2.Προκατήχηση, 1ο μέρος, Κατηχήσεις Ἁγίου Κυρίλλου Ἱεροσολύμων, Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Προκατήχηση, 1ο μέρος, Κατηχήσεις Ἁγίου Κυρίλλου Ἱεροσολύμων, Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης,Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 27-11-2010 http://www.HristosPanagia.gr Κατέβασμα ὁμιλιῶν ἀπό τό YouTube:http://hristospanagia3.blogspot.gr/2017/12/youtube.html

8ο Μέρος, Ἡ μορφή τοῦ Γέροντα 3. Ἅγιος Σιλουανός ὁ Ἀθωνίτης, π. Σωφρονίου-Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Ἀκοῦστε τήν ὁμιλία ἐδῶ:

8ο Μέρος, Ἡ μορφή τοῦ Γέροντα 3.

Ἅγιος Σιλουανός ὁ Ἀθωνίτης, π. Σωφρονίου

Ὁμιλία στίς 21-03-2015

Συνεχίζουμε, μέ τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ, ἀπό τόν Ἅγιο Σιλουανό τό κεφάλαιο πού περιγράφει ὁ μακαριστός Γέροντας Σωφρόνιος τή μορφή τοῦ Γέροντα. Εἴμαστε στό σημεῖο πού ἔχει ἀνατεθεῖ στόν Ἅγιο Σιλουανό ἕνα ὑπεύθυνο διακόνημα, νά ἐπιστατεῖ σέ μιά ὁμάδα ἐργατῶν. Εἶναι τά χρόνια πού ὑπῆρχαν χιλιάδες μοναχοί στό μοναστήρι τοῦ Ἁγίου Παντελεήμονος, στό ρώσικο μοναστήρι, ὁπότε ὑπῆρχαν καί πολλοί ἐργάτες.

«Εἶχε στίς διαταγές του ὥς διακόσιους ἐργάτες. Τό πρωί, γυρνοῦσε τά ἐργαστήρια καί ἔδινε γενικές γραμμές στούς ἀρχιεργάτες καί μετά γύριζε στό κελλί του, νά κλάψει «γιά τόν λαό τοῦ Θεοῦ». Δέν καθόταν πάνω ἀπ’ τό κεφάλι τους, θά λέγαμε ἔτσι λαϊκά. Δέν ἀσκοῦσε αὐστηρή, ἀσφυκτική ἐπιτήρηση, ἀλλά γυρνοῦσε στόν Θεό καί προσευχόταν. Προσευχόταν γιά τόν λαό τοῦ Θεοῦ, γιά τούς ἐργάτες του καί γιά ὅλους ὅσους γνώριζε καί γιά ὅσους δέν γνώριζε..

«Ἡ καρδιά του πονοῦσε γιά τούς ἐργάτες καί ἔχυνε δάκρυα γιά καθένα τους: «Νά ὁ Μιχάλης, ἄφησε τήν γυναῖκα του καί τά παιδιά στό χωριό καί ἐργάζεται ἐδῶ σ’ ἐμᾶς γιά λίγα γρόσια». Ἐρχόντουσαν ἀπό τήν Ρωσία, δηλαδή, γιά νά ἐργαστοῦν. «Πῶς νά αἰσθάνεται τόσο μακριά ἀπό τό σπίτι του χωρίς νά βλέπει οὔτε τήν γυναῖκα οὔτε τά ἀγαπημένα του παιδιά… Νά ὁ Νικήτας. Μόλις παντρεύτηκε καί ἐγκατέλειψε τήν νεαρή γυναῖκα του ἔγκυο καί τήν γριά μάνα του … Τί νά ἔνιωσαν τάχα, ὅταν ἀποχωρίζονταν ἀπό τόν νεαρό ἀγαπημένο γιό καί ἄνδρα; … Νά ὁ Γρηγόρης. Ἄφησε τούς γέρους γονεῖς του, τήν νέα γυναῖκα του καί δύο μικρά βρέφη καί ἦλθε ἐδῶ νά ἐργαστεῖ γιά ἕνα κομμάτι ψωμί.

Πρωτ. π. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος: "Οὐρανοῦ κρίσις. Δέν χρειάζονται οἱ διάλογοι. Τόν "Πάπα" ἀπορρίπτει ὁ οὐρανός"

 «ΟΥΡΑΝΟΥ ΚΡΙΣΙΣ. ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ. ΤΟΝ «ΠΑΠΑ» ΑΠΟΡΙΠΤΕΙ Ο ΟΥΡΑΝΟΣ»

Ὁμιλία αἰδ. πρωτοπρεσβ. π. Ἀγγέλου Ἀγγελακοπούλου, πού ἐκφωνήθηκε στήν αἴθουσα τῆς Π.Ο.Ε. στίς 8-12-2014 

Σεβαστοί Πατέρες,     
Ἀξιότιμε κ. Χαράλαμπε Βασιλόπουλε καί λοιποί κύριοι ἰθύνοντες καί συνεργάτες τῆς ναυαρχίδος τοῦ ἀντιαιρετικοῦ καί ἀντιοικουμενιστικοῦ ἀγῶνος, τῆς κατά πάντα μαχητικῆς ἐφημερίδος τοῦ Ὀρθοδόξου Τύπου, Ἀγαπητοί ἐν Χριστῶ ἀδελφοί και ἀδελφές,
Θά θέλαμε, κατ’ ἀρχήν, νά ἐκφράσουμε τά βαθύτερα αἰσθήματα εὐγνωμοσύνης καί ἐνθέρμου εὐχαριστίας, πού διακατέχουν τήν καρδιά μας, γιά τήν τιμητική πρόσκληση, πού εἴχατε τήν εὐγενή καλωσύνη νά ἀπευθύνετε πρός τήν ἐλαχιστότητά μας, νά εἴμαστε σήμερα ὁ ὁμιλητής στή σειρά τῶν ὁμιλιῶν, πού διοργανώνει κάθε Δευτέρα ἡ Π.Ο.Ε. Πράγματι, ἀποτελεῖ ὑψίστη τιμή για ’μᾶς νά ὁμιλοῦμε στήν Π.Ο.Ε. καί τόν Ὀρθόδοξο Τύπο, πού εἶναι καί τά δύο καρποί τῶν συγχρόνων ὁσίων Γερόντων καί ὁμολογητῶν ἀρχιμ. Χαραλάμπους Βασιλοπούλου καί ἀρχιμ. Μάρκου Μανώλη.
Τό θέμα, τό ὁποῖο θά ἀναπτύξουμε σήμερα στήν ἀγάπη σας, εἶναι : «Οὐρανοῦ κρίσις. Δέν χρειάζονται διάλογοι. Τόν «πάπα» ἀπορίπτει ὁ οὐρανός».
Πρόλογος
Ἡ μνήμη κάθε ἁγίου τῆς πίστεώς μας μᾶς παρέχει κατάλληλη ἀφορμή γιά πνευματικό προβληματισμό. Οἱ ἑορτές τοῦ ὀρθοδόξου ἑορτολογίου ἀποτελοῦν τά πνευματικά πανδοχεία, τά ὁποία μᾶς ξεκουράζουν ἀπό τήν βοή καί τόν τάραχο τοῦ βίου, ἀφοῦ, σύμφωνα μέ τό ἀρχαῖο ἐκκλησιαστικό ρητό, «βίος ἀνεόρταστος, μακρά ὁδός ἀπανδόχευτος», δηλ. ὁ βίος χωρίς ἑορτές, μοιάζει σάν μιά μακρά ὁδό χωρίς πανδοχεῖο.

Τό Πάσχα συμβαίνει μία φορά τό χρόνο καί ἔχω Πάσχα κάθε μέρα. ΣΤΑΡΕΤΣ ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ.

 Το Πάσχα συμβαίνει μία φορά το χρόνο και έχω Πάσχα κάθε μέρα.
"Κύριε! -
"Τι είναι αυτό;"
Πιθανώς, είμαι τρελός;
Μόνο τα μωρά θέλουν να πηδούν όλη την ώρα.
Και είμαι γέρος - και θέλω να πηδήσω. Θέλω να τρέξω, να πανηγυρίζω, να χαίρομαι. Γιατί ; "Από την παιδική μου ηλικία, με κάλεσε ο Κύριος. Διότι ακόμη και στην παιδική μου ηλικία, όταν με ρώτησαν τι ήθελες να είμαι, απάντησα: "Θα είμαι ιερέας!"  Γέλασαν και πραγματικά έγινα ιερέας. Και σε έξι χρόνια και στα επτά είπα ότι θα γίνω ιερέας ... Όλοι οι αδελφοί μου, όλοι οι θείοι μου ήταν γραμματικοί. Υπήρχαν δάσκαλοι μεταξύ τους. Και αναρωτήθηκαν γιατί δεν ήθελα να σπουδάσω; Και ήμουν στη θέση μου: «Θα είμαι ιερέας!» 

(†) Γέροντος Ἀναστασίου Κουδουμιανοῦ: Ἡ ἀγαπολογία τῶν «θεολογούντων» ἄνευ Θεοῦ…

 Eις μνημόσυνον αιώνιον του Γέροντος Αναστασίου Κουδουμιανού που εκοιμήθη οσιακώς στις 2 Δεκεμβρίου 2013. (παράθεμα από συνέντευξη του Γέροντα).

 

Όταν γεννήθηκε ο Χριστός είχαμε σαν αχαρακτηριστικό γνώρισμα στους «θεολογούντες» άνευ Θεού της εποχής εκείνης, στείρα εκνομίκευση της πίστεως, την υποκρισία θεμελιωμένη πάνω στις εξωτερικές διατάξεις του Μωσαϊκού Νόμου.

Σήμερα έχουμε την εκφιλοσόφηση του Ευαγγελίου, τον πλήρη αντινομισμό της πίστεως, την υποκρισία βασιζομένη στον περί αγάπης νόμο! Μιας αγάπης ιδεολογικοποιημένης και όχι βιωματικής, γιατί βασίζεται στην αμνήστευση των παθών κατά απομίμηση των διατάξεων του βοθρικού Κορανίου και όχι στη μετοχή μέσω σταυρικής πορείας στην Άκτιστη Χάρη του Θεού που είναι γνήσια Αγάπη. Έχουμε ένα επιθετικό «αγαπισμό», γιατί είναι ιδέα που κατοχυρώνει πάθη, δεν είναι βίωμα που αποκρυπτογραφεί εσωτερική αναγέννηση…Άλλο αγάπη έστω σαν έμπνευση ασκητικής προσπάθειας να προσλάβω απαθώς τον συνάνθρωπο σαν ομοσύστατο αδελφό, σαν εικόνα Θεού και άλλο αγαπολογία που δείχνει ανασφάλεια και ψυχική ανισορροπία και επιβάλλει με ένα σπασμωδικό τρόπο τον περί αγάπης νόμο, ακριβώς για να κατοχυρώσει ιδεολογικά το ασταύρωτο της νοσηρής ανθρώπινης παθολογίας…

ΚΥΡΙΑΚΗ Ζ΄ΛΟΥΚΑ : Κατά Λουκάν Εὐαγγέλιο, κεφ. η΄, χωρία 41 ἕως 56 Ἀποσπάσματα ἀπό τήν ὁμιλία ΛΑ΄ τοῦ ἁγίου Ἰωάννου, Ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως τοῦ Χρυσοστόμου, σχετικά μέ τήν εὐαγγελική περικοπή γιά τήν ἀνάσταση τῆς κόρης τοῦ Ἰαείρου καί τή θεραπεία τῆς αἱμορροούσης γυναικός (ἀπό τό «Ὑπόμνημα εἰς τό κατά Ματθαῖον Εὐαγγέλιο»)

ΕΡΜΗΝΕΥΤΙΚΗ ΑΠΟΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ από Ιω. Κολιτσάρα 

 

« Όταν λοιπόν επέστρεψε ο Ιησούς, Τον υποδέχθηκε με ενθουσιασμό ο λαός, διότι όλοι Τον περίμεναν. Και ιδού, ήλθε κάποιος άνθρωπος, που το όνομά του ήταν Ιάειρος, ο οποίος ήταν και άρχοντας της συναγωγής. Και αφού έπεσε στα πόδια του Ιησού, Τον παρακαλούσε να μεταβεί στο σπίτι του, διότι η μονογενής κόρη, την οποία είχε, δώδεκα περίπου ετών, ήταν ετοιμοθάνατη. Καθώς δε ο Ιησούς πήγαινε στο σπίτι του Ιαείρου, τα πλήθη Τον πίεζαν με τον συνωστισμό τους. Και μια γυναίκα, που από δώδεκα έτη υπέφερε από αιμορραγία και η οποία είχε ξοδέψει όλη την περιουσία της σε ιατρούς, χωρίς να μπορέσει να θεραπευθεί από κανένα, πλησίασε πίσω από τον Ιησού, άγγισε την άκρη από το ιμάτιό Του και αμέσως σταμάτησε η αιμορραγία της. Και είπε ο Ιησούς· “Ποιος είναι αυτός, που με άγγιξε;” Επειδή δε όλοι αρνούνταν, είπε ο Πέτρος και οι μαθητές που ήσαν μαζί Του: “Διδάσκαλε, τα πλήθη σε συνθλίβουν και σε πιέζουν ολόγυρα και συ λέγεις ‘’ποιος με άγγιξε’’; ”Ο δε Ιησούς είπε: “Κάποιος με άγγιξε· διότι εγώ κατάλαβα ότι κάποια δύναμη θαυματουργική βγήκε από εμένα”. Η δε γυναίκα, όταν είδε ότι δεν ξέφυγε από την προσοχή του Ιησού, τρέμουσα από φόβο και ευλάβεια ήλθε, έπεσε γονατιστή εμπρός Του και διηγήθηκε σε Αυτόν και εμπρός σε όλο το πλήθος την αιτία, για την οποία Τον άγγιξε, όπως επίσης και το γεγονός ότι θεραπεύτηκε αμέσως. Ο δε Ιησούς της είπε· “ Έχε θάρρος, κόρη μου, η πίστη σου σε έχει σώσει· πήγαινε ειρηνική και χαρούμενη, χωρίς την ανησυχία και την θλίψη που είχες προηγουμένως από την ασθένειά σου”. Ενώ δε Αυτός ακόμη μιλούσε, έρχεται κάποιος από το σπίτι του αρχισυναγώγου λέγοντάς του: “Πέθανε η κόρη σου, μην ενοχλείς και μη βάζεις σε κόπο τον διδάσκαλο”.

Τό σημεῖον τοῦ Σταυροῦ

«Κύριε, ὅπλον κατὰ τοῦ Διαβόλου τὸν Σταυρόν σου ἡμῖν δέδωκας· φρίττει γὰρ καὶ τρέμει, μὴ φέρων καθορᾶν αὐτοῦ τὴν δύναμιν, ὅτι νεκροὺς ἀνιστᾷ καὶ θάνατον κατήργησε.»

Ὅταν εἶδα γιά πρώτη φορά τόν ἑαυτό μου σέ βίντεο νά κάνω τόν σταυρό μου, ἔμεινα κατάπληκτος· ἦταν, κατά το κοινῶς λεγόμενο γιά τέτοιες περιπτώσεις, σά να «ἔπαιζα μπουζούκι»! Εἶναι φοβερό, ἄν ἀναλογισθεῖ κάποιος: νά μοῦ ἔχει χαρίσει ἡ μάνα μου ἡ Ἐκκλησία, ἕνα τόσο τρομερό καί συνάμα, «εὔκολο» στήν χρήση του, ὅπλο, κι ἐγώ, ἀπό ἄγνοια, ἀδιαφορία, ἀπροσεξία, ὀκνηρία ἤ δέν ξέρω τί ἄλλο, νά μήν τό χρησιμοποιῶ σωστά.

Καί γιά τό ὅτι τό σημεῖο τοῦ Σταυροῦ εἶναι ὅπλο, δέν εἶναι ἀποκύημα τῆς φαντασίας μου, ἀλλά βεβαιωμένο ἀπό τήν ἁγιογραφική καί ἁγιοπατερική Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας μας. Εἶναι ὅπλο γιά τόν μεγαλύτερο ἴσως, πόλεμο: τόν Ἀόρατο Πόλεμο, διότι τόν Σταυρό πρώτοι ἀπ’ ὅλους, τρέμουν ὁ Διάβολος καί οἱ δαίμονές του· «βλέποντες τόν Σταυρόν σου, οἱ Λειτουργοί τῶν οὐρανῶν, ὑμνούσι σε Κύριε, καί δαίμονες φρίττουσι». Καί ὅπως λέγει ὁ ὅσιος Ἐφραίμ ὁ Σύρος, «γνωρίζει ὁ ἄθλιος (ὁ Πονηρός), ὅτι ὅταν ὁ σταυρός τοῦ Κυρίου σφραγισθῇ ἐπί τοῦ ἀνθρώπου λύει πᾶσαν τήν δύναμιν τοῦ Ἐχθροῦ».

Ἕνας μακαριστός λαϊκός Ἱεροκήρυκας, ἔλεγε: «Μπορῶ νά διακρίνω ἐάν κάνει πνευματικό ἀγώνα ἕνας πιστός, ἀπό τόν τρόπο πού κάνει τό σταυρό του»! Ἡ ἀλήθεια εἶναι, ὅτι οἱ περισσότεροι χριστιανοί, εἴμαστε ἀπρόσεκτοι· κάνουμε τόν σταυρό μας, ὅπως εἶπε χαριτωμένα, κάποιος Ἁγιορείτης Ἱερομόναχος, «σάν νά ξύνουμε τήν κοιλιά μας». Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, τόνιζε ὅτι ὁ διάβολος κινεῖ τὸ χέρι ἡμῶν τῶν ἀπρόσεκτων χριστιανῶν, γιὰ νὰ χλευάσει τὸ πανίερο σύμβολο τοῦ Τιμίου Σταυροῦ καὶ γιὰ νὰ κολάσει ἑμᾶς τούς ἴδιους.

.....Μόνο ἀπό σᾶς, μητέρες καί πατέρες, τά παιδιά σας μποροῦν νά μάθουν τό νόμο τοῦ Θεοῦ, τόν ὁποῖο δέν τούς διδάσκουν στά σχολεῖα.

.....Μόνο από σας, μητέρες καί πατέρες, τα παιδιά σας μπορούν να μάθουν το νόμο του Θεού, τον όποιο δεν τους διδάσκουν στα σχολεία. Καί μόνο τότε θα μπορέσουν να τον μάθουν αν, εσείς οι ίδιοι, θα μελετάτε με προθυμία το νόμο αυτό στίς εκκλησίες του Θεού, μαθαίνοντας τον από τους υπηρέτες του Θεού, τους ιερείς καί τους επισκόπους.
Να πηγαίνετε στους ιερούς ναούς τα παιδιά σας για να αναπνέουν, έστω καί για λίγο, τον αέρα του γεμάτου όχι μόνο με θυμίαμα αλλά καί μυστική χάρη των μεγάλων μυστηρίων, πού τελούνται σ' αυτόν, καί τις προσευχές πολλών ανθρώπων.

Διότι ὁ διάβολος μέ τό τσουβάλι μπαίνει μέσα στήν ζωή μας

 

ΕΛΕΓΕ ΕΝΑΣ ΜΟΝΑΧΟΣ: Να προσέχουμε αδέλφια μου τις αμαρτίες  και ιδιαιτέρως τις  χονδρες.  Διότι ο διάβολος  με το  τσουβάλι  μπαίνει μέσα στην  ζωή  μας αλλά  με την  καρφίτσα φεύγει. Θέλει κατόπιν αιματηρη  μετάνοια. 

http://apantaortodoxias.blogspot.gr/2017/12/blog-post_9.html

Ὁ Ἅγιος Νικόλαος ὡς ὁμολογητής τῆς ὀρθοδόξου πίστεως, Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Ὁ Ἅγιος Νικόλαος ὡς ὁμολογητής τῆς ὀρθοδόξου πίστεως, Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης, Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 6-12-2017 (κήρυγμα ἀγρυπνίας),Ἱερά Μονής Ἁγίας Τριάδος,http://www.HristosPanagia.gr,Κατέβασμα ὁμιλιῶν ἀπό τό YouTube: http://hristospanagia3.blogspot.gr/2017/12/youtube.html

Πῶς θά γίνουν τά παιδιά ὑπάκουα (Ἐπίσκ. Εἰρηναῖος, Αἰκατερίνμπουργκ καί Ἰρμπίτσκ)

Τα παιδιά από τη φύση τους τρέφουν ιδιαίτερο σεβασμό απέναντι στους γονείς. Το φυσικό αυτό αίσθημα εμπνέει και η πέμπτη εντολή. Θα ήταν ίσως εντελώς περιττό να πούμε στους γονείς: Φερθείτε με τέτοιο τρόπο, ώστε να σας σέβονται τα παιδιά σας.

Βέβαια το παιδί γνωρίζει, ότι πρέπει να τιμά τον πατέρα και τη μητέρα, ότι αυτό ζητάει ο Θεός. Τι γίνεται όμως, όταν βλέπει στους γονείς κάτι που προκαλεί απέχθεια, αντιπάθεια και ταραχή στην αθώα παιδική του ψυχή, κι έτσι δεν μπορεί να τους σεβαστεί παρ’ όλη τή θέλησή του; Πώς μπορεί το παιδί να σεβαστεί ένα πατέρα μέθυσο, μια μητέρα που βρίζει και καταριέται, γονείς που καβγαδίζουν συνεχώς; Το κακό παράδειγμα των γονιών όχι μόνο κλονίζει το σεβασμό του παιδιού σ’ αυτούς, αλλά υπονομεύει και το θεμέλιο της υπακοής. Δεν θα σκεφτεί άραγε το παιδί: «Μα τί είδους γονείς είστε σεις;»

Γι’ αυτό οι γονείς πρέπει να προσέχουν τη συμπεριφορά τους και ν’ αποφεύγουν κάθε τι που μπορεί να κλονίσει το σεβασμό του παιδιού απέναντί τους. Πρέπει πρώτα οι ίδιοι να διακατέχονται από αισθήματα αμοιβαίου σεβασμού και να συμπεριφέρονται μεταξύ τους με λεπτότητα. Να μην αποδοκιμάζουν ποτέ ο ένας τον άλλο, και να μην επιτρέπουν στον εαυτό τους απρεπείς συζητήσεις, κυρίως μπροστά στά παιδιά. Δεν πρέπει τα παιδιά ν’ ακούνε εκφράσεις, όπως: «Δε θά ‘χεις προκοπή, όπως ο πατέρας σου», «Το ίδιο άχρηστος θα γίνεις, σαν τον πατέρα σου». ‘Η: «Σπάταλη είσαι κι εσύ, σαν τη μητέρα σου», «Όλο ψέματα λες, σαν τη μάνα σου». Όπου ακούνε τα παιδιά τέτοια λόγια, μάταια ζητάμε σεβασμό και υπακοή.

« - Γέροντα, πῶς νά ἀγαπᾶμε ἕναν κακό ἄνθρωπο;»

  — Γέροντα, πώς να αγαπάμε έναν κακό άνθρωπο;

— Κατανοώ την ερώτηση σας. Να μισείτε την κακία και την αμαρτία, όμως τον άνθρωπο πρέπει να τον λυπάστε και να τον αγαπάτε. Μόνον ο Θεός ξέρει.

Μπορεί αυτός που εμείς μισούμε σήμερα, αύριο, με προσευχή, με δάκρυα, με νηστεία, με μετάνοια, να καθαριστεί και ο Κύριος να τον συμπεριλάβει στους Αγγέλους. Υπήρξαν πολλοί τέτοιοι άνθρωποι στην ιστορία.Όταν έβριζαν ή κατηγορούσαν τον άγιο, τον ρωτούσαν με ειλικρινή απορία:

— Στ' αλήθεια, Γέροντα, ακόμη τους αγαπάς;

— Τώρα πιο πολύ τους αγαπώ και τους λυπάμαι, απαντούσε μελαγχολικά.

Όταν δεν έβλεπε στον άνθρωπο αγάπη, η καρδιά του πονούσε και παραπονιόταν:

«Λέγανε οἱ Παλιοί ὅτι, ὅταν θά γυρίζουν οἱ ἄνθρωποι γυμνοί στούς δρόμους, θά ἔλθει τό τέλος τοῦ κόσμου..»

  Από το βιβλίο: «ΓΡΗΓΟΡΙΑΤΙΚΟ ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ – Μοναχοῦ Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου

ΓΕΡΟΝΤΕΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ:
ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΑΤΗΣ († 1911-2005)

-Πῶς εἶναι ἔξω ὁ κόσμος παπᾶ Νικόλα;

-Τί νᾶ σᾶς πῶ, βρέ Πατέρες μου, ἀκρίβεια, ἀκρίβεια, ἀκρίβεια καί γύμνια στό κατακόρυφο. 

Γι᾿ αὐτό λέγανε οἱ Παλιοί ὅτι, ὅταν θά γυρίζουν οἱ ἄνθρωποι γυμνοί στούς δρόμους, θά ἔλθη τό τέλος τοῦ κόσμου. Τό πιό εὔκολο πρᾶγμα στό κόσμο σήμερα εἶναι νά ἁμαρτήση κανείς. Ἀλλ᾿ ὅμως ὑπάρχουν καί καλοί Χριστιανοί. Ὑπάρχουν, ὑπάρχουν καί καλές οἰκογένειες καί καλά ἀγόρια καί κορίτσια, ἀλλά ὑπάρχουν καί …διαβόλοι οὐκ ὀλίγοι. Πάντως, Πατέρες μου, σήμερα οἱ εὐσεβεῖς γίνονται εὐσεβέστεροι καί οἱ ἀσεβεῖς ἀσεβέστεροι. Ὁ κόσμος ἔξω μᾶς θέλει νά εἴμαστε προσεκτικοί. Ὄχι στά σπίτια γιά κεράσματα καί γνωριμίες, διότι δέν ξέρουμε τί μπορεῖ νά μᾶς συμβῆ.

 Κάποια ἡμέρα μπῆκα στό λεωφορεῖο. Μέ εἶδε μία νεαρή κοπέλλα μέ μίνι φούστα καί αἰσθάνθηκε ντροπή. Ἄρχισε νά τραβάη τήν φοῦστα της. Τῆς εἶπα. «Πήγαινε στήν μοδίστρα νά σοῦ τήν μακρύνη. Μή τήν τραβᾶς γιατί θά τήν ξηλώσης καί θἆναι χειρότερα. Ἐκείνη ντροπιάστηκε καί δέν μοῦ μίλησε…

*****

Μιά ἄλλη φορά ταξίδευα ἀπό τήν Ἀθήνα γιά τήν Θεσσαλονίκη μέ τό τραῖνο. Δίπλα μου συνταξίδευαν καί 2-3 φοιτήτριες. Μέ ἐρώτησαν νά τούς ἐξηγήσω τό μυστήριο τῆς ἀειπαρθενίας τῆς Θεοτόκου. Πῶς δηλαδή ἡ Παναγία μας γέννησε παιδί καί ταυτόχρονα εἶναι Παρθένος.

Ἐπιστολή τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Γλυφάδας πρός τίς ἐκδόσεις “Πορφύρα”

Εν Βούλᾳ τῃ 23ῃ Νοεμβρίου 2017

Αγαπητοί μου αδελφοί,

Χαίρετε εν Κυρίῳ πάντοτε! Με έκπληξη ελάβαμε στο ηλεκτρονικό μας ταχυδρομείο ενημέρωση περί νεο-εκδοθέντος βιβλίου σας υπό τον τίτλο «ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΙΣ – Ακολουθώντας τα 12 στάδια απεξάρτησης των Ανώνυμων Αλκοολικών». Θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε ότι προ δέκα περίπου ετών είχαμε εκπονήσει σχετική αντιαιρετική μελέτη, η οποία ευρίσκεται ανηρτημένη στην ιστοσελίδα μας στη διεύθυνση: ΑΛΚΟΟΛΙΚΟΙ ΑΝΩΝΥΜΟΙ: ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΠΕΞΑΡΤΗΣΗΣ Ή ΕΞΑΡΤΗΣΗΣ;

Προφανώς δεν γνωρίζατε ότι το πρόγραμμα των Δώδεκα Βημάτων, όπως εφαρμόζεται στους «Αλκοολικούς Ανώνυμους», αλλά και στις ποικίλες ομάδες των «Ανωνύμων», κινείται εκτός ορίων Ορθόδοξου πίστεως και ζωής, διότι η ίδια η γένεσή του προήλθε από τον χώρο του αποκρυφισμού, η δε εφαρμογή του συνιστά αποδοχή αντορθοδόξων εννοιών και πρακτικών, όπως αναλύονται στην προαναφερθείσα μελέτη και όπως διακρίνονται και μέσα στο ίδιο το νεο-εκδοθέν βιβλίο.

Ενδεικτικά μόνον παραθέτουμε κάποια από τα πολλά προβλήματα που διαπιστώσαμε στο βιβλίο: