Ὁ Γέρων Θεόφιλος, ἡ «ἁγία ψυχή» (†1870)

 Από το βιβλίο «Αγιορείτες Πατέρες του 

 ΙΘ΄ αιώνος» του Ιερομονάχου Αντωνίου

Ο π. Θεόφιλος, κατά κόσμον Θεοδώρητος, γεννήθηκε το έτος 1777. Ασκούσε το επάγγελμα του επιπλοποιού, αφιέρωνε όμως πολύ χρόνο στο να εξυπηρετεί τους χριστιανούς, όταν προέκυπταν διαφορές με τους Τούρκους στο δικαστήριο, επειδή γνώριζε τέλεια την τουρκική γλώσσα.

Ο Θεοδώρητος, βλέποντας τη ματαιότητα όλων των επιγείων, ανεχώρησε για το Άγιον Όρος. Εισήλθε στην Μονή του Αγίου Παντελεήμονος (Ρωσικό) περί το 1800, επί ηγουμενίας Σάββα, όταν εσκόπευαν να αρχίσουν το άνοιγμα των θεμελίων για το κτίσιμο του νέου μοναστηριού στην παραλία.

Από το Ρωσικό ο Θεοδώρητος πήγε στην Σκήτη των Καυσοκαλυβίων, όπου έζησε έξι χρόνια, ενώ κατά τον καιρό της ελληνικής επαναστάσεως έμενε στην Νέα Σκήτη· εκεί έγινε ρασοφόρος με το όνομα Θεοδόσιος. Το Σχήμα του το έδωσε ο πνευματικός του π. Ιωάσαφ από την Σκήτη της Αγίας Άννης, μετονομάζοντάς τον Θεόφιλο.

Τον τίτλο «αγία ψυχή» του τον έδωσαν όσοι έμεναν στην σκήτη, για την εξαιρετική καλοσύνη και ολοκληρωτική αγάπη του προς πάντας.

El camino de San Gregorio Palamás para la santificación

Η ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΠΑΛΑΜΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΙΑΣΜΟ

SANTO MONASTΕRIO SAN GREGORIO DE ATHOS

El camino de San Gregorio Palamás para la santificación

Queridos en Cristo hermanos, en esta venerable asamblea de esta noche se nos presenta la ocasión de comentar algunos sucesos, tal como se citan por San Filoteo Kókinos, Patriarca de Konstantinúpolis quien escribió la vida de este gran Padre de nuestra Iglesia Ortodoxa, San Gregorio Palamás, ¡que grandeza! ¡Santo biógrafo de otro Santo. Para confrontarlo con la realidad contemporánea, para poner a pensar y localizar sobre todo aquellos elementos que hicieron del Palamás el camino hacía su santificación.

Nació el 1296 en Kostantinúpolis de padres devotos.

A Wondrous Vision

A Wondrous Vision    

A married man who had children, servants and plenty of wealth, was very merciful and hospitable. One evening after dinner, he slept and in the morning he was found lying on the ground, cold and unconscious as if dead. His relatives carried him to his bed giving him first aid and warming him to bring him back to consciousness. After many days, he recovered and was asked by his relatives to tell them what happened to him and where he was while he was as dead for so many days. He did not respond, only crying inconsolably and without ceasing and until his death he told nobody. When he was approaching his end he called his eldest son and told him this in front of everybody.

Ἀνθρώπινη συνέργεια

   

 ΤΑ ΠΑΘΗ ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΠΩΣ ΘΕΡΑΠΕΥΟΝΤΑΙ

3)Ἀνθρώπινη συνέργεια

3^α)Εἶναι ἀπαραίτητη ἡ συνεργασία Θεοῦ καί ἀνθρώπου γιά τό «ξεμπέρδεμα» τοῦ ἀνθρώπου.

Χωρίς τήν συνεργασία τοῦ ἀνθρώπου μέ τήν Θεία Χάρη δέν ἐπιτυγχάνεται ἡ ἀποβολή τοῦ ἐγωισμοῦ καί γενικότερα ἡ θεραπεία τοῦ ὅλου ἀνθρώπου.

Ὁ πνευματικός ἄνθρωπος εἶναι αὐτός πού «δουλεύει μέ τήν Χάρη», ὅπως ἔλεγε χαρακτηριστικά ὁ μακαριστός Ἁγιορείτης Γέροντας π. Παΐσιος.

Ὁ Θεός δέν ἔρχεται στόν ἄνθρωπο πού ἔχει πολλές γνώσεις κοσμικές ἤ πνευματικές, ἀλλά σ' αὐτόν πού ἔχει πολλή ταπείνωση· σ' αὐτόν πού ἔχει καταλάβει καί ζεῖ βιωματικά τόν λόγο Του: «Χωρὶς ἐμοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν»¹.

Μαρτυρία:Πῶς ὁ γέροντας Παϊσιος ὑποδέχθηκε στο κελί του τούς ὑποψήφιους δολοφόνους του!

 

ΜΑΡΤΥΡΙΑ: ΠΩΣ Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΪΣΙΟΣ ΥΠΟΔΕΧΘΗΚΕ ΣΤΟ ΚΕΛΙ ΤΟΥ ΤΟΥΣ ΥΠΟΨΗΦΙΟΥΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΣ ΤΟΥ!!!

 

Μια συγκλονιστική μαρτυρία του Τσούμπεκα Κωνσταντίνου, Υποπτέραρχου ε.α (Αθήνα), που περιέχεται στο βιβλίο "Μαρτυρίες Προσκυνητών - Γέροντας Παϊσιος ο Αγιορείτης" (Νικολάου Ζουρνατζόγλου, Εκδόσεις "Αγιοτόκος Καππαδοκία"), σελ. 166 - 167:

Ήταν η 19η Δεκεμβρίου 1992 και πήγαμε, τέσσερεις συνάδελφοι, στο Άγιον Όρος για ένα τριήμερο. Με το παλιό ημερολόγιο ήταν του Αγίου Νικολάου. Αφού επισκεφθήκαμε κάποιον παππούλη που γιόρταζε, αποφασίσαμε να πάμε και στον πατέρα Παϊσιο.

Όταν φθάσαμε στο κελλί του, δεν υπήρχε ψυχή και υποθέσαμε πως ο παππούλης θα έλειπε. Αφού καθίσαμε και φιλευτήκαμε με ό,τι είχε στο τσίγκινο δισκάκι του, ξεκινήσαμε να φύγουμε. Τότε άνοιξε η πόρτα και, παρότι είμασταν και οι τέσσερεις με τα πολιτικά, ακούσαμε τον παππούλη να λέει:

Π. Διονύσιος τῆς Κολιτσοῦ, ὁ τυφλός Γέροντας

Ο Ρουμανικής καταγωγής Γέροντας Διονύσιος ήρθε στο Άγιον Όρος σε ηλικία 17 ετών, το 1926, ενώ εδώ και οκτώ χρόνια είναι τυφλός. Στην συνέντευξη που παρεχώρησε μιλά για τις δυσκολίες των πρώτων ετών, για την επίπονη σωματική εργασία, αλλά και τους καρπούς της πνευματικής ζωής. Ο λόγος του άμεσος, καθάριος και εμπειρικός δίδει απαντήσεις για την παρουσία της Ορθοδοξίας σήμερα, για τα προβλήματα της σύγχρονης οικογένειας, την κελλιώτικη ζωή στο Άγιον Όρος, τις ανησυχίες των προσκυνητών του Αγίου Όρους. Σε όλα αυτά τα χρόνια που ζει ο Γέροντας στο περιβόλι της Παναγίας δεν παύει να ευχαριστεί και να ευγνωμονεί την Θεοτόκο και τον Χριστό για τις ευλογίες και τις θείες παρεμβάσεις τους στη ζωή του.

Γέροντα, τι σας ώθησε να έρθετε από τη Ρουμανία στον ευλογημένο τούτο τόπο; Γνωρίζατε για το Άγιον Όρος; Είχατε ακούσει κάτι σχετικό ή ήταν μία τυχαία απόφαση αναζήτησης; 

«Μαμά, τή νύχτα ἧρθε ἐκεῖνος ὁ παππούλης»

«Μαμά, τή νύχτα ήρθε εκείνος

ό παππούλης»

(Από το βιβλίο του π.Νεκταρίου Αντωνοπούλου «Ταχύς εις βοήθειαν»)

Το έτος 2004 ήλθα γιά προσκύνημα στην Ί. Μονή Σαγματά με τίς κόρες μου καί ό Γέροντας, π.Νεκτάριος  ,μας έδωσε ευλογία μιά είκονίτσα του αγίου Λουκά του Ιατρού μ' ένα κομματάκι άπ' τό φέρετρο του Αγίου.
Είμαστε άπό τή Θεσσαλονίκη. Τό βαπτιστήρι μας. ή Χριστίνα, τριών χρονών, παρουσίασε ένα πρόβλημα. Στην κάτω γνάθο, αριστερά, είχε ένα έξογκωματάκι κι έδειχνε μελανό. Οι γονείς τό πήγαν στον παιδίατρο, ο οποίος τους συνέστησε υπέρηχο, γιά νά δουν τί είναι. Ό υπέρηχος έδει­ξε ένα ογκίδιο καί ο γιατρός είπε πώς πρέπει νά αφαιρεθεί. Στό σπίτι έπεσε πανικός. Άρχισαν νά τό τρέχουν σέ διάφορους γιατρούς.

Ὀλέθρια φτώχεια. Ἰωάννου Τάτση

Ὀλέθρια φτώχεια

Ἰωάννου Τάτση Θεολόγου

Ἡ οἰκονομική κρίση ποὺ πλήττει τὴν Ἑλλάδα ἀλλὰ μὲ ἐντονότερο τρόπο τὶς τελευταῖες μέρες καὶ τὴν Κύπρο βρίσκεται στὸ ἐπίκεντρο ὄχι μόνο τοῦ δημοσιογραφικοῦ καὶ πολιτικοῦ ἐνδιαφέροντος, ἀλλὰ καὶ στὶς συζητήσεις μεταξὺ τῶν πιστῶν.
Κάποιοι κληρικοὶ μάλιστα πρόσθεσαν στὶς ἀκολουθίες αἰτήσεις ὑπὲρ τῶν Κυπρίων ἀδελφῶν καὶ ἄλλοι μεσολάβησαν στὴ Ρωσία, γιὰ νὰ δοθεῖ ἀπὸ ἐκεῖ ἡ λύση στὸ πρόβλημα τῆς Κύπρου. Τὸ ἐνδεχόμενο μίας πτώχευσης τῆς Ἑλλάδας ἢ τῆς Κύπρου φοβίζει κάποιους κληρικοὺς καὶ πιστούς.
Ἡ τόση ἀγωνία ὅμως γιὰ τὶς ἐξελίξεις μᾶλλον ἀποκαλύπτει τὸ κρυπτόμενο ἐντὸς μας πάθος τῆς φιλοχρηματίας, τῆς φιλαυτίας καὶ τῆς καλοπέρασης, ἀλλὰ καὶ τὴν ἔλλειψη ἀσκητικοῦ φρονήματος.

Γέρων Ἐφραίμ Φιλοθεΐτης: Περί διακρίσεως καί μετανοίας

• Υπέρ όλων η διάκρισις, η οποία μας απαλλάσσει από υπερβολές και από ελλείψεις. 
• Το κακό θέλει πάταγμα από την ρίζα, και η ρίζα του είναι η υπερηφάνεια, ο εγωισμός, το πείσμα, το θέλημα, ο θυμός κ.λ.π     
• Η μετάνοια ουδέν αφήνει αθεράπευτο. Εάν δεν εδίδετο η μετάνοια, δεν θα εδικαιώνετο πάσα σαρξ. 
• Ο θρίαμβος και η νίκη δίδεται τοις ανθρώποις διά των όπλων της μετανοίας. Δόξα τω μόνω σοφώ Θεώ, όστις έδωσε τοις ανθρώποις τέτοιο δραστικό φάρμακο, διά του οποίου θεραπεύεται κάθε λογής ασθένεια, αρκεί να το πάρωμε καλώς.

Λόγοι περί θυμοῦ.

Λόγοι περί θυμοῦ

Ὁ ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κλίμακος στὸ λόγο του Περὶ ἀοργησίας μᾶς λέει: «Θυμὸς σημαίνει, εὐμετάβλητη καὶ εὐέξαπτη συμπεριφορὰ καὶ ἀσχημοσύνη τῆς ψυχῆς. Θυμώδης σημαίνει, νὰ γίνεσαι θεληματικὰ ἐπιληπτικός, καὶ ἀπὸ ἀθέλητη κακὴ συνήθεια νὰ πέφτης κάτω καὶ νὰ συντρίβεσαι ὁλοσχερῶς.
Μερικὲς φορὲς ἡ ψαλμωδία, ὅταν εἶναι μέτρια, καταπραΰνει ἄριστα τὸν θυμό. Ἡ ἀρχὴ τῆς μακαρίας ἀνεξικακίας εἶναι τὸ νὰ γίνωνται δεκτὲς οἱ ἀτιμίες μὲ ἐσωτερικὴ πικρία καὶ ὀδύνη. Τὸ μέσον, νὰ ἀντιμετωπίζωνται χωρὶς λύπη. Καὶ τὸ τέλος, ἐὰν ὑπάρχη τέλος, νὰ θεωροῦνται ὡς ἔπαινοι.
 Οἱ ὀνειδισμοὶ ἀποπλύνουν τὴν ψυχὴ ἀπὸ τὰ πάθη. Σὲ αὐτὸ ἂς σὲ πείση καὶ ἡ φράσις ποὺ χρησιμοποιεῖ ὁ λαός. Μερικοὶ κοσμικοὶ δηλαδή, ὅταν ἐξυβρίσουν κάποιον κατὰ πρόσωπον, λέγουν μὲ καύχησι: “Τὸν τάδε τὸν ἔλουσα”! Καὶ αὐτὸ ἀποτελεῖ πραγματικότητα».

Περί Μεταμοσχεύσεων. Ἀρχ. Ἀρσένιος Κατερέλος

Περί Μεταμοσχεύσεων
Ὁμιλία Ἀρχιμανδρίτου Ἀρσενίου Κατερέλου  καθηγουμένου τῆς Ι. Μονῆς Ἁγίου Νικολάου Δίβρης Φθιώτιδος,  κατά τήν ἀγρυπνία πρός τιμήν τῶν Φθιωτῶν Ἁγίων εἰς τόν Ἱερό Μητροπολιτικό Ναό Λαμίας. Πραγματοποιήθηκε στίς 22-3-2-13

-Γιατί στίς μεταμοσχεύσεις ζωτικῶν ὀργάνων παραβιάζουμε τήν ἐντολή τοῦ Θεοῦ «οὐ φονεύσεις»;

Ἀνακοινωθέν Μητροπολίτου Πειραιῶς κ. Σεραφείμ γιά δηλώσεις τοῦ κ. Καμίνη

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ & ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ
Ἀκτὴ Θεμιστοκλέους 190, 185 39 ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ, Τηλ. +30 210 4514833 (19), Fax +30 210 4528332 e-mail: impireos@hotmail.com

᾿Εν Πειραιεῖ τῇ 8ῃ Ἀπριλίου 2013


Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν

Μέ πρόσχημα τήν ἐλευθερία τῆς θρησκευτικῆς συνειδήσεως πού δῆθεν παραβιάζεται γιά νομίμους καί παρανόμους κατοικούντας στό λεκανοπέδιο μουσουλμανικῆς θρησκευτικῆς παραδοχῆς συνανθρώπους μας πού ὡστόσο ἀκώλυτα καί ἐλεύθερα διατηροῦν 150 τόπους λατρείας τους, ἡ θεσμοθέτηση καί ἡ μετά πάσης κρατικῆς ἐπισημότητος ἑδραίωση στήν ἱστορική πρωτεύουσα τῆς Εὐρώπης τήν Ἀθήνα, τήν ποτισμένη μέ τό αἷμα τῶν μαρτύρων της γιά τήν ἀποτίναξη τῆς 400ετούς δουλείας τοῦ Ἰσλάμ μέ τήν σέ βάρος τοῦ Κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ ἀπό τήν Πολιτεία ἀνέγερση τεμένους στό Βοτανικό, εἶναι ἕνα πολύ καλά ἐνορχηστρωμένο σχέδιο γιά τήν ἀπό πολλῶν χρόνων ἐπιχειρουμένη ἀποδόμηση τῆς Ἑλληνορθοδόξου ἰδιοπροσωπείας καί ταυτότητος τῆς χώρας.

Εὐχή εἰς τόν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστόν

Δέσποτα Χριστέ ὁ Θεός,
ὁ τοῖς πάθεσί Σου τά πάθη μου θεραπεύσας,
καί τοῖς τραύμασί Σου τά τραύματά μου ἰατρεύσας,
χάρισαί μοι τῷ πολλά Σοι πταίσαντι δάκρυα κατανύξεως·
συγκέρασόν μου τό σῶμα,
ἀπό ὀσμῆς τοῦ ζωοποιοῦ σώματός Σου,
καί γλύκανόν μου τήν ψυχήν τῷ Σῷ τιμίῳ αἵματι,
ἀπό τῆς πικρίας ἥν με ὁ ἀντίδικος ἐπότισεν.

LA CRUZ DE CRISTO COMO CONDICION DE LA RESURRECCIÓN.Ὁ Σταυρός τοῦ Χριστοῦ ὡς προϋπόθεση τῆς Ἀνάστασης

Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΩΣ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ

LA CRUZ DE CRISTO COMO CONDICION DE LA RESURRECCIÓN

(Comentario teológico del Domingo de veneración a la Cruz Θεολογικό σχόλιο στην Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως)

Lambros Skontzos, Teólogo –Profesor

 ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου- Καθηγητού

        

En el tercer Domingo de cuaresma se proyecta la Santa Cruz para la veneración por los fieles, para sacar de ella fuerzas y continuar sus luchas espirituales hasta la Resurrección. Para recuperarse del cansancio de los días anteriores y refutar victoriosamente los feroces ataques del diablo contra ellos durante este período sagrado. La veneración de la Santa Cruz es la mayor arma contra el diablo y sus trampas. Es un trofeo irrepetible de la victoria contra las fuerzas opuestas y el consuelo de cada hombre dolido.

Την Γ΄ Κυριακή των Νηστειών προβάλλεται ο Τίμιος Σταυρός για προσκύνηση στους πιστούς, για να αντλήσουν από αυτόν δύναμη και να συνεχίσουν ως την Ανάσταση τον πνευματικό τους αγώνα.