Περἰ ἀνδρείας, ἠθικῆς καί ἠθικῶς ἀνδρείου....

ΠΕΡΙ ΑΝΔΡΕΙΑΣ ΗΘΙΚΗΣ ΚΑΙ ΗΘΙΚΩΣ ΑΝΔΡΕΙΟΥ...

Η ηθική ανδρεία είναι αρετή εμφανιζόμενη ως ηθικόν σθένος αναδεικνύον τόν κεκτημένον ανώτερον πάντων τών αντιξόων τού βίου περιστάσεων και περιπετειών, και ικανόν ίνα εμμένη άκαμπτος μή ενδίδων είς τήν πίεσιν τών επιδραμουσών συμφορών, και στερρός εν ταίς ηθικαίς και θρησκευτικαίς αυτού πεποιθήσεσιν.

ΤΟ ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ-205

Αγ.Νεκτάριος .

Για τόν ηθ. ανδρείον ο νόμος τού Θεού είναι ο κανών τών διανοημάτων του, και το μέτρο εν ώ προμετρεί τάς πράξεις του.Τά επιφερόμενα δεινά ουδ' επ' ελάχιστον διασαλεύουσι τα γενναία του φρονήματα.

ΤΟ ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ-205 Αγ.Νεκτάριος

Τόν ηθικώς ανδρείον ουδείς πειρασμός είτε υλικός, είτε ηθικός ισχύει να κάμψει τήν ευστάθειαν τών αρχών και τών πεποιθήσεων αυτού, ουδεμία απειλή δύναται νά πτοήση αυτόν.

ΤΟ ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ-205 Αγ.Νεκτάριος

Ουδεμία απώλεια ισχύει να μεταπείσει αυτόν, όπως δεχθεί γνώμην αποκρουομένην υπό τών ηθικών αρχών τού νόμου . ουδεμία κακία κατορθοί να νικήση το ηθικόν σθένος τής ψυχής τήν ηθικήν ανδρείαν.

ΤΟ ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ-205 Αγ.Νεκτάριος

Ο ηθικώς ανδρείος είναι ευγενής, φιλαληθής, ειλικρινής, γενναίος, μεγαλόψυχος, επιεικής, συμπαθής & ανεκτικός, καρτερικός, σταθερός, μεγαλόφρων, αυταπάρνητος, ελευθέριος, αξιοπρεπής & μεγαλοπρεπής. ΤΟ ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ-206

Ὁ φόβος καί η θεραπευτική του Στ'- Ἡ θεραπευτική τῶν πνευματικῶν νοσημάτων, τομ. Α΄, Jean Claude Larchet, Ἡ ἀνδρεία, Ἁγ. Παϊσίου-Πάθη καί ἀρετές, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

  Ὁ φόβος καί η θεραπευτική του Στ'- Ἡ θεραπευτική τῶν πνευματικῶν νοσημάτων, τομ. Α΄, Jean Claude Larchet, Ἡ ἀνδρεία, Ἁγ. Παϊσίου-Πάθη καί ἀρετές, 6-6-2021, Αρχιμ. Σάββα Αγιορειτου

Συν Θεω αν υπάρχουν ερωτήσεις παρακαλούμε στείλτε τες μας στο: AgiaTrias.erotiseis@gmail.com Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com, http://hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.com Κάνετε ἐγγραφή στό κανάλι μας "Κύριος Ἰησοῦς Χριστός Kyrios Ihsous Hristos" τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://www.youtube.com/channel/UCEtO...

Ὁ φόβος καί η θεραπευτική του Ε'- Ἡ θεραπευτική τῶν πνευματικῶν νοσημάτων, τομ. Α΄, Jean Claude Larchet, Ἡ ἀνδρεία, Ἁγ. Παϊσίου-Πάθη καί ἀρετές, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

  Ὁ φόβος καί η θεραπευτική του Ε'- Ἡ θεραπευτική τῶν πνευματικῶν νοσημάτων, τομ. Α΄, Jean Claude Larchet, Ἡ ἀνδρεία, Ἁγ. Παϊσίου-Πάθη καί ἀρετές, 5-6-2021, Αρχιμ. Σάββα Αγιορειτου

Συν Θεω αν υπάρχουν ερωτήσεις παρακαλούμε στείλτε τες μας στο: AgiaTrias.erotiseis@gmail.com Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com, http://hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.com Κάνετε ἐγγραφή στό κανάλι μας "Κύριος Ἰησοῦς Χριστός Kyrios Ihsous Hristos" τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://www.youtube.com/channel/UCEtO...

Ὁ φόβος καί η θεραπευτική του Δ'- Ἡ θεραπευτική τῶν πνευματικῶν νοσημάτων, τομ. Α΄, Jean Claude Larchet, Ἡ ἀνδρεία, Ἁγ. Παϊσίου-Πάθη καί ἀρετές, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ὁ φόβος καί η θεραπευτική του Δ'- Ἡ θεραπευτική τῶν πνευματικῶν νοσημάτων, τομ. Α΄, Jean Claude Larchet, Ἡ ἀνδρεία, Ἁγ. Παϊσίου-Πάθη καί ἀρετές, 4-6-2021, Αρχιμ. Σάββα Αγιορειτου

Συν Θεω αν υπάρχουν ερωτήσεις παρακαλούμε στείλτε τες μας στο: AgiaTrias.erotiseis@gmail.com Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com, http://hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.com Κάνετε ἐγγραφή στό κανάλι μας "Κύριος Ἰησοῦς Χριστός Kyrios Ihsous Hristos" τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://www.youtube.com/channel/UCEtO...

«Πρόσεξε καλά ἀγριοκαλόγερε Αὐγουστῖνε, να συμμορφωθῇς και να μη εισαι ἀντάρτης, διαφορετικά θα σε στείλω στην ἐξορία και θα σε βασανίσω».

Θὰ ἦτο ὅμως μεγίστη παράλειψις νὰ μὴ ἀναφέρωμε τὸ περιστατικὸ μὲ τὸν τότε Ἀστυνομικὸ Διευθυντὴν καὶ μετέπειτα Γεν. Ἀστυνομικὸν Διευθυντὴν καὶ στὸ τέλος Ἀρχηγὸν τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων Θεόδωρο Ρακιντζή, ὁ ὁποῖος κάλεσε τὸν ἡρωικὸν Αὐγουστῖνον, γιὰ νὰ τὸν κατατροπώσῃ καὶ ἐξευτελίσῃ.

Τὸν σκληροπυρηνικὸν καὶ κέρβερον Ἀστυνομικὸν Διευθυντὴν Θεόδωρον Ρακιντζὴ τὸν ἔτρεμον ἀκόμη καὶ οἱ ὑπουργοί.

Ὁ Ἀστ. Διευθυντὴς συνεκάλεσε ὅλους τοὺς διοικητὲς ἀστυνομικῶν Τμημάτων Ἀττικῆς, διὰ νὰ κατατρομοκρατήσῃ καὶ νὰ ρεζιλεύσῃ τὸν θαρραλέον καὶ γενναῖον θρυλικὸν Αὐγουστῖνον, τὸν ὁποῖον ἐπίσης εἶχε καλέσει εἰς τὴν Γενικὴν Ἀστυνομικὴν Διεύθυνσιν Ἀθηνῶν.

Εἶπε εἰς αὐτόν : «Πρόσεξε καλὰ ἀγριοκαλόγερε Αὐγουστῖνε, νὰ συμμορφωθῇς καὶ νὰ μὴ εἶσαι ἀντάρτης, διαφορετικὰ θὰ σὲ στείλω στὴν ἐξορία καὶ θὰ σὲ βασανίσω».

Τότε ὁ μικρὸς τὸ δέμας ἀλλὰ μαχητὴς Αὐγουστῖνος εἰς μίαν αἰφνιδιαστικὴν κίνησιν πετᾶ ἀστραπιαίως τὸ πηλίκιον τοῦ Γενικοῦ Ἀστυνομικοῦ Διευθυντοῦ Θεοδώρου Ρακιντζῆ εἰς τὸ δάπεδον καὶ λέει εἰς αὐτόν : «φτούσου μασκαρά, εἶσαι ἀνάξιος νὰ φέρῃς τὸν Τίμιον Σταυρόν, ἐπὶ τῆς κεφαλῆς σου»!!!...

Εὐλάβεια, προσοχή καί ἀνδρεία

(Επιλογή και διασκευή ψυχωφελών κειμένων από το βιβλίο “ΑΜΑΡΤΩΛΩΝ ΣΩΤΗΡΙΑ” του μοναχού Αγαπίου Λάνδου του Κρητός)

ΠΩΣ ΘΑ ΣΩΘΟΥΜΕ

ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΥ

“Ευλάβεια, προσοχή και ανδρεία”

Η δυσκολία του πνευματικού αγώνα για την κατόρθωση της αρετής οφείλεται στην αντίδραση και την εναντίωση δύο παραγόντων, που δεν είναι άλλοι από την αδαμιαία ανθρώπινη φύση και την κακή έξη, τη ριζωμένη δηλαδή συνήθεια της αμαρτίας. Γι΄αυτό οι περισσότεροι άνθρωποι τραβάνε τον εύκολο δρόμο, γι΄αυτό περνούν από την πλατεία και ευρύχωρη πύλη της αμαρτίας, όχι επειδή αυτή είναι φυσική τάχα ενώ η αρετή αφύσικη, μα επειδή η ξεπεσμένη και διεφθαρμένη ανθρώπινη φύση έχει χάσει εκούσια τη φυσική της κλίση προς το αγαθό και έχει αποκτήσει την παρά φύσιν κλίση προς την αμαρτία. Συμβαίνει εδώ ό,τι και με τους αρρώστους, που η γεύση τους αλλοιώνεται, κι έτσι το νόστιμο φαγητό τους φαίνεται άνοστο και το γλυκό τους φαίνεται πικρό.

Δεν έχουμε, λοιπόν, παρά να θεραπεύσουμε τη φύση μας, ώστε να ξαναβρεί την υγεία της, να ποθεί δηλαδή την αρετή και ν΄αποστρέφεται το κακό, γιατί αλλιώς είναι αδύνατο να ξεριζωθούν από μέσα μας τα πάθη και να προκόψουμε στην πνευματική ζωή. Στη θεραπεία αυτή συμβάλλουν καθοριστικά η ευλάβεια, η προσοχή και η ανδρεία.

Η ευλάβεια είναι ο δρόμος του ουρανού, είναι πνοή του Αγίου Πνεύματος, είναι καταύγασμα της θείας χάριτος, είναι απαύγασμα των τριών θεολογικών αρετών -της πίστεως, της ελπίδος και της αγάπης-, είναι η νοερή και καρδιακή έλλαμψη, που γεννιέται από τη μελέτη και τη βίωση των θείων πραγμάτων, και πού μεταμορφώνει τον άνθρωπο, κάνοντάς τον φίλο του Θεού και εχθρό του διαβόλου, εραστή της αρετής και αντίπαλο της κακίας.

Η ευλάβεια είναι το κλειδί της θύρας του παραδείσου. Θα την αποκτήσεις, θα την καλλιεργήσεις, θα την εδραιώσεις και θα την αναπτύξεις μέσα στην καρδιά σου σιγά-σιγά, με συνεχή αγώνα, με τη συχνή συμμετοχή στα θεία μυστήρια, με την αδιάλειπτη προσευχή και μνήμη του Θεού, με τη μνήμη του θανάτου, με τη μελέτη των Γραφών και άλλων πνευματικών βιβλίων. Έτσι, θα εγκατασταθούν με τον καιρό μέσα σου ο φόβος και η αγάπη του Θεού, που είναι οι γεννήτορες της αληθινής και αμετάπτωτης ευλάβειας.

Μία πραγματική μαμά

ΜΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΜΑΜΑ.

Σήμερα θάφτηκε ο Βάνια, γεννήθηκε και πέθανε μια ώρα αργότερα.

Δεν υπήρχε κάποιος για να τον θάψει, τόσο οι  παππούδες όσο και ο σύζυγος αρνήθηκαν. Η μαμά  έπρεπε να κάνει  τα πάντα μόνη της για το γιο της

Στην εγκυμοσύνη πέρασε ένα  δύσκολο  ιό που  μόλυνε το παιδί και το παιδί αναπτύχθηκε στη μήτρα της μητέρας με πρόβλημα. Οι  γονείς και ο σύζυγός της είπαν να κάνει  άμβλωση, επειδή ήξερε ότι το παιδί θα γεννηθεί με πρόβλημα - ακόμα και αν  πεθάνει. Η μαμά ήρθε ως μια πραγματική χριστιανή, ως πραγματικός άνθρωπος! Είπε σε όλους: «δεν έχει σημασία τι παιδί  θα γεννηθεί, είναι δικό μου, δεν θα τον σκοτώσω, αν σκοπεύει να πεθάνει, ο Θεός θα το πάρει». Κανενός  δεν άρεσαν  αυτά τα λόγια!

Οι γιατροί ήρθαν στο σπίτι της μητέρας , την μίλησαν άσχημα  προσπαθώντας , να την πείσουν να  σκοτώσει  το παιδί.Αυτό είναι κατανοητό, αφού για το νοσοκομείο μητρότητας το ποσοστό θνησιμότητας είναι κακός δείκτης και για την άμβλωση το κράτος θα τους δώσει ένα δώρο.

Ἐμεῖς θά ποῦμε τό «Μακεδονία ξακουστή» καί ἄς φᾶμε καί ἀποβολή!

 Γράφει ὁ π. Νικόλαος Μανώλης

Ἡ ἑλληνική ψυχή θά ἀντιδράσει… Δέν εἶναι δυνατόν νά μή ξυπνήσουν τά γονίδια της. Καί ἄν ξυπνήσει, τίποτε δέ θά εἶναι ἱκανό νά τή σταματήσει… Συγχαίρω τά παιδιά τοῦ 1ου γενικοῦ λυκείου Ἐλευθερίου Κορδελιοῦ. 

Δεῖτε τή στιγμή τῆς παρέλασης καί διαβάστε τήν ἐπιστολή πού ἔλαβα πρός δημοσίευση. Τά στοιχεῖα τοῦ ἀποστολέα βρίσκονται στό ἀρχεῖο μου.

Εμείς θα πούμε το «Μακεδονία ξακουστή» και ας φάμε και αποβολή!

 Οι μαθητές της Γ’ Τάξης του 1ου Γενικού Λυκείου Ελευθερίου Κορδελιού, μας έκαναν σήμερα υπερήφανους και είπαν το δικό τους «ΟΧΙ»

  Με κάθε λαμπρότητα και την δέουσα επισημότητα πραγματοποιήθηκε και φέτος στο Δήμο Κορδελιού - Ευόσμου, ο εορτασμός της Εθνικής Επετείου της 28ης Οκτωβρίου 1940, που σηματοδοτεί την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης από τον τουρκικό ζυγό, αλλά και το υπερήφανο «ΟΧΙ» του 1940. Έγιναν όλα κατά τα προβλεπόμενα, δοξολογίες στους Ιερούς Ναούς, επιμνημόσυνες δεήσεις, πανηγυρικοί ημέρας, καταθέσεις στεφάνων και παρελάσεις.

Όμως στη Δημοτική ενότητα Κορδελιού, στην παρέλαση τμημάτων μαθητών των σχολείων, των φορέων και συλλόγων, που γίνεται κάθε χρόνο στην οδό Α. Παπανδρέου, ξεχώρισαν οι μαθητές της Γ’ Τάξης του 1ου Γενικού Λυκείου Ελευθερίου Κορδελιού.

Πατρικαί Νουθεσίαι Γέροντος Ἐφραίμ Φιλοθεΐτου - «Περί Βίας, Ἀνδρείας καί Αὐταπαρνήσεως» [Ἐπιστολή 1η - 26η]

1η.Επιστολή

Εύχομαι να γίνετε αγωνισταί ενός ενδόξου αγώνος, του οποίου θα επευφημήσουν την νίκην αι δυνάμεις των αγγέλων, διότι κοινός ο Δεσπότης, η αυτή κατοικία εις τους ουρανούς, εις αυτό το ίδιον άπλετον

φως θα ζήσωμεν την αιώνιον ευτυχισμένην ζωήν, ζωήν την άληκτον και την ανέσπερον, θεοειδεστάτη ημέρα! Ανέκραζε στεντορικώς ο απόστολος των εθνών, ο Παύλος: «Τις ημάς χωρίσει από της αγάπης του Χριστού, θλίψις ή στενοχωρία ή διωγμός ή γυμνότης… κ.λ.π.» (Ρωμ. 8,35), πέπεισμαι, ουδείς δύναται να μας χωρίση από της αγάπης του Χριστού, όταν ο πόθος εγκαυθή ως η κάμινος επταπλασίως. Ναι, ούτως εύχομαι να γίνετε, ίνα δοξάσητε Εκείνον, ο Οποίος δι’ ημάς έγινεν αντικείμενον ύβρεων, ονειδισμών, ραπισμάτων και θανάτου, θανάτου δε Σταυρού! Μην απελπίζεσθε, όταν περιπίπτετε εις πειρασμούς και εις θλίψεις. Μη νομίσητε ότι μας εγκατέλειψεν ο Θεός ένεκεν των αμαρτιών μας, όχι, αλλά μας παιδεύει, ίνα μας διδάξη σοφίαν, δεν μας θέλει να είμαθα κούτσουρα, αλλά σοφούς της κατά Θεόν σοφίας. Εάν δεν πολεμηθώμεν, πως θα φανή ότι είμεθα στρατιώται του Χριστού; Ο στρατιώτης ενδέχεται εις τον πόλεμον να τραυματισθή, αλλά τούτο δεν σημαίνει ότι ενικήθη, και εάν νικηθώμεν, πάλιν σηκωνόμεθα και πολεμούμεν. Εις την αρχήν βέβαια της κλήσεώς μας, εις την εκλογήν προς τον βίον της αγνής αφοσιώσεώς μας προς τον Ιησούν μας, δεν δυνάμεθα να είμεθα συνεπείς εις τας απαιτήσεις Του, διότι οίδαμεν ότι υπάρχει και άλλος νόμος εντός μας, όπου αντιστρατεύεται εις τον νόμον του Θεού και της εκλογής μας, ο οποίος μάχεται να μας χωρίση από την αγάπην του Ιησού μας. Αυτός λοιπόν ο αγών δεν μας χαρακτηρίζει, ότι δεν είμεθα άξιοι της κλήσεως, αλλά μάλλον ο αγών προς κατάργησιν του νόμου της αμαρτίας, του εντός ημών θα μας χαρακτηρίση θερμούς προς την αγάπην του Χριστού μας. Διότι εάν ήτο δυνατόν χωρίς αγώνα η αγάπη του Χριστού να κατακτάται, τότε ουδεμίαν αξίαν θα είχεν η θέλησίς μας, αφού χωρίς αγώνα θα την εκέρδιζε κανείς. Δια τούτο λοιπόν θα βραβευθώμεν, όταν παρ’ όλην την αντίδρασιν της αγάπης του κόσμου, θα αποκτήσωμεν την ζωηφόρον αγάπην του Θεού και παρά την έλξιν της αμαρτίας, θα σταθώμεν πύργοι και εδραίωμα της αρετής! Εις τον σκοπόν μας θα σηκωθούν σύννεφα απειλούντα καταστροφήν και κατάργησιν, αι βρονταί των νεφών, θα προσπαθήσουν να μας φοβήσουν, δια να σπάση το ηθικόν μας, αλλά θαρσείτε και μη φοβήσθε, δια πολλών θλίψεων και πειρασμών θα φθάσωμεν εις τα προπύλαια της βασιλείας των ουρανών! Οι μάρτυρες ηγωνίσθησαν με πίστιν και αυταπάρνησιν τελείαν και έτσι επέτυχον επαγγελιών και αιωνίων στεφάνων δόξης! Ούτω και ημείς δια πίστεως εις τον Χριστόν μας και τελείας αυταπαρνήσεως θα δυνηθώμεν, χάριτι Χριστού, να νικήσωμεν. Πρέπει να φθάση το εσωτερικόν μας σθένος να λέγη με αποφασιστικήν φωνήν: ότι και τον θάνατον να μου δώσουν εγώ δεν κάμνω ούτε ένα βήμα από την πίστιν μου προς τον καλέσαντά με Χριστόν, την ζωήν μου δίδω, όχι όμως και ένα πόντον υποχωρήσεως. Εάν ούτω καυχάται το εσωτερικόν μας, ας ελπίσωμεν ότι η νίκη, χάριτι Θεού, θα είναι ιδική μας. Εύχεσθε εκτενώς, αγωνίζεσθε δυνατά, εγκρατεύεσθε, προσεύχεσθε, φορείτε απλά και ταπεινά ρούχα, μελετάτε, να σηκώνεσθε νύκτα και να εύχεσθε, δια να θερμανθήτε, να γίνετε βράχοι. Ούτω ηγωνιζόμην και εγώ ο ελεεινός, νύκτα εσηκωνόμουν κρυφά και έκαμνα μετανοίας, προσευχόμουν και η Παναγία μας θαυματουργικώς επενέβη εις την ταπεινότητά μου.

2η.Επιστολή

ΜΕΓΑ ΓΕΡΟΝΤΙΚΟΝ: Διάφορες διηγήσεις πού μᾶς ἐνθαρρύνουν γιά ὑπομονή καί ἀνδρεία

 1. Πήγαν κάποιοι στον αββά Αντώνιο και του είπαν:

- “Πές μας κάποιο λόγο πώς να σωθούμε”.

Και ο Γέροντας τους λέει:

- “Ακούσατε τί λέει η Γραφή; Σας αρκεί αυτή”.

Aλλά αυτοί είπαν:

- “Θέλουμε και από σένα, πάτερ, να ακούσουμε”.

Και ο Γέροντας τους είπε:

- “Το Ευαγγέλιο λέει: Άν κάποιος σε χτυπήσει στο δεξί μάγουλο, γύρισέ του και το άλλο”.

- “Δεν μπορούμε -του λένε- να το κάνουμε αυτό”.

- “Εάν δεν μπορείτε να στρέψετε και το άλλο -λέει ο Γέροντας- υπομείνετε τουλάχιστον το ράπισμα στο ένα”.

- “Ούτε αυτό μπορούμε”, του απαντούν.

Ξαναμιλάει ο Γέροντας:

- “Εάν ούτε αυτό μπορείτε,μήν ανταποδίδετε τα ίσα”.

Λένε πάλι:

- “Ούτε αυτό μπορούμε”.

Τότε ο Γέροντας γυρνάει και λέει στον μαθητή του:

- “Κάνε τους λίγο κουρκούτι, γιατί είναι άρρωστοι. Εάν το ένα δεν μπορείτε και το άλλο δεν θέλετε, τί να σας κάνω;”

 

4. Είπε ο αββάς Ποιμήν:

“Τα σημάδια της προκοπής του μοναχού στους πειρασμούς φαίνονται”.

 

6. Ο αββά Βησσαρίων είπε:

“Σαράντα χρόνια δεν έπεσα στο πλευρό μου, αλλά κοιμόμουν καθιστός ή όρθιος”.

 

15. Είπε ο αββάς Ησαϊας:

“Τίποτε δεν ωφελεί τόσο τον αρχάριο όσο οι προσβολές και οι περιφρονήσεις.

Όπως δηλαδή προκόβει το δένδρο που ποτίζεται καθημερινά, το ίδιο και ο αρχάριος που περιφρονείται και υπομένει”.

Διάφορες διηγήσεις ἐκ τοῦ Μεγάλου Γεροντικοῦ πού μᾶς ἐνθαρρύνουν γιά ὑπομονή καί ἀνδρεία

Διάφορες διηγήσεις που μας ενθαρρύνουν για υπομονή και ανδρεία

Εκ του Μεγάλου Γεροντικού

Πήγαν κάποιοι στον αββά Αντώνιο και του είπαν: «Πες μας κάποιο λόγο πώς να σωθούμε». Και ο Γέροντας τους λέει: «Ακούσατε τι λέει η Γραφή; Σας αρκεί αυτή». Αλλά αυτοί είπαν: «Θέλουμε και από σένα, πάτερ, να ακούσουμε». Και ο Γέροντας τους είπε: «Το Ευαγγέλιο λέει: Αν κάποιος σε χτυπήσει στο δεξί μάγουλο, γύρισέ του και το άλλο». «Δεν μπορούμε -του λένε- να το κάνουμε αυτό». «Εάν δεν μπορείτε να στρέψετε και το άλλο -λέει ο Γέροντας- υπομείνετε τουλάχιστον το ράπισμα στο ένα». «Ούτε αυτό μπορούμε» του απαντούν. Ξαναμιλάει ο Γέροντας: «Εάν ούτε αυτό μπορείτε, μην ανταποδίδετε τα ίσα». Λένε πάλι: «Ούτε αυτό μπορούμε». Τότε ο Γέροντας γυρνάει και λέει στο μαθητή του:

Γέρων Ἐφραίμ Φιλοθεΐτης - Περί Ἀμελείας, Φόβου, Δειλίας, Προδοσίας καί Λιποταξίας (Ἐπιστολή 6η - 8η)

 6η Επιστολή 

Εύχομαι, παιδί μου, να αγωνίζεσαι, μη λησμονής τον σκοπόν της σωτηρίας. Ο διάβολος ωρύεται τίνα καταπίη, μη νυστάζης, τον καιρόν δεν τον έχομεν εις το χέρι μας, η ζωή μας κρέμαται εις μίαν κλωστήν, 

βίαζε τον εαυτόν σου, σήκωσε το ανάστημά σου, δείξε ότι του Χριστού είσαι δούλος και όχι του διαβόλου. Δεν ηξεύρεις ότι η αμέλεια θα φέρη χίλιους δύο λογισμούς προς αιχμαλωσίαν σου; Προσεύχου μετά πόνου και δακρύων. Θάρσει, ο Χριστός δεν θα σε αφήση. 

Βιάσου ολίγον και θα φύγη ο διάβολος. Η χάρις είναι έτοιμη να σε βοηθήση, περιμένει την ιδικήν σου προαίρεσιν και βίαν. Η αμέλεια, παιδί μου, γεννά την απιστίαν, την ακηδίαν και αύτη φέρει ένα εσμόν από κακούς και φθαρτικούς λογισμούς προς ρυπαρότητα οδηγούσα το θύμα της. Ανάστα, πάρε το όπλον, την ευχούλα, και φώναζε την δόξαν του Θεού μας. Κατατρόπωσε τον αντίδικον διάβολον, που ζητεί να σε καταφάγη. Βίαζε τον εαυτόν σου. Προσεύχομαι και κλαίω ιδιαιτέρως δια σε, να σε ενισχύση η Παναγία μας εις τον αγώνα σου.

Ἅγιος Γέρων Παΐσιος: Ἡ σωτηρία μας, ἡ ὑπομονή τοῦ Θεου καί ἡ πνευματική λεβεντιά.

Η σωτηρία της ψυχής μας

-                    Γέροντα, άλλοι νιώθουν σιγουριά ότι θα σωθούν και άλλοι αμφιβάλουν. Ποια είναι η πιο σωστή τοποθέτηση;

-                    Ο σκοπός είναι ο άνθρωπος να τηρή τις εντολές του Θεού. Ο πνευματικός άνθρωπος πρέπει να φτάση σε τέτοια κατάσταση, που, κι αν ο Θεός δεν του δώση τον Παράδεισο, να μην τον πειράξη. Πρέπει να καταλάβουμε καλά ότι σήμερα ζούμε, αύριο μπορεί να φύγουμε , και πρέπει να κοιτάξουμε πώς θα πάμε κοντά στον Χριστό. Όσοι κατόρθωσαν με την Χάρη του Θεού να γνωρίσουν την ματαιότητα αυτής της ζωής έλαβαν το μεγαλύτερο χάρισμα και δεν είναι ανάγκη να αποκτήσουν το διορατικό χάρισμα, για να προβλέπουν τα μέλλοντα, διότι αρκετό είναι κανείς να προβλέψη, να μεριμνήση για την σωτηρία της ψυχής του και να λάβη τα καλύτερα πνευματικά μέτρα, για να σωθή. Να, βλέπεις, ο Χριστός είπε: « Όσο αξίζει μια ψυχή, δεν αξίζει ο κόσμος όλος » . Πόση αξία δηλαδή έχει μια ψυχή! Για αυτό η σωτηρία της ψυχής είναι μεγάλο πράγμα!

-                    Δηλαδή, Γέροντα, δεν πρέπει να έχη κανείς την ελπίδα της σωτηρίας και τον φόβο της κολάσεως;

-                    Αν έχη την ελπίδα της σωτηρίας , δεν θα έχη τον φόβο της κολάσεως. Και για να έχη ο άνθρωπος την ελπίδα της σωτηρίας, θα πρέπει να είναι κάπως τακτοποιημένος.

Ὅσιος Παΐσιος: «Οἱ Μυροφόρες δὲν ὑπολόγισαν τίποτε, γιατὶ εἶχαν πνευματικὴ κατάσταση καὶ ἐμπιστεύθηκαν στὸν Χριστό»

Ἁγίου Παϊσίου Ἁγιορείτου, Λόγοι Β΄,  «Πνευματικὴ ἀφύπνιση»,  ἔκδ. Ἱερὸν Ἡσυχαστήριον «Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης ὁ Θεολόγος», Σουρωτὴ Θεσσαλονίκης, 1999

 

Σήμερα λείπουν καὶ οἱ δυὸ παλληκαριές· οὔτε πνευματικὴ παλληκαριὰ ὑπάρχει, ἡ ὁποία γεννιέται ἀπὸ τὴν ἁγιότητα καὶ τὴν παρρησία στὸν Θεό, γιὰ νὰ ἀντιμετωπισθῆ μιὰ δυσκολία μὲ πνευματικὸ τρόπο, οὔτε φυσικὴ παλληκαριὰ ὑπάρχει, ὥστε νὰ μὴ δειλιάση κανεὶς σὲ ἕναν κίνδυνο. Πρέπει νὰ ἔχη κανεὶς πολλὴ ἁγιότητα, γιὰ νὰ φρενάρη ἕνα μεγάλο κακό, ἀλλιῶς ποῦ νὰ στηριχθῆ;

Μιὰ ψυχὴ σὲ ἕνα μοναστήρι ἂν ἔχη πνευματικὴ παλληκαριά, νὰ δῆς, τὸν ἄλλον ποὺ ἔρχεται μὲ κακὸ σκοπὸ θὰ τὸν καθηλώνη μὲ τὸ ἕνα πόδι μέσα ἀπὸ τὴν μάνδρα καὶ μὲ τὸ ἄλλο ἀπ᾿ ἔξω! Θὰ τὸν χτυπάη στὸ κεφάλι μὲ πνευματικὸ τρόπο, μὲ τὸ κομποσχοίνι, μὲ τὴν εὐχή, καὶ ὄχι μὲ τὸ πιστόλι.

Στό βάσταγμα τοῦ Σταυροῦ πού ἔκανε ὁ Κύριος (Ἅγιος Νικόδημος Ἁγιορείτης)

ΜΕΛΕΤΗ Λ’

Στο βάσταγμα του Σταυρού που έκανε ο Κύριος βαστάζοντάς τον

Α’. Δημόσια.

Β’. Γενναία.

Γ’. Καρτερικά και υπομονετικά.

Α’

Σκέψου, αγαπητέ, τον τρόπο με τον οποίο ο Ιησούς Χριστός βάσταξε τον σταυρό του, για να τον μιμηθής κι εσύ, επειδή χωρίς σταυρό δεν μπορεί κάποιος να πάη στην βασιλεία των ουρανών. Πρώτα, λοιπόν, ο Χριστός βάσταξε τον Σταυρό δημόσια, δηλαδή μπροστά σε όλο το πλήθος την ώρα του μεσημεριού, στο κέντρο της Ιερουσαλήμ, που ήταν γεμάτη από κόσμο και μάλιστα τότε που είχε τόσον κόσμο, όσο δεν είχε ποτέ άλλοτε, λόγω του πλήθους των Ιουδαίων, που συγκεντρωνόταν από όλα τα μέρη του κόσμου, για να γιορτάσουν το Πάσχα στην Ιερουσαλήμ, όπως ώριζε ο νόμος· «Δεν μπορείτε να προσφέρετε την πασχαλινή θυσία σε οποιαδήποτε από τις πόλεις που σας δίνει ο Κύριος ο Θεός σας· θα την προσφέρετε μόνο στov τόπο που θα διαλέξη ο ίδιος για να λατρεύεται εκεί το όνομά του» (Δευτερ. 16, 5).

Εὐλάβεια, προσοχή καί ἀνδρεία

  ΕΥΛΑΒΕΙΑ, ΠΡΟΣΟΧΗ ΚΑΙ ΑΝΔΡΕΙΑ

Η δυσκολία του πνευματικού αγώνα για την κατόρθωση της αρετής οφείλεται στην αντίδραση και την εναντίωση δύο παραγόντων, που δεν είναι άλλοι από την αδαμιαία ανθρώπινη φύση και την κακή έξη, τη ριζωμένη δηλαδή συνήθεια της αμαρτίας. Γι’ αυτό οι περισσότεροι άνθρωποι τραβάνε τον εύκολο δρόμο, γι’ αυτό περνούν από την πλατειά και ευρύχωρη πύλη της αμαρτίας, όχι επειδή αυτή είναι φυσική τάχα ενώ η αρετή αφύσικη, μα επειδή η ξεπεσμένη και διεφθαρμέ­νη ανθρώπινη φύση έχει χάσει εκούσια τη φυσική της κλίση προς το αγαθό και έχει αποκτήσει την παρά φύσιν κλίση προς την αμαρτία. Συμβαίνει εδώ ο,τι και με τους αρρώστους, που η γεύση τους αλλοιώνεται, κι έτσι το νόστιμο φαγητό τους φαίνεται άνοστο και το γλυκό τους φαίνεται πικρό.

Οἱ ἀνδρεῖοι: Χριστιανός καί δειλός δέν συμβιβάζονται

Κυριακὴ Μυροφόρων  (Μᾶρκ. 15,43 – 16,8)
Του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου

ΟI ANΔΡEIOI

«Ἐλθὼν Ἰωσὴφ ὁ ἀπὸ Ἀριμαθαίας, εὐσχήμων βουλευτής, ὃς καὶ αὐτὸς ἦν προσδεχόμενος τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ, τολμήσας εἰσῆλθε πρὸς Πιλᾶτον καὶ ᾐτήσατο τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ» (Μᾶρκ. 15,43)

Θὰ ἔπρεπε, ἀγαπητοί μου, πάντοτε νὰ ἐξοι­κονομοῦμε χρόνο, ἐν ἀνάγκῃ νὰ κλέβου­με ὧρες κι ἀπὸ τὸ φαγητὸ κι ἀπὸ τὸν ὕπνο μας, γιὰ νὰ μελετοῦμε τὸ ἱερὸ Εὐαγγέλιο. Τότε μα­ζὶ μὲ τὸ Δαυῒδ θὰ λέγαμε κ᾽ ἐμεῖς· «Ὡς γλυκέα τῷ λάρυγγί μου τὰ λόγιά σου, ὑπὲρ μέλι τῷ στό­ματί μου. Ἀπὸ τῶν ἐντολῶν σου συνῆκα· διὰ τοῦτο ἐμίσησα πᾶσαν ὁδὸν ἀδικίας» (Ψαλμ. 118,103-104). Ποιός μελέτησε τὸ Εὐαγγέλιο μὲ πίστι, μὲ ἀ­γάπη, μὲ σκέψι ἀπερίσπαστη, καὶ δὲν αἰσθάνθηκε τὴ γοητεία του; Ὁ Ναπολέων, ἐξόριστος στὴ νησῖδα τῆς Ἁγίας Ἑλένης, τὸ Εὐαγγέλιο εἶχε παρηγορία του καὶ μὲ στρατιωτικὴ γλῶσσα ἔλεγε· «Ὅσες φορὲς τὸ μελετῶ μοῦ φαίνεται ὅτι μπροστά μου παρελαύνει στρατιὰ οὐ­ρανίων ἰδεῶν ποὺ μὲ καταπλήσσουν».
Ἀπὸ τὴ σημερινὴ εὐαγγελικὴ περικοπὴ τῆς Κυριακῆς τῶν Μυροφόρων θὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχή σας σὲ μία μόνο λέξι τοῦ ἱεροῦ κειμένου, τὴν ὁποία χρησιμοποίησε ὁ εὐαγγελιστὴς Μᾶρκος γιὰ νὰ χαρακτηρίσῃ τὴν πρᾶξι τοῦ ἀπὸ Ἀριμαθαίας Ἰωσήφ.

Ὁ ἐπίσκοπος ἑνώπιον τῆς ἐξουσίας

Ποιός εἶπε, ὅτι οἱ ἄνθρωποι, καί μάλιστα οἱ νέοι, ἔπαυσαν νά συγκινοῦνται ἀπό τά διαχρονικά πρότυπα ἀρετῆς; Εἰς κάθε ἐποχήν, καί μάλιστα ὅταν ἐμφανίζωνται οἱ «ἐκπτώσεις» εἰς τήν ἀρετήν καί τήν ἀνδρείαν, τόσον καί περισσότερον ἡ ἀνθρωπότης συγκινεῖται καί μαγνητίζεται ἀπό αὐτά τά πρόσωπα πού πάντοτε ὑπάρχουν μέσα εἰς τήν κοινωνίαν.

Ἄς σταθοῦμε ὅμως ἐνώπιον δύο ἐκ διαμέτρου ἀντιθέτων χαρακτήρων, τῶν ὁποίων ὁ διάλογος εἶναι ἄκρως ἀποκαλυπτικός. Τόν παραθέτομε εἰς ἐλευθέραν μετάφρασιν.*

Ἡ ἀνδρεία γνώρισμα τοῦ ἀληθινοῦ χριστιανοῦ

ΟΥΑΙ ΤΟΙΣ ΔΕΙΛΟΙΣ

Aπο το βιβλίο του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου
«ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ», εκδοση Β΄, 2008, σελ 127-128

  Η ανδρεία είναι ένα από τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του γνησίου χριστιανού. Χριστιανός και δειλός είναι δύο έννοιες εντελώς ασυμβίβαστες. Ο Ιωάννης εις την Αποκάλυψη του είδε φρικτόν θέαμα· Λίμνην καιομένη εις την οποία εις τα παφλάζοντα κύματα πρώτους είδε τους δειλούς.
Τοις δειλοίς και απίστοις και εβδελυγμένοις και φονεύσι και πόρνοις και φαρμακοίς και ειδωλολάτραις και πάσι τοις ψευδέσι το μέρος αυτών εν λίμνη τη καιομένη εν πυρί και θείω (Απ. 21, 8).
Και ερωτώμεν. Ημείς οι λεγόμενοι χριστιανοί του αιώνος τούτου έχομεν την αρετήν αυτήν; Ασφαλώς η ανδρεία, η περιφρόνησις των κινδύνων εις την εκτέλεσιν των καθηκόντων ως αρετή έχει και αυτή τας διαβαθμίσεις της.

Γιά νά μᾶς στηρίζει ὁ Θεός στήν μαρτυρία τῆς πίστης μας , στίς δύσκολες ἐποχές πού ἤρθανε.

Προσευχή για ενίσχυση Ομολογίας. Για να μας στηρίζει ο Θεός στην μαρτυρία της πίστης μας, στις δύσκολες εποχές που ήρθανε.

ΜΑΡΤΥΡΙΑ  Ι. ΧΡΙΣΤΟΥ.

Απόσπασμα από Προσευχητάριο Ειδικών Περιστάσεων
Εκδόσεις Σταμούλη
π.Διονυσίου Ταμπάκη

Άγιος ο Θεός, Άγιος Ισχυρός, Άγιος Αθάνατος, ελέησον ημάς (εκ γ').

Δόξα. Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι.

Καί νύν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων .Αμήν.

Παναγία Τριάς, ελέησον ημάς.Κύριε, ιλάσθητι ταίς αμαρτίαις ημών.

Δέσποτα, συγχώρησον τάς ανομίας ημίν.