«Ὅλοι οἱ ψυχικὰ ἀσθενεῖς ἔχουν ὡς κέντρο τὸν ἑαυτό τους»

    

ΤΑ ΠΑΘΗ ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΠΩΣ ΘΕΡΑΠΕΥΟΝΤΑΙ

«Ὅλοι οἱ ψυχικὰ ἀσθενεῖς ἔχουν ὡς κέντρο τὸν ἑαυτό τους».

Ἕνας ἀκόμη σύγχρονος Στάρετς, ὁ Στάρετς Σέργιος, συμφωνεῖ μέ τά λεγόμενα τοῦ Γέροντος Πορφυρίου καί τοῦ Γέροντος Παϊσίου, πού μόλις παρουσιάσαμε:
«Στὴ βάση τῶν ψυχικῶν ἀσθενειῶν», παρατηρεῖ ὁ Στάρετς Σέργιος, «βρίσκεται ἡ ὑπερηφάνεια. Θεμέλιο τῶν ψυχικῶν ἀσθενειῶν εἶναι ἡ θεώρηση τοῦ ἑαυτοῦ μας ὡς κέντρου τῶν πραγμάτων. Ὅλοι οἱ ψυχικὰ ἀσθενεῖς ἔχουν ὡς κέντρο τὸν ἑαυτό τους»¹. Ἐδῶ ὁ Γέροντας ταυτίζεται πλήρως μέ τόν Γέροντα Πορφύριο, πού ὁμιλεῖ γιά τόν ἐγωισμό ὡς αἰτία τῆς κατάθλιψης.

Καί συνεχίζει: «Αὐτό, βεβαίως, δέν σημαίνει ὅτι οἱ ἴδιοι εἶναι ὑπεύθυνοι για τὴν ἀσθένειά τους. Ἡ ὑπερηφάνεια, ὅπως καὶ τὰ ἄλλα πάθη, ἔχουν στο ἄτομο ποικίλες προελεύσεις: τὴν προσωπικὴ βουλήσῃ, ἀλλὰ καὶ τὴν κληρονομικότητα, τὸ οἰκογενειακὸ περιβάλλον, τὴν κοινωνία, τὶς προσωπικὲς σχέσεις καὶ τὴν ἱστορία τοῦ καθενός. Κάθε πνευματικὸς Πατέρας πρέπει να εἶναι ταυτόχρονα καὶ ψυχίατρος. Κάθε ψυχικὴ ἀσθένεια ἔχει στήν βάση της πνευματικὰ προβλήματα»².

Ἐκοιμήθη ὁ Μητροπολίτης Νικόδημος Γκατζιρούλης. Φωτογραφίες ἀπό τήν ἐξόδιο ἀκολουθία

Την τελευταία του πνοή άφησε το βράδυ της Δευτέρας ο Μητροπολίτης κυρός Νικόδημος Γκατζιρούλης, πρώην Αττικής και Μεγαρίδος, σε ηλικία 86 ετών.
Η εξόδιος ακολουθία του μακαριστού Ιεράρχη τελέστηκε στό Καθολικό τῆς Μονῆς πού τιμάται στού Ἁγίους Πατέρας τῆς Δ' Οἰκουμενικῆς Συνόδου στον Αυλώνα σήμερα το απόγευμα, στις 6.
Σε έντονα συγκινησιακά φορτισμένη ατμόσφαιρα εκατοντάδες πιστοί αποχαιρέτησαν τον μακαριστό Μητροπολίτη κυρό Νικόδημο.

Διδαχαί περί τῶν Ἁγίων Πατέρων

Διδαχαί περί τῶν Ἁγίων Πατέρων

Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνὸς σὲ λόγο του περὶ τῶν εἰκόνων μᾶς τονίζει: «Ὁ διάβολος ὅταν θέλει νὰ καταστρέψει ἕνα ἄνθρωπο, τυφλώνει τὴν ψυχή του καὶ τὸν νοῦ, γιὰ νὰ μὴ γνωρίζει τὸ καλό.
Ἐμεῖς ὅμως ἂς ἐρευνήσουμε τὶς Γραφὲς καὶ τὶς παραδόσεις τῶν Πατέρων καὶ νὰ τὶς μιμηθοῦμε.
Καὶ ὅπως βρήκαμε τὴν Ἐκκλησία ἀπὸ τὴν ἔλευση τοῦ Χριστοῦ, ἔτσι νὰ τὴν διαφυλάξουμε καὶ ἔτσι νὰ τὴν παραδώσουμε, καὶ νὰ μὴ χωρίσουμε τοὺς ἑαυτούς μας ἀπὸ τοὺς Πατέρες μας, μὲ τὸ νά διαβάζουμε ἄλλα καὶ ἄλλα νὰ καταλαβαίνουμε, μήπως ἔλθει ἄλλη γενεὰ καὶ μᾶς ἀναθεματίσει καὶ μᾶς γκρεμίσει, ὡς πιστεύοντας διαφορετικὰ ἀπὸ τοὺς τύπους καὶ νόμους τῆς Ἐκκλησίας.
Καὶ πράγματι δὲ θὰ μᾶς ὠφελήσουν καθόλου τὰ πέρατα τῆς γῆς».1

Ἡ ἀξία τῆς προσκομιδῆς. Θαύματα καί ἀποκαλύψεις ἀπό τή Θεία Λειτουργία

Η αξία της προσκομιδής

   Η θεία χάρη, που αναβλύζει από την αναίμακτη θυσία, προσφέρεται όχι μόνο στους ζωντανούς, αλλά και στους νεκρούς. Γι' αυτό οι λειτουργοί δεν παύουν να δέονται όχι μόνο "υπέρ υγείας", αλλά και "υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των κεκοιμημένων δούλων του Θεού".
   Όσο περισσότερη είναι η πίστη και η αγάπη των ιερέων, τόσο μεγαλύτερος είναι και ο κατάλογος των ονομάτων, που μνημονεύουν στην προσκομιδή.
   Ο παπα-Σάββας ο πνευματικός, μια οσιακή αθωνίτικη μορφή (1821-1908), φαινόταν, με το μικροσκοπικό του σώμα, ένας άσημος καλόγερος. Όταν όμως λειτουργούσε, φαινόταν μεγαλοπρεπής, και το πρόσωπό του έλαμπε σαν πρόσωπο αγγέλου.

Ἡ ζωή καί οἱ ἀγῶνες τοῦ Γέροντος π. Κλεόπα Ρουμάνου Ἡσυχαστοῦ καί Διδασκάλου

'Η ζωή καί οἱ ἀγῶνες τοῦ Γέροντος π. Κλεόπα Ρουμάνου 'Ησυχαστοῦ καί Διδασκάλου

 
π.Ἰωαννίκιος  Μπάλαν

Πρόλογος

Τό βιβλίο: <'Η ζωή καί οἱ ἀγῶνες τοῦ 'Αρχιμανδρίτου π. Κλεόπα 'Ηλίε γραμμένο ἀπό τόν Πανοσιώτατο 'Αρχιμανδρίτη π. 'Ιωαννίκιο Μπάλαν εἶναι μία πλούσια καί καθαρή παρουσία τῆς ζωῆς καί τῆς δράσεως ἑνός ὀρθοδόξου Ρουμάνου Μοναχοῦ, πού εἶναι γνωστός στόν ὀρθόδοξο κόσμο.
Τό παρόν βιβλίο ἔχει γραφεῖ ἀπό ἕνα καλό γνώστη τῆς ζωῆς τοῦ π. Κλεόπα καί τῶν περισσοτέρων ταπεινῶν καί ὁσίων Μοναχῶν τῆς ἐποχῆς μας.
Αὐτό τό βιβλίο εἶναι μία πνευματική εἰκόνα τοῦ ἔργου τοῦ 'Αγίου Πνεύματος μέσα στήν ζωή ἑνός Προσώπου τό ὁποῖο προσφέρθηκε ἀπό τήν νεότητά του στόν Χριστό. Εἶναι μία ἁπαλή καί καθαρή  λαμπάδα πού μᾶς φωτίζει γιά τήν ζωή καί τά ἔργα τοῦ μακαριστοῦ π. Κλεόπα.
Εἶναι μία λαμπάδα πού μᾶς φωτίζει νά γνωρίσουμε τίς προσπάθειες, τίς νίκες, τούς ἀγῶνες καί τίς χαρές ἑνός μεγάλου 'Ηγουμένου, Πνευματικοῦ Πατρός καί ἀκούραστου 'Ιεραποστόλου τῶν ἡμερῶν μας, τοῦ ὁσιωτάτου Γέροντος π. Κλεόπα.

Ἰωάννης Καποδίστριας καί ἑλληνική παιδεία.Τό ἤθος ἑνός μεγάλου ἕλληνα πολιτικοῦ

ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ

ΤΟ ΗΘΟΣ ΕΝΟΣ ΜΕΓΑΛΟΥ ΕΛΛΗΝΑ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ

   Με τον όρο παιδεία εννοούμε τη συστηματική παροχή γνώσεων, την ψυχική και πνευματική καλλιέργεια που παρέχονται μέσω της Εκπαίδευσης. Εκπαίδευση δεν σημαίνει οποιαδήποτε συσσώρευση γνώσεων. Η Εκπαίδευση αποσκοπεί επίσης στη μόρφωση του ανθρώπου, καθώς και στη διάπλασή του, δηλαδή στη διαμόρφωση της προσωπικότητας και στην ανάπτυξη του ήθους του.

     Στη σημερινή εποχή υπάρχουν, ευτυχώς, ακόμη εκπαιδευτικοί που αγαπούν αυτό που κάνουν και προσπαθούν για το καλύτερο. Πιστεύω πως είναι λίγοι οι δάσκαλοι που φέρονται ως υπάλληλοι και δεν έχουν ευαισθησίες κι ανησυχίες. Ο κάθε δάσκαλος οφείλει να είναι παιδαγωγός. ψυχαγωγός και πλάστης ψυχών. Οφείλει να δίνει το είναι του στη μετάδοση της παιδείας.

Περὶ νοερᾶς προσευχῆς

Ἐρώτησις (μοναχοῦ τινος Θεολόγου): Ἡ νοερὰ προσευχὴ εἶναι σὰν δρόμος, ἵνα ἔλθη ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ. Δὲν ὑπάρχουν ἄλλοι δρόμοι γιὰ νὰ συναντήση κανεὶς τὴ χάριν;
Ἀπάντησις: Δὲν μποροῦμε νὰ περιορίσωμεν τὸν Θεὸν καὶ νὰ τοῦ ποῦμε, ἀπὸ αὐτὴν τὴν πλευρὰν νὰ μᾶς δώσῃ τὴν χάριν. Ἡ χάρις εὑρίσκεται διὰ πολλῶν μέσων. Διὰ τῆς ἐλεημοσύνης, διὰ τῆς ἐξομολογήσεως, διὰ τῆς μεταλήψεως, διὰ τῆς προσευχῆς, κλπ. Διὰ τῶν πρώτων ὅμως ἀργεῖ νὰ βρῇ ὁ ἄνθρωπος τὴν χάριν, ἐνῷ μὲ τὴν νοερὰ προσευχή, κατὰ συντομότερον δρόμον βρίσκει τὴν χάριν.

Ἡ κατάντια τοῦ δήμου Ξάνθης. Παραποίησαν τήν γαλανόλευκη ἀνήμερα 25ης Μαρτίου

Στην Ξάνθη ο εξοστρακισμός της Ελληνικής Σημαίας Ξεκίνησε.
Δυστυχώς ο δήμος Ξάνθης σιγά σιγά αντικαθιστά την Ελληνική Σημαία με πανάκια και λουρίδες που απλά έχουν το γαλάζιο και το λευκό.
Μήπως θα έπρεπε να παρέμβει η δικαιοσύνη για παραποίηση εθνικού συμβόλου;
Ξεσηκωθείτε να μην παραδώσουμε σκλαβωμένη την πατρίδα μας στα παιδιά μας..

Με Αγάπη για την Πατρίδα μου,
Γεώργιος Δ. Έφεδρος Βατραχάνθρωπος 65ου σχολείου

http://anavaseis.blogspot.gr/2013/03/25_31.html

Μητροπολίτης Κονίτσης: "Ὄχι στόν Οἰκουμενισμό τόν θρησκευτικό ἀχταρμά"

« - ΟΧΙ  ΣΤΟΝ  ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ,
«ΤΟΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟ  ΑΧΤΑΡΜΑ»,  ΤΟΝ  ΕΜΠΑΙΓΜΟ  ΤΟΥ  ΑΓ. ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ» (Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως, Πωγων. & Κονίτσης  ΑΝΔΡΕΑΣ).

Τὴν Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξίας, ἡ Ἐκκλησία μας ἑορτάζει τὸν θρίαμβο τῆς Ὀρθοδοξίας μας μὲ τὴν ἀναστήλωση τῶν ἱερῶν εἰκόνων. Ὁ θρίαμβος αὐτός σημειώθηκε τόν ἔνατο αἰώνα μ. Χ. ὅταν ἡ αὐτοκράτειρα τοῦ Βυζαντίου Ἁγία Θεοδώρα, μετά ἀπό τόν θάνατο τοῦ συζύγου της καί αὐτοκράτορος Θεοφίλου, ἔβαλε τέρμα στήν Εἰκονομαχία, καὶ ἀναστήλωσε τίς ἱερές εἰκόνες τό ἔτος 843 μ.Χ. Αὐτή τή γιορτή, ἀδελφοί, γιορτάζουμε σήμερα. Τήν ἀναστήλωση τῶν ἱερῶν εἰκόνων καί κατ’ ἐπέκταση τήν νίκη τῆς Ὀρθοδοξίας, ἡ ὁποία ἐπολέμησε ἑκατό καί πλέον χρόνια τούς εἰκονομάχους αὐτοκράτορες, τούς πατριάρχες - κάποιους πατριάρχες εἰκονομάχους - καί τελικῶς ἐνίκησε καί ἐθριάμβευσε.     

Ἔχουν περάσει ἀπό τότε χίλια ἑκατόν ἑβδομήντα χρόνια. Μεσολάβησε ἡ ἀπόσχιση τοῦ δυτικοῦ χριστιανικοῦ κόσμου ἀπό τήν Μία, τήν Ἀληθινή Ἐκκλησία, τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. Αὐτό ἔγινε τό 1054 μ.Χ. Μετά ἀπό πέντε αἰῶνες ὁ χριστιανισμός τῆς Δύσεως διεσπάσθη μέ τήν πρωτοβουλία τοῦ Λουθήρου καί ἄλλων Προτεσταντῶν ἡγετῶν.

Domingo 2º de Cuaresma – La Iglesia en casa Κυριακὴ Β΄ Νηστειῶν - Ἡ κατ᾽ οἶκον ἐκκλησία.

(+Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)

(+Metropolita de Florina Agustín Cantiotis)

La iglesia casera Ἡ κατ᾽ οἶκον ἐκκλησία

« y se oyó que estaba en una casa. Καὶ ἠκούσθη ὅτι εἰς οἶκόν ἐστι» (Μᾶρκ. 2,1)

Queridos míos, hablaré sobre la lectura evangélica. Veremos, dónde el Cristo hizo el milagro de la terapia del paralítico. Este milagro no lo hizo en el templo de Salomón, tampoco en una sinagoga, ni en un ambiente sagrado, sino que lo hizo dentro de una casa. El Cristo se fue en Capernaum que era su base operativa. Se fue a visitar una casa amiga. “Y se oyó que estaba en una casa” (Marc 2,1). Apenas se difundió de boca en boca que el Cristo estaba allí, e inmediatamente los hombres corrieron para escuchar el logos de Dios, tal y como corren los ciervos sedientos en las fuentes para refrescarse.

Θὰ μιλήσω, ἀγαπητοί μου, ἐπάνω στὴν ἀρχὴ τῆς εὐαγγελικῆς περικοπῆς. Θὰ δοῦμε,ποῦ ἔκανε τὸ θαῦμα τῆς θεραπείας τοῦ παραλύτου ὁ Χριστός.

«Ὁ ἐγωισμός φέρνει πάντα λύπη καί ἄγχος»

    

 ΤΑ ΠΑΘΗ ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΠΩΣ ΘΕΡΑΠΕΥΟΝΤΑΙ

«Ὁ ἐγωισμός φέρνει πάντα λύπη καί ἄγχος»

«Ὁ ἐγωισμός φέρνει πάντα λύπη καί ἄγχος»¹, ἔλεγε ὁ π. Παΐσιος. Ὁ πονηρός «θέλει νά μᾶς βλέπει λυπημένους καί νά χαίρεται... τό ταγκαλάκι δέν θέλει κανένας νά χαίρεται»².

Ὁ ἐγωισμός ὁδηγεῖ στήν λύπη· σ' ἐκείνη τήν λύπη πού δέν εἶναι κατά Θεόν. Ὁδηγεῖ στήν βαθειά ἀπαρηγόρητη λύπη, ἡ ὁποία μέ τήν σειρά της συχνά ὁδηγεῖ στήν ἀπελπισία, τήν ἀπόγνωση, ἀκόμη καί τήν αὐτοκτονία.

Ἀντίθετα, ἡ κατά Θεόν λύπη ὁδηγεῖ στήν μετάνοια. Ἡ μετάνοια φέρνει τήν ἀληθινή χαρά στόν ἄνθρωπο, πού εἶναι τό ἀποτέλεσμα τῆς ἀποκατάστασης τῆς κοινωνίας μέ τόν Θεό καί τῆς ἐνεργοποίησης τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Τό Ἅγιο Πνεῦμα φανερώνει στόν μετανοημένο ἄνθρωπο τόν καρπό Του, πού εἶναι «ἀγάπη, χαρά, εἰρήνη κ.λπ.»³.

Πρός τόν Κύριον τῶν Δυνάμεων

ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟΝ ΤΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ

Η Μεγάλη Τεσσαρακοστή αποτελεί χωρίς αμφιβολία το πιο ιερό τμήμα απ’ το κατανυκτικό Τριώδιο. Εάν δε το Τριώδιο είναι εποχή καθάρσεως και περισυλλογής η Μ. Τεσσαρακοστή απαιτεί συστηματικότερη περισυλλογή και εντονότερο αγώνα. Ευγενέστερη και αγιότερη εκδήλωσι αυτού του αγώνα είναι η αδιάκοπη επικοινωνία με τον Κύριο των Δυνάμεων δια της προσευχής.

Προς τον Κύριο, λοιπόν, οφείλει να στρέφεται κάθε χριστιανική καρδιά, ιδιαίτερα την περίοδο αυτή. Προς Αυτόν να προσφέρη το περιεχόμενο της. Την παντοδύναμη βοήθειά Του να επικαλήται. Του Κυρίου τη χάρι και την ενίσχυσι να αναζητά, ώστε ο Χριστιανός να κατορθώση , με τη βοήθεια απ’ τον Ουρανό, να προχωρήση στην πλήρη  αναγέννησι της καρδιάς, στην τέλεια μόρφωσι του Χριστού μέσα στην ψυχή του, στην ολοκληρωτική πνευματική κατάρτησι.

Μέσο παντοδύναμο στα χέρια μας η προσευχή . Αλήθεια!

Ὁ γερο-Χαράλαμπος ὁ Κομποσχοινάς ἔλεγε: «Μεγάλο πράγμα εἶναι ἡ εὐχή. Κάθε φορά πού λέμε "Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ..." εἶναι σάν νά λέμε "μνήσθητί μου, Κύριε, ἐν τῇ βασιλεία σου"».

Ο γερό-Χαράλαμπος ο Κομποσχοινάς διηγήθηκε: «Ήταν μία γριούλα στην Μικρά Ασία με μία θαυματουργή εικόνα. Θεράπευε Τούρκους και Χριστιανούς. Στον πόλεμο του '22 αυτή πήρε την εικόνα- ενώ, λοιπόν, σκότωναν οι Τούρκοι, αυτήν δεν την έβλεπαν και ήρθε στην Αθήνα. Με το μύρο πού έβγαζε η εικόνα θεράπευσε άρρωστο».

Διηγήθηκε άλλη φορά: «Κατά τον χειμώνα του 1943 στην Αθήνα, όπου διέμενα ως λαϊκός, υπήρχε μεγάλη στέρηση των αναγκαίων και σε συνδυασμό με τον βαρύ χειμώνα πολύς κόσμος πέθαινε. Εκείνη την εποχή συνήθιζα να επισκέπτομαι αυτήν την πολύ ευλαβή καλογριά, η όποια είχε στο σπίτι της την παλιά εικόνα της Παναγίας από την Μικρά Ασία.

Στόν οἶκο τοῦ Ὑιοῦ μου δέν παίζουν

ΣΤΟΝ ΟΙΚΟ ΤΟΥ ΥΙΟΥ ΜΟΥ ΔΕΝ ΠΑΙΖΟΥΝ 

  Ένας συγγενής μου, μου διηγήθηκε το εξής περιστατικό: Ένας φίλος του γιατρός, όταν ήταν μικρός, όπως όλα τα παιδάκια, πού γελάνε και μετακινούνται άσκοπα μέσα στον Ναό, χωρίς να καταλαβαίνουν, έτσι κι αυτός, μαζί με ένα ξαδελφάκι του γελούσε και πείραζε τα άλλα παιδάκια, πότε έτρεχε από δω και πότε έτρεχε από κει. Τελείωσε η εκκλησία, πήραν το Αντίδωρο, ο κόσμος έφυγε, αλλά αυτά τα δυο παιδάκια, ο γιατρός με τον ξάδελφο του, άρχισαν πάλι να ατακτούν μέσα στον Ναό.