Ἐν ὄρει ψευδομετανοίας – Σχόλιο γιὰ τὴν ἐπίσκεψη τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη στὸ Ἅγιον Ὅρος.

σ.σ. Πολύ ωραίο σχόλιο για την βλάσφημη επίσκεψη του φιλοσοδομίτη στο Άγιον Όρος.

«…τὸ βδέλυγμα τῆς ἐρημώσεως τὸ ῥηθὲν διὰ Διανιὴλ τοῦ προφήτου ἑστὼς ἐν τόπῳ ἁγίῳ…»

Η χώρα έχει πάψει προ πολλού να παράγει πολιτική. Αυτό που παράγει είναι εικόνες διαχείρισης της ενοχής. Κι αν κάποτε η συγγνώμη είχε τη μορφή της αποδοχής της ευθύνης, σήμερα δεν είναι παρά εργαλείο ανακύκλωσης της ισχύος. Όταν όλα έχουν συμβεί — οι νεκροί των Τεμπών, οι υποκλοπές, οι σκιές στον ΟΠΕΚΕΠΕ, η ευτέλεια των κοινοβουλευτικών θεσμών, η ακρίβεια ως σταυρός καθημερινός — ο πρωθυπουργός επιλέγει να ανεβεί στον Άθωνα. Όχι για να μετανοήσει, αλλά για να μεταθέσει. Όχι για να σωπάσει, αλλά για να επικυρώσει το ψευδές με το ένδυμα του ιερού.

Δεν υπάρχει τίποτα πιο επικίνδυνο για τη δημοκρατία από μια εξουσία που επιστρατεύει το θείο για να σωπάσει το πραγματικό. Η ανάβαση στο Όρος, μέσα σε αυτή την κρίσιμη στιγμή, δεν είναι πράξη ευλάβειας, είναι μια νέα μορφή θεολογικής εργαλειοποίησης. Είναι η προσπάθεια να καλυφθεί η διάβρωση της πολιτείας πίσω από τους τοίχους των μονών, να συγκαλυφθεί το ὑπόγειον ἔργον τῆς ἀνομίας πίσω από το πρόσχημα της «πνευματικότητας».

Ἡ δίωξις τοῦ Ἐσταυρωμένου-Ἡ ἀπόφασις τῆς Ἱερᾶς Συνόδου καί ὀ ἐμπαιγμός

Η ΔΙΩΞΙΣ ΤΟΥ ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΥ – Η ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΚΑΙ Ο ΕΜΠΑΙΓΜΟΣ

Ξεκάθαρη ἡ ἀπόφαση τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς 11/3/2025. Ἡ θέση τοῦ Σταυροῦ – Ἐσταυρωμένου εἶναι ἐκεῖ, πίσω ἀπὸ τὴν Ἁγία Τράπεζα καὶ καμία λειτουργικὴ ἀλλαγὴ τοῦ τυπικοῦ τῆς Ἐκκλησίας δὲν ἐπιτρέπεται χωρὶς ἀπόφαση τῆς Ἱερᾶς Συνόδου!

Παρ’ ὅλον ὅτι ἡ ἀπόφαση αὐτὴ δὲν ἀναφερόταν στὸν συγκεκριμένο χῶρο ποὺ ἐκτελέστηκε ἡ αὐθαιρεσία τῆς ἀφαίρεσης τοῦ Ἐσταυρωμένου ἀπὸ τὴν Ἁγία Τράπεζα τῶν Ἱερῶν Ναῶν (δηλ. στὴν Ἱ.Μ. Περιστερίου), οὔτε καὶ κατονόμασε τὸν συγκεκριμένο δράστη, τὸν διαπράξαντα τὴν αὐθαιρεσία – ἐκεῖνον ποὺ ἐνήργησε κατὰ τὸ δοκοῦν (!!) καὶ κατασκανδάλισε τὸν πιστὸ λαὸ (τὸν ἐπίσκοπο Περιστερίου Γρηγόριο), ἀπὸ τὴν πρώτη ἀνάγνωση καταλάβαινες ποιόν ἀφοροῦσε.

Στὸν πιστὸ λαὸ τοῦ Περιστερίου, ποὺ τόσο πολὺ δοκιμάστηκε ἡ ἀντοχή του ἐπὶ δύο καὶ πλέον χρόνια, ἔφερε πρὸς στιγμὴν ἀνακούφιση ἡ ἀπόφαση αὐτὴ καὶ ἤλπιζε πὼς τελικὰ ὁ ἐπίσκοπος, μὲ λίγη ταπείνωση, θὰ συμμορφωνόταν μὲ τὴν ἀπόφαση τῆς Ἱερᾶς Συνόδου καὶ θὰ ἐπανατοποθετοῦσε τὸν Ἐσταυρωμένο στὴ θέση του.

Ὅμως, ὅταν ὁ ἐγωισμὸς ξεπερνάει τὰ ἀνθρώπινα ὅρια, τότε, συγχρονίζεται μὲ ἐκεῖνον στὸν ὁποῖο ὅρια δὲν ὑπάρχουν, τὸν ἑωσφορικό.

Ἡ ἀγωνἰα τῶν πιστῶν

Ἡ ἀγωνἰα τῶν πιστῶν

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Οἱ ἄνθρωποι ποὺ θρησκεύουν, καὶ ὄχι μόνο αὐτοί, ὅταν γίνεται ἀλλαγὴ προσώπων στὴ μητρόπολη ἢ τὴν ἐνορία ἄλλοτε βιώνουν συγκίνηση, ἄλλοτε νιώθουν ἀνακούφιση καὶ ἄλλοτε ἀνησυχοῦν γιὰ τὸ τί θὰ προκύψει. Θὰ βελτιωθοῦν τὰ πράγματα, θὰ ἐπιδεινωθοῦν, θὰ ἐκλείψουν δυσάρεστες καὶ σκανδαλώδεις καταστάσεις, θὰ δημιουργηθοῦν νέες εὐχάριστες καὶ θεοφιλεῖς ἢ θὰ παραμείνουν τὰ πράγματα ὡς ἔχουν. Τὸ ἐνδιαφέρον εἶναι μεγάλο, ὅπως καὶ ἡ ἀνησυχία. Μέχρι νὰ γνωρίσουν τὸ νέο τους Mητροπολίτη ἢ τὸ νέο τους Ἱερέα διατυπώνονται διάφορες κρίσεις, κυκλοφοροῦν ἀβάσιμες πληροφορίες καὶ αὐξάνεται ἡ ἀγωνία.

Αὐτὸ ποὺ περιγράφουμε δὲν συμβαίνει στὴ δημόσια διοίκηση. Σχεδὸν κανένας δὲν ἀνησυχεῖ, ὅταν ἀλλάζουν τὰ πρόσωπα στὶς καίριες θέσεις τοῦ δημοσίου. Στὴν Ἐκκλησία ὅμως τὰ πράγματα εἶναι διαφορετικά. Οἱ πιστοὶ συνδέονται μὲ τοὺς κληρικούς, ἔχουν ἀπαιτήσεις ἀπὸ αὐτούς, θέλουν νὰ διακρίνονται γιὰ τὴν ἀρετή τους καὶ τὴ συνέπεια στὴν τήρηση τῶν ἐντολῶν. Μόνο ἔτσι θὰ φροντίζουν γιὰ τὶς πνευματικές τους ἀνάγκες.

11 Ἰουλίου. Εὐφημίας μεγαλομάρτυρος (†451). Ὄλγας ἰσαποστόλου (†969), Νεκταρίου ὁσιομάρτυρος τοῦ ἐκ Βρυούλων (†820). Σωφρονίου ὁσίου τοῦ ἐν Ἔσσεξ Ἀγγλίας (†1993). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Τῆς ἁγίας, Κυριακῆς ις΄ ἐπιστολῶν (Β΄ Κορ. ς΄ 1-10).

Β Κορ. 6,1          Συνεργοῦντες δὲ καὶ παρακαλοῦμεν μὴ εἰς κενὸν τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ δέξασθαι ὑμᾶς

Β Κορ. 6,1                 Συνεργαζόμενοι δε με τον Θεόν δια να συμφιλιωθή με αυτόν ο κόσμος, σας παρακαλούμεν να προσέξετε, μήπως ματαίως και ανωφελώς δεχθήτε την χάριν του Θεού.

Πατριάρχης Σερβίας Πορφύριος σὲ Ὀνούφριο: «Θαυμάζουμε τὴν ἀκλόνητη μαρτυρία σας»

Σε μία κίνηση που υπογραμμίζει την αλληλεγγύη προς την Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία, ο Πατριάρχης Σερβίας κ. Πορφύριος, απέστειλε συγχαρητήριο μήνυμα στον Μητροπολίτη Κιέβου και πάσης Ουκρανίας κ. Ονούφριο με αφορμή τα ονομαστήριά του.

Στο μήνυμά του, ο Πατριάρχης Πορφύριος τόνισε με έμφαση τη δύσκολη θέση της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, η οποία, όπως ανέφερε, «εμπράκτως τελεί υπό καθεστώς διωγμού από τις Αρχές».

Επικαλούμενος τα λόγια του ψαλμωδού Δαβίδ «Ὅσας ἔδειξάς μοι θλίψεις πολλὰς καὶ κακάς, καὶ ἐπιστρέψας ἐζωοποίησάς με, καὶ ἐκ τῶν ἀβύσσων τῆς γῆς πάλιν ἀνήγαγές με» - (Ψαλ. 70, 20), ο Πατριάρχης Πορφύριος εξέφρασε τη βαθιά του ανησυχία και τη συμπονετική αδελφική του αγάπη.

. Ἀκοῦστε το: αὐτοκτονοῦν!

❈ Τό 40% τῶν παιδιῶν πού ἀλλάζουν φύλο αὐτοκτονοῦν. Ἀκοῦστε το: αὐτοκτονοῦν! Εἶναι ἐπιστημονικά δεδομένα αὐτά πού σᾶς λέω, στίς ὁμάδες αὐτές τίς λεγόμενες «τράνς» - ἔτσι λέγονται αὐτοί «τράνς» - τό 40%-50% τῶν παιδιῶν αὐτῶν κάνουν ἀπόπειρα αὐτοκτονίας καί αὐτοκτονοῦν, τή στιγμή πού τό γενικό ἐπίπεδο εἶναι 3%. Γιά νά καταλάβετε καί τή διαφορά...

Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου (Ὁμιλία 30 - 10 – 2017

Κύπρος 1974 – «Συμπατριῶτες» Τουρκο«κύπριοι» βασάνισαν ἀπάνθρωπα καὶ σκότωσαν τὸν παπαΕπιφάνιο.

O Παπα-Επιφάνιος Ιωάννου (κατά κόσμον Εφραίμ) γεννήθηκε το 1919 στο χωριό Μηλικούρι, ήταν παντρεμένος με την Πρεσβυτέρα Άννα και ήταν πατέρας τριών παιδιών.

Εργάστηκε σε διάφορα επαγγέλματα. Ακολούθως υπηρέτησε την Εκκλησία ως κληρικός. Χειροτονήθηκε το 1956 και υπήρξε εφημέριος του Ιερού Ναού στην Αγκαστίνα.

Ο Παπα Επιφάνιος Ιωάννου ήταν φλογερός Αγωνιστής της ελευθερίας. Αγωνίστηκε κατά το 1955-59 και κατά τη διάρκεια της τουρκανταρσίας το 1963-64. Λόγω της Εθνικής και Χριστιανικής του δράσης ήταν ιδιαίτερα μισητός στους Τουρκο«κύπριους» του χωριού.

Κατά την τουρκική εισβολή τον Αύγουστο του 1974, οι Έλληνες του χωριού της Αγκαστίνας οπισθοχωρούσαν για να σωθούν από τους Τουρκο«κύπριους» και έτσι και αυτός διέφυγε με την οικογένεια του στη Λεμεσό για να βρει καταφύγιο στους συγγενείς της γυναίκας του για την οικογένεια του. Ο ίδιος επέστρεψε στην Αγκαστίνα για να βρει το γιο του οποίος είχε ήδη συλληφθεί από τους Τουρκο«κύπριους» και αφού παραδόθηκε στους Τούρκους εισβολεις, οδηγήθηκε στα Άδανα της Τουρκίας.

Ἔσχατοι χρόνοι- Τὰ τρία βασικὰ ἐρωτήματα τῶν πιστῶν.

Έσχατοι χρόνοι- Τα τρία βασικά ερωτήματα των πιστών.

Toυ Βασίλειου Ευσταθίου, Δρ. Φυσικοῦ, Θεολόγου, MEd

Παρακάτω ακολουθούν οι τρείς βασικές ερωτήσεις που συνήθως απασχολούν τους πιστούς σχετικά με τα γεγονότα των έσχατων χρόνων που περιγράφονται στην Αποκάλυψη, με τους οποίους παρουσιάζεται να έχει πολλά κοινά η εποχή μας:

Ερώτηση 1. Θα είναι ο Αντίχριστος πρόσωπο ή καθεστώς, που θα στηρίζεται στην ισχύ των κεντρικών υπολογιστών (data center) και γενικά στις δυνατότητες της σύγχρονης τεχνολογίας;

Κατ’ αρχήν να πούμε ότι σημασία έχει η αντίσταση σε αυτόν και η μη προσκύνησή του, ότι και να είναι.

Ωστόσο να εξηγήσουμε ότι θα είναι συγκεκριμένο πρόσωπο, καθώς όπως η σωτηρία μας ήρθε από συγκεκριμένο πρόσωπο, έτσι θα έρθει και η απώλεια, δηλαδή από κάποιον άνθρωπο, τον υιό της απωλείας, κατά την ορολογία των Αγίων Γραφών: «οὐδεὶς ἐξ αὐτῶν ἀπώλετο εἰ μὴ ὁ υἱὸς τῆς ἀπωλείας», Ιω. 17,12.

Άλλωστε ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, ο οποίος έγραψε και την Αποκάλυψη όπου προφητεύει με ακριβείς λεπτομέρειες την έλευσή του, αναφέρεται και στις επιστολές του στον αντίχριστο με εκφράσεις που δεν μπορούν να κατανοηθούν, παρά μόνο αν αναφέρονται σε συγκεκριμένο άνθρωπο. Για παράδειγμα γράφει:

α) «Παιδία, ἐσχάτη ὥρα ἐστί, καὶ καθὼς ἠκούσατε ὅτι ὁ ἀντίχριστος ἔρχεται, καὶ νῦν ἀντίχριστοι πολλοὶ γεγόνασιν·», Α’ Ιω. 2,18. Εδώ, εφόσον χρησιμοποιεί και πληθυντικό αναφέρεται στους διάφορους πολέμιους της χριστιανικής πίστεως μέσα στους αιώνες, πριν έρθει ο έσχατος αυτών, για τον οποίον γράφει αναλυτικά στο βιβλίο της Αποκαλύψεως.

Πικρία καὶ θλίψη στὸ Ἅγιον Ὅρος γιὰ τὴν ὑποδοχὴ τοῦ πρωθυπουργοῦ.

σ.σ. Αδεφλφέ Β.Ν. αν δεν μιλήσουν τώρα οι πατέρες που διαφωνούν, πότε θα μιλήσουν; Κανείς μας δεν αναπαύεται με την σιωπή τους. Καμμία πνευματικότητα δεν έχει αυτή η ανέξοδη σιωπή. Περισσότερο με κρυφτούλι και δειλία μοιάζει. Ο απλός λαός θέλει καθοδήγηση. Ο απλός λαός βλέπει τον σκανδαλοποιό δικτάτορα και διεφθορέα στο Περιβόλι της Παναγίας και ακούει τα πληρωμένα μέσα εξαπάτησης να τον ανυψώνουν. Και μένει μόνος και αβοήθητος να κοιτά όλα όσα πίστευε και γνώριζε να χάνονται κάτω από τα πόδια του.

Πικρία και θλίψη είναι τα συναισθήματα που επικρατούν στο Άγιον Όρος, όπως μας πληροφορούν Σεβαστοί Πατέρες, για τα όσα διαμείφθηκαν κατά τη χθεσινή υποδοχή του πρωθυπουργού.

Κατ΄ αρχήν να κάνουμε μια μικρή διόρθωση στη χθεσινή ενημέρωση https://tasthyras.wordpress.com. Οι παρόντες «πρόθυμοι» Ηγούμενοι που υποδέχθηκαν τον πρωθυπουργό ήταν εννέα, αφού έδωσε το παρών και ο Ηγούμενος της Μονής Διονυσίου (Πώς άραγε «βλέπει» τον υποτακτικό του ο αγιασμένος μακαριστός Προηγούμενος Χαράλαμπος, μια από τις σύγχρονες πνευματικές μορφές του Αγίου Όρους;)

Κατά τα άλλα το κλίμα ήταν ψυχρό. Οι αστυνομικοί της ασφάλειας και οι υπόλοιποι συνοδοί και υπάλληλοι των δημοσίων υπηρεσιών του Αγίου Όρους ήταν περισσότεροι από τους παρόντες μοναχούς και Ηγουμένους. Οι διακονητές του Πρωτάτου (εφημέριοι, ψάλτες, εκκλησιαστικοί) παρευρέθηκαν απρόθυμα, επειδή τους υποχρέωσε η Ιερά Επιστασία.

Ὁ "πνευματικὸς μηδενισμὸς" ἑνὸς ἀξιωματούχου τῆς ρωμαϊκῆς κοινωνίας (Κυριακὴ Δ' Ματθαίου)

Ο "πνευματικός μηδενισμός" ενός αξιωματούχου της ρωμαϊκής κοινωνίας

(Κυριακή Δ' Ματθαίου)

Πρωτοπρ. Ιωάννου Γκιάφη, Πολιτικού Επιστήμονος-Θεολόγου -Προϊσταμένου Ι. Ν. Αγίου Χριστοφόρου Αγρινίου

Μια ξεχωριστή φιλοσοφική κατεύθυνση μέσα στον χώρο της φιλοσοφίας είναι αυτή του μηδενισμού ή νιχιλισμού. Ως θεωρία διατείνεται την ολοκληρωτική άρνηση. Απορρίπτει τις ηθικές αξίες. Αρνείται τη συνεργασία με πολιτικούς και κοινωνικούς θεσμούς, όπως την κρατική εξουσία, την Εκκλησία, την εκπαίδευση κ.ά. Δεν αποδέχεται την ιστορική εξέλιξη και υποστηρίζει ότι η ανθρώπινη ιστορία καταλήγει στην καταστροφή και στο αδιέξοδο. Δεν πιστεύει στην ύπαρξη νοήματος στη ζωή. Όλα τα ενατενίζει με έναν "ισοπεδωτικό οφθαλμό". Παντού στον μηδενισμό κυριαρχεί το απόλυτο μηδέν και απουσίαζει η ελπίδα για ανάπτυξη και ευημερία.

Όμως ίσως μας γεννηθεί ο προβληματισμός τι σχέση υπάρχει μεταξύ του "φιλοσοφικού μηδενισμού" και της ευαγγελικής περικοπής της Κυριακής Δ' Ματθαίου. Και η απάντηση κρύβεται στο πρόσωπο που μας παρουσιάζει ο ιερός ευαγγελιστής Ματθαίος, τον Ρωμαίο Εκατόνταρχο. Παρουσιάζοντάς μας τη συνάντηση του Κυρίου μετά του Εκατόνταρχου στην πόλη της Καπερναούμ, επικεντρώνεται στο πρόσωπο του Ρωμαίου αξιωματούχου, ο οποίος προσήλθε στον Ιησού για να τον θερμοπαρακαλέσει για τον παραλυτικό δούλο του. Κι ο Χριστός ανταποκρίνεται καταφατικά στο αίτημά του για να ανακουφίσει τον υπηρέτη του από το κρεβάτι του πόνου στο οποίο βασανίζονταν. Συγκεκριμένα του απαντάει ότι θα τον επισκεφτεί στην οικία του προκειμένου να θεραπεύσει τον δούλο του. Και ο Εκατόνταρχος του αντιλέγει ότι: "Κύριε, οὐκ εἰμὶ ἱκανὸς ἵνα μου ὑπὸ τὴν στέγην εἰσέλθῃς· ἀλλὰ μόνον εἰπὲ λόγῳ, καὶ ἰαθήσεται ὁ παῖς μου. "(Ματθ. η',8). Θεωρεί πως δεν είναι άξιος ο ίδιος ο Υιός του Θεού να τον επισκεφτεί στην οικία του, αρκεί το θεϊκό του κέλευσμα για τη σωτηρία του ασθενή δούλου του. Κι εδώ φανερώνεται όχι ο "φιλοσοφικός μηδενισμός", αλλά ο "πνευματικός μηδενισμός" του Ρωμαίου αξιωματούχου.

Ὁ ἀνάποδος σταυρὸς τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη.

Μία ερώτηση που εύλογα απασχολεί πολλούς υγειώς σκεπτόμενους Έλληνες είναι πώς είναι δυνατόν ο πρωθυπουργός αυτής της Ορθόδοξης χώρας, Κυριάκος Μητσοτάκης, να μην έχει μάθει ακόμη να κάνει σωστά τον Σταυρό του. Και όταν λέμε «σωστά» εμείς οι Ορθόδοξοι εννοούμε τον Σταυρό ο οποίος ξεκινά με τα τρία δάχτυλα (Μεγάλος, Δείκτης, Μεσαίος) του δεξιού χεριού ενωμένα, να ακουμπάνε πρώτα επάνω στο μέτωπο, μετά χαμηλά στην κοιλιά, μετά δεξιά επάνω στον δεξιό ώμο και τέλος αριστερά επάνω στον αριστερό ώμο.

Με ολίγα λόγια, τα βασικά χαρακτηριστικά του Ορθόδοξου Σταυρού είναι τα εξής. Τα τρία πρώτα δάχτυλα του δεξιού χεριού να είναι ενωμένα για να συμβολίζουν την Αγία Τριάδα, και τα δύο τελευταία δάχτυλα (Παράμεσος, Μικρός) κλειστά από κάτω για να συμβολίζουν τις δύο φύσεις του Κυρίου. Μία κάθετη κίνησις από το μέτωπο στην κοιλιά. Μία οριζόντια κίνησις από τον δεξιό ώμο στον αριστερό.

10 Ἰουλίου. Τῶν ἐν Νικοπόλει τῆς Ἀρμενίας 45 μαρτύρων (†319). Γρηγορίου ἐπισκόπου Ἄσσου. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Πέμπτης ε΄ ἑβδ. ἐπιστολῶν (Ῥωμ. ιε΄ 17-29).

Ρωμ. 15,17         ἔχω οὖν καύχησιν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τὰ πρὸς τὸν Θεόν·

Ρωμ. 15,17                Εχω, λοιπόν, και εγώ βαθείαν ηθικήν ικανοποίησιν και καύχησιν με την δύναμιν και τον φωτισμόν του Ιησού Χριστού δια την κατά Θεόν πνευματικήν αυτήν εργασίαν.

Μνημόσυνο‐γροθιά στὸ στομάχι ὅλων τῶν Χριστιανῶν- Ἀπαράδεκτη μεταχείριση Τυχικοῦ

Σε σκηνές που δεν περιποιούν τιμή ούτε στην Ιερά Σύνοδο ούτε στη σύγχρονη κυπριακή κοινωνία, ο τέως Μητροπολίτης Πάφου Τυχικός βρέθηκε σήμερα σκυθρωπός, καθισμένος στα στασίδια του Ιερού Ναού των Μεσάνων να ακούει τη Θεία Λειτουργία του μνημοσύνου της μητέρας του. Αν και εναντίον του εκκρεμεί εκκλησιαστική διαδικασία, είναι γνωστό τοις πάσοις πως δεν του έχει αφαιρεθεί το δικαίωμα ιερουργίας· ωστόσο η Ιερά Σύνοδος επέτρεψε μόνον την παρουσία του και όχι τη λειτουργία του, επιβάλλοντας, ουσιαστικά, δημόσια ταπείνωση στον μέχρι πρότινος πνευματικό ποιμένα της ιστορικής Μητρόπολης Πάφου, πρώτης τη τάξη στην εκκλησία της Κύπρου.

Τα γεγονότα και το τι μεσολάβησε είναι γνωστά και δεν χρειάζεται να τα επαναλάβουμε. Όποια κι αν είναι η τελική απόφαση για τα ενδεχόμενα “εκκλησιαστικά παραπτώματα” που του καταλογίζονται, είτε επιβεβαιωθούν είτε όχι, η εικόνα ενός εκλεγμένου, νόμιμου και μέχρι πρότινος ενεργού Ιεράρχη (του πλέον ταπεινού) να θρηνεί τη μητέρα του σαν απλός συγγενής αποτελεί προσβολή για το χριστεπώνυμο πλήρωμα.

Νά ζοῦμε σωστά ὅπως μᾶς θέλει ὁ Χριστός νά ζήσουμε στήν αἰωνιότητα

❈ Νά ζοῦμε σωστά τόν Χριστό, μέ ταπείνωση, μέ νήψη καί ἔτσι θά καταξιωθοῦμε ὡς πρόσωπα, ὡς ἄνθρωποι καί ὅπως μᾶς θέλει ὁ Χριστός νά ζήσουμε στήν αἰωνιότητα. Ἀμήν.

Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου (Ὁμιλία 10 – 12 – 2017)