Τὸ ὀθνεῖο καὶ δαιμονιῶδες ρεῦμα τῆς ἐκκοσμικεύσεως χρησιμοποιεῖ σὰν δόλωμα τὴν «παράδοση» προκειμένου νὰ νοθεύσει τὸ γνήσιο ἐκκλησιαστικὸ ἦθος.

Λυκούργος Νάνης, ιατρός

«Λες ότι είσαι παραδοσιακός; Και τι είναι η παράδοση; Τα μπουζούκια; Οι πολιτιστικές εκδηλώσεις; Και τα σαντούρια; Γιατί αυτά βάζομε συνέχεια στο ραδιόφωνο και στην τηλεόραση και λέμε… «παράδοσις» και «παράδοσις». Στα χωριά κρατάνε από μια μέχρι εφτά μέρες οι γιορτές, με σαντούρια και με χορούς. Αυτά είναι η Παράδοση; Αυτά είναι η Παράδοση; Φτωχοί άνθρωποι! Η Παράδοσις είναι να κρατήσεις την ψυχή του λαού σου. Και η ψυχή του λαού σου είναι η πίστις. Η πίστις στον Χριστό και η αγάπη στην πατρίδα σου. Αν αυτά δεν τα κρατήσεις, έχασες την ψυχή σου».

(Μακαριστός π.Αθανάσιος Μυτιληναίος)

Επί ορθοτάτης βάσεως θέτει τα πράγματα ο μακαριστός πατήρ.

Ἀπὸ πότε εἶναι ποινικοποιήσιμες ἐκκλησιαστικὰ καὶ θεολογικὰ οἱ ζωηρὲς φωνὲς διαμαρτυρίας γιὰ τὰ συντελούμενα αἴσχη;

Από πότε είναι ποινικοποιήσιμες εκκλησιαστικά και θεολογικά οι ζωηρές φωνές διαμαρτυρίας για τα συντελούμενα αίσχη;

Λυκούργος Νάνης, ιατρός

"Τὸ Ἅγιον Ὄρος μιλᾶ μὲ τὸν τρόπο τῶν Πατέρων, μὲ διάκριση. Ακόμη κι ὅταν σιωπᾶ, δὲν σιωπᾶ τυχαῖα. Ἡ σιωπὴ τῶν Ἁγιορειτῶν Πατέρων δὲν εἶναι ἀδιαφορία οὔτε ἔνδειξη συμφωνίας ἢ ὑποταγῆς, ἀλλὰ χριστιανικὸ ἦθος, ὁ τρόπος ποὺ ἐργάζεται τὸ Πνεῦμα: χωρὶς φωνές, χωρὶς δημόσιες ἁψιμαχίες, ἀλλὰ μέσα στὸν νοῦ καὶ στὴν καρδιά. Τὸ Ἅγιον Ὄρος ὑποδέχεται πάντας μὲ διάκριση καὶ προσευχή, διότι εἶναι χῶρος μετανοίας, ὄχι καταγγελίας, ὅπου δὲν κυριαρχεῖ ἡ ὀργὴ τῆς ἐποχῆς, ἀλλὰ ἡ ἡσυχία τῆς προσευχῆς", αναγράφεται στη θλιβερή ανακοίνωση.

Από πότε είναι ποινικοποιήσιμες εκκλησιαστικά και θεολογικά οι ζωηρές φωνές διαμαρτυρίας για τα συντελούμενα αίσχη;

Ὁ Γιανναρικὸς Νεονικολαΐτισμός καὶ ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος.

Ο ΓΙΑΝΝΑΡΙΚΟΣ ΝΕΟΝΙΚΟΛΑΙΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΜΕ ΒΑΣΗ ΣΧΕΤΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ «ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝ». ΠΟΙΟΣ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΝΥΝ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ.

Λυκούργος Νάνης, ιατρός

ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟ ΣΧΟΛΙΟ

Η ναρκοθετούσα τη σωτηρία μας γιανναρική διδαχή, αναπαραγωγή της αρχαίας αιρέσεως του νικολαιτισμού, δεν έτυχε, δυστυχώς, μέχρι σήμερα τουλάχιστον, της συνοδικής καταδίκης της από της πλευράς της Εκκλησίας της Ελλάδος. Και συνεχίζει, ανεξέλεγκτη, να διαχέεται και παγιώνεται εντός του εκκλησιαστικού σώματος, προς μεγίστη χαρά του αρχεκάκου όφεως, πατρός, πάτρωνος και εμπνευστού της εν λόγω φρικαλέας πλάνης και κακοδοξίας, που τέρπεται όταν ψυχές, υπέρ ων Χριστός απέθανε, απόλλυνται εξ αιτίας της και εξ αιτίας της αδιαφορίας των ποιμένων.

Και όμως! Τρεις ευθαρσείς μητροπολίτες, υπείκοντες στη φωνή της αρχιερατικής τους συνειδήσεως, μνήμονες των φρικτών αρχιερατικών τους όρκων κατά την ιερή στιγμή της χειροτονίας τους και κηδόμενοι θεοφιλώς της σωτηρίας του θεόθεν εμπεπιστευθέντος αυτοίς ποιμνίου, οι μακαριστοί Φλωρίνης Αυγουστίνος, Δρυινουπόλεως και Κονίτσης Σεβαστιανός και Σιδηροκάστρου Ιωάννης, έθεσαν το όλο ζήτημα σε δύο συνεχόμενες συνεδριάσεις της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου τον Ιούνιο του 1989. Μέχρι και σε ψηφοφορία οδηγήθηκε η διεξαχθείσα συζήτηση με το ερώτημα της παραπομπής ή μη του όλου ζητήματος στην αρμόδια συνοδική επιτροπή. Και ποίο το αποτέλεσμα;

Σχόλιο γιὰ τὴν ἀπαράδεκτη στάση τῶν «ποιμένων» ἀπέναντι στὴ σύλληψη καὶ κράτηση ὁμολογητὴ Χριστιανοῦ.

Σχόλιο για την απαράδεκτη στάση των «ποιμένων» απέναντι στη σύλληψη και κράτηση ομολογητή Χριστιανού.

Λυκούργος Νάνης, ιατρός

Η σύλληψη και κράτηση του ομολογητή χριστιανού και η μετά ταύτα κραυγαλέα σιωπή των «ποιμένων» αποκαλύπτει την αθλιότητα και αναξιότητα της σύγχρονης εκκλησιαστικής ηγεσίας.

Ούτε μια επισκοπική φωνή διαμαρτυρίας, ούτε μια δήλωση συμπαράστασης στο διωκόμενο μέλος της Εκκλησίας, ούτε μια επίσκεψη στον κρατούμενο πιστό που έδωσε την καλή ομολογία, από την πλευρά της ηγεσίας της Εκκλησίας που έχει καταντήσει ουρά των πολιτικών εξουσιαστών και των νεοταξιτών γενικότερα.

Τους είδαμε αυτές τις ημέρες να συμμετέχουν σε συλλείτουργα- δεσποτικά φεστιβάλ όπως έχουν προσφυώς ονομασθεί εξ αιτίας του τρόπου που γίνονται και λόγω των όσων άτοπων λαμβάνουν χώρα σε αυτά , αλλά τσιμουδιά για το Νεκτάριο και τη δίωξή του.

Τὸ ἱστορικὸ τηλεγράφημα τοῦ μακαριστοῦ Ἐλευθερουπόλεως Ἀμβροσίου μὲ τὸ ὁποῖο ἀναγγέλει στὴν τότε Ἱερὰ Σύνοδο τὴ διακοπὴ μνημοσύνου του τότε Πατριάρχη Ἀθηναγόρα

ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΛΕΓΡΑΦΗΜΑ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΠΟΛΕΩΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΥ ΜΕ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΑΝΑΓΓΕΛΕΙ ΣΤΗΝ ΤΟΤΕ ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟ ΤΗ ΔΙΑΚΟΠΗ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΥ ΤΟΥ ΤΟΤΕ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑ

Λυκούργος Νάνης, ιατρός

"Μετά πικρίας ανέγνωμεν βλασφήμους δηλώσεις Οικουμενικού Πατριάρχου Αθηναγόρα καταχωρησθείσας εις απογευματινήν εφημερίδα Αθηνών δι ών εδονήθησαν θεμέλια Ορθοδόξου Χριστιανικής πίστεως. Η κατά της Ορθοδοξίας επίθεσις και δη ακριβώς μίαν εβδομάδα προ της πρώτης Κυριακής νηστειών, καθ ήν τα πλήθη των Ορθοδόξων εορτάζουν τον θρίαμβον της Οροδοξίας κατά πασών των αιρέσεων, υπήρξε καθ όλας τας ενδείξεις προμελετημένη και επίβουλος.

Το Φανάριον, όπερ μέχρι και της προχθές απετέλει ένδοξον έπαλξιν των υπέρ της Ορθοδοξίας ατρύτων αγώνων, οι ηγέται του οποίου σθεναρώς ηγωνίσθησαν και εθυσιάσθησαν υπέρ της πανσέπτου Ορθοδοξίας, σήμερον με επικεφαλής τον Οικουμενικόν Πατριάρχην και τινας ευαρίθμους ομόφρονας αυτώ κληρικούς, εξεστράτευσε διά να την πλήξη θανασίμως.

Εφ ώ και επεστρατεύθη η πρώτου μεγέθους κατά την πατριαρχικήν έκφρασιν φυσιογνωμία , ο μητροπολίτης δηλονότι Χαλκηδονος κ.Μελίτων, η φωνή του Φαναρίου-κατά τον πατριάρχην-όμοιον του οποίου δεν έχει πολλούς το Φανάριον και τον οποίον ασφαλώς θα απεθαύμαζε την Κυριακήν της Τυροφάγου, όταν ηέως ήκουεν αυτού, εξ Αθηνών ομιλούντος περί ανέμων και υδάτων, περί μεταμορφώσεως της Εκκλησίας, περί καρναβάλου, αλλά (άκουσον-άκουσον) και περί υποκρισίας.

Με ποίον όμως κύρος ο κ.Μελίτων ετόλμησε να στηλιτεύση υποκριτάς και υποκρισίαν , όταν ο ίδιος και δη εν ώρα θείας λατρείας μυρίους υποκριτικούς φωνητικούς αττικισμούς μεελθών και διά χειρονομιών και ποικίλων του σώματος κινήσεων , ήκιστα σοβαρών και σεμνών κατά τας μαρτυρίας ακηκοότων και εωρακότων, ουχί εις λειτουργούς του Υψίστου αλλ εις ηθοποιούς και μίμους προσιδιαζουσών, επέτυχε να πείση τους πάντας ότι όντως διαθέτει αξιόλογον τάλαντον υποκριτικής ικανότητος και τέχνης;

"ΚΑΤΟΠΙΝ, ΛΟΙΠΟΝ, ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΕΙΣΩΝ ΔΗΛΩΣΕΩΝ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΔΙ ΩΝ ΟΥΤΟΣ ΦΕΡΕΤΑΙ ΠΡΟΣΧΩΡΩΝ ΑΝΕΠΙΦΥΛΑΚΤΩΣ ΕΙΣ ΑΙΡΕΣΙΝ, ΕΞΑΝΤΛΗΘΕΙΣΗΣ ΤΗΣ ΥΠΟΜΟΝΗΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΜΗ ΥΠΑΡΧΟΝΤΟΣ ΠΕΡΕΤΑΙΡΩ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟΥ ΑΝΑΜΟΝΗΣ, ΕΠΑΥΣΑ ΑΠΟ ΣΗΜΕΡΟΝ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΥ ΤΟΥΤΟΥ, ΚΑΤ ΕΦΑΡΜΟΓΗΝ ΙΕ ΚΑΝΟΝΟΣ ΠΡΩΤΟΔΕΥΤΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ.

Του λοιπού θα μνημονεύωμεν αγίας και ιεράς ημών συνόδου, επιφυλασσόμενος επαναλάβω μνημόσυνον αυτού, ευθύς ως ούτος αποδοκιμάση ή διαψεύση αντορθοδόξους δηλώσεις του , καθ άς αι εκθεμελιωτικαί της Ορθοδόξου πίστεως και σατανικής εμπνεύσεως αιρέσεις Πρωτείου και Αλαθήτου αποτελούν απλά εκκλησιαστικά έθιμα και ασημάντους διαφοράς.

Σήμερον σύμπασα η Ορθοδοξία γεραίρει την μνήμην του Αγίου Γρηγορίου Παλαμά, προχθές εώρτασεν την ιεράν μνήμην του μεγάλου Φωτίου, επανηγύρισεν επί τη εορτή του Αγίου Μάρκου του Ευγενικού.

Καί ποιά ἡ ἀντίδραση τῶν ἐκκλησιαστικῶν ταγῶν στή δαιμονική αὐτή ἐπιδρομή σέ βάρος τῶν εὔπλαστων ψυχῶν τῶν νεαρῶν βλαστῶν τοῦ Ἔθνους;

Και ποια η αντίδραση των εκκλησιαστικών ταγών στη δαιμονική αυτή επιδρομή σε βάρος των εύπλαστων ψυχών των νεαρών βλαστών του Έθνους;

Λυκούργος Νάνης , Ιατρός

Και ποια η αντίδραση των εκκλησιαστικών ταγών στη δαιμονική αυτή επιδρομή σε βάρος των εύπλαστων ψυχών των νεαρών βλαστών του Έθνους; Δεν έπρεπε εδώ και καιρό να έχουν χαλάσει τον κόσμο κατά το δη λεγόμενο;

Δεν συντελείται πνευματικό έγκλημα ιδιαζόντως ειδεχθές και κολοσσιαίων διαστάσεων σε βάρος του εύθραυστου ψυχικού κόσμου αλλά και σε βάρος της βιολογικής υποστάσεως των παιδιών μας; Γιατί δεν εξαπολύουν κεραυνούς από άμβωνος; Γιατί δεν συντάσσουν και εξαποστέλλουν διαφωτιστικές προς το λαό εγκυκλίους; Γιατί δεν κατεβάζουν τον κόσμο στο πεζοδρόμιο; Γιατί δεν αποκόπτουν από την εκκλησιαστική κοινωνία τους ενόχους; Γιατί συναγελάζονται με τους ενόχους πολιτικούς εξουσιαστές και φωτογραφίζονται μαζί τους;

Τόν Ἀρχιεπίσκοπο δέν τόν ἐνοχλεῖ ἡ θέσπιση τοῦ ψευτο-γάμου τῶν ὁμοφυλοφίλων ἀλλά μονάχα ἡ «τεκνοθεσία»…

ΤΟΝ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟ ΔΕΝ ΤΟΝ ΕΝΟΧΛΕΙ Η ΘΕΣΠΙΣΗ ΤΟΥ ΨΕΥΤΟ-ΓΑΜΟΥ ΤΩΝ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΩΝ ΑΛΛΑ ΜΟΝΑΧΑ Η "ΤΕΚΝΟΘΕΣΙΑ"....

Λυκούργος Νάνης, ιατρός

Ιερώνυμος: “Η τεκνοθεσία με ενοχλεί από ομόφυλα ζευγάρια, όχι η συμβίωση τους” debater.gr

"Δεν με ενοχλεί η συμβίωση αλλά η τεκνοθεσία"....

Τάδε έφη ο χάρτινος επιτελάρχης, τουτέστιν ο κρίμασιν οις οίδε Κύριος κατέχων τον αρχιεπισκοπικό θρόνο των Αθηνών, αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος ο Β΄, αναφορικά με την επικείμενη θεσμοθέτηση από την πλευρά του αντίχριστου Κράτους του "γάμου" των σοδομιτών και της υπ αυτών "τεκνοθεσίας" αθώων και ανεύθυνων παιδιών.

Ώστε μονάχα η "τεκνοθεσία" ενοχλεί τον ανώτατο πνευματικό ηγέτη της χώρας και πρόεδρο των διοικητικών σωμάτων της καθ Ελλάδα Εκκλησίας....

Ο TEMPORA , O MORES....

Δηλαδή, μονάχα η "τεκνοθεσία" είναι το πρόβλημα εν προκειμένω; Ο ευτελισμός και η "ακύρωση" του ιερού θεσμού του γάμου ως ενώσεως ανδρός και γυναικός, διά της θεσμοθετήσεως του ψευτογάμου μεταξύ ομοφύλων, του νομικού αυτού τερατουργήματος και εκτρώματος, δεν συνιστά μείζον θέμα που ενοχλεί και συνταράσσει την αρχιερατική συνείδηση και ευαισθησία του κ.Ιερωνύμου; Δεν συνεπάγεται η εν λόγω εγκληματική ενέργεια των δαιμονόπνευστων και δαιμονοκίνητων πολιτικών εξουσιαστών, των αξίων αφορισμού και αποκοπής από την εκκλησιαστική κοινωνία, τεράστια και δυσθεώρητη πνευματική και ηθική ζημία για το Έθνος, την κοινωνία και τη νεολαία; Τι τον ενοχλεί επιτέλους αυτόν τον άνθρωπο που "ηγείται" της Ελλαδικής Εκκλησίας; Τι στρεβλή γραμμή είναι αυτή που δίδεται και προς τους άλλους ιεράρχες;

Λυκοῦργος Νάνης ἰατρός, «Ἀλεξιπτωτιστές» Ἀρχιμανδρίτες.

Το παρόν άρθρο του ιατρού κ. Λυκούργου Νάνη σχετικό με την εκλογή των επισκόπων, δημοσιεύθηκε 27 Σεπτεμβρίου 2014 είναι επίκαιρο και διαχρονικό.

Ο μέλλων να εκλεγεί αρχιερεύς θα πρέπει επί τη βάσει των όσων διαλαμβάνει ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης στο περισπούδαστο σύγγραμμά του που φέρει τον τίτλο ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΟ ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ να τυγχάνει ή Θεόκλητος ή Δημόκλητος και η εκλογή του να μην αποτελεί προιόν, προσυννενοήσεων, συναλλαγής και φατριαστικών δοσοληψιών. Ας «αφήσουν» οι άγιοι συνοδικοί, ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ, να μιλήσει το Άγιο Πνεύμα, του οποίου η προτίμηση δεν είναι δυνατό να έχει διαρρεύσει στις εφημερίδες και τα ΜΜΕ γενικότερα πολύ καιρό προ των μητροπολιτικών εκλογών!

Στους «χρυσούς αιώνες» της Εκκλησίας και τι δε μηχανεύονταν και σοφιζόντουσαν κάποιοι άγιοι άνθρωποι, κατά τον προαναφερθέντα άγιο Νικόδημο, προκειμένου να αποφύγουν την επίφθονη επισκοπική καθέδρα! Άλλος απέκοπτε το ωτίο του, άλλος υποκρινόταν το δαιμονιώντα, άλλος έφευγε από δω κι από κει, άλλος απήγετο και άκων έσπευδε προς την αρχιερωσύνη!

Τα νεότερα χρόνια και «διηγώντας τα να κλαις» πλην, βεβαίως, ΕΠΑΙΝΕΤΕΩΝ ΕΞΑΙΡΕΣΕΩΝ!

Οἱ τόσο μεγάλου μεγέθους καί ἱσχύος θεομηνίες θά πρέπει νά μᾶς ἀφυπνίζουν γιά τό μέγεθος τῆς ἀποστασίας μας ἀπό τόν Θεό καί νά μᾶς ἐγείρουν πρός μετάνοια.

Σχόλιο του ιατρού κ. Λυκούργου Νάνη

Ο Θεός «μιλάει» με πολλούς τρόπους όταν κορυφώνεται η αποστασία μας από Αυτόν και η ανταρσία μας και η αυτονόμησή μας. Ένας από αυτός είναι και οι διάφορες θεομηνίες. Ειδικά, όταν το μέγεθος των τελευταίων προκαλεί τεράστιες καταστροφές.

Δυστυχώς, ο διαβρωμένος από το δηλητήριο του επιστημονισμού σύγχρονος άνθρωπος έχει ερμητικά κλειστά τα αυτιά του στα ουράνια μηνύματα και αποδίδει τα πάντα στα λεγόμενα φυσικά φαινόμενα. Λες και τα τελευταία είναι αδέσποτα και αυτόνομα και εκδηλώνονται χωρίς τη θέληση, την παραχώρηση και την ανοχή του δημιουργού τους. Και εκδηλώνονται κάποιες φορές με βιαιότητα και σφοδρότητα για λόγους παιδαγωγίας, σωφρονισμού και ταπεινώσεως της επηρμένης οφρύος, ημών των αποστατών και ανταρτών και εγωπαθών δημιουργημάτων Του. Ως εγερτήρια, προς μετάνοια και επιστροφή των ασώτων υιών στον Πατρικό οίκο, σαλπίσματα.

Ειδικά στις ημέρες μας, έχουμε υπερβεί κάθε όριο. Δεν αμαρτάνουμε από αδυναμία και συναρπαγή αλλά «μελέτην ποιούμεθα την αμαρτίαν». Δεν συναισθανόμαστε ότι αμαρτάνουμε και στεφανώνουμε την πολυποίκιλη αμαρτία με άνθη…. Τη βαφτίζουμε «πρόοδο», «εξέλιξη», «απελευθέρωση» από τις προκαταλήψεις του παρελθόντος…

Σχόλιο ἐπί τῆς μνημειώδους ἐγκυκλίου τοῦ μακαριστοῦ Φλωρίνης Αὐγουστίνου σχετικά μέ τίς ἐκτροπές τῶν Ἀπόκρεων καί συσχέτισή της μέ πρόσφατα γεγονότα καί καταστάσεις.

Σχόλιο επί της μνημειώδους εγκυκλίου του μακαριστού Φλωρίνης Αυγουστίνου σχετικά με τις εκτροπές των Απόκρεων και συσχέτισή της με πρόσφατα γεγονότα και καταστάσεις.

Λυκούργος Νάνης, ιατρός

Ο μακαριστός ιεράρχης, υπείκων στη φωνή της αρχιερατικής του συνειδήσεως και επόμενος των φρικτών διαβεβαιώσεων που έδωσε κατά την ιερότατη στιγμή της χειροτονίας του, αγωνιών εμπόνως για τις καρναβαλικές και λοιπές ψυχοφθόρες παρεκτροπές των ημερών των Απόκρεων, που σε μεγάλο βαθμό μάστιζαν και λυμαίνονταν από ετών και πολύ προ της ενθρονίσεώς του στη μητρόπολη Φλωρίνης το δημόσιο και ιδιωτικό βίο των κατοίκων της επισκοπικής του παροικίας (όρα επί παραδείγματι ο καρνάβαλος του Αμυνταίου), ήδη από τον πρώτο χρόνο της διαποιμάνσεως του τοπικού εκκλησιαστικού πληρώματος, αποδύθηκε, κατ’ αρχήν, σε μια ευλογημένη επιχείρηση διαφωτίσεως του ποιμνίου του, αναφορικά με την τεράστια και δυσθεώρητη πνευματική ζημία που συνεπάγονται για την πνευματική ζωή των χριστιανών οι εν λόγω ασχημίες και αθλιότητες που αποτελούν χαρακτηριστικές εκδηλώσεις παλινδρόμησης και οπισθοδρόμησης στην αρχαία ειδωλολατρεία, δύο χιλιάδες και πλέον χρόνια μετά Χριστόν!

Στο πλαίσιο αυτό εξαπέλυσε και τη συγκεκριμένη εγκύκλιο στην οποία με γλώσσα ωμή και αληθινή, ομολογιακή και πεπαρρησιασμένη, ευθέως και άνευ περιστροφών, επόμενος μεγάλων πατερικών μορφών του παρελθόντος (των οποίων γενικώς και ειδικώς, των τριών ιεραρχών, ποιείται μνείαν στην εγκύκλιο) που κλέισαν την Ορθοδοξία, αφού κατά πρώτον μας παραθέτει εκείνα τα πνευματικά στοιχεία και χαρακτηριστικά που συγκροτούν την αληθινή έννοια του Τριωδίου, τη σημασία και την αξία του και, εν συνεχεία, αφού μας αναφέρει ονομαστικά συγκεκριμένες εκτροπές των Απόκρεων, εν τέλει μας υπενθυμίζει τα όσα διαλαμβάνουν οι θείοι και ιεροί κανόνες των Οικουμενικών και Τοπικών Συνόδων για τις προαναφερθείσες παρεκτροπές καθώς και τις πνευματικές ποινές που αυτοί προβλέπουν για όσους συμμετέχουν σε αυτές.

Οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι το ποίμνιό του, κατά πλειοψηφία, πειθάρχησε στις πνευματικότατες προτροπές του πνευματικού του πατρός, γεγονός που αναδεικνύει το μέγεθος της διαχρονικής σπουδαιότητος της διαφωτίσεως – κατηχήσεως του ποιμνίου από την πλευρά των ποιμένων.

Στο σημείο, όμως, αυτό θα πρέπει να επισημανθεί ότι τους πρώτους μήνες του έτους 1968 (ο π.Αυγουστίνος ενθρονίσθηκε στη Φλώρινα στις 16/7/1967) εξ αιτίας της σφοδρής αντιθέσεως και αντιδράσεώς του στις εν θέματι ασχημίες και ειδικά στον καρνάβαλο του Αμυνταίου εκείνου του έτους τον οποίο, εν τέλει, κατόρθωσε να ματαιώσει (άλλη μια ηρωική σελίδα δράσεως του επισκόπου με την οποία ίσως άλλη φορά ασχοληθούμε) έμελλε να διωχθεί από τους τότε κρατούντες με άμεσο και πολύ ορατό τον κίνδυνο της εκθρονίσεώς του που, θελήματι Θεού, ευτυχώς αποφεύχθηκε.

Συγκεκριμένα ο τότε Υπουργός Παιδείας, με ένα άκρως επαίσχυντο έγγραφο, το περιεχόμενο του οποίου παρέπεμπε σε σταλινιφασιστικά καθεστώτα και καταστάσεις, ανέθετε σε τρεις πανεπιστημιακούς καθηγητές Ψυχιατρικής να εξετάσουν τον επίσκοπο και κατόπιν να γνωματεύσουν εάν συνέτρεχαν ουσιώδεις λόγοι για την απαλλαγή του εκ των επισκοπικών του καθηκόντων!!!

Με άλλα λόγια, επεδίωξαν να τον βγάλουν τρελλό κατά το κοινώς λεγόμενο…

Ο ηρωικός επίσκοπος, σε μια κορυφαία πράξη αντιδικτατορικής αντιστάσεως, αρνήθηκε να τους δεχθεί στο επισκοπείο και αυτοί επέστρεψαν άπρακτοι στις έδρες τους.

Και, μεσούσης της δικτατορίας, κάλεσε το λαό, πρώτα της Φλώρινας (την ίδια ημέρα που ήλθαν οι ψυχίατροι και αφού αυτοί είχαν αποχωρήσει από το Επισκοπείο) και ακολούθως της Πτολεμαϊδας (τις επόμενες ημέρες) στους δύο μεγάλους ναούς τους, αντιστοίχως, όπου εξεφώνησε εν μέσω εντόνου συναισθηματικής εξάρσεως τόσο του ιδίου όσο και του πιστού λαού, και αψηφώντας τον κίνδυνο διώξεώς του από τις τοπικές αρχές ως ταραξίου, μνημειώδεις λόγους που διατράνωναν την απόφασή του να να μην υποκύψει, αναστέλλοντας τον έλεγχο που κατά χρέος ασκούσε, προδίδοντας τις αρχές του και συμβιβαζόμενος με την επικράτηση και εμπέδωση της ηθικής και πνευματικής αποσύνθεσης που σηματοδοτούν οι καρναβαλικές και οι συναφείς εκτροπές.

Ηρωικές σελίδες γράφτηκαν τότε στη μητρόπολη Φλωρίνης!

Σελίδες δόξης της τοπικής Εκκλησίας ανεπανάληπτες!

Σελίδες που αποτελούν αδιάψευστους μάρτυρες του τι μπορεί να επιτύχει ένας επίσκοπος που δεν στέργει να συμβιβασθεί με τον κόσμο και τους κοσμικούς άρχοντες και επ ουδενί υποστέλλει τη σημαία του αγώνα, στοιχών στα Παύλεια ρήματα» Μὴ ἀποβάλητε οὖν τὴν παῤῥησίαν ὑμῶν, ἥτις ἔχει μισθαποδοσίαν μεγάλην», προς Εβραίους 10,35 και «ημείς ουκ εσμέν υποστολής εις απώλειαν, αλλά πίστεως εις περιποίησιν ψυχής» , προς Εβραίους 10,39.

Και ο πιστός λαός συμπαραστάθηκε, κατά τρόπο συγκινητικό, σε μεγάλο ποσοστό και βαθμό, στον επίσκοπό του με κίνδυνο να στοχοποιηθεί και αυτός ανεπανόρθωτα και να υποστεί τις συνέπειες της συγκεκριμένης επιλογής του.

Ἐδῶ μιλάμε γιά πνευματικό ἔγκλημα κολοσσιαίων διαστάσεων.

Εδώ μιλάμε για πνευματικό έγκλημα κολοσσιαίων διαστάσεων.

Λυκούργος Νάνης, ιατρός

Σε τι είδους πρωτείο αναφέρεται ο πάπας της Ανατολής;

Μήπως στο άκρως βλάσφημο, μη φεισθέν ουδέ και αυτού του ιερωτάτου Δόγματος της Αγίας Τριάδος, θεωρητικό κατασκεύασμα των Αμερικής Ελπιδοφόρου και Περγάμου Ιωάννου;

Ανεξαρτήτως των τυχόν εξουσιαστικών και κυριαρχικών βλέψεων του Ρωσικού Πατριαρχείου πάει πολύ κάποιοι κύκλοι και κάλαμοι να εστιάζουν επιλεκτικά τις επικρίσεις τους σε αυτές και να παραθεωρούν σκανδαλωδώς τον και θεωρητικά υποστηριζόμενο από τους ενοίκους του Βοσπόρου Φαναριώτικο ηγεμονισμό.

Δεν γνωρίζω εάν άλλη τοπική Εκκλησία , δι εκπροσώπων της, έφθασε στο ανήκουστο σημείο να "χρησιμοποιήσει" το Άγιο Τριαδικό Δόγμα προκειμένου να κατοχυρώσει παπικού τύπου πρωτείο.

Παλαιότερα, είδαμε να επιχειρείται από την Εκκλησία της Κύπρου, επί Μακαρίου του Γ, η ανατροπή εκ θεμελίων του Κανονικού Δικαίου, διά της επιχειρήσεως δικαιολογήσεως της συνασκήσεως πολιτικής και εκκλησιαστική εξουσίας, στο πρόσωπο του αποθανόντος αρχιεπισκόπου ,από την πλευρά της ανεκδιηγήτου και ληστρικής, λεγόμενης "Μείζονος Συνόδου" της Λευκωσίας.

Στή ΔΙΣ ὁμοφώνως ἐπέλεξαν τήν ὁλέθρια τακτική τῆς οὐσιαστικῆς συγκαλύψεως τοῦ σκανδάλου

Στη ΔΙΣ ομοφώνως επέλεξαν την ολέθρια τακτική της ουσιαστικής συγκαλύψεως του σκανδάλου

Λυκούργος Νάνης, ιατρός

Η υπό την προεδρία του αρχιστρατήγου της ήττας και "χάρτινου επιτελάρχη", Ιερωνύμου του Β', λεγόμενη ΔΙΣ, αποφάσισε ΟΜΟΦΩΝΩΣ, επί τη βάσει του σχετικού συνοδικού ανακοινωθέντος, να αποστείλει επιστολές διαμαρτυρίας τόσο στον ένοχο αρχιεπίσκοπο Αμερικής όσο και στο Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως για τα όσα πρωτοφανή, αήθη, σκανδαλώδη και άτοπα, έλαβαν χώρα κατά τη βάπτιση "τέκνων" ομοφυλοφίλων "γονέων" σε ναό της Γλυφάδας.

Αντί να θέσει σε ισχύ την κίνηση της επιβαλλομένης κανονικής διαδικασίας σε βάρος των δραστών του προαναφερθέντος αίσχους και αντί να καταδικάσει με δριμύτητα αυτό και τους αυτουργούς του καθώς και τη δαιμονικής εμπνεύσεως επιχείρηση εκκλησιαστικής αμνηστεύσεως και νομιμοποιήσεως του βδελυκτού πάθους του σοδομισμού, στην οποία ενέχονται συγκεκριμένοι κληρικοί , γνωστής "θεολογικής" σκέψεως και κατευθύνσεως, αυτή υποβάθμισε σαφώς και ουσιωδώς το όλο θέμα και αρκέσθηκε μονάχα σε δύο ανώδυνες για τους ενόχους και τους ποικίλους υποστηρικτές τους επιστολές, οι οποίες ουδέν ουσιαστικό αποτέλεσμα παράγουν αλλά μάλλον τους αποθρασύνουν, ούτως ώστε μα συνεχίσουν με μεγαλύτερη ζέση και ζήλο, το πνευματοκτόνο και ψυχοκτόνο τους "έργο".

Ἄς μήν κρυβόμαστε πίσω ἀπό τό δάχτυλό μας, τή Θεία Εὐχαριστία θέλησαν νά "πλήξουν" μέ τά στάλινοφασιστικά μέτρα πού ἔλαβαν γιά τούς ναούς.

Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας, τη Θεία Ευχαριστία θέλησαν να "πλήξουν" με τα στάλινοφασιστικά μέτρα που έλαβαν για τους ναούς.

Λυκούργος Νάνης, ιατρός

Η στέρηση από το λαό του Θεού, του ζωοπαρόχου Μυστηρίου των Μυστηρίων και Θαύματος των Θαυμάτων, συνιστά ένα από τα πλέον ιδιαζόντως ειδεχθή πνευματικά εγκλήματα και ανήκουστη Ύβρι σε βάρος του εν Τριάδι προσκυνητού Θεού και της Αγιωτάτης του Εκκλησίας!

Οι άνθρωποι που έλαβαν, τη δαιμονικής εμπνεύσεως αυτή απόφαση, αλλά και όσοι την ανέχθηκαν αδιαμαρτύρητα, επιπροσθέτως και όσοι την υλοποίησαν, προχωρώντας ακόμη και σε διώξεις ευλαβών ιερέων και ευσεβών πιστών, των οποίων ο οργανικός πόθος να ενωθούν με το Χριστό, να γίνουν "σύσσωμοι και σύναιμοι Χριστού", υπερνίκησε κάθε γήινο και ενδοκοσμικό φόβο και σκοπιμότητα, φέρουν βαρύτατο το κρίμα επί της κεφαλής τους.

Σχόλιο γιά τήν κατάταξη στή χορεία τῶν ὀφφικιάλιων τοῦ Πατριαρχείου Κων/πόλεως τοῦ Χρήστου Γιανναρᾶ

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΤΑΞΗ ΣΤΗ ΧΟΡΕΙΑ ΤΩΝ ΟΦΦΙΚΙΑΛΙΩΝ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΓΙΑΝΝΑΡΑ

Λυκούργος Νάνης, ιατρός

Δεν μας εκπλήσσει η κατάταξη στη χορεία των οφφικιάλιων του πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως του γνωστού και μη εξαιρετέου Χ.Γιανναρά.. πρόκειται για έναν ακόμη κρίκο στην αλυσίδα των πνευματικών εγκλημάτων του εν λόγω Πατριαρχείου.

Και τούτο γιατί είναι γνωστή η στάση των ενοίκων του απέναντι στις ετεροδιδασκαλίες και τους αυτουργούς τους.

Άλλωστε, από ιεράρχες του Φαναρίου έχουν εκπορευθεί κραυγαλέα αιρεσιολογήματα .

Πώς να λησμονήση κανείς τη δήλωση του πατριάρχη Βαρθολομαίου για τον Περγάμου τον οποίο αποκάλεσε «στιβαρό βραχίονα»; 

Πώς να ξεχάσουμε την τύχη που επιφύλαξε στη μήνυση του μακαριστού Φλωρίνης Αυγουστίνου σε βάρος του βλασφημήσαντος την αναμαρτησία του Θεανθρώπου Χριστού Αυστραλίας Στυλιανού η πατριαρχική σύνοδος; 

Το ζήτημα έγκειται στον τρόπο που αντιδρά κλήρος και λαός απέναντι στα εκφυλιστικά αυτά φαινόμενα.

Πώς, αλήθεια, αντιδρούν οι επίσκοποι, οι πρεσβύτεροι και οι διάκονοι, οι ηγούμενοι, μοναχοί και μοναχές, οι ιεραποστολικές αδελφότητες, ο εκκλησιαστικός τύπος και ο κάθε πιστός χωριστά;

Λυκοῦργος Νάνης, Περί τῆς ἀποποινικοποιήσεως τῆς βλασφημίας

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΠΟΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΒΛΑΣΦΗΜΙΑΣ ΤΩΝ ΘΕΙΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΗΣ ΣΤΑΣΕΩΣ ΤΗΣ ΔΙΟΙΚΟΥΣΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, ΤΗΣ ΛΕΓΟΜΕΝΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΗΓΕΣΙΑΣ" ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗ ΕΠΙΔΡΟΜΗ ΤΩ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΩΝ

Λυκούργος Νάνης, ιατρός

Oι αντίχριστοι πολιτικοί εξουσιαστές, της πατρίδας μας τα τέκνα αυτά του σατανά,λίγο προτού παραδώσουν την εξουσία στους καραδοκούντες πολιτικούς "μεσσίες" της αντιπολίτευσης, και αμέσως μετά το εκλογικό στραπάτσο που υπέστησαν, ετοιμάζονται να καταφέρουν  ένα ακόμη πλήγμα στις αξίες που διαχρονικά στήριξαν αυτό το Έθνος και με τις οποίες το τελευταίο έχει ταυτίσει την υπόστασή του.

Παραμονές των εθνικών εκλογών, καταθέτουν σχέδιο νόμου, οι α-θεόφοβοι και α-δίστακτοι πολιτικάντηδες, με το οποίο αποποινικοποιείται η βλασφημία των Θείων και της ορθοδόξου χριστιανικής πίστεως γενικότερα, εκπληρώνοντας, κατ αυτόν τον τρόπο, ένα χρόνιο και υποκάρδιο πόθο τους, συμβατό με τη διεστραμμένη "ιδεολογία" τους,  καθώς και τις σχετικές δεσμεύσεις που ανέλαβαν, απέναντι στα νεοταξίτικα,  υπερ-εθνικά, υπερ-ατλαντικά και εξω-θεσμικά κέντρα εξουσίας , των οποίων και θλιβεροί εντολοδόχοι τυγχάνουν και από τα οποία αντλούν την υπόστασή τους.

Εντάσσεται , αναντιλέκτως, και αυτή η ελεεινή νομοθετική πρωτοβουλία τους στα πλαίσια της γενικότερης νομοθετικής επιδρομής τους σε βάρος της Εκκλησίας, του Έθνους, της ηθικής, της ανθρώπινης αξιοπρέπειας΄και αυτοσεβασμού, του υγιούς και αληθινού πολιτισμού.

Ακόρεστη η μανία τους για ξεθεμέλιωμα, γκρέμισμα, ανατροπή των πάντων. Χαλαστάδες και γκρεμιστάδες, ισοπεδωτές και ανατροπείς, εργάτες της ανομίας.Ήλθαν μονάχα για να καταστρέψουν και αποδομήσουν, σύμφωνα, άλλωστε, και με την κεντρική επιταγή του κινήματος της δυσώνυμης "πολιτικής ορθότητας", της οποίας και αποτελούν πιστούς υπηρέτες και θεράποντες.

Απογυμνωμένοι, ιδεολογικά, από κάθε μεταφυσικό και ηθικό έρμα, μηδενιστές, τιποτόφρονες, ανιδανικοί, "ων το τέλος απώλεια, ων ο θεός η κοιλία και η δόξα εν τη αισχύνη αυτών".

Λυκοῦργος Νάνης, Πρωτοφανής ἀσέβεια σέ ἱστορική Ἱερά Μονή τῆς Ἀττικῆς.

ΠΡΩΤΟΦΑΝΗΣ ΑΣΕΒΕΙΑ ΣΕ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΤΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ.

ΤΟ "ΒΔΕΛΥΓΜΑ ΤΗΣ ΕΡΗΜΩΣΕΩΣ" (ΧΑΡΙ ΠΟΤΕΡ) ΕΣΤΩΣ ΕΝ ΤΟΠΩ ΑΓΙΩ!

Λυκούργος Νάνης, ιατρός

Οι ιερές μονές της πατρίδος μας τυγχάνουν αείποτε πρότυποι χώροι ασκήσεως ευλαβών ψυχών, αποταγής και ξενιτείας. Αγιασμένοι τόποι που ποτίστηκαν με τους ιδρώτες, το αίμα και τα δάκρυα εκλεκτών υπάρξεων.  Επιπροσθέτως, μάλλον κυρίως και πρωτίστως, υπήρξαν παλλάδια και  ακροπόλεις της "άπαξ παραδοθείσης τοις αγίοις Πίστεως", της πεφιλημένης και πολυυμνήτου Ορθοδοξίας τουτέστιν.

Επέπρωτο, δυστυχώς, στους δύστηνους καιρούς μας να συμβή και τούτο, το πρωτοφανές και ανήκουστο. Κάποια ετερόδοξη-αιρετική  κυρία, διαθέτουσα κοσμικό αξίωμα, "δούκισσα της Κορνουάλης" ε'ιναι ο επίσημος τίτλος της,  επισκέφθηκε, στα πλαίσια επισκέψεως του  συζύγου της, διαδόχου του βασιλικού θρόνου  της γηραιάς (γράφε πονηράς) Αλβιώνος, της εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσης και εν αυταίς γηρασάσης, στο "κλεινόν της Παλλάδος άστυ", την ιστορική Ιερά Μονή Καισαριανής (βλέπε σχετικώς http://aktines.blogspot.gr/2012/09/blog-post_7738.html) , μη επανδρωμένη, δυστυχώς, από μοναχούς ή μοναχές, και αφεύκτως και νομοτελειακώς περιελθούσης στις χείρες της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας, με ό,τι κάτι τέτοιο συνεπάγεται για την ιερότητά της και ο  νοών νοείτω...

Και μέχρις εδώ ουδέν το μεμπτόν για την αξιωματούχο κυρία. Οι ιερές μονές της πατρίδος μας, έστω και υπό την ιδιότητα του αρχαιολογικού μνημείου και χώρου,προσελκύουν πλήθη προσκυνητών, θαυμαστών  του βυζαντινού αρχιτεκτονικού κάλλους,αρκεί οι τελευταίοι να προσέρχονται σε αυτές και να εισέρχονται ευπρεπώς ενδεδυμένοι και να συμπεριφέρονται κατά τρόπο μη απάδοντα προς την ιερότητα του προσκυνήματος.

Λυκοῦργος Νάνης, Μυριάκης εὖγε στό λεβέντη καί ὁμολογητή ἅγιο Κυθήρων!

ΜΥΡΙΑΚΙΣ ΕΥΓΕ ΣΤΟ ΛΕΒΕΝΤΗ ΚΑΙ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗ ΑΓΙΟ ΚΥΘΗΡΩΝ!

 

Λυκούργος Νάνης, ιατρός

 

ΕΥΓΕ, ΜΥΡΙΑΚΙΣ ΕΥΓΕ, στον ομολογητή και λεβέντη επίσκοπο των Κυθήρων για τη σθεναρή του αντίδραση. Θα έπρεπε όλοι οι επίσκοποι να τον μιμηθούν. Το άριστο θα ήταν να κατήρχοντο όλοι οι μητροπολίτες εν σώματι στο άγιο πεζοδρόμιο, συμπαραστατούμενοι από τον έντιμο κλήρο, τους μοναχούς και τον πιστό λαό και να αξιώσουν με τρόπο αποφασιστικό και ζωηρό την άμεση διακοπή της προβολής του ψευτο-καλλιτεχνικού βοθρολύματος.

Όσον αφορά στη δικαστική αρχή της πατρίδος μας απομένει να πράξη το χρέος της και να σταθή στο ύψος της αποστολής της.

Εν συνεχεία παραθέτω κάποια παλαιά αποσπάσματα από αγωνιστικά δημοσιογραφικά εκκλησιαστικά φύλα του παρελθόντος εξ αφορμής παρομοίων περιπτώσεων που μας δείχνουν το δρόμο της υγιούς και ευλογημένης αντιδράσεως και αντιστάσεως:

"AΠΟΔΟΚΙΜΑΣΙΑ ΘΕΑΤΡΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ

Την νύκτα της 13ης προς την 14ην Αυγούστου εδόθη μια χηρά μαρτυρία και ομολογία. 80 περίπου χριστιανοί, μη υποφέροντες τον εκτραχηλισμόν του λεγομένου καλλιτεχνικού κόσμου, και μη θέλοντες να καταντήση αυτός ο τόπος εν απέραντον χαμαιτυπείον, προπαντων δε λυπούμενοι την νέαν γενεάν, η οποία δημοσία διά του κινηματογράφου και του θεάτρου λαμβάνει μαθήματα διαφθοράς και ασεβείας, προέβησαν εις μίαν ηρωικήν πράξιν. Ηγόρασαν εισιτήρια, εισήλθον εις το εν Αθήναις θέατρον Μπουρνέλλη, όπου επαίζετο πορνικόν, κιναιδικόν και ασεβές έργον, περί του οποίου γράφομεν και ανωτέρω, και προς το τέλος του εργου, όπου διεκωμωδείτο ο Θεός και παρωδείτο το Σύμβολον της Πίστεως, εφώναξαν στεντορεία τη φωνή "Αίσχος" και έλεγον: "όχι να εξευτελίζουν και την Πίστιν! Όχι να διαλύουν τα πάντα"!

Λυκοῦργος Νάνης, Ὄντως τυγχάνει ἐπιβεβλημένη ἡ σύγκληση μίας Πανορθοδόξου Συνόδου

Όντως τυγχάνει επιβεβλημένη η σύγκληση μίας Πανορθοδόξου Συνόδου

 

Λυκούργος Νάνης, ιατρός

 

Σχόλιο από ΕΔΩ

Όντως τυγχάνει επιβεβλημένη η σύγκληση μίας Πανορθοδόξου Συνόδου αλλά για εντελώς διαφορετικούς λόγους από αυτούς ένεκα των οποίων συγκαλείται η ψευδο-σύνοδος του Κολυμπαρίου, η ονόματι μεν "σύνοδος", πράγματι δε "συνέδριον ανόμων και συναγωγή πονηρευομένων", όπως έχει επισταμένως καταδειχθεί.

Και ο πρώτος και κύριος λόγος της συγκλήσεως μίας γνήσιας και στοιχουμένης στις αγιοπνευματικές,αποστολικές και αγιοπατερικές επιταγές και παρακαταθήκες Πανορθοδόξου Συνόδου συνίσταται στην καταδίκη του επαράτου οικουμενιστικού συγκρητισμού που λυμαίνεται, εν πολλοίς, το σύγχρονο εκκλησιαστικό βίο κυρίως σε επίπεδο ηγετικών κλιμακίων της Ορθοδόξου Εκκλησίας, που διακυβεύει την περιλάλητη και περιώνυμη "πανορθόδοξη ενότητα" αφού υποθάλπει, καλλιεργεί και πυροδοτεί ενδοορθόδοξες διαιρέσεις, διαστάσεις και σχίσματα,αμβλύνει το Ορθόδοξο αισθητήριο των πιστών, ανατρέπει άρδην την Ορθόδοξη εκκλησιολογία, ακυρώνει την έννοια της ιεραποστολής προς τους αιρετικούς και αλλοθρήσκους, σκανδαλίζει αφόρητα το ποίμνιο και τα όμοια αυτοίς.

Λυκοῦργος Νάνης, Σχόλιο πάνω στό ἀνακοινωθέν τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου γιά τή Μεγάλη Σύνοδο

ΣΧΟΛΙΟ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ ΤΗΣ ΔΙΑΡΚΟΥΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ

 

Λυκούργος Νάνης, ιατρός

 

Η εν προκειμένω στάση της Ελλαδικής Εκκλησίας παρέχει σε πολλούς πιστούς την εντύπωση ότι η τελευταία σύρεται από τις εξελίξεις ενώ θα έπρεπε να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στη διαμόρφωσή τους.
Φαντάζομαι ότι η ολότητα των μητροπολιτών της έχει μελετήσει επισταμένως και με αίσθημα αυξημένης ποιμαντικής ευθύνης τα προσυνοδικά κείμενα ή ουσιώδη αποσπάσματα εξ αυτών καθώς επίσης και τις εμπεριστατωμένες και καταλυτικές κριτικές που ασκήθηκαν υπό των επαιόντων σε αυτά καθώς και τον σφόδρα προβληματικό και ανατρέποντα εκ θεμελίων το Κανονικό Δίκαιο κανονισμό λειτουργίας της επικειμένης να συνέλθει "συνόδου" του Κολυμπαρίου.

Λυκοῦργος Νάνης, Ποία βέβηλος χειρ "ὀρθοδόξου" χριστιανοῦ συνέταξε τόν παραπάνω κατάπτυστο "ὕμνο" πρός τιμήν τοῦ αἱρεσιάρχη;

Ποία βέβηλος χειρ "ορθοδόξου" χριστιανού συνέταξε τον παραπάνω κατάπτυστο "ύμνο" προς τιμήν του αιρεσιάρχη;

 

Λυκούργος Νάνης, ιατρός

Σχόλιο από ΕΔΩ

«Κωνσταντίνου ἡ Πόλις,
Πρωτοκλήτου λυχνία τε,
ἅγει ἑορτήν λαμπροφόρον,
δεχομένη τόν Πρόεδρον,
Ρωμαίων Ἐκκλησίας τῆς σεπτῆς,
Καθέδρας κορυφαίου μαθητοῦ,
διαδέχων διαθέσει τε ἐκ ψυχῆς,
εὐξώμεθα γηθοσύνως,
μεῖνον Παράκλητε ἐν ἡμῖν,
ἄγων ἡμᾶς πρός σήν βοήθεια,
ἥν ὁμοφώνως στόματι ἑνί,
καρδίᾳ σέ δοξάζομεν»!

     Ποία βέβηλος χειρ "ορθοδόξου" χριστιανού συνέταξε τον παραπάνω κατάπτυστο "ύμνο" προς τιμήν του αιρεσιάρχη επαναλαμβάνοντας χωρίς ίχνος ντροπής το ανοσιούργημα του 2006; Και από πού άντλησε την ιεροκανονική νομιμοποίηση "ορθόδοξος" ιερωμένος στο χθεσινό εσπερινό προκειμένου να αναπέμψει δέηση "υπέρ του αγιωτάτου sic επισκόπου και πάπα Ρώμης";