Γιατί ὁ Θεός δέν ἐκπληρώνει τίς ἐπιθυμίες μας. Πνευματικό Ἀλφάβητο. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης.

Γιατί ὁ Θεός δέν ἐκπληρώνει τίς ἐπιθυμίες μας.
Πνευματικό Ἀλφάβητο. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης.

Ὁμιλία στίς 08-11-2015 στήν Ἱ.Μ. Παναγίας Βαρνάκοβας Φωκίδος
http://HristosPanagia3.blogspot.gr

Ἡ προσευχή (Ὅσιος Νεῖλος ὁ ἀσκητής)

Γνωρίζουμε, άραγε, οι σημερινοί Χριστιανοί, τι είναι η αληθινή προσευχή, ποια τα χαρακτηριστικά της και ποιοι οι καρποί της;

Οι 'Άγιοι της Εκκλησίας μας, που υπήρξαν οι κατεξοχήν προσευχόμενοι άνθρωποι, μας έχουν παραδώσει την ιερή τους εμπειρία με τρόπο εκφραστικό και κατηγορηματικό. Η προσευχή, μας λένε, είναι ανύψωση του νου στον Θεό και συνομιλία μαζί Του. Η προσευχή είναι ένωση τού ανθρώπου με τον Θεό· έργο των αγγέλων κλειδί τού Παραδείσου· φωτισμός της ψυχής· συγχώρηση των αμαρτημάτων μητέρα των αρετών. Η προσευχή είναι όπλο ακαταμάχητο· θησαυρός αδαπάνητος· γέφυρα που σώζει από τους πειρασμούς· τείχος που προστατεύει από τις θλίψεις. Η προσευχή είναι καθρέφτης της πνευματικής ζωής τού ανθρώπου και εργασία που ποτέ δεν τελειώνει.

Ο ΙΕΡOΜΑΡΤΥΡΑΣ ΜΕΘΟΔΙΟΣ ΚΡΑΣΝΟΠΕΡΩΦ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΠΕΤΡΟΠΑΒΛΟΦΣΚ " »Ἡ μασονία και ἡ αἵρεση, αὐτές οἱ φοβερές καί θεομίσητες δυνάμεις, ἁπλώνουν γοργά τά πλοκάμια τους στόν χριστιανικό κόσμο. Μέσα ἀπό τό πλῆθος τῶν ἐντύπων τους υπόσχονται φανερά και κυνικά “να σκορπίσουν σύντομα στόν ἀέρα τή στάχτη τοῦ σύγχρονου Χριστιανισμοῦ” καί νά γιορτάσουν τόν θάνατό του. " ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ.

Ιερομάρτυς Μεθόδιος (Κρασνοπέρωφ), επίσκοπος Πετροπαβλόφσκ

Ο ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΣ Μεθόδιος γεννήθηκε στις 30 Ιουλίου του 1868 σ’ ένα χωριό της επαρχίας Βιάτκα. Γιός του ιεροψάλτη Πλάτωνος Κρασνοπέρωφ, κατά τη βάπτισή του πήρε το όνομα Μιχαήλ. Η οικογένειά του ήταν πολύ φτωχή. Από τά παιδικά του χρόνια ο Μιχαήλ γνώρισε τη στέρηση. Συνάμα, όμως, γνώρισε και τη μεγάλη δύναμη της πίστεως. Ο πατέρας του, του έμαθε να αφήνεται στο θέλημα του Θεού και να πιστεύει ότι όλα όσα γίνονται στον κόσμο οφείλονται στην αγαθή πρόνοιά Του.

Αφού τελείωσε την Εκκλησιαστική Σχολή Σαραπούλ και το Εκκλησιαστικό Σεμινάριο της Βιάτκα, ο Μιχαήλ, το 1890, διορίστηκε επιστάτης της παραπάνω σχολής.

Ἀκηδία

Ένας Αθωνίτης, που είχε το διορατικό χάρισμα, έβλεπε όλα τα στίφη των δαιμόνων, από τα οποία το ένα ήταν σιχαμερότερο από το άλλο. Ανάμεσα όμως σ΄ όλα, ένα φαινόταν τόσο σιχαμερό, που αηδίαζε κανείς και να το βλέπει ! Ο Ασκητής το κοίταζε και αναρωτιόταν από που να προέρχονταν αυτή η φοβερή ασχήμια του. - Γιατί μας κοιτάζεις τόσο παράξενα Καλόγερε ; ρώτησε με σατανική ειρωνεία ένας δαίμονας.

Mητροπολίτης Πειραιῶς Σεραφείμ: Ἄστοχος καί ἐσφαλμένη ἡ ἀπόφασις τῆς Δ.Ι.Σ

Ἐν Πειραιεῖ τῇ 6^ῃἈπριλίου 2016

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν

ΑΣΤΟΧΟΣ ΚΑΙ ΕΣΦΑΛΜΕΝΗ Η ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΤΗΣ Δ.Ι.Σ.

Ἡ ἀπόφασις τῆς Δ.Ι.Σ. τῆς 5^ης Ἀπριλίου 2016 διά τῆς ὁποίας συγκατατίθεται ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος εἰς τήν ἐπίσκεψιν τοῦ ἀντικανονικῶς διακατέχοντος τόν πάλαι ποτέ περίπυστον Πρεσβυγενή Πατριαρχικόν Θρόνον τῆς Παλαιᾶς Ρώμης καί τῆς Δύσεως κ. Φραγκίσκου Μπεργκόλιο, στήν μαρτυρική μας Πατρίδα, ἐξεδόθη κατά πρόδηλον ὑπέρβασιν τῶν ὁρίων τῆς διακριτικῆς της εὐχέρειας καί κατά παράβασιν τῶν διατάξεων τοῦ Καταστατικοῦ Χάρτου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος (Ν 590/1977), καί εἰδικώτερα τοῦ ἄρθρ. 9 παράγραφος 1, πού καθορίζει τίς ἁρμοδιότητες τῆς Δ.Ι.Σ. στό ἐδάφιο δ, καί πού προβλέπει ὅτι ἐπιλαμβάνεται τῶν «τρεχούσης φύσεως Ἐκκλησιαστικῶν θεμάτων», διότι ἡ ἐπίσκεψις εἰς τήν Ὀρθόδοξον Ἑλλάδα τοῦ Αἱρεσιάρχου «Πάπα» κ. Φραγκίσκου, τυγχάνει ἐκ τῆς φύσεως τοῦ θέματος ὑψίστης ποιμαντικῆς καί Ἐκκλησιαστικῆς σημασίας καί ἀνήκει εἰς τάς ἁρμοδιότητας τῆς Ι.Σ.Ι. ὅπως προβλέπεται στό ἄρθ. 4 ἐδάφιον α πού ἀναφέρεται ὅτι μόνον ἡ Ι.Σ.Ι. «ρυθμίζει τάς σχέσεις τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος μετά τῶν Ἑτεροδόξων».

«Ἄν ὁ ἄνθρωπος δέν κάνει τό θέλημα καί τό νόμο τοῦ Κυρίου μέσα ἀπό τήν καρδιά του, οὔτε ἐξωτερικῶς μπορεῖ νά τό κάνει εὔκολα»

Ἅγιος Ἡσύχιος

«Συμβουλές γιά τό ἦθος τῶν ἀνθρώπων

καί τήν ἐνάρετη ζωή...»

84. Λέει ἡ Γραφή: «Ὅσοι διψᾶτε, πηγαίνετε στό νερό»¹. Ὅσοι ὅμως διψᾶτε τό Θεό, βαδίζετε μέ τήν καθαρότητα τοῦ νοῦ σας. Πρέπει ὅμως, ἐκεῖνος πού μέ τήν καθαρότητα αὐτή πετᾶ ψηλά, νά βλέπει καί κάτω τή γῆ τῆς μηδαμινότητάς του. Γιατί κανείς δέν εἶναι ὑψηλότερος τοῦ ταπεινοῦ. Ὅπως, ὅταν δέν ὑπάρχει φῶς, εἶναι ὅλα σκοτεινά καί ζοφερά, ἔτσι καί ὅταν δέν ὑπάρχει ταπεινοφροσύνη, ὅλα μας τά κατά Θεόν ἔργα εἶναι μάταια καί ἄχρηστα.

85. Ἄκου τώρα τήν κατακλείδα τοῦ λόγου μου. Νά φοβᾶσαι τό Θεό καί νά φυλάγεις τίς ἐντολές Του², καί νοερά καί αἰσθητά.

Τά τεκμήρια τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ

 

Ζ .Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ (123-135)

 Η μεγαλύτερη ἀπόδειξη ὅτι ὁ Χριστός εἶναι Θεός καί ὅτι ἡ πίστη μας εἶναι ἡ μόνη ἀληθινή, εἶναι ἡ Ἀνάστασή Του. Ἄν δέν ὑπάρχει Ἀνάσταση, λέει ὁ ἀπόστολος Παῦλος, ὅλη ἡ πίστη μας εἶναι ἕνα παραμύθι. Εἶναι κούφια. Τό ὅτι ὅμως ὁ Χριστός ἀναστήθηκε, εἶναι ἡ μεγαλύτερη ἀπόδειξη ὅτι ὁ Χριστός εἶναι Θεός. 

Ἀμφισβήτηση Ἀναστάσεως (σελ.123-114)

Γι’ αὐτό ἀκριβῶς οἱ μεγαλύτεροι ἐχθροί τοῦ Χριστοῦ δύο πράγματα χτύπησαν, τήν Ἀνάσταση, καί μετά ἀπό 1.700 χρόνια τήν ἀναμαρτησία Του. Δέν τήν ἀντέχουν. Οὔτε τήν Ἀνάστασή Του, οὔτε τήν ἀναμαρτησία Του. Καί κατασκευάζουν διάφορα κίβδηλα χειρόγραφα, ψευδεπίγραφα, φανταστικά σενάρια....

Ὅμως κανείς τους δέν κατάφερε ποτέ νά θίξει στό ἐλάχιστο τήν ἀναμαρτησία τοῦ Κυρίου μας καί τόν μεγαλύτερο θρίαμβο τῆς πίστεώς μας, πού εἶναι ἡ Ἀνάστασή τοῦ Χριστοῦ.

Ἄς δοῦμε ὅμως στό σημεῖο αὐτό ποιά εἶναι τά τεκμήρια τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου μας καί ποιές ἄλλες κατηγορίες διατυπώθηκαν ἐναντίον τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου ἰδιαιτέρως τούς τελευταίους αἰῶνες.

Ἡ πρώτη κίνησή μας ὅταν μαθαίνουμε ὅτι κάποιος ἄνθρωπος ἔφυγε ἀπό τή ζωή

«Θεός σχωρέσ’ τον»

Όταν πληροφορούμαστε την εκδημία κάποιου ανθρώπου, είτε γνωστού μας είτε αγνώστου μας, το πρώτο που μπορούμε να κάνουμε, είναι να ευχηθούμε υπέρ αναπαύσεως του κεκοιμημένου. Στα μοναστήρια, όταν κοιμηθεί ένας αδελφός, χτυπάει πένθιμα η καμπάνα. Οι άλλοι μοναχοί, όπου κι αν βρίσκονται, στον κήπο, στο μαγειρείο, στο ξυλουργείο της μονής, μόλις ακούνε τον χαρακτηριστικό ήχο της καμπάνας, σταματούν αμέσως το διακόνημά τους και κάνουν την προσευχή τους υπέραναπαύσεως του κεκοιμημένου, χωρίς καν να γνωρίζουν ακόμη πως ονομάζεται ο αδελφός που αναπαύθηκε.

«Ἡ ὑψηλοφροσύνη μᾶς ἀπομακρύνει ἀπό τό Θεό»

«Ἡ ὑψηλοφροσύνη μᾶς ἀπομακρύνει ἀπό τό Θεό. Νά πορεύεσαι στή ζωή σου μέ ἀπλότητα καί μήν κάνεις τό σοφό μπροστά στό Θεό. Ἡ πίστη πηγαίνει ὅπου ὑπάρχει ἀπλότητα, ἐνῶ ἡ ὑψηλοφροσύνη ἀκολουθεῖ τόν ἄνθρωπο, πού κάνει λεπτούς καί ἔξυπνους συλλογισμούς καί παρουσιάζει τά πράγματα τά διαφορετικά ἀπό ὅ,τι εἶναι στήν πραγματικότητα. Αὐτό ὅμως τόν ἀπομακρύνει ἀπό τό Θεό»

Ὅσιος Ἰσαάκ ὁ Σύρος

Τέλος καί τῇ Τρισηλίῳ Θεότητι

κράτος, αἶνος καί δόξα εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων.

Ἀμήν.

Γιατί ἡ Παναγία ἐκλέχτηκε ἀπό τόν Θεό. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Γιατί ἡ Παναγία ἐκλέχτηκε ἀπό τόν Θεό. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης
Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 08-04-2016
(Κήρυγμα στούς Δ΄ Χαιρετισμούς. Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης).

http://HristosPanagia3.blogspot.gr

«Ὁ δρόμος γιά τή θεία γνώση εἶναι ἡ ἀπάθεια καί ἡ ταπείνωση. Χωρίς αὐτές, κανείς δέν θά δεῖ τόν Κύριο»

Ἅγιος Ἡσύχιος

«Συμβουλές γιά τό ἦθος τῶν ἀνθρώπων

καί τήν ἐνάρετη ζωή...»

Ἡ ταπείνωση, ἐπειδή ἐκ φύσεως ἀνυψώνει τόν ἄνθρωπο καί ἔχει τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καί ἀφανίζει σχεδόν ὅλα τά κακά πού ὑπάρχουν μέσα μας τά ὁποῖα μισεῖ ὁ Θεός, εἶναι δυσκολοκατόρθωτη. Καί μπορεῖ νά βρεῖς σέ ἕναν ἄνθρωπο μερική ἐργασία πολλῶν ἀρετῶν, ἄν ὅμως ζητήσεις καί μυρωδιά μόνον ταπεινώσεως, μόλις πού θά τή βρεῖς. Γι᾿ αὐτό εἶναι ἀνάγκη νά ἔχομε μεγάλη ἐπιμέλεια, ὥστε νά ἀποκτήσομε τήν ἁγία ταπείνωση. Ἡ Γραφή, τόν διάβολο τόν ὀνομάζει ἀκάθαρτο, ἐπειδή ἐξαρχῆς ἀπώθησε τό ἀγαθό τῆς ταπεινοφροσύνης καί ἀγάπησε τήν ὑπερηφάνεια. Γι᾿ αὐτό καί πνεῦμα ἀκάθαρτο ὀνομάζεται σέ ὅλες τίς Γραφές¹.

ΜΙΑ ΖΩΗ ΘΥΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΑΓΑΠΗΣ. Η ΖΩΗ ΚΑΙ ΟΙ ΔΙΔΑΧΕΣ ΤΟΥ Π. ΙΟΥΣΤΙΝΟΥ ΠΑΡΒΟΥ Οἱ τελευταῖες ἡμέρες καί ἡ Κοίμησις τοῦ ὁσίου γέροντα π. Ἰουστίνου Πάρβου.

ΜΙΑ ΖΩΗ ΘΥΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΑΓΑΠΗΣ. Η ΖΩΗ ΚΑΙ ΟΙ ΔΙΔΑΧΕΣ ΤΟΥ Π. ΙΟΥΣΤΙΝΟΥ ΠΑΡΒΟΥ

Οι τελευταίες ημέρες και η Κοίμησις του οσίου γέροντα π. Ιουστίνου Πάρβου.

Στα τέλη Μαρτίου του 2013 άρχισαν να εμφανίζονται τά πρώτα σημάδια της ασθένειάς του- αισθανόταν μεγάλη κόπωση, δεν έτρωγε και έκανε εμετούς. Παρ’ όλη όμως την δύσκολη σωματική του κατάσταση, συνέχιζε να δέχεται προσκυνητάς μέχρι αργά το βράδυ και να συμμετέχει στις βραδινές ακολουθίες. Ήταν άνθρωπος μεγάλης υπομονής και καρτερίας και ποτέ δεν έλεγε ότι πονάει ούτε παραπονιόταν για τούς φρικτούς πόνους πού είχε. Όταν τον ρωτούσαν πού πονάει, πάντα απαντούσε- Πουθενά!

Τελικά, μετά από πολλές πιέσεις, δέχθηκε να μεταφερθεί στο νοσοκομείο της CLUJ NAPOCA όπου και διεγνώσθη ότι πάσχει από καρκίνο τού στομάχου.

Οἱ τζιχαντιστές καί οἱ συγγενεῖς τοῦ Γέροντα Παΐσιου

 

ΜΑΣ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ο αγιασμένος Γέροντας Παϊσιος...στο Βιβλίο που έγραψε τον Βίο του Οσίου Αρσενίου, για την  παλληκαριά και την τόλμη που είχαν οι Έλληνες της Μ.Ασίας και ιδιαιτέρως στα Φάρασα της Καππαδοκίας, απέναντι στον κίνδυνο των Τσετών, ήτοι σημερινών Τσιχαντιστών (συμμορία του σχοινιού και του παλουκιού, όπως λέει ο Κόντογλου) που καθημερινά αντιμετώπιζαν και στο χωριό τους αλλά και έξω στα χωράφια, όταν  πηγαίναν μόνοι τους για να δουλέψουν.

Μάλιστα είχαν  συμβεί και πολλές σφαγές Ελλήνων από  τους  Τσιχαντιστές εκείνης της εποχής γιαυτό και ο Άγιος Αρσένιος είχε τάξει ειδικά τον Ψαλμό 73 για αυτήν την απευκταία περίπτωση.

Οἱ σκοτεινές παράμετροι τῆς ἐκ νέου ἐπισκέψεως τοῦ Πάπα στήν Ἑλλάδα. (Ἱερά Μητρόπολις Πειραιῶς)

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

 

Εν Πειραιεί τη 11η Απριλίου 2016.

 

ΟΙ ΣΚΟΤΕΙΝΕΣ ΠΑΡΑΜΕΤΡΟΙ ΤΗΣ ΕΚ ΝΕΟΥ ΕΠΙΣΚΕΨΕΩΣ ΤΟΥ ΠΑΠΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

 

     Δεν χωράει αμφιβολία ότι το «μυστήριο της ανομίας» και της γενικής αποστασίας βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη. Ζούμε όντως σε αποκαλυπτικές και εσχατολογικές ημέρες, όπου ο αντίδικος διάβολος, κατά το κοινώς λεγόμενο, «δίνει τα ρέστα» του,  «ειδώς ότι ολίγον καιρόν έχει» (Αποκ.12,12). Βάζει όλες του τις δυνάμεις να ξεθεμελιώσει την Εκκλησία του Χριστού, την κιβωτό της σωτηρίας, και να την εντάξει στα κοσμικά θρησκευτικά σχήματα, ώστε να χάσει την σωστική της δύναμη. Στα παρασκήνια αυτού του εσχατολογικού δράματος κεντρικό και δυναμικό ρόλο παίζει ο καταληψίας του σεβασμίου Πατριαρχείου της Δύσεως «πάπας» της Ρώμης, ο οποίος, με ισχυρό εργαλείο του, την πανίσχυρη διπλωματία του Βατικανού και τους πακτωλούς των σκοτεινών ταμείων του, κινεί τα νήματα της παναιρέσεως του Οικουμενισμού, με στόχο την ανακήρυξή του σε παγκόσμιο θρησκευτικό ηγέτη των «Ηνωμένων Θρησκειών του Κόσμου»! Πιστοί του σύμμαχοι δυστυχώς «Ορθόδοξοι» ταγοί, οι οποίοι του «στρώνουν το χαλί», βοηθώντας τον να πραγματοποιήσει το καταχθόνιο και δαιμονικό του όραμα.