Τά θεμέλια τῆς ἀγωγῆς τῶν παιδιῶν, Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Τά θεμέλια τῆς ἀγωγῆς τῶν παιδιῶν, Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης, Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 1-4-2009, http://hristospanagia3.blogspot.gr/, http://www.hristospanagia.gr/, Κατέβασμα ὁμιλιῶν ἀπό τό YouTube σέ mp3 http://hristospanagia3.blogspot.gr/2017/12/youtube.html

«Ἡ ὑπακοή νά εἶναι ζεμένη μέ τήν ταπείνωση...»

Α΄ Διδασκαλία

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΤΑΓΗ

Ἀββᾶ Δωροθέου ἔργα ἀσκητικά

«Ἀδελφός ἦλθεν ἀπό Σκήτεως πρός τόν Ἀββᾶν Ἀμμοῦν καί λέγει αὐτῷ·

Πέμπει μέ ὁ Πατήρ μου εἰς διακονίαν, καί φοβοῦμαι τήν πορνείαν.

Λέγει αὐτῷ ὁ γέρων·

Οἵαν ὥραν ἔρχεταί σοι πειρασμός, εἶπε:

«Ὁ Θεός τῶν δυνάμεων, εὐχαῖς τοῦ Πατρός μου, ἐξελοῦ με»

Σᾶς ἀναφέρω καί κάτι ἄλλο γιά τό ὁποῖο εἶμαι μάρτυρας, γιά νά μέθετε ὅτι καί ἀπό θάνατο ἀκόμα σώζει τόν ἄνθρωπο ἡ ὑπακοή καί τό νά μήν ἔχει δικό του θέλημα. Ὅταν κάποτε βρισκόμουν στό μοναστήρι τοῦ ἀββᾶ Σερίδου, ἦρθε ἕνας μαθητής κάποιου μεγάλου Γέροντα, ἀπό τά μέρη τοῦ Ἀσκάλωνα, γιά κάποια ὑπόθεση τοῦ Γέροντά του. Εἶχε ὅμως ἐντολή ἀπό τό Γέροντα νά γυρίσει τό βράδυ στό κελλί του. Ἀλλά μέχρι νά φύγει χάλασε πολύ ὁ καιρός, καί ἄρχισαν βροχές καί βροντές καί πλημμύρισε ὁ γειτονικός χείμαρρος. Ἐκεῖνος ὅμως ἤθελε νά φύγει, σύμφωνα μέ τήν ἐντολή τοῦ Γέροντα.

Ἐμεῖς τόν παρακαλούσαμε νά μείνει, γιατί πιστεύαμε ὅτι ἦταν ἀδύνατο νά σωθεῖ ἀπό τό ποτάμι. Ἀλλά δέν μπορούσαμε νά τόν πείσουμε νά μείνει. Στό τέλος λοιπόν εἴπαμε. Ἄς πᾶμε μαζί του μέχρι τό ποτάμι. Γιατί, ἄν τό δεῖ, μόνος του θά γυρίσει πίσω. Πήγαμε λοιπόν μαζί του καί μόλις φτάσαμε στό ποτάμι, βγάζει τά ροῦχα του καί τά δένει στό κεφάλι του καί ζώνεται τό «μαφόριο» καί πέφτει στό ποτάμι, σ᾿ ὅλο ἐκεῖνο τό φοβερό ρεῦμα. Ἐμεῖς στεκόμαστε γεμάτοι ἔκπληξη καί φόβο μήπως πνιγεῖ. Ἐκεῖνος ὅμως κολυμποῦσε καί ξαφνικά βρίσκεται στήν ἀντίπερα ὄχθη καί φοράει τά ροῦχα του καί μᾶς βάζει ἀπό κεῖ μετάνοια καί παίρνει εὐχή καί φεύγει τρέχοντας. Ἐμεῖς παραμείναμε γεμάτοι θαυμασμό καί ἔκπληξη γιά τή δύναμη τῆς ἀρετῆς, γιατί ἐνῶ ἐμεῖς γεμάτοι φόβο τόν κυττάζαμε, ἐκεῖνος πέρασε χωρίς νά διατρέξει κανένα κίνδυνο χάρη στήν ὑπακοή του.

Ὁ Ἅγιος Σεραφείμ τῆς Βυρίτσα εἶπε ὅτι θά ἔρθει ὁ καιρός πού θά προσκολληθούν σε κάθε πιστό σαράντα ἁμαρτωλοί, ὥστε νά τούς τραβήξει ἀπό τό βάλτο τῆς ἁμαρτίας. Σύγχρονη ἀσκήτρια ἡ Εὐλογημένη Λιουμπούκα (Susaninskaya). (1912-1997).

Από τα απομνημονεύματα της Claudia Georgievna P .:

- Η  ταξιδιώτης εγκαταστάθηκε στη Βυρίτσα, στην οικογένεια της Λουκίας Ιβάνοβνα Μιρόνοβα, και όταν η ιδιοκτήτης μετακόμισε στο Σούζανινο, πήγε εκεί μαζί της. Ένας γείτονας ζούσε πίσω από τον τοίχο. Ήταν δυσαρεστημένος που όλη η νύχτα από την αίθουσα Lubushkina άκουγε δυνατά λυγμούς: ευλογημένε κλαίει για τον κόσμο που πεθαίνει, προσεύχονταν ικετευτικά για  τους ανθρώπους.

Ο Άγιος  Σεραφείμ της Βυρίτσα  είπε ότι θα έρθει ο καιρός που θα προσκολληθούν σε κάθε πιστό σαράντα αμαρτωλοί, ώστε να τους τραβήξει από το βάλτο της αμαρτίας. Ένας τέτοιος σωτήρας για εκείνους που την ήξεραν ήταν η ευλογημένη Λιουμπούκα.

Νά γνωρίσουμε τήν ἀρρώστια μας

ΛΟΓΟΙ ΟΣΙΟΥ ΠΑΪΣΙΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗ

-Γέροντα, συχνά βλέπω τα ελαττώματα των άλλων και τους κρίνω.

-Την αρρώστια την δική σου την ξέρεις;

-Όχι.

-Γι’ αυτό ξέρεις την αρρώστια των άλλων. Αν ήξερες την δική σου αρρώστια ,δεν θα ήξερες την αρρώστια των άλλων. Δεν λέω να μη συμμετέχης στον πόνο τους , αλλά να μην ασχολήσαι με τα σφάλματά τους. Αν ο άνθρωπος δεν ασχολήται με τον εαυτό του, ο πειρασμός θα του ανοίξη δουλειά να ασχολήται με τους άλλους. Αν όμως κάνη δουλειά στον εαυτό του, τότες γνωρίζει τον εαυτό του, γνωρίζει και τον άλλον. Διαφορετικά, με τα λανθασμένα συμπεράσματα που βγάζει από τον εαυτό του κρίνει λανθασμένα και τους άλλους.

-Γέροντα, τί βοηθάη περισσότερο να διορθωθή κανείς;

-Κατ’ αρχάς η θέληση. Η θέληση είναι κατά κάποιον τρόπο το καλό ξεκίνημα. Ύστερα, πρέπει να καταλάβη κανείς ότι είναι άρρωστος και να αρχίση η ανάλογη αντιβίωση. Γιατί, αν είναι άρρωστος και κρύβη την αρρώστια του, κάποτε θα σωριασθή κάτω απότομα, χωρίς να το καταλάβη, και δεν θα μπορή να βοηθηθή ιατρικά. Π.χ. κάποιος ξέρει ότι είναι προφυματικός ,γι’ αυτό έχει ανορεξία. Του λένε: «γιατί δεν τρως;». «Ε, λέει, δεν μ’ αρέσει αυτό το φαγητό»! Μετά έχει κομμάρες και δεν μπορεί να περπατήση καλά. «Γιατί περπατάς έτσι;», τον ρωτάνε. «Α, μ’ αρέσει ,λέει, να πηγαίνω σιγά-σιγά∙ τί; Να τρέχω σαν παλαβός;». Δεν λέει ότι έχει κομμάρες και δεν μπορεί να περπατήση. Μετά έχει βήχα. «Γιατί βήχεις;», του λένε. «Ε, από αλλεργία», λέει! Δεν λέει ότι οι πνεύμονες μέσα είναι χάλια. Εν τω μεταξύ βγάζει και κανένα πύελο αιματηρό. «Τί είναι αυτό;», τον ρωτάνε. «Ε, λέει, ερεθίστηκε ο λάρυγγας»!

-Και όλα αυτά, Γέροντα, επειδή δεν θέλει να φανερώσει την φυματίωση;

Ὑπέρτιμος καί Ἔξαρχος Ἄνω Μακεδονίας

Γράφει ὁ Φώτης Μιχαήλ, ἰατρός

Κάποιοι ἁρμόδιοι, δικοί μας καί ξένοι πολιτικοί ἀξιωματοῦχοι, χωρίς αἰδώ, ἀποφασίζουν νά παραδώσουν τά Ἅγια τοῖς κυσί. Ξεσκίζουν μέ μιᾶς τήν Ἐθνική μας ταυτότητα, ἁρπάζουν ἀπό τό Ἐθνικό μας Ὑποθηκοφυλακεῖο τό ὄνομα τό ἱερό τῆς Μακεδονίας, καί τό παραδίδουν ὑβριστικῶς στό μωσαϊκό τοῦ γειτονικοῦ κρατιδίου.

Κατάγομαι ἀπό τά χωριά τῆς Φλώρινας. Ἡ ἰδιαίτερη πατρίδα μου εἶναι ἡ Ἄνω Μακεδονία. Ἔτσι ὀνομάζεται ἀρχαιόθεν ἡ περιοχή τῆς Φλώρινας καί τῆς Καστοριᾶς. Κάτω Μακεδονία εἶναι ἡ περιοχή τοῦ Κίτρους, τῆς Κατερίνης.

Τώρα, πού λέμε νά χαρίσουμε τό καταγωγικό μας ὄνομα στά Σκόπια, νά τά ὀνομάσουμε, δηλαδή, Ἄνω Μακεδονία, ἐμεῖς οἱ Φλωρινιῶτες καί οἱ Καστοριανοί πῶς θά συστηνόμαστε ἀπό ‘δῶ καί μπρός; Ἀπό ποῦ θά λέμε ὅτι καταγόμαστε; Ἀπό τήν Ἄνω Μακεδονία; Τότε νά δεῖς μπερδέματα! Ἐντός Ἑλλάδος, θά μᾶς θεωροῦν ἀλλοδαπούς, θά μᾶς κοιτᾶνε περίεργα. Ἐκτός Ἑλλάδος, θά μᾶς περνᾶνε στά ἴσια γιά Σκοπιανούς!

Ἐάν τά Σκόπια, μέ τήν δική μας ὑπογραφή, ὀνομαστοῦν ’’Ἄνω Μακεδονία’’, καί καταστοῦν ἔτσι διεθνῶς οἱ κύριοι καί ἀποκλειστικοί διαχειριστές τοῦ ὀνόματος τῆς Μακεδονίας, τότε ποιός θά μᾶς γλυτώσει ἀπό τόν ξενοκίνητο ἀλυτρωτισμό τους;

Ὁ ἑκάστοτε Μητροπολίτης Καστοριᾶς, ἀπό τά χρόνια τά παλιά, φέρει τόν τίτλο τοῦ Ὑπερτίμου καί Ἐξάρχου Ἄνω Μακεδονίας. Τό ίδιο καί ὁ Μητροπολίτης Φλωρίνης.

Ἐάν τά Σκόπια θά ὀνομάζονται διεθνῶς ’’Ἄνω Μακεδονία’’, ποιᾶς ’’Ἄνω Μακεδονίας’’ θά συνεχίσουν νά εἶναι Ὑπέρτιμοι καί Ἔξαρχοι οἱ παραπάνω Ἕλληνες Μητροπολίτες;

Γέροντας Ἐφραίμ Φιλοθεΐτης: Νά πάρουμε καλά πράγματα μαζί μας

  Τα χρόνια περνάνε και φεύγουμε από την ζωή. Λέμε, ότι θα γεράσουμε και θα πεθάνουμε. Μπορεί όμως, να μη γεράσουμε και να φύγουμε νεώτεροι. Γι’ αυτό χρειάζεται από μέρους μας να είμαστε πάντα προσεκτικοί, να βιαζόμαστε, να καθαριζόμαστε, και έτσι σιγά  σιγά να πλησιάζουμε τον Θεό.

Όσο μπορούμε, να τηρούμε αυτά που μας διδάσκουν οι πατέρες μας· δηλαδή να μαχώμεθα εναντίον των φαντασιών, εναντίον των λογισμών· να έχουμε μεταξύ μας αγάπη, προσοχή, να μην κατακρίνουμε ο ένας τον άλλον, να μη σπρώχνουμε ο ένας τον άλλον στην πτώση, να κάνουμε τον κανόνα μας και τα καθήκοντά μας, γιατί αύριο θα πεθάνουμε. Κι ό,τι έχουμε στον ντουρβά μας, αυτά θα πάρουμε μαζί μας στον ανήφορο. Βάλτε καλά πράγματα μαζί σας· βάλτε ψωμάκι, βάλτε τυράκι, βάλτε φρούτα. Μη βάζετε σκουπίδια και σκύβαλα και παλιοντενεκέδες και παλιοκούτια μέσα. Βάλτε καλά πράγματα, διότι μ’ αυτά θα περάσετε στον άλλο κόσμο.

Εδώ πέρασαν τόσα χρόνια. Τι καταλάβαμε; Εγώ κοντεύω τα 60, άλλος τα 30, άλλος τα 20. Τι καταλάβαμε; Σαν να ήρθαμε χθες στον κόσμο και τώρα φεύγουμε για τον άλλο κόσμο. Να οι ασθένειες, να οι καρκίνοι, κι ο ένας μετά τον άλλον φεύγουμε. Να, ο πατήρ Εφραίμ, ο μακαρίτης, έφυγε στα σαράντα του χρόνια. Εγώ τον προετοίμαζα, του έλεγα διάφορα για πείρα, ότι εγώ θα φύγω, θα κάνω αυτό και εκείνο. Να μην κάνει αυτό, να διορθώσει εκείνο και το άλλο· τον συμβούλευα. Εδώ μέσα ήτανε, να, εκεί κάτω καθόταν. Εδώ μέσα δεν ήτανε; Δεν μας έψελνε, δεν γύριζε, δεν μας λειτουργούσε; Είναι τώρα εδώ; Όχι. Πάει. Τώρα στον τάφο λειώνει κι η ψυχούλα του είναι στον ουρανό. Όπως τα λέω εγώ, έτσι τα έλεγε κι εκείνος. Κι όμως έφυγε. Αυτή είναι η αλήθεια. Ο παπάς έφυγε κι εγώ έμεινα πίσω.

Βλέπετε πόσα νέα παιδιά φεύγουν από την ζωή; Έτσι κι εμείς. Περπατάμε στις σκάλες· ξαφνικά γλιστράς, πέφτεις με το κεφάλι και μένεις στον τόπο. Τελείωσε η υπόθεση. Βγαίνουμε έξω. Ξέρουμε αν θα γυρίσουμε; Μπαίνεις μέσα στο αυτοκίνητο, συγκρούεσαι και μένεις στον τόπο. Η ζωή τελειώνει. Τι θα πει νέος, τι θα πει γέρος; Άπαξ και αποφασίσει ο Θεός να σε πάρει, θα σε πάρει!

Τριώδιο καί Καρναβάλι ἀσυμβίβαστα μεταξύ τους

ΤΡΙΩΔΙΟ ΚΑΙ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ ΑΣΥΜΒΙΒΑΣΤΑ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ

 

Ηλίας Αθ. Θεοχαράκης

 

Λέγει ο Κύριος: «..ουδείς δύναται δυσί κυρίοις δουλεύει η γαρ τον ένα μισήσει και τον έτερον αγαπήσειη ενός ανθέξεται και του εταίρου καταφρονήσει ού δύνασθε Θεώ δουλεύειν και μαμωνά»(κατά Ματθ.Κεφ.6 παρ. 24), δηλαδή δεν μπορείς χριστιανέ μου εάν θέλεις να λέγεσαι αλλά και να είσαι Χριστιανός και να δουλεύεις δύο κυρίους γιατί η τον έναν θα μισήσεις και τον άλλον θα αγαπήσεις ή εις τον ένα θα προσκολληθείς και τον άλλον θα καταφρονήσεις δεν μπορείς να δουλεύεις για τον Θεό και για τον μαμωνά τουτέστιν τον διάβολο, αυτά είναι λόγια του Κυρίου μας που όμως είναι ταυτόχρονα και εντολή και δεν χωρούν συζητήσεως, για όποιον βέβαια διεκδικεί την ονομασία του πιστού ορθοδόξου Χριστιανό

.Ανοίγει και φέτος το τριώδιο και την φράση αυτή την ακούμε αυτήν την περίοδο συνεχώς από το ραδιόφωνο την τηλεόραση από πολλούς συμπολίτες μας την διαβάζουμε στις εφημερίδες και στα περιοδικά αλλά και στο διαδίκτυο.Τι καταλαβαίνει ακούοντας τη φράση αυτή στις ημέρες μας η συντριπτική πλειοψηφία του κατά τα άλλα ορθοδόξου λαού μας όταν ακούει τη λέξη τριώδιο;Την ταυτίζει δυστυχώς με χορούς, γλέντια, μεταμφιέσεις, αμαρτωλή μέθη, μάσκες, όπου κάτω από αυτές κρυμμένα βρίσκονται πρόσωπα βαπτισμένων χριστιανών ‘ στο όνομα της Αγίας Τριάδος’ κάνουν ότι δεν τολμούν να πράξουν με φανερό πρόσωπο,Τι φοβερό!Τι λυπηρό!Και το χειρότερο δεν θέλουν να ακούσουν παραινέσεις για την πλάνη και το λάθος τους.Το λιγότερο που θα λάβει κανείς είναι η σφραγίδα του οπισθοδρομικού και καθυστερημένου με συνοδεία από περιφρονητικά χαμόγελα.Είναι όμως αυτό τριώδιο πραγματικά;

Ὅσιος Ἐφραίμ ὁ Σύρος – Ἔργα, Τόμος Α΄

Α΄Περί αρετών και κακιών λόγος, 

Β΄Περί φόβου Θεού, 

Γ΄Περί αφοβίας, 

Δ΄Περί αγάπης, 

Ε΄Περί των μη εχόντων αγάπην, 

ς’ Περί μακροθυμίας, 

Ζ΄Περί του μη έχοντος μακροθυμίαν, 

Η’ Περί υπομονής, 

Θ΄Περί του μη έχοντος υπομονήν, 

Ι΄Περί αοργησίας, 

ΙΑ΄Περί οξυχολίας, 

ΙΒ’ Περί πραότητος, 

ΙΓ΄Περί πονηρίας, 

ΙΔ΄Περί αληθείας, 

ΙΕ΄Περί ψεύδους, 

Ις΄Περί υπακοής, 

ΙΖ΄Περί ανυποταξίας και γογγυσμού, 

Οἱ πατρίδες τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν!

Αντιόχεια το σημερινό Hatay Tουρκία. Η πατρίδα του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου

Ἠχητικό Ἁγιολόγιο 05 Φεβρουαρίου

Ἀκοῦστε τό βίο τῶν Ἁγίων της Ὀρθοδοξίας πού ἑορτάζουν σήμερα 05 Φεβρουαρίου


Για να κατεβάσετε και να αποθηκεύσετε την ομιλία σε mp3 πατήστε ΕΔΩ (δεξί κλίκ αποθήκευση ως, ή αποθήκευση δεσμού ως)

5 Φεβρουαρίου. Ἀγάθης μάρτυρος. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ - Ἡμέρας, Δευτ. λε΄ ἑβδ. ἐπιστ. (Α΄ Ἰω. β΄ 18-γ΄ 8).

Α Ιω. 2,18          Παιδία, ἐσχάτη ὥρα ἐστί, καὶ καθὼς ἠκούσατε ὅτι ὁ ἀντίχριστος ἔρχεται, καὶ νῦν ἀντίχριστοι πολλοὶ γεγόνασιν· ὅθεν γινώσκομεν ὅτι ἐσχάτη ὥρα ἐστίν.

Α Ιω. 2,18                 Παιδιά μου, τελευταία και κρίσιμος είναι η σημερινή εποχή. Και καθώς έχετε ακούσει από την διδασκαλίαν των Αποστόλων, ότι ο αντίχριστος έρχεται· και τώρα πολλοί αντίχριστοι, πλανεμένοι και αιρετικοί, όργανα του αντιχρίστου έχουν έλθει. Από αυτό, λοιπόν, μανθάνομεν, ότι είναι κρίσιμος η εποχή μας.

Τριώδιο καί καρναβάλια.Κυριακή Τελώνου καί Φαρισαίου.Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης 5-2-2017

Τριώδιο καί καρναβάλια.Κυριακή Τελώνου καί Φαρισαίου.Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 5-2-2017 (Κήρυγμα) Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://HristosPanagia3.blogspot.gr

«Ὁ Κύριος μᾶς ἔδωσε κατά τήν ἀγαθότητά Του ἅγιες ἔντολές, νά μᾶς καθαρίζουν...»

* «...Ἡ ἀπαράλλακτος εἰκών, ὁ τοῦ Πατρός ὅρος καί λόγος, ἐπί τήν ἰδίαν εἰκόνα χωρεῖ καί σάρκα φορεῖ διά τήν σάρκα, καί ψυχῇ νοερᾷ διά τήν ἐμήν ψυχήν μείγνυται, τῷ ὁμοίῳ τό ὅμοιον ἀνακαθαίρων καί πάντα γίνεται, πλήν τῆς ἁμαρτίας, ἄνθρωπος...».

Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος

Ἀββᾶ Δωροθέου ἔργα ἀσκητικά

Ἦρθε λοιπόν ὁ Κύριός μας καί ἔγινε ἄνθρωπος γιά χάρη μας, γιά νά γιατρέψει, ὅπως λέει ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος,* «Τό ὅμοιο μέ τό ὅμοιο, τήν ψυχή μέ τήν ψυχή, τό σῶμα μέ τό σῶμα». Γιατί γίνεται τέλειος ἄνθρωπος, ἐκτός τῆς ἁμαρτίας. Πῆρε τήν ἴδια τήν οὐσία μας, πῆρε ὅλη τήν ἀνθρώπινη φύση μας καί ἔγινε νέος Ἀδάμ «κατ᾿ εἰκόνα» Ἐκείνου πού τόν δημιούργησε (Κολ. Γ΄: 10). Γιατί βέβαια ἀνανεώνει τήν ἀνθρώπινη φύση καί ξανακάνει ὁλοκληρωμένες τίς αἰσθήσεις μας, ὅπως ἀπό τήν ἀρχή δημιουργήθηκαν. Ἀνανέωσε τόν ἄνθρωπο πού εἶχε ξεπέσει, μέ τό νά γίνει ἄνθρωπος, ἐλευθέρωσε αὐτόν πού εἶχε τέλεια δουλωθεῖ στήν ἁμαρτία καί πού ἀκούσια σερνόταν ἀπ᾿ αὐτήν. Γιατί ὁ ἄνθρωπος μέ τή βία καί ἄθελά του σερνόταν ἀπό τόν ἐχθρό.

Ἀκόμα καί αὐτοί πού δέν ἤθελαν νά ἁμαρτήσουν, ἁμάρταναν σχεδόν μέ τή βία, ὅπως ἐκπροσωπώντας μας λέει ὁ Ἀπόστολος: «Δέν κάνω τό καλό πού θέλω, ἀλλά κάνω τό κακό πού δέν θέλω (Ρωμ. Ζ΄: 19).

Μέ τό νά γίνει λοιπόν ὁ Θεός ἄνθρωπος γιά χάρη μας, ἐλευθέρωσε τόν ἄνθρωπο ἀπό τήν τυραννία τοῦ ἐχθροῦ. Γιατί τόν ἀποδυνάμωσε, ὅλη τή δύναμή του, τή σύντριψε καί μᾶς γλύτωσε ἀπό τή δουλεία μας σ᾿ αὐτόν, ἀπό τήν τέλεια ὑποταγή μας σ᾿ αὐτόν, ἄν βέβαια δέν θελήσουμε αὐτοπροαίρετα νά ἁμαρτήσουμε.

Λάμπρος Κ. Σκόντζος, Ὅσιος Ἐφραίμ ὁ Σύρος: Ὁ ἅγιος τῆς μετάνοιας καί τῶν δακρύων

ΟΣΙΟΣ ΕΦΡΑΙΜ Ο ΣΥΡΟΣ: Ο ΑΓΙΟΣ ΤΗΣ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΑΚΡΥΩΝ

 

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

 

      Η Συρία υπήρξε η αρχέγονη κοιτίδα του Χριστιανισμού. Άλλωστε εκεί καθιερώθηκε και η ονομασία των Χριστιανών, από το όνομα του Χριστού (Παρξ.11,25). Μυριάδες άνδρες και γυναίκες άγιοι Σύριοι λαμπρύνουν την αγία μας Εκκλησία. Ένας από αυτούς είναι και ο Όσιος Εφραίμ ο Σύρος, ο οποίος διακρίθηκε για την ασκητική του βιωτή και τους αγώνες του για την Ορθοδοξία. Συγκαταλέγεται δε στους μεγάλους Πατέρες της Εκκλησίας.

       Καταγόταν από τα μέρη της Συρίας, γεννήθηκε όμως πιθανότατα στην πόλη Νίσιβη της Μεσοποταμίας, περί το 306. Οι γονείς του ήταν πιστοί χριστιανοί και μάλλον έχασαν τη ζωή τους κατά τον μεγάλο διωγμό, που είχε εξαγγείλει ο παράφρων και θρησκομανής αυτοκράτορας Διοκλητιανός (285-305), ομολογώντας την πίστη τους στο Χριστό. Ο Εφραίμ μένοντας ορφανός, τον περιμάζεψε ο επίσκοπος της Νισίβεως Ιάκωβος, ο οποίος τον ανέθρεψε με μεγάλη στοργή και φροντίδα, διαβλέποντας τον αδαμάντινο χαρακτήρα του παιδιού. Φρόντισε μάλιστα να τον σπουδάσει, ώστε κατέστη σοφός δάσκαλος. Αυτό φαίνεται από τα σπουδαία συγγράμματά του, τα οποία κληροδότησε στην Εκκλησία. Γνώριζε άπταιστα την ελληνική, την λατινική και την συριακή γλώσσα, γράφοντας και μεταφράζοντας τα έργα του σε όλες αυτές τις γλώσσες.

       Από νωρίς είχε αποφασίσει να γίνει μοναχός. Να αφιερωθεί  στην υπηρεσία της Εκκλησίας. Πράγματι, αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές του και ένοιωσε τον εαυτό του ώριμο, αποσύρθηκε στην έρημο. Εκεί με αδιάλειπτη προσευχή νηστεία, αγρυπνία και πόλεμο κατά των παθών του αποκάθηρε τον εαυτό του και έφτασε σε υψηλές πνευματικές σφαίρες. Θεωρείται δε ως ο άγιος των δακρύων. Αστείρευτα δάκρυα έτρεχαν από τα μάτια του. Έκλαιε γοερά σε όλη του τη ζωή, χύνοντας ποτάμια δακρύων. Έκλαιε για τον εαυτό του, αλλά και για τους άλλους ανθρώπους, διότι αγωνιούσε για την σωτηρία της ψυχής, την οποία θεωρούσε ως το πολυτιμότερο πράγμα στον κόσμο. Αυτό φαίνεται καθαρά μέσα στα περισπούδαστα συγγράμματά του.