Δέν εἶναι ἀγάπη νά ἀγκαλιάζεις τήν ἁμαρτία...

❈ Ὁ Χριστός τί εἶπε; «Ἄν τό μάτι σου σέ σκανδαλίζει, βγάλ’ το» (Ματθ. 5,29). Ὁ συγγενής μας εἶναι σάν τό μάτι, πολύτιμος γιά μᾶς, τόν ἀγαπᾶμε. Ἄν ὅμως σέ ρίχνει σέ ἁμαρτία, πού σέ ξεκόβει ἀπ’ τόν Θεό καί τήν Ἐκκλησία, βγἀλ’ το, γιατί «σέ συμφέρει νά πᾶς μέ ἕνα μάτι στόν παράδεισο, παρά καί μέ τά δυό στήν κόλαση». Κόβεις κάθε σχέση.

Καί ἔχουμε ὡραιότατα παραδείγματα στήν ζωή τῶν Ἁγίων. Νομίζω Ἰάκωβος ἦταν τό ὄνομά του, Χριστιανός, καί πῶς τόν κατάφερε ὁ Πέρσης βασιλιάς, τοῦ ἔταξε πράγματα καί τοῦ μετέστρεψε τήν πίστη, τόν ἔκανε εἰδωλολάτρη. Αὐτός σάν νά μήν συμβαίνει τίποτα, πῆγε καί χτύπησε τήν πόρτα γιά νά μπεῖ στό σπίτι του. Ἡ γυναίκα του, πού τό εἶχε μάθει, τοῦ λέει:

- Φύγε ἀπό δῶ, ἀρνήθηκες τόν Χριστό καί θέλεις νά μπεῖς στό σπίτι; Φύγε, τελειώσαμε, δέν ἔχεις θέση ἐδῶ μέσα! Ἐδῶ μέσα εἶναι ὁ Χριστός!...

Τόν ἔδιωξε τόν ἄντρα της. Δέν τόν ἄφησε νά μπεῖ στό σπίτι. Καί τότε τί ἔγινε; Ἦρθε σέ συναίσθηση ὁ ἄνθρωπος καί λέει:

- Καλά μοῦ ἔκανε! Θεέ μου συγχώρησέ με».

Ἄρχισε νά κλαίει, νά μετανοεῖ, δήλωσε ὅτι ἀρνεῖται τήν εἰδωλολατρία καί σώθηκε ὁ ἄνθρωπος καί ἔγινε καί μάρτυρας.

Προκλητικὰ φαινόμενα

Προκλητικὰ φαινόμενα

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Καθημερινὰ πληροφορούμαστε μὲ λεπτομέρειες σκανδαλώδεις συμπεριφορὲς διαφόρων προσώπων, ποὺ κατέχουν θέσεις στὸ δημόσιο, στὴν πολιτική, ἀλλὰ καὶ στὴν Ἐκκλησία. Τὰ πρόσωπα αὐτὰ δὲν ἔχουν ὑπηρεσιακὴ συνείδηση, δὲν ἐκτελοῦν ὀρθῶς τὰ καθήκοντά τους καὶ οἱ ἐπιλογὲς καὶ ἐπιδιώξεις τους ἔρχονται σὲ πλήρη ἀντίθεση μὲ αὐτὸ ποὺ ὑποτίθεται ὅτι ὑπηρετοῦν. Εἶναι, ἀλίμονο, ἐπικίνδυνοι γιὰ τὸ κοινωνικὸ σύν­ολο καὶ ἐλάχιστες φορὲς τιμωροῦνται ἀπὸ τὴν ὑπηρεσία τους. Πάντα βρίσκουν παραθυράκια καὶ παραμένουν στὴ θέση τους καὶ ὄχι σπάνια προάγονται, γεγονὸς ποὺ εἶναι προκλητικό.

Οἱ ἄνθρωποι τοῦ λαοῦ ποὺ δὲν εἶναι ὑπάλληλοι καὶ δὲν ἔχουν σταθερὲς ἀποδοχές, εὔκολα βγάζουν τὸ συμπέρασμα ὅτι ὅλοι οἱ ὑπάλληλοι τὸ ἴδιο εἶναι. Ἡ κρίση τους εἶναι προφανῶς ἄδικη. Δὲν εἶναι ὅλοι οἱ ἐργαζόμενοι στὸ δημόσιο διεφθαρμένοι καὶ σκανδαλοποιοί. Ὅμως ὑπάρχουν τὰ πρόσωπα, ποὺ σκανδαλίζουν καὶ διαβρώνουν μεγάλο μέρος τῆς κοινωνίας.

Σημειώνουμε δύο πρόσφατα περιστατικά, ποὺ προκάλεσαν τὸ κοινὸ αἴσθημα καὶ ὁδηγοῦν στὴν ἀντίληψη ὅτι δὲν εἶναι τὰ μοναδικὰ στὸ δημόσιο καὶ τὸν ἐκκλησιαστικὸ χῶρο. Ἁπλῶς αὐτὰ ἔγιναν εὐρύτερα γνωστὰ ἀπὸ τὰ μέσα ἐνημέρωσης.

Τὸ πρῶτο περιστατικό. Πέντε συνοριοφύλακες, ἄνδρες τῆς Ἑλληνικῆς Ἀστυνομίας, ὑπηρετοῦσαν στὸν Ἕβρο, γιὰ νὰ φυλάνε τὰ σύνορα καὶ νὰ ἐμποδίζουν τὴν εἴσοδο τῶν μεταναστῶν στὴ χώρα μας. Γιὰ τὸ ἔργο αὐτὸ τῆς Ἀστυνομίας ὅλοι οἱ πολίτες ἔχουν καλὸ λόγο νὰ ποῦν. Ὅμως οἱ συγκεκριμένοι ἀστυνομικοὶ δὲν ἦταν ἄξιοι τῆς ἀποστολῆς τους καὶ διευκόλυναν, ἔναντι ἀμοιβῆς, τοὺς μετανάστες νὰ περνοῦν στὴ χώρα καὶ νὰ τοὺς προωθοῦν στὸ ἐσωτερικό. Ἔκαναν δηλαδὴ τὸ ἀκριβῶς ἀντίθετο ἀπὸ τὰ καθήκοντά τους!

Ἔλεγχος τῶν σκανδάλων καὶ ὄχι ἀνοχή

Ἔλεγχος τῶν σκανδάλων καὶ ὄχι ἀνοχή

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Ὅταν ἕνα σκάνδαλο εἶναι συνεχές, πρέπει νὰ τὸ ἀνεχόμαστε; Τὰ μάτια μας καὶ τὰ αὐτιά μας νὰ μὴ λειτουργοῦν; Μέχρι πότε; Πρέπει νὰ φανερώνουμε τὴν ἐνόχλησή μας καὶ τὴ διαφωνία μας, ἤ πρέπει νὰ ἀφήνουμε νὰ ἐπιληφθεῖ τοῦ σκανδάλου κάποιος ἄλλος ἐκτὸς ἀπὸ μᾶς;

Προτοῦ νὰ ἀπαντήσουμε στὰ ἐρωτήματα αὐτά, εἶναι ἀνάγκη νὰ διευκρινίσουμε ὅτι ἄλλο εἶναι τὸ σκάνδαλο καὶ ἄλλο εἶναι ἕνα προσωπικὸ ἁμάρτημα. Τὸ πρῶτο εἶναι δημόσια περιφρόνηση κάποιας ἐντολῆς, ποὺ διαρκεῖ, ἐνοχλεῖ τοὺς ἀνθρώπους καὶ τοὺς ὁδηγεῖ σὲ γενικεύσεις καὶ ἄδικα συμπεράσματα. Ὑπάρχει δὲ πάντα ὁ κίνδυνος νὰ ἀποτελέσει παράδειγμα πρὸς μίμηση σὲ πολλούς, οἱ ὁποῖοι ἔχουν χαλαρὴ συνείδηση καὶ δὲν τὸ καταδικάζουν. Τὸ δεύτερο δὲν εἶναι εὐρέως γνωστὸ καὶ ἐπειδὴ στὴν ἐποχή μας πλεονάζει ἡ ἁμαρτία, οἱ περισσότεροι μένουν ἀπαθεῖς. Μόνο ὅταν τὸ πρόσωπο εἶναι γνωστὸ ἀπὸ κάποιο χάρισμα ποὺ ἔχει ἤ ἀπὸ τὸ ἀξίωμα ποὺ κατέχει ἤ ἀπὸ κάποιες ἐπαγγελματικὲς ἐπιτυχίες του, προκαλεῖ ἐφήμερο ἐνδιαφέρον, περισσότερο γιὰ διασκέδαση, παρὰ γιὰ διόρθωση τοῦ ἁμαρτωλοῦ.

Τὸ συνεχὲς σκάνδαλο πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ ἐλέγχεται, στὴν ἀρχὴ κατ’ ἰδίαν καὶ μετὰ δημοσίως. Ὁ σκοπὸς δὲν εἶναι νὰ ἐξουθενωθεῖ ὁ σκανδαλοποιός, ἀλλὰ νὰ περιοριστεῖ καὶ τελικὰ νὰ ἐξαλειφθεῖ τὸ σκάνδαλο. Τὴν κύρια εὐθύνη τὴν ἔχουν οἱ ἁρμόδιοι, οἱ ὁποῖοι συχνὰ μὲ τὴν ἀνοχή τους γίνονται συνυπεύθυνοι! Περιφρονοῦν τὸ λαὸ ποὺ ταλαιπωρεῖται ἀπὸ τὴ σκληρότητα καὶ πονηρία τοῦ σκανδαλοποιοῦ. Ὅταν ἐκεῖνοι ἀδιαφοροῦν, οἱ ἁπλοὶ ἄνθρωποι, ποὺ βλέπουν καὶ ἀκοῦν, πρέπει νὰ ἐκφράζονται ἐλεύθερα, ὄχι γιατὶ αὐτὸ τοὺς εὐχαριστεῖ, ἀλλὰ ἀπὸ πόνο γιὰ τὸ κακὸ ποὺ συμβαίνει.

Ἔλεγχος: ἔργον ἀναγκαῖον

Ἔλεγχος: ἔργον ἀναγκαῖον

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Μερικοὶ κληρικοὶ δὲν συναισθάνονται τὴ μεγάλη ἀποστολὴ ποὺ τοὺς δόθηκε, γιὰ αὐτὸ καὶ δὲν ἐπηρεάζουν τοὺς κοσμικοὺς μὲ τὴν παρουσία τους, τὴν ἐμφάνισή τους καὶ γενικὰ τὴν ὑποκριτική τους συμπεριφορά. Κάτι ποὺ μᾶς ἐνοχλεῖ, μᾶς ἐρεθίζει καὶ μᾶς ὁδηγεῖ στὴν ὀργισμένη ἀντίδραση. Αὐτοὺς τοὺς ἐπαγγελματίες καὶ ἀνάξιους κληρικοὺς ἐλέγχουμε, χωρὶς νὰ τοὺς κατονομάσουμε, γιὰ νὰ μὴ πέφτουμε στὴν ἁμαρτωλὴ κατάκριση. Ὅταν βλέπουμε τὴν πνευματικὴ καταστροφὴ ποὺ κάνουν στὸ ποίμνιό τους, ἀλλὰ καὶ στὸ δικό μας ποίμνιο καὶ σὲ ἄλλα, δὲν μποροῦμε νὰ μένουμε ἀδιάφοροι οὔτε νὰ ἀνεχόμαστε τὸ λύκο ἀνάμεσα στὰ πρόβατα.

Πολλοὶ μᾶς ρωτοῦν ποιὸν ἢ ποιοὺς ἐννοοῦμε στὰ διάφορα κείμενα ποὺ γράφουμε καὶ ἀναφέρονται στὴ σημερινὴ ἐκκλησιαστικὴ πραγματικότητα. Δὲν τοὺς ἀπαντοῦμε. Μπορεῖ νὰ εἶναι ἕνας γείτονας μας ἀδελφός, μπορεῖ νὰ εἶναι ἕνας μακρινὸς ἡγούμενος, ἕνας μοναχὸς μὲ φήμη μεγάλου γέροντα, ἕνας Ἀρχιμανδρίτης ἄλλης περιοχῆς, ἕνας ἄγνωστος Μητροπολίτης, ἕνας Ἀρχιεπίσκοπος, ἀκόμα καὶ ἕνας Πατριάρχης. Κανένας δὲν βρίσκεται στὸ ἀπυρόβλητο, ὅταν σκανδαλίζει, ὅταν δὲν ἀγαπάει τὴν Ἐκκλησία, δὲν ὀρθοτομεῖ τὸν λόγο τῆς ἀλήθειας τοῦ Εὐαγγελίου, ὅταν εἶναι οἰκουμενιστὴς καὶ δὲν σέβεται τὴν παράδοση τῶν Ἁγίων. Καὶ ἂς μὴ νομίζει κανεὶς ὅτι δὲν ὑπάρχουν τέτοιοι κληρικοί. Τοὺς διαβεβαιώνουμε ὅτι ὑπάρχουν καὶ μάλιστα ἀρκετοί.

Ὁ ρόλος τῶν πιστῶν στίς παρεκτροπές καί ἡ …«ἱεροκατάκριση»! – Αὐγουστῖνος Καντιώτης

Σ.σ.: Ας τα βλέπουμε αυτά οι σημερινοί Χριστιανοί… Και η ΠΕΘ (όσον αφορά το δεύτερο σκέλος) αλλά και εμείς οι υπόλοιποι…

Ὑπάρχει εἰς πολλοὺς ἡ ἁντίληψις ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς εἶνεαι ἀδιάφορος πρὸς πᾶν τὸ ἐκκλησιαστικόν. Τὸ τί ἐπίτροποι, τί ψάλται, τί ἱερεῖς καὶ τί ἀρχιερεῖς εὑρίσκονται εἰς τὴν Ἐκκλησίαν, τοῦτο, λέγουν, δὲν ἐνδιαφέρει τὸν πολὺν λαό. Ὁ λαὸς ἐνδιαφέρεται ζωηρῶς διʼ ἄλλας ὑποθέσεις. Φιλονεικεῖ διὰ πολιτικά, κατέρχεται εἰς συλλαλητήρια, κάμνει πορείας πολλῶν χιλιομέτρων, διανυκτερεύει εἰς τὸ ὕπαιθρο, κηρύττει ἀπεργία πείνης προκειμένου νὰ διεκδικήση δίκαια τῆς ἐπαγγελματικῆς του τάξεως.

Ἄκόμη δὲ ὁ λαὸς ἐνδιαφέρεται ζωηρῶς καὶ διʼ ἕν ποδοσφαιρικὸ μάτς. Διʼ ἕν ἄθλιο ὑποκείμενο, τὸ ὁποῖον δὲν εἶνε τίποτε ἄλλο παρὰ σάρκες καὶ νεῦρα καὶ μόνην ἱκανότητα ἔχει νὰ κλωτσᾶ τὴν μπάλλαν καὶ νὰ εἰσπράττη τεράστια ποσά, ὁ λαὸς δύναται νὰ συμπλακῆ εἰς γήπεδα, νὰ θραύση πᾶν τὸ προστυχόν, καὶ ὡς ἀσυγκράτητος εἰς τὴν ἐκδήλωσι τῶν αἰσθημάτων του νὰ μεταβάλη εἰς γῆν Μαδιὰμ τὸν ποδοσφαιρικὸ χῶρο. Ἀλλὰ διὰ τὴν Ἐκκλησίαν μὴν τοῦ ὁμιλήσης. Οὔφ! Μὲ τοὺς παπάδες τώρα θʼ ἀσχολούμεθα;…

Αὐτὴ ἡ ἀδιαφορία τῶν πολλῶν διὰ τὴν Ἐκκλησίαν ἀποτελεῖ τὸ ἀναπαυτικὸν προσκέφαλον ἐπὶ τοῦ ὁποίου κοιμῶνται μακαρίως οἱ σκανδαλοποιοὶ κληρικοί. Θὰ κάμωμεν, λέγουν κατὰ φρένα ὡρισμένοι ἀρχιερεῖς, θὰ κάμωμεν ὅ,τι θέλομεν! Τὸ θέλημά μας θὰ γίνη νόμος τοῦ Κράτους. Θὰ έπιδιώξωμεν τὴν μετάθεσίν μας εἰς τὰς μεγαλυτέρας Μητροπόλεις. Θὰ πατάξωμεν τοὺς ἀντιδρῶντας. Θὰ ἐξοντώσωμεν τοὺς εὐθαρσεῖς ἱεροκήρυκας. Θὰ συμμαχήσωμεν καὶ μὲ αὐτὸν ἀκόμη μὲ τὸν Διάβολον. Θὰ ζητήσωμεν τὴν βοήθειαν καὶ αὐτοῦ τοῦ Ἀντιχρίστου διὰ τὴν ἐπιτυχίαν τῶν σκοπῶν μας. Ἡμεῖς εἴμεθα ἡ Ἐκκλησία… Ἐὰν δὲ ὑπενθυμίση κἄποιος τὸν λαόν, ἀπαντοῦν εἰρωνικῶς καὶ σαρκαστικῶς˙ Ποιὸς λαός; Ποιὸς ἐνδιαφέρεται διὰ τὰ ἐκκλησιαστικά; Μερικοὶ τρελλοὶ φωνάζουν. Καὶ ὁ λαὸς γελᾶ εἰς βάρος των…

Παραινέσεις τοῦ Ἱεροῦ Χρυσοστόμου σχετικά μέ τήν ἀγάπη, τήν προσοχή καί τή διακριτικότητα μέ τίς ὁποῖες πρέπει νά ἐλέγχουμε ἀδελφούς μας πού σφάλλουν

ΠΑΡΑΙΝΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ,ΤΗΝ ΠΡΟΣΟΧΗ ΚΑΙ ΤΗ ΔΙΑΚΡΙΤΙΚΟΤΗΤΑ 

ΜΕ ΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΛΕΓΧΟΥΜΕ ΑΔΕΛΦΟΥΣ ΜΑΣ ΠΟΥ ΣΦΑΛΛΟΥΝ 

Αυτός που μόνο με οργή επιχειρεί να διορθώσει τον αδελφό του που υποπίπτει σε κάποιο παράπτωμα, επιδιώκει να ικανοποιήσει το πάθος του· ενώ αυτός που μετά τη διόρθωση εκείνου που αμαρτάνει, δείχνει και την αγάπη του προς αυτόν, αποδεικνύει ότι και οι λόγοι που έλεγε, όταν επέπληττε, ήσαν προϊόν ειλικρινούς αγάπης. 

Έτσι λοιπόν και εμείς ας εκπαιδεύουμε ο ένας τον άλλο, και ούτε αυτός που ελέγχει να οργίζεται(διότι αυτό δεν είναι έργο διορθώσεως, αλλά πάθους), ούτε αυτός που ελέγχεται να δυσανασχετεί (διότι αυτό που γίνεται είναι θεραπεία και όχι ένδειξη εχθρικής διαθέσεως). Και εάν οι υπηρέτες των ιατρών καυτηριάζουν το σημείο που νοσεί και δεν κατηγορούνται από τον ασθενή, αν και πολλές φορές αποτυγχάνουν τον σκοπό τους, αλλά και πονούν αυτοί που καυτηριάζονται και κόπτονται κατά την εγχείρηση, θεωρούν ευεργέτες αυτούς που προκαλούν αυτόν τον πόνο, πολύ περισσότερο πρέπει να αισθάνεται έτσι αυτός που δέχεται έλεγχο και να προσέχει σε αυτόν που διορθώνει σαν σε γιατρό και όχι σαν κάποιον εχθρό του. Αλλά και εμείς που ελέγχουμε, έτσι ας προσερχόμαστε, με πολλή ημερότητα, με πολλή σύνεση. Και αν δεις τον αδελφό σου να σφάλλει, όπως παρήγγειλε ο Χριστός, μην κάνεις τον έλεγχο δημοσίως, αλλά μόνο μεταξύ εσένα και αυτού, όχι σαν κατήγορος, ούτε σαν να επεμβαίνεις, αλλά με πόνο και λύπη για την αμαρτία· και να παραδίδεις πρόθυμα και τον εαυτό σου σε έλεγχο, όταν διαπράττεις κάποια αμαρτία. 

Για να γίνει λοιπόν και σαφέστερο αυτό που λέγω, ας εφαρμόσουμε τον λόγο σε παράδειγμα· διότι είθε να μη γίνει ποτέ να υπάρξει πραγματικά τέτοιο παράδειγμα. Ας λάβουμε ως παράδειγμα κάποιον αδελφό που συνοικεί με μία παρθένο κόρη, ο οποίος αδελφός είναι μεν σεμνός και αγνός και τη σέβεται, αλλά όμως ούτε έτσι αποφεύγει την κακή φήμη που αποκτά από τον περίγυρο, αλλά και κινδυνεύει ανά πάσα στιγμή και ο ίδιος πραγματικά να πέσει στην αμαρτία. Αν λοιπόν ακούσεις να φημολογείται μια τέτοια συγκατοίκηση, μη δείξεις περιφρόνηση, ούτε να πεις: «Αυτός λοιπόν δεν έχει νου; Αυτός δεν γνωρίζει ποιο είναι το συμφέρον του; Χωρίς λόγο να αγαπάσαι και χωρίς λόγο να μην μισείσαι· τι μου χρειάζεται λοιπόν να δημιουργήσω περιττή έχθρα;». Αυτά είναι ανόητες φλυαρίες των θηρίων, μάλλον δε των δαιμόνων. Διότι δεν είναι δυνατόν να μισείται χωρίς λόγο αυτός που κάνει αυτό για διόρθωση, αλλά κερδίζει μεγάλα αγαθά και ανέκφραστους στεφάνους. 

Γέρων Φιλόθεος Ζερβάκος: Εἰς περιστάσεις ποὺ περιφρονεῖται ἡ Πίστις, ἀπαγορεύεται ἡ σιωπὴ

Σὰν σήμερα (8 Μαΐου) τὸ 1980 ἐκοιμήθη μία ἀπὸ τὶς σπουδαιότερες μορφὲς τῆς Ὀρθοδοξίας τοῦ 20ου αἰώνα, 

ὁ Γέρων Φιλόθεος Ζερβακος! 

Ἐν Πάρω 1η Νοεμβρίου 1970 

Τῷ ἐν Κυρίω πνευματικῶ μοὶ τέκνω Ἀθανασίω, χαίρειν καὶ εὖ πράττειν. 

Ἔλαβον τὴν ἐπιστολήν σας καὶ μετὰ προσοχῆς ἀνέγνωσα. Μοὶ γράφετε νὰ σᾶς πληροφορήσω διὰ τὴν πορείαν τῆς μηνύσεώς μου εἰς τὴν Ἱερὰν Σύνοδον ἐναντίον τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου Ἀθηναγόρου καὶ τῶν Μελίτωνος καὶ Ἰακώβου ἐπὶ ἀντορθοδόξων αὐτῶν ἐνεργειῶν καὶ φρονημάτων. 

Κατ’ ἀρχάς, ποὺ ὑπεβλήθη ἡ μήνυσις, δὲν ἐγένετο δεκτή, ἀλλὰ κατόπιν ἐστάλη διὰ δικαστικοῦ κλητῆρος καὶ τὴν ἐδέχθησαν. Ἔχουν παρέλθει 4 μῆνες περίπου καὶ δὲν γνωρίζω μέχρι σήμερον τί ἔγινε. Τὴν ἔσχισαν, τὴν ἔκαψαν, τὴν ἔρριψαν εἰς τὸν κάλαθον τῶν ἀχρήστων; Μόνον αὐτοὶ γνωρίζουν καὶ ὁ Θεὸς ὁ γινώσκων πάντα, καὶ τὰ παρελθόντα καὶ τὰ παρόντα καὶ τὰ μέλλοντα καὶ τὰ κρύφια ἑκάστου, τὰ τῆς καρδίας καὶ τοὺς τῆς διανοίας λογισμούς. Ἐν μόνον οἶδα καὶ ἤκουσα ἀπὸ πληροφορίας ἀνθρώπων πιστῶν φιλαληθεστάτων, ὅτι μετὰ τὴν μήνυσιν τὴν ἰδικήν μου καὶ ἄλλων, τὰς ἀπέρριψε ἡ Σύνοδος καὶ διὰ νὰ δείξη ὅτι συμφωνεῖ μὲ ὅσα αἳ μηνύσεις ἀναφέρουσι διὰ τοὺς κατηγορουμένους ἀντορθόδοξα, ἔργα, λόγια, πράξεις τῶν, προέβησαν τινὲς φιλοπαπισταὶ καὶ φιλολουθηροκαλβινισταὶ εἰς κατάργησιν καὶ ἀποβολὴν βυζαντινῶν τέμπλων καὶ ἱερῶν καὶ πανσέπτων εἰκόνων τὰ ὁποία ἐνέκλεισαν εἰς ὑπόγεια διὰ νὰ ἀφανισθοῦν, κατέσκαψαν τὰ ἅγια... θυσιαστήρια καὶ ἀνήγειραν νέα ὅμοια τῶν Δυτικῶν παπιστῶν καὶ διαμαρτυρομένων διὰ νὰ δείξουν ὅτι συμφωνοῦν μετ’ αὐτῶν καὶ ὅτι δὲν εἶναι καθυστερημένοι.

Στά ἐκκλησιαστικά θέματα ὅλες οἱ καταστάσεις δέν εἶναι νά πάρεις θέση. Μπορεῖ νά ἀνέχεται κανείς μία κατάσταση κάνοντας ὑπομονή, ἔως ὅτου δείξει ὁ Θεός τί πρέπει νά κάνει. Ἄλλο εἶναι νά ἀνέχεται κανείς μία κατάσταση καί ἄλλο νά τήν ἀποδέχεται, ἐνῶ δέν πρέπει ».Ἅγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης

Ο Άγιος της καρδιάς μας (ας μου επιτραπεί αυτή η φράση) φωνή εκκλησιαστική και παγκόσμια... Αυτός ήταν (είναι) ο Άγιος Παΐσιος!

ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΜΑΣ, ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

«Η Ορθόδοξη Εκκλησία μας δεν έχει καμία έλλειψη. Η μόνη έλλειψη που παρουσιάζεται, είναι από μας τους ίδιους, όταν δεν αντιπροσωπεύουμε σωστά την Εκκλησία, από τον πιο μεγάλο στην ιεραρχία μέχρι τον απλό πιστό. Μπορεί να είναι λίγοι οι εκλεκτοί, όμως αυτό δεν είναι ανησυχητικό. Η Εκκλησία είναι Εκκλησία του Χριστού και Αυτός την κυβερνάει. Δεν είναι ναός που κτίζεται με πέτρες, άμμο και ασβέστη από ευσεβείς και καταστρέφεται με φωτιά βαρβάρων, αλλά είναι ο Ίδιος ο Χριστός· “Όποιος πέσει πάνω σ’ αυτόν τον λίθο θα τσακιστεί και σε όποιον πάνω πέσει αυτός ο λίθος θα τον κομματιάσει” (Ματθ. 21, 44). Ο Χριστός ανέχεται σήμερα μια κατάσταση. Ανέχεται και ενεργεί η θεία Χάρις για χάρη του λαού. Μια μπόρα είναι· θα ξεκαθαρίσουν τα πράγματα, δεν θα σταθούν. Είδες που αναφέρει το Ευαγγέλιο; “Λυχνάρι μισοσβησμένο δεν θα το φυσήξω. Και καλάμι ραγισμένο δεν θα το αγγίξω” (Ησ. 42, 3· Ματθ. 12, 20). Εμείς οι μοναχοί, αλλά και οι κληρικοί, σκορπούμε αθεΐα, όταν δεν ζούμε σύμφωνα με το Ευαγγέλιο. Ο κόσμος έχει ανάγκη από τις αρετές μας, όχι από τα χάλια μας. Οι κοσμικοί αφορμή ζητούν, για να δικαιολογήσουν τις αμαρτίες τους. Γι’ αυτό θέλει πολλή προσοχή. Βλέπεις, εμείς δεν μπορούμε να πούμε αυτό που λέει ο Χριστός: “Ποιος από σας μπορεί να Με ελέγξει για κάποια αμαρτία;” (Ιωάν. 8, 46), αλλά “ποιος από σας μπορεί να με ελέγξει για κάποιο σκάνδαλο;”, αυτό πρέπει να μπορούμε να το πούμε. Ο Χριστός το είπε εκείνο, γιατί ήταν τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος. Εμείς είμαστε άνθρωποι. Έχουμε ατέλειες, έχουμε πτώσεις, τέλος πάντων, δεν κάνει να γινόμαστε αιτία να σκανδαλίζεται ο άλλος.«

»Από την άλλη, αν φταίει ένας δεσπότης, ένας παπάς, ένας καλόγερος, δεν φταίει ο Χριστός! Αλλά οι άνθρωποι δεν πάνε ως εκεί. “Αντιπρόσωπος του Χριστού δεν είναι;”, λένε. Ναι, αλλά αναπαύεται ο Χριστός με αυτόν τον “αντιπρόσωπο”;

Γέρων Φιλόθεος Ζερβάκος: Κρατεῖτε τὴν πίστιν στέρεαν

Κρατεῖτε, ἀδελφοί μου, τὴν πίστιν στερεὰν καὶ μένετε ἀσάλευτοι εἰς τὰς παραδόσεις τῶν θείων Πατέρων, διότι ἐφθάσαμεν εἰς ἐποχὴν κατὰ τὴ ὁποίαν καὶ οἱ δυνατοὶ θὰ σαλευθοῦν. Ἀγωνιστεῖτε μὲ κάθε σπουδὴ διότι τὰ καλὰ μὲ κόπο καὶ πόνο κατωρθώνονται. Δὲν θὰ αἰσθανόμεθα δὲ τοὺς κόπους τῆς ἀρετῆς ὅταν ἀποβλέπωμεν εἰς τὸ νέφος τῶν μαρτύρων καὶ ὁσίων καὶ εἰς τὴν μέλλουσαν νὰ μᾶς ἀποκαλυφθῆ δόξαν.

Πόσον εὐτυχεῖς καὶ μακάριοι θὰ εἴμεθα, ἐὰν δὶ' ὀλίγον κόπον ἀξιωθοῦμε νὰ κατασκηνώσωμεν εἰς τὰ ἀγαπητὰ σκηνώματα τοῦ Παραδείσου καὶ κληρονομήσουμε τὰ ἀγαθὰ τῆς οὐρανίου Βασιλείας τοῦ Θεοῦ. Ἀμήν.

Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, τὸ στόμα τοῦ Χριστοῦ παραγγέλλει: Μὴ συγκοινωνῆτε τοῖς ἔργοις τοῖς ἀκάρποις τοῦ σκότους, μᾶλλον δὲ καὶ ἐλέγχετε. Εἰς περιστάσεις κατὰ τὰς ὁποίας περιφρονεῖται καὶ ὑβρίζεται ἡ Ἁγία Ὀρθόδοξος Πίστις ἠμῶν ἐπιτρέπεται ἔλεγχος ἀκόμη καὶ θυμὸς δίκαιος δικαιώτατος, ἀπαγορεύεται δὲ....ἡ σιωπή.

Πρέπει νὰ ἐλέγχουμε ὁ ἕνας τὸν ἄλλον, ὅταν βλέπουμε κάποια σφάλματα; Ὑπάρχει διαφορά, ὅταν βρίζει κανεὶς ἢ ὅταν ἐλέγχει κάποιον;

Ἴσως μερικοὶ ἀπὸ σᾶς, ποὺ διαβάζουν τὴν Ἁγία Γραφή, προβληματίζονται, ὅταν βλέπουν πὼς ὁ Κύριος ἐνῶ μᾶς ἀπαγορεύει νὰ λέμε τὸν πλησίον μας “ἀνόητε” καὶ “ἠλίθιε”, καί αὐτὸς ποὺ τὸ κάνει, σύμφωνα μὲ τὸ λόγο Του, εἶναι ἔνοχος τῆς φωτιᾶς τῆς κολάσεως.
Ἐνῶ λοιπὸν λέει αὐτά, ὁ Ἴδιος πολλὲς φορὲς χρησιμοποιεῖ σκληρὰ λόγια γιὰ κάποιους ἀνθρώπους, ὅπως στὴν περίπτωση τοῦ ἀρχισυναγώγου, στὸν ὁποῖον εἶπε· “ὑποκριτά”. 

Ἐπίσης πολλὲς φορὲς ἔλεγε ὑποκριτὲς τοὺς γραμματεῖς καὶ τοὺς φαρισαίους. 

Αὐτοὺς ἔλεγε ἀκόμα· “ὄφεις, γεννήματα ἐχιδνῶν” (Μτθ. κγ´, 33).
Μιὰ φορά, ὅταν ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς ἦταν στὴν Ἰουδαία, Τὸν προειδοποίησαν ὅτι ὁ Ἡρώδης θέλει τὸ θάνατό του καὶ Τὸν συμβούλεψαν ὅσο γίνεται πιὸ γρήγορα νὰ φύγει ἀπὸ τὴν Ἰουδαία.
Καὶ τί ἀπάντησε τότε ὁ Χριστός; Πολὺ ἤρεμα εἶπε τὸ ἑξῆς· “Πορευθέντες εἴπατε τῇ ἀλώπεκι ταύτῃ· ἰδοὺ ἐκβάλλω δαιμόνια καὶ ἰάσεις ἐπιτελῶ σήμερον καὶ αὔριον, καὶ τῇ τρίτῃ τελειοῦμαι” (Λκ, 13, 32). Ἀλεποὺ εἶπε τὸν Ἡρώδη.

Μιὰ φορὰ ὀνόμασε “Σατανᾶ” τὸν μεγαλύτερο ἀπόστολο καὶ τὸν πιὸ ἀγαπητὸ φίλο του, τὸν Πέτρο· “ὕπαγε ὀπίσω μου, Σατανᾶ· σκάνδαλόν μου εἶ· ὅτι οὐ φρονεῖς τὰ τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ τὰ τῶν ἀνθρώπων” (Μτ. 16, 23).

Γνωρίζετε ὅτι μερικὲς φορὲς ὁ Κύριος ὀργιζόταν, δύο φορὲς ἔδιωξε ἐμπόρους ἀπὸ τὸ ναὸ καὶ ἀναποδογύρισε τὰ τραπέζια τῶν ἀργυραμοιβῶν. Ἐπίσης γνωρίζετε πὼς μιὰ φορὰ ἔφτιαξε μαστίγιο ἀπὸ σκοινιὰ καὶ ἔδιωξε ἀπὸ τὸ ναὸ αὐτοὺς ποὺ πουλοῦσαν ἐκεῖ ζῶα. Φοβερὴ ἦταν μερικὲς φορὲς ἡ ὀργὴ τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ.

Παραινέσεις τοῦ Ἱεροῦ Χρυσοστόμου σχετικά μέ τήν ἀγάπη, τήν προσοχή καί τή διακριτικότητα μέτίς ὁποῖες πρέπει νά ἐλέγχουμε ἀδελφούς μας πού σφάλλουν

ΠΑΡΑΙΝΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ,ΤΗΝ ΠΡΟΣΟΧΗ ΚΑΙ ΤΗ ΔΙΑΚΡΙΤΙΚΟΤΗΤΑ

ΜΕ ΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΛΕΓΧΟΥΜΕ ΑΔΕΛΦΟΥΣ ΜΑΣ ΠΟΥ ΣΦΑΛΛΟΥΝ

[…] Αυτός που μόνο με οργή επιχειρεί να διορθώσει τον αδελφό του που υποπίπτει σε κάποιο παράπτωμα, επιδιώκει να ικανοποιήσει το πάθος του· ενώ αυτός που μετά τη διόρθωση εκείνου που αμαρτάνει, δείχνει και την αγάπη του προς αυτόν, αποδεικνύει ότι και οι λόγοι που έλεγε, όταν επέπληττε, ήσαν προϊόν ειλικρινούς αγάπης.

Έτσι λοιπόν και εμείς ας εκπαιδεύουμε ο ένας τον άλλο, και ούτε αυτός που ελέγχει να οργίζεται(διότι αυτό δεν είναι έργο διορθώσεως, αλλά πάθους), ούτε αυτός που ελέγχεται να δυσανασχετεί (διότι αυτό που γίνεται είναι θεραπεία και όχι ένδειξη εχθρικής διαθέσεως). Και εάν οι υπηρέτες των ιατρών καυτηριάζουν το σημείο που νοσεί και δεν κατηγορούνται από τον ασθενή, αν και πολλές φορές αποτυγχάνουν τον σκοπό τους, αλλά και πονούν αυτοί που καυτηριάζονται και κόπτονται κατά την εγχείρηση, θεωρούν ευεργέτες αυτούς που προκαλούν αυτόν τον πόνο, πολύ περισσότερο πρέπει να αισθάνεται έτσι αυτός που δέχεται έλεγχο και να προσέχει σε αυτόν που διορθώνει σαν σε γιατρό και όχι σαν κάποιον εχθρό του. Αλλά και εμείς που ελέγχουμε, έτσι ας προσερχόμαστε, με πολλή ημερότητα, με πολλή σύνεση. Και αν δεις τον αδελφό σου να σφάλλει, όπως παρήγγειλε ο Χριστός, μην κάνεις τον έλεγχο δημοσίως, αλλά μόνο μεταξύ εσένα και αυτού, όχι σαν κατήγορος, ούτε σαν να επεμβαίνεις, αλλά με πόνο και λύπη για την αμαρτία· και να παραδίδεις πρόθυμα και τον εαυτό σου σε έλεγχο, όταν διαπράττεις κάποια αμαρτία.

Ἅγιος Παΐσιος Ἁγιορείτης: «Ἄν δέν ἀρχίσουν μερικοί νά κτυποῦν τό κακό, νά ἐλέγχουν δηλαδή αὐτούς πού σκανδαλίζουν τούς πιστούς, θά γίνη μεγαλύτερο κακό»

 - Γέροντα, τα διάφορα κινήματα, οι διαμαρτυρίες που γίνονται από τους Χριστιανούς έχουν κάποιο αποτέλεσμα;

- Η παρουσία των Χριστιανών είναι πλέον ομολογία πίστεως. Μπορεί κανείς με την προσευχή να βοηθήση περισσότερο, αλλά την σιωπή του θα την εκμεταλλευτούν οι άλλοι και θα πουν: « Ο τάδε και ο τάδε δεν διαμαρτυρήθηκαν, επομένως είναι με το μέρος μας. Συμφωνούν μαζί μας.».

Αν δεν αρχίσουν μερικοί να κτυπούν το κακό, να ελέγχουν δηλαδή αυτούς που σκανδαλίζουν τους πιστούς, θα γίνη μεγαλύτερο κακό. Έτσι θα τονωθούν λίγο οι πιστοί, αλλά και θα εμποδιστούν λίγο όσοι πολεμούν την Εκκλησία.

Ὅταν παύσουν οἱ ἱερεῖς νά ζοῦν ὡς ἄγγελοι Κυρίου Παντοκράτωρος καί ζοῦν ὡς ἄνθρωποι, τότε οἱ ἄνθρωποι θά ζοῦν ὡς "κτήνη" (Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός)

Από Ομιλία  του +Μητρ. Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτη

ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΧΡΙΣΤΙΑΝΟ ΖΗΤΩ! ΔΕΝ ΒΡΙΣΚΩ! ΠΑΩ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΒΡΩ ΕΝΑΝ ΑΓΙΟ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΙΕΡΕΩΝ ΚΑΙ ΑΡΧΙΕΡΕΩΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΒΡΙΣΚΩ ΤΙΠΟΤΕ. ΑΝΤΙΘΕΤΩΣ ΒΡΙΣΚΩ… (ΗΛΙΑΣ ΜΗΝΙΑΤΗΣ)

Θέλω νὰ διαβάσετε μιὰ ὁμιλία τοῦ Ηλία Μηνιάτη, τὴν πρώτην (Α) Κυριακὴ τῶν Νηστειῶν. Πώωω, τί λέγει ἐκεῖ πέρα! Κι αὐτὸς λυπημένος πολὺ γιὰ τὴν ἀθλίαν κατάστασιν τῆς ᾿Εκκλησίας τοῦ γένους μας, παίρνει καὶ κόσκινο καὶ κοσκινίζει.

Τί εἶναι τό σκάνδαλο_Οἱ Χριστιανοί δέν πρέπει νά σκανδαλίζουν κανέναν_Α΄μέρος_Ἁγίου Νικοδήμου Ἁγιορείτου_Χρηστοήθεια_mp3

Π. Σάββας 2011-11-13_Τί εἶναι τό σκάνδαλο_Οἱ Χριστιανοί δέν πρέπει νά σκανδαλίζουν κανέναν_Α΄μέρος_Ἁγίου Νικοδήμου Ἁγιορείτου_Χρηστοήθεια_mp3

Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 13-11-2011 (Σύναξη Κυριακῆς).

Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, ‘Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Interntet Explorer ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Mozilla. Στή συνέχεια δῶστε τό ὄνομα πού θέλετε καί πατῆστε ΟΚ γιά νά ἀποθηκευθεῖ ἡ ὁμιλία)

Ὅταν ἐλέγχεις, νά βοηθᾶς σάν φίλος καί ἀδελφός.

Αλλά, λέγει, δεν έχω το χάρισμα του λόγου. Δεν χρειάζεται ικανότητα
λόγου, ούτε ευγλωτία. Εάν δης τον φίλο σου να πορνεύη, πες του· είναι
κακό πράγμα αυτό που κάνεις, δεν ντρέπεσαι, δεν κοκκινίζεις; είναι
κακό αυτό. Αυτός, λέγεις, δεν το ξέρει, ότι εί­ναι κακό; Ναι, το
ξέρει, αλλά έλκεται από την επιθυμία. Και οι ασθενείς γνωρίζουν ότι η
ψυχροποσία είναι κακό πράγμα, αλλ' όμως χρειάζονται αυτούς που θα τους
εμποδίσουν να πιουν το κρύο νερό· διότι αυτός που κατέχεται από το
πάθος, δεν θα μπορέση γρήγορα να προφυλαχθή από την ασθένεια. Πρέπει
λοιπόν εσύ που είσαι υγιής να φροντίσης για τη θεραπεία του· κι' άν
δεν σε ακούση, παρακολούθησε τις κινήσεις του και εμπόδισέ τον ίσως σε
ντραπή.

Κατάκριση όχι , έλεγχος με διάκριση ναι

Συναντάμε καθημερινά στις διαπροσωπικές μας σχέσεις μία πολύ εύκολη αμαρτία, όπως την αποκαλεί ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, την κατάκριση.Αυτή όμως η εύκολη αμαρτία είναι παράλληλα και θανάσιμη, επιφέρει κόλαση. Όταν κατακρίνουμε τους αδελφούς μας, είναι σαν να χύνουμε δηλητήριο σ' αυτούς, δείχνουμε ότι δεν τους αγαπάμε.

Τί εἶναι τό σκάνδαλο_Οἱ Χριστιανοί δέν πρέπει νά σκανδαλίζουν κανέναν_Α΄μέρος_Ἁγίου Νικοδήμου Ἁγιορείτου_Χρηστοήθεια_mp3

Π. Σάββας 2011-11-13_Τί εἶναι τό σκάνδαλο_Οἱ Χριστιανοί δέν πρέπει νά σκανδαλίζουν κανέναν_Α΄μέρος_Ἁγίου Νικοδήμου Ἁγιορείτου_Χρηστοήθεια_mp3

Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 13-11-2011 (Σύναξη Κυριακῆς).

Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, ‘Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Interntet Explorer ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Mozilla. Στή συνέχεια δῶστε τό ὄνομα πού θέλετε καί πατῆστε ΟΚ γιά νά ἀποθηκευθεῖ ἡ ὁμιλία)

Πρέπει νὰ ἐλέγχουμε ὁ ἕνας τὸν ἄλλον, ὅταν βλέπουμε κάποια σφάλματα; Ὑπάρχει διαφορά, ὅταν βρίζει κανεὶς ἢ ὅταν ἐλέγχει κάποιον;

Ἴσως μερικοὶ ἀπὸ σᾶς, ποὺ διαβάζουν τὴν Ἁγία Γραφή, προβληματίζονται, ὅταν βλέπουν πὼς ὁ Κύριος ἐνῶ μᾶς ἀπαγορεύει νὰ λέμε τὸν πλησίον μας “ἀνόητε” καὶ “ἠλίθιε”, καί αὐτὸς ποὺ τὸ κάνει, σύμφωνα μὲ τὸ λόγο Του, εἶναι ἔνοχος τῆς φωτιᾶς τῆς κολάσεως.
Ἐνῶ λοιπὸν λέει αὐτά, ὁ Ἴδιος πολλὲς φορὲς χρησιμοποιεῖ σκληρὰ λόγια γιὰ κάποιους ἀνθρώπους, ὅπως στὴν περίπτωση τοῦ ἀρχισυναγώγου, στὸν ὁποῖον εἶπε· “ὑποκριτά”. 

Ἐπίσης πολλὲς φορὲς ἔλεγε ὑποκριτὲς τοὺς γραμματεῖς καὶ τοὺς φαρισαίους. 

Αὐτοὺς ἔλεγε ἀκόμα· “ὄφεις, γεννήματα ἐχιδνῶν” (Μτθ. κγ´, 33).
Μιὰ φορά, ὅταν ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς ἦταν στὴν Ἰουδαία, Τὸν προειδοποίησαν ὅτι ὁ Ἡρώδης θέλει τὸ θάνατό του καὶ Τὸν συμβούλεψαν ὅσο γίνεται πιὸ γρήγορα νὰ φύγει ἀπὸ τὴν Ἰουδαία. Καὶ τί ἀπάντησε τότε ὁ Χριστός; Πολὺ ἤρεμα εἶπε τὸ ἑξῆς· “Πορευθέντες εἴπατε τῇ ἀλώπεκι ταύτῃ· ἰδοὺ ἐκβάλλω δαιμόνια καὶ ἰάσεις ἐπιτελῶ σήμερον καὶ αὔριον, καὶ τῇ τρίτῃ τελειοῦμαι” (Λκ, 13, 32). Ἀλεποὺ εἶπε τὸν Ἡρώδη.

«ΔΕΝ ΔΙΣΤΑΣΕ ΝΑ ΤΟΝ ΕΛΕΓΞΕΙ ΚΑΤΑ ΠΡΟΣΩΠΟΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΦΡΟΝΗΣΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ» (Ἅγ. Μεγαλομ. Ἀρτέμιος)

ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Ἡ τεράστια ἀπόσταση ποὺ μᾶς χωρίζει ἀπὸ τὸ φρόνημα καὶ τὴν γενναιότητα τῶν Ἁγίων Μαρτύρων. 

+Μητροπ. Σερβίων καὶ Κοζάνης Διονυσίου Λ. Ψαριανοῦ,
«Εἰκόνες Ἔμψυχοι»,
Ἔκδ. Ἀποστ. Διακονίας, σ. 138

Ο ΑΓΙΟΣ ΑΡΤΕΜΙΟΣ

.        Σήμερα (20 Ὀκτωβρίου) ἡ Ἐκκλησία ἑορτάζει καὶ τιμᾶ τὴν ἱερὴ μνήμη τοῦ ἁγίου καὶ ἐνδόξου μεγαλομάρτυρος Ἀρτεμίου. Ὁ ἅγιος Ἀρτέμιος ἦταν στρατιωτικὸς στὰ χρόνια τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου. Γιὰ τὴν ἀρετή του καὶ τὶς ἄλλες ἱκανότητές του, ὁ πρῶτος χριστιανὸς αὐτοκράτορας τὸν ἀνέβασε στὰ ἀνώτατα κρατικὰ ἀξιώματα καὶ στὰ 330 ὁ Ἀρτέμιος ἦταν Αὐγουστάλιος, δηλαδὴ μικρὸς αὔγουστος καὶ βασιλέας τῆς Ἀλεξανδρείας καὶ τῆς Αἰγύπτου. Ὅταν ὁ διάδοχος τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου Κωνστάντιος, ποὺ ἦταν ἀρειανός, ἐδίωκε τὸν ἅγιο Ἀθανάσιο κι ἤθελε νὰ τὸν συλλάβει, ὁ ἅγιος Ἀρτέμιος διευκόλυνε τὸν μεγάλο πρόμαχο τῆς Ὀρθοδοξίας νὰ φύγει καὶ νὰ κρυφτεῖ στὰ μοναστήρια τῆς Αἰγύπτου.

Γέρων Παΐσιος: Γιά τήν πνευματική πρόοδο, τούς σκανδαλοποιούς καί τό σφράγισμα 666.

Τι βοηθάει στην πνευματική πρόοδο

Οι άνθρωποι που τους χτύπησαν μερικοί βαρδάρηδες – δοκιμασίες - , είτε γιατί το επέτρεψε ο Θεός, για να τους φρενάρη, είτε από φθόνο του πονηρού, χρειάζονται μετά πολλές λιακάδες και δροσιά πνευματική ,για να ανθήσουν και να καρποφορήσουν. Όπως και τα δέντρα, όταν ξεθαρρεύουν από τις χειμωνιάτικες λιακάδες, αλλά τα φρενάρη ο βαρδάρης, χρειάζονται μετά συνέχεια λιακάδες ανοιξιάτικες και βροχούλα, για να κυκλοφορήσουν οι χυμοί και να βγάλουν άνθη και καρπούς.

-                                Γέροντα, για να πάρη κανείς την πνευματική στροφή, τι χρειάζεται;

-                                Φιλότιμος αγώνας με ελπίδα και εμπιστοσύνη στον Θεό. Η εμπιστοσύνη στον Θεό και η απλότητα με τον φιλότιμο αγώνα φέρνουν την εσωτερική γαλήνη και σιγουριά , και τότε γεμίζει  η ψυχή από ελπίδα και χαρά. Χρειάζεται υπομονή , φιλότιμο και πνευματική παλληκαριά , για να στεφανωθή ο αθλητής. Η παλληκαριά ξεπηδάει από την φιλότιμη καρδιά .