[Ματθ. 11, 27:30]
«Μάθετε ἀπ᾿ ἐμοῦ, ὅτι πρᾷός εἰμι καί ταπεινός τῇ καρδίᾳ καί εὑρήσετε ἀνάπαυσιν ταῖς ψυχαῖς ὑμῶν»[1], μᾶς διδάσκει ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός. Ἄν ἐγκολπωθοῦμε τόν Κύριο καί γνωρίσουμε ἐμπειρικά τή ζωή Του -αὐτό σημαίνει τό μάθετε- τότε ἀλλάζουμε, ἀλλοιωνόμαστε καί ἀναπαυόμαστε.
«Ὅταν βρεῖς τόν Χριστό», λέει ὁ Ἅγιος Πορφύριος, «σοῦ ἀρκεῖ. Δέν θέλεις τίποτε ἄλλο, ἡσυχάζεις. Γίνεσαι ἄλλος ἄνθρωπος. Ζεῖς παντοῦ, ὅπου ὑπάρχει ὁ Χριστός. Γίνεσαι ἄλλος ἄνθρωπος. Ζεῖς στά ἄστρα, στό ἄπειρο, στόν οὐρανό μέ τούς ἀγγέλους, μέ τούς ἁγίους, στή γῆ μέ τούς ἀνθρώπους, μέ τά φυτά, μέ τά ζῶα, μέ ὅλους, μέ ὅλα». Γίνεσαι δηλαδή, λέει ὁ Ὅσιος, οἰκουμενικός καί συμπαντικός καί παγκόσμιος ἄνθρωπος καί μέσα στήν καρδιά σου ἔχεις ὅλους τούς ἀνθρώπους, ὅλο τόν κόσμο, καί ἑνώνεσαι μέ τόν Κύριο, πού εἶναι ὁ Ἰησοῦς Χριστός, ὁ Δημιουργός τῶν πάντων. «Ὅπου ὑπάρχει ἡ ἀγάπη στόν Χριστό, ἐξαφανίζεται ἡ μοναξιά. Εἶσαι εἰρηνικός, χαρούμενος, γεμάτος. Οὔτε μελαγχολία, οὔτε ἀρρώστια, οὔτε πίεση, οὔτε ἄγχος, οὔτε κατήφεια, οὔτε κόλαση. Γιατί ὁ Χριστός εἶναι ἡ πηγή τῆς ζωῆς, ἡ πηγή τῆς χαρᾶς, τό φῶς τό ἀληθινό. Ὁ Χριστός εἶναι σέ ὅλες σου τίς σκέψεις, σέ ὅλα σου τά ἔργα. Ἔχεις τήν Χάρη καί μπορεῖς ὅλα νά τά ὑποφέρεις γιά τόν Χριστό. Ἀκόμη μπορεῖς νά πάσχεις καί ἀδίκως μέ τήν δύναμη τοῦ Χριστοῦ. Μπορεῖς νά σηκώσεις κάθε δυσκολία, κάθε ἐχθρότητα, κάθε διωγμό, κάθε συκοφαντία. Μπορεῖς», λέει ὁ Ὅσιος, «νά ὑποφέρεις ἀδικίες γιά τόν Χριστό καί μάλιστα μέ χαρά. Ὅπως ἔπαθε Ἐκεῖνος, τό ἴδιο κι ἐσύ μπορεῖς νά πάσχεις ἀδίκως. Διάλεξες τόν Χριστό, γιά νά μήν πάθεις; Τί λέει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος; «Χαίρω ἐν τοῖς παθήμασί μου»[2]»[3]. Ὁ Κύριος δέν ὑπόσχεται μιά ζωή χωρίς παθήματα, χωρίς δυσκολίες, ἀλλά μᾶς ὑπόσχεται τήν ἄρση τῶν δυσκολιῶν καί τήν μέ ὑπομονή καί δύναμη ἀντιμετώπισή τους.
