήκη καὶ εὐσκιόφυλλα ἀνεβλάστησαν, καρποὺς ἀθανάτους τοῦ Πνεύματος προβαλλόμενα… (ὅσιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης)

ΣΤΟ ΝΟΤΙΟ ἄκρο τῆς χερσονήσου τοῦ Ἄθω, σὲ ἀπόσταση μίας ὥρας περίπου ἀπὸ τὰ Καυσοκαλύβια, πρὸς τὴ Μεγίστη Λαύρα, μέσα σ᾿ ἕνα ἐπιβλητικὰ ἄγριο τοπίο θαυμαστῆς φυσικῆς ὀμορφιᾶς καὶ στὴν κορφὴ ἑνὸς ἀπότομου βράχου, διακόσια πενήντα περίπου μέτρα πάνω ἀπὸ τὴ θάλασσα, κυριολεκτικὰ μεταξὺ οὐρανοῦ καὶ γῆς», βρίσκεται τὸ σπήλαιο τοῦ ὁσίου Νείλου τοῦ μυροβλύτου.
Ὁ ὅσιος Νεῖλος, ποὺ ἀσκήθηκε ἐδῶ, εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ «ἀειθαλῆ καὶ πανεύοσμα» κρίνα, ἕνα ἀπὸ τὰ «οὐρανόμηκη καὶ εὐσκιόφυλλα» δέντρα, ποὺ βλάστησαν ἐν ταῖς ὑπωρείαις καὶ ἐν ταῖς κοιλάσι καὶ παραλίοις· τοῦ ἁγιοτόκου Ἄθωνα.
Βλαστὸς τῆς εὐάνδρου Πελοποννήσου, γεννήθηκε στὸ χωριὸ Ἅγιος Πέτρος τῆς Κυνουρίας στὰ τέλη τοῦ 16ου αἰ. Ἀνατράφηκε «ἐν παιδείᾳ καὶ νουθεσίᾳ Κυρίου» (Ἐφ. 6:4) ἀπὸ τοὺς εὐσεβεῖς γονεῖς του καὶ διδάχθηκε τὰ ἱερὰ γράμματα ἀπὸ τὸν ἐνάρετο καὶ μορφωμένο θεῖο του Ἱερομόναχο Μακάριο.

Τό μήνυμα τῆς ἡμέρας

Όποιος θέλει να σωθεί πρέπει να έχει την καρδιά του σε κατάσταση  μετανοίας και συντριβής: "Θυσία τῷ Θεῷ  πνεῦμα συντετριμμένον, καρδίαν συντετριμμένην καί τεταπεινωμένην ὁ Θεός οὐκ ἐξουδενώσει" (Ψαλμ. ν' 19)

Όσιος Σεραφείμ του Σαρώφ

http://epanosifi.blogspot.gr/2016/05/blog-post_600.html