Πνευματικὸ ὀξυγόνο καὶ ὕδωρ ζῶν εἶναι ἡ προσευχὴ γιὰ τὴν ψυχὴ τοῦ ὀρθόδοξου Χριστιανοῦ

Ιερά Μητρόπολις Πάφου

Πνευματικό οξυγόνο και ύδωρ ζών είναι η προσευχή για την ψυχή του ορθόδοξου Χριστιανού

Το ακόλουθο κείμενο προέρχεται από το Προσευχητάριον Ορθοδόξου Χριστιανού που εξέδωσε η Ι.Μ.Πάφου το 2025, υπό τις ευλογίες του πανιερωτάτου μητροπολίτου Πάφου κ.κ.Τυχικού

Τι είναι η προσευχή;

Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος γράφοντας για την προσευχή, μας είπε ότι η προσευχή για τον Χριστιανό είναι τόσο αναγκαία όσο είναι αναγκαίο το νερό για το ψάρι. Ο άγιος Гρηγόριος ο Θεολόγος μάς λέγει ότι θα πρέπει να προσευχόμαστε περισσότερο απ’ όσο αναπνέουμε, αφού, όπως για το σώμα είναι ανάγκη η αναπνοή, έτσι και για την ψυχή μας, για να μπορέσει να ζήσει, είναι αναγκαία η προσευχή. Τον ίδιο τον Χριστό τον βλέπουμε πολλές φορές να προσεύχεται αλλά και να μας διδάσκει πώς να προσευχόμαστε. Μας είπε ο Χριστός, ότι πρέπει να ζητάμε ό,τι έχουμε ανάγκη από το Θεό, και όσα ζητήσουμε στην προσευχή μας με πίστη θα μας δοθούν απ’ Αυτόν. Eπίσης, ο καλύτερος τρόπος να γνωρίσουμε τον Χριστό είναι να περνάμε χρόνο μαζί Του, διά της προσευχής. Αν ο μαγνήτης έλκει τα σίδερα, η εξομολόγηση, ο εκκλησιασμός, η νηστεία, η ελεημοσύνη και η προσευχή ελκύουν το έλεος του Θεού…! Ο Гέροντας Гαβριήλ, ο Αγιορείτης, λέγει συχνά στους προσκυνητές: Гιατί γεννηθήκαμε και υπάρχουμε στον κόσμο αυτό; Гια να δοξάζουμε τον Θεό και να προσφέρουμε αγάπη και χαρά στους άλλους.

Πώς πρέπει να κάνουμε την προσευχή μας;

Ἄν ἐμπιστευόμαστε τόν Θεό, δέν φοβόμαστε οὔτε κάρτες, οὔτε χαράγματα, οὔτε ἀντιχρίστους, τίποτα!…

❈ Ἄς ποῦμε ὅτι ἔρχονται οἱ Παγκοσμιοποιητές καί λένε:

- Ἄν δέν πάρεις τό τσιπάκι, ψωμί δέν ἔχει, λεφτά δέν ἔχει, βενζίνη δέν ἔχει....

Τί θά κάνεις; Θά πεῖς: «νά τό πάρω γιά χάρη τοῦ παιδιοῦ μου»;. Ὅπως ἔλεγε κάποιος:

- Θά τό πάρω, γιατί ἔχω παιδιά...

Τά παιδιά δηλαδή δέν ἔχουν Θεό; Δέν θά φροντίσει ὁ Θεός γιά τά παιδιά σου; Ἐσύ θά φροντίσεις; Αὐτός δηλαδή εἶχε μέσα του ἀπιστία, δέν ἐμπιστευόταν τόν Θεό, καί μέ ἕναν εὔσχημο τρόπο, μέ μιά τέτοια δικαιολογία, ἔλεγε θά τό πάρω γιά τά παιδιά, γιά νά μήν πεῖ, ὅτι δέν πιστεύει στόν Θεό. Ἐνῶ οὐσιαστικά αὐτό κρύβεται ἀπό πίσω.

Αὐτός ὅμως πού πιστεύει, θά πεῖ:

«Κατὰ τὴν θείαν Λειτουργίαν δὲν ἐπιτρέπεται διακοπή. Ἂλλ’ ἐάν...» (π. Αὐγουστῖνος Καντιώτης)

2η ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ ΠΡΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟ ΦΛΩΡΙΝΗΣ

Δημήτριος Β. Εμμανουήλ, Αναγνώστης

«Εις ενδόξους ημέρας της Εκκλησίας, κατά τας οποίας ο ευσεβής λαός συνηγωνίζετο μετά των ποιμένων του, έδιδε την μαρτυρία της Πίστεώς του ζωηρώς. Με ισχυράς φωνάς – και μόνον με φωνάς ; – εξεδίωκεν εκ του Ναού τους επιβουλευομένους την Πίστιν του, τους προβατόσχημους λύκους, τους υπό το ένδυμα του Ορθοδόξου κληρικού λαλούντος σκολιά και διεστραμμένα.»

Αγαπητοί, πλήρης ιεράς αγανάκτησης, αλλά και βαθιάς θλίψης για τα πράγματα της Εκκλησίας που βαίνουν προς τον γκρεμό του «Κοιν(οτικ)ού Πάσχα» απευθύνουμε προς τον ευσεβή λαό του Θεού· λόγο παρήγορο, λόγο εκκλησιαστικό· λόγο αγάπης για τον Εσταυρωμένο Χριστό που πηγάζει· από πηγή καθαρή, θερμή, αγνή και άδολη· από στόματος Αυγουστίνου Καντιώτη «που ‘χε του αετού τη νιώτη».

Συγκινούμαστε και τι να πούμε για τον π. Μάξιμο Καραβά (μονάκριβο πνευματικό τέκνο του π. Αυγουστίνου) που στα ενενήντα του ζητά «μολύβι και χαρτί», «χαρτί και καλαμάρι» για χάρη του Εσταυρωμένου αλλά και όλων των Πιστών που αγωνίζονται υπέρ Αυτού ένεκεν της του Περιστερίου παράνομης απόφασης.

Μας συγκινεί και η σταυροαναστάσιμη γλυκιά φωνή του πάγκαλου π. Αθανασίου Μυτιληναίου, «π’ έμεινε εν τη γη σε ψηφιακή μορφή»,

Ἀνοικτὴ ἐπιστολὴ «Πρὸς τοὺς δοκιμαζομένους (ἐκ τῶν Σεισμῶν) κατοίκους τῶν Νήσων ΣΑΝΤΟΡΙΝΗΣ καὶ ΑΜΟΡΓΟΥ»

ΝΙΚΟΣ Ε. ΣΑΚΑΛΑΚΗΣ, ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ

Αγαπητοί αδελφοί εν Χριστώ – Συνέλληνες

Στις κρίσιμες αυτές ημέρες που βιώνετε (όλοι μας) την απειλή «της παντελούς εκ του σεισμού καταστροφής», παίρνω το θάρρος (εξ αγάπης) να σας τονίσω μια άλλη όψη της «παραδόσεως» των Σεισμών, ενθυμούμενος τον Ψαλμό (103) που διαβάζεται κατανυκτικά στην Ακολουθία του Εσπερινού: «Ητω η δόξα Κυρίου εις τους αιώνας, ευφρανθήσεται Κύριος επί τοις έργοις αυτού. Ο επιβλέπων επί την γην και ποιών αυτήν τρέμειν, ο απτόμενος των ορέων, και καπνίζονται».

Ως απάντηση ακούω, συνήθως, ότι αιτία των Σεισμών είναι ένα πηγμένο δεδομένο της Επιστήμης, τα ρήγματα κ.λ.π.

Στο βιβλίο «Η πορεία του Πνεύματος» του καθηγητού Ε. Μουτσόπουλου, υπογραμμίζουμε: «όσον περισσότερον η επιστήμη προσπαθεί να καθορίσει την πραγματικότητα ως προς την φύσιν της, τόσον περισσότερο αντιλαμβάνεται ότι όπισθεν της αισθητής υλικής φαινομενικότητά της κρύπτεται ένας πυρήν πνευματικός». Στη γλώσσα της Αγίας Γραφής, της Εκκλησίας, των αγίων, αυτό σημαίνει: «Μπροστά από κάθε αιτία βρίσκεται το θέλημα του Θεού».

Καὶ ὁ Ἅγιος Σωφρόνιος διαφωνεῖ μὲ τὸν Δημητριάδος Ἰγνάτιο ποὺ θέλει νὰ ἀλλάξει τὴν γλῶσσα τῶν λειτουργικῶν κειμένων.

Ὁ Ἅγιος Σωφρόνιος τοῦ Ἔσσεξ ἀποστομώνει ὅσους σκέφτονται νά ἀλλάξουν τήν γλῶσσα τῶν λειτουργικῶν κειμένων καί τῆς Ἁγίας Γραφῆς.

Ὁ Ἅγιος Σωφρόνιος παρατηρεῖ:

«Ἐὰν κατὰ τὴν τέλεσιν τῆς Θείας Λειτουργίας ἐχρησιμοποιοῦμεν γλῶσσαν τῆς καθ’ ἡμέραν ἡμῶν ζωῆς, τότε θὰ ἐγέννα αὕτη ἐν τῇ ψυχῇ καὶ τῷ νοΐ τῶν παρευρισκομένων ἀντιδράσεις κατωτέρου ἐπιπέδου, ἐπιπέδου τῆς φυσικῆς ἡμῶν ὑπάρξεως«.

(Ἀρχιμανδρίτου Σωφρονίου (Σαχάρωφ), «Ὀψόμεθα τὸν Θεὸν καθὼς ἐστι», Ι.Μ. Τιμίου Προδρόμου, Ἔσσεξ Ἀγγλίας, 1993, σ. 376).

Καὶ πάλιν ὁ Ἅγιος Σωφρόνιος εἶναι ἐπί τοῦ προκειμένου κατηγορηματικός:

Κυριακὴ τοῦ Ἀσώτου – Τὸ μυστικὸ τῆς ἐπιστροφῆς (+Μητροπολίτου Φλωρίνης Αὐγουστίνου Καντιώτου)

 

Τὸ μυστικὸ τῆς ἐπιστροφῆς

Ομιλία του †Επισκόπου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)

Τί κάνει, ἀγαπητοί μου, τὸν ἄνθρωπο ν᾿ ἀφήνῃ τὸ δρόμο τῆς ἁμαρτίας καὶ νὰ ἐπιστρέφῃ στὸ Χριστό; Αὐτὸ βλέπουμε σήμερα στὴν παραβολὴ τοῦ ἀσώτου.

Ἔλεγε ὁ Ἅγιος Πορφύριος, μή μιλᾶτε πολύ στά παιδιά. Τά λόγια χτυπᾶνε στά αὐτιά

❈ Ἔλεγε ὁ Ἅγιος Πορφύριος, μή μιλᾶτε πολύ στά παιδιά. Τά λόγια χτυπᾶνε στά αὐτιά. Μιλῆστε στόν Θεό γιά τά παιδιά. Ὁπότε ὁ Θεός παίρνει τήν προσευχή καί μέσω τοῦ Ἀγγέλου τοῦ παιδιοῦ τά λέει στό παιδί.

19 Φεβρουαρίου. Ἀρχίππου, Φιλήμονος καὶ Ἀπφίας (α΄ αἰών). Φιλοθέης ὁσιομάρτυρος τῆς Ἀθηναίας (†1589). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Τετάρτης λε΄ ἑβδ. ἐπιστολῶν (Α΄ Ἰω. γ΄ 21 - δ΄ 11).

Α Ιω. 3,21          ἀγαπητοί, ἐὰν ἡ καρδία ἡμῶν μὴ καταγινώσκῃ ἡμῶν παῤῥησίαν ἔχομεν πρὸς τὸν Θεόν,

Α Ιω. 3,21                 Αγαπητοί, εάν η συνείδησίς μας δεν μας κατηγορή, τότε έχομεν θάρρος προς τον Θεόν,

Α Ιω. 3,22          καὶ ὃ ἐὰν αἰτῶμεν λαμβάνομεν παρ᾿ αὐτοῦ ὅτι τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ τηροῦμεν καὶ τὰ ἀρεστὰ ἐνώπιον αὐτοῦ ποιοῦμεν.

Α Ιω. 3,22                 και ο,τιδήποτε και αν του ζητούμεν, το λαμβάνομεν από αυτόν, διότι τηρούμεν τας εντολάς του και πράττομεν αυτά, που του είναι ευάρεστα. Και γινόμεθα έτσι τέκνα των ευλογιών του.

Οἱ ἡδονές τῆς σαρκός- ἡ φιληδονία (Με μετάφραση στα Αγγλικά- Εnglish translation)- The temptations of the flesh, St. John of Carpathos, Filokalia, Ieromonk Savvas Agioreitis

Οἱ ἡδονές τῆς σαρκός- ἡ φιληδονία (Με μετάφραση στα Αγγλικά- Εnglish translation)- The temptations of the flesh, St. John of Carpathos, Filokalia, Ieromonk Savvas Agioreitis,  Ἁγ. Ἰωάννου Καρπαθίου-Κεφάλαια παραμυθητικά, Κεφ. 60, Φιλοκαλία Α' τόμος, 16-2-2025, 

Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

 http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ὁ Χριστός μᾶς λέει νά ἀπομονωθοῦμε;

Ἄν θέλεις νά ζήσεις Χριστιανικά, θά πρέπει νά ξεκοπεῖς ἀπό τό περιβάλλον, νά ἀπομονωθεῖς. Δέν θά βρεῖς ἄνθρωπο νά κάνεις παρέα. Σᾶς τό ὑπογράφω… ἰδίως στή σημερινή ἐποχή. Ἄν θέλεις νά ζεῖς κατά Θεόν, ἔτσι;

Ἄν θέλεις νά ζεῖς κοσμικά, θά βρεῖς πολλούς, πού πορνεύουν, πού ἔχουν σχέση καί τό λένε καί μέ καμάρι μάλιστα, πού θέλουν νά γίνουν πλούσιοι, μέ τήν χλιδάτη τήν ἐμφάνιση καί τήν ἀνάλογη ζωή, οἱ ὁποῖοι ὅμως εἶναι πλεονέκτες, εἶναι ὑπερήφανοι, εἶναι πόρνοι κ.λπ.

Τί λέει ἡ Ἁγία Γραφή γιά αὐτούς; Ἐπιτρέπεται νά τούς κάνουμε παρέα; Δέν ἐπιτρέπεται. Λέει: «μή συναναμίγνυσθαι πόρνοις» (Α’ Κορ. 5,9). Εἶναι ἐντολή αὐτό. Δέν μπορεῖς δηλ. νά κάνεις παρέα, δέν μπορεῖς νά τόν βάλεις στό τραπέζι σου, νά φᾶς μαζί του, νά πιάσεις φιλία μαζί του.

Ἄ, αὐτός, Γέροντα, εἶναι πολύ καλός μοναχός!

❈ Κάποτε οἱ ἀδελφοί ἐπαίνεσαν ἕναν μοναχό στόν Ἀββᾶς Ἀντώνιο. Εἶπαν στόν Γέροντα Ἀντώνιο.

- Ἄ, αὐτός, Γέροντα, εἶναι πολύ καλός μοναχός!

Ὅταν λοιπόν ἦλθε πρός αὐτόν τον μοναχό ὁ Ἀντώνιος δοκίμασε νά δεῖ ἄν ἀνέχεται ἀτιμωτική προσβολή. Τοῦ ἔκανε ἕνα τέστ ὁ Ἅγιος αὐτοῦ πού οἱ ἄλλοι τόν ἐπαινοῦσαν πολύ.

- Γιά νά δοῦμε... εἶπε:

Καί ὅταν κατάλαβε ὅτι δέν ἀνέχεται προσβολή, τοῦ εἶπε:

Περί Ἐκκλησιασμοῦ

❈ Στήν ἀρχή τῆς Θείας Λειτουργίας λέμε: «Εὐλογημένη ἡ Βασιλεία τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος». Ὅταν μπαίνουμε λοιπόν στήν Ἐκκλησία, μπαίνουμε στή Βασιλεία τοῦ Θεοῦ, στόν Παράδεισο καί πρέπει νά ζοῦμε τόν Παράδεισο. Γι’ αὐτό, ὅσο μποροῦμε πιό συχνά, ἀκόμα καί καθημερινές νά πηγαίνουμε στή Θεία Λειτουργία, γιά νά ζοῦμε τή Βασιλεία, τόν Παράδεισο.

Κυριακή τοῦ Ἀσώτου, Ἡ ἁμαρτία εἶναι ἀκόρεστη. Ἐνῷ κοντά στό Θεό ὁ ἄνθρωπος χορταίνει.

(Ἀποσπάσματα ἀπό κήρυγμα τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Θεοδώρου Ζήση, ὁμοτίμου καθηγητοῦ Πατρολογίας τοῦ Α.Π.Θ.)

…Καί ἦλθε ὁ νεώτερος υἱός πρός τόν πατέρα καί τοῦ εἶπε: «Δός μοι τό ἐπιβάλλον μέρος τῆς οὐσίας».

Σχολιάζει ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς ποιά εἶναι αὐτή ἡ οὐσία σέ πνευματικό ἐπίπεδο. Ποιά εἶναι ἡ περιουσία; Καί μᾶς λέγει, πολύ σύντομα, ὅτι οὐσία τοῦ ἀνθρώπου, περιουσία τοῦ ἀνθρώπου εἶναι ὁ νοῦς. Καί ὅταν ὁ νοῦς μας εἶναι γύρω ἀπό τόν Θεό, εἶναι συγκεντρωμένος, δέν σκορπίζεται, δέν χάνεται. Ὅταν εἴμαστε στήν πατρική οὐσία, στήν πατρική οἰκία, κοντά στόν Θεό, ὁ νοῦς μας εἶναι συγκεντρωμένος καί ὁ πλοῦτος μας εἶναι συγκεντρωμένος.

Ὅταν, ὅμως, ἀφήσουμε νά περάσουν τά πάθη, νά περάσουν οἱ ἡδονές, νά περάσουν οἱ ἐπιθυμίες, τότε ὁ νοῦς μας παρασύρεται, σκορπίζεται. Γι’ αὐτό στή συνέχεια, θά δοῦμε ὅτι λέγει: «διεσκόρπισε τήν οὐσίαν αὐτοῦ ζῶν ἀσώτως». Σκορπίζουμε τήν οὐσία μας, σκορπίζουμε τόν πλοῦτο τῶν ἀρετῶν μας καί ζοῦμε μέσα στήν ἁμαρτία, σέ ξένη χώρα.

…Καί προσεκολλήθη σ’ ἔναν ἀπό τούς πολίτες τῆς χώρας ἐκείνης, ὁ ὁποῖος τόν ἔστειλε νά βόσκει χοίρους.

18 Φεβρουαρίου. Λέοντος πάπα Ῥώμης (†461). Ἀγαπητοῦ ἐπισκόπου Σινάου τοῦ ὁμολογητοῦ (δ΄ αἰ.). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Τρίτης λε΄ ἑβδ. ἐπιστολῶν (Α΄ Ἰω. γ΄ 9-22).

Α Ιω. 3,9           Πᾶς ὁ γεγεννημένος ἐκ τοῦ Θεοῦ ἁμαρτίαν οὐ ποιεῖ, ὅτι σπέρμα αὐτοῦ ἐν αὐτῷ μένει· καὶ οὐ δύναται ἁμαρτάνειν, ὅτι ἐκ τοῦ Θεοῦ γεγέννηται.

Α Ιω. 3,9                   Καθένας που έχει γεννηθή από τον Θεόν, δεν πράττει την αμαρτίαν, διότι έχει μέσα του ως μόνιμον κατάστασιν την νέαν ζωήν, που του έχει μεταδώσει και φυτεύσει ο Θεός. Και ένας τέτοιος άνθρωπος, που έχει δώσει οριστικώς την θέλησίν του στον Θεόν και την αρετήν, είναι ηθικώς αδύνατον να αμαρτάνη, διότι έχει αναγεννηθή, έχει αποκτήσει το καθ' ομοίωσιν Θεού.