Κυριακή πρό τῆς Ὑψώσεως:«Ἡ δύναμις τοῦ Τιμίου Σταυροῦ» π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος

ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ[:Ιω. 3, 13-17]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«Η ΔΥΝΑΜΙΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Στομίου Λαρίσης στις 11-9-1994]

[Β305]

Η Εκκλησία μας, αγαπητοί μου, κατά προοδευτικόν τρόπον, μας εισάγει εις την εορτήν της Παγκοσμίου Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, έτσι που δημιουργείται ένας εορταστικός κύκλος, ώστε την κυρία εορτή, 14 Σεπτεμβρίου, να πλαισιώνουν δύο Κυριακές. Η μία προ της Υψώσεως -η σημερινή- και η άλλη μετά την Ύψωσιν. Σε αυτές τις δύο Κυριακές, υπάρχουν ανάλογα ευαγγελικά αναγνώσματα, σταυρώσιμα, ώστε η μεν πρώτη Κυριακή είναι προφωνήσιμος της εορτής ( προ- φωνή), η δε δευτέρα Κυριακή είναι ο απόηχος της εορτής.

Ακόμη, μεταξύ της εορτής της Μεταμορφώσεως, 6 Αυγούστου και της Υψώσεως, 14 Σεπτεμβρίου μεσολαβούν 40 ημέρες. Συμπεριλαμβανομένων των δύο ημερών της 6ης και της 14ης. Επειδή η Μεταμόρφωσις συνέβη ολίγον προ του Πάθους, όπως μας λέγουν οι Ιεροί Ευαγγελισταί, όμως κάπου τον Φεβρουάριο· διότι τον Μάρτιον έγινε η Σταύρωσις του Χριστού. Συνεπώς ολίγον προ του Πάθους πρέπει να ήταν ίσως κάπου τέλη Φεβρουαρίου. Κάπου εκεί. Η Εκκλησία μας όμως, για να προβάλει άλλη μία φορά τον Τίμιον Σταυρόν, εκτός από την Μεγάλη Παρασκευή, αφού μάλιστα, την ημέρα της Υψώσεως, στις 14 του μηνός, είναι μεγαλοπαρασκευάτικη. Αναφέρεται ακριβώς σε ευαγγελική περικοπή που διαβάζομε και την Μεγάλη Παρασκευή. Με σκοπό η Εκκλησία μας πάντοτε να δημιουργήσει μία νέα Μεγάλη Παρασκευή. Γι'αυτό είναι και η ημέρα εκείνη ημέρα νηστείας. 14 Σεπτεμβρίου έχομε νηστεία. Εκτός αν συμπέσει Σάββατο ή Κυριακή, που έχομε κατάλυση μόνον ελαίου.

Κυριακή πρό τῆς Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ. Ἑρμηνεία τῆς ἀποστολικῆς περικοπῆς ἀπό τόν Ἱερό Χρυσόστομο

ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ[:Γαλ.6,11-18]

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

«῎Ιδετε πηλίκοις ὑμῖν γράμμασιν ἔγραψα τῇ ἐμῇ χειρί(:Δείτε με πόσο μεγάλα γράμματα σας έγραψα με το ίδιο μου το χέρι)»[Γαλ.6,11].

Σκέψου πόση οδύνη κατέχει τη μακάρια εκείνη ψυχή· διότι, όπως ακριβώς εκείνοι οι οποίοι περιπίπτουν σε πένθος και αφού απώλεσαν κάποιον από τους οικείους τους ή υπομένοντας κάτι από τα απροσδόκητα, ούτε τη νύκτα ησυχάζουν, ούτε την ημέρα, επειδή πολιορκεί την ψυχή τους το πένθος· έτσι και ο μακάριος Παύλος, αφού είπε λίγο για τα ήθη, πάλι επανέρχεται στα προηγούμενα, τα οποία περισσότερο τάρασσαν την ψυχή του, λέγοντας τα εξής λόγια: «Κοιτάξτε με πόσο μεγάλα γράμματα σας έγραψα».

Εδώ τίποτε άλλο δεν υπαινίσσεται, παρά το ότι αυτός ο ίδιος έγραψε την επιστολή ολόκληρη· πράγμα το οποίο ήταν σημείο απόλυτης γνησιότητας· διότι σε μεν τις άλλες υπαγόρευε αυτός και έγραφε άλλος· και τούτο είναι φανερό από την προς Ρωμαίους επιστολή· διότι προς το τέλος λέγει: «Ἀσπάζομαι ὑμᾶς ἐγὼ Τέρτιος ὁ γράψας τὴν ἐπιστολὴν ἐν Κυρίῳ(:Σας χαιρετώ εν Κυρίω εγώ ο Τέρτιος, που έγραψα με την υπαγόρευση του Παύλου αυτήν την επιστολή)»[Ρωμ.16,22]· εδώ όμως ο ίδιος ο Παύλος έγραψε όλη την επιστολή προς τους Γαλάτες. Και έκανε αυτό εδώ και από ανάγκη, όχι μόνο από αγάπη, αλλά και για να αναιρέσει κάθε πονηρή υπόνοια· διότι, επειδή διαβαλλόταν για πράγματα με τα οποία δεν είχε σχέση, και λεγόταν ότι κηρύττει την περιτομή και υποκρίνεται ότι δεν την κηρύττει, για τούτο αναγκάστηκε να γράψει ιδιοχείρως την επιστολή, δίνοντας εκ των προτέρων έγγραφη μαρτυρία. Όσο για τη φράση «με πόσο μεγάλα» νομίζω ότι αναφέρεται όχι στο μέγεθος, αλλά στη δυσμορφία των γραμμάτων λέγοντας ότι: «ενώ δεν γνωρίζω να γράφω πολύ καλά, αναγκάστηκα να γράψω ο ίδιος, ώστε να φράξω το στόμα των συκοφαντών».

«Ὃσοι θέλουσιν εὐπροσωπῆσαι ἐν σαρκί, οὗτοι ἀναγκάζουσιν ὑμᾶς περιτέμνεσθαι, μόνον ἵνα μὴ τῷ σταυρῷ τοῦ Χριστοῦ διώκωνται. οὐδὲ γὰρ οἱ περιτετμημένοι αὐτοὶ νόμον φυλάσσουσιν, ἀλλὰ θέλουσιν ὑμᾶς περιτέμνεσθαι, ἵνα ἐν τῇ ὑμετέρᾳ σαρκὶ καυχήσωνται (:Όσοι θέλουν να κάνουν καλή εντύπωση και να αρέσουν σε ανθρώπους για πράγματα που αναφέρονται στη σάρκα, αυτοί σας παρακινούν και σας παρασύρουν να κάνετε περιτομή, μόνο και μόνο για να μην καταδιώκονται από τους Ιουδαίους, για το κήρυγμα που αναφέρεται στον σταυρό του Χριστού. Γι' αυτό και μόνο σας αναγκάζουν να περιτέμνεστε. Και αυτό αποδεικνύεται από το ότι ούτε και αυτοί που έχουν περιτμηθεί τηρούν τις τελετουργικές διατάξεις του νόμου, τις καθάρσεις δηλαδή και τις ζωοθυσίες, αλλά θέλουν να περιτέμνεστε εσείς, για να καυχηθούν αυτοί για τη δική σας σάρκα. Θέλουν δηλαδή να καυχηθούν ότι σας έπεισαν να δεχθείτε την περιτομή)»[Γαλ. 6,12-13].

Ἕως πότε θα ἀγνοοῦμε πεισματικά τήν μοναδική ἐλπίδα μας;

Νεκτάριος Δαπέργολας

Ἡ εὐαγγελική περικοπή πού ἀνεγνώσθη χθές στούς ναούς μας, μεταφέρει τά λόγια τοῦ Χριστοῦ γιά τήν ἀποστασία καί προδοσία τοῦ Ἰσραήλ, ἀλλά ταυτόχρονα ἀντικατοπτρίζει ἐδῶ καί πολύ καιρό πλέον καί τήν δική μας προδοσία, ἀποστασία καί ἐξαχρείωση. Καί εἶναι ἀπό τίς πλέον ἀποκαλυπτικές περικοπές, γιά ὅσους βαυκαλίζονται ὅτι (συνεχίζουν νά) ἀποτελοῦν περιούσιο λαό καί δέν ἀντιλαμβάνονται ὅτι ἡ πνευματική παρακαταθήκη τοῦ παρελθόντος δέν ἀρκεῖ ἀπό μόνη της γιά νά μάς σώσει σέ καιρούς τέτοιας ζοφερῆς παρακμῆς καί τόσο πρωτοφανοῦς πνευματικῆς ξηρασίας.

Τί λέει λοιπόν ὁ Κύριος; «Ἄνθρωπος ἦν οἰκοδεσπότης, ὅστις ἐφύτευσεν ἀμπελῶνα…καὶ ᾠκοδόμησεν πύργον καὶ ἐξέδοτο αὐτὸν γεωργοῖς, καὶ ἀπεδήμησεν. Ὅτε δὲ ἤγγισεν ὁ καιρὸς τῶν καρπῶν, ἀπέστειλεν τοὺς δούλους αὐτοῦ…λαβεῖν τοὺς καρποὺς αὐτοῦ. Καὶ λαβόντες οἱ γεωργοὶ τοὺς δούλους, ὃν μὲν ἔδειραν, ὃν δὲ ἀπέκτειναν, ὃν δὲ ἐλιθοβόλησαν. Πάλιν ἀπέστειλεν ἄλλους δούλους πλείονας τῶν πρώτων, καὶ ἐποίησαν αὐτοῖς ὡσαύτως.

Ὕστερον δὲ ἀπέστειλεν πρὸς αὐτοὺς τὸν υἱὸν αὐτοῦ λέγων· ᾽Εντραπήσονται τὸν υἱόν μου. Οἱ δὲ γεωργοὶ ἰδόντες τὸν υἱὸν εἶπον ἐν ἑαυτοῖς· Οὗτός ἐστιν ὁ κληρονόμος· δεῦτε ἀποκτείνωμεν αὐτὸν καὶ σχῶμεν τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ. Καὶ λαβόντες αὐτὸν ἐξέβαλον ἔξω τοῦ ἀμπελῶνος καὶ ἀπέκτειναν. Ὅταν οὖν ἔλθῃ ὁ κύριος τοῦ ἀμπελῶνος, τί ποιήσει τοῖς γεωργοῖς ἐκείνοις; Λέγουσιν αὐτῷ· Κακοὺς κακῶς ἀπολέσει αὐτούς, καὶ τὸν ἀμπελῶνα ἐκδώσεται ἄλλοις γεωργοῖς, οἵτινες ἀποδώσουσιν αὐτῷ τοὺς καρποὺς ἐν τοῖς καιροῖς αὐτῶν. Λέγει αὐτοῖς ὁ ᾽Ιησοῦς· Οὐδέποτε ἀνέγνωτε ἐν ταῖς γραφαῖς, λίθον ὃν ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες οὗτος ἐγενήθη εἰς κεφαλὴν γωνίας· παρὰ Κυρίου ἐγένετο αὕτη, καὶ ἔστιν θαυμαστὴ ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν; Διὰ τοῦτο λέγω ὑμῖν ὅτι ἀρθήσεται ἀφ᾽ ὑμῶν ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ καὶ δοθήσεται ἔθνει ποιοῦντι τοὺς καρποὺς αὐτῆς…» (Ματθ. κα΄ 33-43).

Ἁγία ῾Ἑρμιόνη ἡ Παρθενομάρτυς καί ̉Ἀνάργυρος ̉Ἰατρὸς

Αγία ῾Ερμιόνη

ἡ Παρθενομάρτυς καί ̉Ανάργυρος ̉Ιατρός (4 Σεπτεμβρίου) 

῾Η ῾Αγία ῾Ερμιόνη

῾Η ῾Αγία Ερμιόνη ἦταν μία ἀπό τίς τέσσερις κόρες τοῦ ἀποστόλου Φιλίππου, πού εἶχε κι αὐτή τό προφητικό χάρισμα (Πράξ. κα’ 8) καί ἀφοσιώθηκε στό ἀποστολικό ἔργο.

῞Όταν πῆγε μαζί μέ τήν ἀδελφή της Εὐτυχίδα στήν ῎Εφεσο γιά νά συναντήσει τόν ἅγιο ̉Ιωάννη τόν Θεολόγο, βρῆκε ἀντ' αὐτοῦ, πού εἶχε κοιμηθεῖ, τόν μαθητή του Πετρώνιο, ἀπό τόν ὁποῖο διδάχτηκε καί στηρίχτηκε περισσότερο στό εὐαγγελικό ἔργο. Λέγεται μάλιστα, ὅτι κάποτε πέρασε ἀπό τήν ῎Εφεσο ὁ Τραϊανός γιά νά πάει νά πολεμήσει τούς Πέρσες, ὅταν ἄκουσε πολλά γιά τό προφητικό χάρισμα τῆς ῾Ερμιόνης τήν κάλεσε γιά νά τοῦ πεῖ, ἄν θά νικήσει τούς Πέρσες. ῾Η ῾Ερμιόνη τοῦ εἶπε ὅτι θά νικήσει τούς Πέρσες, ἀλλά τή βασιλεία τῶν Ρωμαίων θά καταλάβει ὁ γαμπρός του ̉Αδριανός, ὅπως κι ἔγινε. ̉Επειδή ἡ προφητεία ἐπαληθεύτηκε, ὁ Τραϊανός διέταξε νά βασάνισαν σκληρά τήν ῾Ερμιόνη. Κατόπιν τήν παρέδωσε στούς δήμιους γιά νά τή θανατώσουν, ἀλλά αὐτοί πίστεψαν στόν Χριστό καί τήν ἄφησαν ἐλεύθερη. ῎Ετσι ἡ ῾Ερμιόνη πέθανε εἰρηνικά καί τάφηκε στήν ῎Εφεσο.

Ναοί πρός τιμήν της ὑπάρχουν εἰς τήν: ῾Ερμιόνη ̉Αργολίδος, εἰς τήν νῆσο Χίο ὑπάρχουν ναοί στά χωριά: Καπέλα, Καταρράκτης, Καλαμωτή, Μεστά, ̉Εμπορειός καί Πυργί μέ δύο ναούς, στό Παλαιόκαστρο Σάμου καί στή Στυλίδα Φθιώτιδος.

῾Η μνήμη της ἐορτάζεται στίς 4 Σεπτεμβρίου.

Πανοσιολογιώτατος Ἀρχιμανδρίτης πατήρ Νικόλαος Κουμεντάκης

ΠΑΝΟΣΙΟΛΟΓΙΩΤΑΤΟΣ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΠΑΤΗΡ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΟΥΜΕΝΤΑΚΗΣΗ ΨΥΧΗ ΚΑΙ Ο ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΚΑΘΟΔΗΓΗΤΗΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ. Ο ΚΤΗΤΩΡ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΝΑΟΥ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΕΙΣ ΤΟ ΜΑΤΙΕΚΟΙΜΗΘΗ 15.8.2020 ΕΙΣ ΗΛΙΚΙΑ 99 ΕΤΩΝ

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/08/1582020-99.html

12 Σεπτεμβρίου. Σάββατον πρὸ τῆς ὑψώσεως. Ἀπόδοσις τοῦ γενεσίου τῆς Θεοτόκου. Αὐτονόμου (†313) καὶ Κουρνούτου (γ΄ αἰ.) ἱερομαρτύρων· Θεοδώρου ἐπισκόπου Ἀλεξανδρείας. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Σαββάτου πρό τῆς ὑψώσεως, Σββάτου ιγ´ ἑβδ. ἐπιστολῶν (Α´ Κορ. β´ 6-9).

Α Κορ. 2,6          Σοφίαν δὲ λαλοῦμεν ἐν τοῖς τελείοις, σοφίαν δὲ οὐ τοῦ αἰῶνος τούτου, οὐδὲ τῶν ἀρχόντων τοῦ αἰῶνος τούτου τῶν καταργουμένων·

Α Κορ. 2,6                Και ημείς οι Απόστολοι διδάσκομεν βέβαια σοφίαν, αλλά μεταξύ των ωρίμων και προωδευμένων, από απόψεως πνευματικής, ανθρώπων, όχι όμως την σοφίαν των ανθρώπων του αμαρτωλού τούτου αιώνος ούτε των αρχόντων του κόσμου τούτου, των οποίων η εξουσία είναι προσωρινή και θα καταλυθή.

Ὁ ἄφθαρτος στέφανος τῆς αἰωνίου ζωῆς καὶ οἱ ἐπίγειες τιμές.

 εικόνα proskynitis.blospot

Επιστολή τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου στο πνευματικό του παιδί, τον ἱεραποστολο π. Κοσμά Γρηγοριάτη το 1976. Τὸν συμβουλεύει να προσέχη και να μην ἐπηρεασθή από τις τιμές τις οποίες απονέμουν οι άνθρωποι…

Ἑν Φλωρίνῃ τῇ 7ῃ Μαΐου 1976

Ἀγαπητέ μας Ἰωάννη,

Χριστὸς Ἀνέστη

«Σήμερον ἔλαβομεν τὴν ἀπό 30.4.76 ἐπιστολὴν τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κεντρώας Ἀφρικῆς κ. Νικοδήμου, διὰ τῆς ὁποίας μᾶς γνωρίζει ὅτι διὰ τὴν ἀκάματον ἐργατικότητά σου καὶ τὸν ἔνθεον ζῆλον τὸν ὁποῖον ἐπιδεικνύης ἐν τῷ ἔργῳ τῆς ἰεραποστολῆς ἐπαρασημοφορήθης μὲ τὸν τίμιον σταυρόν τοῦ ἁγίου ἀποστόλου καὶ εὐαγγελιστοῦ Μάρκου.

Κεκλεισμένων τῶν θυρῶν. ΆΓΙΟΣ ΠΟΡΦΎΡΙΟΣ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΊΤΗΣ.

Κεκλεισμένων τῶν θυρῶν.

Μαρτυρία κ. Γεωργίας Σαμαρτζῆ, Ἀθήνα 

Τό 1978 βαπτίσαµε Τόν γιό µας καί τό Μυστήριο τό ἐτέλεσε ὁ Ἅγιος στόν Ἱ. Ν. τοῦ Ἁγίου Δημητρίου. Πρίν τή βάπτιση, συγκεντρωθήκαµε μπροστά στήν εἴσοδο τοῦ Ναοῦ καί περιµέναµε νά ἔρθει ὁ Ἅγιος. Ὁ ἱερέας τοῦ Ναοῦ, ὁ π. Βασίλειος ἤθελε νά περάσει πρῶτα ὁ Ἅγιος καί µετά ὅλοι ἐμεῖς, Μετά ἀπὸ λίγη ὥρα ξεκλείδωσε τήν πόρτα καί εἶπε στόν σύζυγό µου πού ἦταν καί ψάλτης: «Κύριε Χαράλαμπε, πᾶμε µέσα νά κάνουµε τήν κατήχηση (εὐχές πού διαβάζονται στὀν νάρθηκα) µέχρι νά ἔρθει ὁ Παππούλης Πορφύριος, γιατί περνάει ἡ ὥρα..». Ὁ π. Βασίλειος πήγε καί μπῆκε στό Ἱ. Βῆμα, ἀλλά ἀμέσως βγῆκε ἔξω καί φώναξε τὀν ἄντρα µου: «Χαράλαμπε, Χαράλαμπε... ὁ Γέροντας κάθεται στήν καρέκλα µου»!

Ξαφνιασμένος, πῆγε µέσα ὁ ἄντρας µου, τοῦ ἔβαλε µετάνοια καὶ τόν ρώτησε γεμάτος ἀπορία:

Γέροντα, συγνώμη, ἀλλά πῶς μπῆκες µέσα µέ τήν πόρτα κλειδωμένη;

«Ἔεε, νά... μπῆκα. -Μά, ἀφοῦ ἦταν κλειδωμένα...

Πῶς πέρασες;

«Ἔεε... μωρέ, πέρασα µπροστά σας, ἀλλά δέν μέ εἴδατε.

Πῶς πέρασε ἀνάμεσά µας ἕνας ρασοφόρος, χωρίς νά τόν δεῖ κανείς καί βρέθηκε µέσα στό Ἱερό;

Εἶναι δυνατόν, ἀπό τούς 80 ἀνθρώπους πού ἥμασταν ἐκεῖ, νά µήν τόν δεῖ οὔτε ἕνας;

Καί ὅταν μάλιστα οἱ πόρτες ἦταν κλειδωµένες!

Προσέξετε μὴν βγεῖτε ἐκτὸς Ἐκκλησίας!!! (Τί εἶναι ἄραγε ἡ Ἐκκλησία; Ὁ Χριστός, οἱ Ἀπόστολοι καὶ οἱ Ἅγιοι Πατέρες ἢ μία ἁπλῆ πλειοψηφικὴ ἀπόφαση μιᾶς τοπικῆς Συνόδου ποὺ καθοδηγεῖται ἀπὸ ἄνομα συμφέροντα;)

Πανόρθοδοξο Κίνημα Στήριξης Μητροπολίτου Πάφου κ.κ.Τυχικού

ΠΡΟΣΕΞΕΤΕ ΜΗΝ ΒΓΕΙΤΕ ΕΚΤΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ!!!

Με αφορμή τον Μητροπολίτη Πάφου Τυχικό — Τι είναι άραγε η Εκκλησία; Ο Χριστός, οι Απόστολοι και οι Άγιοι Πατέρες ή μία απλή πλειοψηφική απόφαση μιας τοπικής Συνόδου που καθοδηγείται από άνομα συμφέροντα;

Προς τον ιερό Κλήρο, τους Οσίους Μοναχούς και τις Οσίες Μοναχές και προς τον πιστό Ορθόδοξο λαό της Πάφου.

Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί και αδελφές,

Οι ημέρες που διερχόμεθα απαιτούν όχι θόρυβο, ούτε εμπάθεια, ούτε τυφλό φανατισμό. Απαιτούν διάκριση. Και η διάκριση αυτή αρχίζει από ένα θεμελιώδες ερώτημα:

Τι είναι η Εκκλησία;

Είναι άραγε η Εκκλησία μία πρόσκαιρη διοικητική πλειοψηφία; Είναι μία τοπική Σύνοδος, η οποία με μία απόφασή της μπορεί να απαιτεί από όλους άνευ ελέγχου και άνευ διακρίσεως υπακοή;

Ή είναι η Εκκλησία εκείνη η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία, της οποίας Κεφαλή είναι ο ίδιος ο Χριστός;

Η απάντηση της Ορθοδοξίας δεν επιδέχεται σύγχυση.

Η Εκκλησία είναι του Χριστού.

Δεν είναι δημιούργημα ανθρώπων. Δεν είναι ιδιοκτησία μιας διοικήσεως. Δεν είναι προϊόν αριθμητικής πλειοψηφίας.

Η Εκκλησία ζει και αναγνωρίζεται μέσα στην αδιάσπαστη συνέχεια:

του Χριστού, των Αγίων Αποστόλων, των Αγίων και Θεοφόρων Πατέρων, παλαιοτέρων και συγχρόνων, των Αγίων Οικουμενικών Συνόδων και των Ιερών Κανόνων.

Αυτή είναι η Ιερά Παράδοση.

Και όποιος θέλει να ομιλεί για υπακοή στην Εκκλησία, οφείλει πρώτα να γνωρίζει σε ποιον υπακούει η ίδια η Εκκλησία:

Στον Χριστό και στην αλήθειά Του.

……………………………………………………………….

Η τοπική Σύνοδος δεν είναι ολόκληρη η Εκκλησία

Ας το κατανοήσουμε βαθιά, για να μη συγχέουμε τα πράγματα.

Μία τοπική Σύνοδος είναι θεσμός της Εκκλησίας. Είναι όργανο της συνοδικής ζωής. Έχει θέση, ευθύνη και αρμοδιότητα.

11 Σεπτεμβρίου. Θεοδώρας ὁσίας (†491). Εὐφροσύνου τοῦ μαγείρου (θ΄ αἰ.), Εὐανθίας μάρτυρος. Θεοδώρας ὁσιομάρτυρος τῆς ἐν Βάστᾳ Ἀρκαδίας. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Παρασκευῆς ιε´ ἑβδ. ἐπιστολῶν (Γαλ. δ´ 8-21).

Γαλ. 4,8             Ἀλλὰ τότε μὲν οὐκ εἰδότες Θεὸν ἐδουλεύσατε τοῖς μὴ φύσει οὖσι θεοῖς·

Γαλ. 4,8                     Αλλά τότε μεν, εις την εποχήν της αγνοίας και ειδωλολατρίας σας, που δεν είχατε γνωρίσει τον αληθινόν Θεόν, εδουλεύσατε εις θεούς, οι οποίοι εις την πραγματικότητα δεν είναι θεοί.

Γαλ. 4,9             νῦν δὲ γνόντες Θεόν, μᾶλλον δὲ γνωσθέντες ὑπὸ Θεοῦ, πῶς ἐπιστρέφετε πάλιν ἐπὶ τὰ ἀσθενῆ καὶ πτωχὰ στοιχεῖα, οἷς πάλιν ἄνωθεν δουλεύειν θέλετε;

Γαλ. 4,9                     Τωρα όμως που εγνωρίσατε τον αληθινόν Θεόν, η μάλλον έχετε γνωρισθή και αναγνωρισθή από τον Θεόν ως παιδιά του, πως ξαναγυρίζετε πάλιν εις τα ατελή και αδύνατα και φτωχά στοιχεία της ειδωλολατρικής θρησκείας και των τυπικών διατάξεων του Νομου, εις τα οποία θέλετε, όπως και πριν, να υποδουλωθήτε πάλιν;

«Ἐν μέσῳ σκορπίων σὺ κατοικεῖς...» (Ἰεζεκιήλ – κέφ. 2,6)

ΝΙΚΟΣ Ε. ΣΑΚΑΛΑΚΗΣ, ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ

Αναμφίβολα, ο προφήτης Ιεζεκιήλ προβάλλεται από τις σελίδες της Γραφής ως μία από τις μεγαλύτερες προφητικές μορφές της Π. Διαθήκης. Στο κήρυγμα – διδασκαλία του προφήτη Ιερεμία, περί εξατομικεύσεως της θρησκευτικής ζωής, ο Ιεζεκιήλ δίνει πληρέστερη μορφή∙ διατυπώνει πνευματικώτερες θέσεις σχέσεων του αληθινού Θεού με το πρόσωπο–άτομο και τους συνανθρώπους του (= κοινότητα).

Υπογραμμίζει: «Απορρίψατε αφ’ εαυτών πάσας τας ασεβείας υμών, άς ησεβήσατε εις εμέ, και ποιήσατε εαυτοίς καρδίαν καινήν και πνεύμα καινόν» (κεφ. 18,31).

Ερμηνεία (Π. Τρεμπέλα) «Πετάξατε από επάνω σας όλας τας ασεβείας, με τας οποίας ασεβήσατε προς εμέ και αποκτήσατε μέσα σας νέαν καρδίαν και νέον πνεύμα».

Το αδύναμο (στην αρχή) πνευματικό υπέδαφος του Ιεζεκιήλ, ενισχύθηκε από τον Θεό για ν’ αντιμετωπίση (ο προφήτης) την αντίξοη κατάσταση των καιρών και τη συμπεριφορά (εχθρική) της Ιουδαϊκής–ισραηλινής κοινότητας.

Για την εναρμόνιση της προσωπικής συμπεριφοράς του Ιεζεκιήλ με την συλλογικότητα των Ιουδαίων, ο Θεός τον ενισχύει μέσα από μία γιγαντιαία πνευματική–θεολογική σύνθεση (οντο-θεο-λογική), οδηγιών, έναντι τυχόν εξέγερσης, αρνητικότητας ή αδιαφορίας του πλήθους των Ιουδαίων.

Γιατί ὁ Περιστερίου Γρηγόριος ἔχασε τὴ μάχη τοῦ Ἐσταυρωμένου.

Γράφει ο Βασίλειος Ξεσφίγγης

Το άρθρο με τίτλο «Γιατί ο Περιστερίου Γρηγόριος έχασε τη μάχη του Εσταυρωμένου» αποτελεί έναν πνευματικό κόλαφο ενάντια στην αυθαιρεσία και μια βαθιά καταγραφή της σύγχρονης εκκλησιαστικής κρίσης. Μέσα από τις γραμμές του, ξεδιπλώνεται το χρονικό μιας προκλητικής απόφασης που ξεκίνησε από τη Μητρόπολη Περιστερίου και εξελίχθηκε σε μια πρωτοφανή δίωξη του Εσταυρωμένου, η οποία πυροδότησε τα άμεσα αντανακλαστικά του πιστού λαού. Ο τίτλος αυτός συμπυκνώνει την απόλυτη ήττα του Μητροπολίτη Γρηγορίου, ο οποίος, επιχειρώντας να επιβάλει μια αμφιλεγόμενη λειτουργική ανανέωση και απομακρύνοντας τον εσταυρωμένο πίσω από την Αγία Τράπεζα, βρέθηκε αντιμέτωπος με ένα παγκόσμιο κύμα οργής. Η αντίσταση των πιστών και η καθολική αφύπνιση των Ορθοδόξων μετέτρεψαν μια σχεδιασμένη επιβολή σε έναν θριαμβευτικό συναγερμό της πίστης, αποδεικνύοντας γιατί αυτή η μάχη χάθηκε οριστικά και αμετάκλητα για τους εμπνευστές της.

Σφάζουν χιλιάδες ζῶα γιὰ ἀσθένειας (ἔτσι λένε) καθὼς φέρνουν «μπριζόλες» ἀπὸ 3d ἐκτυπωτὲς ἰσρλαηλιτικὴς ἑταιρείας!

Ο Περιφερειάρχης Θεσσαλίας ανοίγει τη συζήτηση για το μέλλον της κτηνοτροφίας, με αφορμή τις φυτικές «μπριζόλες» που παράγονται με τρισδιάστατη εκτύπωση και μπαίνουν ολοένα περισσότερο στην ευρωπαϊκή αγορά

Δεν υπήρξε ζώο. Δεν υπήρξε στάβλος. Δεν υπήρξε κτηνοτρόφος, σφαγείο ή τεμαχισμός. Υπάρχει όμως προϊόν, που τρώγεται, κάτι σαν μπριζόλα. Ακούγεται σαν μικρή σκηνή από ταινία επιστημονικής φαντασίας, μόνο που έχει αρχίσει να σερβίρεται…

Αυτή την πραγματικότητα που έμοιαζε με επιστημονική φαντασία πριν από μερικά χρόνια, έφερε στο προσκήνιο με ανάρτησή του και ο Περιφερειάρχης Θεσσαλίας και καθηγητής βιοχημείας, Δημήτρης Κουρέτας. Πρόκειται για τις plant-based μπριζόλες που παράγονται με τη βοήθεια τρισδιάστατης εκτύπωσης και φιλοδοξούν να μοιάζουν όσο το δυνατόν περισσότερο με πραγματικό κρέας, τόσο στην εμφάνιση όσο και στην υφή και τη γεύση.

Την αφορμή έδωσε η start-up από το Ισραήλ, Redefine Meat, η οποία έχει επενδύσει στην παραγωγή φυτικών υποκατάστατων κρέατος και στην επέκτασή τους στην ευρωπαϊκή αγορά. Η εταιρεία χρησιμοποιεί συστατικά όπως σόγια, μπιζέλια, παντζάρι και φυτικά λίπη, επιχειρώντας μέσα από ειδική τεχνολογία να αναπαράγει στοιχεία που θυμίζουν τον μυϊκό και λιπώδη ιστό του κρέατος.

"Γιατί σ' ἀγαπάει ἐσένα περισσότερο ἡ Παναγία γέροντα;"

Ρώτησε ὁ γέρων Ἀρσένιος τὸν Μέγα Ἅγιο Ἰωσὴφ τὸν Ἡσυχαστή..."Γιατί σ' ἀγαπάει ἐσένα περισσότερο ἡ Παναγία γέροντα;" Καὶ ὁ γέρων ἀπάντησε..."Γιατί ἐμβαθυνα στὴν αὐτογνωσία τοῦ μηδενός μου Ἀρσένιε" 

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/08/blog-post_1832.html